Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Mon Aug 06, 2018 5:58 pm

Image



Η συνηθέστερη και πιο συχνή αμαρτία


Η αμαρτία της γλώσσας είναι η συνηθέστερη και η πιο συχνή αμαρτία.

«Ει τις εν λόγω ου πταίει, ούτος τέλειος ανήρ», λέει ο Απόστολος Ιάκωβος (Ιακ. 3,2).


Όταν ένας μετανοημένος άνθρωπος ξεκινά να βαδίσει τον δρόμο του Θεού

– όταν αρχίζει να ζει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού –

πρέπει να πασχίζει να αποφύγει να αμαρτήσει με τη γλώσσα.

Αυτός ήταν ο κανόνας που έβαλε στον εαυτό του ο μετανοημένος προφήτης Δαβίδ.

Ιδιαιτέρως μάλιστα υποσχέθηκε να παραμείνει σιωπηλός ενώπιον των εχθρών του:

«Αποφάσισα να βάλω φραγμό στο στόμα μου και να μη μιλώ όταν ο αμαρτωλός βρεθεί μπροστά μου» (Ψαλ. 38,1).


Να ένας θαυμάσιος κανόνας για όποιον θέλει να θεραπευτεί από την αμαρτία του.

Όταν τον κατηγορούν, εκείνος δεν απαντά· όταν συκοφαντείται, παραμένει σιωπηλός.


Πράγματι, ποιο το νόημα αν μιλήσεις σε έναν εξοργισμένο άνθρωπο

ο οποίος δεν έχει δίκαιο και δεν αγαπά τον Θεό περισσότερο απ’ τον εαυτό του;

Αν του μιλήσεις για το κακό, θα τον εξοργίσεις ακόμη, περισσότερο.

Αν του μιλήσεις για το καλό, θα τον κάνεις χλευαστή των ιερών και των οσίων.


Μπροστά στον Πιλάτο ο Χριστός παρέμεινε ολωσδιόλου σιωπηλός.

Ο Πιλάτος του είπε: «Ουκ αποκρίνη ουδέν;» (Μάρκ. 15,4).

Τί μπορεί να απαντήσει Εκείνος σε σένα, όταν δεν έχεις αυτιά να τον ακούσεις,

ή νου για να τον κατανοήσεις;


Να, λοιπόν, η σιωπή του δικαίου μπροστά στον άδικο

έχει τη δύναμη να επηρεάσει κατά τον καλύτερο τρόπο.

Ο τελευταίος απομένει μόνος,

για να ερμηνεύσει τη σιωπή του δικαίου

και έχει τη δυνατότητα να δώσει ερμηνεία που ωφελεί την ψυχή του·

ενώ οποιαδήποτε άλλη καλή ή κακή απάντηση,

θα την παρανοήσει προς το χειρότερο,

καταδικάζοντας άλλους και δικαιώνοντας τον εαυτό του.


Μακάριος ο άνθρωπος ο οποίος μαθαίνει, εγκρατευόμενος, να κυριαρχεί στη γλώσσα του.

Ιησού Χριστέ, Κύριε και Θεέ μας,

Συ ο οποίος μας έδειξες με το παράδειγμά Σου πως και πότε πρέπει να μιλούμε,

Συ μας έδειξες με το παράδειγμά Σου επίσης

πως και πότε πρέπει να παραμένουμε σιωπηλοί.

Βοήθησέ μας, διά του Αγίου Σου Πνεύματος, να μην αμαρτάνουμε με τη γλώσσα.



(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς,
Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Οκτώβριος, εκδ. Άθως, σ. 216-218)
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Aug 07, 2018 3:53 pm

Image



Γέροντα πόσο δύσκολο είναι να πάει κάποιος στον Παράδεισο;



Γέροντα πόσο δύσκολο είναι να πάει κάποιος στον Παράδεισο;

– Καθόλου! Το πιο εύκολο πράγμα είναι.

Αντιθέτως, το να πας στην Κόλαση θέλει έξοδα και πολύ προσπάθεια.

Πρέπει να αφιερώσεις κόπους, ξενύχτια, ταλαιπωρίες, λεφτά για αμαρτίες,να ξαγρυπνάς σε άσωτείες

και από πάνω να υποφέρεις μία ζωή από απελπισία, φόβο, ενοχές και άγχος, πού θα σε γεμίζει η αμαρτία.


Ενώ για να πας στον Παράδεισο απλώς μία εξομολόγηση να κάνεις,

ένα «ήμαρτον» να πεις κάτω από το πετραχήλι του ιερέως,

βγάζεις αμέσως και δωρεάν εισιτήριο πρώτη θέση για την ουράνια βασιλεία.

Δεν βλέπεις και τον ληστή επί του σταυρού;

Ένα «Μνήσθητι μου» είπε και έγινε ό πρώτος οικιστής του Παραδείσου.


Αγιορείτικες Κουβέντες -π.Διονύσιος Ταμπάκης



yiorgosthalassis
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Aug 08, 2018 6:57 pm

Image



Τότε να δεις τι ομορφιά η καρδιά θα νιώσει



Την ώρα που ξαπλώνεις για να κοιμηθείς,

θυμίσου να σε παίρνει ο ύπνος

μ' αισθήματα ευγνωμοσύνης.


Αν κοιμηθείς σκεπτόμενος δυσάρεστα και λυπηρά

αν σε μιζέρια και σε σκέψεις γκρίνιας έρθει η ύπνος να σε πάρει,

γέμισες δηλητήρια το κορμί σου

όλη νύχτα.


Ενώ αν πεις

¨σ' ευχαριστώ Θεέ μου που αναπνέω,

που ήρθαν δυό φίλοι σπίτι να με δουν,

που έφαγα αυτό το νόστιμο σουβλάκι

κι αυτό το τέλειο παγωτό,

που είδα τα μάτια του καλού παιδιού μου

κι άκουσα το τραγούδι π' αγαπώ,

που φίλησα τα χείλη της καλής μου,

και έδωσα ένα κέρμα στο φτωχό...


Μα όχι μόνο να τα πεις,

μα να τα νιώσεις κι όλας τούτα δω τα λόγια.

Να αισθανθείς να βγαίνει από τα σπλάχνα σου κάτι γλυκό.

Κάτι σαν παιδικό σιρόπι,

που ρίχνει ευθύς τον πυρετό.


Τότε να δεις τι ομορφιά η καρδιά θα νιώσει

και πόσο θα γλυκάνει το μυαλό,

και πώς ο ύπνος γρήγορα θα έρθει

να σου χαρίσει χορτασμό.


Θα κοιμηθείς ίσως τρεις ώρες,

μα θα 'ναι ο ύπνος σου βαθύς

ντυμένος την ευγνωμοσύνη

σαν να εκοιμήθης δεκατρείς.


Τέτοιοι ανθρώποι - εγώ νομίζω -

θα ζήσουνε χρόνια πολλά,

γιατί η γκρίνια μας γερνάει

κι ασπρίζει όλων τα μαλλιά.


Γι' αυτό, κι εσύ όταν ξαπλώνεις

προσπάθησε να θυμηθείς

τα τόσα δώρα που βιώνεις

και πάψε να μεμψιμοιρείς...


Για προσκεφάλι σου να έχεις

τη λέξη αυτή : ευχαριστώ!

Κι αν η ζωή σου σε πληγώνει

εσύ, ξανά : ευχαριστώ!


Μοιάζει τρελό, κουφό, παράλογο,

να λέω για όλα ευχαριστώ.

Μα όσες φορές το δοκιμάζω

πιάνει!


Και, να!

είμαι εδώ, κι ακόμα ζω.




Yiorgosthalassis
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Aug 09, 2018 7:21 pm

Image


Όσο θα πορεύεσαι προς την βουνοκορφή τόσο μόνος θα απομένεις από την ανθρώπινη παράκληση



ΟΣΟ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΜΟΝΑΧΟΣ ΘΑ ΓΙΝΕΣΑΙ


ΡΩΤΗΣΕ ένας Αγιονορείτης Γέροντας κάποιους προσκυνητές:

-Έχετε ανέβει ποτέ σας στην κορυφή του Άθωνα ;

-Ναι ,πέρσι στην εορτή της Θείας Μεταμορφώσεως.


-Να, βλέπετε παιδάκια μου τα Θεία και ιερά γεγονότα

συνήθως συμβαίνουν στα υψηλά,

όπως στην κορυφή του Σινά

που έδωσε τις εντολές Του ο Θεός στον Μωϋσή.


Όμως οι κορυφές και τα ύψη έχουν δύο χαρακτηριστικά.

1ον Θέλει κόπο πολύ για να ανέβεις.

2ον Όσο θα απομακρύνεσαι από την πεδιάδα και πορεύεσαι προς την βουνοκορφή

τόσο μόνος θα απομένεις από την ανθρώπινη παράκληση,

διότι όλοι σχεδόν οι άνθρωποι μένον και ζουν στις πεδιάδες.


Γι αυτό όσο πλησιάζεις την γλυκιά Θεϊκή αγάπη τόσο πιο μοναχός αντίστοιχα θα γίνεσαι

από τις ανθρώπινες συντροφιές και παραμυθίες.

Όμως τότε είναι που θα σε φιλοξενεί η Θεία και τερπνή παρηγοριά

όπως τότε τους Αποστόλους, στο Όρος Θαβώρ.



-ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΚΟΒΕΝΤΕΣ-

π.Διονύσιος Ταμπάκης


yiorgosthalassis
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 10, 2018 6:22 pm

Image


Επιστολή προς κάποιον που είχε μελαγχολήσει



~ Ἀδίκως στενοχωριέσαι μὲ τή μελαγχολική σου ἐπιστολή•

εἴμαστε ἄνθρωποι καὶ οἱ καταστάσεις μας ἀλλάζουν.

Καλὸ εἶναι πού γράφεις αὐτά πού σοῦ συμβαίνουν.

Αὐτὰ δὲ μὲ στενοχωροῦν, ἀπεναντίας χαίρομαι πού μοῦ τὰ γράφεις ὅλα ἁπλᾶ καὶ χωρὶς νὰ ντρέπεσαι.



Ἡ φαντασία καὶ ἡ μνήμη ἀποτελοῦν μία ἐσωτερικὴ αἴσθηση.

Μερικὲς φορὲς τὰ περασμένα ἔρχονται στὸ νοῦ τόσο ζωντανά, ὡς νὰ σὲ σφυροκοποῦν.

Τότε χρειάζεται προσευχὴ μὲ συγκεντρωμένη τὴν προσοχὴ καὶ ὑπομονή.

Ἡ μνήμη πρέπει νὰ γεμίζει ἀπὸ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων.

Μὲ μιά λέξη: ὁ νοῦς δέν πρέπει νὰ μένει ἀργός.


Ἡ μνήμη τῶν περασμένων πραγμάτων πρέπει νὰ ἀντικαθίσταται μὲ ἄλλες σκέψεις,

ὁπότε τὰ παλαιὰ σιγά-σιγὰ φεύγουν καὶ μαζὶ μὲ αὐτὰ καὶ ἡ μελαγχολία.

Στήν ἴδια καρδιά δὲν μποροῦν νὰ κατοικοῦν δύο κύριοι.


Τὰ ἁμαρτωλὰ πάθη ποτὲ δὲ χορταίνουν.

Ὅσο περισσότερο τὰ τρέφεις, τόσο πιὸ πολὺ ἀπαιτοῦν.

Εἶναι σὰν τὰ σκυλιά πού ἔχουν συνηθίσει νὰ γλείφουν τὰ κόκκαλα,

ὅταν ὅμως ἁρπάξεις ῥάβδο καὶ τὰ διώξεις δὲν πλησιάζουν πιά.

Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος λέγει: «Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε».

Καὶ «τὰ μὲν ὀπίσω ἐπιλανθανόμενος τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος κατὰ σκοπὸν διώκω

ἐπὶ τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως»



Μιὰ γνωστή μου κυρία μοῦ ἔστειλε μιὰ μεγάλη ἐπιστολή πού γράφει,

πὼς ἡ εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ ἀρχίζει νὰ ῥιζώνει μέσα της.

Τὶ ὡραῖα πού καὶ στόν κόσμο ὑπάρχουν ἄνθρωποι προσευχόμενοι!

Ἐκείνη ἔμενε στή Γερμανία, ἀλλά τώρα θὰ ταξιδέψει στή Νότια Ἀμερική.

Καλὸ ταξίδι, ὁ Κύριος νὰ εἶναι βοηθὸς της.


Λοιπόν, παιδί μου, ἂς ἀρχίσουμε καὶ ἐμεῖς, κατὰ τὸ παράδειγμα αὐτῆς τῆς γυναίκας,

νὰ ἀσκοῦμε πιὸ δυναμικὰ αὐτὴν τή μικρή προσευχή.

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ μᾶς βοηθᾶ!

Σύ ἤδη συνήθισες τὴν ἐργασία σου, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται νὰ τή σκέπτεσαι.

Γέμιζε λοιπὸν τὸ νοῦ σου μὲ προσευχὴ καὶ θεϊκὲς θεωρίες.

Τώρα εἶναι ἡ κατάλληλη ὥρα, βάλε ἀρχή.

Ἡ ζωὴ χωρὶς προσευχή, εἶναι γεμάτη ἀπό θλίψεις,

ἐνῶ μὲ τὴν προσευχὴ – μάλιστα ὅταν αὐτὴ γίνεται συνήθεια –

ἡ καρδιά ἀγάλλεται καὶ εἰρηνεύει· τὶ μακαρία καταστάση!

Κάποιες φορὲς οἱ προσευχόμενοι προγεύονται τή μέλλουσα μακαριότητα ἤδη ἐδῶ πάνω στή γῆ.




Ἀλεξέγιεβ Ἰωάννης (Πνευματικός τῆς μονῆς Βάλαμο) – 20.12.1947


πηγή: agiazoni.gr
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Aug 11, 2018 7:08 pm

Image



Η ΠΙΣΤΗ, ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΤΕΛΕΙΕΣ ΜΑΣ !!!


Το σχέδιο του Θεού είναι ένα πλεκτό που εμείς οι άνθρωποι το κοιτάζουμε απ' την πίσω όψη.

Μας φαίνεται ακατανόητο και βιαζόμαστε να κρίνουμε.

Το καράβι της ζωής μας σίγουρα θα περάσει από τρικυμίες.

Έτσι είναι η ζωή.

Ο Χριστιανός, όμως εκεί που οι άλλοι θα βρίζουν,

θα καταριούνται, θα φωνάζουν και θα χάνουν την ψυχραιμία τους,

θα αδράξει το τιμόνι του καραβιού και ταυτόχρονα

θα προσευχηθεί πύρινα και καρδιακά...

Θ' αγωνιστεί.

Γιατί η πίστη θέλει λεβεντιά και αρχοντιά.

Γιατί η πίστη, μας δυναμώνει μέσα στις ατέλειές μας.



π. Ανδρέας Κονάνος



koukfamily.blogspot
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Aug 12, 2018 4:15 pm

Image


Δεν πίστευα στον Θεό.



Όταν ήρθε η ώρα για το στρατό,

η μητέρα μου, που συχνά πήγαινε στην εκκλησία και προσευχόταν για μένα,

μου έδωσε ένα κομμάτι χαρτί με μια προσευχή γραμμένη πάνω της και είπε:

«Γιε μου ας είναι πάντα μαζί σου.»

Αργότερα έμαθα ότι στο κομμάτι χαρτί υπάρχει ο 90 ψαλμός.

Κατόπιν έγινα αλεξιπτωτιστής .

Ο στρατός δεν επιτρέπει να έχει επιπλέον τσέπες,

και έβαλα την προσευχή στην επένδυση του χιτώνα στον αριστερό ώμο.


Το πρώτο άλμα με αλεξίπτωτο.

Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που, έχοντας φτάσει στην άβυσσο του εναέριου χώρου,

έσυρα το δαχτυλίδι – και … το αλεξίπτωτο δεν άνοιξε.

Τράβηξα το δαχτυλίδι του ανταλλακτικού αλεξίπτωτου – ούτε άνοιξε.

Η γη πλησίαζε γρήγορα.

Σε αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα δεν μπορούσα βέβαια να βγάλω τη προσευχή της μαμάς μου

από το χιτώνα για να την διαβάσω.

Έτσι κτύπησα με το χέρι μου ακριβώς τον τόπο όπου ήταν ραμμένη και φώναξα: «Κύριε, σώσε με!»

Σε απάντηση, το αλεξίπτωτο άνοιξε αμέσως.


Στη συνέχεια, έγιναν όλα: αμφισβήτησα την απιστία μου τους φίλους μου ,

θυμήθηκα την μητέρα μου και τα δάκρυα της μητέρας μου,

αλλά πριν ακόμη, πέσω στο έδαφος,

ορκίστηκα να εισέλθω στην ιερατική σχολή.

Αργότερα, αφού αποφοίτησα από το σεμινάριο,

μπήκα σε ένα μοναστήρι, τώρα είμαι ιερομόναχος.




Συλλογή: «Ρωτήστε και θα σας απαντηθεί..» Αναφερόμενες ιστορίες για τη θαυματουργή βοήθεια του Θεού. «



apantaortodoxias
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Mon Aug 13, 2018 6:11 pm

Image


Ο Θεός κάθε μέρα μας δανείζει 86.400 δευτερόλεπτα προς διαχείρηση…»


Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ….

ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ;



Ο χρόνος που αφιερώνουμε

σε έναν καλό λογισμό,

σε μια καλή πράξη,

στην μετάνοια και διόρθωση του εαυτού μας,

στην τήρηση των θείων εντολών,

στην απόκτηση μιας αρετής,

στην μελέτη του Λόγου του Θεού,

σε έναν εκκλησιασμό,

σε μια προσευχή αγάπης και ευχαριστίας στο Θεό,

όλα αυτά τα δευτερόλεπτα,

αποταμιεύονται σε έναν λογαριασμό

που μας άνοιξε ο Θεός

στην «Τράπεζα της Αιωνιότητας»!



Ο Θεός κάθε μέρα μας δανείζει

86.400 δευτερόλεπτα

προς διαχείρηση.


ΑΝΑΡΩΤΗΣΟΥ:

Εσύ πόσα απ΄ αυτά ξοδεύεις άσκοπα

και πόσα απ’ αυτά φροντίζεις

να κατατεθούν στον λογαριασμό της ψυχής σου;


Η Αγία Γραφή μας συμβουλεύει:


«Τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής σας στη γη να μην τον ζήσετε

σύμφωνα με τις ανθρώπινες επιθυμίες,

αλλά σύμφωνα με το θέλημα του Θεού». (Πέτρου Α’, 4, 2)



Εσύ πως θα συνεχίσεις να αξιοποιείς τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής σου;




anthologioxr
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Aug 14, 2018 6:23 pm

Image


ο Θεός «εμώρανε την σοφία του κόσμου τούτου… και τα μωρά του κόσμου εξελέξατο…»



"Θέλω να πάρεις το καλάθι και να πας στο ποτάμι να μου φέρεις νερό"


Ζούσε κάποτε, σ’ ένα χωριό μία χήρα πολύ φτωχιά με το μοναχογιό της.

Για να μεγαλώσει το παιδί της ξενοδούλευε κι επειδή έβαλε σ’ αυτό όλο το μεράκι της,

άπ’ τον καημό της αποφάσισε να το σπουδάσει.

Πήγε λοιπόν κι έπεσε στα γόνατα μπροστά στην Παναγία κι έλεγε:

«Παναγία μου αξίωσέ με εμένα την αμαρτωλή να σπουδάσω το μοναχογιό μου».


Έτσι με χίλιες στερήσεις και προσευχές κατάφερε η φτωχή χήρα να σπουδάσει το γιό της γιατρό.

Κάποια μέρα, με το δίπλωμα στην τσάντα ξεκίνησε ο γιατρός να επισκεφτεί τη μάνα του,

που είχε πιά γεράσει, για να την ευχαριστήσει.

Η μάνα τον υποδέχτηκε με πολλή χαρά και με βαθιά ευγνωμοσύνη στην Παναγία,

που την αξίωσε να πραγματοποιήσει το όνειρο της ζωής της.



Την άλλη μέρα, Κυριακή, πηγαίνει και ξυπνάει το γιό της και του λέει:

«Σήκω, γιέ μου, να πάμε να ευχαριστήσουμε την Παναγία για την προκοπή σου.

Ο γιατρός όμως της αρνήθηκε να πάει στην εκκλησία, γιατί δεν πίστευε, όπως είπε,

στα λόγια της και τα θεωρεί ξεπερασμένα.


Η μάνα φαρμακώθηκε, δεν είπε τίποτε, μόνο πήγε μονάχη της κι έκλαψε μπροστά

στην εικόνα της Μεγαλόχαρης με ευχαριστία αλλά και πόνο.

Όταν γύρισε στο σπίτι, ο γιός της, ο γιατρός, τη ρώτησε:

«Ε μάνα, τι κατάλαβες απ’ τα λόγια της εκκλησίας, εσύ, αγράμματη γυναίκα;»


Η χήρα δεν απάντησε, μόνο έπιασε ένα καλάθι από την αποθήκη και του λέει:

«Γιε μου, το πρωί δεν με άκουσες να ‘ρθείς μαζί μου στην εκκλησία. Συγχωρεμένος να είσαι.

Τώρα όμως θέλω να μου κάνεις μία άλλη χάρη και μη μου την αρνηθείς.

Θέλω να πάρεις το καλάθι και να πας στο ποτάμι να μου φέρεις νερό.


«Μα με το καλάθι να σου φέρω νερό, μάνα; Τόσο τα χεις χαμένα»;Λέει εκείνος.

«Πήγαινε εσύ για το χατίρι μου, του απαντάει εκείνη, κι ο,τι θέλει ας γίνει».

Παραξενεμένος ο γιατρός, πηγαίνει στο ποτάμι, βουτάει μέσα το καλάθι,

το βγάζει και γυρίζει στο σπίτι με το καλάθι άδειο.


«Να, μάνα το καλάθι σου, όπως μου το ‘δωσες. Σου την έκανα την χάρη.

Βλέπεις εσύ να έχει νερό μέσα;», λέει ο γιατρός.

«Ευχαριστώ, γιέ μου, που μ’ άκουσες.

Βλέπεις όμως εσύ το καλάθι όπως σου το’δωσα»; Απαντάει η μάνα.


«Έ ναί, μόνο που είναι βρεγμένο». «Βλέπεις λοιπόν, γιέ μου, ότι δεν είναι το ίδιο, όπως σου το ‘δωσα;

Το πήρες στεγνό, κατάξερο και μου το ‘φερες μουσκεμένο.


Έτσι κι εγώ πηγαίνω αγράμματη στην εκκλησία, δεν φέρνω τη σοφία της,

αλλά είμαι δροσισμένη άπ’ τη χάρη της και αυτό με συντηρεί τόσα χρόνια

και κατάφερα με τη χάρη Της να σε σπουδάσω.


Τότε κατάλαβε ο γιατρός, ότι ο Θεός «εμώρανε την σοφία του κόσμου τούτου…

και τα μωρά του κόσμου εξελέξατο…» κι έβαλε μετάνοια στη μάνα του

και πήγαν ύστερα μαζί στην εκκλησία κι ευχαρίστησαν τηνΠαναγία.




μακαριστού Οικονόμου π. Ευέλθωντος Χαραλάμπους

tostavroudaki
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Aug 14, 2018 6:35 pm

Image



«Θέλω να με φωνάζετε». «Θέλω να με επικαλείσθε. Και ’γω ακούω και έρχομαι. Θέλω να με φωνάζετε. »



Έχουμε μια προσωπική μαρτυρία, της αείμνηστης γερόντισσας Μακρίνας, μοναχής,

από την Πορταριά του Βόλου, που την διηγείτο τακτικά.

Την άκουσα και γω, προσωπικά, παρουσία και άλλων χριστιανών.


Μια νεαρά σχετικώς κυρία, είχε υποστεί κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να παραλύσει

τελείως από τη μέση και κάτω, έμεινε παράλυτη από τη μέση και κάτω, και ελαφρά από τη δεξιά της πλευρά.

Το μυαλό της, όμως, και η ομιλία της δεν πειράχτηκαν καθόλου…


Από τη γερόντισσα Μακρίνα, αυτή η συγκεκριμένη κυρία είχε μάθει, πριν από τέσσερα – πέντε χρόνια,

την ευχή και επικαλείτο συνεχώς, όχι μόνο το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού,

αλλά και της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Έτσι, κατάκοιτη και ακίνητη, όπως ήταν, με το ελεύθερο αριστερό της χέρι,

έκαμε συνέχεια κομποσχοίνι στο όνομα της Παναγίας, λέγοντας και φωνάζοντας με πόνο και θέρμη


«Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθει μοι».

«Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον με».

«Παναγία μου, σώσε με, είμαι αμαρτωλή».



Ύστερα από αρκετές ημέρες συνεχών επικλήσεων, ω του θαύματος θα ανακράζαμε όλοι μαζί, παρουσιάστηκε

ένα βράδυ την ώρα που ήτο ξυπνητή, και απευθυνόταν προς την Παναγία με το κομποσχοινάκι της,

παρουσιάστηκε Εκείνη ολόλαμπρη μπροστά της. Φωτεινή σαν τον ήλιο.


Και είχε τέτοια ομορφιά που θαμπώθηκε, όχι μόνον από την θεϊκή ακτινοβολία της,

αλλά και από την απερίγραπτη ωραιότητά της.

Το ανάστημά της ήτο μεγαλοπρεπέστατο, ουράνιο και ακατάληπτο.

Ενώ πίσω της εφαίνοντο πολύ καθαρά ένα πλήθος από τάγματα αγγέλων και αρχαγγέλων.

Ταυτόχρονα είχε την ορατή αίσθηση ότι με τη θεία της παρουσία η Παναγία σκέπαζε ολόκληρο τον κόσμο.

Και μέσα στο ιερό δέος της, τον θαυμασμό και την κατάπληξή της, άκουσε την ουράνια φωνή Της να την ρωτάει.


- Τι θέλεις να σου κάνω, Μαρία, παιδί μου;
– Μαρία την λέγανε.

Και η άρρωστη αλλά η ευλαβής εκείνη χριστιανή, χωρίς δισταγμό, Της απάντησε:


Θέλω να γυρίζω από το ένα πλευρό στο άλλο, γιατί είμαι παράλυτη απ’ τη μέση και κάτω, και δεν μπορώ.

Κουράστηκε η πλάτη μου απ’ την ακινησία.

Ιδιαιτέρως, όμως, θέλω να σωθώ. Τη σωτηρία μου ποθώ, γι’ αυτό και Σε φωνάζω.


Και η Υπεραγία Θεοτόκος, η γλυκυτάτη Παναγία μας, που συμπονάει

με τους πόνους μας και τα βάσανά μας, της απάντησε:


- Αυτά θα σου τα δώσω.

Και, γι’ αυτό ήλθα, επειδή με φωνάζεις κάθε μέρα, απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ.

Γιατί θέλω να με φωνάζετε! Να με φωνάζετε συνεχώς. Και γω ακούω και έρχομαι.



Θέλω να με φωνάζεις, της είπε. Θέλω να με φωνάζετε όλοι σας, όλοι οι χριστιανοί, αυτό εννοούσε τώρα.

Πλημμύρισε, όχι μόνον το δωμάτιο από την υπέρλαμπρη φωτοχυσία της, και το ουράνιο άρωμά της,

αλλά και ολόκληρο το σπίτι της.


Όλα τα μέλη της οικογένειάς της, κατά την μαρτυρία της αείμνηστης γερόντισσας, έζησαν αυτό το ολοζώντανο θαύμα.

Η δε ουράνια αυτή ευωδία παρέμεινε διάχυτη για μέρες μέσα στο σπίτι, και ιδιαίτερα στο δωμάτιο της άρρωστης.

Το πρόσωπο της Μαρίας έλαμπε από την πολλή χάρη που έλαβε.

Και όχι μόνον άρχιζε να κινεί το σώμα της, και να γυρίζει πλευρό με ευκολία, αλλά σε λίγες μέρες

έγινε τελείως καλά και σηκώθηκε υγιεστάτη.


Εγώ όμως δεν θα μείνω στο καταπληκτικό αυτό θαύμα της θείας παρουσίας της Υπεραγίας Θεοτόκου,

ούτε στο θαύμα της θεραπείας της άρρωστης.

Αλλά θα παραμείνω σ’ αυτά που είπε η Παναγία μας, η Μητέρα όλων μας.

Τι είπε;

«Θέλω να με φωνάζετε». «Θέλω να με επικαλείσθε. Και ’γω ακούω και έρχομαι.

Θέλω να με φωνάζετε.»




tokandylaki
XAPA
 
Posts: 7468
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest