ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Βίοι Αγίων, γεγονότα της βιωτής των, αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση και πνευματική ωφέλεια.

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby rose » Mon Jan 07, 2013 10:19 pm

«Η ΑΠΑΛΥΝΟΥΣΑ ΤΑΣ ΣΚΛΗΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ» Η ΜΥΡΟΒΛΥΤΙΣΣΑ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΡΩΣΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΤΗΣ ΑΠΑΛΥΣΑΣΗΣ ΤΑΣ ΣΚΛΗΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Image


ΧΑΙΡΕ ΠΟΛΥΟΔΥΝΩΜΕΝΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΡΕΨΟΝ ΤΑΣ ΘΛΙΨΕΙΣ ΗΜΩΝ ΕΙΣ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΥΝΟΝ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΩΝ ΣΚΛΗΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

Η θαυματουργή εικόνα «Η Απολύσασα τας Σκληράς Καρδίας» έχει την χάρη να προστατεύει όποιον την επικαλείται, να σταματάει κάθε κακό που τον απειλεί όχι μόνο ένα πιστό αλλά και όλη την οικογένεια.
Απεικονίζεται η Παναγία γλυκύτατη, σε νεαρή ηλικία, με τρεις λόγχες στον δεξιό ώμο και τρεις στον αριστερό, οι οποίες συγκρατιούνται από τα χέρια της. Η ΈΒΔΟΜΗ – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΛΟΓΧΗ και μοναδική με τη λαβή προς τα κάτω, εφάπτεται ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΑ μεταξύ των χεριών της Παναγίας σημαδεύοντας και εξουδετερώνοντας την ΚΟΙΝΗ ΕΣΤΙΑ των έξι λογχών.

Η σημασία της κάθε μίας από τις έξι λόγχες είναι η κατανίκηση μιας εκδήλωσης του «πονηρού»:
1η : ΜΑΓΕΙΑ, αρνητικές επιρροές- πειρασμοί.
2η : ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ –ψυχικές και ψυχολογικές διαταραχές.
3η : Προβλήματα σε σχέση με το ΓΑΜΟ, τη ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ και τα ΠΑΙΔΙΑ.
4η : ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΥΜΦΟΡΕΣ (ατυχήματα, κίνδυνοι από ταξίδια κλπ)
5η : ΒΑΣΚΑΝΙΑ, ΓΛΩΣΣΟΦΑΓΙΑ, ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ, ΚΑΤΑΡΑ.
6η : ΠΛΑΝΕΣ, ΑΔΙΚΙΕΣ και ΑΠΑΤΕΣ πάσης φύσης.


ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ

Ένα όνειρο στο Η εικόνα συμβολίζει την εκπλήρωση της προφητείας του Δικαίου Γέροντα Συμεών: «σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία» (Λουκ. 2;35).
Η «Απαλύνουσα τας σκληράς καρδίας» είναι ασυνήθιστη στην απεικόνισή της με τα επτά σπαθιά ή θλίψεις της Μητέρας του Θεού, με ένα σπαθί να τρυπάει την καρδιά της από κάτω. Στην Αγία Γραφή, ο αριθμός επτά, συνήθως δηλώνει την πληρότητα κάποιου και αφθονία. Σ’ αυτήν την περίπτωση είναι η πληρότητα των απέραντων θλίψεων, πόνου και της καρδιάς, που ένιωσε η Θεοτόκος στη διάρκεια της επιγείου ζωής της. Όπως τον Χριστό θα τον διαπερνούσαν καρφιά και μία λόγχη, έτσι και την ψυχή της Πάναγνης θα την διαπερνούσε ένα σίγουρο όπλο θλίψεως καί πόνου στην καρδιά.
Πριν την επανάσταση του 1917, η Θαυματουργή εικόνα ήταν στην εκκλησία του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου Μπογκολυγιούρσκ, μιά μικρή επαρχιακή εκκλησία στις όχθες του ποταμού Τοσίν, όχι μακριά από την πόλη Βόλογκντα.
Η Μητέρα του Θεού είναι ζωγραφισμένη σε μία ασυνήθιστη θέση, μόνη, χωρίς το Θείο Βρέφος. Την διαπερνούν επτά βέλη. Υπάρχει η ακόλουθη ιστορία γι’ αυτήν την εικόνα:
Ένας χωρικός της περιφέρειας Καντόκοβσλυ, υπέφερε πολλά χρόνια από μία γενική αδυναμία και μία αναπηρία, από τις επιπλοκές μιας αρρώστιας. Είδε οποίο έμαθε ότι μπορούσε να θεραπευτεί, εάν επισκεπτόταν αυτήν την εκκλησία και βρήκε την εικόνα αυτήν της Παναγίας στο κωδωνοστάσιο. Πήγε δύο φορές εκεί από το όνειρό του και ζήτησε να μπει στο κωδωνοστάσιο. Οι υπεύθυνοι δεν τον πίστεψαν και δεν τον άφησαν να μπει μέσα. Τελικά την τρίτη φορά, τον λυπήθηκαν και του επέτρεψαν να ανέβει στο κωδωνοστάσιο. Αμέσως βρήκε την Αγία Εικόνα όπως την είδε στο όνειρό του. Ο άρρωστος χωρικός ζήτησε να ψάλλον μία παράκληση ενώπιων της, αμέσως μετά θεραπεύτηκε. Πέρασε πολύς καιρός χωρίς να ακουστεί τίποτε γι’ αυτήν την εικόνα μέχρι το 1830, όπου χολέρα εμφανίστηκε στην πόλη Βόλογκντα. Οι τρομοκρατημένοι περίοικοι έτρεξαν στην Βασίλισσα των Ουρανών και πήραν αυτήν την εικόνα μαζί με την εικόνα «επτά πόλεις». Τις κουβάλησαν γύρω από την πόλη σε μια επίσημη λιτανεία του Τιμίου Σταυρού. Η επιδημία ελαττώθηκε αισθητά και σύντομα η χολέρα εξαφανίστηκε εντελώς. Από εκείνη τη στιγμή η εικόνα δοξάστηκε από πολλές θαυμαστές θεραπείες ασθενών.


Πώς εμφανίστηκε το άγιο μύρο στο αντίγραφο της θαυματουργού εικόνας.

Στις 2 Μαϊου 1998, ένα κορίτσι ονόματι Αναστασία Μπαρίνα, ήταν στην αγιοποίηση της Αγίας Ματρώνας με την μητέρα της. Ένιωσε ότι ήθελε να αγοράσει αυτή την χάρτινη εικόνα της Μητέρας του Θεού, κολλημένη σε ξύλο. Στη διάρκεια της αγιοποίησης τοποθέτησε την εικόνα πάνω στα άγια λείψανα της Αγίας Ματρώνας- μιας πολύ γνωστής και αγαπητής αγίας της Μόσχας που ήταν αόμματη από την γέννησή της και ανάπηρη από την εφηβική ηλικία.
Η εικόνα φυλασσόταν σε ένα διαμέρισμα της Μόσχας, της Μαργαρίτας Βολόμπιεβ, σύζυγο του Σερκέϊ Λεονόντοβιτς Φορμίν (ο συνοδεύων την εικόνα). Λίγο καιρό αργότερα η εικόνα έγινε σαν ζωντανή. Εκείνοι που την βλέπουν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την λιθογραφία από μία παλιά εικόνα. Κάτω από τα μάτια Της εμφανίστηκαν μαύροι κύκλοι και άρωμα λιβανιού παρουσιάστηκε όπου η εικόνα φυλασσόταν. Η Αγία Εικόνα αντιδρά σε ότι συμβαίνει στον κόσμο. Μύρο αναβλύζει από αυτήν τόσο πολύ που μαζεύεται με τα λίτρα. Πριν από τραγικά γεγονότα, η εικόνα αναβλύζει αίμα. Από εκείνους που έρχονται να την προσκυνήσουν, άλλοι θεραπεύονται, άλλοι βοηθιούνται, μερικοί δεν μπορούν καν να την πλησιάσουν.
Στην ενθρόνιση του νεοκληθέντος Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου, η εικόνα άρχισε να μυροβλύζει δυνατά στο σπίτι της οικογένειας και αργότερα μετεφέρθη στην εκκλησία. Η Εικόνα «Απαλύνουσα τας σκληράς καρδίας» ήταν παρούσα στην εκλογή του νέου Πατριάρχου και μαρτυρείται από πολλούς ότι ήταν υγρή από μύρο.
Όλοι εκείνοι που απευθύνονται σε Εκείνη με αίσθημα προσευχής για την απάλυνση των σκληρών καρδιών, έρχεται μία ευκολία στα πνευματικά και φυσικά βάσανα. Οι άνθρωποι που προσεύχονται για τους εχθρούς τους ενώπιων Της, ομολογούν ότι τα αισθήματα εχθρότητάς τους, απαλύνουν.
Η Αγία Εικόνα τιμάται την Κυριακή των Αγίων Πάντων, παρόλο που υπάρχουν αναφορές για τις 2 Φεβρουαρίου/15 Φεβρουαρίου.


Η ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΖΕΙ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΚΑΡΔΙΕΣ.

Συνέντευξη με τον Σερκέϊ Φορμίν που ταξιδεύει με την εικόνα της Παναγίας «Απαλύνουσα τας Σκληράς Καρδίας»
Στρατιωτικός στο επάγγελμα ο Σεργκέϊ Φορμίν μας είπε ότι έχει ταξιδέψει μαζί με την εικόνα για 8 χρόνια στην Ρωσία και στο εξωτερικό.
Πρώτα –είπε ο Σεργκέϊ – η Αγία Εικόνα έμενε στο σπίτι μας, όπου διαβάζαμε ακάθιστους ύμνους και προσευχόμασταν. Αλλά καθώς περνούσε ο καιρός η Εικόνα γινόταν πολύ γνωστή και αρχίσαμε να την πηγαίναμε στην Εκκλησία της Μόσχας. Επίσης για μας ήταν δύσκολο να έχουμε επισκέπτες στο σπίτι. Μετά που την προσκυνούσε ο κόσμος, πολλοί απέκτησαν παιδιά, άλλοι θεραπεύτηκαν. Ο κόσμος έδινε δωρεές κι έτσι μας δόθηκε η δυνατότητα να χτίσουμε ένα εκκλησάκι προς τιμήν Της Εικόνος «Η Απαλύνουσα τας σκληράς καρδίας».
Τώρα το εκκλησάκι έγινε εκκλησία, παρόλο που είναι μικρή με τέμπλο και κωδωνοστάσιο. Η εκκλησία μας είναι στο χωριό Μπατσουρίνο, 5 χλμ. από την Μόσχα. Εκεί τελούνται κανονικά Θείες Λειτουργίες και παρακλήσεις.
Αυτή δεν είναι η μοναδική εκκλησία χτισμένη προς τιμήν της Αγίας Εικόνος. Εκκλησίες είναι χτισμένες σε μέρη που επισκεπτόμαστε μαζί της (με την εικόνα). Μία απ’ αυτές όχι μακριά από την Λάρνακα της Κύπρου, θα εγκαινιαστεί σύντομα.
Προς τιμήν Της, χτίστηκαν εκκλησίες σε δύο φυλακές. Μία είναι η φυλακή για ανήλικα κορίτσια στην περιοχή Ριαζάν, όπου εκτίουν τις ποινές τους ανήλικες για ιδιαίτερα σκληρά εγκλήματα συμπεριλαμβανομένου και του φόνου. Οι ευεργέτες μας αναλαμβάνουν από μόνοι τους την ευθύνη να χτίσουν την εκκλησία εκεί. Τα κορίτσια τους βοηθούν πολύ. Έσκαψαν ακόμα και τους λάκους των θεμελίων και έγραψαν ένα ύμνο για την εικόνα.
Στο Γιαροσλάβλ χτίστηκε ένα εκκλησάκι προς τιμήν της εικόνος στις ανδρικές φυλακές. Στην πόλη Μπαρναούλ Αλτάϊ, υπάρχει ένα εκκλησάκι σ’ ένα ορφανοτροφείο.
Η Μητέρα του Θεού ταξιδεύει σε φυλακές, νοσοκομεία και ιδιωτικές κλινικές. Ακόμα και στην Γερμανία επισκεπτόμαστε αρκετές φυλακές και κρατητήρια. Προσπαθούμε να την πηγαίνουμε σε κάθε μέρος όπου υπάρχουν Ρώσοι, Σέρβοι και Ρουμάνοι Ορθόδοξοι. Παντού οι άνθρωποι προσεύχονται σ’ Αυτήν και λαμβάνουν παρηγορία.

-Ποιές πόλεις και χώρες από αυτές που αναφέρατε επισκέφθηκε η Εικόνα;
- Μερικές φορές ήταν στην Αγία Πετρούπολη, Σαράνσκ, Τσεμποκσάρυ, Μπρυάμσκ και Τούλα. Περιοχές Γιαροσλάβλ, Νίζχνι, Νοβγκορόντ, Σεβαστούπολη, Γιουχνο-Σαχαλίνσκ, Κόστρομα και πολλές άλλες πόλεις και χωριά. Είναι αδύνατον να τα ονομάσουμε όλα. Με την Εικόνα, ήμασταν στην Γεωργία και ένα χρόνο πριν στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος. Πάντα έχουμε μία πολύ θερμή υποδοχή στην Τσεχία, όπου συχνά πηγαίνουμε τον Μάιο. Εκεί όχι μόνο ορθόδοξοι, αλλά και Καθολικοί επίσης, έρχονται να προσευχηθούν μπροστά στην Μητέρα του Θεού. Υπάρχουν επίσης παραδείγματα θεραπείας. Ο κόσμος βαπτίζεται, Καθολικοί γίνονται Ορθόδοξοι. Εμείς φυσικά ταξιδεύουμε στις γειτονικές μας χώρες – Ουκρανία, Μπιελορωσία και Μολδαβία. Παντού η Αγία Εικόνα παραλαμβάνεται με χαρά και ελπίδα.

- Πού πήγε η Εικόνα στην Αμερική και πού αλλού θα πάει;
Πήγαμε στον Καθεδρικό Ναό της Συνόδου των Επισκοπών της Θεοτόκου του Σημείου- η Παναγία του Σημείου είναι ρώσικη εικόνα όπου η Θεοτόκος απεικονίζεται όπως η Πλατυτέρα των Ουρανών-, στην Ν.Υόρκη, στον γειτονικό Καθεδρικό τού Πατριαρχείου Μόσχας του Αγ. Νικολάου, την Εκκλησία των Νεομαρτύρων και Πνευματικών της Ρωσίας στο Μπρούκλιν, την Εκκλησία του Αγ. Σεραφείμ στο ΣΙ Κλιφ, την εκκλησία της Αγίας Σκέπης στο Νιακ, την Εκκλησία του Αγ.Σεραφείμ της Μονής του Ντιβέγιεβο και της κλινικής της, και στον Καθεδρικό του Αγ. Νικολάου στο Στράτφορντ, Κονέκτικατ. Σε κάθε μέρος τελούνται οι χαιρετισμοί. Μεγάλος αριθμός πιστών ήρθαν να τιμήσουν την Αγία Εικόνα. Οι άνθρωποι ζητούν θεραπεία φυσικών ασθενειών, παρηγοριά στην θλίψη, οδύνη και στη δυσαρμονία, μαλακώνει τις καρδιές τους και των αγαπημένων τους, και δίνει πνευματική και συναισθηματική υποστήριξη.
Μετά θα ταξιδέψουμε στην Βοστώνη, Ουάσινγκτον, Τζόρντανβιλ, Λος Άντζελες και Σικάγο.

- Σας παρακαλώ πείτε μας τα πιο αξιομνημόνευτα παραδείγματα βοηθείας που είδατε.
Υπάρχουν πολλά ζευγάρια τώρα που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά για ιατρικούς λόγους. Συχνά μετά τέτοια ζευγάρια που προσεύχονται μπροστά στην εικόνα μπορούν να αποκτήσουν παιδί.
Συνήθως οι άνθρωποι, μας λένε τις ιστορίες της θεραπείας τους όταν έρχονται σε μία πόλη, ή εκκλησία για δεύτερη φορά. Θυμάμαι πως έφεραν μπροστά στην εικόνα ένα παράλυτο νεαρό. Το απόγευμα περπατούσε. Δεν μπορούσε να μιλήσει επίσης. Όταν ήρθαμε εκεί για δεύτερη φορά, η γιαγιά του ζήτησε μία σταγόνα μύρου. Είπε ότι θα το έβαζε στην γλώσσα του αγοριού με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να μιλήσει επίσης. Όταν ήρθαμε εκεί για δεύτερη φορά, η γιαγιά του ζήτησε μία σταγόνα μύρου. Είπε ότι θα το έβαζε στην γλώσσα του αγοριού με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να μιλήσει.
Μία παρόμοια περίπτωση συνέβη στο Μπαρνάουλ. Στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, έφεραν στην εικόνα ένα 4χρονο κοριτσάκι. Ήταν παράλυτο εκ γενετής. Την επόμενη μέρα, για πρώτη φορά στη ζωή της, προσπάθησε να περπατήσει. Όταν ήρθαμε στο Μπάρναουλ τον επόμενο χρόνο, η μητέρα του κοριτσιού ως ευγνωμοσύνη έδωσε την Μητέρα του Θεού τη χρυσή αλυσίδα της και τον σταυρό.
Λίγο πριν αναχωρήσουμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μας είπαν την ιστορία που ακολουθεί. Ένα 18ημηνο κοριτσάκι παρουσίασε έρπητες στο στόμα. Ο γιατρός που ζήτησε βοήθεια είχε κάνει λάθος διάγνωση! Αργότερα, η θεραπεία που του δόθηκε ήταν λάθος και το μωρό άρχισε να πνίγεται. Τότε, η μητέρα ζήτησε το μύρο και με τη συμβουλή της φίλης της, έβαλε το μύρο στο στόμα του μωρού. Εκείνη την ίδια μέρα, για πρώτη φορά μετά από πολλούς μήνες, το μωρό κοιμήθηκε ήσυχα. Μέχρι το πρωί, το στόμα της ήταν καθαρό και οι υπόλοιπες λίγες μικρές πληγές θεραπεύτηκαν γρήγορα.
Δεν μπορούμε να διαβάσουμε όλες αυτές τις ιστορίες με λεπτομέρειες από διαφορετικούς ανθρώπους, χωρίς να μην δακρύσουμε από ευγνωμοσύνη για την γενναιόδωρη βοήθεια της Παναγίας.
Μας είπαν για την βοήθεια της Αγίας Εικόνας και στην καθημερινότητα. Στο Γιαροσλαάβλ, μία νεαρή γυναίκα ήταν μέλος της οργάνωσης «Νέα Εποχή» και δεν δεχόταν την Ορθοδοξία. Εκείνον τον καιρό, φέραμε την εικόνα στη Μονή Τόλγκα. Η μητέρα της κοπέλας ήρθε στην εικόνα και προσευχήθηκε ώστε η κόρη της να έρθει στην εικόνα επίσης. Το απόγευμα ήρθαν και οι δύο να προσκυνήσουν την εικόνα και το επόμενο πρωί η κόρη είπε ότι ήθελε να βαφτισθεί. Άφησε την οργάνωση και έγινε πιστή, η σχέση της κόρης και της μητέρας βελτιώθηκε.
Μία ακολουθία τελείτο στην εικόνα στο κέντρο διοίκησης του Τσέλιαμπίνσκ περιφερειακής κυβέρνησης. Ο δήμαρχος του Τσέλιαμπίνσκ βαπτίσθηκε στη διάρκεια της επίσκεψής μας.
- Η Θεοτόκος σας βοήθησε προσωπικά όταν προσευχηθήκατε μπροστά στην Εικόνα Της.
Η πιο φανερή περίπτωση βοήθειας ήταν στο Σακχαλίν, όταν προσευχηθήκαμε σ’ Αυτήν πολύ δυνατά. Πηγαίνουμε στο Σακχαλίν κάθε Ιανουάριο. Παίρνει 10 ώρες με το αεροπλάνο να πάμε εκεί. Μία φορά, όταν σηκωθήκαμε νωρίς για να αφιχθούμε, υπήρχε μία χιονοθύελλα και όλοι οι οδηγοί αρνήθηκαν να μας πάρουν στην απέναντι πλευρά, στους λόφους. Για να κάνω τα πράγματα χειρότερα, ενώ φτάσαμε από το σπίτι, έπεσα στριφογυρίζοντας τον αστράγαλό μου και δεν ήμουν πια σε θέση να περπατήσω. Προτείναμε να πάμε στην εκκλησία της γειτονικής πόλης του Αλεξάντροβσκ.
Οι άνθρωποι που με συνόδευαν, με έβαλαν στο πάτωμα της καρότσας ενός αυτοκινήτου που θα μας πήγαινε στην εκκλησία. Ο ιερέας που ήταν μαζί μου παρατήρησε ότι αν ήταν τοπικοί επίσημοι άρχοντες, θα είχαμε την καλύτερη μεταφορά. Αλλά είπε, την Μητέρα του Θεού δεν την πειράζει να ταξιδέψει σε μία καρότσα φορτηγού.
Καθώς πηγαίναμε ανησυχούσα πολύ ότι δεν θα μπορούσα να πάω με την εικόνα πιο μακριά. Προσευχήθηκα ώστε ο αστράγαλός μου να θεραπευθεί σύντομα. Στην πόλη ήταν πρησμένος και έμοιαζε με μία μεγάλη μελανιά. Ο γιατρός τον έδεσε και μέχρι το απόγευμα μπορούσα να περπατήσω, μέχρι το πρωί μπορούσα να τρέχω. Όταν επέστρεψα στην Μόσχα, χτύπησα μόνο λίγο και σύντομα θεραπεύτηκα εντελώς.
Θα πω περισσότερα: Ένας καλός φίλος μου, ένας πρώην διοικητής των «Άλφα» των ειδικών δυνάμεων της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλειας, πάντα έχριε τους στρατιώτες με μύρο από την εικόνα πριν πάνε για μία αποστολή στα «καυτά σημεία» για διάσωση ομήρων και άλλες ειδικές αποστολές. Καμιά σφαίρα ποτέ δεν τους άγγιξε.
- Σεργέι πού θα πάει η εικόνα το προσεχές μέλλον;
Πρώτα απ’ όλα, έχουμε δική μας εκκλησία τώρα. Οι άνθρωποι έρχονται εκεί για τις ακολουθίες, για να προσευχηθούν στην εικόνα. Δεν θέλουν να φύγει από την εκκλησία για μακρά χρονικά διαστήματα. Αλλά είναι τόσοι πολλοί άνθρωποι που γνωρίζουν την εικόνα, την αγαπούν και την περιμένουν. Η εικόνα δεν πηγαίνει μόνο σε μεγάλους καθεδρικούς ναούς, αλλά επίσης και σε μακρινά χωριά, ιερείς πόλεων και στις μικρές ενορίες τους – όπου κανένα ιερό αντικείμενο δεν πήγε εκεί ποτέ. Το επερχόμενο ταξίδι μας είναι στην Γαλλία και το Βέλγιο. Επίσης προσπαθούμε να φέρουμε την εικόνα στα εγκαίνια της εκκλησίας στην Κύπρο.
Καθώς μιλούσαμε εγώ και ο Σεργκέι, όλο και πιο πολύς κόσμος έρχονταν και οι χαιρετισμοί διαβαζόντουσαν σε μία ήδη πλήρη εκκλησία.
Σε σύγκριση με τους πιστούς στη Ρωσία, οι Ρώσοι του εξωτερικού είναι πιο επιφυλακτικοί, συγκεντρωμένοι και κατά την γνώμη μου, λιγότερο συναισθηματικοί. Με σιωπή, ο κόσμος πλησιάζει την αγία εικόνα, προσεύχονται για λίγο και προσεκτικά ακουμπούν τα μικρά αντίγραφα την εικόνα πάνω στην αυθεντική. Και μετά, κάθονται λίγο περισσότερο, παίρνοντας το ουράνιο άρωμα που αναβλύζει από την ιερή εικόνα.
Συνέντευξη από την Τατιάνα Βεστολκίνα, μετάφραση από τα ρώσικα στα αγγλικά από την Μαρίνα Φράι. 2009



Οι –ΚΔ’ ΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟΙ ΟΙΚΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΝ ΤΗΝ ΑΠΑΛΥΝΟΥΣΑ ΤΑΣ ΣΚΛΗΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.
Μετάφραση από τα ρώσικα


Απολυτίκιον
Απάλυνον τας σκληράς καρδίας ημών Θεοτόκε και σβέσον τας επιθέσεις των μισούντων ημάς και λύσον πάσας τας στεναχωρίας της ψυχής ημών. Ότι ορώντες την Αγίαν Εικόνα Σου πληρούμεθα λύπης εκ των βασάνων και της στοργής Σου δι’ ημας και ασπαζόμεθα τας πληγάς Σου’ πληρούμεθα τρόμου δια τα βέλη τα πληγώνοντα Σε. Μήτηρ της Στοργής συμφώνως της σκληρότητος των καρδιών ημών είθε να μην απολεσθώμεν εκ της σκληρότητος των καρδιών των πλησίον ημών, ότι Συ εί αληθώς η Απαλύνουσα τας σκληράς καρδίας.

Κοντάκιον
Βοώμεν εγκαρδίως τη εκλελεγμένη Παρθένω Μαρία ανωτέρα εκ πασών των θυγατέρων της γης, Μήτερ του Υιού του Θεού, τον δίδοντα σωτηρίαν τω κόσμω. Επίβλεψον τον βίον ημών τον πλήρη παντοειδών θλίψεων και ενθυμού της θλίψεως του πόνου, των οποίων υπέφερας ως γεννηθέσα τη γη μεθ’ ημών και ποίησον μεθ’ ημάς συμφώνως τη ευστόργω καρδία Σου, ίνα κράζομεν Σοι’ Χαίρε πολυοδυνόμενη Μήτερ, του Θεού, τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.
Αγγελος ανήγγειλε την γέννησιν του Σωτήρος του κόσμου τοις ποιμένοις εν Βηθλεέμ (εκ. γ’) και συν τω πλήθει των ουρανίων ταγμάτων υμνούντων τω Θεώ ψαλλόντων: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία1». Αλλά Συ Μήτερ του Θεού, μηδενί τόπω έχουσα ίνα κλίνης την κεφαλήν Σου, ότι ουχ υπήρχε δώμα, εγέννησας τον πρωτότοκον Υιόν Σου εν σπηλαίω, τυλίττουσα Αυτόν εν σπαργάνοις, Θέτοντας Τον εν πάχνη. Γνώντες τον πόνον εν τη καρδία Σου, βοώμεν Σοι ούτως ‘
Χαίρε, ότι εθέρμανας τη ανάσα Σου τον πολυαγαπημένον Υιόν Σου.
Χαίρε, ότι ενετύλιξας το θείον Παιδίον εν σπαργάνοις.
Χαίρε, ότι έθρεψας τω γάλακτί Σου, τον βαστάζοντα τα σύμπαντα.
Χαίρε, ότι μετέτρεψας τω σπήλαιον εις θρόνων.
Χαίρε, ότι εποίησας τον θρόνον Σου επί των Χερουβίμ.
Χαίρε, ότι έμεινας παρθένος εν τη γεννήσει και μετά την γέννησιν.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Βλέπωντες το αιώνιον Παιδίον εσπαργανωμένον και κοιτώμενον εν πάχνη, οι ποιμένες της Βηθλεέμ ήλθον ίνα προσκυνήσωσιν Αυτόν και ίνα αφηγηθώσι ότι οι Άγγελοι είπον αυτοίς περί του Παιδίου. Αλλά η Παναγία φύλαττε πάντα ταύτα εν τη καρδία Της. Και μετά την παρέλευση οκτώ ημερών ο Ιησούς επεριτεμνήθη, συμφώνως τω νόμω του Ισραήλ, ως άνθρωπος. Υμνώντας την ταπείνωνσιν και την υπομονήν Σου, Θεοτόκε ψάλλομεν τω Παναγάθω Αιώνιω Θεώ.
Αλληλούια.

Γνώσιν έχοντες θεϊκήν και φυλάττοντες τον Νόμον Τοτ, παρελθόντων των ημερών του καθαρισμού Του, οι γονείς οδήγησον τον Ιησούν τη Ιερουσαλήμ, ίνα παρουσιάσωσι Αυτόν ενώπιον του Κυρίου και προσφέρουσι θυσίαν υπέρ Αυτού συμφώνως προς τον νόμον του Κυρίου. Αλλά υμνώμεν Σε Θεοτόκε ούτως..
Χαίρε, ότι οδήγησας τη Ιερουσαλήμ τον του σύμπαντος Δημιουργόν ίνα εκπληρώσεις τον Νόμον.
Χαίρε, ότι συνήντησας εκεί εν χαρά τον θεοδόχον Συμεών.
Χαίρε, Συ Πάναγνη και Ευλογημένη εν γυναιξί.
Χαίρε, ότι εν ταπεινώσει έφερας τον Σταυρόν Σου κεκοσμημένον εν θλίψεσι.
Χαίρε, ότι ουδέποτε παρήκουσας το θέλημα του Θεού.
Χαίρε, ότι απεκάλυψας εαυτόν ως πρότυπον υπομονής και ταπεινώσεως.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Δύναμις κατήλθεν εξ’ ύψους ενδυναμούσαν Σε, Μήτερ του Θεού, όταν ήκουσας τους λόγους του θεοδόχου Συμεών, ειπών Σοι: «Ιδού. Τούτο το Παιδίον προόρισται εις ανάστασιν και πτώσιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον και Σου δε, αυτής την ψυχήν διελέυσεται ρομφαία, όπως αποκαλυφθώσι εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί.» Και μεγάλιην θλίψην εισήχθη εν τη καρδία της Θεοτόκου και εν θλίψει εβόησε τω Θεώ .
Αλληλούια.
Επέσπευσε ο Ηρώδης την απώλειαν του Παιδίου, ενετείλατο τον θάνατο πάντων των τέκνων εν Βηθλεέμ και εν πάσι τοις ορίοις αυτής, από διετούς και κατωτέρω, κατά τον χρόνον όν ηκρίβωσε παρά των Μάγων. Και ιδού συμφώνως τη θεϊκή εντολή. Ο μνήστωρ Ιωσήφ χρηματισθείς παρά του αγγέλου κατ’ όναρ όπως παραμείνει εκείθεν άχρι της τελευτής Ηρώδου. Διά τούτο εν μετανοία, κράζομίν Σοι, Θεοτόκε.
Χαίρε, ότι ηνέχθης την αναστάτωσιν της εξορίας.
Χαίρε, ότι πάντα τα είδωλα έπεσον επί της γης της Αιγύπτου, μη δυνάμενα την δύναμιν του Υιού Σου.
Χαίρε, ότι κατέφθασας τη Ναζαρέτ συν τω πρωτοτόκω νανία και τω μνήστωρί Σου.
Χαίρε, ότι έζησας εν πτωχεία τω Γέροντι Ιωσήφ τω Σω Μνήστωρι.
Χαίρε, ότι εν σκληροίς μόχθοις επέρασας άπαντα τω καιρώ Σου.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Ζάλην θλίψεω εστροβίλησε τη Πανάγνω Μητρί επιστρέφοντες εκ της Ιερουσαλήμ, μη ευρόντες τον Παίδαν Ιησού εν τη συνοδεία. Διά τούτο υπέστεψαν προς αναζήτησιν Του και μετά τρείς ημέρας εύρον Αυτόν εν τω Ναώ καθεζόμενον εν μέσω των διδασκάλων ακούοντα αυτών και επερωτώντα αυτούς απορίας. Και επερώτησε Αυτόν η Μήτηρ Αυτού: «Τέκνον, τι εποίησας ημίν ούτως; Ιδού ο πατήρ Σου καγώ οδυνόμενοι εζητούμεν Σε.» Και είπε προς αυτούς: «Τι ότι ζητείτε Με; Ουκ ήδειτε ότι εν τοις του πατρός Μου δεί είναι Με;» Και Συ Πάναγνε, εφύλαττας ταύτα πάντα τα ρήματα εν τη καρδία Σου, βοώσα τω Θεώ.

Αλληλούια.
Η μήτηρ του Θεού ήκουσε ότι ο Ιησούς εταξίδεψε εις πάσαν την Γαλιλαίαν, διδάσκων ταις συναγωγαίς αυτών, κηρύττων το Ευαγγέλιο της Βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και μαλακίαν εν τω λαώ. Και απήλθεν η ακοή αυτού εις όλην την Συρίαν και προσήνεγκαν αυτώ πάντας τους κακώς έχοντας ποκίλαις νόσους και βασάνοις συνοχόμενος και διαμονιζομένους και παραλυτικούς και εθεράπευσεν αυτούς. Αλλά Συ, Μήτερ του Θεού, γνούσα την προφητείαν, έθλιβες εν τη καρδία Σου, γνούσα ότι λίαν συντόμως είσιν ο καιρός, όπου ο Υιός Σου παρουσιάσει εαυτόν, ως θυσίαν υπέρ των αμαρτιών του κόσμου. Δια τούτο, Σε ευλογούμεν πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού βοώντες.
Χαίρε, ότι έδωκας τον Υιόν Σου τη υπηρεσία των Ιουδαίων.
Χαίρε, ότι εθίβη η καρδία Σου, αλλά υπετάχθης τω Θείω θελήματι.
Χαίρε, ότι έσωσας τον κόσμον εκ του κατακλυσμού της αμαρτίας.
Χαίρε, ότι συνέτριψας την κεφαλήν του αρχαίου όφεως.
Χαίρε, ότι προσέφερας εαυτόν ως ζώσαν θυσίαν τω Θεώ.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.
Θεού την Βασιλείαν κηρύττων ο Ιησούς απεκάλυψε την των φαρισαίων υπεροψίαν φανταζόμενοι εαυτούς είναι δίκαιοι. Ακροόμενοι ούτοι, τας παραβολάς Αυτού κατενόουν ότι ωμιλεί περί αυτών και εζήτουν όπως πιάσωσιν Αυτόν, αλλά εφοβούντο το πλήθος ότι προφήτην είχον Αυτόν. Ορώσα ταύτα πάντα, η Μήτηρ του Θεού εθλίβετο δια τον ηγαπημένον Υιόν Αυτής και εφοβείτο ότι απολέσωσιν Αυτόν. Αλλά βοώμεν Σοι Πάναγνε.
Αλληλούια.
Ιουδαίοι τινές, ορώντες την του Λαζάρου ανάστασιν, επήγαν τοις φαρισαίοις και είπον αυτοίς ότι ο Ιησούς πεποίηκε. Και ο Καϊαφας, αρχιερεύς ων του ενιαυτού εκείνου είπεν: «...συμφέρει ημίν ίνα εις άνθρωπος αποθάνη υπέρ του λαού και μη όλον το έθνος απώλειται.» Απ’ εκείνης της ημέρας συνεβουλεύσαντο ίνα αποκτείνωσιν αυτόν. Αλλά βοώμεν Σοι Πάναγνε.
Χαίρε, η γεννήσασα τον Σωτήρα του κόσμου.
Χαίρε, η πηγή της ημών σωτηρίας.
Χαίρε, ότι εξελέχθεις εκ της γεννήσεως είναι η Μήτηρ του Σωτήρος ημών.
Χαίρε, Μήτερ του Θεού, προορισμένη ίνα υποφέρει.
Χαίρε, ευλογημένη Βασίλισσα των Ουρανών.
Χαίρε, ευλογημένη η αεί πρεσβεύουσα υπέρ ημών.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.
Κήρυκας του Θείου Λόγου ποτέ, Ιούδας ο Ισκαριώτης και νυν προδότης, εις εκ των δώδεκα αποστόλων, απήλθε τω αρχιερεί ίνα παραδώ τον Διδάσκαλον αυτού. ήκουσαν αυτόν, εχάρησαν και συνέθετο αυτώ τριάκοντα αργύρια δούναι. Αλλά Συ Μήτερ του Θεού, εθλιβόσουν δια τον ηγαπημένον Υιόν Σου και εβόας εν λύπη τω Θεώ.
Αλληλούια.
Λαβόντες μέρος τω υστάτω δείπνω συν τοις μαθηταίς όπου έπλυνε τους πόδας αυτών, αποκαλύπτων παράδειγμα ταπεινώσεως, ο Χριστός είπον αυτοίς: «Εις εξ’υμών παραδώσει με.» Αλλά υποφέροντες και ημείς συν τη Μητρί του Θεού βοώμεν Αυτή.
Χαίρε, Μητέρα του Θεού μαρανθείσα εκ του βασάνου της καρδίας Σου.
Χαίρε, η υποστήσασα άπαντα εν τη πολυοδυνώμενη κοιλάδι.
Χαίρε, η ευρούσα παρηγορίαν τη προσευχή.
Χαίρε, χαρά πάντων των θλιβομένων.
Χαίρε, η σώζουσα ημάς εκ του βορβόρου της αμαρτίας.
Χαίρε, σκεύος πλήρες της χάριτος του Παναγίου Πνεύματος.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.
Μυστικώ δείπνω ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ευλόγησε και έκλασε ψωμίον, επιθυμών ίνα επιδείξει την εαυτού αγάπην υπέρ του ανθρωπίνου γένους και έδωκεν τοις μαθηταίς Αυτού και αποστόλοις ειπών: «Λάβετε, φάγετε τούτο εστί το Σώμα Μου.» Και λαβών τω ποτηρίω και ευχαριστήσας έδωκεν αυτοίς λέγων: «Πίετε εξ’ αυτού πάντες, τούτο εστί το Αίμα Μου, το της καινής διαθήκης, το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών.» Ευχαριστώντες τον εύσπλαχνων Θεόν δια το άφατον έλεος δι’ ημάς, ψάλλομεν Αυτώ.

Αλληλούια.
Νέον σημείον του ελέους Αυτού απεκάλυψεν ο Κύριος τοις μαθηταίς Αυτού, όταν υπεσχέθη ίνα αποστείλη αυτοίς τον Παράκλητον, το Πνεύμα της Αληθείας, ο εκπορευόμενον εκ του Πατρός και ο μαρτυρών περί Αυτού. αλλά προς Σε, Μήτερ του Θεού καθαγιασμένην πάλιν εν τη εορτή της Πεντηκοστής υπό του Αγίου Πνεύματος, βοώμεν.
Χαίρε, παλάτιον του Αγίου Πνεύματος.
Χαίρε, λαμπροφώτιστη νυφική παστάς.
Χαίρε, ευρύχωρος κατοικία του Θεού Λόγου.
Χαίρε, η διανοίξασα δι’ ημάς τας πύλας του παραδείσου τη γεννήσει Σου.
Χαίρε, η φανερώσασα σημείον του θείου ελέους εαυτόν προς ημάς.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.
Ξένον και λυπηρότατον εστί δι ‘ημάς ακούοντες την προδοσίαν Ιούδα του Ισκαριώτη, τω Διδασκάλω και Κυρίω Αυτού εν ασπασμώ. Τότε η σπείρα και ο χιλίαρχος και οι υπηρέται των Ιουδαίων συνέλαβον τον Ιησούν και έδησαν αυτόν και πήγαγον αυτόν προς τω πρωτοπρεσβύτερω Άννα και είτα τω αρχιερεί Καϊάφα. Αλλά Συ Μήτερ του Θεού, αναμείνασα την καταδικαστικήν απόφασιν τω ηγαπημένω Υιώ Σου, εβόας τω Θεώ.
Αλληλούια.
Ολον το συνέδριον των ιουδαίων, ήγαγον τον Ιησού εκ του Καϊάφα εις το πραιτώριον τω Πιλάτω, ειπόντων ότι ούτος κακοποιός ην. Αλλά ο Πιλάτος ανακρίνας Αυτόν, είπεν αυτοίς ότι ουκ ευρίσκει αιτίαν ουδεμίαν εν Αυτώ. Αλλά κράζομέν Σοι, Μήτερ του Θεού, την ιδούσα τους συκοφάντας του Υιού Σου.
Χαίρε, Συ η υπομείνασα το δυσβάστακτον φορτίον της θλίψεως.
Χαίρε, η χύσασα δάκρυα τω Υιώ Σου.
Χαίρε, η ιδούσα τον ηγαπημένον Υιόν Σου παραδομένον δίκη.
Χαίρε, ότι υπέφερες άπαντα άνευ γογγυσμού ως αληθή δούλη Κυρίου.
Χαίρε, παρά, τος σον θρήνον και οδυρμόν.
Χαίρε, Άνασσα ουρανού και γης, η αποδέχουσα τας δεήσεις των δούλων Σου.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Πάσαι αι γενεαί μακαρίζουσί Σε, την τιμιωτέραν των Χερουβίμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, την Δέσποινα ημών και Μητέρα του Λυτρωτού ημών, ότι η γέννησίς Σου χαράν έφερε παντί κόσμω. Αλλά Συ υπέφερας την ύστατην μεγάλην θλίψην ιδούσα τον ηγαπημένον Υιόν Σου υβριζόμενον, μαστιγωμένον και καταδικαζόμενον θανάτω. Δια τούτο, λέγομεν τούτον τον ύμνον εκ καρδίας προς Σε, Πάναγνη, υμνώντες τον Παντοδύναμον Θεόν.
Αλληλούια.
Ρήτορες πολυφθόγγοι ουν ισχύουν περιγράψαι άπαντα βάσανον ον Συ υπέφερας, Σωτήρ ημών, στρατιωτών θέντων επί τη κεφαλή Σου στέφανον εξ’ ακανθών και ενέδυσάν Σε πορφύραν λέγοντες: «Χαίρε, ο Βασιλεύς των Ιουδαίων!» και εράπισάν Σε τω προσώπω. Αλλά ημείς, Μήτερ του Θεού, γνώντες τα Σα βάσανα, βοώμεν Σοι.
Χαίρε, η ορώσα τον Υιόν Σου θανατούμενον υπέρ ημών.
Χαίρε, ορώσα Αυτόν εν πορφύρα ενδεδυμένον και στέφανον εξ’ ακανθών τεθεικόντα.
Χαίρε, ορώσα Αυτόν βασανιζόμενον τον θρεψάμενον τω Σω γάλακτι.
Χαίρε, η υποφέρουσα το Πάθος Αυτού μετ’ Αυτού.
Χαίρε, η καθορώσα άπαντας τους μαθητάς Αυτού εγκαταλείποντα Αυτόν.
Χαίρε, η ορώσα Αυτόν καταδικαζόμενον εκ δίκης ανόμων.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Σώσαι θέλων τον Ιησούν, Πιλάτος είπε τοις Ιουδίαις: «Εστί συνήθεια υμίν ίνα έναν υμίν απολύσω εν τω πάσχα. Βούλεσθε ουν υμίν. Απολύσω τον βασιλέα των Ιουδαίων; Εκραύγασαν πάντες λέγοντες: «Μη τούτον αλλά τον Βαραββάν.» Ευχαριστούμεν το μέγα έλεος του Ουρανίου Πατρός, τον ηγαπηκόντα τον κόσμον τοσούτο, ώστε παρέδωκεν τον μονογενήν Υιόν Αυτού ίνα σταυρωθεί και ελευθερώσει ημάς εκ του αιωνίου θανάτου, καθώς βοώμεν Αυτώ.
Αλληλούια.
Τείχος γενού και οχύρωμα εις ημάς, Δέσποινα, τους υπερφορτωμένους θλίψεσι και βασάνοις. Ότι Συ η Ιδία υπέφερας ακούουσα τους Ιουδαίους κράζοντας: «Σταύρωσον, στάυρωσον αυτόν!» Νυν επάκουσον ημών βοώντος προς Σε.
Χαίρε, Μήτερ του ελέους, η σκουπίσασα άπαν δάκρυον εκ των σκληρών βασανιζομένων.
Χαίρε, η χαρίσασα ημίν δάκρυα ειλικρινούς μετανοίας.
Χαίρε, η σώζουσα τους αμαρτωλούς.
Χαίρε, η ακαταίσχυντος προστάτις των χριστιανών.
Χαίρε, η σώζουσα ημάς εκ των παθών ημών.
Χαίρε, η χαρίσασα παραμυθίαν ταις πληγωμέναις καρδίαις.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Ύμνον εγκαρδίου λύπης προσφέρομεν τω Σωτήρι του κόσμου δια τοτ το εθελούσιο Πάθος Αυτού και την άρσιν του Σταυρού Αυτού εις Γολγοθά ίνα σταυρωθεί. Ειστήκεσαν παρά τω Σταυρώ του Ιησού, η Μήτηρ Αυτού, Μαρία η του Κλεόπα και Μαρία η Μαγδαληνή. Αλλά ιδών ο Ιησούς την Μητέρα Αυτού και τον μαθητή παρεστώτα ον ηγάπα είπεν τω μαθητή Αυτού: «Ιδού η Μήτηρ Σου». Και απ’ εκείνης της ώρας έλαβεν ο μαθητής αυτήν εις τα ίδια. Αλλά, Συ Μήτερ του Θεού ορώσα τον Υιόν Σου και Κύριόν Σου επί του Σταυρού συνεκλονίσθης και εβόησες τω Θεώ τω Υψίστω.
Αλληλούια.
Φως Μου, Υιέ Μου και προαιώνιε Θεέ, Ποιητή απάσης της κτίσεως! Κύριε, πώς υπέφερας βάσανον επί του Σταυρού; Η Αγνή Παρθένος κλαίουσα είπε: «Τη φοβερή γεννήσει Σου, Υιού Μου, μεμακάρισμαι υπέρ πάσας τας μητέρας αλλά αλλίμονον εις εμέ! Νυν ορώσα Σε, η μήτρα φλέγει εντός Μου». αλλά δακρυροώμεν ενθυμούμενί Σε και βοώμεν Σοι.
Χαίρε, η αποστερήσασα χαράς και φαιδρότητος.
Χαίρε, η καθορώσα το εθελούσιον Πάθος του Υιού Σου επί του Σταυρού.
Χαίρε, η ιδούσα τον ηγαπημένον Υιόν Σου αλγεινώς πληγωμένον.
Χαίρε, αμνάς ορώσα τον Υιόν Σου ως αμνόν οδηγημένον εις σφαγήν.
Χαίρε, η ιδούσα τον Ελευθερωτήν των πληγών ψυχής και σώματος κεκαλυμένον εν πληγαίς.
Χαίρε, η ιδούσα τον Υιόν Σου αναστημένον εκ των νεκρών.
Χαίρε, πολυδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Χάρισας υμίν πανελεήμων Σωτήρ έλεος, αφήκας το πνεύμα Σου επί του Σταυρού και έσχισας το χειρόγραφο των αμαρτιών ημών: «Ίδετε το Φως Μου, ο Θεός Μου σβήνειεν επί του Σταυρού!» η Παρθένος μεγάλη ταράχη ανεφώνησε. «Ιωσήφ, σπεύσε τω Πιλάτω προσέγγεισον αυτόν και ζήτησον αυτόν ίνα καταβιβάσεις τον Διδάσκαλο Σου από του Σταυρού. Ορώσα το πληγωμένο Σώμα Σου γυμνό και άδοξο, επί του Σταυρού, τέκνο Μου, ρομφαία διεπέρασε την ψυχήν Μου συμφώνως τη προφητεία του θεοδόχου Συμεών» είπεν η Μήτηρ Θεού υμνούσα .
Αλληλούια.
Ψάλλοντες τα ελέη Σου, Εραστή της ανθρωπότητος, γονατίζομεν τω γενναιοδώρω ελέει Σου, Κύριε. Η Πάναγνος είπεν: «Επιθυμών ίνα σώσης την δημιουργίαν την Σην, παρέδωκας τον ευατόν Σου εις θάνατον». Αλλά τη αναστάσει Σου, Σώτερ, ελέησον πάντας ημάς, τους καλούντας την Πάναγνον Μητέρα Σου.
Χαίρε, η ιδούσα τον Πανάγαθον Κύριον νεκρόν και άπνουν.
Χαίρε, η ασπαζόμενη το σώμα του ηγαπημένου Υιού Σου.
Χαίρε, η ιδούσα το Φώς Σου ως γυμνόν και πληγωμένον σώμα.
Χαίρε, η θετούσα το Φως του κόσμου εν τάφω.
Χαίρε, η τυλίσουσα το Σώμα Αυτού εν σινδόνι καθαρά.
Χαίρε, η ιδούσα την Ανάστασιν Αυτού εκ των νεκρών.
Χαίρε, πολυδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Ω! Πανύμνητε Μήτερ, συντετριμμένη εκ της θλίψεως Σου επί τη Σταυρώσει του Υιού και Θεού Σου. Δέξου τα δάκρυα και τας θλίψεις ημών και σώσον από πάσης λύπης, οδύνης και αιωνίου θανάτου, πάντας τους ελπίζοντας τη αφάτω αγαθότητί Σου ίνα βοώμεν τω Θεώ.
Αλληλούια.




Προσευχές στην Μητέρα του Θεού ενώπιον της Εικόνας Της ΑΠΑΛΎΝΟΥΣΑ ΤΑΣ ΣΚΛΗΡΑΣ ΚΑΡΔΊΑΣ.


ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού, την μακαριζομένην υπεράνω πασών των παρθένων, συμφώνως τη αγνότητι και τη ποικιλία των βασάνων των υποφερόντων εκ Σου τη γη. Εισάκουσον τας ικεσίας ημών και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων και προστάτεψον ημάς υπό την σκέπην του ελέους Σου. Ότι άλλην καταφυγήν και ένθερμη μεσίτρια εκτός Σου ου γινώσκομεν, αλλά ως έχουσα μεγίστην παρρησίαν ενώπιον του Ενός του γεννηθέντος, υπό Σου, βοήθησον και σώσον ημάς ταις δεήσεσί Σου, ότι εκτός Σου ου δυνάμεθα ίνα επιτύχωμεν την Επουρανίον Βασιλείαν, όπου συν πάσι τοις Αγίοις, ψάλλομεν τον τρισάγιον ύμνον Ενί εν Τριάδι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΤΊς μη καλέσει Σε Ευλογημένη, Παρθένε Κεχαριτωμένη! Τις μη υμνήσει Σου την στοργήν προς το γένος των ανθρώπων! Δεόμεθά Σου, ικετεύομεν Σε, μη εγκαταλείπεις ημάς εν δυστυχίαις . απάλυνον τας καρδίας ημών εν αγάπη και απόστειλον το έλεός Σου τοις εχθροίς ημών ίνα απαλύνει τας καρδίας αυτών τη ειρήνη Σου προς ημάς τους καταδιωκόμενους υπ’ αυτών. Έτι του κόσμου μισούντων ημάς, έκτεινον την Σην αγάπην προς ημάς, δέξου ημάς και δος ημίν την θεοδώρητον χάριν της υπομονής, ίνα ανθέξωμεν άνευ γογγυσμού τους πειρασμούς, συμπλοκάς εν τω κόσμω Δέσποινα. Απάλυνον τας καρδίας των μοχθηρών ανθρώπων των επανισταμένων εναντίον ημών, μήπως αι καρδίαι αυτών απολεσθούν εν τη αδικία, αλλά Κεχαριστωμένη, Συ ικέτευσον τον Σον Υιόν και Θεόν ημών όπως επισκιάσει τας καρδίας αυτών εν ειρήνη ίνα ο πονηρός, ο πατήρ του κακού καταισχυνθεί. Και ημείς ταπεινοί και αχρείοι καθώς ήμεν ψάλλοντες την στοργήν Σου προς ημάς, υμνήσωμέν Σοι, Πανθαύμαστη Κυρία, Παρθένε Κεχαριτωμένη . επάκουσον ημών τη ώρα ταύτη, ότι αι καρδίαι ημών εισί βαρείαι, προφύλαξον ημάς εν ειρήνη και αγάπη ο εις τω ετέρω και προς τους εχθρούς ημών, τίλλε πάσαν αδυναμίαν και εχθρότητα ην έχομεν, ίνα υμνώμεν εις Σε και τω Υιώ Σου τω Κυρίω ημών Ιησού Χριστώ. Αλληλούια (εκ.γ’).

ΤΡΙΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Ευχαριστούμεν Σοι, Κύριε ος αγαπάς την ανθρωπότητα, Βασιλεύ των αιώνων και δοτήρ πάντων των αγαθών. Συ διέλυσας εχθρότητα και εχάρισας ειρήνη παντί τω λαώ. Χάρισον νυν ειρήνην τοις δούλοις Σου και ενδυνάμωσον τον φόβον Σου εν αυτοίς, ούτως δυνάμεθα ίνα αγαπάμε αλλήλους. Πράϋνον διαφωνίας, αποδίωξον σκάνδαλα προκεκλημένα εκ γλωσσοφαγίας. Ότι Συ ει η ειρήνην ημών και εις Σε αποδίδομεν δόξαν τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby marjory » Mon Jan 28, 2013 1:24 pm

ΟΤΑΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ


Με αργό το βήμα η Παναγιά, με αμέτρητο τον πόνο,
την νύχτα από τον Γολγοθά κατέβαινε με μόνο,
τον Ιωάννη πλάι της μες στο σκοτάδι εκείνο
και οι πέτρες ανατρίχιαζαν στον μυστικό της θρήνο.

Γύρω, τριγύρω σιγαλιά, βουβός είναι ο δρόμος,
θαρρείς τον κόσμο νέκρωσε κάποιος μεγάλος τρόμος.


Και όσο βαδίζουν σαν σκιές στα άχαρα εκείνα μέρη,
και μοιρολόγια η Παναγιά τα πιο όμορφα που ξέρει
τα λέει και ο αντίλαλος από όπου και αν διαβαίνει
κάθε λουλούδι τρυφερό που βρίσκεται μαραίνει.

Πώς να μην κλάψει που ‘γινε για αυτήν σκοτάδι η μέρα;

Κ’αν είναι Αυτός θεάνθρωπος, εκείνη είναι μητέρα.
Και να που ακόμη μια φωνή την ερημιά ταράζει.
Αχ,τι φωνή λυπητερή. Ποιος και γιατί στενάζει;

Ποιος σαν Αυτή άλλος πονεί και μοιρολόγια λέγει,
μη του παιδιού της το χαμό και άλλη μανούλα κλαίει;

Ναι, κάποια μάνα είναι αυτή, που μονάχη στην άκρη
απαρηγόρητα θρηνεί και χύνει μαύρο δάκρυ

Και τούτη σαν τη Μαριάμ, τον γιό της έχει χάσει
και δεν μπορεί τέτοιο κακό ποτέ να το ξεχάσει.
Η Μαριάμ τον Ιησού τον είδε σταυρωμένο
και τούτη είδε τον γιόκα της στο δέντρο κρεμασμένο.
Και κλαίει, μα το κλάμα της δεν συγκινεί κανέναν,
νιώθει όμως τον πόνο της η Παναγιά η Παρθένα,
που την ακούει τραβά και πάει να την γνωρίσει
λόγια αγάπης να της πεί, να την παρηγορήσει.

Με ένα γλυκό χαμόγελο συμπόνοια γεμάτο
μάνα της κράζει, δύστυχη μη σέρνεται εδώ κάτω.

Δεν είσαι μόνη που έχασες το φώς των ματιών σου,
είμαι κ’εγώ, μην δέρνεσαι ποιος ήταν πες μου ο γιός σου;

Και αυτή δειλά, σαν ένοχος της απαντά: αδελφή μου,
Ιούδας ονομάζεται το σπλάχνο το παιδί μου.
Μόνο μια μάνα μόνο αυτή, σε όλο τον κόσμο ξέρει
ποιο κοφτερό νιώθει βαθιά στα σπλάχνα της μαχαίρι.
Στους πέντε δρόμους ρίχτηκα, παιδί μου σαν ζητιάνα.
Αχ κάλλιο να μην έσωνα Θεέ να γίνω μάνα

Η Παναγιά κατάλαβε, τον γιό της τον γνωρίζει
μα σαν μητέρα του Χριστού, δεν φεύγει, δεν γογγύζει.

Τον δικό της τον καϋμό ξεχνά την ώρα εκείνη
και για τη μάνα τώρα αυτή τα δάκρυά της χύνει

Σκύβει και την ασπάζεται, χαιδεύει τα μαλλιά της,
και την κρατάει με στοργή πιστά στην αγκαλιά της

Της λέει λόγια της καρδιάς και την γλυκομερώνει,
της δίνει θάρρος, δύναμη και απάνω την σηκώνει.

Έλα και μείνε σπίτι μου την νύχτα να περάσεις,
εκεί και οι δυό τον πόνο μας, τον μητρικό να πούμε,
το δάκρυ μας να σμίξουμε και να προσευχηθούμε.
Η μια στης άλλης το πλευρό σκυφτές συλλογισμένες,
οι δυό μανάδες περπατούν αδελφαγκαλιασμένες.
Ω πανύμνητε μήτερ, η τεκούσα των πάντων αγίων αγιώτατον Λόγον, δεξαμένη την νυν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας, και της μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως τους Σοι βοώντας.
User avatar
marjory
Site Admin
 
Posts: 3339
Joined: Tue Nov 15, 2011 10:29 am

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby nikolar » Wed Jun 19, 2013 3:07 am

ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ ΤΩΝ ΙΒΗΡΩΝ Η πιο πολύτιμη εικόνα του Αγίου Όρους, η απίστευτη ιστορία της και ο Aγιος... Βαρβαρος !
http://www.dogma.gr/default.php?pname=A ... 3&catid=17
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby nikolar » Thu Jun 20, 2013 2:17 am


ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΡΙΧΕΡΟΥΣΑ Η μοναδική εικόνα της Παναγίας με τα τρία χέρια.

http://dogma.gr/default.php?pname=Artic ... 4&catid=15
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby nikolar » Mon Jul 08, 2013 4:00 am

Παναγία η Αρβανίτισσα

Εορτάζει 63 μέρες μετά το Πάσχα.

http://o-nekros.blogspot.gr/2013/07/blog-post_7.html
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby nikolar » Fri Aug 02, 2013 12:19 am


Ο αυτοκρατορικός Παρακλητικός Κανόνας


Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου Image

Τις μισές από τις δεκαπέντε ημέρες πριν από την εορτή της Υπεραγίας Θεοτόκου στις Ορθόδοξες Εκκλησίες ψάλλεται ο Μέγας Παρακλητικός Κανόνας. Πρόκειται για εξαιρετικής έμπνευσης εκκλησιαστικό ύμνο του αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεοδώρου Β΄ Δούκα Λασκάρεως, υιού του μεγάλου πατέρα του, αυτοκράτορα Αγίου Ιωάννη Βατάτζη. Από τους ειδικούς θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά έργα της ύστερης Βυζαντινής περιόδου και είναι γραμμένο σε πρώτο ενικό πρόσωπο, κάτι όχι σύνηθες. Ο αυτοκράτορας Θεόδωρος Β΄ Δούκας Λάσκαρης ανήλθε στον θρόνο της Νικαίας το 1254, σε ηλικία 32 ετών και απεβίωσε τέσσερα χρόνια μετά. Η αιτία του θανάτου του δεν έχει απολύτως εξακριβωθεί. Λέγεται ότι έπασχε από ανίατη ασθένεια, που τον οδήγησε στον τάφο, όμως δεν ήσαν λίγοι όσοι επιδίωξαν τον θάνατό του, μεταξύ των οποίων πιθανολογείται ότι ήταν και ο Μιχαήλ Παλαιολόγος
Ο ιδρυτής της δυναστείας των Παλαιολόγων για να καταλάβει τον θρόνο ετύφλωσε τον ανήλικο υιό του Θεοδώρου, Ιωάννη Δ΄ Λάσκαρη (1250-1305), ο οποίος έζησε το υπόλοιπο του βίου του ως μοναχός. Σημειώνεται πως πριν το τέλος της ζωής του Ιωάννη τον επισκέφθηκε ο υιός του Μιχαήλ Ανδρόνικος Παλαιολόγος και του ζήτησε ταπεινά συγγνώμην για την ενέργεια του πατέρα του. Ο Θεόδωρος Β’ Δούκας Λάσκαρης στα λίγα χρόνια της βασιλείας του, όπως γράφει ο μέγας βυζαντινολόγος Κρουμβάχερ, «δεν απομακρύνθηκε των λαμπρών του πατρός του παραδόσεων εις την διοίκηση του κράτους, ιδίως δε απέκτησε ανθηρά οικονομικά χωρίς καταπιεστική φορολογία, παράλληλα δε ήταν φίλος της Παιδείας. Αν και φιλάσθενος, ήταν εξαίρετος στρατιώτης». Μέσα σε μύριες δυσκολίες και υπονομεύσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της αυτοκρατορίας ο Θεόδωρος Δούκας Λάσκαρης πέτυχε να διατηρήσει ισχυρή την σε εξορία Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Παράλληλα σπούδασε με πάθος τις επιστήμες της εποχής -φιλολογία, μαθηματικά, φυσική και φιλοσοφία - κοντά στους Νικηφόρο Βλεμμύδη και Γεώργιο Ακροπολίτη και συνέλεξε βιβλία που, κατά τον Κων. Σάθα, ήσαν τόσα «όσα ούτε ο υπερηφανευόμενος για την βιβλιοθήκη του στην Αλεξάνδρεια Πτολεμαίος δεν είχε συγκεντρώσει».

Κοντά στους πολέμους και στην αντιμετώπιση των σε βάρος του δολοπλοκιών εύρισκε χρόνο για να αναπτύξει την ελληνορθόδοξη Παιδεία στην αυτοκρατορία. Ο ίδιος παρομοίαζε τη χαρά του από το ενδιαφέρον που έδειχναν για την ελληνική Παιδεία οι υπήκοοι του με εκείνη του κηπουρού που βλέπει τον κήπο του γεμάτο από καρπούς. Ο Βασίλιεφ, άλλος σπουδαίος βυζαντινολόγος, περιγράφει το πόση ελληνική υπερηφάνεια ένιωσε ο αυτοκράτορας όταν επισκέφθηκε την Πέργαμο. Τότε βεβαίως οι Γερμανοί δεν είχαν αφαιρέσει τον επιβλητικό ναό, που πιστεύεται πως ήταν αφιερωμένος στον Δία και βρίσκεται στο Μουσείο του Βερολίνου. Η υπερηφάνεια αυτή για την καταγωγή του φαίνεται και από τα γνωμικά του που διασώθηκαν, όπως: « Απασών γλωσσών το ελληνικόν υπέρκειται γένος» και «Πάσα τοίνυν φιλοσοφία και γνώσις Ελλήνων εύρεμα...Συ δε ω Ιταλέ, τίνος ένεκεν εγκαχαύσαι;». Πέραν του ποιητικού του ταλέντου ο Θεόδωρος Δούκας Λάσκαρης ήταν και έγκριτος θεολόγος και εν μέσω μυρίων δυσκολιών υπεράσπισε τα δίκαια της Ορθοδοξίας έναντι των Λατίνων. Σε γράμμα του προς τον επίσκοπο Κορώνης γράφει, μεταξύ των άλλων: «... Απολογείται σοι η βασιλεία μου ότι η καθ’ ημάς αγιωτάτη του Θεού μεγάλη Εκκλησία , καθώς μέλλεις γνωρίσαι εκ των κατωτέρω ρηθησομένων εγγράφων, μαρτυριών και ρήσεων ευαγγελικών, το Πνεύμα το άγιον εκ του Πατρός και μόνου εκπορεύεσθαι δογματίζει, εκ του Υιού δε ουκ εκπορεύεσθαι μεν φαμέν, δια του Υιού δε χορηγείσθαι ημίν προς κάθαρσιν και αγιασμόν, και πιστεύομεν και δοξάζομεν...». Λίγο προ του θανάτου του και έχοντας αντιληφθεί το τέρμα της επίγειας ζωής του ο Θεόδωρος αντάλλαξε τον αυτοκρατορικό μανδύα με το ταπεινό μοναχικό ένδυμα. Όπως γράψαμε ήδη, στη βραχύχρονη βασιλεία του ο Θεόδωρος γνώρισε πολλές πίκρες, τον βρήκαν συμφορές και ασθένειες, αντιμετώπισε δολοπλοκίες, πολέμους και προδοσίες. Καταφυγή του ήταν η Παναγία, όπως εκφράζεται και μέσα από τον Μεγάλο Παρακλητικό του Κανόνα. Αναφέρουμε πέντε χαρακτηριστικούς ύμνους: «Καταιγίς με χειμάζει, των συμφορών Δέσποινα, και των λυπηρών τρικυμίαι καταποντίζουσιν, αλλά προφθάσασα, χείρα μοι δος βοηθείας, η θερμή αντίληψις και προστασία μου». «Οι μισούντες με μάτην, βέλεμνα και ξίφη και λάκκον ηυτρέπισαν, και επιζητούσι, το πανάθλιον σώμα σπαράξαι μου και καταβιβάσαι προς γην, Αγνή επιζητούσιν, αλλ’ εκ τούτων προφθάσασα, σώσον με». « Από πάσης ανάγκης, θλίψεως και νόσου και βλάβης με λύτρωσαι και τη ση δυνάμει, εν τη σκέπη σου φύλαξον άτρωτον, εκ παντός κινδύνου και εξ εχθρών των πολεμούντων και μισούντων με Κόρη πανύμνητε». « Τα νέφη των λυπηρών εκάλυψαν, την αθλίαν μου ψυχήν και καρδίαν, και σκοτασμόν εμποιούσι μου Κόρη, αλλ΄ η γεννήσασα Φως το απρόσιτον, απέλασον ταύτα μακράν, τη εμπνεύσει της θείας πρεσβείας σου». « Την δέησιν μου δέξαι την πενιχράν και κλαυθμόν μη παρίδης και δάκρυα και στεναγμόν, αλλ’ αντιλαβού μου, ως αγαθή, και τας αιτήσεις πλήρωσον. Δύνασαι γαρ πάντα ως πανσθενούς Δεσπότου Θεού Μήτηρ, ει νεύσεις έτι μόνον προς την εμήν οικτράν ταπείνωσιν».

Είναι βέβαιο πως ο Μικρός Παρακλητικός Κανόνας είναι δημοφιλέστερος του Μεγάλου και ψάλλεται σε κάθε περίσταση. Όμως και ο Μεγάλος αγγίζει τις καρδιές των πιστών, ενώ ο σπουδαίος ποιητής του και σημαντικός Έλληνας αυτοκράτορας Θεόδωρος Β’ Δούκας Λάσκαρης παραμένει για τους πολλούς άγνωστος. Μακάρι να υπάρξουν ερευνητές που να τον μελετήσουν σε βάθος και να αναδείξουν το ήθος, τις ικανότητές και το έργο του.--

http://radiofloga.blogspot.gr/2013/08/blog-post.html
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby rose » Tue Aug 06, 2013 1:25 pm

Ἐμφανίσεις καὶ θαύματα τῆς Παναγίας.
(ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου)

Image

http://agiostheologos.gr/emfaniseis.pdf
Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby rose » Fri Aug 23, 2013 2:26 pm

Ἐννέα Σωτήριες Ἱκεσίες εἰς τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο

- Μοναχού Κυπριανού Αγιορείτου



Image


«Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν γυναιξί, και Ευλογημένος ο Καρπός της κοιλίας Σου, ότι Σωτήρα έτεκες, των ψυχών ημών»

Πρόλογος
Άγχος, απελπισία, κατάθλιψη, σύγχυση, έννοιες οικίες στον σημερινό άνθρωπο που διαισθάνεται ότι ίσως και να μην έχει αύριο στη ζωή του.
Πράγματι υπάρχει πολύς πόνος, ταραχή, ανασφάλεια και οδύνη γύρω μας, αλλά και σε μας τους ίδιους ακόμη. Όλοι μας νιώθουμε ότι στην καθημερινότητά μας βιώνουμε ένα κλίμα γενικής αβεβαιότητας. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες δείχνουν να τελματώνουν, οι συνειδήσεις φαίνονται παγερές, τα λόγια των ανθρώπων ακούγονται ψεύτικα.

Χάσαμε απ’ ότι φαίνεται στη ζωή μας τις ουσιαστικές χαρές και αρκούμαστε να συνηθίζουμε ευκαιριακές ικανοποιήσεις.

Ο σημερινός άνθρωπος δείχνει ανήμπορος να αντιμετωπίσει με ειλικρίνεια γύρω του τα πράγματα και καταφεύγει από πονηρία σε πονηρία και από ψεύδος σε ψεύδος. Πλεονέκτης, εγωιστής, απαιτητικός, νευρωτικός, υποκρίνεται σκυθρωπός στις σχέσεις του, στις κοινωνικές εκδηλώσεις, στην εργασία του και δυστυχώς και στην οικογένειά του.
Παλεύει με τα δικά του πάθη και τα πάθη των άλλων. Ο νους του θολωμένος περισπάται στα μάταια πολλάκις και σε μεταφυσικές πλάνες, προκειμένου να επουλώσει τα υπαρξιακά κενά του, βασανιζόμενος και καταδυναστεύοντας τη φύση της ψυχής του. Δεν ξέρει αληθινά τι του φταίει. Δυστυχώς πολλά μπορεί κανείς να περιγράψει για τη σημερινή κατάσταση στην οποία περιήλθε ο άνθρωπος και η κοινωνία. Το θέμα είναι ΕΝΑ όμως:

Ο άνθρωπος έχασε το δρόμο του. Δεν σκέφτεται τον Θεό. Το λυπηρό είναι ότι τον θυμάται όταν θέλει μονάχα να γογγύσει και να βρίσει. Όπως συμπεριφέρεται προς τον συνάνθρωπό του, έτσι πολλές φορές με αναίδεια συμπεριφέρεται και προς τους Αγίους, την Παναγία, τον Χριστό, αγνοώντας ότι μόνο σ’ αυτούς θα βρει πάντοτε τη γαλήνη, την αλήθεια, την ζεστασιά, τη σιγουριά, που τόσο ανάγκη έχει από όλα αυτά.

Συσσωρεύει πάνω του με άγνοια πολλάκις, αλλά με ευσυνείδητη δυστυχώς αδιαφορία τις αρνητικές ενέργειες και συνήθειες του διαβόλου και μάλιστα τις τρέφει ποικιλοτρόπως, νομίζοντας ότι έτσι κατακτάει ή κατευθύνει τις ανθρώπινες δυνάμεις του.

Τι κρίμα. Οι ψυχές μας υποφέρουν και ενώ το γνωρίζουμε, το νιώθουμε, δεν κάνουμε τίποτα απολύτως, τουναντίον επιθυμούμε να καταπιανόμαστε με τα αντίθετα, με ό,τι φέρνει δυσφορία στο τέλος μέσα μας. Και όλα αυτά διότι «τα οψώνια της αμαρτίας θάνατος».

Κι όμως ολόκληρη αυτή η ομίχλη εξαφανίζεται όταν ο άνθρωπος γνωρίσει το μυαλό του, την ψυχή του, τις πράξεις του προς τον Θεό. Μόλις Τον αναζητήσει, μόλις Του εξομολογηθεί τις αδυναμίες του, τα πάθη του, τις στενοχώριες του, τις αμαρτίες του, τους πόθους του, τις αγωνίες του, τότε ο άνθρωπος πραγματικά μέσα του ειρηνεύει, παίρνει θάρρος, χαίρεται. Θέλει να ζήσει τα πάντα μέσα στη Σοφία του Θεού, ελπίζει, έχουν νόημα οι πεποιθήσεις του, γιατρεύεται, αποκτάει δύναμη για ζωή, απολαμβάνει την ύπαρξή του και ό,τι έχει γύρω του, ό,τι βλέπει, ό,τι ακουμπάει, ό,τι νιώθει.

Όλα αλλάζουν, ο εσωτερικός του κόσμος μεταστοιχειώνεται. Τρέφεται και χαίρεται πλέον μόνο από καλούς λογισμούς που τον πλουτίζουν από μια ΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ, που μεταλλάσει μέρα με τη μέρα τη ζωή του και τις αξίες της. Τότε αρχίζει και βλέπει, πάνω του και γύρω του συνέχεια θαύματα της Χάριτος του Θεού προς τον άνθρωπο και ευφραίνεται. Δίνει ΑΓΑΠΗ και εισπράττει ΑΓΑΠΗ και από ανθρώπους και από τον Ίδιο τον Θεό και αέναα ΧΑΙΡΕΤΑΙ.

Τότε, θέλει να ζει κοντά σε ανθρώπους που αγαπούν τον Θεό. Θέλει να γνωρίσει και να μοιάσει στους Αγίους, να κοιτάξει κατάματα την Μεγαλόχαρη Παναγία, ν’ απλώσει το χέρι του να ακουμπήσει τον Ίδιο τον Χριστό, να Τον αγκαλιάσει.

Τότε ως εκ θαύματος, του αποκαλύπτεται στην ψυχή η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ που είναι ο Ίδιος ο Χριστός. Κάθε μέρα το νιώθει όλο και περισσότερο. Τα αδιέξοδα το ένα μετά το άλλο γκρεμίζονται.

Ο άνθρωπος ξαναγεννιέται. Εύχεται και προσεύχεται. Διαβαίνει το δρόμο προς τον Παράδεισο. Έτσι απλά ο άνθρωπος απαλλάσσεται από τα σκοτάδια της δυστυχίας που τον εξουθενώνουν μακριά από τον Θεό.

Αυτό το μικρό αλλά σπουδαίο ποίημα που ακολουθεί, είναι ένα θαύμα δωρεάς από την ΙΔΙΑ την Παναγία και τη Χάρη Της, συνάνθρωπέ μου.

Η Δέσποινα του κόσμου, η Παναγία μας, δώρησε με τη Χάρη των Αγίων Ονομάτων Της να επιζητούμε τη λύση, τη δύναμη, την παρουσία Της, το θαύμα Της, σε ό,τι μας απασχολεί στη ζωή μας.

Εντρύφησε στη μελέτη των ικεσιών αυτών και στην παρακλητική τους δύναμη και θα δεις κάθε μέρα όλα να ΑΛΛΑΖΟΥΝ στην ψυχή σου, στο μυαλό σου, στη ζωή σου.

Η Χάρη Της θα σε γεμίζει συνέχεια με τα άρρητα της Αγάπης Της. Την Αγάπη που γεύεται και ο Ουράνιος κόσμος, αλλά και ολόκληρη η Οικουμένη.

«Άξιον εστίν ως αληθώς μακαρίζειν Σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ, και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, την αδιαφθόρως, Θεόν Λόγον τεκούσαν, την όντως Θεοτόκον, Σε μεγαλύνομεν»


ΠΡΩΤΗ ΕΥΧΗ
Παναγία Θεοτόκε Παρθένε βασιλεύουσα, Κάλλος Ουράνιο, την πίστη ημών ευφραίνουσα, η Υψηλοτέρα των Ουρανών, το ύδωρ της ζωής, η Δυναστεία των αγαθών, Ζωοδότειρα, Ηγεμονίς, Άνθος εύοσμον, του Δημιουργού των πάντων Θεού εικόνα έμψυχη, χαράς πηγή συμβάντων, Δόξα των Αγγέλων, η αείρρυτος η υμνωδία.

Η Ασύγκριτος, Θεού οσμή και ευωδία, βοήθησον τον/την δούλον/ην σου (τάδε).

Ζωηφόρε, της Τριάδος της Αγίας Ευλογία, Δύναμις Θεία, νόσων ιατρός, Γιάτρισσα Αγία. Ο λόγος και το έλεος της άπειρης Αγάπης του Θεού, Πεσόντων ανάκληση, Όπλο σωτηρίας κάθε αμαρτωλού, η φοβερή κατάπτωση του εχθρού, Δύναμις Αγία. Λυτήριον λύπης, Διάδωσμα πιστών και Θεραπεία.

Η Δόξα πάσα, η Αρχαγγελιώτισσα, το Άξιον Εστί. Η Γνώση της Σοφίας, Μήτηρ του Ιησού, Παραδείσου η Αρχή.


ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
Ουρανών Υψηλοτέρα, Άγιον Ρόδον το Αμάραντον, Δεομένη Μήτηρ των πιστών, Άνθος χαράς ακράδαντον, Άρμα λαμπρόν βασιλικόν της Τρισηλίου Αρχής.

Ανακαίνιση του Κόσμου, στολή ουσίας κτιστής. Η Δέσποινα πάντων ημών, η παρισταμένη τω Θεώ, Όμμα αθέατων θεωριών, το παλάτιο το αγαθό, Ίαση ωκεία, Γοργοϋπήκοε, φοβερή βροντή Θεία, Πορταΐτισσα, και Δύναμις ασθενούντων, η παραμυθία, βοήθησον τον/την δούλον/ην σου (τάδε).

Η λυχνία η φωτοφόρος, Μυριώνυμη Ουρανών. Η λύτηρα των νόσων, σωτηρία των Χριστιανών. Βρύση ιαμάτων, Φως θαυμάτων, αθώωση ενόχων. Πρεσβεία θερμή, Θεόνυμφε, Ευλογημένη Κόρη. Άρτος ζωής, Ξίφος δίστομο, Ελπίδα μόνη.

Η Δόξα πάσα, η Αρχαγγελιώτισσα, το Άξιον Εστί. Η Γνώση της Σοφίας, Μήτηρ του Ιησού, Παραδείσου η Αρχή.


ΤΡΙΤΗ ΕΥΧΗ

Θεοτόκε κραυγάζομέν Σε, γενού τροφός ζωής εις πάντας τους επικαλουμένους Σε, Σιών στοργής, Ψυχοσώστρια, Αγαθή χειμερία των δεινών, Ελευθερώτρια, Απαλλαγή πειρασμών και συμφορών.

Κυοφορία Αγνή χαράς, το καθάρσιον λυτήριον. Καταργήσασα φθορέα φρενών, δαιμόνων αμυντήριον, Άρμα Ουράνιον, Θεού φόβος καταχθονίων, Φαρμακολύτρια, τέλος κατάρας, ζωής ταμείον, βοήθησον τον/την δούλον/ην σου (τάδε).

Η Ρύτειρα των δόλων, Στήριγμα των αθλοφόρων. Το Τείχος το Ακαταμάχητον, η εξάλειψη δαιμόνων, Κραταιή πασών των δαιμόνων ράβδος φοβερή, Πλύση μιαρών, και πάσης ασθενείας συντριβή, Ζώσα Υπέρλαμπρη χαρά, Υπερτέρα ουρανών. Αρχή θαυματουργίας, επίσκεψις των ασθενών.

Η Δόξα πάσα, η Αρχαγγελιώτισσα, το Άξιον Εστί. Η Γνώση της Σοφίας, Μήτηρ του Ιησού, Παραδείσου η Αρχή.


ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΥΧΗ

Ελεούσα, Παναγία, νοερών Χάρις, πορφυρή, Στάχυ ολόχρυσο Θεϊκό, καρποφορία Θεϊκή.

Η καθάρια καθέδρα, Κόρη η πολυώνυμη, Κυρία Θεόστεφτη, Θεοχωρία, μετάνοια φωτόνυμη, Αγαθή, νουθεσία αόρατος, θυμίαμα σωφροσύνης, Εφτάφωτη λυχνία, βασιλεία εύοσμη αγιοσύνης, Λαμπρό οχύρωμα, αδιάσειστο Όρος Θείον, Κατοικητήριον του Χριστού, Αγνότητα Αγίων, βοήθησον τον/την δούλον/ην σου (τάδε).

Άφθαρτη χαρά της οικουμένης, Σοφία μυστική, Πύρινη στήλη ουρανού, πέλαγος στοργής, άχραντη τιμή, Ουράνια Θεοφιλία, σάλπισμα Αγγέλων κραταιόν, Τιμιωτέρα ανωτέρων στρατευμάτων φοβερών, Άθλος των δικαίων, Άρρητος περιουσία αγαθών, Άνθος Ευαγγελίου, Γη επαγγελίας, Επιστασία Θείων Βουλών.

Η Δόξα πάσα, η Αρχαγγελιώτισσα, το Άξιον Εστί. Η Γνώση της Σοφίας, Μήτηρ του Ιησού, Παραδείσου η Αρχή.


ΠΕΜΠΤΗ ΕΥΧΗ
Θεομήτωρ, Θεοκυήτωρ, Δέσποινα Μαρία, Θεοτόκε, δροσοσταλιά Θεού η Αγία, Άρωμα παρθενίας της Θείας Δημιουργίας.

Ευλογία Αρετής, Φως της Αληθείας. Αμβροσία Ουράνια, Χρυσαφένια, αστέρων ποίημα, Εάρ παντοδυναμίας, Αγάπης κυρίαρχον κύημα, η γλυκιά φωνή, Μεσιτεία η Αγαθή, φρόνημα ευσεβείας, Χορηγία εύλαλη αληθινή, βοήθησον τον/την δούλον/ην σου (τάδε).

Ο ποθητός λιμήν, κάθε πόνου η γαλήνη, αρρώστων η πνοή, παρηγοριάς γλυκιά σαγήνη, μυστική Ουράνια ευτυχία, ψυχών αθανασία, Χάρις Αγία του Θεού, Παραδείσου μαρτυρία, Ασύλληπτος Θεουργία, Ειρήνης και Αγάπης η λατρεία, Υπεράγαθη, του Κόσμου Κάλλος, Μητέρα Παναγία.

Η Δόξα πάσα, η Αρχαγγελιώτισσα, το Άξιον Εστί. Η Γνώση της Σοφίας, Μήτηρ του Ιησού, Παραδείσου η Αρχή.


ΕΚΤΗ ΕΥΧΗ

Παναγία Μήτηρ του Ιησού, Ηλίου η αχτίδα, Πόθος και αγωνία του Κόσμου η ελπίδα, Μυστική βοήθεια σε κάθε δύσκολη πορεία, Λυτρωτικό ξεκίνημα ζωής, Υπερκόσμια θεωρία, Ακοίμητη κανδήλα, Λυχνία Εκκλησιών το Φως, Πολιτεία απαθείας, εξίλασμα πάντων, δικαίων ο ναός, Σοφία Ακήρατη, Ακένωτη πηγή, χώρα Θεού, Αρχή και τέλος, Νύμφη Ανύμφευτη Ιησού Χριστού, βοήθησον τον/την δούλον/ην σου (τάδε).

Άσπιλον δάκρυ ανάπαυσης ανθρώπων πονεμένων, Παράκληση αφανής, Δώρον θαυμάτων αγιασμένων, Επίγνωση Αληθείας, Αποστόλων ο φωτεινός ο φάρος, Ανείπωτη ωραιότης, Αγίασμα ομορφιά και κάλλος, η νίκη της ζωής, το φτερούγισμα Αγγέλων, Ανάπλαση πιστών, Ανάπαυση πόνων φέρουσα.

Η Δόξα πάσα, η Αρχαγγελιώτισσα, το Άξιον Εστί. Η Γνώση της Σοφίας, Μήτηρ του Ιησού, Παραδείσου η Αρχή.


ΕΒΔΟΜΗ ΕΥΧΗ

Πάνσεμνη, Κεχαριτωμένη, Θεόν φέρουσα η Ευλογημένη, ενδιαίτημα Αγίου Πνεύματος, η Λευκοφορεμένη, Θαύμα δείξασα αρρήτως, χαρίτων θάλασσα, Ζωής ύδωρ, Δυναστεία αγαθών, Ηγεμονίς και Γιάτρισσα, Μύρον εύοσμον του Δημιουργού των πάντων, Θεού εικόνα έμψυχη χαράς, πηγή συμβάντων, Κρουνός διάλυσης οδύνων, κολυμβήθρα της ζωής, Θεοτόκε, κιβωτός των πιστών, Υπέρμαχος η Αρραγής, βοήθησον τον/την δούλον/ην σου (τάδε).

Ανόρθωση των ανθρώπων, αμυντήριο των εχθρών, Αστραπή καταλάμπουσα, προσαγωγή παντοίων αγαθών. Δυνάμενη πάντα, δαιμόνων θρήνος και οδυρμός, Τείχος Απροσμάχητον, θάλψοις

βασάνοις, Νικοποιός, Θεοτίμητη, Δόξα Αγίων, οχύρωμα συνεκτικόν, Παντοκρατόρισσα, προστασία φοβερή, σωρός καλών.

Η Δόξα πάσα, η Αρχαγγελιώτισσα, το Άξιον Εστί. Η Γνώση της Σοφίας, Μήτηρ του Ιησού, Παραδείσου η Αρχή.


ΟΓΔΟΗ ΕΥΧΗ

Ευαγγελίστρια, η Παναμώμητος, άβυσσος της ευσπλαχνίας, η Διαζώσουσα, η Δαιμονοκαθαιρέτης, πλούτος ευεργεσίας, Πανυπερούσιον φως, κεραυνός δαιμόνων, και ευφροσύνη, Βάτε φλογοφόρε, σκήπτρο εξουσίας, Ζωήρητη μυρσίνη, Μεσίτρια ευλογημένη, Θείο εγκαλλώπισμα αϊδίου Φωτός, Εγγυήτρια ανέλαβε της ψυχής μας ελπίς και ιατρός, επάκουσε την δέηση ημών της Εκκλησίας Δομήτωρ, θεραπεία των αμαρτωλών, Παναγία Συ η Αντιλήπτωρ, βοήθησον τον/την δούλον/ην σου (τάδε).

Δοχείον Θείον, Ηλιόμορφη, Κηδεμών και βοηθός, Ισχύς και συντριμμός, Κρίνο εύοσμο, κόσμου αρωγός, Αΐδια ωδή των ευσεβών, Αμαρτωλών η σωτηρία, Αγγέλων η Κυρία, Τράπεζα Θεϊκή, Πορφύρα Αγία, Παρρησία προς Θεόν, θέωση θνητών, καταφύγιον Ιερόν, θέαμα φλογερόν, αφάνισις πονηρίας, βέλος το πικρόν.

Η Δόξα πάσα, η Αρχαγγελιώτισσα, το Άξιον Εστί. Η Γνώση της Σοφίας, Μήτηρ του Ιησού, Παραδείσου η Αρχή.


ΕΝΑΤΗ ΕΥΧΗ

Θεόνυμφη λαμπάδα, τον Ήλιον φέρουσα Χριστόν, Όχημα του Λόγου, Άστρον άδυτον, εγκαλλώπισμα πιστών, Ουράνεια κλεις, Ίαμα και Ίλεως, Δέηση ζωής, Λυτήριον λύπης, φόβον καταργήσασα, χρυσοφαής, Αγνότης Μακαρία, Γέφυρα αιώνιας σωτηρίας, Ύμνος Ασωμάτων, γεγεννημένη νήψις γαλουχίας, Μυριώνυμη, και Μυριώχαρη, άϋλη, Μυροβλύτισσα, Οδηγήτρια, Γρηγορούσα, κόρη Μεσοπαντίτισσα, βοήθησον τον/την δούλον/ην σου (τάδε).

Κυριώνυμη Παναγία, Ναέ Θεού, ακατάλυτος, Ουρανώσασα τον χουν, Όμβρος ζωοδότης άλυτος, Όνομα πολυπόθητον, Σκήνωμα οχυρώσασα απόρθητον, Στήριγμα ευσεβών, σκεύος Ιερόν αλώβητον, Αγίας Τριάδος δώρημα το τέλειον παρρησίας, η Χάρις νοερών, παρισταμένη τω Θεώ, φλοξ αθανασίας.

Η Δόξα πάσα, η Αρχαγγελιώτισσα, το Άξιον Εστί. Η Γνώση της Σοφίας, Μήτηρ του Ιησού, Παραδείσου η Αρχή.

Image

http://www.paterikiorthodoxia.com/2013/ ... _1813.html
Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby nikolar » Fri Aug 30, 2013 1:32 pm

Αφιέρωμα της ΕΤ3 στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου από την εκπομπή Μεγαλόχαρη.
Γίνεται αναφορά στην Τιμία Ζώνη της Παναγίας και το πατρικό σπίτι όπου μεγάλωσε η Αγία Άννα.
Επίσης στο μοναστήρι της Παναγίας της Σεϊδανάγιας φυλάσεται η μοναδική εικόνα στον κόσμο.Είναι η γιαγιά της Παναγίας Μαρία.




http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=TlsofDgoPt8
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ!!!

Unread postby rose » Tue Sep 24, 2013 4:04 pm


ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ --- Η ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΤΙΜΑΤΑΙ ΣΤΙΣ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ


Image


Παναγία η Μυρτιδιώτισσα, ονομάζεται η εικόνα της Παναγίας που βρέθηκε στα Κύθηρα κατά τον 14 ο αιώνα.
Έχει το προσωνύμιο Μυρτιδιώτισσα, γιατί σύμφωνα με την παράδοση τη βρήκε ένας βοσκός σε μια τοποθεσία γεμάτη μυρτιές.

Σήμερα με το όνομα αυτό ονομάζονται εκκλησίες μονές και γενικά εικόνες με την παράσταση της Παναγίας με μυρτιές.

Ιστορικό ανεύρεσης


Στις 24 Σεπτεμβρίου – 40 ημέρες μετά την Κοίμηση της Θεοτόκου – εμφανίστηκε η Παναγία στον βοσκό και του είπε να ψάξει για την εικόνα που είχε έρθει σε εκείνο το μέρος πολλά χρόνια πριν.

Ο βοσκός έπεσε στο έδαφος, γεμάτος δέος, προσευχόμενος προς την Θεοτόκο. Μόλις σηκώθηκε και γύρισε είδε την εικόνα στα κλαδιά μιας μυρτιάς. Όταν ξύπνησε την επόμενη ημέρα η εικόνα έλειπε και φοβήθηκε μήπως είχε κλαπεί. Με βαριά καρδιά γύρισε με τα πρόβατά του στον τόπο της ανεύρεσης, αλλά εκεί είδε πάλι την εικόνα στα κλαδιά της μυρτιάς που την είχε πρωτοβρεί. Δοξάζοντας τον Θεό, την πήρε πάλι σπίτι του, αλλά τη νύχτα η εικόνα εξαφανίστηκε όπως και την πρώτη φορά. Όταν η εξαφάνιση και η επανεμφάνισή της συνέβη και Τρίτη φορά, κατάλαβε ότι ήταν θέλημα της Μητέρας του Θεού η εικόνα να μείνει εκεί που είχε πρωτοβρεθεί.

Ανέγερση Ναού


Μια μικρή εκκλησία χτίστηκε εκεί που βρέθηκε η εικόνα και ονομάστηκε Μυρτιδιώτισσα. Το κτήριο μεγάλωσε με τα χρονιά και πολλά θαύματα λέγεται πως συνέβησαν εκεί.

Image


Εορτασμός

Η ανεύρεση της εικόνας γιορτάζεται στις 24 Σεπτεμβρίου. Την ίδια ημέρα γιορτάζουν την ονομαστική τους εορτή όσες φέρουν το όνομα Μυρτώ ή Μυρσίνη.το όνομα Παναγία η Μυρτιδιώτισσα έχει δοθεί σε αρκετές εκκλησίες στην Ελλάδα. Η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα είναι η πολιούχος της Πύλου.


Ὕμνοι Δοξολογικοί καί Παρακλητικοί εἰς τήν Μυρτιδιώτισσαν, εἰς τύπον τῶν μεγαλυναρίων,*


ὧν ἡ ἀκροστιχίς˙ Μητρόθεε διάσωσον

Μητρόθεε Ἄνασσα Οὐρανοῦ,
ὄντως Πλατυτέρα, καί Ἀγγέλων
φωτοειδῶν, τῶν ἀκαταπαύστως,
ὑμνούντων τήν σήν δόξαν, Δέ-
σποινα καί Κυρία, Θεομακάριστε.

Ηλίου τῆς δόξης τοῦ νοητοῦ, τῆς
Δικαιοσύνης ἀπαστράψαντος τοῖς
ἐν γῇ, τοῦ πάντων Δεσπότου, Κυρίου
καί Σωτῆρος, Μήτηρ ὑπάρχεις ὄντως,
ἡ Παμμακάριστος.

Τεκοῦσα ἀφράστως τόν σόν
Υἱόν, τόν Παντευεργέτην καί Σωτῆρα
καί Λυτρωτήν τόν κόσμον λυτροῦσαι,
παθῶν καί καχεξίας, ὡς πάντων
ὑπερτέρα, Μυρτιδιώτισσα.

Ρᾶνον θείοις μύροις τόν
σόν λαόν, ἡ ἐν μυρτιδίοις ἀνα-
τείλασα θαυμαστῶς, ἁγίᾳ Εἰκό-
νι, θαυματουργῷ καί θείᾳ, καί
δίδου τήν σήν χάριν, Μυρτιδιώτισσα.

Οἱ ἔχοντες σκέπην σήν κραταιάν,
σεμνύνονται πάντες καί καυχῶνται
κατά Θεόν, σέ ἔχοντες τεῖχος, καί
θείαν προστασίαν, σεισμῶν πυρός
καί βλάβης, διαφυλάττουσαν.

Θεράπευσον Κόρη σούς ὑμνητάς,
ψυχῶν τε τάς νόσους, καί σωμάτων
τάς χαλεπάς, καί ἴασαι Μῆτερ, κακῶν
καί ἀσθενείας, δεινῶν ἀρρωστημάτων,
Μυρτιδιώτισσα.

Εκ πάσης ἀνάγκης καί πειρα-
σμῶν, χαλεπῶν κινδύνων ἐπῃ-
ρείας τοῦ πονηροῦ, ρῦσαι νεο-
λαίαν δεινῶς κλονιζομένην, καί
δοκιμαζομένην, Μυρτιδιώτισσα.

Εξελε τούς νέους Μῆτερ Θεοῦ,
παθῶν καί κινδύνων πολυτρόπων
παντοδαπῶν, κράτυνον τήν πίστιν
τά ἤθη καί τό σέβας, θείᾳ κληρο-
νομίᾳ, Μυρτιδιώτισσα.

Δεσμῶν ἁμαρτίας φθοροποιῶν,
καί πάσης κακίας καταχρήσεων
συμφορῶν, καί λευκοῦ θανάτου,
ἐκλύτρωσαι Παρθένε, φιλτάτην
νεολαίαν, Μυρτιδιώτισσα.

Ιλέῳ σου ὄμματι στοργικῷ,
καί σῇ εὐσπλαγχνίᾳ διαφύλαττε
μητρικῇ, τάς νήσους Κυθήρων
καί τῶν Ἀντικυθήρων, σεισμῶν
πυρός μαχαίρας, Μυρτιδιώτισσα.

Αγάπην ὁμόνοιαν καί στοργήν,
παράσχου συζύγοις καί γονεῦσι
Μῆτερ Θεοῦ, καί δίδου πλουσίως,
χαράν καί εὐφροσύνην, πιστότη-
τα εἰρήνην, Μυρτιδιώτισσα.

Σεισμοῦ διασῴζουσα φυσικοῦ,
σεισμικάς δονήσεις σύ ἀπότρεψον
ἠθικάς, καί ἐκ ναυαγίων, οἰκογε-
νείας σῷζε, φρίκης διαζυγίων,
Μυρτιδιώτισσα.

Ω Μῆτερ τοῦ Λόγου καί Λυ-
τρωτοῦ, σήν χάριν αἰτοῦμεν
ἐκκαρδίας τε καί ψυχῆς, μετάνοιαν
δοῦναι, σοῖς δούλοις ἀναξίοις,
οἰνοποσίας πάθους, σύ ἀπαλλάτ-
τουσα.

Σωτῆρα ἡ τέξασα καί Θεόν,
παντοίων κινδύνων διασῴζεις
καί συμφορῶν, αἱρέσεως πλά-
νης, σχίσματος τῆς μανίας,
ἐν τάχει ἀπαλλάττεις,
Μυρτιδιώτισσα.

Ο πάντων ἁγίων τάς ἀρετάς,
ἀεί ὑπερβαίνων ὡς ὁ Κύριος καί
Θεός, Μητέρα σου θείαν, σεμνήν
Ὑπεραγίαν, πρόσδεξαι δυσωποῦ-
σαν,
Μυρτιδιώτισσαν.

Νεότητα σῴζουσα ὦ Ἁγνή,
ἀνθρώπους ὡρίμους, οἴκους
νέους θεοσεβεῖς, καί τίμιον
γῆρας, διαφυλάττειν σπεύδεις,
Κυρία τῶν Ἀγγέλων,
Μυρτιδιώτισσα.

*Οἱ ὕμνοι οὗτοι, συντεθέντες χάριτι Θείᾳ καί εὐδοκίᾳ τῆς Παναχράντου διά τήν προστασίαν τοῦ λαοῦ ἐκ τῆς φοβερᾶς τοῦ σεισμοῦ ἀπειλῆς καί λοιπῶν κινδύνων, ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφείμ (Ἰούνιος 2006), ψάλλονται μετά τά Μεγαλυνάρια τῆς Ἱερᾶς Παρακλήσεως καί κατά τάς ἱεράς λιτανεύσεις τῆς ἁγίας Εἰκόνος τῆς Μυρτιδιωτίσσης.





ΘΑΥΜΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑΣ - ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΠΑΡΑΛΥΤΟ

Image

Κάποιος ευλαβής από τούς χωρικούς, ονομαζόμενος Θεόδωρος Κουμπιανιός, έχων ξεχωριστήν ευλάβειαν εις την αγιωτάτην και θαυμασιωτάτην Εικόνα, εκτός από τάς άλλας λειτουργίας και πανηγύρεις, όπου έκαμεν εις αυτό το Μοναστήριον, είχεν συνήθειαν και έπαιρνεν όλους του τούς συγγενείς και φίλους και επήγαιναν, ύστερα από την Κοίμησιν της Θεοτόκου σαράντα ημέρας, όπου είναι η ΚΔ' Σεπτεμβρίου, και έκαμναν με ευλάβειαν λειτουργίαν και πανήγυριν εκεί.

Και από τότε εσυνηθίσθη η εορτή αυτή να γίνεται και εις όλην την νήσον.

Έτυχε, μετά καιρόν, και σφοδρώς ασθενήσας ο αυτός Θεόδωρος, εκατεστάθη παράλυτος, και κατέκοιτο εις τον κράββατον χρόνους πολλούς. Επειδή δε και αυτός κατά τον καιρόν, διά την δεινήν αυτού ασθένειαν, δεν ηδύνατο να υπάγη εις την συνηθισμένην του εορτήν, έπεμπεν όμως πάντοτε τα παιδιά του και τούς συγγενείς του και έκαμε ευλαβώς την πανήγυριν, με ελεημοσύνην πλουσιοπάροχον εις το Μοναστήριον.
Η πίστις αυτού και η ευλάβεια δεν ωλιγόστευε ποτέ, μόνον και μακρόθεν από την κλίνην του μετά δακρύων

προσευχόμενος έλεγε:

—Κυρία μου Μυρτιδιώτισσα, ελέησον και εμένα τον αμαρτωλόν εσύ, όπου είσαι η βοήθεια των αβοηθήτων, η καταφυγή και επίσκεψις εκείνων όπου σε επικαλούνται, η σκέπη και η προστασία εκείνων, όπου σε παρακαλούνε. Βοήθησον καμοί τω αμαρτωλω και αναξίω δούλω σου και αξίωσόν με της ποθούμενης υγείας, να έλθω σωματικώς καν τον ερχόμενον χρόνον, πριν τελειώση η ζωή μου, να προσκυνήσω την αγίαν σου εικόνα.

Ταύτα και άλλα περισσότερα λόγια ευλαβείας έλεγε μετά δακρύων ο αυτός Θεόδωρος κάθε χρόνο. Και πάντοτε εδόξαζε και έκαμνε την εορτήν κατά την συνήθειαν.
Μετά δε χρόνους, πού ήτο παράλυτος, φθάνοντος του καιρού της συνηθισμένης εορτής, αφ’ ού έγινεν η χρειαζομένη ετοιμασία να κινήσουν όλοι, κράζει ο αυτός Θεόδωρος τα παιδιά του και λέγει των κλαίων:

—Αδελφοί και τέκνα, φίλοι και συγγενείς, εγώ βλέπω τον εαυτόν μου εις αυτήν την πολυχρόνιον και πολύπονο παραλυσίαν και τρόπος ιατρείας δεν ευρίσκεται εις εμένα. Λοιπόν παρακαλώ σας να ετοιμάσετε κράββατον, διά να με σηκώσετε να με πάρετε, καν με τους οφθαλμούς μου να ιδώ και να προσκυνήσω την αγίαν εικόνα της Κυρίας μου της Μυρτιδιώτισσας. Ίσως κάμη ευσπλαγχνίαν εις εμένα τον άθλιον, καθώς κάμνει εις όλους, όπου την επικαλούνται.

Αυτοί δε ακούσαντες τέτοια λυπηρά λόγια πίστεως, ευλαβείας και κατανύξεως γέμοντα, ητοίμασαν τον κράββατον και τον επήραν υπό τεσσάρων αιρόμενον, και φέροντές τον εις τον ναόν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών των Μυρτιδίων τον έθεσαν καθώς εζήτησεν έμπροσθεν της σεβασμίας Εικόνος.

Φθάσας εκεί, ευθύς σηκώσας τούς οφθαλμούς του προς την Θεοτόκον, ευλαβώς κλαίων έλεγε:
—Κυρία μου και Δέσποινα, βασίλισσα του ουρανού και της γής, εσύ είσαι η προφητευομένη Κόρη, πού εγέννησες τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, τον μονογενή Υιόν και λόγον τού Θεού του ζώντος, και αειπάρθενος έμεινας και έλαβες τόσην χάριν, πού έγινες Μητέρα του Θεού του Υψίστου, τον οποίον κρατούσες ως βρέφος εις τάς αγκάλας σου, έχεις τόσην εξουσίαν και το θέλειν και το δύνασθαι να δίδης κάθε χάριν, που σου ζητήσουν, ωσάν που έχεις εις τάς χειράς σου την αιτίαν πασών των χαρίτων. Εσύ, λοιπόν, όπου είσαι η βοήθεια των αβοηθήτων, των ορφανών η προστασία, των ασθενών η ιατρεία, των θλιβομένων η παρηγορία, των κινδυνευόντων η σωτηρία, κάμε έλεος και εις εμένα.

Μεσίτευσε εις τον πολυεύσπλαγχνον μονογενή σου Υιόν, να ελεήση και εμένα τον αμαρτωλόν. Και καθώς πολλούς ασθενείς ιάτρευσε, πολλούς νεκρούς ανέστησε και παραλύτους ανώρθωσε μόνον με τον θεϊκόν Του λόγον, όταν ήτο εις τον κόσμον, ούτω να κάμη και εις έμενα τον ταπεινόν. Σήμερον, όπου πανηγυρίζομεν οι αμαρτωλοί την τεσσαρακονθήμερον ενθύμησιν της αγίας σου Κοιμήσεως, δείξε τα ελέη σου, δείξε την δυναστείαν σου εις έμενα, καθώς και εις άλλους, πολλούς έδειξες εις τοιαύτην αγίαν ημέραν. Πολλά γάρ ισχύει δέησις μητρός, πρός ευμένειαν δεσπότου. Μή μου παρίδης τα δάκρυα. Μή μου παραβλέψης τούς στεναγμούς. Σπλαχνίσθητι το βάρος της μακράς μου ασθενείας, τούς μεγάλους και ανυπομονήτους πόνους. Μή κωλύσωσι τα από νεότητός μου αμαρτήματα την άπειρον σου αγαθότητα, αλλά χάρισαί μοι την ζητούμενην και ποθουμένην υγείαν.

Οι συναθροισθέντες ακούοντες τέτοια παρακλητικά λόγια, όπου μετά δακρύων έλεγεν ο παράλυτος Θεόδωρος, έκλαυσαν και επαρακαλούσαν, διά την βοήθειάν του. Κατά την τάξιν και ιερείς και λαϊκοί έψαλλαν την ακολουθίαν του εσπερινού και τα του όρθρου της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, και ενώ έψαλλαν τον κανόνα εις τον όρθρον, εβγήκεν ένας από την Εκκλησίαν, διά κάποιαν ανάγκην, και επιστρέφων μετά βίας εις εκείνους, οπού ήτον εις την Εκκλησίαν είπεν:

—Να ηξεύρετε, αδελφοί, πώς μου φάνηκε να ήκουσα πολλού λαού ταραχήν και θόρυβον προς το μέρος της θαλάσσης, ωσάν να έρχωνται προς τα εδώ.

Οι ακούσαντες εφοβήθησαν, επειδή το Μοναστήριον ευρίσκεται πλησίον εις την θάλασσαν, και συχνά επειράζετο από τούς κουρσάρους. Μάλιστα, από αυτόν τον δρόμον έβγαιναν και έκαμναν πολλούς σκλάβους από τα περίγυρα χωρία. Εβγήκαν και άλλοι να βεβαιωθούν τα λεγόμενα, και γυρίζοντες είπαν και αυτοί τα όμοια, και ότι αυτή η ταραχή δεν είναι άλλο, παρά βαρβάρων επιδρομή, όπου έρχονται να μας σκλαβώσουν.

Ακούσαντες οι υπόλοιποι έφυγαν όλοι, και άφησαν την ακολουθίαν και από τον φόβον άλλοι έπιασαν τα βουνά, άλλοι τον δρόμον, άλλοι εκρύφτηκαν εις τα κλαδιά. Επάσχισαν όλοι να φυλαχθούν από τέτοιον κίνδυνον. Ήτο νύκτα ακόμη και δεν έβλεπαν τίποτε.

Ο παράλυτος Θεόδωρος, ωσάν όπου δεν ηδύνατο να φύγη εγκατελείφθη από όλους ως νεκρός εις την Εκκλησίαν και έστεκεν εκεί περίλυπος και καταφρονημένος, ωσάν να μη είχεν ούτε τέκνα, ούτε άλλους συγγενείς, και κανείς δεν τού ωμίλησεν, αλλά εβιάζοντο ποιος να φύγη πρωτήτερα από τον άλλον. Δεν τού ανήγγειλαν την αιτίαν. Μόνον οπού ήκουσε την σύγχυσιν της φυγής αυτών. Φοβούμενος και δειλιών, ωσάν απελπισμένος από κάθε ανθρωπίνην βοήθειαν, προσευχόμενος είπε μετά δακρύων μεγαλοφώνως:

—Ώ Παρθενομήτορ Μαρία, Θεοτόκε, Δέσποινα τού κόσμου και ελπίς εμού τού δυστυχισμένου, ιδού πάντες έφυγον, και εμέ μόνον αφήκαν και απέρριψάν με αβοήθητον. Διά τούτο παρακαλώ την αγίαν σου χάριν να με βοηθήσης και να με σκεπάσης υπό την σκέπην των πτερύγων σου, διά να φύγω από τα άσπλαγχνα χέρια των αθέων βαρβάρων.


Ενώ δε ταύτα έλεγε μετά θερμών δακρύων, τού εφάνη ωσάν κάποιος να τού είπε:

—Σηκώσου και συ, Φεύγε.

Και ούτως, ώ τού θαύματος! επέρασεν από την ενθύμησίν του, πώς δεν ήτο ασθενής και παράλυτος, και ολίγον σαλεύων από τον κράββατον, όπου έκειτο, ήρχισε και έτρεχε, φεύγων και σπουδάζων να φθάση τούς άλλους, οπού έφυγαν και, μένων εξεστηκώς, ενόμιζεν, ότι έβλεπε όνειρον. Εις το διάστημα δε των γενομένων έφθασεν η ημέρα. Και αυτός ο Θεόδωρος, μη βλέπων τινά ούτε από τούς βαρβάρους, οπού έλεγαν, ούτε από τούς Χριστιανούς, οπού ήλθαν εις την Εκκλησίαν, έστεκε με λογισμόν, και γνωρίζων τον εαυτόν του υγιή, ωσάν να μη ειχέ ποτέ καμμίαν ασθένειαν περασμένην, κατενόησε τέλος πάντων και εγνώρισε την θαυμαστήν και απροσδόκητον βοήθειαν και ιατρείαν, οπού η Δέσποινα και η Κυρία τού κόσμου έκαμνεν εις αυτόν και από την πολλήν χαράν οπού έλαβεν, ήρχισε και έλεγεν πολλήν ώραν τό:

—Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον. Δοξάζω σε Θεέ μου. Δοξάζω σε Παναγία μου. Δοξάζω, Δέσποινα μου, την ευσπλαχνίαν σου. Δοξάζω, Κυρία μου, την ελεημοσύνην μου, την ευσπλαγνίαν σου. Δοξάζω, Κυρία μου, την ελεημοσύνην σου. Ευχαριστώ Μυρτιδιώτισσά μου χαριτωμένη, το όνομά σου το άγιον, εις την μεγάλην και υπερθαύμαστον βοήθειαν, όπου εις εμένα τον αμαρτωλόν και ανάξιον δούλόν σου έδωκες, επειδή και γνωρίζω τον εαυτόν μου όλον υγιή, ο προ ολίγου ασθενής και παράλυτος.

Έπειτα εφώναζε τούς συγγενείς του, και έλεγε:
—Παιδιά μου, συγγενείς μου και φίλοι Χριστιανοί, έλατε να ευχαριστήσωμεν την Μυρτιδιώτισσαν, να δοξολογήσωμεν το αγιόν της όνομα, και μη φοβάσθε. Διότι εδώ δεν είναι εχθροί βάρβαροι, όπως ενομίζατε. Μόνον να έλθετε να φρίξετε το εξαίσιον θαύμα, πού έκαμεν εις εμένα και να δοξάσωμεν την χάριν Της. Αυτοί δε ακούοντες τάς φωνάς από τον φόβον τους, νομίζοντες ότι είναι από τούς εχθρούς πού φωνάζουν διά να τούς εξαπατήσουν, άλλοι με περισσότερον φόβον εκρύπτοντο εις τα βαθύτερα μέρη τού δάσους, και άλλοι
έφευγον τρέχοντες περισσότερον. Ο δέ Θεόδωρος μέ μεγαλυτέραν φωνήν έλεγεν:

—Έλατε, παιδιά μου.

Κράζων δε καθ’ ένα τ’ όνομά του έλεγεν:
—Εγώ είμαι ο πατέρας σας, πού ήμουνα παράλυτος, και η Κυρία μας με ιάτρευσε. Πλησιάστε, χωρίς φόβον, να ευχαριστήσωμεν την χάριν Της.

Ακούσαντες, λοιπόν τινές την φωνήν του, και γνωρίζοντές της και μη βλέποντες άλλο τινά, ειμή αυτόν μόνον, πλησιάζοντές τον, εγνώρισαν πώς είναι αυτός, ο πρώην παράλυτος. Εφώναξαν, λοιπόν, ο ένας τον άλλον, και συνηθροίσθησαν άπαντες, και θεωρούντες αυτόν όλον γερόν και παντελώς υγιή, χωρίς κανένα σημάδι ασθενείας, έμειναν όλοι εκστατικοί και έκραξαν το, «Κύριε ελέησον», και τον ηρώτησαν πώς ιατρεύθη. Ούτος δε διηγήθη καταλεπτώς τα πάντα ως άνωθεν.

Και λοιπόν γνωρίσαντες όλοι την φανεράν θαυματουργίαν της Θεομήτορος, εγύρισαν εις το Μοναστήριον μετ’ αυτού τού πρώην παραλύτου, σκιρτώντος και αγαλλομένου, και έδωκαν δόξαν και ευχαριστίαν μετά χαράς μεγάλης εις την Υπεραγίαν, η Οποία, αν και αργή την βοήθειάν της, διά να ιδή την υπομονήν του παρακαλούντος, όμως δεν λησμονεί, αλλ' εις ώραν, πού δεν ελπίζει τις, λαμβάνει την ποθουμένην υγείαν.

Αδύνατον είναι δε να φαντασθώμεν τα όσα έλεγεν ο ιατρευθείς παράλυτος εις δόξαν της Θεοτόκου. Και ούτως ετελείωσαν την ακολουθίαν και την θείαν λειτουργίαν μετ’ ευχαριστίας και δοξολογίας. Εώρταζε δε ο αυτός Θεόδωρος την αυτήν ημέραν, τα τεσσαράκοντα της Θεοτόκου, οπού τον ιάτρευσε θαυμασίως, έως όλην του την ζωήν, και έκαμνε μεγάλας πανηγύρεις. Και μετά θάνατον του αφήκε παραγγελίαν των συγγενών να κάμνωσι την αυτήν εορτήν. Και έως την σήμερον οι απόγονοι του, κατά το δυνατόν τους, επιτελούσι την αυτήν πανήγυριν.

Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

PreviousNext

Return to ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest

cron