Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Wed Oct 21, 2020 5:22 pm

Image


ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ


«Η ευχή των γονέων είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά για τα παιδιά.
Γι᾿ αυτό να φροντίζουν να έχουν την ευχή τους




ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

- Τα παιδιά, οι χαρές και οι δυσκολίες τους

Τα μικρά παιδιά



– Έχω παρατηρήσει, Γέροντα, ότι τα μωρά μερικές φορές την ώρα της Θείας Λειτουργίας χαμογελούν.

– Αυτό δεν το κάνουν μόνο στην Θεία Λειτουργία.

Τα μωρά είναι σε συνεχή επαφή με τον Θεό, επειδή δεν έχουν μέριμνες.

Τί είπε ο Χριστός για τα μικρά παιδιά;

«Οι Άγγελοι αυτών εν ουρανοίς δια παντός βλέπουσι το πρόσωπον του Πατρός μου του εν ουρανοίς»(1).

Έχουν επικοινωνία και με τον Θεό και με τον Φύλακα Άγγελό τους, που είναι συνέχεια δίπλα τους.

Στον ύπνο τους πότε γελούν, πότε κλαίνε, γιατί βλέπουν διάφορα.

Άλλοτε βλέπουν τον Φύλακα Άγγελό τους και παίζουν μαζί του – τα χαϊδεύει, τα πειράζει,

κουνάει τα χεράκια τους, και αυτά γελούν -, άλλοτε πάλι βλέπουν καμμιά σκηνή του πειρασμού και κλαίνε.


– Ο πειρασμός γιατί πηγαίνει στα νήπια;

– Και αυτό τα βοηθάει, για να αισθάνωνται την ανάγκη να ζητούν την μάνα τους.

Αν δεν υπήρχε αυτός ο φόβος, δεν θα αναγκάζονταν να αναζητήσουν την αγκαλιά της μάνας τους.

Όλα τα επιτρέπει ο Θεός για το καλό.


– Αυτά που βλέπουν, όταν είναι μικρά, τα θυμούνται, όταν μεγαλώσουν;


– Όχι, τα ξεχνούν.

Αν θυμόταν το παιδάκι πόσες φορές είδε τον Άγγελό του, θα έπεφτε στην υπερηφάνεια.

Γι᾿ αυτό, όταν μεγαλώση, τα ξεχνάει. Ο Θεός με σοφία εργάζεται.


– Μετά το Βάπτισμα τα βλέπουν αυτά;

– Φυσικά, μετά το Βάπτισμα.


– Γέροντα, ένα αβάπτιστο παιδάκι κάνει να προσκυνήση άγια Λείψανα;

– Γιατί να μην κάνη; Μπορεί και να το σταυρώση κανείς με τα άγια Λείψανα.

Είδα σήμερα ένα παιδάκι, σαν αγγελουδάκι ήταν.

«Που είναι τα φτερά σου;», το ρώτησα. Δεν ήξερε να μου πη!...

Στο Καλύβι, όταν έρχεται η άνοιξη και ανθίζουν τα δένδρα, βάζω καραμέλες πάνω στα πουρνάρια,

που είναι κοντά στην πόρτα του φράχτη, και λέω στα μικρά παιδιά που έρχονται εκεί:

«Πηγαίνετε, παιδιά, να κόψετε καραμέλες από τα πουρνάρια, γιατί, αν πιάση βροχή, θα λειώσουν και θα πάνε χαμένες!».

Μερικά έξυπνα παιδάκια καταλαβαίνουν ότι τις έβαλα εγώ και γελούν,

άλλα πιστεύουν ότι φύτρωσαν, άλλα προβληματίζονται.

Τα μικρά θέλουν και λίγο λιακάδα...


– Βάζετε πολλές καραμέλες, Γέροντα;

– Έμ, πώς! Τί να κάνω;

Εγώ καλά γλυκά δεν δίνω στους μεγάλους· λουκούμια τους δίνω.

Όταν μου φέρνουν καλά γλυκά, τα κρατώ για τα παιδιά της Σχολής (2)

Να, κι εδώ χθές βράδυ φύτεψα καραμέλες και σοκολατάκια και σήμερα... άνθισαν͵!

Τα είδατε; Ο καιρός ήταν καλός, το χώμα ήταν αφράτο, γιατί το είχατε σκάψει καλά, και αμέσως άνθισαν !

Να δήτε τί ανθόκηπο θα σας κάνω εγώ!

Δεν θα χρειάζεται να αγοράζουμε καραμέλες και σοκολατάκια για τα παιδιά. Τί; να μην έχουμε δική μας παραγωγή;


– Γέροντα, κάποιοι προσκυνητές είδαν τα σοκολατάκια που φυτέψατε στον κήπο, επειδή το χαρτάκι τους έβγαινε πάνω από το χώμα. Παραξενεύτηκαν. «Κάποιο παιδάκι, είπαν, θα τα έβαλε».

– Δεν τους είπες ότι τα έβαλε ένα μεγάλο παιδί;



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002


(1) Ματθ. 18, 10.
(2)Για τους μαθητές της Αθωνιάδος Σχολής.
(3) Ο Γέροντας είχε φυτέψει στο φρεσκοσκαμμένο χώμα καραμέλες και σοκολατάκια και είχε βάλει επάνω τους ανθάκια από πασχαλιά, για να φαίνωνται σαν ανθισμένα.
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Thu Oct 22, 2020 5:25 pm

Image



Ο Φύλακας Άγγελος προστατεύει τα παιδάκια



– Γέροντα, γιατί ο Θεός δίνει στον κάθε άνθρωπο έναν Φύλακα Άγγελο, αφού μπορεί ο ίδιος να μας προστατεύση;

– Αυτό είναι ξεχωριστή φροντίδα του Θεού για το πλάσμα Του.

Ο Φύλακας Άγγελος είναι οικονομία Θεού. Είμαστε χρεώστες γι᾿ αυτό.

Οι Άγγελοι ιδιαίτερα προστατεύουν τα μικρά παιδιά. Πώς τα φυλάνε!


Μια φορά δυο παιδιά έπαιζαν έξω στον δρόμο.

Το ένα από τα δύο σημάδευε το άλλο στο κεφάλι, για να το χτυπήση με μια πέτρα.

Εκείνο δεν το έβλεπε.

Την τελευταία στιγμή, φαίνεται, ο Άγγελός του το έκανε να δη κάτι, τινάχτηκε πέρα και γλίτωσε.


Μια μάνα πάλι είχε πάρει στο χωράφι και το μωρό της.

Το θήλασε, το έβαλε στην κούνια και πήγε να δουλέψη.

Μετά από λίγο, όταν πήγε κοντά του, τί να δή!

Το παιδάκι κρατούσε ένα φίδι και το έβλεπε!

Όπως το είχε θηλάσει, είχε μείνει γάλα γύρω από το στοματάκι του.

Πήγε λοιπόν το φίδι και έγλειφε το γάλα με την γλώσσα του και το παιδάκι το έπιασε με το χέρι του.

Βάζει τις φωνές η μάνα, τρόμαξε το παιδί, άνοιξε το χεράκι του και έφυγε το φίδι!

Φυλάει ο Θεός τα παιδιά.


– Γέροντα, τότε πώς πολλά παιδάκια υποφέρουν από αρρώστιες κ.λπ.;


– Ο Θεός ξέρει τι θα ωφελήση τον καθέναν και δίνει ανάλογα.

Δεν δίνει στον άνθρωπο κάτι που δεν θα τον ωφελήση.

Βλέπει λ.χ. ότι περισσότερο θα μας ωφελήση, αν μας δώση ένα κουσούρι, μια αναπηρία,

παρά αν μας προστατεύση να μη χτυπήσουμε ή να μη μείνουμε ανάπηροι.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Fri Oct 23, 2020 3:47 pm

Image


Το Βάπτισμα


– Γέροντα, οι Βορειοηπειρώτες, όταν πεθάνουν, τί θα γίνουν που δεν είναι βαπτισμένοι;

– Έ, οι περισσότεροι έχουν από τους γονείς τους αεροβάπτισμα.

Υπάρχουν και νοσοκόμες που αεροβαπτίζουν τα παιδάκια.

Μια νοσοκόμα βάπτισε ένα παιδάκι μέσα σε μια λεκάνη με νερό.

Σού λέει αυτό είναι πιο καλό από το αεροβάπτισμα· αλλά ο Θεός είδε την διάθεσή της...

Πόση χάρη έχουν οι νεοφώτιστοι!

Μια φορά είχα γνωρίσει ανάμεσα σε τριακόσια πενήντα άτομα μια γυναίκα που ήταν βαπτισμένη.

Ρώτησα «ποιά είναι αυτή;», και μου είπαν ότι ήταν μια Τουρκάλα που είχε βαπτισθή.

Έλαμπε το πρόσωπό της. Μπροστά της οι άλλοι φαίνονταν βάρβαροι.


– Γέροντα, είναι σωστό στο Βάπτισμα να δίνωνται δύο ονόματα στα παιδιά;

– Αν είναι να μαλώνουν τα ανδρόγυνα και να χωρίζουν, ας δώσουν και τρία!

Αν και τα σωστά ονόματα σήμερα τα έχουν κάνει!... Βίκυ, Πέπη, Μιμή...


– Γέροντα, μια μητέρα έχασε το παιδάκι της στον πέμπτο μήνα της κυοφορίας και στενοχωριέται, γιατί γεννήθηκε νεκρό και ούτε αεροβάπτισμα δεν μπόρεσαν να κάνουν.

– Αφού δεν έφταιγε η ίδια, ας έχη εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού.

Έχει ο Θεός λογαριασμό για όλα αυτά τα παιδάκια.


– Η μητέρα μου, Γέροντα, μου είπε ότι το αδελφάκι μου πέθανε λίγες ώρες μετά την γέννησή του και δεν πρόλαβε να το βαπτίση. Της είπα να το πη στον Πνευματικό.


– Αφού ήθελε να το βαπτίση, αλλά δεν πρόλαβε, έχει ελαφρυντικά.

Εδώ άλλες κάνουν εκτρώσεις και σκοτώνουν τα παιδιά τους.

Την κρίση του Θεού δεν την ξέρουμε.

Βαρύ αμάρτημα θα ήταν, αν από αμέλεια δεν βάπτιζε το παιδί και πέθαινε αβάπτιστο.

Εσύ αντιμετώπισες το θέμα με την λογική.

Αυτή είναι η θεολογία του ορθολογισμού.

Είπα κάποτε σε μια συντροφιά ότι ένα παιδάκι στην Βόρειο Ήπειρο το είχαν βαπτίσει τρεις φορές.

Μία φορά η γιαγιά, μία ο παππούς και μία η μάνα, κρυφά ο ένας από τον άλλον, γιατί ο καθένας το θεωρούσε αβάπτιστο.

Πετιέται τότε κάποιος και λέει: «Αυτό είναι αντικανονικό».

«Βρέ, του λέω, δογματικά βάφτισαν το παιδί τρεις φορές; Τρείς φορές ευλογήθηκε αυτό το παιδί!».


– Γέροντα, ο Θεός οικονομάει να βλέπουν στον ύπνο τους οι άνθρωποι κεκοιμημένους συγγενείς τους και να συνομιλούν μαζί τους, για να βοηθηθούν στην πίστη, στην μετάνοια;

– Ναι, δεν σας έχω πει κι εγώ κάποιο περιστατικό;

Ένας μοναχός στο Άγιον Όρος ήταν από ένα χωριό που βρισκόταν στο βουλγαρικό έδαφος

και υπήρχαν εκεί πολλοί αβάπτιστοι.

Μου είπε λοιπόν ότι, όταν ήταν λαϊκός και ήταν ακόμη αβάπτιστος,

είδε στον ύπνο του το ανηψάκι του, που είχε πεθάνει πριν από λίγο καιρό,

να είναι έξω από ένα πολύ όμορφο περιβόλι και να κλαίη.

Μέσα στο περιβόλι ήταν πολλά παιδάκια που έπαιζαν χαρούμενα.

«Γιατί δεν πάς κι εσύ μέσα;», το ρώτησε.

«Πώς να πάω μέσα; Εγώ είμαι αβάπτιστο», απάντησε εκείνο.

Μετά από αυτό πήγε αμέσως και βαπτίσθηκε ο ίδιος και ύστερα διηγήθηκε στον παπά το όνειρο που είδε.

Έτσι οικονόμησε ο Θεός, για να καταλάβουν και οι άλλοι τί αξία έχει το Βάπτισμα.

Έπειτα άρχισαν να βαπτίζουν τα παιδιά τους σ᾿ εκείνο το χωριό.


– Γέροντα, υπάρχουν γονείς που έκαναν πολιτικό γάμο, αλλά θέλουν να βαπτίσουν τα παιδιά τους. Επιτρέπεται;

– Γιατί να μην επιτρέπεται;

Άλλωστε τί φταίνε τα καημένα τα παιδάκια;

Το ότι θέλουν να βαπτίσουν τα παιδιά τους δείχνει πώς κάτι έχουν μέσα τους· δεν είναι τελείως αδιάφοροι.

Φαίνεται, κάπου θα μπερδεύτηκαν.

Αν θέλη κανείς να τους βοηθήση, πρώτα πρέπει να δη για ποιό λόγο δεν έκαναν θρησκευτικό γάμο

και ύστερα για ποιό λόγο θέλουν να βαπτίσουν τα παιδιά τους.


– Γέροντα, μια μοναχή που είχε βαπτίσει κάποιο παιδάκι, όταν ήταν στον κόσμο, εκτός από την προσευχή που θα κάνη γι᾿ αυτό, πρέπει να του στέλνη δώρα, όπως συνηθίζεται;


– Έ, τώρα η μοναχή είναι απαλλαγμένη απ᾿ αυτά.

Οι γονείς της μοναχής, αν θέλουν, μπορούν κάτι να κάνουν.

Ο μοναχός με την προσευχή θα βοηθήση.


– Δηλαδή, αν το σκεφθούν οι γονείς μόνοι τους;

– Ναι, να μην τους υποχρεώση η μοναχή.

Να κάνη προσευχή να τους φωτίση ο Θεός.

Πάντως ο νουνός έχει μεγάλη ευθύνη.

Οι γονείς μου είχαν υποσχεθή σε μια φιλική μας οικογένεια ότι ένα παιδάκι τους θα το βάφτιζε κάποιος από την οικογένειά μας.

Όταν ήρθε εκείνη η ώρα, έλειπαν όλοι οι δικοί μου και μου είπαν να το βαπτίσω εγώ.

Ήμουν τότε δεκαέξι χρονών και δεν ήθελα να το βαπτίσω, γιατί αισθανόμουν την ευθύνη που θα αναλάμβανα.

Βρέθηκα σε δύσκολη θέση.

Έκανα λοιπόν προσευχή. «Θεέ μου, είπα, αν είναι να γίνη καλός άνθρωπος, πάρε από εμένα όλα τα χρόνια και δώσ᾿ τα σ᾿ αυτό.

Αν όμως είναι να γίνη κακός, πάρ᾿ το τώρα που είναι αγγελούδι».

Το βάφτισα και το ονόμασα Παύλο. Σε μία εβδομάδα πέθανε.

Στον Ουρανό τώρα είναι ασφαλισμένο.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sat Oct 24, 2020 6:48 pm

Image



Τα ορφανά παιδιά



– Γέροντα, τα παιδάκια, αν πεθάνη ο πατέρας τους, πρέπει να τον δούν νεκρό;

– Καλύτερα να μην τον δούν.

Εδώ σε έναν μεγάλο προσπαθείς με τρόπο να πής για τον θάνατο κάποιου δικού του, πόσο μάλλον σε παιδιά!


– Μέχρι ποιά ηλικία;

– Ανάλογα και με το τί παιδί είναι.


– Στον τάφο του να τα πηγαίνουν;

– Στον τάφο, ναί, ας τα πηγαίνουν.

Να τους πούν: «Ο πατέρας πήγε από ᾿δώ στον Ουρανό.

Αν είσαστε φρόνιμα, θα έρχεται από τον Ουρανό να σας βλέπη».

Θυμάμαι, όταν πέθανε η γιαγιά μου, με είχαν πάει σε ένα φιλικό μας σπίτι, για να μη δώ την κηδεία και να μην ξέρω ότι πέθανε.

Μου έκαναν εκεί παιχνίδια, με διασκέδαζαν.

Εγώ γελούσα και εκείνοι έκλαιγαν.

Όταν γύρισα, ρωτούσα: «Που είναι η γιαγιά;». «Θα έρθη», μου έλεγαν.

Περίμενα την γιαγιά... Και μετά από καιρό έμαθα ότι πέθανε.

Δεν βοηθάει τα παιδιά να δούν νεκρά τα αγαπημένα τους πρόσωπα.


– Γέροντα, τα μικρά παιδιά, όταν πεθάνη η μητέρα τους, είναι πολύ πονεμένα.

– Τα παιδιά ορφανεύουν πιο πολύ από μάνα, όχι από πατέρα, γι᾿ αυτό και πονάνε πιο πολύ

– σπάνια συμβαίνει να χάσουν την μάνα τους και να είναι μετά ο πατέρας τους σαν μάνα.

Στον Παράδεισο όμως θα παρηγορηθούν. Έχουν να λάβουν εκεί.

Ένα ορφανό θα μπή με λιγώτερες μονάδες στον Παράδεισο, όπως οι Ομογενείς από το εξωτερικό

μπαίνουν στο πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις (1), γιατί τους πιάνει κάποιος νόμος.

Τα ορφανά δηλαδή τα πιάνει ο νόμος του Θεού και με λιγώτερο κόπο θα μπούν στον Παράδεισο,

ενώ οι άλλοι χρειάζεται να αγωνισθούν πολύ.

Εγώ μακαρίζω τα παιδιά που στερήθηκαν την μεγάλη στοργή των γονέων τους, γιατί κατόρθωσαν

να κάνουν Πατέρα τους τον Θεό από τούτη την ζωή και έχουν αποταμιεύσει παράλληλα στο Ταμιευτήριο του Θεού

και την στοργή των γονέων τους που στερήθηκαν, η οποία τοκίζεται.

Αλλά και σ᾿ αυτήν την ζωή ο Καλός Θεός θα τα βοηθήση, γιατί, από την στιγμή που παίρνει τους γονείς,

είναι κατά κάποιον τρόπο υποχρεωμένος να τα προστατεύη.

Τί λέει ο Δαβίδ; «Ορφανόν και χήραν αναλήψεται»(2).

Τα αγαπάει ο Θεός φυσιολογικά πιο πολύ και τα έχει μεγαλύτερη έγνοια.

Σ᾿ αυτά τα παιδιά δίνει περισσότερα δικαιώματα σ᾿ αυτήν την ζωή από ό,τι στα άλλα παιδιά.

Αν το ορφανό γυρίση το κουμπί στην καλωσύνη, προοδεύει πολύ.

Ενώ, αν πή: «εγώ ταλαιπωρήθηκα, οπότε τώρα κι εγώ θα ταλαιπωρήσω άλλους», καταστρέφεται.


– Γέροντα, η ορφάνια έχει δυσάρεστες επιπτώσεις σε όλη την ζωή του ανθρώπου;

– Τί είναι αυτά που λές;

Μπορεί τα ορφανά να είναι λίγο συνεσταλμένα, να έχουν ένα μάζεμα, μια δειλία – δεν έχουν εκείνη την χαρά,

την ζωηράδα που έχουν όσα παιδιά είναι χορτάτα από στοργή –, αλλά αυτή η συστολή είναι ένα φρένο

που τα βοηθάει σ᾿ αυτήν την ζωή και συγχρόνως αποταμιεύουν και στην άλλη.

Γιατί αυτό το μάζεμα νομίζεις ότι δεν το βλέπει ο Θεός; Δεν θα τα βολέψη μετά;

Γι᾿ αυτό, το ορφανό, ιδίως από μάνα, πρέπει να το αγκαλιάσουμε με πόνο και με θερμή αγάπη,

για να ζεσταθή πρώτα, να ξεθαρρέψη, ώστε να ανοίξη την καρδιά του.

Καί, όταν έχη φιλότιμο, πρέπει να βάλουμε φρένο γερό στον μεγάλο του ενθουσιασμό,

για να μην πάθη υπερκόπωση, προσπαθώντας να εκδηλώση την μεγάλη του ευγνωμοσύνη.


Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης μεγάλωσε ορφανός και από μάνα και από πατέρα.

Αν δεν το αντιμετώπιζε πνευματικά, με λεβεντιά, θα έπρεπε να είναι βασανισμένος, να είχε ψυχολογικά προβλήματα.

Βλέπεις όμως τί παλληκαριά είχε! Τί αγώνες έκανε!

Και αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι και τα κόκκαλά του ήταν σαν βαμβάκι, σαν σφουγγάρι.

Στην εκταφή, όταν έβγαλα τα λείψανά του, τα πλευρά του και οι σπόνδυλοι, μόλις τα χάραζα λίγο, έσπαζαν.

Μόνο δύο σπόνδυλοι, η λεκάνη και η κνήμη, ήταν κάπως γερά.

Τόσο ασθενικός που ήταν, πώς έκανε τόσες οδοιπορίες;

Βάδιζε σαν να πετούσε!

Εδώ βλέπει κανείς την υπερφυσική δύναμη που του έδινε ο Θεός. Στο μεγάλωμα των ορφανών θα σκαλώση ο Χριστός;



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002


(1) Ειπώθηκε το 1992, όταν ακόμη ίσχυε σχετική νομοθεσία.
(2) Ψαλμ. 145, 9.
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sun Oct 25, 2020 4:33 pm

Image



Αναγκαίος ο περιορισμός των παιδιών ώς την ενηλικίωσή τους



Τα παιδιά πρέπει πάντα να αισθάνωνται ως ανάγκη μεγάλη τις συμβουλές, ειδικά στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας,

για να μη γλιστρήσουν στον γλυκό κατήφορο της κοσμικής κατηφόρας, που γεμίζει την ψυχή από άγχος

και την απομακρύνει αιώνια από τον Θεό.

Πρέπει να μπούν στο νόημα της υπακοής.

Να καταλάβουν ότι στην υπακοή προς τους γονείς κρύβεται το δικό τους συμφέρον,

ώστε να υπακούουν με χαρά και να κινούνται ελεύθερα στον πνευματικό χώρο.



Βλέπετε, πώς περιορίζουμε την ελευθερία του μικρού παιδιού;

Το έμβρυο είναι περιορισμένο εννιά μήνες στην κοιλιά της μάνας του.

Το νεογέννητο το βάζουν σε κούνια.

Έπειτα από πέντε-έξι μήνες του βάζουν και κάγκελα.

Αργότερα δεν το αφήνουν μόνο του έξω, για να μη χτυπήση, να μην γκρεμισθή από καμμιά σκάλα.

Αν το αφήσουν ελεύθερο, θα πέση και θα σκοτωθή.

Όλα αυτά είναι απαραίτητα, για να μεγαλώση το παιδί με ασφάλεια.

Φαίνεται ότι του στερούν την ελευθερία, αλλά δίχως αυτά τα μέτρα θα κινδύνευε να σκοτωθή από την πρώτη στιγμή.

Τα παιδιά όμως δεν καταλαβαίνουν, ούτε όταν είναι μικρά, ότι χρειάζονται περιορισμό,

αλλά ούτε όταν μεγαλώσουν, ότι χρειάζονται άλλου είδους περιορισμό, γι᾿ αυτό ζητούν ελευθερία.

Τί ελευθερία είναι αυτή; Ελευθερία, για να κουτσουρευτούν;

Με την ελευθερία αυτή φθάνουν στην καταστροφή.

Πρέπει να καταλάβουν ότι, μέχρι να τελειώσουν τις σπουδές τους, να πάρουν το πτυχίο τους, να ωριμάσουν,

για να γίνουν σωστοί άνθρωποι, χρειάζεται κάποιος περιορισμός.

Γιατί, άμα κουτσουρευτούν μια φορά, θα καταστραφούν.

Πρέπει να αισθανθούν τον περιορισμό ως ανάγκη, ως ευλογία Θεού.

Να ευγνωμονούν τους γονείς τους που τους περιορίζουν.

Να ξέρουν πώς, ό,τι κάνουν οι γονείς, το κάνουν από αγάπη.


Κανένας πατέρας, καμμιά μητέρα, δεν περιόρισαν το παιδί τους από κακότητα, έστω και αν του φέρθηκαν βάρβαρα.

Και αν οι γονείς σφίξουν λίγο παραπάνω τα παιδιά, και σ᾿ αυτό μέσα κρύβεται η πολλή τους αγάπη.

Από καλή διάθεση το κάνουν, για να είναι πιο συμμαζεμένα και να μην εκτίθενται σε κινδύνους.

Μπορεί και ένας κηπουρός να σφίξη το δενδράκι που φυτεύει με σύρμα για περισσότερη σιγουριά

και να το πληγώση λίγο, αλλά ο καλός Θεός, όταν πληγώνεται ο φλοιός του δένδρου, κλείνει σε λίγο την πληγή.

Και αν την πληγή του δένδρου κλείνη ο Θεός, πόσο μάλλον θα φροντίση για το πλάσμα Του!

Αν δηλαδή οι γονείς έσφιξαν το παιδί λιγάκι παραπάνω και λίγο πληγώθηκε, δεν θα το θεραπεύση ο Θεός;


Και τα παιδιά πρέπει να συζητούν με τους γονείς τους, να τους λένε τους λογισμούς τους.

Όπως ο μοναχός στο μοναστήρι έχει τον Γέροντά του, στον οποίο λέει τους λογισμούς του και βοηθιέται,

έτσι και το παιδί πρέπει να έχη μια αναφορά στους γονείς.

Κανονικά το παιδί πρέπει να εξομολογήται πρώτα στην μητέρα και μετά στον Πνευματικό.

Γιατί, όπως όταν χτυπήση το παιδί το πόδι του, οι γονείς πηγαίνουν μαζί του στον γιατρό

και ρωτούν τί πρέπει να κάνουν, για να θεραπευθή το πόδι, έτσι πρέπει να ξέρουν και τί προβλήματα

έχει το παιδί, για να το βοηθήσουν.

Αν το παιδί λέη τα προβλήματά του μόνο στον Πνευματικό, πώς μπορούν οι γονείς να το βοηθήσουν,

αφού δεν ξέρουν τί το απασχολεί;




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Mon Oct 26, 2020 7:07 pm

Image



Οι δυσκολίες των παιδιών στις σπουδές τους



Παιδιά που έχουν κρίση και εξυπνάδα, έχουν μερικές φορές προβλήματα και βασανίζονται.

Θέλουν να τα τακτοποιήσουν όλα με το μυαλό τους και ζητούν να κάνουν πράγματα πάνω από τις δυνάμεις τους.

Έχουν δυνατό μυαλό, αλλά δεν ξέρουν να βάζουν φρένο.

Κάνουν πειράματα με τον εαυτό τους, λές και θέλουν να δούν πόσο αντέχουν, και ταλαιπωρούνται.

Αν ταπεινωθούν, η κρίση τους τα βοηθάει να προκόψουν.

Παιδιά που δεν έχουν τέτοια κρίση και εξυπνάδα, δεν έχουν και προβλήματα,

αλλά ούτε προβληματίζονται με την καλή έννοια.


Πόσοι φοιτητές, ενώ έχουν διαβάσει και ξέρουν τα μαθήματα, φοβούνται ότι δεν θα γράψουν καλά

και δεν πάνε να δώσουν εξετάσεις!

Ενώ τα καταφέρνουν, δημιουργούν μόνοι τους από δειλία μία κατάσταση πανικού.

Αν όμως πούν ταπεινά: «ευχηθήτε να πάω καλά, γιατί μόνος μου δεν θα τα καταφέρω,

αλλά με την ευχή σας θα προσπαθήσω», τότε με την ταπείνωση θα δεχθούν

και την Χάρη του Θεού και τον θείο φωτισμό.

Ύστερα, πριν αρχίσουν να γράφουν στις εξετάσεις, ας προσευχηθούν στον προστάτη τους Άγιο,

και εκείνος θα τους βοηθήση ανάλογα με την πίστη και την ευλάβεια που έχουν.


– Γέροντα, μου έγραψε μια κοπέλα που σπουδάζει στο εξωτερικό: «Έχω τον λογισμό πώς ποτέ δεν θα μπορέσω να προχωρήσω περισσότερο πνευματικά».

– Καλά, η ευλογημένη ψυχή από την Ευρώπη βγάζει αυτό το συμπέρασμα;

Εκεί δεν πήγε για να προχωρήση πνευματικά ούτε για να κοινοβιάση,

αλλά για να πάρη αυτά που της χρειάζονται για την επιστήμη της.

Ας προσπαθή να διατηρή αυτήν την πνευματική κατάσταση που έχει και να μη ζητά εκεί πνευματική πρόοδο.

Άλλωστε και οι Ευρωπαίοι στις επιστήμες είναι προοδευμένοι και όχι στα πνευματικά.

Να μην πιέζη τον εαυτό της περισσότερο από όσο αντέχει και να μην τα παίρνη κατάκαρδα.


Δεν αξίζει ο κόπος να δίνη κανείς την καρδιά του και να υποφέρη γι᾿ αυτά.

Ας το θεωρήση σαν μια στρατιωτική θητεία.

Στον στρατό υπομένει κανείς πολύ κόπο, κουράζεται, και του φέρονται μερικές φορές πολύ σκληρά,

ενώ εκεί τουλάχιστον οι άνθρωποι φέρονται και με μια ευγένεια, έστω και εξωτερική,

υποκριτική, με την νοοτροπία την ευρωπαϊκή.

Επόμενο ήταν να συναντήση αυτές τις δυσκολίες, γιατί βλέπουμε και στην Ελλάδα παρόμοια.

Μόνον που στην Ελλάδα, σαν Ορθόδοξο έθνος που είναι,

υπάρχει και βοήθεια πνευματική για όσους έχουν ενδιαφέροντα πνευματικά.


Με λίγη υπομονή και λίγη προσοχή θα περάσουν οι δυσκολίες.

Μια που βρέθηκε εκεί, ας αξιοποιήση τις ελεύθερες ώρες της στην μελέτη και στην προσευχή,

για να τρέφεται και πνευματικά.

Η προσπάθεια την οποία θα καταβάλη για την πρόοδο στα μαθήματα θα την βοηθήση

να απορροφηθή από αυτήν και να αποξενωθή από κάθε λογισμό κακό ή πειρασμό νεανικό.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Tue Oct 27, 2020 5:25 pm

Image



ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

- Ο σεβασμός και η αγάπη των παιδιών προς τους γονείς

Σεβασμός των παιδιών προς τους γονείς και τους μεγαλυτέρους



Το παιδί, όταν είναι μικρό, δεν κάνει τίποτε, και οι γονείς του το φροντίζουν για το φαγητό του, για το ντύσιμό του κ.λπ.

Το βοηθούν από αγάπη, χωρίς αυτό να κοπιάζη.

Αυτό μόνον καμμιά δουλίτσα κάνει.

Και μήπως έτσι ξεπληρώνει τον κόπο ή τα έξοδα που κάνουν οι γονείς γι᾿ αυτό;

Αλλά, όταν το παιδί μεγαλώση και δεν καταλαβαίνη τί του πρόσφεραν οι γονείς του, αυτό είναι πολύ βαρύ!

Παλιά οι γονείς έδερναν το παιδί και εκείνο το δεχόταν χωρίς λογισμούς.

Πολλές φορές ούτε καταλάβαινε γιατί το έδερναν.


Σήμερα τα παιδιά είναι όλο «γιατί και γιατί;» και αντιλογία.

Δεν έχουν απλότητα. Όλα τα περνάνε από το κόσκινο.

Δεν έρχεται όμως έτσι η θεία Χάρις.

Όταν το παιδί δεν νιώθη τον πατέρα του ως πατέρα και δεν δέχεται την παιδαγωγία του πατέρα, είναι νόθο παιδί.

Μερικά παιδιά, αν τους κάνουν οι γονείς μια μικρή παρατήρηση, «θά κόψω τις φλέβες», λένε αμέσως.

Τί να τα κάνουν τότε και οι γονείς; Υποχωρούν, και τελικά τα παιδιά καταστρέφονται.


Το παιδί πρέπει να καταλάβη ότι, εάν οι γονείς καμμιά φορά του δίνουν κανένα σκαμπίλι,

δεν το κάνουν από κακότητα, αλλά από αγάπη, για να διορθωθή, να γίνη καλύτερο και να χαίρεται αργότερα.

Εμείς, όταν ήμασταν μικρά, είτε μας χάιδευαν οι γονείς μας, είτε μας έδερναν, είτε μας φιλούσαν, όλα τα δεχόμασταν.

Καταλαβαίναμε ότι όλα τα έκαναν για το καλό μας.

Είχαμε μεγάλη εμπιστοσύνη.

Μερικές φορές μάλιστα η μητέρα μου άλλο παιδί έφταιγε και άλλο μάλωνε, γιατί δεν προλάβαινε να κάνη ...δικαστήριο.

Ο ένοχος όμως, όταν έβλεπε ότι μάλωσε τον άλλον που δεν έφταιγε, επειδή τον πείραζε η συνείδηση,

έλεγε «εγώ έφταιγα», και ο άλλος δικαιωνόταν.


Στην οικογένεια οι μικροί πρέπει να έχουν σεβασμό και προς τους γονείς και προς τους μεγαλυτέρους.

Να αισθάνωνται ως ανάγκη τον σεβασμό, την υποταγή και την ευγνωμοσύνη προς τον μεγάλο.

Οι μεγαλύτεροι πάλι να έχουν αγάπη προς τους μικρούς, να τους βοηθούν και να τους προστατεύουν.

Όταν ο μικρός σέβεται τον μεγάλο και ο μεγάλος αγαπάη τον μικρό, δημιουργείται μια όμορφη οικογενειακή ατμόσφαιρα.

Ο πατέρας μου έλεγε: «Υπακοή στον μεγάλο αδελφό σας».

Εμείς ξέραμε ότι ο πατέρας μας αγαπάει όλους και είχαμε πιο πολύ θάρρος στον πατέρα.

Στον μεγάλο αδελφό, που δεν βρίσκαμε την αγάπη του πατέρα, κάναμε μεγαλύτερη υπακοή (1).


Όταν οι σύζυγοι έχουν σεβασμό μεταξύ τους και τα παιδιά έχουν σεβασμό προς τους γονείς,

η ζωή στην οικογένεια είναι ειρηνική, πάει ρολόι.

Ποτέ σε μια τέτοια οικογένεια ο μεγάλος γιός δεν λέει στην μητέρα του «κοίταξε εδώ, μάνα,

αυτό μην το ξανακάνης» ή «γιατί το έκανες αυτό έτσι και εκείνο αλλιώς;»,

αλλά ούτε ο πατέρας στην μάνα μιλάει με τέτοιον τρόπο.

Ο μεγάλος μπορεί να αστειεύεται με τον μικρό, για να τον κάνη να χαρή,

αλλά ο μικρός δεν πρέπει να αποκτήση παρρησία με την χαρά που νιώθει από τα πειράγματα του μεγάλου.


Όταν ήμουν στην Μονή Στομίου και κατέβαινα καμμιά φορά να ψωνίσω διάφορα υλικά, ένα παιδάκι,

που το σπίτι του ήταν πάνω στον δρόμο, μόλις με έβλεπε, ερχόταν κοντά μου και εγώ του φιλούσα το χέρι.

Ύστερα συνήθισε και έτρεχε και μου έδινε μόνο του το χέρι του να το φιλήσω!

Εγώ πάλι του το φιλούσα.

Μετά μου είπαν οι γονείς του: «Μήν του φιλάς, Πάτερ, το χέρι, γιατί τρέχει στους παπάδες

και δίνει το χεράκι του να το φιλήσουν καί, άμα δεν το φιλήσουν, βάζει τα κλάματα».



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002


(1) Ο Γέροντας είχε επτά αδέλφια.
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Wed Oct 28, 2020 5:49 pm

Image



Η αγάπη των παιδιών προς τους γονείς μετά τον γάμο τους


Ο Καλός Θεός οικονόμησε, ώστε το ανδρόγυνο να συνδέεται με τέτοιου είδους αγάπη,

που να εγκαταλείπουν ακόμη και τους γονείς τους και ο άνδρας και η γυναίκα.

Αν δεν υπήρχε αυτή η αγάπη, δεν θα μπορούσαν να κάνουν δική τους οικογένεια.

Ο σκοπός των γονέων λήγει μετά την αποκατάσταση των παιδιών.

Στην συνέχεια τα παιδιά τους οφείλουν μόνον πολύ σεβασμό και τόση αγάπη, όση χρειάζεται προς τους γονείς.

Δεν θέλω να πω με αυτό να μην αγαπούν τους γονείς τους,

αλλά να έχουν πρώτα αγάπη μεγάλη μεταξύ τους και μετά να αγαπούν τους γονείς τους.


Να είναι τόσο αγαπημένοι, ώστε από την άφθονη αγάπη που θα έχουν,

να δίνουν και στους γονείς τους την υπερχείλιση της αγάπης τους και όλον τον σεβασμό τους και την ευγνωμοσύνη τους.

Η αγάπη τους να είναι αρχοντική, για να φροντίζη ο ένας για τους γονείς του άλλου, όσο μπορεί περισσότερο.

Πολύ βοηθάει στην ομόνοια της οικογενείας, ο άνδρας να αγαπάη την γυναίκα του

περισσότερο από την μητέρα του και από κάθε αγαπητό και συγγενικό του πρόσωπο.

Η αγάπη του προς τους γονείς του να διοχετεύεται δια μέσου της γυναίκας του.

Το ίδιο φυσικά πρέπει να κάνη και η γυναίκα.


Γνωρίζω ανδρόγυνα που στις αρχές έχουν προβλήματα μεταξύ τους,

επειδή η γυναίκα ή ο άνδρας αγαπάει την μάνα του με υπερβολική αγάπη.

Αυτό ξεκινάει από το φιλότιμο που έχουν· νιώθουν μεγάλη ευγνωμοσύνη για την μάνα τους.

Σιγά-σιγά όμως, όταν συνδεθούν μεταξύ τους, δεν θα υπάρχη πρόβλημα.

Δεν θα ήταν φυσιολογικό, αν αγαπούσαν αμέσως ο ένας τον άλλον με τέτοια αγάπη

που θα αναπλήρωνε την αγάπη της μάνας.


Όταν ο σύζυγος σέβεται τους γονείς του, αυτό είναι τιμή του, όπως και για την νύφη τιμή είναι

να σέβεται και να αγαπά την πεθερά της, γιατί γέννησε τον άνδρα της, τον μεγάλωσε, και τώρα μεγάλον τον χαίρεται αυτή.

Όλα αυτά μιλούν αθόρυβα στις ψυχές των παιδιών τους.

Η μάνα, όταν παντρέψη τον γιό της, επειδή πρώτα έβρισκε μεγάλη ανακούφιση από την αγάπη που της έδειχνε

– και οι γέροι γίνονται ξανά σαν μωρά –, νιώθει, όπως νιώθει το μεγαλύτερο παιδί,

όταν δη στην αγκαλιά της μητέρας άλλο μωρό.

Βλέπεις, αν δεν κόψη κανείς τα πάθη, όταν είναι νέος, όσο μεγαλώνει,

εξασθενεί η θέληση και τα πάθη αυξάνουν περισσότερο.


Η νύφη όμως δεν πρέπει να το παρεξηγήση αυτό.

Αν μάλιστα φροντίζη την ηλικιωμένη πεθερά της, ας κάνη λίγη υπομονή,

για να μη χάση τον μισθό που αποταμιεύει από την φροντίδα που της προσφέρει.

Αν τώρα υπηρετή με υπομονή την πεθερά της, αργότερα, όταν περάση η ταλαιπωρία,

θα χαίρεται για το καλό που της πρόσφερε.


Φυσικά και η πεθερά πρέπει να αγαπάη τις νύφες της σαν κόρες της.

Η γιαγιά μου – η μητέρα του πατέρα μου – αγαπούσε την μητέρα μου πιο πολύ από τον πατέρα μου.

Όταν παντρεύτηκαν τα αδέλφια μου, έλεγαν οι γειτόνισσες: «Τώρα που θα έρθουν οι νυφάδες...».

Και η μητέρα μου τις έλεγε: «Γιατί το λέτε αυτό;

Εμένα η πεθερά μου με αγαπάει πιο πολύ και από την κόρη της.

Γιατί κι εγώ να μην αγαπάω έτσι τις νύφες μου;».

Και πράγματι τις αγαπούσε κι εκείνη σαν κόρες της.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Thu Oct 29, 2020 6:49 pm

Image



Τα γεράματα ταπεινώνουν τον άνθρωπο



Πόσο ταπεινώνεται ο άνθρωπος στα γεράματα!

Οι γέροι σιγά-σιγά χάνουν τις δυνάμεις τους και μοιάζουν σαν το γερασμένο γεράκι.

Όταν γεράση το γεράκι, πέφτουν τα φτερά του και οι φτερούγες του μετά είναι σαν σπασμένες τσατσάρες.

Θυμάμαι, στην Μονή Φιλοθέου (1) ήταν ένας Προϊστάμενος (2) που είχε πάει το 1914 εθελοντής από την Σμύρνη

στην Αλβανία, για να εκδικηθή τους Τούρκους, που είχαν σφάξει τον πατέρα του.


Μια φορά έπιασε έναν Τούρκο και πήγε να τον σφάξη.

Εκείνος του είπε: «Η δική μας θρησκεία είναι άχαρη.

Μας λέει και να σφάζουμε και να σκοτώνουμε.

Η δική σας όμως δεν είναι τέτοια.

Ο Χριστός σας λέει να μη σκοτώνετε».

Μόλις το άκουσε αυτό, τόσο συγκινήθηκε, που πέταξε το ντουφέκι και σηκώθηκε και πήγε στο Άγιον Όρος, για να γίνη καλόγερος.

Έγινε καλόγερος, έγινε και Προϊστάμενος, αλλά το αντάρτικο δεν του έφυγε.


Είχε όλα τα διακονήματα και όλα τα κλειδιά από τις αποθήκες τα είχε κρεμασμένα στην ζώνη του.

Κανείς δεν τολμούσε να του μιλήση.

Αν ξεχνούσε κανένας Πατέρας να τον φωνάξη με τον τίτλο του, «Γέροντα Σπυρίδων», γινόταν θηρίο.

Μια Μεγάλη Σαρακοστή πήγαν στο μοναστήρι συμμορίτες και τους ζήτησαν τυριά.

«Βρέ γουρούνια, τους λέει αυτός, την Σαρακοστή ζητάτε τυριά;».

Τους πέταξε έξω.


Μια άλλη φορά οι Πατέρες είχαν λύσει τους πολυελαίους, για να τους καθαρίσουν.

Είδαν οι συμμορίτες τα διάφορα εξαρτήματα που γυάλιζαν και νόμιζαν ότι είναι χρυσά.

Πήγαν, τα έβαλαν σε τσουβάλια και μάζεψαν τα ζώα της περιοχής, για να τα μεταφέρουν.

Μόλις τους είδε αυτός, τους πιάνει και παίρνει και τα αδειάζει από τα τσουβάλια.

«Βρέ σαβούρες, τους λέει, μπρούντζα είναι αυτά, μπρούντζα σαν εσάς!».

Καθόλου δεν δείλιαζε.


Στα γεράματά του όμως είχε αρρωστήσει και είχε ταπεινωθή.

Με είχαν βάλει να τον βοηθώ λιγάκι.

Μια φορά μου είπε: «Κάνε προσευχή, Αβέρκιε, δεν νιώθω καλά».

Σηκώθηκα και άρχισα να κάνω κομποσχοίνι: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον τον δούλον Σου, τον Γέροντα Σπυρίδωνα».

«Μωρέ, "τόν Σπύρο", πές!», μου λέει.

Πόσο τον είχαν ταπεινώσει η αρρώστια και τα γεράματα!


Πρώτα που να τολμούσες να μην τον πής «Γέροντα Σπυρίδωνα»!

Να, και ο πατέρας μου στα γεράματά του από μια μύγα ταπεινώθηκε.

Μια μέρα τον βρήκε η αδελφή μου να κλαίη.

«Τί έπαθες, πατέρα; τον ρωτάει. Μήπως κανένα εγγονάκι σε πείραξε;».

«Όχι, όχι, της λέει. Τί είναι ο άνθρωπος!

Προσπαθούσα να σκοτώσω μια μύγα με την μυγοσκοτώστρα και δεν μπορούσα.

Έκανα έτσι να την χτυπήσω, έφευγε από εδώ· έκανα έτσι, έφευγε από εκεί.


Εγώ, όταν ήμουν νέος, είχα τέτοιο σημάδι που τους Τσέτες (4) δεν τους σκότωνα·

τους σημάδευα γύρω-γύρω και τους ανάγκαζα να παραδοθούν.

Δεκαέξι χρονών σημάδεψα ένα λιοντάρι, το πλήγωσα και πάλεψα με το λαβωμένο λιοντάρι,

και τώρα μια μύγα να μην μπορώ να σκοτώσω!

Ά, τίποτε δεν είναι ο άνθρωπος».

Ένιωθε ο καημένος ένα τίποτε, σαν να μην είχε κάνει τίποτε στην ζωή του.


Και στο Άγιον Όρος, στα γηροκομεία των Μονών, πόσο ταπεινώνονται τα γεροντάκια!

Περνούν και δεύτερη... κουρά!

Τους κόβουν τα μαλλιά, για να μην έχουν πολλά και δυσκολεύονται να τα λούζουν.

Τους κόβουν και τα γένια, γιατί τρέχουν τα σάλια, τα φαγητά, και πώς να τα καθαρίσουν;

Αυτή είναι η τελευταία κουρά. Η ταπεινή κουρά!




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002


1) Η Ιερά Μονή Φιλοθέου ήταν τότε Ιδιόρρυθμη.
2) Τις Ιδιόρρυθμες Μονές διοικεί το συμβούλιο των Προϊσταμένων που είναι ισόβιοι.
3) Το όνομα που έλαβε ο Γέροντας ως ρασοφόρος μοναχός.
4) Αντάρτες Τούρκοι.
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Fri Oct 30, 2020 5:49 pm

Image



Ο μισθός από την γηροκόμηση



Πώς κατήντησε ο κόσμος!

Και στα Φάρασα και στην Ήπειρο γηροκομούσαν ακόμη και τα ζώα.

Καλά τα μουλάρια, αλλά και αυτά τα ζώα που το κρέας τους τρωγόταν δεν τα έσφαζαν.

Τα γέρικα βόδια λ.χ. με τα οποία όργωναν, τα σέβονταν, τα περιποιούνταν, τα γηροκομούσαν,

γιατί έλεγαν: «Φάγαμε ψωμί από αυτά».

Δηλαδή τα ζώα που ήταν εργατικά και δούλευαν στο χωράφι είχαν και καλά γεράματα.

Και τότε οι άνθρωποι δεν είχαν τα μέσα που έχουν σήμερα.

Έπρεπε με τον χειρόμυλο να αλέθουν το ρόβι, να το κάνουν ψιλό, για να μπορή το καημένο το γέρικο βόδι να το φάη.


Ο σημερινός όμως κόσμος ξέφυγε· ανθρώπους δεν γηροκομούν, που να γηροκομήσουν τα ζώα!

Εγώ ποτέ στην ζωή μου δεν αισθάνθηκα τόσο καλά, όσο εκείνες τις λίγες μέρες

που μου είπαν να γηροκομήσω έναν Γέροντα.

Η γηροκόμηση έχει μεγάλο μισθό.

Θυμάμαι που έλεγαν και για έναν δόκιμο στο Άγιον Όρος που είχε φοβερό δαιμόνιο και τον έβαλαν

να γηροκομήση έξι γεροντάκια στο γηροκομείο της Μονής.

Τα χρόνια εκείνα ήταν δύσκολα· δεν είχαν ευκολίες.

Φορτωνόταν ο καημένος τα ρούχα στην πλάτη του με ένα ξύλο

και τα πήγαινε μακριά σε μια γούρνα, για να τα πλύνη, έβαζε αλισίβα...

Έπειτα από λίγο καιρό απαλλάχτηκε από το δαιμόνιο και έγινε μοναχός.

Γιατί, εκτός του ότι ο ίδιος γινόταν θυσία, αλλά και τα γεροντάκια του έδιναν ευχές.


Πολλά ανδρόγυνα δυσανασχετούν για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην οικογένειά τους

από τις ιδιοτροπίες και την γκρίνια των παππούδων που γηροκομούν.

Ξεχνούν τις αταξίες που έκαναν οι ίδιοι ή την γκρίνια και τις παραξενιές που είχαν, όταν ήταν παιδιά.

Δεν θυμούνται που δεν άφηναν τους γονείς τους να ησυχάσουν με τα κλάματα και τα καμώματά τους.

Γι᾿ αυτό ο Θεός επιτρέπει να συναντούν αυτές τις δυσκολίες, για να ξεπληρώσουν κάπως τις δικές τους αταξίες.

Τώρα είναι η σειρά τους να συμπαρασταθούν και να φροντίσουν τους γέρους γονείς τους

με ευγνωμοσύνη για τις θυσίες που έκαναν εκείνοι γι᾿ αυτούς, όταν ήταν παιδιά.


Όσοι δεν νιώθουν αυτό το χρέος προς τους γονείς τους, θα κριθούν από τον Θεό ως άδικοι και αχάριστοι.

Και βλέπω ότι τα βάσανα που έχουν πολλοί κοσμικοί μερικές φορές οφείλονται και στο ότι οι γονείς τους είναι πικραμένοι μαζί τους.

Ταλαιπωρούνται οι οικογένειες, γιατί δεν φροντίζουν τους παππούδες.

Όταν την φουκαριάρα την γριά ή τον καημένο τον γέρο τους πάνε και τους εγκαταλείπουν σε ένα γηροκομείο,

τους παίρνουν και την περιουσία, και δεν χαίρονται τα εγγονάκια τους, αλλά πεθαίνουν με καημό,

τί ευλογία θα έχουν μετά τα παιδιά;


Μου έλεγε σήμερα μια ηλικιωμένη γυναίκα ότι έχει τέσσερα αγόρια παντρεμένα που μένουν στο ίδιο τετράγωνο

και δεν μπορεί να τα δή, γιατί συμβούλεψε μια φορά τις νυφάδες:

«Να έχετε αγάπη μεταξύ σας, να εκκλησιάζεσθε»! Ού, έγιναν θηρία!

«Να μην ξαναπατήσης, της είπαν, στα σπίτια μας».

Πέντε χρόνια είχε να δη τα παιδιά της και έκλαιγε η καημένη.

«Κάνε προσευχή, Πάτερ μου, μου είπε, έχω και εγγονάκια· τουλάχιστον να τα δώ στον ύπνο μου»

. Έ, τί προκοπή θα έχουν μετά τα παιδιά της;

Κι ενώ η γιαγιά στην οικογένεια είναι μεγάλη ευλογία, αυτοί οι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν αυτό.


Συνήθως ο άνδρας πέφτει πιο γρήγορα και τον υπηρετεί η γυναίκα του.

Όταν πεθάνη ο άνδρας, τότε, για να μην αισθάνεται άχρηστη η γυναίκα,

αν την παίρνουν τα παιδιά στο σπίτι τους και φυλάη τα εγγόνια, αυτό είναι πολύ καλό.

Έτσι και αυτή αναπαύεται και το ζευγάρι οικονομείται.

Γιατί η μάνα δεν προφταίνει με τις δουλειές της να δώση στα παιδιά την απαραίτητη στοργή και αγάπη.

Την δίνει λοιπόν η γιαγιά, γιατί η ηλικία αυτή είναι η ηλικία της αγάπης και της στοργής.

Βλέπεις, όταν το παιδί κάνη αταξίες, η γιαγιά το χαϊδεύει, ενώ η μάνα το μαλώνει.


Με την φροντίδα της γιαγιάς και η μάνα κάνει τις δουλειές της, και τα παιδιά έχουν τα χάδια και την αγάπη,

αλλά και η γιαγιά αναπαύεται με την αγάπη των εγγονών.

Έχει μεγάλη ευλογία από τον Θεό όποιος κοιτάζει τους γονείς του.

Μου είπε μια μέρα ένας νεαρός οικογενειάρχης:

«Γέροντα, σκέφτομαι στο σπίτι που θα χτίσω, να κάνω στον κάτω όροφο

δύο διαμερισματάκια για τους γονείς και τα πεθερικά μου».

Πόσο με συγκίνησε! Πόσες ευχές του έδωσα!


Απορώ, πώς δεν το καταλαβαίνουν αυτό τα ανδρόγυνα!

Πριν από λίγες μέρες ήρθε μια γυναίκα και μου είπε: «Η μάνα μου, Πάτερ, έχει ημιπληγία.

Βαρέθηκα οκτώ χρόνια να την γυρίζω από εδώ, από εκεί».

Ακούς; Κόρη να μιλάη έτσι για την μάνα της!

«Ά, της λέω, είναι πολύ απλό!

Τώρα θα κάνω προσευχή να πέσης εσύ οκτώ χρόνια από ημιπληγία

και να γίνη καλά η μάνα σου, για να σε περιποιήται».


«Όχι, όχι, Πάτερ!», φώναζε.

«Τέσσερα χρόνια τουλάχιστον, της λέω, τέσσερα χρόνια! Βρέ, δεν ντρέπεσαι;

Ποιό είναι προτιμότερο; Να έχη κανείς την υγεία του, να μην πονάη και να υπηρετή έναν άρρωστο,

να έχη και μισθό από τον Θεό, ή να υποφέρη, να μην μπορή να γυρίση το πόδι του,

να ταπεινώνεται και να παρακαλάη: "φέρε την πάπια, γύρνα με από εδώ, γύρνα με από εκεί";».

Όταν τα άκουσε αυτά, συμμαζεύτηκε λίγο.

Αν έρθουν τα παιδιά στην θέση των γονέων τους που γέρασαν ή αν έρθη η νύφη

στην θέση της πεθεράς της και σκεφθή: «κι εγώ θα γεράσω και θα γίνω μια μέρα πεθερά·

θα ήθελα να μη μου δίνη σημασία η νύφη μου;», τότε δεν θα υπάρχουν τέτοια προβλήματα.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 11192
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest