ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΛΛ

Ενέργειες, σχέδια, πρακτικές της παγκόσμιας διακυβέρνησης και των προδρόμων του αντιχρίστου, απειλές της χώρας και της Εκκλησίας μας εν μέσω παγκοσμιοποίησης

Re: ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

Unread postby nikolar » Mon May 20, 2013 4:50 pm

«Ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας ἐπροδόθη καὶ προδίδει»

«Ἀλλοίμονο σὲ κεῖνον ποὺ δὲν θὰ ἀντιδράσε ιστὸν Οἰκουμενισμό»!
http://paterikiparadosi.blogspot.co.uk/ ... _7022.html
π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου

Ἀπὸ ὁμιλίες στὴ Σοφία Σειράχ


«...Ποῦ εἶναι ποῦ εἶναι ἡ πνευματικὴ ἡγεσία; Ποῦ εἶναι;
Ποιά πνευματικὴ ἡγεσία; Ὅλοι εἶναι προδομένοι κι ὅλοι ἔχουν γίνει τὸ ἴδιο. Δὲν ὑπάρχουν πνευματικά ἀντισταθμίσματα. Μὴ μοῦ πεῖτε, ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ προκαλέσει αὐτὰ τὰ πνευματικὰ ἀντισταθμίσματα ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας. Ναί, (θὰ μποροῦσε), ἀλλὰ φρόντισαν οἱ ἐχθροὶ τῆς ἀνθρωπότητος, αὐτὲς οἱ ἀντίθεες δυνάμεις νὰ ἐγκλωβίσουν κάθε προσπάθεια τῆς Ἐκκλησίας, ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τοῦ σκοποῦ των· νὰ καταστρέψουν τὴν ἀνθρωπότητα.
Ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας. Χμ. Ἐπροδόθη καὶ προδίδει. Ναί. Ἐπροδόθη καὶ προδίδει. Βλέπει κανεὶς μία κατάσταση, ποὺ λυπᾶται κατάβαθα. Ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἦσαν φύσει-θέσει οἱ ἁρμόδιοι νὰ βοηθήσουν τὸν σύγχρονον κόσμο καὶ τὴ νέα γενεά, δὲν κάνουν τίποτα, ἔξω ἀπὸ κάποιες, ἴσως, ἐξαιρέσεις. Γιατί; Ὅταν ἀκοῦτε ἐπὶ παραδείγματι τὸ τάδε στέλεχος τῆς Ἐκκλησίας..., ὅτι εἶναι μασῶνος, ὅτι εἶναι ἄνθρωπος τῆς «ντόλτσε βίτα», τῆς γλυκειᾶς ζωῆς... Τέτοιοι ἄνθρωποι πῶς θὰ ποδηγετήσουν τὴν ἀνθρωπότητα; Ναί, κατ’ ὄνομα εἶναι ὀρθόδοξοι, χριστιανοί, ἐπίσκοποι, εἶναι Ἐκκλησία. Ἀλλὰ ἔχουν ἐγκλωβιστεῖ. Ἔχουν δεθεῖ. Ἔχουν ἀπομονωθεῖ. Φρόντισαν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις νὰ τοὺς βάλουν ν’ ἀγαπᾶνε αὐτὰ τὰ πράγματα, νὰ ἐπιθυμοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα ἤ, ἄν θέλετε καλύτερα, νὰ ἀναδεικνύουν μὲς στὴν Ἐκκλησία ἀνθρώπους ποὺ ἁλώνονται ἀπὸ τὶς ἡδονὲς καὶ τὸ χρῆμα. Αὐτοὺς προβάλλουν. Καὶ ἔτσι δὲν ὑπάρχουν τὰ πνευματικὰ ἀντισταθμίσματα...».

Ὁ Οἰκουμενισμὸς φορεῖς του ἔχει αὐτὴ τὴν στιγμὴ Πατριάρχες, Ἀρχιεπισκόπους, Ἐπισκόπους κ.ο.κ. Τὰ ἀκούσατε; Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει φορεῖς του: Πατριάρχες, Ἀρχιεπισκόπους, Ἐπισκόπους κ.κ.ο. Τὸ καταλάβατε; Πῶς λοιπόν, θὰ παίρνει τὸ μυαλό μας στροφές, ὅταν αὔριο θὰ μᾶς ποῦν —προοδευτικὰ ἐννοεῖται, μὲ τὴ μέθοδο τοῦ σαλαμιοῦ, λίγο-λίγο— καὶ τοῦτο κι ἐκεῖνο. Δὲν θὰ ἀντιδράσουμε; Θὰ πιαστοῦμε στὸν ὕπνο; Ἀλλοίμονο σὲ κεῖνον ποὺ δὲν θὰ ἀντιδράσει.
Κι ἂν εἶναι λίγοι, ἐκεῖνοι ποὺ θάχουν μείνει ὄρθιοι (δὲν ξέρω, πάντως δὲν θὰ προσκυνήσουνε, πάντως δὲν θὰ δεχθοῦν), μπορεῖ ἡ φωνή τους νὰ μὴν ἀκουστεῖ, μπορεῖ χίλια δυό, μπορεῖ νάχουμε τὸ μαρτύριο, ...ἀλλὰ δὲν θὰ ἀποδεχθοῦν, δὲν θὰ ἀποδεχθοῦν. Παρακαλῶ προσέξατέ το.
Γι’ αὐτὸ λέγει ἡ Σοφία Σειράχ: Ἀλλοίμονο σὲ κείνους, λέει, πούχουν χάσει τὴν καρδιά τους, τὸ νοῦ τους. Κι ὅταν θὰ τοὺς ἐπισκεφθεῖ ὁ Κύριος, τί θὰ κάνουν;» (Σοφία Σειρὰχ 2, 14).

Αναρτήθηκε από Πατερική Παράδοση στις 2:43 μ.μ.
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

Unread postby Matina » Thu May 23, 2013 10:19 am

“ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΣΜΟΣ” ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ



“Πρόκειται για μία νέα αίρεση για την οποία πρέπει να πάρει θέση η Σύνοδος. Νεοβαρλααμίτες δεν υπάρχουν μόνο στην Πρέβεζα, αλλά και στη Μητρόπολη Δημητριάδος. Άν προσέξατε στην πρώτη σελίδα του “Ορθοδόξου Τύπου” γίνεται λόγος για καταγγελία πιστών, συγκεκριμένα κατά την εορτή Θεοφανείων, όπου διαβάστηκε η προφητεία του Ησαϊα στη δημοτική. Το ίδιο έγινε και κατά τον Εσπερινό των Χριστουγέννων. Όλα τα αναγνώσματα διαβάστηκαν στη δημοτική και αναμεταδίδοντο από τον Σταθμό της Ι. Μονής Ταξιαρχών απευθείας απροκάλυπτα και αναίσχυντα. Ακολούθησαν διαμαρτυρίες τηλεφωνικές αλλά το κακό δεν διορθώνεται. Πρέπει να ξέρετε ότι όπου παρίσταται ο Δεσπότης του Βόλου κ. Ιγνάτιος παντού διαβάζονται αναγνώσματα, ευχές,προφητείες κλπ. στη δημοτική από το βιβλίο που κυκλοφόρησε ο Πρεβέζης. Έχει επιβάλει να αγορασθεί από τους ιερείς των ενοριών και να διαβάζουν κατά περίσταση το ανάλογο κείμενο. Ξεκίνησε δειλά-δειλά και τώρα το έχει καθιερώσει. Σε πολλά επίσης μυστήρια γάμους, βαπτίσεις γίνεται το ίδιο. Ας προσέξουμε λίγο την πορεία του οικουμενιστού κ. Ιγνατίου και το τί ακριβώς συμβαίνει στη Μητρόπολη Δημητριάδος (Θεολογική Ακαδημία κλπ). Νομίζω ότι πρέπει να γνωρίζετε και αυτό το εξίσου σημαντικό. Στο ναό της Αγ. Παρασκευής στη διάρκεια της Θ. Λειτουργίας, μαζί με τα αγοράκια που ντύθηκαν παπαδάκια για να κάνουν είσοδο (μικρή καί μεγάλη) ακολούθησαν και κοριτσάκια ντυμένα παπαδίνες κρατώντας κεράκια (στον τύπο των Μυροφόρων δήθεν) παρουσίᾳ του Δεσπότη και με την ανοχή των πιστών που διαμαρτυρήθηκαν εκ των υστέρων στα κρυφά.”

Συγκλονιστικές και πολύ συγκεκριμένες οι πληροφορίες του σχολιογράφου. Δυστυχώς η Ιερά Σύνοδος υπνώττει ως συνήθως για όλα τα θέματα το νήδυμο.

Ελπίζουμε ο καλός σχολιογράφος να στείλει σχετική επιστολή στον “Ορθόδοξο Τύπο” για να συνειδητοποιήσουν περισσότεροι πιστοί το μέγεθος του
προβλήματος.(Π.Τ.)

O Κύριός μου κι ο Θεός μου!
User avatar
Matina
 
Posts: 1927
Joined: Tue Nov 15, 2011 10:36 am

Re: ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

Unread postby nikolar » Mon Jun 03, 2013 2:44 pm

http://panayiotistelevantos.blogspot.gr ... ost_2.html
Ο π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΕΤΣΗΣ, Ο ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ, Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

Unread postby nikolar » Mon Jun 10, 2013 3:50 am

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Στο στρατόπεδο τού οικουμενισμού τά πράγματα έχουν αρχίσει νά διαμορφώνονται. Ο Ζηζιούλας περιθωριοποιείται καί η ακαδημία Βόλου μέ τήν «θεολογική» Θες/νίκης πήραν καθαρά τόν δρόμο τού προτεσταντισμού.
Ο Ζηζιούλας μέ τίς ιεραρχίες του καί τόν Ακινάτη είναι καθαρά καθολικός όπως ο αρχαίος Βησσαρίων.
Ο επανευαγγελισμός τής οικουμένης πού επιχειρεί καί στηρίζει ο οικουμενισμός δέν είναι παρά η θρησκευτική ολοκλήρωση πού είχε ξεκινήσει μέ τήν αποικιοκρατία.
Μετά τήν πτώση τής Κων/πόλεως η Δύση σιγά-σιγά δέχθηκε καί διαβρώθηκε από τόν Βουδισμό.
Σήμερα οι δύο μεγάλες αιρέσεις, η λατινική καί η γερμανική, καθαρά εθνικές, εθνικιστικές, τής αντιπροσωπείας τού Θεού, καί τής εσχατολογίας, είναι μιά σύνθεση Βουδισμού καί Χριστιανισμού, η οποία ουδεμία σχέση έχει μέ τήν εκκλησία. Τήν απόλυτη σύνθεση τών χριστιανικών ομολογιών μέ τον ινδουϊσμό καί τόν βουδισμό, πέτυχαν οι Ρώσοι, στηριζόμενοι στήν κακοδοξία τής οικονομίας τού Αγίου Πνεύματος τού Ιωακείμ ντα Φιόρε, όπως δείχνουμε από καιρό στίς αντίστοιχες αναρτήσεις μας.


ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΝΘΕΣΗ ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, ΣΑΝ ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ.
Ας δούμε σέ επανάληψη τήν πρώτη ανάρτησή μας στό μεγάλο θέμα τής επιδρομής τού βουδισμού στή Δύση.
Αυτή η κατάκτηση μαζί μέτήν επιστημονική επανάσταση διέλυσαν τό φρόνημα τού δυτικού ανθρώπου.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΟΥΔΙΣΜΟ (I)

Στην 1η Σύνοδο της Λυών, με την πρωτοβουλία του πάπα Innocenzo IV (Ιννοκέντιος Δ), στα 1245, ο ίδιος ο πάπας κατονόμασε πέντε αιτίες της βαθιάς του ανησυχίας για τον κόσμο και τον χριστιανισμό. Στην τέταρτη θέση υπήρχε η Saevitia Tartarorum.

Αποφασίζεται να σταλεί ο φραγκισκανός μοναχός Giovanni di Pian del Carpine, στην αυλή του Μογγόλου Βασιλιά, για πληροφορίες. Στην επιστροφή του εκδίδεται το βιβλίο του ιδίου με τίτλο, “Historia Mongolorum quos non Tartaros appellamus”. Εκτός των άλλων η Δύση μαθαίνει πως στην Μογγολική αυλή ζούσαν δίπλα-δίπλα, μουσουλμάνοι, βουδιστές και νεστοριανοί χριστιανοί. Στα 1298 κυκλοφορεί το βιβλίο του Μάρκο Πόλο με πολλές πληροφορίες για τον Βουδισμό και τον ίδιο τον Βούδα.

Με τον Mandeville (1372) κλείνει ο πρώτος κύκλος επαφών των Καθολικών μοναχών με Βουδιστές μοναχούς και εκείνο που μένει στους Ευρωπαίους είναι η εντύπωση όλων των ταξιδευτών μιας κάποιας συγγένειας μ' αυτούς τους μοναχούς που ζουν μια ζωή αγία, χωρίς πίστη!

Ο δρόμος προς τις Ινδίες ανοίγει από τον Vasko de Gama (1498). Από τα 1492 όμως ο γνωστός κόσμος είχε αρχίσει να διπλασιάζεται και να πολλαπλασιάζεται καθώς ανακαλύπτεται άλλη μία απέραντη ήπειρος! Σε όλα τα λιμάνια της Άπω Ανατολής φτάνουν Ευρωπαίοι!

Η πρώτη πραγματική Επαφή με τον Βουδισμό, που δημιουργεί ταυτοχρόνως και πολλές ασάφειες, γίνεται με τον Guglielmo Postel και με το βιβλίο του “Τα θαύματα του κόσμου” του 1552!

Ο Postel είχε αφιερωθεί στο Ιεραποστολικό έπος της διάσημης “Compagnia di Gesu-Αδελφότητα του Ιησού”. Πίστεψε πως θα επετύγχανε τοιουτοτρόπως το όνειρο της ζωής του, την “ειρήνη και την συμφωνία του κόσμου”. Να ξαναενώσει όλες τις διαφορές κάτω από την σημαία μια Νοήσεως ίδιας με τον Νόμο του Ιησού, ένα όνειρο που ενέπνευσε κάθε φορά τους ιδρυτές των θρησκειών, τους προφήτες, τους μάγους, τους φιλοσόφους, σ' όλη την διάρκεια της Ιστορίας, όλες τις φυλές του κόσμου. Ένα αρχαίο όνειρο που ξεκινούσε από τον Μεσαίωνα.

«Όλα όσα έχουμε στη Δύση... δεν είναι παρά η σκιά όλων των θαυμασίων της Ανατολής». Είναι θαυμαστά όλα όσα κατορθώνει να γνωρίσει γύρω από την θρησκεία των «Giapangi» όπου εμφανίζεται και υπάρχει ακόμη, αυτό που φανερώθηκε στην αρχή του Χριστιανισμού, τόσο δυνατά μάλιστα, που αν έκαναν όλα όσα κάνουν στο όνομα του Χριστού, θα ήταν τέλειοι. [Από τότε ετοιμαζόταν η Δύση για μια τελειότητα χωρίς πίστη].

«Πιστεύουν όχι μόνον σ΄ έναν θεό Δημιουργό, αλλά ακόμη και στην Αγία Τριάδα. Κάνουν το σημείο του Σταυρού. Στις κηδείες ακολουθούν τις χριστιανικές συνήθειες. Οι λεχώνες μένουν σαράντα μέρες χωρίς να εισέρχονται στην Εκκλησία. Όποιος δεν βλέπει πως αυτός είναι ο Νόμος του Κυρίου, δεν διαθέτει μάτια». Και όλα αυτά έχουν ξεκινήσει βεβαίως από τον Απόστολο Θωμά και το έργο του.

«Αυτή η Ιαπωνική θρησκεία, η πιο θαυμαστή του κόσμου, ακολουθεί χωρίς να το γνωρίζει, τον Ιδρυτή μας, τον Ιησού Χριστό, του οποίου όμως αγνοείται το όνομα. Από άγνοια ο λαός και ο κλήρος άλλαξαν σιγά-σιγά την αλήθεια του Ιησού με τον μύθο του Schiaca. Αλλά η αλήθεια διακρίνεται ακόμη. Ο δρόμος του Schiaca είναι ο δρόμος του Ιησού. Γεννήθηκε στη Δύση, σε μια περιοχή που λέγεται “Gengico” η οποία δεν μπορεί να είναι παρά η Ιουδαία. Οι γονείς του ονομαζόντουσαν Jambondaino και Magabonino: ποιος δεν μπορεί να αναγνωρίσει στα αρχικά τους τα ονόματα του Ιωσήφ και της Μαρίας; Η Ιστορία της έλευσής του στον κόσμο είναι η “θεία” ενσάρκωση, γνωστή μέσω της αστρονομίας των Μάγων. Λέει ο ίδιος: Εγώ είμαι ο μοναδικός αυτοκράτωρ του Ουρανού και της γης! Μου δόθηκε όλη η εξουσία του Ουρανού και της γης! Και καταλήγει o Postel: Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία πως ο μύθος του Schiaca είναι ένα απόσπασμα της Ιστορίας των Ευαγγελίων»! [Ίσως είναι το απόσπασμα της Ιστορίας των Ευαγγελίων όπου ο Κύριος πειράζεται από τον διάβολο και ο καλός Schiaca δεν είναι κανείς άλλος παρά ο ίδιος ο εωσφόρος].

Πάνω σ' αυτές τις βάσεις στηρίχθηκε η κατάκτηση της Δύσης από τον Βουδισμό. Στη συνέχεια ξεκίνησε το μεγάλο έπος των μεταφράσεων και διορθώθηκαν οι περισσότερες αρχικές πλάνες, όμως επηρεάστηκαν βαθιά οι Διανοούμενοι τώρα πια από τα κείμενα και συνεχίζουν να επηρεάζονται. Ίσως δούμε ορισμένα πράγματα από το έπος των μεταφράσεων αργότερα!

Ας σχολιάσουμε όμως λίγα πικρά πράγματα γύρω από το ανθρώπινο μεγαλείο. Ο πάπας αμέσως μετά την καταστροφή του Βυζαντίου άρχισε να πονά για το μέλλον του Χριστιανισμού, εφόσον είχε τελειώσει με το παρελθόν!
Και οι Μοναχοί του; Κατέστρεψαν και έκαψαν με μένος τους αιρετικούς και καταραμένους Ορθοδόξους, τους αδελφούς τους, αλλά βρήκαν αμέσως τους καθαρούς αντικαταστάτες τους, τους τέλειους Χριστιανούς, στα βάθη της Ανατολής, στην Ιαπωνία. Τί θεία πρόνοια! Τί θεία άνοια! Όπως λέμε: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ!

Όλες οι πληροφορίες αντλήθηκαν από το βιβλίο του Henri De Lubac “Βουδισμός και Δύση”.
Συνεχίζεται
http://amethystosbooks.blogspot.gr/2013 ... ost_8.html
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

Unread postby nikolar » Tue Jun 11, 2013 3:55 pm

[quote="nikolar"]ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Η συνεχεια...

Πολύ πρίν αποκτήσει Ορθόδοξη Θεολογία ο διάλογος των θρησκειών προηγήθηκε η κατάκτηση της Δύσεως απο τον Βουδισμό και η απόκτηση λατινικού Θεολογικού ενδύματος ο διάλογος αυτός.

Οι περιπέτειες της γλώσσας


«Για να κατορθώσουν οι Δυτικοί να γνωρίσουν τον Βουδισμό από το ξεκίνημά του, να γνωρίσουν τις αρχές του, την Ιστορία του και όχι μόνο την τελευταία του φάση την οποία βρίσκουν μπροστά τους, έπρεπε να γίνουν γνωστές οι γλώσσες στις οποίες είναι γραμμένα τα Ιερά τους κείμενα: Τα σανσκριτικά και η Pali.

Τα σανσκριτικά είναι η τέλεια γλώσσα! Είναι κατασκευασμένη, συνθετική, από έναν μεγάλο γραμματικό του 4ου ή 3ου αιώνος π.Χ., τον Πανίνι. Δεν είναι μια γλώσσα που μιλήθηκε, που γεννήθηκε “αυθόρμητα”, δεν είναι ζωντανή. Είναι ο παράδεισος των διανοουμένων. Τα μεγάλα κείμενα δεν γράφτηκαν στη γλώσσα αυτή, σήμερα πάντως είναι όλα γραμμένα στις δύο προαναφερθείσες γλώσσες!

Στα 1664 ο Ιησουίτης Enrico Roth δημοσιεύει την πρώτη σανσκριτική γραμματική. Ενώ στα 1826 ο Eugenio Burnouf προσφέρει το πρώτο του δοκίμιο πάνω στη γλώσσα Pali. Στο τέλος της ζωής του κατορθώνει να ολοκληρώσει μια σχεδόν τέλεια γραμματική αυτής της γλώσσας!

Σ’ αυτά τα χρόνια ξεκινά και η “παράξενη” περιπέτεια της Ινδοευρωπαικής γλώσσας! Ένας Ολλανδός ταξιδιώτης, ανακαλύπτει περίεργες ομοιότητες ανάμεσα στα σανσκριτικά και στα Ελληνικά. Όπως ακριβώς οι Ιησουίτες είχαν πρώτοι-πρώτοι ανακαλύψει ομοιότητες στην πρακτική και λειτουργική ζωή Βουδισμού και Χριστιανισμού! [Όπως ανακαλύπτουν στα χρόνια μας, από άγνοια της παραδόσεώς μας, οι νεοέλληνες θεολόγοι, τόσες και τόσες συγκλονιστικές ομοιότητες ανάμεσα στην Δυτική και στην Ορθόδοξη θεολογία]. Σ’ αυτόν τον Ινδουιστικό ενθουσιασμό παρασύρεται και ο Βολταίρος, ο οποίος χρησιμοποιεί τους Βραχμάνους εναντίον της Π.Διαθήκης και του Μωυσέως.

Στα 1767 ο Coeurdoux, Ιησουίτης κι αυτός με τη σειρά του, αποδεικνύει πως τα σανσκριτικά ανήκουν στην ίδια οικογένεια των ευρωπαικών γλωσσών. Και στο Παρίσι τώρα μεταφέρεται, από το 1802, η διαμάχη της σανσκριτικής με την Ελληνική και την Λατινική. Ο Alessandro Hamilton πρωταγωνιστεί στην επιβολή αυτού του νέου κόσμου σοφίας στον παλαιό.

Στα 1808 κυκλοφορεί στη Γερμανία “Η σοφία και η γλώσσα των Ινδών” από τον F.Schlegel, τον οποίο ακολουθεί γρήγορα ο Gulielmo di Humboldt, περιγράφοντας μάλιστα και τον διάσημο ναό του Βοrobudur. Πολύ γρήγορα εμφανίζεται στη νέα σκηνή και ο Renan με μια εργασία που έχει σαν τίτλο “Πρώτες εργασίες πάνω στον Βουδισμό”!

Όπως φαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα, ο Χριστιανισμός βάλλεται στη Δύση με τα όπλα της Ανατολικής σοφίας. Στη Γερμανία με τον Ηerder, ξεσπά με ενθουσιασμό η “ανατολική αναγέννηση”.

Οι Ινδίες γίνονται της μόδας και οι Ευρωπαίοι ανακαλύπτουν τα μνημεία της. Όλοι πιστεύουν πως βρίσκουν το άρωμα της ανοίξεως τηs ράτσαs μας και μιαν ηχώ της πρωτόγονης σοφίας. Ο Σοπενάουερ περιγράφει ως εξής αυτό το μεγάλο πνευματικό γεγονός: “Η επιρροή της σανσκριτικής λογοτεχνίας θα είναι το ίδιο βαθειά με την επιρροή που εξάσκησε η αναγέννηση της Ελληνικής παιδείας στον ΧV αιώνα”.

Γίνεται τώρα κατανοητή και η μεγάλη φροντίδα του Ηegel στη “Φιλοσοφία της θρησκείας”, με την οποία προσπαθεί να διαπραγματευτεί τον Βουδισμό. Παρότι κάτω από το όνομα του Βουδισμού, μιλά στην πραγματικότητα για τον Λαμαϊσμό. Στην “Φιλοσοφία της Ιστορίας” ανασυνθέτει τη θρησκεία του Foe στη λατρεία του τίποτα. Γράφει συγκεκριμένα πως οι Κινέζοι θεωρούν το τίποτα σαν τον κορυφαίο και απόλυτο θεό και απορρίπτουν επομένως το άτομο σαν την πιο υψηλή τελειότητα!

Με την “Φιλοσοφική Ιστορία του ανθρώπινου γένους” του 1822, του F. d’ Olivet, μπαίνει και η Μασσονερία στη μάχη εναντίον του Χριστιανισμού με τα όπλα της Ανατολής, αντικαθιστώντας όμως αυτή τη φορά τη φιλοσοφία με τη μαγεία. Με τη βοήθεια της θεοσοφίας αυτές οι φαντασιώσεις φτάνουν μέχρι τις ημέρες μας. Κατά τον Οlivet οι Κινέζοι πιστεύουν ακόμη και στον τριαδικό θεό, τον Κi, Tsing, Cheu, δηλαδή την υλική αρχή, την αρχή του ανιμισμού και του πνευματικού. Με την ένωσή τους δημιουργούν το ΕΝΑ, το οποίο γίνεται αθάνατο και πάνσοφο».

Μέχρι το 1830 επανελήφθη λοιπόν στο επίπεδο της γλώσσας, αυτό που είχε συμβεί ήδη στο επίπεδο της λατρείας. Το γνωστό νικά ξανά το άγνωστο.

H oμοιότης, o συγκρητισμός κυριαρχούν σαν πνευματικότης, εις βάρος της διακρίσεως, που είναι η αρχή του Ελληνικού πνεύματος!

Το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωσιν του ανθρώπου πέφτει στην άβυσσο της Ομοιότητος και δεν μπορεί να βγεί απο εκεί μέχρι σήμερα! Η άγνοια εγκαθίσταται στο κέντρο του ανθρώπου. Από την ομοίωση θεού και ανθρώπου, ο Δυτικός πολιτισμός φαντάζεται πως απορρέει πολύ εύκολα η ομοιότης όλων των θρησκειών, όλων των πνευμάτων, όλων των τυπικών της λατρείας. Η διάκριση έφτασε στις μέρες μας να θεωρείται ρατσισμός. Σ’ αυτή την αυτοκρατορία της ομοιότητος, του ομοίου, μόνον ένα σύστημα ευνοείται. Ο ολοκληρωτισμός.

http://amethystosbooks.blogspot.gr/2013 ... th-ii.html
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

Unread postby nikolar » Mon Jul 08, 2013 3:48 am

ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.

Γνωρίζουμε σχεδόν τα πάντα για τον Αντίχριστο, την εποχή του, την μέθοδό του, τις κοσμικές συνέπειες της επιβολής του, την επικράτηση του ψεύδους στην ψυχή των οπαδών του. Βλέπουμε καθαρά τα σημεία που τον αναγγέλλουν. Έχουμε στραμμένη την προσοχή μας στην Δύση και στην επιστήμη της, την τεχνολογία της που παίρνει την θέση του ανθρώπου σιγά-σιγά, των ιδιοτήτων του. Αλλά δεν έχουμε αναρωτηθεί ΠΩΣ θα κατορθώσει να ξεγελάσει ακόμη και τους εκλεκτούς!

Με έναν νέο ανθρωπολογικό τύπο που επικρατεί σιγά-σιγά στις συνειδήσεις μας, που μας πείθει πλέον αμέσως, χωρίς άλλες αποδείξεις, ούτε κάν περιεχομένου, για την αλήθεια των πράξεών του. ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ. ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ. ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ. Με το προσωπείο της ΕΙΡΗΝΗΣ. Με την ενσάρκωση του ΝΙΡΒΑΝΑ. Με τον ανθρωπολογικό τύπο του ΓΚΟΥΡΟΥ. Ινδουιστικής και Βουδιστικής καταγωγής, που έχει μορφώσει πλέον, μορφοποιήσει καλύτερα, την ουσία του ανθρώπου, της σήμερον, μετά από τόσους αιώνες κατακτήσεως της Δύσεως από τις Ανατολικές δοξασίες. Ο Αντίχριστος θα είναι ο αληθινός και ολοκληρωμένος Υιός του Γάμου Ανατολής και Δύσεως που ήδη πραγματοποιείται. Υπάρχουν ήδη πρόδρομοι του Αντίχριστου και κερδίζουν ήδη τις προτιμήσεις των Χριστιανών.

Τρείς παραποιήσεις της αλήθειας, έσβησαν τον παλιό άνθρωπο, τον παραδοσιακό, που έδωσε στην ανθρωπότητα τόση αγιότητα, σοφία, ποίηση, τέχνη και ήθος, που πολέμησε με τόσο πάθος και πλήρωσε τόσο ακριβά την τιμή του πολιτισμού έναντι των Βαρβάρων.

«Μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε». Τον λόγο του Κυρίου ο σύγχρονος κληρικαλισμός ερμήνευσε σαν κατάκριση. Και εμπόδισε στους λιγοστούς Χριστιανούς την κρίση, την κριτική ικανότητα, το μόνο που απέμεινε στα χέρια του ανθρώπου, μετά την κατάρρευση της μεταφυσικής , τον θάνατό του Θεού, και την απώλεια της διακρίσεως. Ευνουχίζοντας τους και απαγορεύοντας ουσιαστικά τον έλεγχο των Λόγων των ποιμένων ή των πνευματικών, όπως ακριβώς τον επιβάλλει ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, για την προστασία της σωτηρίας μας. Επιβάλλοντας ένα είδος Ορθοδόξου αλάθητου.

Ο άνθρωπος δεν έχει μέτρα να κρίνει τον Θεάνθρωπο, διαθέτει μόνον το μέτρο του Αγίου Πνεύματος, στο μέτρο της πίστης του στον Κύριο. Ο σημερινός κλήρος ταυτίστηκε με τον Κύριο, αφού πρώτα ταύτισε τις εντολές του Κυρίου με τον θεσμό της Εκκλησίας και αφού παραμόρφωσε τον Κύριο σε αξίωμα. Σήμερα με την Θεολογία του Ζηζιούλα ίσως δεν έχει γίνει ακόμη κατανοητό, ο κλήρος ξεπέρασε την αποστολική διαδοχή, φτάνοντας την θεϊκή διαδοχή.

«Λέει την αλήθεια, αλλά επειδή θύμωσε, έχασε το δίκαιό του». Το κριτήριο της αλήθειας δεν είναι η αλήθεια αλλά η συμπεριφορά. Η μάσκα, ο τρόπος, η ηθοποιία. Δεν υφίσταται πλέον περιεχόμενο. Το ένδυμα Φωτός πήρε την θέση του Φωτός. Η εξωτερική συμπεριφορά είναι το ΟΛΟΝ. Η Αγιότης δεν κρύβεται αλλά διαλαλείται. Αυτή είναι η προσφορά του Ινδουισμού στον πνευματικό ευνουχισμό, που ετοιμάζει τον δρόμο του Αντιχρίστου. ΕΙΡΗΝΕΥΕΤΕ, φτάνει η βασιλεία του αντιχρίστου. Οι Βουδιστές σήμερα κηρύττουν πώς ο Βούδας είναι ανώτερος από τον Χριστό διότι ο Χριστός θύμωσε και έδιωξε τους εμπόρους από το προαύλιο του Ναού. Ο ΘΥΜΟΣ, το δεύτερο μέρος της ψυχής καταργείται και αντικαθίσταται από το συναίσθημα. Ο θυμός του Αχιλλέα ενάντια στις αυθαιρεσίες της εξουσίας, ξεπερνιέται, διότι σήμερα, η Εξουσία μοιράζεται σε όλους, διά του υποκειμένου. Και μόνον το γλοιώδες συναίσθημα επιτρέπεται ανάμεσα στα αυτονομημένα άτομα που πουλάνε αυτοκυριαρχία και αυτοσυνειδησία. Ο θυμός εναντίον του πονηρού, αντικαθίσταται από την ανοχή του άλλου, από την ετερότητα, την αγαπολογία, που συμπεριλαμβάνει πλέον και τον διάβολο. Κανείς μας δεν έχει προσέξει ότι η αγαπολογία στηρίζεται στην ετερότητα, όχι στην ομοιότητα της αγάπης (τον πλησίον σου ως σεαυτόν). Σαν όμοιό σου, όχι σαν έτερο. Φιλάνθρωπα. Προηγείται λοιπόν η κοινωνία της αλήθειας. Ο άνθρωπος γίνεται κύριος, χωρίς τον Κύριο. Όπως ο κύριος της Βικτωριανής εποχής. Νεόπλουτος.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟΥΣ ΠΥΡΙΝΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ;;;
ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΑΙΡΙΑΞΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΟΥ ΝΙΡΒΑΝΑ, ΤΗΣ ΑΠΟΚΟΣΜΗΣ ΓΑΛΗΝΗΣ, ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ; ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΥΙΟ ΤΗΣ ΒΡΟΝΤΗΣ;

«Ο Χριστιανισμός είναι τρόπος ζωής, ο Χριστιανός είναι πρόσωπο». «ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ». Όπως οι υποστάσεις είναι τρόποι υπάρξεως της κοινής ουσίας. Ακοινώνητα ιδιώματα όμως. Και είναι μόνον τρείς. Με ποιά υπόσταση η ζωή του Χριστιανού ελευθερώνεται από την πραγματοποίηση του θελήματος του Θεού και γίνεται τρόπος; Φυσικά με την υπόσταση του Αγίου Πνεύματος, η οποία ενσαρκώνεται πλέον σε όλους τους ανθρώπους, διότι όπου θέλει πνεί (και ο Θεός έχει ήδη δύο θελήσεις και πάλι, δεν είναι ένας, όπως στο παλιό Φιλιόκβε, διότι το πνεύμα θέλει όλους τους ανθρώπους, δεν θέλει μόνον τον Κύριο).

Και μ’αυτόν τον τρόπο της ελευθερίας, η ύπαρξη του ανθρώπου είναι αιώνιος και πορεύεται στο άρμα της ιστορίας προς τα έσχατα. ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ την ΙΣΤΟΡΙΑ.

Και ξαναγινόμαστε σαν Θεοί, εξερχόμενοι από την Εκκλησία αυτή τη φορά, χαρούμενοι, πετυχαίνοντας επιτέλους εκεί που απέτυχε ο Αδάμ, ο οποίος ΕΞΗΛΘΕ οδυρόμενος.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, κατ'αναλογίαν τής ΕΞΟΔΟΥ από τήν σκλαβιά τής Αιγύπτου, αφού φάγαμε επιτέλους άσκοπα καί τον καρπό του Αγίου πνεύματος, τόν καρπό τής αιωνίου ζωης, τού δέντρου πού ήταν φυτευμένο στό κέντρο τού παραδείσου, κατορθώνοντας νά κάνουμε τήν αμαρτία αιώνια, στην Έρημο της Ιστορίας, πολεμώντας για μία θέση στον ήλιο, για την αναγνώρισή μας και την δόξα μας.

Πόσο κωμικοτραγικά όμως είναι όλα αυτά τα πρόσωπα. Οι «σαν Θεοί» της νεωτερικότητος, που βλέπουν να ματαιώνονται οι θεϊκές τους ιδιότητες από την κάθε Μπεγιονσέ και τον κάθε Μπέκαμ οι οποίοι έχουν καπελώσει την διασημότητα με τις πλάτες του Χόλλυγουντ.
Μπορούμε να μιλήσουμε σήμερα πλέον για τον ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ.
Γι’αυτό και κηρύττουν μετά μανίας την αυθυπέρβαση, την υπέρβαση του ενστίκτου, που μας κυριαρχεί με την εμφάνιση και μόνον των αστέρων του Χόλλυγουντ (Άγιο Ξύλο). Ποιος θα δώσει σημασία στον Μεσσία Αγουρίδη που πρέπει να παλέψει με τον Φιλάνθρωπο Μπράντ Πήτ; Τον πρόδρομο, ακόμη και μορφολογικά, του Αντιχρίστου.

Με την Απάθεια και την πληρότητα του Νιρβάνα λοιπόν, ετοιμάζεται ο δρόμος του Αντιχρίστου. Με την απελευθέρωση από τον τροχό της ζωής, στο μηδέν της αδιαφορίας. Με την αντικατάσταση του μυστικού βάθους με τον αφρό της γοητείας.

http://amethystosbooks.blogspot.gr/2013 ... _2957.html
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Unread postby manousos » Mon Jul 08, 2013 10:06 am

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ
Κυριακή, 07 Ιούλιος 2013 16:25 από το Σαββατιάτικο ένθετο της εφημερίδας «δημοκρατία» για την Ορθοδοξία

1του Μητροπολίτου Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού Δανιήλ

Στην τελευταία ομιλία προς τους μαθητές Του ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός έδωσε τις τελευταίες εντολές Του.

1) Να μη ταράζεσθε από την επίθεση της αμαρτίας και του διαβόλου
Ο Κύριος ενισχύει κάθε αγωνιζόμενο πιστό για να μη ταράζεται από τις επιθέσεις της αμαρτίας, όπως στήριξε στοργικά τους μαθητές Του για να μην ταραχθούν και φοβηθούν απ’ όσο θα συνέβαιναν κατά το πάθος Του (Ιωάννου ιδ 1, 27). Απόδειξη αποτελούν οι λόγοι Του στον απόστολο Πέτρο που επιβεβαίωσε ότι προσευχήθηκε γι’ αυτόν να μη χαθεί η πίστη του την ώρα του πειρασμού (Λουκά κβ 31-32).

2) Σας δίνω την ειρήνη μου.
Αποχαιρετώντας ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός τους μαθητές Του στον μυστικό δείπνο τους έδωσε την ειρήνη Του (Ιωάννου ιδ 27). Το ίδιο έπραξε και μετά την ανάστασή Του.

3) Εμπιστευθήτε τον Θεό και Μένα.
Ο Κύριος μας ζητεί από τους μαθητές Του να έχουν εμπιστοσύνη στο Θεό Πατέρα, στην αγάπη Του, στην αγαθότητα Του, στην παντοδυναμία Του, στην πρόνοια για τα δημιουργήματά Του, να έχουν εμπιστοσύνη και στον Ίδιο με τους λόγους Του “Πιστεύετε εις τον Θεόν και εις εμέ πιστεύετε ” (Ιωάννου ιδ 1).

4) Μείνετε ενωμένοι μαζί Μου για να είμαι ενωμένος μαζί σας.
Πολλά και πολλοί επιδιώκουν να μας χωρίσουν και να μας αποξενώσουν από τον ποθητό και ερασμιώτατο Νυμφίο της Εκκλησίας και της ψυχής μας τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.

5) Να αγαπάτε αλλήλους.
Επανειλημμένως ο Κύριος έδωσε στους μαθητές Του την νέα εντολή να έχουν οι μαθητές Του μεταξύ τους αγάπη. Η αγάπη θα τους ενώσει μεταξύ τους και με τον Ίδιο.

6) Να τηρήσετε τις εντολές Μου.
Η τήρηση των εντολών του Θεού καθορίζει και αποδεικνύει αν αγαπάμε τον Θεό κατά τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Για να τηρήσουμε τις εντολές του Θεού πολλές φορές στη ζωή μας χρειάζεται να παλαίψουμε, να πονέσουμε, για να μη συντριβούμε από την δύναμη με την οποία μας πολεμεί και μας εμποδίζει η αμαρτία.

7) Θα ζήσετε.
Μέσα στην ζοφερότητα της φθοράς και του θανάτου ο Κύριος μας που είναι Κύριος της ζωής και η πηγή της αθανασίας δήλωσε “ Εγώ ειμι η ανάστασις και η ζωη ” (Ιωάννου ια 25) και υπόσχεται στους μαθητές Του “υμείς ζήσεσθε”.

8) Να είσθε ταπεινοί και να διακονήτε ο ένας τον άλλο.
Η διακονία στους αδελφούς είναι η απόδειξη της ταπεινώσεως μας Το μεγαλείο του μαθητού είναι η διακονία των αδελφών του, όπως υποδέχθηκε από τον Κύριο μας Ιησού Χριστό όταν ένιψε τα πόδια των μαθητών Του (Ιωάννου ιγ 14-15 και Ματθαίου κ 26-27).

9) Να συγχωρείτε όσους σας αδικούν.
Ο Κύριος σε ερώτηση του αποστόλου Πέτρου για το πόσο ανεκτικοί οφείλουμε να είμαστε προς τους αδελφούς που μας βλάπτουν, μας επιτίθενται, μας αδικούν, μας ζημιώνουν με κάθε τρόπο απάντησε ότι απεριορίστως οφείλουμε να συγχωρούμε και να ανεχόμαστε τους αδελφούς μας (Ματθαίου ιη 22).
manousos
 
Posts: 861
Joined: Thu Oct 11, 2012 4:01 pm

Re: ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

Unread postby nikolar » Tue Jul 23, 2013 3:22 am

Μητροπολίτης Γόρτυνος: Ἀπὸ τὴν αἵρεσιν τοῦ Γνωστικισμοῦ, τὴν ὁποίαν ἐπολέμησεν ὁ ἐκκλησιαστικὸς ἀνὴρ Ἠγήσιππος, εἰς τὴν παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

http://trelogiannis.blogspot.gr/2013/07 ... st_23.html
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

Unread postby nikolar » Sat Aug 03, 2013 6:05 pm

Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΝΔΟΥΙΣΜΟ

Σωτηρία χωρίς σωτήρα (α)


Του Manfred Dworschak, Spiegel Nr.31, 29.7.13

Ερευνητές αποκαλύπτουν την πραγματική πηγή της ινδικής πνευματικότητας: οι υποτιθέμενες αρχαίες πνευματικές διδασκαλίες είναι επινόηση της μοντέρνας Δύσεως. Την γιόγκα ως γυμναστική ανέπτυξαν Ευρωπαίοι γυμναστές και bodybuilder.


Σικάγο, 11 Σεπτεμβρίου 1893. Χιλιάδες έχουν έρθει στο παγκόσμιο συμβούλιο των θρησκειών. Για πρώτη φορά συναντιούνται οι ακόλουθοι όλων των σημαντικών θεών στη γη. Για λίγες μέρες επικρατεί ανακωχή στον πόλεμο για τις ψυχές. Η πρώτη μέρα έχει σχεδόν τελειώσει, όταν ένας κομψός μοναχός βιάζεται να πάει στο αναλόγιο. Αντιπροσωπεύει τους ινδουιστές. Ο μοναχός από την Ινδία είναι ανήσυχος. Κανείς δεν τον είχε προσκαλέσει. Την νύχτα είχε περάσει σε ένα εμπορικό βαγόνι, γιατί δεν είχε αλλού να κοιμηθεί. Συμμαζεύεται και αρχίζει την ομιλία του. Αιρετικοί και φανατικοί εξουσίασαν για πολύ καιρό τον κόσμο. Αντίθετα, η πίστη του διδάσκει τους ανθρώπους μια γενική ανεκτικότητα. Για ένα ινδουιστή, όλες οι θρησκείες είναι αληθινές. Όπως όλα τα ρεύματα καταλήγουν στην θάλασσα, έτσι και όλες οι θρησκείες καταλήγουν στον θεό.

Το κοινό πανηγυρίζει και χειροκροτά. Και οι άλλες θρησκείες φαίνονται ξαφνικά στενόμυαλες, φιλόνικες, χθεσινές. Αυτός ο ινδουιστής από την αποικία, όπου ευδοκιμεί το πιπέρι, τους κλέβει την παράσταση. Είναι γιος ενός πλούσιου δικηγόρου, και έχει δυτική μόρφωση. Το όνομα του είναι : Vivekananda.

Η ομιλία ήταν εντυπωσιακή. Παντού πια θέλουν οι άνθρωποι να ακούσουν, τι λέει ο Vivekananda. Διασχίζει τις ΗΠΑ, κάνει ομιλίες, τον προσκαλούν οι σύλλογοι σε βραδυνές συγκεντρώσεις. Για χρόνια θα ταξιδεύει. Αργότερα πάει και στην Ευρώπη. Είναι η ιεραποστολή της ζωής του.

Έτσι αρχίζει η καριέρα ενός ιστορικού σφάλματος, που επικρατεί μέχρι σήμερα: η πανάρχαια ινδική πνευματικότητα, που ο καθένας νομίζει ότι την ξέρει, δεν υπήρξε ποτέ.

Την ανακάλυψε ο Vivekananda.

Αυτό ισχυρίζεται ο Peter van der Veer, διευθυντής του Max-Planck-Institut για την διερεύνηση πολυθρησκευτικών και πολυεθνικών κοινωνιών, στην πόλη Göttingen. Για χρόνια διερευνά ο ανθρωπολόγος αυτός, το ερώτημα: πως έγινε και η Δύση μαγεύτηκε μόνιμα από τις ασιατικές σοφίες; Στην μελέτη του αυτή συνάντησε μια εκπληκτική ιστορία εσφαλμένης γνώσης.

Ο Vivekananda ήξερε τι ήθελαν να ακούσουν οι άνθρωποι. Η Ινδία έχει ένα δώρο για τον κόσμο, κήρυττε όπου έφτανε: πνευματικό πλούτο, πνευματικότητα άφθονη! Ακριβώς εκείνα τα αγαθά που έλειπαν από την άψυχη πια Δύση.

Ο περιφερόμενος μοναχός αποσιώπησε βέβαια μερικά όχι και τόσο όμορφα, που για τον κοινό ινδουιστή ήταν αγαπητά και άγια: πρώτα απ’ όλα την θεά Κάλι, που με την γλώσσα έξω πατά πάνω στον θεό Σίβα, και στον λαιμό φοράει ένα περιδέραιο από κεφάλια ανθρώπων. Ο van der Veer λέει: «οι σύγχρονοι του Vivekananda στην Δύση θα το έβρισκαν αποκρουστικό».

Και οι άλλοι ινδικοί θεοί, με προβοσκίδες ελεφάντων και κεφάλια πιθήκων, ήταν για τον Vivekananda μη παρουσιάσιμοι. Τους αγνόησε όπως κάνει κάποιος με συγγενείς για τους οποίους ντρέπεται. Δεν είπε επίσης τίποτα για τους μαλλιαρούς γιόγκι της πατρίδας του, που ισχυρίζονταν ότι ζουν μόνο από τον αέρα ή ότι μπορούν να πετούν με την δύναμη της σκέψης.

Αντί αυτού, ο Vivekananda δημιούργησε μια αιθερικά καθαρή πνευματικότητα, η οποία υπήρχε μόνο στην φαντασία του: ένα προϊόν, ειδικά κατασκευασμένο για το Σικάγο, για την Δύση. Ο ενθουσιασμός του κοινού του τον δικαίωσε.

Αυτό που σήμερα θεωρούμε ασιατική πνευματικότητα, είναι κυρίως έργο του Vivekananda, λέει ο ανθρωπολόγος van der Veer. Στην αγορά των κοσμοθεωριών, ο μοναχός από την Καλκούτα ήταν ιδιοφυΐα για τις εξαγωγές. Η επινόηση του πέτυχε τόσο καίρια την ανάγκη της εποχής, που τον κατέστησε μορφή-κλειδί του δυτικού μοντερνισμού.

Την εποχή εκείνη, οι άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη ζητούσαν μια εναλλακτική για την κυρίαρχη θρησκεία. Η Χριστιανική Εκκλησία ήταν γι’ αυτούς δογματική, άχαρη και μπλεγμένη με τις κοσμικές δυνάμεις. Στην θέση του παραδεδομένου οικοδομήματος της πίστης, εξαπλωνόταν η μοντέρνα επιστήμη: διανοητική, ενδιαφερόταν μόνο για το αποδείξιμο, για πολλούς πολύ ψυχρή. Όποιος δεν ήθελε να μείνει χωρίς ανώτερο νόημα, υπέφερε λόγω ενός κενού.

Η Ινδία προσφέρθηκε να γεμίσει το κενό αυτό. Η μακρινή υποήπειρος αντιπροσώπευε το εντελώς διαφορετικό. Μεταξύ των διανοουμένων ήταν της μόδας να μαθαίνουν σανσκριτικά. Ρομαντικά πνεύματα όπως οι αδελφοί Schlegel, την θαύμαζαν, αλλά και νηφάλιοι διαφωτιστές, όπως ο μεταρρυθμιστής του εκπαιδευτικού συστήματος Wilhelm von Humboldt.

Το στοιχείο της ινδουιστικής θρησκείας, που προσέλκυε κατά κύριο λόγο, ήταν η δυνατότητα σωτηρίας εδώ και τώρα, και μάλιστα χωρίς σωτήρα. «Αυτή ήταν η μεγαλύτερη υπόσχεση του ινδουισμού», λέει ο van der Veer. «Μπορείς να γίνεις άλλος άνθρωπος πειραματιζόμενος με το σώμα σου».

Οι ιεροί γιόγκι και φακίρηδες, έδειξαν τι είναι δυνατόν να κάνει κανείς με το σώμα. Ο Vivekananda ήξερε τι εντύπωση προκαλούσαν στη Δύση, αυτοί οι καλλιτέχνες της εγκράτειας. Γνώριζε όμως και την ινδική πραγματικότητα. Οι ασκητές συχνά τσάντιζαν τους συμπατριώτες τους: άγιοι άχρηστοι, που αποκλειστικά με τα χρήματα της κοινωνίας, είχαν την δυνατότητα να αφιερωθούν στην απελευθέρωση τους από τα κοσμικά. Την ενοχλητική τους ζητιανιά θεωρούσαν πολλοί ως μάστιγα. Δεν ήταν όμως ενδεδειγμένο να τα βάλεις μαζί τους. Γιατί οι γιόγκι, με τις τεχνικές αναπνοής και τον έλεγχο του σώματος, είχαν μεγάλη δύναμη στην πάλη.

Η άσκηση έχει τις ρίζες της στην υπηρεσία στον πόλεμο, την προετοιμασία για την μάχη. Για αιώνες υπηρετούσαν οι Ινδοί ασκητές τους άρχοντες του κόσμου. Φύλαγαν τους εμπορικούς δρόμους από τις επιθέσεις ληστρικών καστών. Υπηρετούσαν και ως πολεμιστές για τους τοπικούς βασιλείς. Γυμνοί ή ελαφρώς περιζωσμένοι, πήγαιναν στις μάχες, προκαλούσαν τρόμο λόγω της αφοβίας τους. Ως όπλα είχαν συχνά μόνο τα μπαστούνια τους. Πολλοί όμως είχαν ρόπαλα, τρίαινες ή μασιές.

Οι πολεμόχαροι ασκητές ήταν αυστηρά οργανωμένοι σε ειδικά συντάγματα, των οποίων ηγούνταν οι πνευματικοί τους επικεφαλείς. Σε περίπτωση ανάγκης σχημάτιζαν ολόκληρους στρατούς. Σε καιρούς ειρήνης σχημάτιζαν συχνά ληστοσυμμορίες.

Όταν οι Βρετανοί αποικιοκράτες κατέλαβαν την Ινδία, αφόπλισαν τους περιφερόμενους παραστρατιωτικούς μαχητές. Πολλοί ασκητές έγιναν αξιοθέατα. Πόζαραν πασαλειμμένοι με στάχτη φορώντας βαριές αλυσίδες, στέκονταν για ώρες πάνω στο κεφάλι τους ή έκαναν σαν φίδια κόμπους με το σώμα τους. Ταξιδιώτες περιγράφουν με αηδία άνδρες που κρατούσαν τις γροθιές τους κλειστές για τόσο πολύ καιρό, ώστε τα νύχια μεγάλωναν μέσα στο κρέας των χεριών τους.

Για τον μοντέρνο Ινδό της μεσαίας τάξης, αυτοί οι σαλτιμπάγκοι ήταν το σύμβολο της παλιάς, οπισθοδρομικής Ινδίας. Ο Swami Vivekananda το έβλεπε επίσης έτσι: ούτε μια παράδοση για την οποία θα μπορούσε να περηφανευτεί η ταπεινωμένη χώρα. Ακόμα και ο δάσκαλος του, ο διάσημος γκουρού Ramakrishna, ήταν μόνο υπό περιορισμούς κατάλληλος για το εθνικό ξύπνημα.

Αυτός ο Ramakrishna, ένας αμόρφωτος άνθρωπος από την Βεγγάλη, ζούσε ως απλώς ιερέας σε ένα ναό της τρομακτικής θεάς Κάλι, στις όχθες του Γάγγη ποταμού. Σχεδόν καθημερινά περνούσε ώρες ολόκληρες σε έκσταση, κατειλημμένος από την Κάλι, όπως ισχυριζόταν.

«Ο μορφωμένος και αστός Vivekananda δεν μπορούσε να τον ακολουθήσει σε αυτό τον κόσμο», λέει ο van der Veer. «Αυτό που εν τέλει δημιούργησε, ήταν κάτι νέο, πολύ απομακρυσμένο από τον δάσκαλο του».

Ο Vivekananda κατήργησε τους θεούς, τα πολύπλοκα τελετουργικά, την υπηρεσία στον ναό. Αυτό που είχε μείνει ήταν κάτι λίγο παραπάνω από την τέχνη του διαλογισμού. Ως σκελετός του συστήματος μπήκε η νέα διδασκαλία για την γιόγκα.

Μέχρι τότε, η γιόγκα ήταν ένας σωρός κάποιων ασκήσεων που οδηγούσαν στην σωτηρία. Κάθε ναός μπορούσε να έχει διαφορετικές ασκήσεις. Ο Vivekananda έφτιαξε από αυτό μια καθαρή μέθοδο, την οποία μπορούσαν να καταλάβουν και οι πελάτες από την Δύση. Ο στόχος του ήταν μια διαφωτισμένη γιόγκα, χρήσιμη και υγιεινή, διανοητικά ισάξια της Δύσης. «Ο Vivekananda θεώρησε την γιόγκα ως την ινδική επιστήμη της ανώτερης συνειδητότητας, ένα είδος πνευματικότητα light», επισημαίνει ο van der Veer.

(Συνεχίζεται)

Αμέθυστος http://amethystosbooks.blogspot.gr/2013 ... _2581.html
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

PreviousNext

Return to ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest