Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε...

...για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι... πορεία και προσφορά του Έθνους μας στο μονοπάτι της Ιστορίας...

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby Εφραίμ » Mon May 20, 2013 8:24 pm

Ο π. Γ. Μεταλληνός μιλάει για το 1821 στο Ελλάς - Ορθοδοξία

Δημοσιεύθηκε στις 18 Μάρ 2013

Συμπληρώνονται φέτος 192 χρόνια από την Έναρξη της Επαναστάσεως του 1821. Στα πλαίσια αυτά, το ΕΛΛΑΣ - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ παρουσιάζει μια συνέντευξη με τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Γεώργιο Μεταλληνό, Ομότιμο καθηγητή της Θεολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο π. Γεώργιος απαντά εμπεριστατωμένα και αναλυτικά σε ερωτήματα όπως:

- Ο ρόλος της Εκκλησίας - από τους απλούς κληρικούς και μοναχούς μέχρι τους Ιεράρχες - στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 1821

- Η μορφή του Ξεσηκωμού και οι διαστρεβλώσεις των «αναθεωρητών» της Ιστορίας.

- Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε', οι αφορισμοί και η θυσία του για το Γένος.

- Το Κρυφό Σχολειό και η Παιδεία κατά την Τουρκοκρατία.

- Η Φιλική Εταιρεία και οι φημολογούμενες σχέσεις την με την Μασωνία.

- Το μεγάλο έργο και η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια.

- Η επέμβαση των ξένων δυνάμεων από τα πρώτα χρόνια της Επαναστάσεως και της ελεύθερης Ελλάδας, μέχρι σήμερα.

- Η σύγχρονη κρίση και οι επιπτώσεις της στην μνήμη του 1821.

Και άλλες πολλές ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις.

Ευχαριστούμε τον π. Γεώργιο για αυτή την διαφωτιστική συζήτηση, που είμαστε βέβαιοι πως θα ωφελήσει τους θεατές της.

Έρευνα, Παρουσίαση: Δημήτρης Σωτηρόπουλος

Παραγωγή: ΕΛΛΑΣ - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/



Το βίντεο με τον π. Γεώργιο Μεταλληνό:
Ιησούς Χριστός: "Να είστε σε εγρήγορση και να προσεύχεστε, για να μη σας νικήσει ο πειρασμός. Το πνεύμα είναι πρόθυμο, η σάρκα όμως αδύναμη." (Ματθαίος 26, 41)
User avatar
Εφραίμ
 
Posts: 1344
Joined: Fri Dec 23, 2011 12:53 am

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby eternity » Thu May 30, 2013 2:13 am

Τα έχετε προσέξει αυτά τα πρόσωπα; Έχετε δει τα βλέμματά τους; Αν όχι, κακώς. Τώρα θα ξέρατε τα πάντα.


http://www.youtube.com/watch?feature=pl ... -6XAbZ2v_A
«Φώτισόν μου, το σκότος, Κύριε!» (Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς).
User avatar
eternity
Site Admin
 
Posts: 7113
Joined: Tue Nov 15, 2011 1:33 pm

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby Matina » Tue Jun 04, 2013 2:36 pm

Η πολιτική διαθήκη μιας αδούλωτης ψυχής-Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα

Image

"Έχασα το σύζυγό μου. Ευλογητός ο Θεός!

Ο πρεσβύτερος υιός μου έπεσε με τα όπλα ανά χείρας. Ευλογητός ο Θεός!

Ο δεύτερος υιός μου δεκατετραετής την ηλικίαν μάχεται μετά των Ελλήνων και πιθανώς να εύρη ένδοξον θάνατον. Ευλογητός ο Θεός!

Υπό την σκιάν του σταυρού θα ρεύση επίσης το αίμα μου. Ευλογητός ο Θεός! Αλλά θα νικήσωμεν ή θα παύσομεν να ζώμεν. Θα έχομεν όμως την παρηγορίαν ότι δεν αφήσαμεν όπισθεν ημών δούλους Έλληνας"


O Κύριός μου κι ο Θεός μου!
User avatar
Matina
 
Posts: 1922
Joined: Tue Nov 15, 2011 10:36 am

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby nikolar » Fri Jun 07, 2013 2:35 am

Η ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΒΛΑΧΩΝ ΗΡΩΙΔΩΝ… Γαλακτός Πιερίων 1878

(Πόντος KIZLAR KAITESI 1680, Ζάλογγος 1803-Αράπιτσα 1822-Γαλακτός Πιερίων 1878)
(Πρέπει πάντα να θυμόμαστε και να τιμούμε τους αγώνες και τις θυσίες των ηρωικών προγόνων μας, και να μην περιμένουμε κάποιες κυρίες να μας ξυπνήσουν, με τα ανιστόρητα λεγόμενά τους…Πάντως, προέκυψε και καλό από αυτή την ιστορία, αφού διαβάσαμε, θυμηθήκαμε, ενδιαφερθήκαμε για όλες τις ηρωίδες που προτίμησαν το θάνατο από την άρνηση της Πίστης, την σκλαβιά και την ατίμωση. Ας αποτελούν φωτεινό παράδειγμα και για εμάς τις σύγχρονες Ελληνίδες).
Ο Σταυρός στο χώρο της θυσίας
Ο Σταυρός στο χώρο της θυσίας

Το γεγονός της θυσίας των επτά Βλάχων γυναικών από το Σέλι.: Οι επτά αυτές γυναίκες θυσιάστηκαν το 1878 στην τοποθεσία «Άγιοι Πάντες», πέφτοντας από το βράχο του Γαλακτού Πιερίων, για να μη συλληφθούν από τους Τούρκους. Η αυταπάρνηση των γυναικών ανακαλεί στη μνήμη μας την ηρωική θυσία των γυναικών τoυ Πόντου,του Ζαλόγγου και της Αραπίτσας.
Η διαφορά, ωστόσο, είναι ότι, ενώ τα γεγονότα του Ζαλόγγου και της Αράπιτσας είναι και γνωστά σε όλους μας, το γεγονός της θυσίας των Βλάχων γυναικών παραμένει άγνωστο στους περισσότερους παρότι υπάρχουν καταγεγραμμένα σε ένα γραπτό της εφημερίδας ΩΡΑ των Αθηνών του 1878 που έδινε την πληροφορία στους ελεύθερους έλληνες της εποχής εκείνης και σ΄όλο τον κόσμο για τη θυσία που έγινε στις 15 Μαρτίου 1878 κοντά στο Μοναστήρι των Αγίων Πάντων στα Πιέρια Όρη. Τα ονόματα των γυναικών που θυσιάστηκαν αναφέρονται στο παραπάνω έγγραφο που σήμερα έχει σταχέρια του ο ιστορικός ερευνητής από την Αθήνα κ.Ετεοκλής Ι.Γρηγοριάδης και είναι τα παρακάτω.
Μαρία Μητραντώνη (Μητροτόνη), Κυράτσα Μπιντιβάνου, Ελένη Τσούλιου, Βαγγελία Σάντου, Σουλτάνα Μαρίτσα, Μαρία Σούλιου, και Κατερίνα Νιώπα.

Η τελευταία έπεσε στο γκρεμό με τον γιό της Γιάννη, που τον βρήκαν να θηλάζει από την νεκρή μάνα του, και ο οποίος επέζησε του δράματος και πέθανε το 1930 στη Βέροια.
Ακόμα η ίδια εφημερίδα μας δίνει και μια άλλη τρομακτική πληροφορία, άγνωστη σε μας μέχρι σήμερα: Ότι της θυσίας ακολούθησε μια φρικτή σφαγή πολλών Ελλήνων από τους Τούρκους και από τα ασκέρια των αλλόθρησκων που τους ακολουθούσαν. Σφαγή έγινε και μέσα στο δάσος, όπου κρύβονταν οι επαναστάτες με τις οικογένειές τους, αλλά και μέσα στα Παλατίτσια, στο προαύλιο του Κονακιού στο οποίο κατέφυγαν οι Παλατιτσιώτες και όχι μόνον αυτοί, για να προστατευθούν από τους Τούρκους.
Αυτοί που σφαγιάστηκαν ήταν Ρωμέικος κόσμος από τα κοντινά χωριά, που κι αυτά είχαν ξεσηκωθεί το 1878, και κυρίως – όπως είναι γραμμένο στην εφημερίδα – κάτοικοι των Παλατιτσίων, Μελίκης, Προδρόμου κ.λπ.
Υπάρχουν ακόμα δύο, πιστεύουμε, αξιόλογες πληροφορίες σχετικές με το τι διαδραματίσθηκε το Μάρτιο του 1878 στην περιοχή του Μοναστηριού των Αγίων Πάντων. Τις πληροφορίες τις έδωσαν γέροντες Bλάχοι (Αrmãnlji), που σαν κτηνοτρόφοι τότε διαχείμαζαν στα Παλατίτσια, αλλά και από Φυτειώτες οι οποίοι πληροφορήθηκαν τα τότε τεκτενόμενα.
Τη χρονιά εκείνη οι Βλάχοι (Armãnlji) κτηνοτρόφοι, που έφευγαν για τα λιβάδια του Ανατολικού Βερμίου κατά τα μέσα Μαΐου, μετακινήθηκαν κατ’ εξαίρεση μετά τη γιορτή των Αγίων Αποστόλων. Έπρεπε οι γυναίκες τους να υφάνουν ξανά τα ρούχα που διάρπαξαν οι Τούρκοι και όσοι άλλοι τους ακολουθούσαν (Τσάμηδες, Κιρκέζοι κ.λπ.).
Οι Φυτειώτες από τότε, ακόμα και σήμερα, όταν αναφέρονται σε γεγονότα κάποιας σημασίας χρησιμοποιούν τη φράση “Τέρμενο γίνεται στα Παλατίτσια” που σημαίνει γι’ αυτούς μεταφορικά μεγάλη φασαρία, μεγάλο κακό (μεγάλη βαβούρα). Οι Φυτειώτες πληροφορήθηκαν τα όσα συνέβησαν μετά τις 15-3-1878 από τους διαβατάρηδες, κτηνοτρόφους προς τα χορτολίβαδα του Βερμίου.
Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι προηγήθηκαν μεγάλες αγριότητες από την μεριά των Τούρκων για την καταστολή του επαναστατικού κινήματος των Ελλήνων της Κεντρικής Μακεδονίας του 1878 που λειτούργησαν καταλυτικά, στο να πάρουν οι 7 γυναίκες που έπεσαν στα γκρεμό, την απόφασή τους για την υπέρτατη θυσία “κάλλιο νεκρή, παρά ατιμασμένη ή σφαγιασμένη από τους αλλόθρησκους Τούρκους”.
Αυτά όλα δε προσδίδουν ιδιαίτερη ιστορική σημασία καθιστώντας την θυσία ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, και συνάμα ότι το ηρωικό αυτό ολοκαύτωμα έγινε γνωστό όχι μόνο στους ήδη απελευθερωμένους Έλληνες της εποχής εκείνης αλλά και σε όλη την ανθρωπότητα.
http://trelogiannis.blogspot.gr/2013/06/1878.html
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby Voreios » Sat Jun 08, 2013 2:04 am

ΚΑΠΕΤΑΝ ΑΓΡΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ (ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΑΓΑΠΗΝΟΣ)
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΙΓΓΑΣ
7 Ἰουνίου 1907 +


Σήμερα συμπληρώνονται 106 χρόνια ἀπό τόν μαρτυρικό θάνατο τοῦ Μακεδονομάχου Σαράντη Ἀγαπηνοῦ, περισσότερο γνωστοῦ μέ τό πολεμικό ψευδώνυμο Καπετάν Ἄγρας.
Πρόκειται γιά τόν πρωταγωνιστή τοῦ βιβλίου "Τά Μυστικά τοῦ Βάλτου" τῆς Πηνελόπης Δέλτα, μέ τό ὁποῖο μεγάλωσαν γενιές καί γενιές.
Ὁ Ἄγρας καί ὁ Ναουσαῖος συνεργάτης του Ἀντώνης Μίγγας κρεμάσθηκαν ἀπό μέλη τοῦ βουλγαρικοῦ κομιτάτου σέ μιά καρυδιά στό χωριό Βλάντοβο, σημερινό χωριό Ἄγρας κοντά στήν Ἔδεσσα.
Ὁ Πελοποννήσιος Μακεδονομάχος ἦταν μόλις 27 ἐτῶν. Ἡ σύντομη ζωή του ὑπῆρξε ἕνας συνεχής ἀγώνας γιά τά ἰδανικά τῆς πατρίδας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀξιοπρέπειας. Ἑκατόν τρία χρόνια μετά τήν θυσία του ἀξίζει νά τόν θυμόμαστε καί νά τόν τιμοῦμε. Καί μαζί μέ αὐτόν νά τιμοῦμε ὅλους ἐκείνους, Μακεδόνες ἤ Νοτιοελλαδίτες, στρατιωτικούς καί ἐθελοντές, διπλωμάτες καί ἱερεῖς, ἐνόπλους ἤ ἀμάχους, πού συστρατεύθηκαν στόν Πανελλήνιο Ἀγῶνα γιά τήν σωτηρία τῆς Μακεδονίας κατά τήν περίοδο 1904 -1908.
Ἦταν ὁ Μακεδονικός Ἀγώνας, ἡ συντονισμένη προσπάθεια ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους γιά νά μή περάσει ἡ Μακεδονία ἀπό τά χέρια τῶν Ὀθωμανῶν στά χέρια τῶν Βουλγάρων ἐθνικιστῶν . Ἦταν μία ἀπό τίς μεγαλύτερες ἐποποιίες τοῦ Νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ.
Image
Image
«Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς»
User avatar
Voreios
 
Posts: 1261
Joined: Tue Nov 15, 2011 7:15 pm

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby Matina » Tue Jun 11, 2013 9:54 am

Δίστομο, 10 Ιουνίου 1944.Ο Ναζί σκοτώνει τη μάνα που κρατάει στην αγκαλιά το παιδί της


Image


Δίστομο, 10 Ιουνίου 1944.

Ο Ναζί σκοτώνει τη μάνα που κρατάει στην αγκαλιά το παιδί της.


*******************

Εδώ ‘ναι το πικρό το χώμα του Διστόμου.

Ω, εσύ διαβάτη, όπου πατήσεις να προσέχεις

εδώ πονά η σιωπή, πονάει κι η πέτρα κάθε δρόμου

κι απ’ τη θυσία κι απ’ τη σκληρότητα του ανθρώπου.

Εδώ μια στήλη απλή, μαρμάρινη, όλη κι όλη

με ονόματα σεμνά, κι η Δόξα τα ανεβαίνει

λυγμό – λυγμό, σκαλί – σκαλί, μεγίστη σκάλα.

Γ ι ά ν ν η ς Ρ ί τ σ ο ς
O Κύριός μου κι ο Θεός μου!
User avatar
Matina
 
Posts: 1922
Joined: Tue Nov 15, 2011 10:36 am

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby Μαρία » Sat Jul 13, 2013 2:06 pm

Τέτοιοι «τρελοί» μας απελευθέρωσαν…
Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος -Κιλκίς

Αφιέρωμα το παρόν άρθρο. Αφιέρωμα σ’ έναν άγνωστο ήρωα. Σ’ έναν από αυτούς τους χιλιάδες, που όταν το καλέσει η στιγμή, φανερώνουν την ξεχωριστή ψυχική τους αρματωσιά. Σπαρμένη η ηρωοτόκος ελληνική γη με τα κόκκαλα τα ιερά τέτοιων ανθρώπων. Τέτοιοι αντρειωμένοι, που ο θάνατός τους θάνατος δεν λογιέται, ανάγκασαν τον ποιητή να πει πως όταν θέλουμε να καυχηθούμε, τέτοιους βγάζει το έθνος μας θα λέμε. Για τον ταγματάρχη Ιωάννη Βελισσαρίου ο λόγος, που η προτομή του κοσμεί και τον λόφο της ένδοξης μάχης του Κιλκίς.

Γόνος πλούσιας οικογένειας, γεννιέται το 1861 στην Κύμη της Ευβοίας. Μεγαλώνει σε μια εποχή που η Ελλάδα εξαρτημένη, ανάπηρη και υποτελής στους ξένους, προσπαθεί να απλωθεί, να μεγαλώσει τα αξιοθρήνητα σύνορά της, τα εδαφικά ψυχία που της παραχώρησαν οι κακουργηματικές Μεγάλες Δυνάμεις. Πνίγεται όμως ο αγωνιστικός δυναμισμός του λαού εξαιτίας των ξενοχειροτονημένων μοναρχιών και των διεφθαρμένων κυβερνήσεων. Είναι η εποχή που σαβανώνει την πατρίδα το δόγμα «της μικράς, εντίμου» και αξιολύπητης Ελλάδος, το οποίο, μετά την περίοδο 100 ετών, επαναλαμβάνεται γιατί και τώρα μας κυβερνούν τα απολειφάδια του παλαιοκομματισμού και της υποτέλειας. Ο 19ος αιώνας κλείνει με την συμφορά του ψευτοπολέμου του 1897. Από τους ελάχιστους που διακρίνονται στον ατιμωτικό αυτό πόλεμο είναι ο υπολοχαγός, τότε, Βελισσαρίου, που κρατάει την θέση του στα στενά της Μελούνας, όταν ολόκληρη η 2η ταξιαρχία εγκαταλείπει πανικόβλητη το πεδίο της μάχης.
Η συμφορά του ’97 αφυπνίζει όμως την χώρα. Οι Έλληνες αντιλαμβάνονται πως «καλύτερα να τρέχωσι τον κόσμον με εξαπλωμένην χείρα ψωμοζητούντες-παρά προστάτας να’χωμεν» (Κάλβος). Η πατρίδα πρέπει να ορθοποδήσει με τις δικές της κυρίως δυνάμεις. Έτσι ο στρατός και ο στόλος αναδιοργανώνονται, το θαύμα των Βαλκανικών Πολέμων αχνοφέγγει. Τον Οκτώβριο του 1912 αρχίζει η επική εξόρμηση του έθνους. Στο Σαραντάπορο μαθαίνουν όλη τη «βελισσαρική» ορμή. Χωρίς υποστήριξη πυροβολικού ορμά κατά των Τούρκων, γεγονός που αναγκάζει τον αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο να τον αποκαλέσει «τρελό» και να του αφαιρέσει για λίγο την διοίκηση του τάγματός του. (Ο Κολοκοτρώνης έλεγε πως «ο κόσμος μας έλεγε τρελούς, όταν ξεκινήσαμε να κάμουμε την Επανάσταση». “Όλα τα είχα προβλέψει, τα είχα σκεφθεί, όλα εκτός από την τρέλα των Ελλήνων», έλεγε και ο Νικόλαος Ιβανώφ, αντιστράτηγος, διοικητής της 2ης Βουλγαρικής Στρατιάς, μετά την ήττα του στο Κιλκίς. Κάποιοι «τρελοί» μας απελευθέρωσαν και κάποιοι «γνωστικοί» Γραικύλοι κρατούν την Ελλάδα βυθισμένη στην ανυποληψία της «ελληνοτουρκικής φιλίας»). Το άστρο του ήρωα, λάμπει στην μάχη του Μπιζανίου, τον Φεβρουάριο του 1913. Εκεί ακούστηκε για πρώτη φορά το θρυλικό σύνθημα του ελληνικού στρατού «αέρα», αντικαθιστώντας το στρατιωτικό παράγγελμα «εμπρός διά της λόγχης». (Επειδή οι οβίδες του τουρκικού πυροβολικού «έπιαναν αέρα», δεν έβρισκαν στόχο, οι εύζωνοι ειρωνεύονταν αυτό το γεγονός). Εκεί στα Γιάννενα δύο ευζωνικά τάγματα, του Βελισσαρίου (9ο) και του Ιατρίδη, αναγκάζουν κυριολεκτικά τον Τούρκο διοικητή Εσσάτ πασά να παραδώσει την πόλη. Στο περιοδικό «ΤΟΤΕ», τεύχος 60ο διαβάζουμε: «Στις 3 το πρωί της 21ης Φεβρουαρίου του 1913, ο Βελισσαρίου οδήγησε ο ίδιος την επιτροπή του Εσσάτ στο Γενικό Στρατηγείο. Ο Κωνσταντίνος μόλις τον είδε απόρησε. Οργισμένος του λέει: «-τι θέλεις τέτοια ώρα εδώ; Πού άφησες το τάγμα σου»; Απαντά: «Να σας φέρω τα Γιάννενα». Κι ο Κωνσταντίνος του είπε ειρωνικά, νομίζοντας πως παραφρόνησε: «Με τις μαούνες της λίμνης;». «Όχι, με τα φτερά των ευζώνων μου», απαντά ο Βελισσαρίου. Ο διάδοχος βλέποντας την επιτροπή των Τούρκων, κατάλαβε τι είχε συμβεί. «Αλήθεια Βελισσαρίου θέλεις ράπισμα, αλλά θέλεις και φίλημα, αγαπημένε τρελέ», θα του πει συγκινημένος. Λίγο πριν από τον δεύτερο βαλκανικό, θα συναντήσει ο Βελισσαρίου τον αιχμάλωτο Τούρκο φρούραρχο των Ιωαννίνων Βεχήπ μπέη σε μία έπαυλη στην Κηφισιά. «Μου έκαμε μεγάλη εντύπωση η γενναιότητά σας», είπε ο Τούρκος στρατηγός σε άψογα ελληνικά. «Θα μπορούσε όμως να είχατε φονευθεί ή και να αιχμαλωτιστεί με το παράτολμο εκείνο εγχείρημά σας, να εισχωρήσετε πίσω από τις γραμμές του τουρκικού στρατού». Απαντά ο ανδρείος αξιωματικός: «Να φονευθώ ναι, αλλά να αιχμαλωτισθώ, αυτό δεν θα συνέβαινε ποτέ».
Στην μάχη του Κιλκίς πολεμούν πλάι πλάι οι μονάδες του συνταγματάρχη Ιωάννη Παπακυριαζή και του ταγματάχη Ιωάννη Βελισσαρίου. Οι δύο άντρες είναι συγγενείς, «μπατζανάκια». Μεταξύ τους αμιλλώνται ποιος θα επιδείξει την μεγαλύτερη γενναιότητα. Σημειώνει ο στρατηγός Πάγκαλος στα «απομνημονεύματα» του. «…Ήρξατο τότε σφοδρότατος καταιγισμός πυρός, κατά την διάρκεια του οποίου οι έξι λόχοι του Βελισσαρίου, προχωρούντες ταχέως έφθασαν εις απόστασιν εφόδου από της πρώτης γραμμής των βουλγαρικών ορυγμάτων. Και είδον το αλησμόνητο θέαμα της εφόδου των ευζωνικών λόχων του Βελισσαρίου, οι οποίοι υπό του διοικητού των, όρμησαν ακάθεκτοι και με βροντώδεις αλαλαγμούς επί της πρώτης οφρύος λόφου βουλγαρικών χαρακωμάτων…Ο αγών υπήρξεν μεγαλειώδης. Οι Βούλγαροι ανετράπησαν ή εξοντώθηκαν διά της λόγχης. Αυτό ήτο το μεγαλύτερον κατόρθωμα του Βελισσαρίου και με δικαίαν υπερηφάνειαν εφώναξεν εις τον λοχαγόν Ζήραν, άλλον γενναίον, ο οποίος υπηρετούσεν εις το σύνταγμα του Παπακυριαζή, του μπατζανάκη του Βελισσαρίου.
-Βρε Ζήρα, που είναι ο διοικητής σου να δει; Σκοτώθηκε, απαντά ο Ζήρας. Είχε πέσει προ ολίγου μόλις, μαχόμενος με τον ίδιον απαράμιλλον τρόπον. Και τότε, το πρόσωπον του Βελισσαρίου εμαύρισε από το πένθος. Έβγαλε το πηλίκιόν του, έκαμε το σταυρό του και ετράβηξε μπροστά…».
Λίγες ημέρες αργότερα στην μάχη της Άνω Τζουμαγιάς, στο ύψωμα 1378, σκοτώνεται, πολεμώντας μπροστά και ο Βελισσαρίου. Ήταν 13 Ιουλίου 1913. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος μόλις πληροφορήθηκε τον θάνατό του, αντί για συλλυπητήρια, τηλεγραφεί στην οικογένειά του:
«Χαιρετίζω τον Ήρωα των Ηρώων».
Ο Σπύρος Μελάς, στο βιβλίο του «οι πόλεμοι 1912 -13», περιγραφεί το τέλος του ήρωα (σελ. 511-512).
«Έτσι, αυτή την ιστορική μέρα, βρέθηκαν αντιμέτωποι και από τα δύο μέρη οι πιο διαλεχτοί άντρες, Βούλγαροι και Έλληνες. Οι άντρες της βασιλικής φρουράς του Φερδινάνδου, μεγαλόσωμοι όλοι και ψυχωμένοι, πολέμησαν με παλληκαριά και πείσμα. Κι απέναντι τους είχανε τους αθάνατους ευζώνους, τους ημίθεους του «πρώτου-τριακοστού όγδοου» συντάγματος. Ο αγώνας ήταν τόσο λυσσασμένος και συχνά σώμα με σώμα, ώστε πολλοί από τη μια μεριά και από την άλλη πέφτανε τρυπημένοι με τη λόγχη, αρκετοί Βούλγαροι σκοτώθηκαν με πέτρες στο κεφάλι… γιατί, κάποια στιγμή, τα πυρομαχικά λείψανε από τους ευζώνους και τότε ο Βελισσαρίου που ήτανε όπως πάντα στη γραμμή της φωτιάς τους φώναξε:
-Χτυπάτε τους με τις πέτρες μωρέ! Κι αυτές σκοτώνουν. Αλλά μια οβίδα έσκασε κοντά τους, ένα μεγάλο θραύσμα τον βρήκε κατάστηθα και ο εθνικός ήρωας, ο πορθητής του Μπιζανίου, απόμεινε στον τόπο. Στην επική αυτή σύγκρουση έπεσε σε λίγο, και ο ταγματάρχης Κολοκοτρώνης, άξιο βλαστάρι της δοξασμένης γενιάς του Γέρου του Μοριά, κοντά σ’ αυτή χάθηκαν και ένα σωρό αξιωματικοί και άντρες του ηρωικού συντάγματος. Οι πλαγιές κι οι ρεματιές είχανε γεμίσει πτώματα Ελλήνων και Βουλγάρων ανακατωμένα…»
(Εκείνα τα χρόνια «οι άνθρωποι ζούσαν για ένα έπαινο και πέθαιναν για ένα τραγούδι» έλεγε ο Καρκαβίτσας. Ήταν φιλότιμοι. Ελπίζουμε, πως όταν ανθίσουνε και πάλι τούτοι οι τόποι, και ‘ρθούνε καινούργιοι άνθρωποι που θα συνοδεύσουν την μνημονιακή βλακεία στην τελευταία της κατοικία, να ξαναμπούν αυτά τα κείμενα στην τυμπανιαίας,σήμερα, αποφοράς εκπαίδευση, για να ανασάνουμε κι εμείς και οι μαθητές μας).
Αυτά τα λίγα μνημόσυνα λόγια για έναν ήρωα, που θυσίασε την ζωή του, για να ελευθερώσει την Πατρίδα μας. Απλά λόγια για επίλογο, γιατί ο ηρωισμός δεν περιγράφεται με μεγαλοστομίες. Όπως απλά το είπε και ο εθνικό μας ποιητής:
«Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά»…

http://lithosfotos.blogspot.gr/2013/07/ ... _4046.html
Μαρία
 

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby Voreios » Fri Sep 06, 2013 7:00 pm

Διαδάγματα από τα Σεπτεμβριανά του 1955
Το διήμερο 6-7 Σεπτεμβρίου 1955 ο Ελληνισμός της Κωνσταν τινουπόλεως βίωσε ένα άγριο πογκρόμ με 2 θανατώσεις κληρικών, βιασμούς, προπηλακισμούς και αμέτρητες καταστροφές κοιμητηρίων, ναών, οικιών και καταστημάτων. Ο αφηνιασμένος τουρκικός όχλος χρησιμοποιήθηκε από τις ειδικές υπηρεσίες ανορθοδόξου πολέμου του Τουρκικού Στρατού για να τρομοκρατήσει την πολυπληθή τότε ελληνορθόδοξη κοινότητα και να την οδηγήσει, όπως και έγινε, στον σταδιακό ξεριζωμό. Τα Σεπτεμβριανά, όπως έχουν πλέον καταγραφεί, ήταν το αποτέλεσμα μακροχρονίου σχεδιασμού, τον οποίον τηρεί με ακρίβεια το τουρκικό κράτος στα εθνικά θέματα, παρά την εναλλαγή κυβερνήσεων.
Από το 1914, όταν άρχισε η γενοκτονία των Μικρασιατών – 5 χρόνια πριν αποβιβασθεί ο Ελληνικός Στρατός – με αποκορύφωμα την γενοκτονία των Ποντίων Ελλήνων (1919-1922), μέχρι και σήμερα η πολιτική του τουρκικού κινείται σε δύο σταθερούς άξονες: α) Τη δημιουργία ομοιογενούς εθνικού κράτους με την εξόντωση ή εκδίωξη των Χριστιανικών μειονοτήτων. Β) Την επέκταση της στρατιωτικής, οικονομικής και πολιτικής επιρροής της Τουρκίας προς όλες τις κατευθύνσεις και κυρίως προς τον εδαφικό χώρο του Ελληνισμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο το 1974.
Στην επίτευξη των τουρκικών στόχων έχει βοηθήσει δυστυχώς η αφέλεια και η ιστορική αμνησία που επιδεικνύει μερικές φορές η ελληνική πλευρά Κάθε υποχώρησή μας δεν εκλαμβάνεται από την Άγκυρα ως φιλική σχέση μεταξύ γειτόνων, αλά ως ένδειξη αδυναμίας. Θυμίζω τα ιστορικά γεγονότα: Κατά την περίοδο 1928-1932 ο Ελ. Βενιζέλος καλλιέργησε την ελληνοτουρκική φιλία με τον Κεμάλ Ατατούρκ. Η ανταμοιβή μας ήταν το «βαρλίκ βεργκισί». Δηλαδή κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου οι πολυάριθμοι Έλληνες (Ρωμηοί) της Πόλης φορολογήθηκαν υπέρογκα και άδικα. Όποιος δεν μπορούσε να πληρώσει αποστελλόταν σε κάτεργα για καταναγκαστικά έργα και πολλοί πέθαναν από τις κακουχίες. Το 1952 η Ελλάς σε ένδειξη φιλίας προς τους γείτονες επέτρεψε τη λειτουργία τουρκόφωνου Γυμνασίου στη Θράκη με το όνομα του Τούρκου Προέδρου της Δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ και ανάγκασε -κακώς- όλους τους Μουσουλμάνους της Θράκης να μαθαίνουν τουρκικά. Η ανταμοιβή μας ήταν τα Σεπτεμβριανά του 1955.
Κάτι που πρέπει να προσέχουμε πάντα είναι η συνήθης τουρκική τακτική της «προβοκάτσιας», δηλαδή των σκηνοθετημένων επεισοδίων. Τον Σεπτέμβριο του 1955 όλα άρχισαν όταν εξερράγη μία βόμβα στον αυλόγυρο του Τουρκικού Προξενείου στη Θεσσαλονίκη, που χαρακτηρίζεται σαν το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ. Το κλίμα στις σχέσεις των δύο χωρών ήταν φορτισμένο λόγω του ενωτικού-απελευθερωτικού αγώνα των Ελληνοκυπρίων κατά των Βρετανών από την 1.4.1955. Σε ελάχιστες ώρες οι εφημερίδες στην Κωνσταντινούπολη κυκλοφόρησαν με πηχιαίους τίτλους, άρα κάποιο κέντρο τους είχε ειδοποιήσει πριν από την έκρηξη. Ο όχλος εφοδιάσθηκε με ομοιόμορφους λοστούς, άρα υπήρχε συντονισμός πίσω από τη μαζική καταστροφή ελληνικών περιουσιών. Όπως απεδείχθη τη βόμβα την είχε βάλει σκοπίμως ένας υπάλληλος του Τουρκικού Προξενείου, ο οποίος μετά από λίγα χρόνια ανταμείφθηκε με θέση Νομάρχη και με άλλα αξιώματα στην Τουρκία! Θυμίζω ότι η μέθοδος της σκηνοθεσίας επαναλήφθηκε και τον Ιανουάριο του 1996, όταν η δήθεν τυχαία προσάραξη ενός τουρκικού φορτηγού πλοίου οδήγησε στην κρίση των Ιμίων.
Αξίζει να διδασκόμαστε από τις συνήθεις μεθόδους της τουρκικής πολιτικής για να μην ξαναβρεθούμε προ απροόπτου. Το 1955 η κυβέρνηση του Αντνάν Μεντερές, με δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών Ζορλού και άλλων υπευθύνων, έκανε δημοσίως γνωστή τη σύνδεση του Κυπριακού με τα θέματα του Αιγαίου και της Θράκης. Σήμερα ο Τούρκος ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου κάνει γνωστή μέσω των βιβλίων του την επιθυμία της Άγκυρας να μεταφέρει το «πείραμα» Κύπρου στη Δυτική Θράκη. Δεν κινδυνολογώ, αλλά όπως έλεγε ο αείμνηστος τουρκολόγος Νεοκλής Σαρρής: Η Τουρκία πάντα προαναγγέλλει τα σχέδιά της.
Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων
synodoiporia.blogspot.com
«Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς»
User avatar
Voreios
 
Posts: 1261
Joined: Tue Nov 15, 2011 7:15 pm

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby nikolar » Fri Sep 06, 2013 9:53 pm


Κωνσταντινούπολη... 6, 7 Σεπτέμβρη 1955... ο ξεριζωμός των Ρωμιών!

6-7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ!!!


Image

…Το βράδυ της 6ης Σεπτεμβρίου καθόμουν σ΄ένα καφενείο της εθνικής οδού Ανδριανουπόλεως-Κωνσταντινούπολης. Κατά τις 4.30 μ.μ. πέρασαν δύο φορτηγά γεμάτα με χωρικούς, προς την κατεύθυνση της Πόλης. Λίγο μετά πέρασε ένα ακόμη, το οποίο στάθηκε να βάλει βενζίνη. Ένας από το πλήθος μου είπε: Φίλε, στην Πόλη έχει γλέντι πάμε εκεί. Όταν τον ρώτησα τι γλέντι; Απάντησε: Το έργο θα το δείς αύριο και όλοι μαζί έσκασαν στα γέλια. Κατά τις 10.00 μ.μ. έφθασε αργοπορημένο από την Πόλη ένα λεωφορείο, όταν ρώτησα τον... οδηγό μου είπε: Μη ρωτάς, την Κων/πολη να μη την δείς, από άκρη σε άκρη έβαλαν φωτιές, την έκαψαν, την γκρέμισαν, μετατράπηκε σε αλάνα.
Από την μαρτυρική κατάθεση του Sevket Temiz στο Στρατοδικείο της Νήσου Πλάτης (Κων/πολη) 1961
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: Γεγονότα του Έθνους μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε..

Unread postby Μαρία » Fri Sep 13, 2013 5:16 pm

13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1922 ... Η ΣΜΥΡΝΗ ΜΑΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ......
Η Σμύρνη μάνα καίγεται καίγεται και το βιος μας
ο πόνος μας δε λέγεται δε γράφεται ο καημός μας

Ρωμιοσύνη ρωμιοσύνη δε θα ησυχάσεις πια
ένα χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά

Η Σμύρνη μάνα χάνεται τα όνειρά μας πάνε
στα πλοία όποιος πιάνεται κι οι φίλοι τον χτυπάνε

Ρωμιοσύνη ρωμιοσύνη δε θα ησυχάσεις πια
ένα χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά

Image
Image
Image

Επτά ημέρες μετά την αποχώρηση και του τελευταίου ελληνικού στρατιωτικού τμήματος από τη Μικρά Ασία και μετά την είσοδο του τουρκικού στρατού, του ιδίου του Μουσταφά Κεμάλ και των ατάκτων Κούρδων ξεκίνησε αυτό που στην ιστορία έχει καταγράφει με τον όρο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ. Με τον όρο αναφερόμαστε στα γεγονότα της σφαγής του ελληνικού και αρμενικού πληθυσμού της Σμύρνης από τους Τούρκους και τους Κούρδους, καθώς και στη πυρπόληση της πόλης, που συνέβησαν τον Σεπτέμβριο του 1922. Η καταστροφή αυτή άρχισε με φωτιά που εκδηλώθηκε αρχικά στην αρμενική συνοικία και συγκεκριμένα μετά την ανατίναξη της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου από τους Τούρκους, όπου είχαν καταφύγει γυναικόπαιδα. Με τη βοήθεια του ευνοϊκού για τους Τούρκους ανέμου (που έπνεε αντίθετα από την τουρκική συνοικία) και της βενζίνης με την οποία οι Τούρκοι ράντιζαν τα σπίτια, η φωτιά κατέκαψε όλη την πόλη, εκτός από τη μουσουλμανική και την εβραϊκή συνοικία, και διήρκεσε από τις 13 έως τις 17 Σεπτεμβρίου του 1922. Από τουρκικής πλευράς, σήμερα πλέον, υπάρχουν ιστορικοί οι οποίοι έχουν αποδεχθεί τα ιστορικά γεγονότα στις πραγματικές τους διαστάσεις . Δυστυχώς δεν συμβαίνει το ίδιο από πλευράς των Κούρδων οι οποίοι ενενήντα χρόνια μετά τηρούν σιγήν ιχθύος.
https://www.youtube.com/watch?feature=p ... BEslCsrjYg
Μαρία
 

PreviousNext

Return to ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest