Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sat Dec 04, 2021 5:51 pm

Image



Προετοιμασία για την Θεία Κοινωνία



– Γέροντα, πώς να προετοιμάζωμαι για την Θεία Κοινωνία;

– Πάντοτε πρέπει να είναι έτοιμος κανείς, αλλά, όταν πρόκειται να κοινωνήση, καλά είναι να κάνη κάτι

περισσότερο από τα πνευματικά που κάνει συνήθως, για να ετοιμασθή καλύτερα.

Πολύ θα σε βοηθήση να διαβάζης την Ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως (1) και στο κελλί σου.

Έτσι θα την καταλαβαίνης καλύτερα και θα νιώθης περισσότερο την αμαρτωλότητά σου.

Ακόμη μπορείς να ψέλνης την πρώτη ωδή του Μεγάλου Κανόνος (2), και από το Θεοτοκάριο την πρώτη ωδή

του κανόνα της Δευτέρας και της Τετάρτης του πλαγίου δευτέρου ήχου, κάνοντας μετάνοιες.


– Τί να κάνω, Γέροντα, την ώρα της Θείας Λειτουργίας, όταν δεν μπορώ να ετοιμασθώ για να κοινωνήσω;

– Καλά, εκείνη την ώρα θα ετοιμασθής;

Αλλά και πάλι ο Χριστός δεν είναι άδικος· αν πράγματι κάτι σε εμπόδισε και δεν μπόρεσες να ετοιμασθής,

Εκείνος το ξέρει.

Δεν λέω να μην κάνης τίποτε, αλλά να μην είναι ο εαυτός σου εμπόδιο, όταν δεν κάνης.


Καμμιά φορά ούτε την Θεία Μετάληψη δεν προλαβαίνει να διαβάση κανείς και πάει να κοινωνήση σαν κοσμικός.

Τότε να έχη ταπεινούς λογισμούς.

«Θεέ μου, να πή, βρίσκομαι σε μια κοσμική κατάσταση· συγχώρεσέ με».

Ο Θεός βλέπει την καρδιά.

Πολλές φορές νομίζει κανείς ότι είναι έτοιμος και δεν είναι, και άλλοτε νομίζει ότι δεν είναι έτοιμος και τότε είναι.

Η καλύτερη ετοιμασία είναι η ταπεινή αντιμετώπιση, η συντριβή, το φιλότιμο.

Για την Θεία Κοινωνία δεν προετοιμάζεται κανείς αλλάζοντας τα ρούχα και πλένοντας τα δόντια.

Το κυριώτερο είναι να εξετάση τον εαυτό του· να δή:

Αισθάνεται την Θεία Κοινωνία ως ανάγκη;

Είναι τακτοποιημένος;

Μήπως υπάρχει κάτι που τον εμποδίζει από την Θεία Κοινωνία και δεν το έχει εξομολογηθή;

Για να νιώσουμε την Θεία Κοινωνία, πρέπει να υπάρχουν προϋποθέσεις.

Η καλύτερη προϋπόθεση είναι η ταπεινή προσπάθεια να κόψουμε τα πάθη μας,

για να μείνη στην καρδιά μας ο Χριστός.

Αλλιώς ο Χριστός έρχεται με την Θεία Κοινωνία μέσα μας, αλλά φεύγει αμέσως και δεν αισθανόμαστε τίποτε.

Όταν παραμένη ο Χριστός, γίνεται μία αλλοίωση στον άνθρωπο.

Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν μέσα τους τον Χριστό από την μία Θεία Κοινωνία μέχρι την άλλη χωρίς διακοπή.



– Γέροντα, πολλές φορές, όταν ο ιερέας λέη: «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», νιώθω ότι δεν είμαι έτοιμη να κοινωνήσω.

– Στα νοσοκομεία, μια ορισμένη ώρα, περνούν οι γιατροί, και οι νοσοκόμοι φωνάζουν:

«Νοσηλεία!».

Τότε όλοι οι επισκέπτες βγαίνουν από τους θαλάμους και οι άρρωστοι πηγαίνουν στα κρεββάτια τους

και περιμένουν τον γιατρό, για να τον ενημερώσουν για την κατάστασή τους και να τους δώση την ανάλογη θεραπεία.

Έτσι κι εσύ, όταν ο ιερέας λέη: «Μετά φόβου Θεού», να σκέφτεσαι ότι γίνεται νοσηλεία και να προσέρχεσαι

στην Θεία Κοινωνία με συναίσθηση της αμαρτωλότητός σου, ζητώντας ταπεινά το έλεος του Θεού.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012

(1) Ακολουθία προ της Θείας Κοινωνίας. Συνήθως διαβάζεται στον ναό κατά τον Όρθρο.

(2) Ο Μέγας Κανών είναι ποίημα του Αγίου Ανδρέου Κρήτης. Ψάλλεται τμηματικά τις τέσσερις πρώτες ημέρες της Α΄ Εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής στο Μέγα Απόδειπνο και ολόκληρος την Ε΄ Εβδομάδα στο Μέγα Απόδειπνο της Τετάρτης ή στον Όρθρο της Πέμπτης.
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sun Dec 05, 2021 5:25 pm

Image



Η Θεία Κοινωνία: Το ισχυρότερο ιαματικό φάρμακο



– Γέροντα, κουραστήκατε πολύ στην Θεία Λειτουργία (1)· δεν έπρεπε να μείνετε και στην ανάγνωση της «Ευχαριστίας»(2).


– Τί λές; Κοινώνησα και να μην πω ένα «ευχαριστώ» στον Θεό;

Σε πολύ μεγάλη ανάγκη μπορεί να φύγη κανείς νωρίτερα.

Κι εσύ να μη φεύγης ποτέ· να ακούς την «Ευχαριστία» και να λές συνέχεια:

«Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου· Σ’ ευχαριστώ.

Δόξα σοι ο Θεός, δόξα σοι ο Θεός!» και να φτερουγίζη η καρδιά σου.


Μια φορά είχα πάει για Θεία Λειτουργία σε ένα Κελλί.

Ήμουν κουρασμένος και ταλαιπωρημένος· ήμουν και νηστικός, επειδή θα κοινωνούσα.

Εκεί δεν είχαν φωτιά και σε όλη την Ακολουθία έτρεμα από το κρύο.

Μόλις όμως κοινώνησα, ένιωσα να διαπερνά όλο μου το σώμα μια θέρμη.

Όπως όταν ανάβης κάτι ηλεκτρικές σόμπες με σπείρες, το ρεύμα αρχίζει να περνάη σιγά-σιγά στις σπείρες,

ένα τέτοιο πράγμα ένιωθα σε όλο μου το σώμα.

Άρχισε σιγά-σιγά να φλογίζεται. Μια γλυκειά φλόγα!


Φλεγόμενος και μη καιόμενος, Γέροντα…

– Ναί, φλεγόμενος… Γλυκειά φλόγα!

Ώ! πάει μετά και η πείνα, πάει και η κούραση, πάει και το κρύο...


– Πόσο κράτησε αυτό, Γέροντα;

– Το ένιωσα στον ναό, μόλις κοινώνησα, και μετά που έφυγα, ζεσταινόταν και ο δρόμος!


– Γέροντα, πώς μερικοί, ενώ είναι ασθενικοί στο σώμα, έχουν αντοχή στην νηστεία;

– Το μυστικό είναι ο ταπεινός και φιλότιμος αγώνας, που συνοδεύεται με προσευχή και Μετάληψη των αχράντων Μυστηρίων.

Αυτά τρέφουν την ψυχή, τρέφουν και το σώμα.

Όταν κοινωνούμε, παίρνουμε το ισχυρότερο ιαματικό φάρμακο, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012



(1) Ειπώθηκε τον Ιούνιο του 1994, έναν μήνα πριν από την κοίμηση του Γέροντα.
(2) Ακολουθία διάρκειας δέκα λεπτών, που περιλαμβάνει ευχαριστήριες ευχές μετά την Θεία Μετάληψη.
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Mon Dec 06, 2021 7:48 pm

Image


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4


«Ψάλατε τω Θεώ ημών, ψάλατε»(1)


Η ψαλμωδία είναι προσευχή



Γέροντα, πολλές φορές πηγαίνω στο αναλόγιο να ψάλω, γιατί αισθάνομαι ότι αυτό είναι καθήκον μου. Είναι σωστό;

– Ναι, και η ψαλτική είναι μία διακονία.

Γι’ αυτό ο ιερέας εύχεται και «υπέρ των ψαλλόντων» (2).

Ο ψάλτης αντιπροσωπεύει όλον τον λαό που εκκλησιάζεται.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι άλλοι δεν χρειάζεται να λένε το «Κύριε ελέησον» με τον νού τους,

αλλά να περιμένουν προκοπή μόνον από το ένα «Κύριε ελέησον» του ψάλτη.


Παλιά έψελναν όλοι οι πιστοί μαζί, και κανονικά αυτό είναι το σωστό.

Επειδή όμως γινόταν χασμωδία και σύγχυση, η Εκκλησία, που είναι το σύνολο των πιστών,

διαλέγει όσους γνωρίζουν να ψάλλουν και έχουν καλή φωνή και λίγη ευλάβεια, και ορίζει να ψάλλουν μόνον αυτοί.

Οι υπόλοιποι παρακολουθούν και ψάλλουν νοερώς και χαίρονται,

γιατί πρόσφεραν μερικούς ανθρώπους, για να δοξολογήσουν τον Θεό.


– Αυτός, Γέροντα, που απλώς παρακολουθεί, τί προσφέρει στον Θεό;

– Αφού παρακολουθεί και ευχαριστιέται με την δοξολογία του Θεού, δεν ευαρεστείται με αυτόν ο Θεός;

Είναι και αυτό μια προσφορά στον Θεό.


– Γέροντα, κατά την διάρκεια μιας αγρυπνίας που είναι αφιερωμένη σε ένα συγκεκριμένο θέμα πώς μπορώ να προσευχηθώ για το θέμα αυτό την ώρα που ψάλλω;


– Πριν από την αγρυπνία μπορείς να κάνης προσευχή για το συγκεκριμένο θέμα και μετά, όταν ψάλλης,

να λές στα ενδιάμεσα καμμιά ευχή.

Αλλά και σε όλη την αγρυπνία, αν ο νούς μαζί με την καρδιά είναι συνέχεια στο θέμα για το οποίο γίνεται προσευχή,

τότε, είτε ψάλλεις είτε διαβάζεις Ψαλτήρι, κανόνες κ.λπ., αυτό είναι προσευχή για το συγκεκριμένο αίτημα.

Βλέπεις, όταν κάνουμε μια αγρυπνία για ένα θέμα, μόνο δύο-τρείς αιτήσεις αναφέρονται σε αυτό.

Όλα τα άλλα είναι ό,τι προβλέπει το Τυπικό· όμως η αγρυπνία είναι αφιερωμένη σε αυτό.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012

(1) Ψαλμ. 46, 7.
(2) Βλ. Εκτενή δέηση.
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Tue Dec 07, 2021 5:49 pm

Image



Η καλή πνευματική κατάσταση


– Ο τρόπος που ψάλλω, Γέροντα, είναι βαρύς. Έχω τον λογισμό πώς αυτό οφείλεται στο ότι η προφορά μου είναι βαρειά.


– Σε έχω δει και …βαρειά και …ελαφριά!

Όταν είσαι βαρειά, τότε ψέλνεις και βαριά.

Από την εσωτερική σου κατάσταση ξεκινάει αυτό· αυτήν να ελέγχης.

Ένας που έχει λεπτή φωνή, αν είναι σε καλή πνευματική κατάσταση, ακούγεται σαν αηδονάκι·

αλλιώς, είναι σαν να τσιρίζη.

Ένας που έχει χονδρή φωνή, αν δεν είναι σε καλή κατάσταση, ακούγεται σαν γέρος που μαλώνει.

Αν ψάλετε μία-μία, θα καταλάβετε σε τί κατάσταση βρίσκεσθε εκείνη την ώρα.


– Γέροντα, όταν ψάλλουμε στον ναό, προσέχουμε να μη γίνωνται παραφωνίες.

– Φυσικά, χρειάζεται να προσέχετε, γιατί όλα πρέπει να γίνωνται «ευσχημόνως και κατά τάξιν» (1).

Πρώτα από όλα όμως πρέπει να φροντίζουμε να εφαρμόσουμε το «ευσχημόνως» στην ψυχή μας,

να υπάρχη δηλαδή η ψυχική τάξη, να είμαστε εντάξει με τον Θεό.

Όταν κανείς ψάλλη χωρίς να έχη καλή πνευματική κατάσταση, αυτό είναι χειρότερο από μια μουσική παραφωνία.

Γιατί, όπως το καλό φέρνει μια καλή αλλοίωση, έτσι και το κακό φέρνει μια κακή αλλοίωση,

και δεν μπορούν να προσευχηθούν οι άνθρωποι.


Αν δεν είναι τακτοποιημένος εσωτερικά κανείς, αν έχη αριστερούς λογισμούς, μικροπρέπειες κ.λπ.,

τί ψαλτική να κάνη;

Πώς θα νιώση μέσα του την παραδεισένια γλυκύτητα, για να ψάλη με την καρδιά;


Γι’ αυτό λέει: «Ευθυμεί τις; ψαλλέτω» (2)!

Όσοι ψάλλουν, κανονικά πρέπει να έχουν την πιο τρυφερή καρδιά και την πιο γλυκειά

και χαρούμενη εσωτερική κατάσταση.

Πώς να ψάλης «Φώς ιλαρόν...», αν δεν έχης ιλαρότητα;



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012


(1) Α΄ Κορ. 14, 40.
(2) Ιακ. 5, 13.
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Wed Dec 08, 2021 5:49 pm

Image



Το παν είναι η ευλάβεια



– Γέροντα, όταν μου λένε ότι δεν ψάλλω καλά, προσπαθώ να καταλάβω τί πρέπει να κάνω τεχνικά.


– Αυτό που πρέπει να κάνης είναι να προσπαθήσης να αποκτήσης μοναχική συνείδηση, ευλάβεια, σύνεση,

και όχι να έχης τον νού σου στην τέχνη την ανθρώπινη, την ξερή.

Η τέχνη χωρίς ευλάβεια, είναι… μπογιές· είναι κάτι το εξωτερικό, το ψεύτικο, δεν έχει φυσικότητα.

Μερικοί ψάλτες στον κόσμο βάζουν «μπογιές» στην φωνή τους από ανάγκη, για να πάνε σε μεγαλύτερο ναό

και να αυξηθή ο μισθός τους.

Σου λέει: «Αν με βάλουν σε μικρότερη ενορία, πώς θα τα βγάλω πέρα;».

Εκείνοι τέλος πάντων δικαιολογούνται και να τεντωθούν και να φωνάξουν.

Ο μοναχός όμως δεν δικαιολογείται να μην ψάλλη φυσικά.

Να προσέχετε, η ψαλτική σας να είναι φυσική, κατανυκτική, να ψάλλετε για τον Θεό και όχι για την τέχνη της ψαλτικής.

Διακρίνεται στην ψαλτική το εσωτερικό και καρδιακό από το εξωτερικό και τεχνητό.


– Γέροντα, μήπως φταίει η φωνή μου που ψάλλω κοσμικά;


– Δεν φταίει η φωνή· φταίει η τέχνη η κοσμική.

Ψάλλεις με έναν στόμφο κοσμικό, όπως έψαλλαν μερικοί ψαλτάδες που άκουγες στον κόσμο.

Είναι ψεύτικο το ψάλσιμό σου.

Να μην καλουπώνης την φωνή σου. Ξέρεις τί κουραστικό είναι;

Να ψάλλης με εσωτερικότητα και φυσικά.


– Μήπως, Γέροντα, για ένα διάστημα να μην ψάλλω καθόλου;

– Όχι, να ψάλλης.

Θα ακούς τις άλλες αδελφές, και σιγά-σιγά θα φύγη αυτό το κοσμικό.

Βλέπω και στο Άγιον Όρος, τα νέα καλογέρια συνήθως ψάλλουν κοσμικά.

Αφού ακόμη δεν έζησαν την καλογερική, πώς να είναι καλογερικό το ψάλσιμό τους;

Αλλά και οι Αγιορείτες ψάλτες, παλιά που δεν είχαν επικοινωνία με ψάλτες κοσμικούς, είχαν πιο καλογερικό ύφος.

Τώρα που έρχονται σε επικοινωνία, μπερδεύτηκαν λίγο, όπως τα πεπόνια χάνουν την νοστιμιά τους,

όταν η πεπονιά βρεθή κοντά σε καμμιά κολοκυθιά.

Το πάν είναι η ευλάβεια.

Χωρίς ευλάβεια η ψαλτική είναι ξεθυμασμένη· μοιάζει με όργανο ξεκουρντισμένο, που κάνει γκλίν-γκλίν.

Ούτε έχει σημασία αν ψάλλη κανείς δυνατά ή σιγανά· σημασία έχει να ψάλλη με ευλάβεια.

Τότε το σιγανό ψάλσιμο είναι ταπεινό, γλυκό· δεν είναι κοιμισμένο.

Και το δυνατό είναι έντονο και καρδιακό· δεν είναι άγριο.

Ο πατήρ Μακάριος Μπουζίκας είχε βροντερή φωνή, αλλά έψελνε φυσικά, με ευλάβεια και με καημό·

ένιωθες ότι ξεκοβόταν η δική του καρδιά, και ξεκολλούσε και η δική σου.

«Σού κάνει τα τζιέρια (1)άνω-κάτω», έλεγε ένα γεροντάκι.

Έμενε μόνος του στην Καψάλα, σε ένα Σταυρονικητιανό Κελλί.

Πιό κάτω έμενε ένας Ρουμάνος που δεν ήταν ψάλτης, αλλά είχε ευλάβεια.

Το βράδυ έβγαινε ο πατήρ Μακάριος στην απλωταριά του Κελλιού του και άρχιζε το «Ανοίξαντός σου την χείρα» (2)

και συνέχιζε τον άλλο στίχο ο Ρουμάνος από κάτω!

Ήταν μεγαλείο!

Είναι μεγάλη υπόθεση ο ψάλτης να έχη ευλάβεια.

Ξέρετε πόσο βοηθάει;

Αλλοιώνεται ο ίδιος εσωτερικά, και επειδή αυτή η εσωτερική αλλοίωση εκδηλώνεται και εξωτερικά,

αλλοιώνεται και ο άλλος που τον ακούει και βοηθιέται θετικά.

Έτσι η προσευχή όλων είναι ευπρόσδεκτη στον Θεό.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012


(1) Τζιέρια: Σπλάγχνα.
(2) Ψαλμ. 103, 28. Οι στίχοι από το «Ανοίξαντός σου την χεῑρα» έως το τέλος του Ψαλμού ψάλλονται σε πανηγυρικές Αγρυπνίες και είναι γνωστοί ως Ανοιξαντάρια.
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Thu Dec 09, 2021 6:56 pm

Image



Τα θεία νοήματα κεντούν την καρδιά



– Γέροντα, μου αρέσει ο δεύτερος ήχος.


– Ο δεύτερος ήχος είναι καθαρά ανατολίτικος, δηλαδή βυζαντινός. Δεν τον πιάνει κανένα όργανο, μόνον το βιολί (1).

Βλέπεις, οι Τούρκοι πήραν την μουσική από το Βυζάντιο και με τί καημό τραγουδούν!

Και τί λένε στα τραγούδια τους;

«Να 'χα πενήντα δράμια κονιάκ και πενήντα δράμια παστουρμά, ώ!...» (2).

Για πενήντα δράμια κονιάκ και λίγο παστουρμά συνεπαίρνονται!

Κι εμείς ψάλλουμε για τον Χριστό, που σταυρώθηκε, που θυσιάσθηκε, και να μη συγκλονιζώμαστε;

«Ω τρισμακάριστον ξύλον, εν ω ετάθη Χριστός!» (3).

Αν σκεφθή κανείς το Πάθος του Χριστού, διαλύεται.

Στο Κελλί του Τιμίου Σταυρού είχα βρει ένα κομμάτι ξύλο γρεντέ (4) μακρύ, ένα μέτρο περίπου,

και αμέσως θυμήθηκα τον Σταυρό του Χριστού.

Το πήρα μέσα στο κελλί και το αγκάλιαζα σαν να ήταν ο Σταυρός του Χριστού.

Ώ, πώς χτυπούσε η καρδιά μου! Με αυτό κοιμόμουν!...


– Σκεφτόσασταν, Γέροντα, την Σταύρωση;

– Μόνον την Σταύρωση!

Ένιωθα σαν να ήμουν στον Γολγοθά και να είχα αγκαλιασμένο τον Τίμιο Σταυρό.

Αν ήταν ο Τίμιος Σταυρός, δεν ξέρω αν θα ένιωθα κάτι περισσότερο.

Κόντευε να σπάση η καρδιά μου, και δώσ’ του δάκρυα, δώσ’ του χτύπημα η καρδιά!

Οι τσατμάδες (5)– τα πλευρά – θα έσπαζαν.

Έσφιγγα το ξύλο, για να μη σπάσουν τα πλευρά.

Εσείς πιάνετε την φυλλάδα με την Ακολουθία του Σταυρού, ψάλλετε «Σταυρέ του Χριστού, Χριστιανών η ελπίς» (6),

και ο νούς σας δεν είναι εκεί.

Τότε πώς θα αλλοιωθή η ψυχή;

Άχ, αν δουλέψη η καρδιά, αν αλλοιωθή η ψυχή, θα είναι πανηγύρι.

Ξέρετε τί θα πη πανηγύρι;

Όταν κανείς παρακολουθή και αισθάνεται αυτά που ψάλλει, από εκεί ξεκινάει και η ευλάβεια,

από εκεί έρχεται και η κατάνυξη και όλα.

Γι’ αυτό να πιάνετε τάκ-τάκ τα θεία νοήματα, για να κεντιέται η καρδιά, να τα νιώθη.

Αν πάη το τηλεγράφημα στην καρδιά, και από μια λέξη κεντιέται ο άνθρωπος, τινάζεται,

αλλοιώνεται πνευματικά, και τα άλλα απλώς τα παρακολουθεί και είναι αλλοιωμένος μετά σε όλα.


Εγώ, όταν ακούω το «ιλιγγιά δε νούς, και υπερκόσμιος, υμνείν σε, Θεοτόκε» (7), παθαίνω ίλιγγο εκείνη την στιγμή.

Και όταν ακούω το «Ευαγγελίζου, γή, χαράν μεγάλην» (8), ξέρετε πώς γίνομαι;

Σκιρτά η καρδιά μου, και όλο το σώμα μου τρέμει από ένα γλυκό ρίγος.

Αλλά, αν δεν προσέχη κανείς στα νοήματα, δεν αλλοιώνεται ούτε η καρδιά ούτε το σώμα.



– Γέροντα, με συγκινούν πολύ τα πατριωτικά τραγούδια.

– Το πατριωτικό τραγούδι ξυπνάει την αγάπη για την πατρίδα, τονώνει τον ηρωισμό, εμψυχώνει και αναστατώνει.

Στην Γερμανική Κατοχή ένας τυφλός με μια φλογέρα ξέρετε πόσους ξεσήκωσε;

Πόσο γλυκά και με τί καημό έπαιζε ο καημένος το «Έχε γειά, καημένε κόσμε»!

Πονούσε για το έθνος και ο πόνος του έβγαινε από την φλογέρα!

Άπλωνε το καπέλο του και έλεγε: «Ρίξτε στον τυφλό».

Οι Γερμανοί έλεγαν «τυφλός είναι» και τον άφηναν ελεύθερο· του έρριχναν και χρήματα!

Αυτός όμως έκανε ...ιεραποστολή!

Όπως ήταν απογοητευμένος τότε ο κόσμος, τους άναβε φλόγα μέσα τους και πολλοί αναστατώνονταν

και αποφάσιζαν να πάνε κατ’ ευθείαν στα Τζουμέρκα στον Ζέρβα (9).

Σκεφθήτε τώρα να ξεσηκώνεσαι από την αγάπη για τον Χριστό!

Εγώ, όταν ακούω εμβατήρια, δεν μπορώ να συγκρατηθώ· με πιάνουν τα κλάματα...

Ο νούς μου πηγαίνει στον πόλεμο, στον αγώνα για την απελευθέρωση, στους ήρωες που σκοτώθηκαν,

που έχυσαν το αίμα τους οι καημένοι.

Όταν ακούω ένα τροπάριο κατανυκτικό, συγκλονίζομαι, η καρδιά μου γίνεται σύντριμμα.

Ακούω ένα δοξαστικό πασχαλινό, αγάλλομαι.

Και όταν ψέλνω, ο νούς μου είναι στον Θεό και φτερουγίζει η καρδιά μου.

Αν ψάλλω κάτι πένθιμο, πονάω, ψάλλω με καημό, πένθιμα.

Αν ψάλλω κάτι χαρούμενο, χαίρομαι.

Θέλω να πω ότι ο νούς είναι όλη η βάση.

Είναι ο νούς στα θεία νοήματα;

Τότε αλλοιώνεται ο άνθρωπος πνευματικά, η καρδιά του φλογίζεται και – πώς να πη κανείς –

δέχεται αυτήν την συγκίνηση την πνευματική με την αγαλλίαση την πνευματική.

Αλλά, όταν ο νούς του δεν είναι εκεί που πρέπει, ούτε συγκινείται ούτε αγάλλεται.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012


(1) Προφανώς ο Γέροντας αναφέρεται στα ευρωπαϊκά μουσικά όργανα, στα οποία ανήκει και το βιολί. Ο δεύτερος ήχος είναι ηχόχρωμα εντελώς ξένο προς την ευρωπαϊκή μουσική και αποδίδεται μόνον από το βιολί και τα ανατολίτικα μουσικά όργανα, όπως το κανονάκι ή το ούτι.
(2) Τουρκικό τραγούδι που ονομάζεται «Κόνιαλι».
(3) Ειρμός και Καταβασία της ε΄ ωδής του κανόνος της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου).
(4) Γρεντές: Δοκάρι ξύλινο.
(5) Τσατμάς (λέξη τουρκική): Λεπτός τοίχος κατασκευασμένος με δοκούς, των οποίων τα διάκενα συμπληρώνονται με πλίνθους ή ξύλινους πήχεις και επικαλύπτονται με ασβεστοκονίαμα. Ο Γέροντας μεταφορικά ονομάζει έτσι τον θώρακα με τα πλευρά.
(6) Ιδιόμελον του Ν΄, εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.
(7) Ειρμός και Καταβασία της θ΄ ωδής του πρώτου κανόνος της εορτής των Θεοφανείων.
(8) Μεγαλυνάριον θ΄ ωδής του κανόνος της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
(9) Ναπολέων Ζέρβας (Άρτα 1891-Αθήνα 1957): Πολιτικός και στρατιωτικός, ένας από τους σπουδαιότερους αγωνιστές στην εθνική αντίσταση εναντίον των Γερμανών. Προς τα τέλη της Γερ¬μανικής Κατοχής οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ζέρβα ήλεγχαν το μεγαλύτερο μέρος της Αιτωλοακαρνανίας και της Ηπείρου, όπου και τα όρη Τζουμέρκα.
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Fri Dec 10, 2021 6:07 pm

Image



Η καρδιά είναι μουσικοσυνθέτης



Η ψαλμωδία δεν είναι μόνον προσευχή, είναι και μια «παλαβωμάρα»· είναι – πώς να το πώ;

– ένα ξέσπασμα της καρδιάς, το ξεχείλισμα της πνευματικής καταστάσεως.

Όταν κανείς θυμάται τον Χριστό, τον Παράδεισο, τότε ψάλλει με την καρδιά του.

Και όταν αρχίση να γεύεται λιγάκι τα ουράνια, σε κάθε τροπάριο σκιρτάει η καρδιά του.

Ακόμη και να μην είναι ο νούς του στα λόγια αλλά μόνο στον Παράδεισο, και τότε σκιρτά η καρδιά.

Η καρδιά πάλλεται, όπως πάλλεται η καρδιά του αηδονιού.

Το αηδόνι, όταν κελαηδάη πάνω στο δένδρο, σείεται ολόκληρο και αυτό και το κλαδί που το κρατάει.

«Αφήστε με, λέει, δεν θέλω τίποτε· παλάβωσα!».


– Γέροντα, έχω τον λογισμό ότι, όταν ψάλλω χωρίς μουσικό βιβλίο, ψάλλω με την καρδιά μου.

– Στο μουσικό βιβλίο είναι κανείς περιορισμένος.

Η καρδιά όμως δεν περιορίζεται.

Όταν δουλεύη η καρδιά, ξεφεύγει από το περιορισμένο και πάει στο απεριόριστο, και τότε γλυκαίνει η ψαλμωδία!

Τότε, ακόμη και παραφωνία να κάνης, και αυτή γλυκαίνει, γιατί την γλυκαίνει η καρδιά.


– Γέροντα, στην περίπτωση που ο ψάλτης δεν ψάλλει μόνος του, αλλά ψάλλει με ολόκληρο χορό, πώς μπορεί να γίνη αυτό;

– Αν ο πρωτοψάλτης ψάλλη με την καρδιά του, οι άλλοι που τον ακολουθούν, επηρεάζονται,

αναστατώνονται με την καλή έννοια.


– Άν, Γέροντα, ο πρώτος δεν ψάλλη με την καρδιά του, ο άλλος, όσο καρδιά και να έχη, δεν μπορεί να ψάλη με την καρδιά· θα πάρη τον χρόνο και τον τόνο του πρώτου.

– Δηλαδή του παίρνει και την καρδιά ο πρώτος;

Η καρδιά δεν επηρεάζεται, βρέ παιδί!

Μπορεί να είναι ο τελευταίος και να ψάλλη σιγανώτερα, αλλά, αν βάζη καρδιά, θα το πη με την καρδιά·

δεν μπορεί να το πη αλλιώς.

Το λέει, και μέσα του αναστατώνεται, φτερουγίζει η καρδιά, βουρκώνουν και τα μάτια του.

Κατάλαβες; Δεν τον εμποδίζει ο άλλος, όπως κι αν το λέη.

Μη δικαιολογούμαστε έτσι.

Πάντως εγώ δεν δικαιολογώ τις γυναίκες να μην ψάλλουν με καρδιά, με τόνο, με καημό,

γιατί είναι προικισμένες με σπλάγχνα, με αυτήν την τρυφερή αγάπη.


– Γέροντα, έχω τον λογισμό ότι τονίζουμε, αλλά εξωτερικά.

– Ο τόνος στην ψαλτική βγαίνει από μέσα, από την καρδιά.

Όταν ο νούς είναι στα θεία νοήματα, αυτό είναι που θα δώση τον τόνο τον καρδιακό· η καρδιά θα σπαράξη!

Η καρδιά είναι μουσικοσυνθέτης.

Το μεράκι, ο καημός, ο πόνος που έχει κανείς μέσα του, δίνει τον τόνο, την ζωντάνια, τον παλμό,

και αυτό γλυκαίνει την ψαλμωδία.

Κι εσείς, αν μπήτε στο βαθύτερο νόημα, ξέρετε πόσο γλυκά θα τονίζετε;


– Να μπούμε στο πνεύμα σας, Γέροντα.

– Οινόπνευμα, οινόπνευμα!

Βλέπεις, μερικοί που παίζουν όργανα, πίνουν και λίγο, και τραγουδούν με μεράκι·

έχουν δηλαδή κινητήριο δύναμη το οινόπνευμα.

Εσείς με το πνεύμα να κινήσθε.

Με το θείο Πύρ και το Άγιο Πνεύμα (1)!



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012


(1) Πρβλ. Πρώτον τροπάριον της ε΄ ωδής του προεορτίου κανόνος της εορτής των Θεοφανείων, ο οποίος ψάλλεται στο Απόδειπνο της 5ης Ιανουαρίου.
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sat Dec 11, 2021 6:19 pm

Image



ΕΒΔΟΜΟ ΜΕΡΟΣ

Κατάσταση Δοξολογίας



«Να κινηθήτε στην πνευματική σφαίρα, στήν δοξολογία.

“Δόξα σοι ο Θεός, δόξα σοι ο Θεός”, νά λέτε συνέχεια».




ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

- Η δοξολογία στον Θεό

Η δοξολογία έχει μέσα και μετάνοια



Γέροντα, δεν αγωνίζομαι όσο θα έπρεπε και αυτό με στενοχωρεί.

– Κοίταξε, να δοξάζης τον Θεό.


– Πιό πολύ, Γέροντα, παρακαλώ τον Θεό να με συγχωρήση, παρά Τον δοξολογώ.

– Και αυτό καλό είναι, αλλά καλύτερα να Τον δοξολογής.

Μέσα στην δοξολογία υπάρχει και μετάνοια, η οποία, επειδή έχει ταπείνωση, φέρνει την θεία παρηγοριά.

Το «δόξα σοι ο Θεός» σημαίνει και «συγχώρεσε, Θεέ μου, τις αμαρτίες μου,

για να Σε δοξολογώ, όπως Σε δοξολογούν οι Άγγελοι».


– Μερικές φορές, Γέροντα, δεν αρχίζω την προσευχή ζητώντας το έλεος του Θεού για την αμαρτωλότητά μου, αλλά ξεκινώ με δοξολογία. Μήπως αυτό δεν είναι σωστό;


– Έτσι να κάνης.

Δεν είπαμε ότι η δοξολογία έχει μέσα και μετάνοια;

Στην δοξολογία κλίνουν οι πρόσχαροι άνθρωποι.

Βλέπεις, άλλη ψυχή λυπάται πολύ από φιλότιμο για μια πτώση της

και στην συνέχεια συγκινεί πολύ τον Θεό με την μετάνοιά της.

Άλλη, αφού μετανοήση, ευχαριστεί και δοξολογεί μέρα-νύχτα τον Θεό,

που την λύτρωσε από την προηγούμενη αμαρτωλή ζωή της,

και χαίρεται ο Θεός από το φιλότιμο παιδί Του.






ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sun Dec 12, 2021 4:52 pm

Image



Η δοξολογία είναι ξέσπασμα της ευχαριστίας


– Γέροντα, τόσο λίγο που έβρεξε, ούτε τα φύλλα δεν βράχηκαν (1)!

– Τί να σού πώ;

Έστω και αυτή η βροχή που δρόσισε μόνον τα φύλλα, λίγο είναι; Εγώ και μόνον που είδα σύννεφα στον ουρανό,

δεν μπόρεσα να κοιμηθώ από την ευγνωμοσύνη προς τον Θεό που ένιωθα μέσα μου.

«Θεέ μου, έλεγα, δεν αξίζουμε να ρίξης βροχή».

Πολύ να προσέχετε την αχαριστία.

Να ευχαριστήτε τον Θεό για όλα όσα σάς δίνει.



– Γέροντα, όταν ο Θεός εκπληρώση κάποιο αίτημά μας για μια υπόθεση του Ησυχαστηρίου, πώς θα εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας;


– Να κάνετε μια αγρυπνία, για να ευχαριστήσετε τον Θεό, που βοήθησε με τους Αγίους Του.

Και να κρατήσετε για πάντα αυτό το τυπικό:

Μετά από κάθε αίτημά σας που γίνεται με καρδιακή προσευχή και πόνο, μόλις ο Καλός Θεός το εκπληρώση,

να κάνετε καρδιακή δοξολογία με χαρά και ευχαριστία.


– Γέροντα, πώς γίνεται η δοξολογία;


– Η δοξολογία γίνεται και εκφώνως (2), γίνεται και μόνο με την καρδιά, και τότε η ευχαριστία είναι εσωτερική.


– Πάντοτε, Γέροντα, στην δοξολογία υπάρχει και ευχαριστία;


– Ποιά δοξολογία δεν έχει ευχαριστία;

Και οι Άγγελοι δεν ευχαριστούν τον Θεό, όταν Τον δοξολογούν;


– Τί διαφορά έχει, Γέροντα, η δοξολογία από την ευχαριστία;


– Η δοξολογία είναι χαρούμενη ευχαριστία.

Είναι ξέσπασμα της ευχαριστίας, σκίρτημα.

Το σκίρτημα αυτό έρχεται από μέσα, από την καρδιά.

Μπορεί κάποιος να μην ξέρη ένα τροπάριο ολόκληρο και να το λέη μισό και να βάζη και δικά του λόγια,

και όμως η καρδιά του να σκιρτά.

Αν ευχαριστήτε τον Θεό για τις πλούσιες ευεργεσίες Του, εκεί μέσα στην ευχαριστία και στην δοξολογία

θα νιώσετε όλον τον θείο Του πλούτο.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012

(1) Ειπώθηκε σε περίοδο μεγάλης ανομβρίας, όταν μία ημέρα έβρεξε ελάχιστα.
(2) Ως ευχαριστία στον Θεό μπορεί κανείς να λέη την Δοξολογία «Σοί δόξα πρέπει...» ή να κάνη κομποσχοίνι λέγοντας: «Δόξα σοι, ο Θεός ημών, δόξα σοι».
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Mon Dec 13, 2021 5:01 pm

Image



Από την ευγνωμοσύνη προς τον Θεό ξεκινάει η δοξολογία



– Γέροντα, το αίσθημα της ευγνωμοσύνης προς τον Θεό είναι δοξολογία;

– Έμ, αυτό είναι όλο. Από εκεί ξεκινάει η δοξολογία.


– Γέροντα, η ευγνωμοσύνη προς τον Θεό πώς αποκτιέται;

– Για να νιώσουμε μέσα μας ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, πολύ βοηθάει η παρακολούθηση του εαυτού μας

και η σωστή συμπεριφορά και ευγνωμοσύνη προς τον πλησίον.

Όποιος αισθάνεται ευγνωμοσύνη προς τον πλησίον του για μια μικρή ευεργεσία που του κάνει,

αναμφιβόλως η ευγνωμοσύνη του προς τον Χριστό, ο Οποίος του έδωσε και του δίνει άφθονες ευλογίες,

θα είναι απείρως μεγαλύτερη.

Και θα είναι συνέχεια γεμάτος ευγνωμοσύνη, γιατί, ενώ θα σκέφτεται πώς να εκδηλώση την ευγνωμοσύνη του

στον Χριστό, ο Χριστός θα του δίνη και άλλες περισσότερες και μεγαλύτερες ευλογίες, σε σημείο που να λειώνη

η φιλότιμη ψυχή από την αγάπη Του.

Γιατί, αν η ψυχή έχη την πνευματική λεπτότητα και ευχαριστή συνέχεια τον Θεό και για τις πολύ μικρές δωρεές Του,

τότε και Εκείνος ανταποκρίνεται πολλαπλάσια.


– Γέροντα, τις ευεργεσίες του Θεού να τις σκέφτωμαι λεπτομερώς ή γενικά;

– Αν μπορής να τις σκέφτεσαι με λεπτομέρεια, αυτό είναι το καλύτερο.

Αν παρακολουθής το καθετί και δεν ξεχνιέσαι, θα αισθάνεσαι και το παραμικρό χάδι του Καλού Θεού και

θα έχης πολλή ευγνωμοσύνη.

Το παιδάκι, όταν έχη τον νού του στην μητέρα του, τότε νιώθει τα χάδια της.

Όταν όμως είναι ξεχασμένο με τα παιχνίδια του, εκείνη το χαϊδεύει, το φιλάει, αλλά αυτό δεν νιώθει τίποτε.

Και ο Θεός μας χαϊδεύει συνέχεια.

Ο άνθρωπος που σκέφτεται τις ευεργεσίες του Θεού, τινάζεται, συγκινείται, ραγίζει η καρδιά του

και δοξάζει συνέχεια τον Θεό.


– Γέροντα, πώς να σκιρτά η καρδιά μου από ευγνωμοσύνη στον Θεό;

– Με την ταπείνωση και την αγάπη συναισθάνεται ο άνθρωπος τις μεγάλες ευεργεσίες του Θεού

και γίνεται ευγνώμων δούλος (1).


«Εμένα, Θεέ μου, λέει, δεν πρέπει να με βοηθήσης άλλο· βοήθησε εκείνον που έχει περισσότερη ανάγκη,

βοήθησε τον άλλον...».

Και όσο ο Θεός βλέπει την αγάπη του και την ταπείνωσή του, τόσο τον λούζει με την Χάρη Του.

Και γίνεται αυτό το κυνηγητό συνέχεια:

ευγνωμοσύνη ο άνθρωπος,

νέα δώρα ο Θεός.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ ΣΤ’
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2012



(1) Βλ. Ματθ. 25, 21 και 25, 23.
XAPA
 
Posts: 13708
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests

cron