ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

...για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι... πορεία και προσφορά του Έθνους μας στο μονοπάτι της Ιστορίας...

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby Εφραίμ » Sun Mar 25, 2012 4:27 pm

Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου: “Μια διαφορετική άποψη” – άρθρο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΠΑΡΤΗΣ

21/03/2012

«Μια διαφορετική άποψη»

Πηγή:
http://www.immspartis.gr/?p=15072


Για μία ακόμη φορά το ιστορικό έθνος μας ετοιμάζεται να πανηγυρίσει την επέτειο της ενάρξεως του πολύχρονου, επίμοχθου και αιματοβαμμένου αγώνα για την κατάκτηση και αναγνώριση της ανεξαρτησίας του. Η επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821 αφορά μία αξιοζήλευτη σελίδα ιστορίας που γράφτηκε από αγράμματους σοφούς και χαράχτηκε από τους άγνωστους και αδύναμους μισοξεχασμένους Έλληνες στη μνήμη και τη συνείδηση των γνωστών και ισχυρών αφεντάδων. Αυτούς, λοιπόν, τους χιλιάδες αγωνιστές επώνυμους και ανώνυμους, οι οποίοι, με βαθιά την πίστη στον Θεό και στα ιδανικά του γένους, τόλμησαν και κέρδισαν τον στέφανο της αθανασίας, σφυρηλατώντας τη λέξη ελευθερία στον ορίζοντα της παγκόσμιας ιστορίας, θα τιμήσουμε με υπερηφάνεια σε λίγες ημέρες.

Η τιμή, όμως, αυτή δεν πρέπει να περιορίζεται σε συμβολικό, τυποποιημένο επίπεδο. Επιβάλλεται να εκφράζεται πρωτίστως με διαρκή αγώνα προσωπικό και συλλογικό για τη διαφύλαξη της πολύτιμης κληρονομιάς που πήραμε σαν κόρη οφθαλμού. Στις μέρες μας, βέβαια, ο κόσμος έχει άρδην αλλάξει. Πολλές έννοιες και αξίες έχουν αποχρωματιστεί και άλλες έχουν παραχαραχθεί χάριν ποικίλων σκοπιμοτήτων. Η ελευθερία, σε αυτό το κλίμα, περνά πάλι από τις συμπληγάδες της σύγχυσης και του στόχου. Δεν είμαστε υπόδουλοι ούτε των Τούρκων ούτε κάποιων άλλων λαών, όπως ήμαστε πριν μερικούς αιώνες. Εντούτοις, είμαστε δέσμιοι της επιδίωξης της άμετρης, της επίπλαστης ευμάρειας, της ξενόφερτης κουλτούρας, της αποχαυνωτικής και παραπλανητικής δύναμης των Μ.Μ.Ε., του ωχαδερφισμού, του ακραίου ατομισμού, της ανευθυνότητας, του νεοελληνικού ραγιαδισμού. Επιπλέον, τον τελευταίο καιρό ως καινοφανή δούρειο ίππο στην εθνική και κοινωνική μας συνοχή καταγράφουμε τη διευρυνόμενη ψυχολογία του άστεγου, του άνεργου, του καταχρεωμένου, του αβάστακτα φορολογημένου, του οικονομικά εξοντωμένου, του δικαίως θυμωμένου Έλληνα οικογενειάρχη. Για την ελευθερία τού νεοέλληνα, συνεπώς, το καμπανάκι του κινδύνου ξαναχτυπά.

Πολλοί έχουν ευθύνη για τη σημερινή δυσοίωνη κατάσταση. Στη συνείδηση του απλού πάσχοντα Έλληνα την κορυφαία ευθύνη την έχουν, δικαιολογημένα ως έναν βαθμό, οι πολιτικοί παράγοντες της χώρας μας, προς τους οποίους εκφράζουν ευκαίρως – ακαίρως την αγανάκτησή τους. Μάλιστα κάποιοι επιλέγουν άκομψους τρόπους και σε άκαιρες περιστάσεις να διαμαρτυρηθούν, όπως είναι οι φραστικές και όχι μόνο επιθέσεις κατά των «επισήμων» στις εθνικές επετείους. Η εθνική επέτειος, όμως, λαμβάνει χώρα, όπως έχω σημειώσει, για να θυμηθούμε την ανεπανάληπτη και προνομιακή μας κληρονομιά. Επομένως, κάθε αντίδραση θυμού, εμπάθειας, αγανάκτησης, περιφρόνησης, δεν έχει σχέση με τα συναισθήματα εκείνα που πρέπει να αναβλύζουν τέτοιες στιγμές μέσα από την ψυχή μας και ακόμη δίδει την αφορμή σε ορισμένους «εκσυγχρονιστές» να επιχειρηματολογούν υπέρ της κατάργησης τέτοιων εορτασμών.

Μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα, εν όψει της επερχόμενης επετείου, και για να αποφευχθούν ακρότητες, στις οποίες ενδεχομένως εμπλακούν και παιδιά, που καμία ευθύνη δε φέρουν για τις ανομίες και τα σφάλματα των μεγάλων, τολμώ να προτείνω την απόσυρση της λεγόμενης «εξέδρας των επισήμων», που προκαλεί ως σύμβολο εξουσίας. Οι εκπρόσωποι των Αρχών μπορούν να παραστούν και να παρακολουθήσουν την παρέλαση στο ίδιο σημείο, αλλά κάτω στον δρόμο, πίσω από τα σχοινιά και δίπλα στο πλήθος των συμπολιτών μας, στους αναπήρους πολέμου, στον παππού, στη γιαγιά, στον νέο, στη νέα, στους βιοπαλαιστές γονείς που έρχονται να καμαρώσουν τα παιδιά τους, την ελπίδα και την απαντοχή της χειμαζόμενης κοινωνίας μας.

Εξάλλου, η τιμή δεν αποδίδεται στους «επισήμους» αλλά στους Κολοκοτρωναίους, στους Διάκους, στους Κανάρηδες και σ’ όλους εκείνους που δεν είπαν «θα κάνουμε επανάσταση», αλλά κάνανε επανάσταση, για να έχουμε εμείς σήμερα ζωή, ταυτότητα, συνέχεια.


O ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΠΑΡΤΗΣ

ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ
Ιησούς Χριστός: "Να είστε σε εγρήγορση και να προσεύχεστε, για να μη σας νικήσει ο πειρασμός. Το πνεύμα είναι πρόθυμο, η σάρκα όμως αδύναμη." (Ματθαίος 26, 41)
User avatar
Εφραίμ
 
Posts: 1344
Joined: Fri Dec 23, 2011 12:53 am

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby marjory » Thu Jul 04, 2013 3:57 pm

Είδαμε την παρακάτω επιστολή του καπετάν Βασίλη (υπασπιστής του Άρη Βελουχιώτη): “Θέλουν να ηρωοποιήσουν τον πιο μεγάλο Προδότη

Image
Το αναρχικό περιοδικό «Ιδεοδρόμιο» δημοσίευσε το 1980
το πιο πάνω φωτομοντάζ για να υποδηλώσει τη σεξουαλική
διαστροφή του Άρη Βελουχιώτη. Η εικόνα αυτή του Άρη
δημοσιεύτηκε κατόπιν σε αρκετές εφημερίδες και περιοδικά



Παραθέτουμε την επιστολή του καπετάν “Βασίλη” (πρωτοπαλίκαρο του Βελουχιώτη), προς τον Πρόεδρο της Βουλής Απ. Κακλαμάνη, την οποία δημοσίευσε η εφημερίδα “Ελεύθερος” στις 19/09/1997:

“Θέλουν να ηρωοποιήσουν τον πιό μεγάλο Προδότη”
Αξιότιμε κ. διευθυντά,
Επειδή διάβασα στο φύλλο της εφημερίδος σας 18-08-1997 ότι μερικοί λαπάδες ενεργούν σαν τον Αλόμα, γνωρίζω τα κάτωθι:

Θέλουν να τον ηρωοποιήσουν χωρίς να έχουν γνωρίσει το βρωμόσκυλο αυτό. Ντροπή. Θέλουν να τον παρουσιάσουν σαν τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Κολοκοτρώνη....

Δεν ξέρω πόσο χρονών είναι αυτοί οι κύριοι και τί πιστεύουν. Είναι δε φοβερό να διαβάζουμε ότι στον έρανο συμμετέχουν υπουργοί και βουλευτές.
Γι’ αυτό σας χρυσοπληρώνουμε;;

Ιδού κύριοι ποιό ήτο το κτήνος αυτό που προσκυνάτε που έζησα μαζί του αρκετό διάστημα και μετά προσκολλήθηκα στο 9ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ.
Ποτέ μα ποτέ δεν πολεμήσαμε τον εχθρό.

Ας ευρεθεί έστω κι ένας κ. Ψωμιάδη, να μας ειπεί που και πότε πολεμήσαμε τον εχθρό στήθος με στήθος και ποιά τα αποτελέσματα, νεκροί, τραυματίες ως και τις διευθύνσεις των.
Εμείς με τον εχθρό είμεθα σύμμαχοι.
Σας αναφέρω με δυο λόγια ο π... Βελουχιώτης ήτο μεγάλος προδότης και αναφέρω μερικά από τα πολλά εγκλήματά του που δεν μπορεί να χωρέση ο νούς σας.

Μετά την εκτέλεση του Ψαρρού από τον Ζούλα ανεκηρύχθη αρχικαπετάνιος και ανέλαβε να ξεκαθαρίση το Μωριά.

Στο θέμα του Ψαρρού υπήρξαμε αιμοσταγείς βασανιστές άνευ προηγουμένου και με μια λέξη τέρατα.

Ο Ψαρρός πολεμούσε τους Γερμανούς και είχε αποκτήσει την εμπιστοσύνη των Εγγλέζων, εμείς όχι. Είχαμε το στρατηγείο στο Παλιοξάρι Δωρίδος.

Εις το Κροκύλιο Δωρίδος ήτο ένας υπολοχαγός. Αποφεύγω το όνομά του.
Τον ειδοποιήσε με τον υπεύθυνο του χωριού του να πάη να ενταχθή στον ΕΛΑΣ. “Εγώ Γιώργο δεν ανακατεύομαι σε καμμία οργάνωση. Θέλω να μένω ήσυχος.”
Δεν ικανοποιήθηκε το κτήνος με την απάντησίν του και απεφάσισε να τον συλλάβη.
Ένα απόγευμα πήρε μαζί του είκοσι άνδρες και ξεκίνησε για το Κροκύλιο.
Μόλις άρχισε να νυχτώνη κυκλώσαμε το σπίτι του, εισήλθε αυτός μέσα με δύο άλλους, αλλά δεν τον βρήκαν, οπόταν πήραν ως όμηρον την 20χρονη αδελφήν του τελειόφοιτον Γυμνασίου.

Όταν μετά δύο ημέρας έμαθε ότι ο αδελφός της έφυγε για τον Ζέρβα, αμέσως έβγαλε έξω την κοπέλα, την άρχισε στα σκαμπίλια και διέταξε τους άνδρες του να την βιάσουν ως που την βίασαν άνω των δεκαπέντε, αυτός δε ηδονίζετο και ενώ αυτή εφώναζε “λυπηθήτε με δεν αντέχω άλλο” και έπεσε λυπόθυμη.

Ο αιμοχαρής τότε, το παλικάρι αυτό, έβγαλε το μαχαίρι του και το έμπηξε στο μ... της και την ξέσχισε εως τα στήθια η οποία σπάραξε σαν το ψάρι αλλά που να τη λυπηθή. Την πήρε σέρνοντας και την πέταξε στο Μόρνο...

Αφού τελείωσε το έγκλημα αυτό αμέσως κάλεσε εις το δωμάτιό του τον Δημήτρη από το Αλεποχώρι όπισθεν του Κροκυλίου και τον καβάλησε δύο φορές, που δέν έμεινε ικανοποιημένος και του είπε:
“Έλα άλλη μιά φορά, ρε Δημήτρη”.
“Δεν μπορώ καπετάνιε, πάρε και κανέναν άλλο”.
Δεν τολμούσε να του πει όχι κανείς,

Άλλο κατόρθωμα...
Στο χωριό Μοναστήριον Δομοκού συνέλαβε έναν κάτοικον, επειδή είπε κάτι για τον ΕΛΑΣ, τον έδεσε σε ένα δένδρο, έβαλε φωτιά στο σπίτι του και μετά τον κατακρεούργησε κατά απάνθρωπο τρόπο το παλικάρι αυτό και τέλος άρπαξε το γιό του επειδή έκλεγε και τον έβριζε για τον πατέρα του και του έκοψε το κεφάλι του, ο δήμιος αυτός....

Στο Μαύρο Λιθάρι Παρσανίδος έπιασε την Τζαβάρα επειδή ο άνδρας της ήταν στον Ζέρβα, ήταν έγκυος, την πέταξε κάτω, την ξεκοίλιασε και το βρέφος το πέταξε στα σκυλιά, που κανείς δεν τολμούσε να του μιλήση του παλικαριού αυτού.

Στο χωριό Βελαώρα Ευρυτανίας συγκέντρωσε τας δυνάμεις του ΕΛΑΣ για να επιτεθούμε στο Ζέρβα, αλλά εκεί τυχαία συνέλαβε έναν πρώην αντάρτη μας ονόματι Κουτσίκον τον οποίον έδεσε με πασάλους στη γή στο κέντρο του χωριού, του χαράκωσε το σώμα του έριξε καμένο λάδι και σέρνοντάς τον τον πέταξε σε ένα λάκκο που τον έκαψε ζωντανό.

Στην Κάτω Αχαία συλλάβαμε τον ιατρό Κανελλόπουλο και τον άρχισε αμέσως με βασανιστήρια και τον παρακάλεσε να τον εκτελέση δια τουφεκισμού και το κτήνος του απαντά: “Δεν αξίζει το τομάρι σου μόνο για μιά σφαίρα”, με διάφορα βασανιστήρια του έκοψε το κεφάλι του πριονιστά. Καμαρώστε τον.

Θα έλεγα να ρωτήσετε τους Καραχάλιο και Σπυρόπουλο από το Μαλανδρένι Δωρίδος να σας επιβεβαιώσουν αυτά και να σας πουν ακόμη περισσότερα αν ζουν.

Φύγαμε να ξεκαθαρίσουμε τον Μωριά, διότι άλλο παλιόσκυλο δεν υπήρχε να κάνει τέτοια εγκλήματα. Πέταξε στην Πηγάδα Μελιγαλά 2.500.... ξεκαθάρισμα καλό.

Κύριοι μετά κατεβήκαμε στην Πύλο όπου έκανε ένα άλλο τεράστιο έγκλημα, συναγωνιστές.

Έπιασε είκοσι πέντε εθνικιστάς τους έκλεισε μέσα σε ένα ισόγειο, τους άφησε όλη την ημέρα νηστικούς και χωρίς νερό και την επομένη αφού συγκέντρωσε κόσμο τους ανέβασε επάνω στο πάτωμα όπου άρχισε και έσφαζε έναν έναν και τους πετούσε κάτω από το παράθυρον...

Κλαυθμός και οδυρμός αλλά αυτός ασυγκίνητος.
Τους τελείωσε όλους.
Ενθυμούμε και το εξής γεγονός την ημέρα εκείνη.
Ενας ονόματι Στούπας που ήτο στα Τάγματα Ασφαλείας, τον συνέλαβαν τα παλικάρια του, τον κατήγγειλεν ο υπεύθυνος, αφού τον σκότωσαν του τον έφεραν να τον δει.

Το κτήνος αυτό αφού τον πλησίασε σήκωσε το πόδι του και του έλειωσε το κεφάλι του που του είπε: “Στούπα αυτό σου έπρεπε”.

Βλέπετε τί αντίσταση κάναμε κύριοι;

Σείς μέσα στη Βουλή των Ελλήνων τον παρουσιάσατε ως Κολοκοτρώνη. Ντροπή, ντροπή σας και τρέξτε όλοι σας τώρα να του στήσετε ανδριάντα για να σας πει: Ελάτε και σείς άλλη μιά φορά ακόμη και δεν μου χρειάζονται ανδριάντες, διότι τους ανδριάντες, τους βάζουν μόνο στους πραγματικούς ήρωες.

Σχετικά με Γοργοπόταμο

Ντροπή να λέτε, ώ ελεεινοί, ότι ο Άρης ανατίναξε τη γέφυρα. Την γέφυρα την ανατίναξε ο Εγγλέζος ταγματάρχης με τη βοήθεια του Ζέρβα.

Ο Άρης δεν ήθελε να ανοίξη την γέφυρα, διότι ήθελαν να φύγουν πρώτα όλοι οι Γερμανοί και μετά να την ανατινάξει... Παντού ρε το ψέμα;; Ιδού η αλήθεια.
Οι Εγγλέζοι που έμεναν στην Γκιώνα τον ειδοποίησαν με τον Ζούλα να πάη να τους συναντήσει, ο Άρης το απεύφευγε.

Στην Γκιώνα έμειναν οι Εγγλέζοι σαράντα μέρες περίπου περιμένοντάς μας. Μία μέρα έπεσαν αλεξιπτωτιστές Εγγλέζοι.
Ο Άρης έτρεξε τους πήρε και τους έφερε στο δικό μας στρατηγείο.

Οι Εγγλέζοι τον παρακαλούσαν να τους πάει στους άλλους στην Γκιώνα, αλλά ο Άρης σκόπιμα δεν τους πήγαινε με διάφορες δικαιολογίες διότι ήθελε να πληροφορηθή ότι έφυγαν όλοι οι Γερμανοί.

Αφού έμαθε ότι έφυγαν οι Γερμανοί, τότε αποφάσισε να τους στείλη. Τους κράτησε δώδεκα ημέρες και κάθε ημέρα διεμαρτύροντο.

Τους έστειλε με τρείς άνδρες μας στην Γκιώνα και εμείς φύγαμε για Στερεά Ελλάδα. Οι Εγγλέζοι άδικα μας περίμεναν αφού μας ειδοποίησαν για την ανατίναξιν.

Αφού είδαν ότι δεν πήγαμε, τότε πήγαν και βρήκαν τον Ζέρβα τους οποίους και δέχθηκε πρόθυμα και από κοινού απεφάσισαν για την ανατίναξιν.
Ο Άρης το έμαθε και τότε έτρεξε να τους συναντήσει αφού προηγουμένως έστειλε έμπιστόν του και ειδοποίησε τους φρουρούς να την εγκαταλείψουν.

Την επομένη ξεκινήσαμε και συναντηθήκαμε με τον Ζέρβα στο χωριό Βίνιανη πήγαμε συναντήσαμε τους Εγγλέζους και από κοινού στρώθηκε το σχέδιον της ανατινάξεως.
Την όλη διεύθυνσιν της επιχειρήσεως την ανέθεσαν στον Ζέρβα και όχι στον Άρη διότι δεν του είχαν ουδεμίαν εμπιστοσύνη.

Ο Άρης έπνεε μένεα κατά του Ζέρβα. Την όλη επιχείρηση ανέλαβε ο Εγγλέζος Ταγματάρχης με άνδρες του Ζέρβα.
Όταν έφθασαν στην γέφυρα είδαν ότι δεν υπήρχον οι σκοποί και αμέσως το κατάλαβαν ότι τους είχε ειδοποιήσει ο Άρης.

Με λίγα λόγια ο Εγγλέζος μαζί με άνδρες του Ζέρβα την ανετίναξαν. Ο Άρης τυπικά παρίστατο και έκανε ότι βοηθούσε, αφού ούτε καν τον άφησαν να πλησιάσει.
Αφού έγινε η ανατίναξις ο Άρης έφυγε αμέσως για το Μαύρο Λιθάρι με πολύ μίσος κατά του Ζέρβα...

Ο Ζέρβας με τους Εγγλέζους έφυγαν για την Ήπειρο. Οι Ιταλοί επεκήρυξαν τότε τον Ζέρβα αντί 100 εκατομμυρίων εις ανίποινα. Τώρα που βλέπετε όλοι σας ότι ο Άρης δεν ανατίναξε την γέφυρα, θέλετε να του στήσετε ανδριάντα;; Ντροπή.

Όλοι οι αρχηγοί μας είχαν συμμαχήσει με τους Γερμανούς να μην τους ενοχλήσουμε κατά την οπισθοχώρηση και την συμφωνία την υπέγραψε ο καπετάν Κίτσος με τον Γερμανό Ταγματάρχη, όπου ο ΕΛΑΣ αναλάμβανε την υποχρέωσιν να μην εμποδίσει τυχόν οπισθοχώρηση και να προστατεύση την ζωή των οπλιτών που τυχόν δεν προλάβαιναν να φύγουν, οι δε Γερμανοί ανελάμβανον την υποχρέωσιν να διέλυον τα Τάγματα Ασφαλείας από την Θεσσαλονίκη και να μας παρέδιδαν βαρύ οπλισμό. Ναι κύριοι αυτή τη συμφωνία είχαμε κάνει.
Τί τον θέλαμε τον βαρύ οπλισμόν κύριοι;;


Image

Κατόπιν της συμφωνίας αυτής σας ερωτώ, συνέφερε τον ΕΛΑΣ να ανατινάξη τη γέφυρα; Ποτέ και δια τούτο ο Άρης απέφευγε την ανατίναξιν.

Θέλετε να δείτε ότι ο ΕΛΑΣ δεν έκαμε αντίσταση κατά του εχθρού, αλλά υπήρξε προδότης της πατρίδος μας;

Μέσα στον ΕΛΑΣ υπήρχαν Αλβανοί, Βούλγαροι, Γιουγκοσλάβοι, κ.λπ. που μας χορηγούσαν οπλισμό και αυτοί ρύθμιζαν όλη την κατάστασιν και κατά το συμφέρον τους. Ναι ή όχι;
Σκουλαρίκη κ.λπ... Φλωράκη, λέτε τι κακουργήματα έκαμες κατά της πατρίδος σου για να ελαφρώσεις κάπως, αφού δεν σε πέρασαν από δικαστήριον να σε κρεμάσουν, αλλά σου έδωσαν συνταξούλα.

Κάναμε Εθνική Αντίστασιν ή υπήρξαμε προδότες;;
Μήπως θυμάστε ότι στις 27-07-1943 στο Πετρίτσι ο Ιωαννίδης υπέγραψε με το Βούλγαρο Δασκάλωφ του Κ.Κ.Β. σύμφωνο που ανελάμβανον οι Βούλγαροι να μας βοηθήσουν σε ό,τι τους ζητούσαμε και εμείς σαν προδότες ότι δεν θα τους διώχναμε από τα κατεχόμενα εδάφη της Θράκης;;
Θέλουμε κρέμασμα ναι ή όχι;

Μήπως θυμάστε στις 10-08-1943 ο Γιάνναρης υπέγραψε άλλο σύμφωνο με το Κ.Κ.Αλβανίας με τον Ροτζέπ Ολιάκου που ζητούσαμε την βοήθειάν του και ότι δεν θα ζητούσαμε την Βόρειο Ήπειρο;;

Μήπως ξέρετε ότι ο ΕΛΑΣ στις 06-10-1943 υπέγραψε σύμφωνο μη επιθέσεως με τους Γερμανούς και εμείς την επομένην επετέθημεν κατά του οπλαρχηγού Ζέρβα;;
(Τώρα εξηγείται πλήρως το γιατί ο Άρης επιτέθη κατά του Ζέρβα πισώπλατα ενώ πολεμούσε με τους Γερμανούς στην Νεράιδα στις 31-10-1943. Συνδιάστε παρακαλώ τις ημερομηνίες των δύο αυτών ιστορικών γεγονότων);
Μήπως στις 06-11-1944 ο ΕΛΑΣ υπέγραψε στο χωριό Καρυές Εδέσσης σύμφωνο με τους Βουλγάρους για βοήθεια και στις 29-01-1944. Στο Μελισσοχώρι Λαγκαδά με τους Γιουνώφ και Φιλίποβίτσο καπετάν Αυγερινός για βοήθειαν πάλιν;;
Μήπως ξέρετε ότι στις 21-01-1944 ο καπετάν Ορέστης συνεμάχησε με τους Αλβανούς για την εξόντωσιν του Ζέρβα;; Μιλήστε να το μάθει ο Ελληνικός λαός.

Ιδού και η άλλη μεγάλη προδοσία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Μας έλεγε ο Άρης:
“Συναγωνιστές προσέξτε.
Δεν μας νοιάζει καθόλου για τους Γερμανούς, αλλά σκοπός μας είναι να ξεκαθαρίσουμε τους προδότας, φασίστες Έλληνες.
Αν σπαταλίσουμε τον χρόνον μας κατά των Γερμανών δεν θα μείνει καιρός στον ΕΛΑΣ να εκτελέση το καθήκον του.
Πρέπει να λήψη η Μποτανά, να λείψουν οι βιομήχανοι και αστοί, τα δε φυσικά όρια της Ελλάδος μας φτάνουν μέχρι τον Όλυμπο, που μπορούμε να ζήσουμε μέσα σε αυτά χωρίς να υποδουλώσουμε άλλους λαούς φίλους μας και όσοι δεν μας ακολουθήσουν θα τους φάη το σπαθί μας και θα ζήσουμε εμείς οι υπόλοιποι πολύ πλούσια, δια τούτο πρέπει τώρα να συλλάβουμε το άλλο πουλημένο τομάρι τον Ζέρβα που θα τον κρεμάσουμε ανάποδα να τον φάνε όρνια και αλεπούδες.
Ναι ή όχι καπεταναίοι;”

Στην Δεσφίνα μας έλεγε:
“Συναγωνιστές, οι Γερμανοί και Ιταλοί είναι αδέρφια μας που δεν θα τους πειράξουμε, διότι συμφωνήσαμε ότι όταν θα φύγουν θα μας παραδώσουν ότι χρειασθούμε για τον αγώνα ως και την Θεσσαλονίκη με βαρύ οπλισμό και από εκεί θα αρχίσουμε την μεγάλη επίθεσι για την εξόντωσιν των προδοτών και την κατάληψιν της εξουσίας”.
Βλέπετε τί μας έλεγε ο π... αυτός που του στήσατε ανδριάντα στην Λαμία και τώρα θέλετε και στην Θεσσαλονίκη για να μας ειπεί ελάτε και εσείς να με κανονίσετε άλλη μια φορά.
Εύγε σας κύριοι. Πηγαίνετε.

Που την βλέπετε ότι κάναμε Εθνική Αντίσταση και μας δώσατε μεγάλες συντάξεις χωρίς να γνωρίσουμε τον εχθρό; Είπα να μην την πάρω αλλά αφού παίρνουν όλοι γιατί να τους την χαρίσω.

Σας χαιρετά ο καπετάν Βασίλης.

Κοινοποίησις

1) Πρόεδρο Βουλής κ. Απ. Κακλαμάνην.
Σας θεωρώ ότι είστε πράγματι με ελληνική ψυχή και τίμιος άνδρας που σας παρακαλώ πολύ να το αναγνώσετε στο Σώμα δια να λάβουν γνώσιν όλοι οι βουλευτές και μετά αποφασίζετε για ανδριάντα. (Σημ.: Αγαπητέ μου συνέλληνα εάν γνωρίζατε το τί θα πει Υποβρύχιο θα απογοητευόσασταν δια τις ελπίδες σας.)
Ελπίζω όταν ανέβω στην Αθήνα να περάσω να σας δω στο πολιτικό σας γραφείο να τα πούμε από κοντά.

2) Βουλευτήν Ψωμιάδην τον οποίον παρακαλώ να πράξη το ίδιο με τον πρόεδρο.

3) Βουλευτήν Πέτρον Τατούλην τον οποίον παρακαλώ να πράξη το ίδιο με τον πρόεδρο.

4) Στην εφημερίδα μου “Ελεύθερον”


ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΒΟΥΡΑΣ,
Λεοντάριο Αρκαδίας


Τα σχόλια δικά σας............

____________________________
Το Ταλμούδ, στο βιβλίο ADORA ZARA κείμενο 26Δ γράφει:

“Σκοτώστε τους εκλεκτώτερους μεταξύ των αλλοφύλων κρατών - στόχων”

Για να πεισθήτε ότι οι Σιωνιστές τηρούν κατά γράμμα το Ταλμούδ σε όλους τους αιώνες που πέρασαν, και για να αντιληφθείτε πως διάλεγαν τα θύματά τους οι ΕΑΜίτες στην κατοχή, θα αντιγράψω από την “Ιστορία..” του Πουκεβίλ σελ. 297, τον τρόπο που ενεργούσε η Αγγλική αστυνομία στα νησιά του Ιονίου κατά την Ελληνική Εθνεγερσία, υπό τις διαταγές των Εβραίων λόρδων του Λονδίνου.

“Είχον λοιπόν ανάγκην ν’ απαλλαγώσιν εντίμων ανθρώπων, οίτινες ηδύναντο να ταράξωσι τα σχέδια αυτών, να καταστώσι περιζήτητοι ένεκα ψεύδους, επίφοβοι δια την συκοφαντίαν,... Πιστοί, ή μάλλον θηριώδεις μιμηταί των Τούρκων, οίτινες έσφαζον τον κλήρον και τους εξέχοντας Έλληνες, διηύθυνον τας μηχανορραφίας αυτών κατά των ιερέων και των ευγενών...”

Δυστυχώς για τον Ελληνισμό, η ιστορία αυτή επανελήφθει υπό του ΕΑΜ το 1942 - 1949 κατά 100%.
(Περισσότερα για ΕΑΜ/ΕΛΑΣ-προδοσίες εδώ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

(Την επιστολή του καπετάν Βασίλη θα τη βρείτε σε αρχεία της εφημερίδος «Ελεύθερος» καθώς επίσης και στο βιβλίο “ΑΦΥΠΝΙΣΙΣ” του στρατηγού Γ. Αϋφαντή, μαζί με ιστορικά ντοκουμέντα και φωτογραφικό υλικό.)


Πηγή: eleftheriskepsii.blogspot.gr
http://networkedblogs.com/MOQHT
Ω πανύμνητε μήτερ, η τεκούσα των πάντων αγίων αγιώτατον Λόγον, δεξαμένη την νυν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας, και της μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως τους Σοι βοώντας.
User avatar
marjory
Site Admin
 
Posts: 3310
Joined: Tue Nov 15, 2011 10:29 am

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby nikolar » Tue Jul 23, 2013 4:14 am

Ένα ντοκιμαντέρ γυρισμένο στην Κύπρο από το Μιχάλη Κακογιάννη που αποτελεί την προσωπική του μαρτυρία για την Κυπριακή τραγωδία και για τα γεγονότα που οδήγησαν στην εισβολή του νησιού από τον Τουρκικό Στρατό.
Περιλαμβάνει συνεντεύξεις τόσο πολιτικών, με κεντρικό πρόσωπο τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, όσο και απλών ανθρώπων.
ΑΤΤΙΛΑΣ '74 http://youtu.be/XiJn9e83A9c
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby Johny-B » Tue Oct 15, 2013 1:42 am

«Πομάκοι: Στα ίχνη της ιστορίας της Θράκης»

Στα πλαίσια του τρίμηνου προγράμματος«Ενορία εν δράσει..» και συνεχίζοντας τις εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται φέτος και είναι αφιερωμένες στη Θράκη, προβλήθηκε και σχολιάστηκε την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013, το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Πομάκοι: Στα ίχνη της ιστορίας της Θράκης». Ο σχολιασμός έγινε από την Σκηνοθέτη και Πανεπιστημιακό Δρ. Έλενα Χόρτη και τον Πολιτικό Επιστήμονα κ. Κωνσταντίνο Χολέβα.

Ξεκινώντας, ο κ. Χολέβας, ως συντονιστής της συζήτησης, ανέφερε πως η Θράκη είναι ένα πολύ δυναμικό κομμάτι του ελληνισμού και εκεί ζουν και κάποιοι συμπολίτες μας, έλληνες υπήκοοι, που έχουν θρήσκευμα μουσουλμανικό, που είναι απολύτως σεβαστό, και ένα τμήμα από αυτή την ομάδα των συμπολιτών μας είναι οι Πομάκοι.

Μετά την μικρή εισαγωγή του κ. Χολέβα, προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ, το οποίο αποτελεί ένα κομμάτι από ένα μεγαλύτερο. Το ντοκιμαντέρ αυτό πραγματεύεται το «τι είναι οι Πομάκοι», καθώς και το «τι πιστεύουν οι ίδιοι για την ταυτότητά τους». Το συγκεκριμένο βίντεο κατατέθηκε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης στη Γαλλία, ως μέρος διατριβής και την επιμέλεια για τη σκηνοθεσία, όπως και για τη γενική οργάνωση, έχει η Δρ. Έλενα Χόρτη.

Η κ. Χόρτη, σχολιάζοντας το ντοκιμαντέρ, μας πληροφόρησε πως η ταινία αυτή δημιουργήθηκε σε διάστημα εφτά χρόνων, μετά από μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Το συγκεκριμένο κομμάτι που προβλήθηκε, εστιάζει στη θρησκεία και την πολιτική της προέκταση.

«Τελικά βλέπουμε μια ομάδα που είναι μουσουλμάνοι, που προσπαθεί το τουρκικό προξενείο να τους πείσει ότι είναι Τούρκοι, αλλά εκείνοι θέλουν να λέγονται Έλληνες Πομάκοι. Σταυρώνουν το ψωμί και γιορτάζουν δύο μεγάλες χριστιανικές εορτές, τις γιορτές του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Δημητρίου», σημείωσε σε ένα σημείο της συζήτησης ο κ. Χολέβας, απευθύνοντας ως ερώτηση στην κ. Χόρτη, εάν οι Πομάκοι έχουν συνείδηση ότι πιθανόν να είναι Χριστιανοί που εξισλαμίστηκαν. Η κ. Χόρτη, στην απάντησή της, τόνισε πως υπάρχουν έθιμα που έχουν διασωθεί και δεν ξέρουν από πού προήλθαν, καθώς στο πέρασμα της ιστορίας, οι Πομάκοι εκβουλγαρίστηκαν και στη συνέχεια, στη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου τάχθηκαν με τους Τούρκους, ενώ μετέπειτα προέκυψε το θέμα της τουρκοποίησης, με το οθωμανικό δόγμα.

Κληθείς να πάρει μέρος στη συζήτηση, ο Υφυπουργός Εξωτερικών σε θέματα Απόδημου Ελληνισμού, κ. Άκης Γεροντόπουλος, σημείωσε, μεταξύ άλλων, πως οι περισσότεροι από τους Πομάκους έχουν ελληνική συνείδηση ενώ χρειάζεται προσοχή όταν μιλάμε για αυτούς. Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά πως «ο Χριστιανικός με τον Μουσουλμανικό πληθυσμό στη Θράκη, όταν δεν υπάρχουν εξωτερικές παρεμβάσεις, ζει πάρα πολύ αρμονικά».

Με τη σειρά του και με την πρόσκληση του συντονιστή της συζήτησης κ. Χολέβα, αναφέρθηκε στο θέμα, μετά από πρόσκληση του Συντονιστή της συζήτησης κ. Χολέβα ο Στρατηγός ε.α. και Πρόεδρος της Ενώσεως Σμυρναίων, κ. Ευάγγελος Τσίρκας. «Το πρόβλημα το οποίο σήμερα παρουσιάζεται, το οποίο για πολλούς είναι άγνωστο, είναι ένα πολύ ζωντανό θέμα για την περιοχή της Θράκης, η οποία ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση και διεκδίκηση», τόνισε οκ. Τσίρκας, συμπληρώνοντας πως ο ελληνικός στρατός προσέφερε αγαλλίαση κάποια στιγμή στους ανθρώπους της μειονότητας της Θράκης, ωστόσο, έγιναν σφάλματα τα οποία τους απομάκρυναν από τους Έλληνες και τους έκαναν να στραφούν προς τους Τούρκους. Συνέχισε κάνοντας τη διαπίστωση πως ο Πομακικός πληθυσμός προβληματίζεται για το αν είναι Έλληνες ή Τούρκοι. «Η πολιτική ηγεσία που έχει την ευθύνη αυτού του θέματος οφείλει να βρει τρόπους να κάνει τους ανθρώπους αυτούς να νιώσουν έλληνες», συμπλήρωσε.

Συμφωνώντας με τους υπόλοιπους ομιλητές, ο Ναύαρχος Λ.Σ. ε.α. και Πρόεδρος Συλλόγου Αλεξανδροπουλιτών Αθηνών, κ. Τάκης Παρασκευόπουλοςεπικεντρώθηκε, επίσης, στο γεγονός ότι έχουν γίνει σφάλματα της Ελληνικής Πολιτείας στο παρελθόν, των οποίων ζούμε τον αντίκτυπο.

«Η πολιτική της Τουρκίας έχει διεισδύσει πάρα πολύ στον απλό Πομακικό πληθυσμό», σημείωσε η κ. Χόρτη, λαμβάνοντας πάλι το λόγο. Συνέχισε, μάλιστα, αναφέροντας πως τον τελευταίο καιρό έχουν γίνει πράγματα από την ελληνική κυβέρνηση όπως είναι η δημιουργία αμιγώς ελληνόφωνων νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων, παρά τη έντονη αντίδραση του σκληρού πυρήνα της μειονότητας. Τόνισε πως οι ίδιοι οι κάτοικοι ζητούν τα παιδιά τους να ενσωματωθούν στην ελληνική παιδεία, για να γίνουν αυτόνομοι Έλληνες πολίτες στο μέλλον.

Συνοψίζοντας η κ. Χόρτη έκανε τη διαπίστωση πως καλό θα ήταν οι προσπάθειες της ελληνικής πολιτείας να ενταθούν και σε άλλες παραμέτρους όπως είναι ο πολιτισμός. Σε έθιμα και σε γιορτές των Πομάκων. Καταληκτική πρόταση του σχολιασμού της ήταν η παρότρυνση «να τολμήσει η Ελλάδα το αυτονόητο ιστορικό καθήκον της, να εξασφαλίσει την ελληνική κυριαρχία».

Τη συζήτηση μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ
http://www.youtube.com/watch?feature=pl ... SdKYAIfB40
Πηγή:
http://impantokratoros.gr/98954B95.el.aspx
Υπεραγία Θεοτόκε, Σώσον Ημάς.
User avatar
Johny-B
 
Posts: 2797
Joined: Fri Dec 09, 2011 1:43 pm
Location: Θεσσαλονίκη

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby nikolar » Sat Oct 19, 2013 11:19 pm

Όταν ο Βενιζέλος πρότεινε τον Κεμάλ Ατατούρκ για το βραβείο Νόμπελ ειρήνης!

Image

Για να μαθαίνουμε και λίγη ιστορία..

Σας αντιγράφω την έπιστολήν την οποία έστειλε ό ίδιος εις τον πρόεδρο απονομής των βραβείων "Νόμπελ" τό 1932, διά νά απονείμη ή επιτροπή τό "Νόμπελ Ειρήνης" παρακαλώ, εις
τον Μουσταφά Κεμάλ, ό όποιος κατέσφαξε 2,5 εκατομμύρια Έλληνες και Αρμενίους.
Ακολουθεί η επιστολή:

«Κύριε πρόεδρε,

Έπί επτά σχεδόν αιώνες όλη ή Έγγύς Ανατολή και ένα μεγάλο τμήμα τής Ευρώπης υπήρξαν τό θέατρο αιματηρών πολέμων, τών οποίων ή άντίχηση υπήρξε τεράστια. Ή οθωμανική αυτοκρατορία και τό απολυταρχικό καθεστώς τών σουλτάνων υπήρξε τό βασικό αίτιο. Ή υποταγή χριστιανικών λαών σέ έναν ζυγό αφόρητης καταπίεσης, οι θρησκευτικοί πόλεμοι του Σταυρού εναντίον τής Ημισελήνου, μέ μοιραία κατάληξη και οι αλλεπάλληλες εξεγέρσεις όλων αυτών τών λαών, πού ήλπιζαν στή χειραφέτηση τους, δημιούργησαν μία κατάσταση πραγμάτων πού θά παρέμενε μόνιμη πηγή κινδύνων όσο ή οθωμανική αυτοκρατορία διατηρούσε τήν πορεία πού είχαν χαράξει οι σουλτάνοι.

Ή εγκαθίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας τό 1922, όταν τό εθνικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά θριάμβευσε επί των αντιπάλων του, (σ.σ. Έπί ποίων αντιπάλων του εθριάμβευσεν ό Κεμάλ τό 1922 και το χαίρετε τόσο πολύ ό "Εθνάρχης" μας; Μήπως είναι οι Έλληνες;) έθεσε οριστικώς τέρμα σ' αύτη την κατάσταση αστάθειας και έλλειψης ανεκτικότητας, της όποιας ή διατήρηση δεν θα γεννούσε παρά μόνον νέους και σοβαρούς κινδύνους γιά τήν ειρήνη στό μέλλον.

Σπανίως πραγματοποιείται σέ τόσο μικρό χρονικό διάστημα μία τόσο ριζική αλλαγή στή ζωή μιας χώρας. Τή θέση μιας φθίνουσας αυτοκρατορίας, ή οποία ζει ύπό ένα θεοκρατικό καθεστώς, όπου ή έννοια του δικαίου και τής θρησκείας συγχέονται, παίρνει ένα εθνικό καί σύγχρονο κράτος, γεμάτο ζωντάνια.

Μέ τήν προτροπή του μεγάλου μεταρρυθμιστή Μουσταφά Κεμάλ Πασά, τό απολυταρχικό καθεστώς των σουλτάνων καταργήθηκε καί τό κράτος έγινε απολύτως λαϊκό. Ολόκληρο τό έθνος κινητοποιήθηκε προς τή φιλόδοξη, δίκαιη προσπάθεια νά συμπεριληφθεί στην εμπροσθοφυλακή τών πολιτισμένων λαών.

Όμως, τό κίνημα γιά τήν εδραίωση τής ειρήνης συμβάδισε μέ όλες τις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις πού έδωσαν στό νέο, εντόνως εθνικό, κράτος τής Τουρκίας τή σημερινή του μορφή.

Η Τουρκία ρύθμισε πράγματι όλα τα εδαφικά θέματα μέ τους γείτονες της καί, απολύτως ικανοποιημένη άπό τά εθνικά καί πολιτικά της σύνορα, κατέστη πραγματικός πυλώνας τής ειρήνης στην εγγύς Ανατολή.

Εμείς οι Έλληνες, τους οποίους οί αιματηροί αγώνες κράτησαν επί πολλούς αιώνες σέ μια κατάσταση συνεχούς αντιπαράθεσης μέ τήν Τουρκία, είμαστε οί πρώτοι πού είχαμε τήν ευκαιρία νά αισθανθούμε τά αποτελέσματα τής βαθειάς αλλαγής πού συνετελέσθη στή χώρα αυτή, τή διάδοχο τής παλαιάς οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Έχοντας, από τήν έπαύριο τής καταστροφής στή Μικρά Ασία, διακρίνει τήν πιθανότητα μιας συνεννόησης μέ τήν αναγεννημένη Τουρκία, ή οποία βγήκε άπό τον πόλεμο ώς εθνικό κράτος, τής τείναμε τό χέρι τό οποίο εκείνη δέχθηκε και έσφιξε μέ ειλικρίνεια. Άπό τήν προσέγγιση αυτή, ή οποία μπορεί νά χρησιμεύσει ώς παράδειγμα τών δυνατοτήτων συνεννόησης ανάμεσα σέ δύο λαούς τους οποίους έχουν διαιρέσει οί πλέον σοβαρές διαφορές, έφ' όσον αφεθούν νά διαποτιστούν άπό τήν ειλικρινή επιθυμία τής ειρήνης, δέν προέκυψαν παρά μόνο ευεργετήματα, τόσο γιά τις δύο χώρες, όσο και γιά τήν ειρηνική τάξη στην Εγγύς Ανατολή.

Ό άνθρωπος στον όποιο οφείλεται ή πολύτιμη αυτή συμβολή στην υπόθεση τής ειρήνης είναι ό πρόεδρος τής Τουρκικής Δημοκρατίας, Μουσταφά Κεμάλ Πασάς.

Έχω λοιπόν τήν τιμή, μέ τήν ιδιότητα μου ώς αρχηγού τής ελληνικής κυβέρνησης τό 1930, όταν ή υπογραφή του έλληνο-τουρκικού συμφώνου σημάδεψε μια νέα εποχή στην πορεία τής Εγγύς Ανατολής προς τήν ειρήνη, νά θέσω πρό τών εξεχόντων μελών τής επιτροπής του βραβείου Νόμπελ για τήν ειρήνη τήν υποψηφιότητα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά, ώς άξιου αυτής τής επιφανούς τιμής.

Δεχθείτε, κύριε πρόεδρε, τήν έκφραση τής μέγιστης εκτίμησης μου.

Υπογραφή,
Ελευθέριος Βενιζέλος,
Πρωθυπουργός τής Ελλάδος».
http://www.nobelprize.org
Ιδού και το γράμμα του:

Image
Image
Image
http://www.venizelosarchives.gr
Καταλάβατε εσείς όλοι πού καμαρώνετε ότι ό Βενιζέλος έκανε τήν Μεγάλη Ελλάδα μέ τήν απατηλή συνθήκη τών Σεβρών, ότι έξηπάτησε τους πάντες; Εδώ δηλώνει εγγράφως ότι τώρα τό 1932 ή Τουρκία κατέχει ειλικρινά τά Εθνικά καί πολιτικά της σύνορα.
Τώρα όμως κατέχει καί τήν Σμύρνη. Άρα ή Σμύρνη είναι εθνικό έδαφος τής Τουρκίας, κατά τον Βενιζέλο. Δηλαδή; Μας έξηπάτησε ή Όχι μέ τήν Συνθήκην τών Σεβρών; Αυτά τά δύο είναι αντίθετα.
Ποιο πίστευε "ό Εθνάρχης μας";
Επιμέλεια: http://www.logiosermis.net
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby eternity » Thu Oct 24, 2013 1:42 pm

Στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας: Υπάρχουν σήμερα πολιτικοί που του μοιάζουν στην τιμιότητα; (Βίντεο)

Image

«Όποιος βλέπει την πατρίδα του να καταστρέφεται και κάθεται αδρανής, είναι το ίδιο σαν να την καταστρέφει ο ίδιος»(Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ)

ΣΧΟΛΙΟ : Σε κάθε έναρξη βουλευτικής περιόδου, θα έπρεπε ο πρόεδρος της Βουλής να διαβάζει στο Σώμα βιογραφικά ορισμένων επιφανών εντίμων πολιτικών, προς παραδειγματισμό. Να γνωρίζουν οι σύγχρονοι πολιτικοί, ότι στην πολιτική μπαίνουν για να προσφέρουν και όχι για να οικονομήσουν.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΣΠΥΡΟΣ ΜΠΡΟΥΜΑΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ Ε.Δ ε.α
(ΚΑΠΕΤΑΝ ΚΕΦΑΛΟΣ)

Ο Νικόλαος Πλαστήρας γεννήθηκε στο Μορφοβούνι Καρδίτσας στις 4 Νοεμβρίου 1881(Μητρώα Αρρένων Καρδίτσας με αύξ. Αριθ.3937/1881). Ήταν ο πρωτότοκος γιoς του Χρήστου και της Στύλιανής και είχε τρία αδέλφια, τον Γιώργο, τον Βασίλη και την Αγγελική.
Σε ηλικία μόλις 14 ετών αναγκάστηκαν οι γονείς του να τον φυγαδεύσουν κρυφά από την Καρδίτσα στην Αθήνα, γιατί είχε ξυλοκοπήσει το γιο ενός Τούρκου Πασά, που κακομεταχειριζόταν τα ελληνόπουλα της περιοχής. Στην Αθήνα, κάτω από αντίξοες συνθήκες, φοίτησε στη Βαρβάκειο Σχολή.

Στις 8 Δεκεμβρίου του 1903 κατατάχτηκε στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού Τρικάλων με το βαθμό του Δεκανέα. Το Μάιο του 1904, προάγεται σε Λοχία και το 1905 σε Επιλοχία. Έλαβε μέρος στο Μακεδονικό Αγώνα, στο σώμα του Καπετάν Αγραφιώτη στην περιοχή των Γιαννιτσών.

Το 1905 δεν έγινε δεκτός λόγω ηλικίας στις εισαγωγικές εξετάσεις στο «Στρατιωτικόν Σχολείον Υπαξιωματικών»». Επέστρεψε στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού, απογοητευμένος και βαθιά οργισμένος, και οργάνωσε μυστικό Σύνδεσμο Υπαξιωματικών. Τότε, με την απόφαση 157/3.5.1905 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας έγινε διόρθωση του έτους γέννησής του και έκτοτε εμφανίζεται γεννημένος το 1883.

Η μεγάλη ώρα όμως έφθασε ανήμερα της Παναγίας, στις 15 Αυγούστου του 1909, με το Στρατιωτικό Κίνημα στο Γουδή, με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Νικόλαο Ζορμπά, όπου ο Πλαστήρας, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Μάλιστα, την περίοδο αυτήν έδωσε εξετάσεις στο «Στρατιωτικόν Σχολείον Υπαξιωματικών», όπου εισήλθε και αποφοίτησε πρώτος τον Ιούλ. του 1912.

Το γεγονός αυτό ήταν το καθοριστικό εφαλτήριο της μετέπειτα σταδιοδρομίας του. Ονομάστηκε Ανθυπολοχαγός Πεζικού και κατατάχτηκε στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού, που είχε έδρα τη Λάρισα.

Το 1913 προήχθη σε υπολοχαγό «επ’ ανδραγαθία», το 1915 σε λοχαγό ΙΙ, το 1916 σε λοχαγό Ι, το 1917 σε ταγματάρχη, το 1918 σε αντισυνταγματάρχη «επ’ ανδραγαθία» και το 1920 σε συνταγματάρχη, επίσης «επ’ ανδραγαθία». Στις 3 Ιανουαρίου 1924 αποστρατεύθηκε με αίτησή του και προήχθη σε αντιστράτηγο.

Τον Αύγουστο του 1916 ο Πλαστήρας μαζί με τέσσερις άλλους ομοϊδεάτες αξιωματικούς (Τότσικα, Τερτίνια, Αναγνώστου, Πρωτοσύγκελο), κατόρθωσαν να συναντήσουν τον Βενιζέλο στην Αθήνα και να αναφέρουν την απόφασή τους να ενταχθούν στον Γαλλικό Στρατό και να πολεμήσουν. Τότε ο Πλαστήρας είπε τα υπέροχα λόγια, που έμειναν σοφή υποθήκη: «Όποιος βλέπει την πατρίδα του να καταστρέφεται και κάθεται αδρανής, είναι το ίδιο σαν να την καταστρέφει ο ίδιος». Ο Βενιζέλος ενθουσιάστηκε, τους καθησύχασε και τους συμβούλεψε να μη βιαστούν και να αναμένουν τις ενέργειές του.

Image

Ο Πλαστήρας θεωρείται ότι ήταν ικανότατος στρατιωτικός, τίμιος πολιτικός και υπόδειγμα ανθρώπου, και αγαπήθηκε πολύ από τον λαό. Γεγονότα που τον χαρακτήρισαν ήταν η διακριτική προσφορά του μισθού του σε φτωχούς, η άρνησή του να «βολέψει» από την θέση του τον άνεργο αδερφό του και το ότι πέθανε και ο ίδιος χωρίς ποτέ να αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία.

Πολλές φορές ενεπλάκη με την πολιτική συμμετέχοντας ή οργανώνοντας κινήματα. Ο Νικόλαος Πλαστήρας κυβέρνησε την Ελλάδα τρεις φορές, μία το 1945 και άλλες δύο στα 1951-1952. Επί κυβερνήσεως του απαλλοτριώθηκαν τα περισσότερα τσιφλίκια και αποδόθηκε η γη στους καλλιεργητές.

Μεταφέρουμε μερικά από τα πολλά αξιόλογα συμβάντα της ζωής του, τα οποία χαρακτηρίζουν τον άνδρα και τον καθιστούν πρότυπο, παράδειγμα προς μίμηση για παλιότερους αλλά και σημερινούς, δεδομένου ότι, τόσο ο ίδιος όσο και άλλοι, έμπαιναν πλούσιοι στην πολιτική και έβγαιναν πάμφτωχοι.

Ο αείμνηστος Ανδρέας Ιωσήφ - πιστός φίλος του - αναφέρει: Ο στρατηγός είχε απαγορεύσει στους δικούς του να χρησιμοποιούν το όνομα "Πλαστήρας" όπου κι αν πήγαιναν. Ο αδελφός του ήταν άνεργος. Το εργοστάσιο ζυθοποιίας «ΦΙΞ» ζητούσε οδηγό κι εκείνος έκανε αίτηση.

Ο αρμόδιος υπάλληλος τον ρώτησε πώς λέγεται: Κι επειδή αυτός δίσταζε να πει το όνομά του, ενθυμούμενος την εντολή του στρατηγού, τον ξαναρώτησε και δυο και τρεις φορές, ώσπου αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι τον λένε Πλαστήρα. Παραξενεμένος ο υπεύθυνος ζητάει να μάθει αν συγγενεύει με το στρατηγό και πρωθυπουργό. Μετά από πολύ δισταγμό του αποκαλύπτει ότι είναι αδελφός του. Αφού η αίτηση, ικανοποιήθηκε, παρακάλεσε να μη το μάθει ο αδελφός του.

Ο στρατηγός το έμαθε κι αφού τον κάλεσε αμέσως στο σπίτι του τον επέπληξε και του απαγόρευσε να αναλάβει αυτή την εργασία λέγοντάς του: «Αν έχεις ανάγκη, κάτσε εδώ να μοιραζόμαστε το φαγητό μου». Και δεν πήγε.

Ο Πλαστήρας ήταν άρρωστος -έπασχε από φυματίωση - κι έμενε σ' ένα μικρό σπιτάκι στο Μετς, κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Του πρότειναν να του βάλουν ένα τηλέφωνο δίπλα στο κρεβάτι αλλ' αυτός αρνήθηκε λέγοντας: «Μα τι λέτε; Η Ελλάδα πένεται κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;».

Πολλές φορές με τρόπο έστελνε και αγόραζαν ψωμί, ελιές και λίγη φέτα. Τότε οι γύρω του, του υπενθύμιζαν ότι είχε ανάγκη καλύτερου φαγητού λόγω της αρρώστιας κι εκείνος με απλότητα τους απαντούσε: «Τι κάνω; Σκάβω για να καλοτρώγω;».

Ο Βάσος Τσιμπιδάρος, δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Ακρόπολη», περιγράφει το εξής περιστατικό: «Κάποτε, ο στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, είχε πάρει την πρωτοβουλία να του εξασφαλίσει μόνιμη στέγη, για να μην περιφέρεται εδώ και εκεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πήγε λοιπόν σε μια Τράπεζα και μίλησε με τον διοικητή. «Τι;», απόρησε εκείνος. «Δεν έχει σπίτι ο Πλαστήρας; Βεβαίως και θα του δώσουμε ό,τι δάνειο θέλει και μάλιστα με τους καλύτερους όρους!».

Ο Μοάτσος έτρεξε περιχαρής στον Πλαστήρα, του το ανήγγειλε και εισέπραξε την αντίδραση: «Άντε ρε Γιάννη, με τι μούτρα θα βγω στο δρόμο, αν μαθευτεί πως εγώ πήρα δάνειο για σπίτι;». Έσχισε το έντυπο στα τέσσερα και το πέταξε.
Ο εκδότης Δημήτρης Λαμπράκης δώρησε κάποια στιγμή στον Πλαστήρα ένα ωραίο χρυσό στυλό κι αφού ο στρατηγός κάλεσε τον φίλο του Ανδρέα του λέει: "Εγώ δεν βάζω χρυσές υπογραφές. Μου φτάνει το στυλουδάκι μου. Να το στείλεις πίσω. - Μα θα προσβληθεί. - Δεν πειράζει. Ας μου κόψει το νερό από το κτήμα. Δεν θέλω δώρα Ανδρέα. Γιατί τα δώρα φέρνουν και αντίδωρα"!

Το 1952, πρωθυπουργός ο Πλαστήρας, ήταν κατάκοιτος από την αρρώστια που τον βασάνιζε, όταν μία μέρα δέχθηκε την επίσκεψη της Βασίλισσας Φρειδερίκης. Μπαίνοντας εκείνη στο λιτό ενοικιαζόμενο διαμέρισμά του, εξεπλάγη όταν είδε τον πρωθυπουργό να χρησιμοποιεί ράντζο για τον ύπνο του, και τον ρώτησε με οικειότητα: «Νίκο, γιατί το κάνεις αυτό;» και η απάντηση ήρθε αφοπλιστική. «Συνήθισα, Μεγαλειοτάτη, το ράντζο από το στρατό και δεν μπορώ να το αποχωριστώ.».

Πέθανε στις 26 Ιουλίου 1953, σε ηλικία 72 ετών. Το σμόκιν της κηδείας του ήταν προσφορά του φίλου του Διονύση Καρρέρ. γιατί ο ίδιος τον μισθό του τον πρόσφερε διακριτικά σε άπορους και ορφανά παιδιά - ο δε γιατρός, που ήταν παρών και υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου, μέτρησε στο ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιές και 9 σημάδια από βλήματα.

Ο στρατηγός Νικόλαος Σαμψών, φίλος του Πλαστήρα, σε επιστολή του περιγράφει, το παρακάτω: «Όταν πέθανε ο Πλαστήρας δεν άφησε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη: «Όλα για την Ελλάδα!». και τηρώντας την υποθήκη, , «δεί τον αγαθόν άνδρα παυόμενον της αρχής, μη πλουσιώτερον, αλλ’ ενδοξότερον γεγονέναι».

Βρέθηκε επίσης στα ατομικά του είδη ένα χρεωστικό του Στρατού (ΣΥΠ 108) για ένα κρεβάτι που είχε χάσει κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία και 8 δρχ. με σημείωση να δοθούν στο Δημόσιο για την αξία του κρεβατιού, ώστε να μην χρωστά στην Πατρίδα».

Ο γέρος της Δημοκρατίας ,Γεώργιος Παπανδρέου στον επικήδειο λόγο του μεταξύ των άλλων είπε: «Πλαστήρα,ως στρατιώτης ασκήτευσες εις τον βωμόν της Πατρίδος. Και ως πολίτης εις τον βωμον του λαού».

http://www.youtube.com/watch?feature=pl ... ZLm71465ws
«Φώτισόν μου, το σκότος, Κύριε!» (Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς).
User avatar
eternity
Site Admin
 
Posts: 7113
Joined: Tue Nov 15, 2011 1:33 pm

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby nikolar » Mon Oct 28, 2013 9:35 pm

Ετσι γιόρταζαν στην Κατοχή την 28η Οκτωβρίου

Εχει τεθεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια το ερώτημα γιατί η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα, με εξαίρεση χώρες τις πρώην Γιουγκοσλαβίας, που γιορτάζει την έναρξη κι όχι τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου;

Image
Εφιπποι Ιταλοί καραμπινιέροι εφορμούν στο κέντρο της Αθήνας εναντίον πατριωτών - διαδηλωτών.


Γιατί εθνική επέτειος έχει ανακηρυχθεί η 28η Οκτωβρίου 1940 κι όχι 12η Οκτωβρίου (απελευθέρωση της Αθήνας) είτε η 18η Οκτωβρίου 1944 (έλευση εξόριστης κυβέρνησης Εθνικής Ενώσεως) είτε πολύ περισσότερο η 9η Μαΐου 1945 (μέρα αντιφασιστικής νίκης); Υπάρχει ένας κύκλος κλασικών απαντήσεων που δίνουν οι ιστορικοί:

Αμέσως μετά την απελευθέρωση ακολούθησαν τα Δεκεμβριανά, η Βάρκιζα, ο ακήρυκτος και, τελικά, ο ίδιος ο εμφύλιος πόλεμος. Η χώρα δεν χάρηκε την απελευθέρωση, δεν ξημέρωσαν καλύτερες μέρες...

Σε αντίθεση με την κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά την απελευθέρωση, η 28η Οκτωβρίου συμβόλιζε την πλήρη σύμπνοια και ενότητα. Επομένως, δεν πρέπει να εκπλήσσει η ανακήρυξή της σ' εθνική επέτειο...
Η ημερομηνία σηματοδοτούσε την έναρξη της ελληνικής νίκης (επί του ιταλικού φασισμού). Μια νίκη, μάλιστα, που υπερέβαινε τα εθνικά όρια, καθώς εντασσόταν στο πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο πλαίσιο του αντιφασιστικού αγώνα. Μπορούσε να συμβολίζει καλύτερα τον αγώνα για λευτεριά, ανεξαρτησία και δημοκρατία. Ανεξαρτήτως του διαφορετικού περιεχομένου που προσλάμβανε η μέρα στους εσωτερικούς πολιτικούς ανταγωνισμούς και της εργαλειακής χρήσης της...

Η ελληνική συνήθεια

Image
Με τη σημαία μπροστά στην κατοχική Αθήνα. Πολλές φορές άλλαξε χέρια, αλλά πάντα βρισκόταν στην κεφαλή (η φωτογραφία από τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1943).

Μαζί μ' αυτές έχουν δοθεί και δίδονται κατά καιρούς κι ορισμένες άλλες συμπληρωματικές απαντήσεις. Οπως για παράδειγμα:

Η νίκη επί του ιταλικού φασισμού ήταν «ελληνικό έργο» το 1940-41. Σε αντίθεση με τη συντριβή του ναζισμού το 1945, όπου η Ελλάδα δεν συμμετείχε άμεσα και στρατιωτικά.
Το ΟΧΙ είχε και «εσωτερικές» διαστάσεις, καθώς συμπύκνωνε την πανεθνική στάση απέναντι στους εισβολείς, αλλά και προς το δικτατορικό μεταξικό καθεστώς. Η αντίσταση στον φασισμό ήταν ταυτοχρόνως και θέληση για δημοκρατική πορεία της χώρας.
Η Ελλάδα έχει παράδοση στην ανακήρυξη εθνικών επετείων στο ξεκίνημα κι όχι στο τέλος των γεγονότων που τις συγκροτούν. Λόγου χάρη η 25η Μαρτίου 1821, η 3η Σεπτεμβρίου 1843 (εθνική γιορτή κι αυτή τον 19ο αιώνα) κ.ά.

Ισως, όμως, η πληρέστερη βρίσκεται στην ιστορικότητα της επετείου. Πώς δηλαδή άρχισε να γιορτάζεται, πώς καθιερώθηκε και συνδέθηκε ως συνέχεια της 25ης Μαρτίου, με την Αντίσταση στους κατακτητές και τους διαχρονικούς αγώνες για ελευθερία.

Image
Η διαδήλωση επί τροχάδην στο κέντρο της κατοχικής Αθήνας. Οι «αστραπιαίες» συγκεντρώσεις και οι ολιγόλεπτες πατριωτικές ομιλίες ήταν κύρια χαρακτηριστικά των εθνικών εορτασμών της περιόδου.


Θεσπίστηκε μ' ένα από τα πρώτα κυβερνητικά διατάγματα μία βδομάδα μετά την έλευση της κυβέρνησης Παπανδρέου (24 Οκτωβρίου 1944). Δεν επιβλήθηκε με τον νόμο εκείνον, αλλά αυτός ήρθε για να επικυρώσει μια επετειακή «παράδοση» που είχε ήδη δημιουργηθεί.

Το διάγγελμα
Ετσι, στο διάγγελμά του για την πρώτη μετακατοχική επέτειο το 1944 ο πρωθυπουργός διακήρυσσε: «Ελεύθεροι πανηγυρίζομεν την τετάρτην επέτειον της 28ης Οκτωβρίου. Η Κυβέρνησις την αναγόρευσεν Εθνικήν Εορτήν, ομότιμον προς την 25ην Μαρτίου 1821. Διότι ανάλογος υπήρξεν η δοκιμασία και η δόξα του Εθνους... Εκτοτε ο λαός εβυθίσθη εις τα ανείπωτα δεινά της δουλείας, αλλά η ψυχή του έμεινε αδούλωτος και εξηκολουθησε τον αγώνα...»

Image
Χαρακτικό του Τάσσου με θέμα τις αντικατοχικές πορείες.


Ηταν μια επέτειος που ξεπήδησε από «τα κάτω» στα χρόνια της Κατοχής. Κατακτήθηκε με πατριωτικούς αγώνες και αίμα στα χρόνια της Κατοχής. Σημειωνόταν με διαδηλώσεις, αντικατοχικές διαμαρτυρίες και πολύμορφες εκδηλώσεις από τον πρώτο χρόνο της υποδούλωσης στους Γερμανο- ιταλο-βούλγαρους (1941), μέχρι και την αποχώρηση των ναζί (1944).

ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΑΜ

Η πρώτη αναφορά για τον πρώτο γιορτασμό της 28ης Οκτωβρίου γίνεται από το νεογέννητο ΕΑΜ (είχε ιδρυθεί στις 27 Σεπτεμβρίου 1941), που θ' αναδειχτεί γρήγορα σε ψυχή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Στην ιδρυτική προκήρυξή του (10 Οκτωβρίου), με την οποία καλούσε τον λαό, τα κόμματα, τις οργανώσεις στην πάλη για επιβίωση, λευτεριά και κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας, ο αγωνιστικός εορτασμός της επετείου κατέχει εξέχουσα θέση:
«Στις 28 Οκτωβρίου με κάθε είδους εκδήλωση, αγωνιστείτε για το εθνικό ξεκίνημα. Το ΕΑΜ ορίζει σύγχρονα για έμβλημά του το ηρωικό ΤΣΑΡΟΥΧΙ. Το ΤΣΑΡΟΥΧΙ είναι το ελληνικό «V» (σήμα της νίκης). Tο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο καλεί όλους τους Ελληνες και Ελληνίδες στις 28 Οκτωβρίου στο σπίτι τους, στον τόπο της δουλειάς τους, στο καφενείο, στο τραμ, στον κινηματογράφο, στο θέατρο να χαιρετισθούν με τις λέξεις ΤΣΑΡΟΥΧΙ - ΕΑΜ. Απ' άκρη σ' άκρη στην Ελλάδα μας δύο λέξεις πρέπει ν' αντηχήσουν...»

1941
Με το σύνθημα «Αέρα» χιλιάδες πατριώτες σπεύδουν στο Σύνταγμα


Ηκυβέρνηση των δωσίλογων παίρνει προληπτικά κατασταλτικά και τρομοκρατικά μέτρα για να εμποδίσει τον πρώτο εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου. Απαγορεύει τις εκδηλώσεις, με ποινή επιτόπου εκτέλεσης! Από την παραμονή περίπολοι των Ιταλών καραμπινιέρων βρίσκονται στα κεντρικά σημεία τις πρωτεύουσας.

Ιδιαίτερα μέτρα εξαγγέλλονται για φοιτητές και μαθητές. Η προσέλευσή τους στους χώρους διδασκαλίας είναι υποχρεωτική εκείνη την Τρίτη. Πρόκειται για απαγόρευση που, τελικά, θα διευκολύνει, αφού σε πολλές περιπτώσεις οι αίθουσες μετατρέπονται σε χώρους εθνικών συγκεντρώσεων. Οπως στο πανεπιστήμιο (μέσα στο κτίριο και το προαύλιο), όπου ανάμεσα στις άλλες εκδηλώσεις ο κατοπινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκφώνησε πατριωτικό λόγο, που ήταν και η αιτία της απόλυσής του.

Αργότερα πολλοί θα θυμούνται ότι τότε πήραν «το βάπτισμα του αγώνα». Γράψανε στους πίνακες τα πρώτα τους συνθήματα: «28 Οχτώβρη '40 ΑΛΒΑΝΙΑ - 28 Οχτώβρη 1941 ΑΠΟΧΗ»...

Τη νύχτα 27 προς 28 Οκτωβρίου, ψηλά στον Υμηττό άναψαν φωτιές και μέσα στο σκοτάδι έλαμψε η ιστορική ημερομηνία «28 Οκτώβρη 1940» με την υπογραφή του ΕΑΜ. Ο Θ. Χατζής, κατοπινά γραμματέας του Μετώπου, γράφει ότι το ΕΑΜ είχε καλέσει τους Αθηναίους την ημέρα της επετείου το πρωί να μείνουν στα σπίτια τους και το μεσημέρι να ξεχυθούν στους δρόμους και στους τόπους των συγκεντρώσεων που είχαν καθοριστεί, με φανερά τα εθνικά χρώματα στην περιβολή τους.

Οι προσυγκεντρώσεις
Την πιο πλήρη καταγραφή για τις εκδηλώσεις έχει αφήσειο Γ. Τρικαλινός, φοιτητής τότε και στέλεχος της ΟΚΝΕ (Οργάνωση Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας), η οποία και πρωτοστατεί στην προετοιμασία του εορτασμού (χειρόγραφες προκηρύξεις, συνθήματα στους τοίχους, ομιλίες, αλλά και τα χωνιά-τηλεβόες που πρωτακούγονται τότε):

«Τόποι προσυγκέντρωσης είχαν καθοριστεί διάφοροι χώροι γύρω από την πλατεία Συντάγματος, όπου θα γινόταν η κεντρική εκδήλωση. Κι αυτή είχε οριστεί στις 11... Από πολύ νωρίς άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτες ομάδες φοιτητών μαζί με εργάτες, μαθητές και άλλους εργαζόμενους. Με νοήματα γίνονταν οι συνεννοήσεις και έπειτα σκορπούσαν από εδώ και από κει για μη γίνονται αντιληπτοί από τα ελληνόφωνα όργανα των κατακτητών και τα ιταλικά περίπολα. Την καθορισμένη στιγμή ένα σφύριγμα και μια φωνή «πατριώτες» έκανε όλες τις σκόρπιες παρέες να συγκεντρωθούν γύρω από έναν ομιλητή, που σηκωμένος στα χέρια έλεγε δυο λόγια για τις 28 του Οκτώβρη και καλούσε να πάνε ομαδικά στον Αγνωστο Στρατιώτη...

Στις 11 ακριβώς έβλεπες να καταφθάνουν οι φάλαγγες από διάφορους τόπους προσυγκέντρωσης με τις ελληνικές σημαίες μπροστά... Χιλιάδες και χιλιάδες είχαν πλημμυρίσει την πλατεία Συντάγματος... .».

Κατατέθηκαν στεφάνια, λουλούδια από πολίτες οργανωμένους σε διάφορες αντιστασιακές οργανώσεις, ακούστηκαν συνθήματα για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία της Ελλάδας κι έγιναν ολιγόλεπτες ομιλίες.

Αρκετές μαρτυρίες συγκλίνουν στο ότι οι συγκεντρωμένοι μπορεί να έφταναν τις 5.000. Οι δυνάμεις κατοχής, που βρέθηκαν εκεί, δεν τόλμησαν να επέμβουν, περιμένοντας ενισχύσεις. Οταν έφτασαν στην πλατεία οι έφιπποι Ιταλοί, οι διαδηλωτές τους υποδέχονταν με το σύνθημα «ΑΕΡΑ», παραπέμποντας στα ελληνικά κατορθώματα του προηγούμενου χρόνου.

Στις οδομαχίες, που ακολούθησαν, πολλοί τραυματίστηκαν και ποδοπατήθηκαν, πριν οι συγκεντρωμένοι διαλυθούν στους γύρω δρόμους. Ετσι, ο αθηναϊκός λαός κέρδισε μια μεγάλη μάχη και άρχισε να γράφει το έπος της Εθνικής Αντίστασης.

1942-43
Ενας «λαός τρελός» στους δρόμους της Αθήνας

Ηδεύτερη επέτειος της 28ης Οκτωβρίου θα βρει δρόμους πλημμυρισμένους «από λαό τρελό», όπως θα τον χαρακτηρίσει ο Δ. Ψαθάς θέλοντας να υμνήσει το πατριωτικό φρόνημα. Την ίδια στιγμή τα όπλα της Αντίστασης θα βροντούν στα ορεινά και στο Κρικέλι Ευρυτανίας ο Αρης θα σημειώνει την πρώτη νίκη αντάρτικου σώματος στην κατεχόμενη Ευρώπη. Εχουν προηγηθεί εκκλήσεις από πατριωτικές οργανώσεις που καλούσαν τον λαό «να μην ξεχνά τα παιδιά του που πρόσφεραν τη ζωή τους στα αλβανικά βουνά?»

Να διαδηλώσει «ενάντια στις σφαγές, τους τουφεκισμούς, στην αλληλέγγυη ευθύνη και την αρπαγή των ομήρων». Αλλά και να ζητήσει «ν΄ αυξηθεί η μερίδα του ψωμιού, να δοθούν τρόφιμα...» Η πλατεία Συντάγματος είναι ο τόπος όπου θα συγκεντρωθούν λίγο πριν από το μεσημέρι χιλιάδες πατριώτες για να διαδηλώσουν, με πρόσκληση κυρίως του ΕΑΜ, της ΠΕΑΝ αλλά κι άλλων οργανώσεων.

Με μικρές προσυγκεντρώσεις σε διάφορα σημεία της Αθήνας σχηματίζονται τρεις φάλαγγες, βαδίζουν μ' ελληνικές σημαίες μπροστά συγκλίνοντας προς την πλατεία. Οι καραμπινιέροι που έχουν αναλάβει «την τήρηση της τάξης» αιφνιδιάζονται αρχικώς και δεν αντιδρούν. Καθώς κατατίθενται στεφάνια με ζητωκραυγές για τη λευτεριά έφιπποι Ιταλοί ορμούν εναντίον των συγκεντρωμένων. Πολλοί αντιστέκονται και γίνονται συμπλοκές στον χώρο και τους γύρω δρόμους. Οι εκδηλώσεις δεν περιορίζονται στην πλατεία. Το διήμερο 28-29 Οκτωβρίου σε πολλά μέρη υψώνονται σημαίες, μοιράζονται ή τοιχοκολλούνται πατριωτικές προκηρύξεις και γράφονται αντιφασιστικά συνθήματα.

«Θάνατος στους προδότες»
Πατριωτικές εκδηλώσεις, με τη μορφή μικρών διαδηλώσεων που συγκροτούνταν ξαφνικά και διαλύονταν γρήγορα, έγιναν επίσης στους δρόμους του Πειραιά και άλλων πόλεων. Για πρώτη φορά το 1942 αντηχούν στους δρόμους εκτός από τον Εθνικό Υμνο κι άλλα τραγούδια εμπνευσμένα από την Εθνική Αντίσταση. Η επέτειος το 1943 θα τιμηθεί με φόντο τον ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα που έχει φουντώσει.

Στις απελευθερωμένες περιοχές, όπως στη Λαφίνα Πιερίων όπου γίνεται το παμμακεδονικό συνέδριο του ΕΑΜ, χιλιάδες θα τιμήσουν τη μέρα. Στην κατεχόμενη Αθήνα, όπου τους Ιταλούς έχουν διαδεχθεί οι Γερμανοί για την τήρηση της τάξης, συγκροτούνται διαδηλώσεις. Οι ανάπηροι του Ελληνοϊταλικού Πολέμου πρωτοστατούν στις πατριωτικές εκδηλώσεις. Σύμφωνα με τις παράνομες εφημερίδες «θάνατος στους προδότες ήταν η κραυγή που αντηχούσε στην Αθήνα...

Σε όλες τις συνοικίες έγιναν ογκωδέστατες συγκεντρώσεις» με συνθήματα υπέρ του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ και την εθνική ενότητα. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του Ηλία Βενέζη για τον εορτασμό στο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας (πλατεία Κοτζιά). Κατέφθασαν όμως οι Γερμανοί, ανάγκασαν όσους συμμετείχαν να σταθούν με τα χέρια ψηλά μέχρι το βράδυ. Συνέλαβαν είκοσι πατριώτες. Μερικοί απ΄ αυτούς δεν θα ξαναδούν τους συναδέλφους και τις οικογένειές τους.

1944
Παλλαϊκή συμμετοχή στον πρώτο ελεύθερο εορτασμό


Ο εορτασμός της πρώτης ελεύθερης επετείου το 1944 είναι μοναδικός στην ιστορία μας. Είναι παλλαϊκός, ενωτικός και τίποτα απ΄ αυτά που θα σκιάζουν τους κατοπινούς δεν παρατηρείται. Η «λαοκρατία» είναι αίτημα και στόχος, που εξακολουθεί να προβάλλει και ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού παρελαύνουν παρά τη βροχή εκείνο το Σάββατο. Δεκάδες εκδηλώσεις οργανώνονται στις συνοικίες. Στη δοξολογία, στις καταθέσεις στεφανιών, στη στρατιωτική παρέλαση, στις ομιλίες συμμετέχουν επισήμως όλοι. Από το ΕΑΜ και τις άλλες αντιστασιακές οργανώσεις έως τον ΕΛΑΣ και τις στρατιωτικές δυνάμεις που έχουν έλθει από τη Μ. Ανατολή.

Λόχος του Ναυτικού και του κυβερνητικού στρατού, μαζί με γενειοφόρους του ΕΛΑΣ αποδίδουν τιμές. Στην εξέδρα των επισήμων αντιπροσωπεύονται όλες οι δυνάμεις. Δίπλα στους Αγγλους στρατηγούς και ναυάρχους βρίσκεται ο στρατηγός του ΕΛΑΣ Στ. Σαράφης. Χαρακτηριστική είναι η εκτίμηση του ΚΚΕ για την «ανθρωποθάλασσα που κατέκλυσε τα πάντα». Ο λαός «διατράνωσε την πίστη του στην υπόθεση της εθνικής ενότητας, την αφοσίωσή του στην εθνική κυβέρνηση, την προσήλωσή του στον αγώνα των συμμάχων ίσαμε την τελική νίκη?» Παρόμοιες ήταν και οι δηλώσεις του πρωθυπουργού και των άλλων αξιωματούχων. Η σύμπνοια ήταν παρόμοια με εκείνη της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Συλλογικό το «ΟΧΙ».

Ολη αυτήν την περίοδο εντυπωσιακή είναι η απουσία και η οποιαδήποτε αναφορά στον Ι. Μεταξά, ενώ δεν απουσιάζουν οι καταγγελίες για το δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Το ΟΧΙ είναι αυτονόητα «συλλογικό». Θεωρείται δεδομένο ότι το έπος το έγραψε ο λαός και τα στρατευμένα παιδιά του. Η προσωποποίηση στον Μεταξά, τον βασιλιά κλπ. είναι μεταγενέστερη «κατασκευή». Κυρίως μετά την επάνοδο του Γεωργίου Β. Η επέτειος του 1944 ήταν η τελευταία που γιορτάστηκε απ΄ όλους σ΄ ένα κοινό πλαίσιο στόχων παρά τις διαφαινόμενες από τότε διαφορές. Από την επόμενη χρονιά όλα σχεδόν αλλάζουν. Ο διχασμός και οι διαφορετικές νοηματοδοτήσεις της 28ης Οκτωβρίου 1940 θα είναι ο κανόνας...

Τάκης Κατσιμάρδο
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby nikolar » Thu Nov 14, 2013 6:27 pm

Κωστής Μοσκώφ - Πῶς γράφεται ἡ ἱστορία ;

http://www.youtube.com/watch?v=cet7jYY1xIk
Κωστής Μοσκώφ
ἀποσπασματα ἀπὸ τὴν ἐκπομπὴ Παρασκήνιο
Πῶς γράφεται ἡ ἱστορία ; (ἀρχεῖο Ἑρτ 1983)
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby nikolar » Fri Nov 22, 2013 12:53 am

Τα γεγονότα στη Μακεδονία μετά την Aπελευθέρωση της

Τα κομμουνιστικά κόμματα και το Μακεδονικό

Image


Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου εμφανίστηκε κι άλλος μνηστήρας στο Μακεδονικό ζήτημα : Τα Βαλκανικά Κομμουνιστικά Κόμματα με επικεφαλής την Κομιντέρν.

Στις 15.1.1920 συνήλθε στη Σόφια Συνέδριο των Κομμουνιστικών Κομμάτων Βαλκανικής και ίδρυσε την Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία ( ΒΚΟ).

Στην 3η Διάσκεψη της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας ( ΒΚΟ) στη Μόσχα (19-21 Ιουλίου 1921) , ο Βούλγαρος Κομμουνιστής ηγέτης Κολάρωφ έθεσε θέμα αυτονομίας της Μακεδονίας, στην οποία θα περιλαμβάνονταν τα τμήματα Βαρδαρίου, Πιρίν και Αιγαίου δηλ. η γιουγκοσλαβική , βουλγαρική και ελληνική Μακεδονία. Στην απόφαση αυτή αντιτάχθηκε αρχικά ο Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ. Ελλάδος Γεωργιάδης, αλλά η απόφαση πάρθηκε και ο Γεωργιάδης διαγράφηκε. Σαφέστερο κείμενο διατυπώθηκε από την 6η ΒΚΟ το 1924 με το οποίο η ΒΚΟ κατηγορηματικά τάχθηκε υπέρ μιας κομμουνιστικής ομοσπονδίας στα Βαλκάνια όπου θα συμμετείχε και «η Δημοκρατία της Μακεδονίας και Θράκης». Την απόφαση αυτή επικύρωσε το 5ο Συνέδριο της Κομιντέρν το 1924, ενέργεια που την κατέστησε τότε υποχρεωτική για όλα τα κομμουνιστικά κόμματα.

Οι αποφάσεις της 6ης Διάσκεψης της ΒΚΟ και του 5ου Συνεδρίου της Κομιντέρν επικυρώθηκαν και από το 3ο Συνέδριο του ΚΚΕ τον Σεπτέμβριο του 1924. Οι διαφωνούντες ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο ιστορικός Κορδάτος , καθαιρέθηκαν και παραιτήθηκαν.

Η πολιτική αυτή παρέμεινε μέχρι το 1935 όταν η Κομιντέρν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την αρχή της Ανεξάρτητης Μακεδονίας και να υιοθετήσει το σύστημα «ισοτιμία των μειονοτήτων», στην προσπάθειά της να προωθήσει την πολιτική των Λαϊκών Μετώπων. Τον Απρίλιο του 1936 το ΚΚΕ ανακάλεσε την απόφαση του 1924 και ευθυγραμμίσθηκε με τη νέα γραμμή της Κομιντέρν.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έδωσε την ευκαιρία στο παλαιό Βουλγαρικό καθεστώς να πραγματοποιήσει μερικά τις επιδιώξεις του, διότι μετά την συμμαχία του με τον Άξονα πήρε ως ανταμοιβή το μεγαλύτερο μέρος της γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας και την ελληνική ανατολική Μακεδονία. Στη συνέχεια όμως η σκυτάλη περιήλθε στους γιουγκοσλάβους παρτιζάνους.

Οι αποφάσεις και οι συζητήσεις σε διάφορα συνέδρια των Κομμουνιστικών Κομμάτων ( Κομιντέρν ΒΚΟ) στη Μόσχα ή σε χώρες της Βαλκανικής, δημιούργησαν ή ενίσχυσαν τελικά την ιδέα της ιδρύσεως της δημοκρατίας της Μακεδονίας στη Γιουγκοσλαβία.

Στις 11.11.1943 συγκροτήθηκε η πρώτη Ταξιαρχία Παρτιζάνων Κοσσυφοπεδίου στη Δίβρη της Γιουγκοσλαβίας ενώ στις 20.12.1943 το 5ο Συνέδριο των Παρτιζάνων στο Γιάϊτσε ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την ίδρυση « Μακεδονικού ομόσπονδου Κράτους» στα πλαίσια Γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας.

Εκτός από τις αποφάσεις αυτές των Συνεδρίων των Κ.Κ. Βαλκανικής και Σοβιετικής Ένωσης, το θέμα ανακινούσαν και οι διάφορες οργανώσεις των Βουλγάρων μεταναστών ( και Σλαβομακεδόνων) Αμερικής, Καναδά, Αυστραλίας, που υπολογίζονται σε 100.000 περίπου. Εντονότερες δραστηριότητες επέδειξαν οι Γιουγκοσλάβοι που μετανάστευσαν μετά το 1950, γιατί ήταν φορείς της νέας θεωρίας της Μακεδονικής Εθνότητας.

Σοβαρή δραστηριότητα για την προβολή του όλου θέματος ανέπτυξε και η ανεξάρτητη μακεδονική ορθόδοξη Εκκλησία που ιδρύθηκε το 1968 στα Σκόπια και που γρήγορα με τη σειρά της ίδρυσε Μητρόπολη στην Αμερική. Σε καμιά άλλη Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας δεν ιδρύθηκε ανεξάρτητη εκκλησία, παρά μόνο στα Σκόπια. Η δραστηριότητα της είναι τεράστια στο εξωτερικό. Η « Εκκλησία» αυτή που συστήθηκε παρά τους κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν αναγνωρίζεται βέβαια ούτε από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, ούτε από το Πατριαρχείο Σερβίας, ούτε από άλλη ορθόδοξη εκκλησία και ούτε είναι δυνατόν να αναγνωρισθεί.

ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Στις 2 Αυγούστου 1944 στη μονή PROHOR PCINJSCΙ ανακηρύχθηκε η σύσταση της λαϊκής σημερινής «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» ομόσπονδου τμήματος της νέας Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας.

Πράγματι, τον Απρίλιο του 1945 ο Τίτο επιβάλλει το Ομοσπονδιακό σύστημα της Γιουγκοσλαβίας και εγκαθίστανται Κυβερνήσεις Ομόσπονδων Κρατών της Σερβίας, Κροατίας, Βοσνίας, Σλοβενίας, Μαυροβουνίου και τέλος της Μακεδονίας, η οποία ιδρύθηκε στις 30 Απριλίου 1945.

Ενώ στις άλλες πέντε δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας υπήρχαν πραγματικά φυλετικά κριτήρια, η Δημοκρατία της Μακεδονίας δημιουργήθηκε μόνο από πολιτικά κριτήρια αφού ο πληθυσμός της δεν είχε καμιά σχέση με τους Μακεδόνες ή τη Μακεδονία της αρχαιότητας. Βέβαια το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας ανήκε άλλοτε στην αρχαία Μακεδονία και ίσως να υπήρχαν ορισμένοι κάτοικοι ελληνικής καταγωγής που έχουν εκσλαβισθεί αλλά διατηρούν και μερικά έθιμα τους.

Στο μεταξύ, μετά από μακρές διαβουλεύσεις Γιουγκοσλάβων και Βουλγάρων το 1947, ο Τίτο και ο Δημητρώφ στο Μπλέντ έθεσαν τις βάσεις για την ένωση της Μακεδονίας του Πιρίν ( βουλγαρικής) , με τη Δημοκρατία των Σκοπίων. Συμφωνήθηκε ακόμα να προηγηθεί μια πνευματική και πολιτιστική προπαρασκευή των Βουλγάρων του Πιρίν ώστε να δεχθούν τη « Μακεδονοποίησή» τους και στη συνέχεια την ενσωμάτωση της επαρχίας τους στο Γιουγκοσλαβικό κράτος, σαν φυσική και αναγκαία θυσία στο βωμό της Βουλγαρο-Γιουγκοσλαβικής φιλίας, που θα οδηγούσε στην ομοσπονδοποίηση των νοτίων Σλάβων. Εις αντάλλαγμα η Γιουγκοσλαβία θα παραχωρούσε στη Βουλγαρία παλιές μικρές Βουλγαρικές περιοχές- που είχε προσαρτήσει μετά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο με τη συνθήκη του Νεϊγύ. Επί πλέον η Γιουγκοσλαβία ανέλαβε να υποστηρίξει το Βουλγαρικό αίτημα στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων για την ενσωμάτωση στην ηττημένη Βουλγαρία της Ελληνικής Δυτικής Θράκης.

Για την εκτέλεση της συμφωνίας αυτής οι Βούλγαροι δέχθηκαν την είσοδο στο Πιρίν Γιουγκοσλάβων δήθεν Μακεδόνων, καθοδηγητών, διδασκάλων και διοικητικών υπαλλήλων για την εφαρμογή του πρώτου σταδίου ενσωμάτωσης της Μακεδονίας του Πιρίν.

Για τη Μακεδονία του Αιγαίου (ελληνική) με μυστικό πρωτόκολλο αναγνωρίστηκε στη Γιουγκοσλαβία το δικαίωμα ενσωμάτωσής της μελλοντικά στην ενιαία « Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Η συμφωνία του Μπλέντ και η είσοδος των Γιουγκοσλάβων καθοδηγητών στο Πιρίν ξεσήκωσαν τους Βουλγάρους του Πιρίν, οι οποίοι διαμαρτύρονταν και έλεγαν ότι είναι Βούλγαροι και όχι Μακεδόνες.

Τον Ιούνιο του 1948 με την αποκήρυξη του Τίτο από την Κομιφόρμ η συμφωνία του Μπλέντ έπεσε στο κενό ενώ αμέσως διώχθηκαν από τη Βουλγαρία όλοι οι Γιουγκοσλάβοι καθοδηγητές.

Η Βουλγαρία από το 1948 βαθμηδόν εγκατέλειψε τις παλιές διακηρύξεις για εδαφικές διεκδικήσεις. Με επίσημη δήλωση αναγνωρίζει ότι δεν υπάρχει Μακεδονικόν Έθνος, ότι στο Πιρίν κατοικεί αμιγής Βουλγαρικός πληθυσμός και ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει Σλαβική ( Βουλγαρική) εθνότητα.

Η ρήξη αυτή δημιούργησε προβλήματα και στο ΚΚΕ. Στις 31.1.1949 η 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ που ασπάστηκε την Κομινφορμική γραμμή στο Μακεδονικό διακήρυξε ότι «ο Μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του» και τάχθηκε υπέρ μιας ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας στα πλαίσια όχι της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας, αλλά της υπό Σοβιετικό έλεγχο Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας. Αργότερα το 1956 το ΚΚΕ χαρακτήρισε την απόφαση αυτή της 5ης ολομέλειας σαν λάθος.

Δεν αναφέρω όλες τι αποφάσεις, ούτε και δηλώσεις που κατά καιρούς έγιναν από τα Κομμουνιστικά Κόμματα για το θέμα της Μακεδονίας. Στόχος αυτής της έκδοσης δεν είναι η κριτική της πολιτικής των Κομμουνιστικών Κομμάτων σ’αυτό το θέμα. Στόχος είναι να σηκωθεί ο πέπλος της πλάνης που τόσο έντεχνα, αθόρυβα και επίμονα επί δεκαετίες ολόκληρες κάλυψε την αλήθεια στην ιστορία της Μακεδονίας, που είναι απλή και ξεκάθαρη.

http://history-of-macedonia.com/2013/11 ... um=twitter
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Unread postby zenjt » Tue Nov 26, 2013 12:07 pm

Η Βόρειος Ηπειρος μετά τη χάραξη των Ελληνοαλβανικών συνόρων… Μετά την οριστική διευθέτηση των συνόρων μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας και παρά το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά επεδίωξε την ανάπτυξη των Ελληνοαλβανικών σχέσεων και γειτονική συνεργασία, οι αλβανικές κυβερνήσεις πολιτεύτηκαν τελείως αντίθετα.

Ο Πάγκαλος με βάση την ελληνοτουρκική σύμβαση (Ιανουάριος 1923) θα μπορούσε να στείλει στην Τουρκία τους μουσουλμάνους της Θεσπρωτίας. Δεν το έπραξε. Τους κράτησε ως αλβανική μειονότητα. Πολλοί Αλβανοί σπούδαζαν σε ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και σε στρατιωτικές σχολές. Ακόμη, η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τον Αχμέτ Ζώγου ως Βασιλιά της Αλβανίας.

Παρόλα αυτά, η Αλβανία ξεκίνησε ένα συστηματικό πρόγραμμα αφελληνισμού του Ελληνικού στοιχείου και αφανισμού της εθνικής ελληνικής μειονότητας, που αδίκως υπήχθη στο αλβανικό κράτος.

Το πρόγραμμα του αφελληνισμού άρχισε από τα σχολεία. Τα ελληνικά σχολεία που ανθούσαν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στην ενιαία Ήπειρο, άρχισαν να φθίνουν και να ελαττώνονται συνεχώς. Ο αριθμός των Ελλήνων μαθητών που φοιτούσαν σε ελληνικά σχολεία κατά την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας ξεπερνούσε τους 2.500. Με την παρέλευση λίγων χρόνων, αφότου το Βόρειο Ηπειρωτικό Τμήμα υπήχθη στην αλβανική επικράτεια, ο αριθμός άρχισε περιοδικά να ελαττώνεται. Αρκεί να αναφέρουμε ότι, ενώ το σχολικό έτος 1925-26 λειτουργούσαν στον Βορειοηπειρωτικό χώρο 78 ελληνικά σχολεία, έφτασαν το 1932 να λειτουργούν μόνο 10. Δηλαδή σε διάστημα εφτά χρόνων έκλεισαν εξήντα οχτώ (68) σχολεία. Και μόνο το γεγονός αυτό αποδεικνύει την ανθελληνική πολιτική των αλβανικών κυβερνήσεων. Αυτή την περίοδο οι Αλβανοί ιθύνοντες διόριζαν μουσουλμάνους δασκάλους στις ελληνόφωνες περιοχές για να διδάξουν την αλβανική γλώσσα. Οι διώξεις εις βάρος των ελληνικών σχολείων και, επομένως, εις βάρος της ελληνικής γλώσσας, κορυφώθηκαν το 1935 όταν η αλβανική κυβέρνηση έκλεισε τα ελληνικά σχολεία.

Η Ελληνική κυβέρνηση για το κλείσιμο των σχολείων προσέφυγε στην Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ). Το θέμα έφτασε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Οι Βορειοηπειρώτες δικαιώθηκαν και το αλβανικό κράτος αναγκάστηκε να ξανανοίξει τα σχολεία.

Παράλληλα με τους διωγμούς στην παιδεία άρχισαν και θρησκευτικοί διωγμοί. Η Αλβανία διέκοψε τους δεσμούς της ορθοδόξου Εκκλησίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ίδρυσε Αυτοκέφαλη Εκκλησία, εξαρτώμενη απόλυτα από το κράτος.

Το 1937 το Οικουμενικό Πατριαρχείο αναγνώρισε την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας ως αυτοκέφαλη.

Το 1929 το Οικουμενικό Πατριαρχείο χειροτόνησε δύο Μητροπολίτες: Τον Ευλόγιο Κουρίλα ως Μητροπολίτη Κορυτσάς και τον Παντελεήμονα Κοτόκο ως Μητροπολίτη Αργυροκάστρου. Το 1939, μετά την κατάληψη της Αλβανίας από τους Ιταλούς, οι δυο Μητροπολίτες εκδιώχθηκαν από τις Έδρες τους και κατέφυγαν στην Ελλάδα.

Από τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκαν οι Αλβανοί στα σχολεία και στην Εκκλησία, αποδεικνύεται η εχθρική πολιτική τους. Η ανθελληνική αυτή πολιτική συνεχίστηκε και μετά το 1939, χρονιά που η Αλβανία ενώθηκε με την Ιταλία. Πριν από την ιταλική εισβολή κατά της Ελλάδας, οι Αλβανοί είχαν αρχίσει άγριους διωγμούς κατά των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών.

Στη διάρκεια του Β’ Μεγάλου Πολέμου, πολλές προσωπικότητες του Βορειοηπειρωτικού χώρου και ανώνυμοι άνθρωποι, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν και πολλοί θανατώθηκαν, για να τρομοκρατηθούν και να υποκύψουν στα διεθνιστικά κελεύσματα των Αλβανών κομμουνιστών οι ελληνικοί πληθυσμοί.

Αυτή την περίοδο οι Βορειοηπειρώτες βρέθηκαν μεταξύ δύο πυρών: Διώκονταν από τους Αλβανούς, οι οποίοι συνεργάζονταν με τους Ιταλούς και Γερμανούς, αλλά και από τους κομμουνιστές, οι οποίοι, μετά την αποχώρηση των Γερμανών, ανέλαβαν την εξουσία στην Αλβανία (Νοέμβριος 1944).

Οι Ελληνοαλβανικές σχέσεις από το 1944 μέχρι το 1971 πέρασαν από πολλές διακυμάνσεις. Όταν η Αλβανία βρισκόταν υπό την επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης (1945-1960) οι σχέσεις με τη γειτονική μας χώρα όλο και επιδεινώνονταν. Κάποια μικρή βελτίωση άρχισε να παρατηρείται κατά την περίοδο της αλβανικής στροφής προς την Κίνα.

Το 1946, στο Συνέδριο Ειρήνης των Παρισίων τέθηκε και πάλι το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα, αλλά συνάντησε έντονες αλβανικές αντιδράσεις. Οι σύνεδροι δεν πήραν καμιά απόφαση για το θέμα και, επομένως, το ζήτημα της Βορείου Ηπείρου παρέμεινε και παραμένει εκκρεμές.

Με τον εμφύλιο πόλεμο (1947-1949) οι Αλβανοί βοήθησαν φανερά τους αντάρτες. Επέτρεψαν την ελεύθερη είσοδο και έξοδο του λεγόμενου «Δημοκρατικού στρατού». Μετά τον θάνατο του Στάλιν παρατηρείται μικρή βελτίωση στις σχέσεις των δύο χωρών, οι οποίες, όμως, διακόπηκαν μετά τη συνάντηση και συνομιλία του Σοφοκλή Βενιζέλου με τον Νικήτα Χρουτσώφ στη Μόσχα. Ο Χρουτσώφ είχε υποσχεθεί στον Σοφοκλή Βενιζέλο να θέσει το θέμα της Ελληνικής μειονότητας στον Ενβέρ Χότζα και τον διαβεβαίωσε ότι θα απαιτήσει μεγαλύτερη αυτονομία για τη μειονότητα στα θέματα Παιδείας και Εκκλησίας.

Η συνομιλία αυτή μεταξύ του Σοφ. Βενιζέλου και του Χρουτσώφ ερμηνεύτηκε από τους Αλβανούς ότι οι Σοβιετικοί ήταν υπέρ της απόδοσης των κατοχυρωμένων μειονοτικών δικαιωμάτων στους Βορειοηπειρώτες και ακόμη υπέρ των ελληνικών διεκδικήσεων στη Βόρειο Ήπειρο.

Κατά τη χοτζική περίοδο οι Βορειοηπειρώτες ήταν τελείως αποκομμένοι από τον μητρικό κορμό και τον ελληνικό πολιτισμό. Τα σχολικά βιβλία ήταν μεταφρασμένα από τα αλβανικά με πλήθος από ανθελληνικά συνθήματα και διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδας. Οι μαθητές διδάσκονταν μόνο αλβανική ιστορία. Ελλάδα δεν υπήρχε. Στο Αργυρόκαστρο εκδιδόταν και κυκλοφορούσε στη μειονότητα το «Λαϊκό Βήμα», ελληνόφωνη εφημερίδα που απηχούσε την επίσημη γραμμή του Αλβανικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Image
Το καθεστώς του Χότζα επεχείρισε συστηματική αλλοίωση του εθνικού χαρακτήρα των Ελλήνων. Μετέφερε μαζικά στα ελληνοχώρια Αλβανούς εποίκους από το Βορρά, ενώ αποψίλωνε τον ντόπιο ελληνικό πληθυσμό με φυλακίσεις και εξορίες και απομάκρυνσή τους από τον τόπο τους προς εξεύρεση εργασίας στη Μέση και Βόρεια Αλβανία. Στον Βορειοηπειρωτικό χώρο ίδρυσε μικρά χωριά τα οποία δεν θεωρούνταν μειονοτικά. Σ’ αυτά τα χωριά οι Έλληνες έχαναν το δικαίωμα της διδασκαλίας στην ελληνική γλώσσα. Γίνονταν βίαιες μετακινήσεις Ελλήνων προς εξεύρεση εργασίας στα Τίρανα και σε άλλες αλβανικές πόλεις, με αποτέλεσμα να χάνουν την ιδιότητα του μειονοτικού. Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ότι και στις λεγόμενες «μειονοτικές ζώνες» επιχειρήθηκε με πολλούς τρόπους βίαιος εξαλβανισμός. Τα ελληνικά τοπωνύμια αντικαταστάθηκαν από αλβανικά. Τα χριστιανικά ονόματα αντικαταστάθηκαν με αρχαία ονόματα, με ονόματα λουλουδιών και με άλλα. Τα ευρήματα από αρχαιοελληνικούς χώρους βαφτίστηκαν «ιλλυρικά».

Το ισχυρότερο και πιο αποφασιστικό πλήγμα που δέχτηκε ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου και άλλαξε στην κυριολεξία η ζωή του ήταν η κατάργηση της θρησκείας το 1967. Γνώριζαν οι Αλβανοί κυβερνώντες ότι η ορθοδοξία αποτελούσε το βασικό συστατικό της εθνικής ταυτότητας των Βορειοηπειρωτών και προχώρησαν στην κατάργηση του θρησκεύματος.

Στον πολιτικό τομέα η Ελληνική κυβέρνηση έκανε ένα βήμα προσέγγισης με την Αλβανία. Προχώρησε στην άρση του εμπολέμου που ίσχυε μεταξύ των δύο κρατών. Από το 1940 με βασιλικό διάταγμα η Αλβανία είχε χαρακτηριστεί εχθρικό κράτος. Η Ελλάδα ήρε την εμπόλεμη κατάσταση, γιατί θεώρησε ότι η άρση του εμπολέμου θα αποτελούσε μια καλή αρχή για τη συνεργασία μεταξύ των κυβερνήσεων και θα συνέτεινε στην ανάπτυξη των διμερών σχέσεων και στην επίλυση ζητημάτων που αφορούσαν την ελληνική μειονότητα. Δυστυχώς, η άρση του εμπολέμου δεν έφερε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και στην Αλβανία και την πτώση των ειδώλων, οι αλβανικές κυβερνήσεις δεν προέβησαν σε ενέργειες για την απόδοση των δικαιωμάτων στη μειονότητα.

Δυστυχώς, και σήμερα οι Αλβανοί ιθύνοντες θεωρούν την μειονότητα απειλή και μετέρχονται κάθε μέσο για τη συρρίκνωση και τον αφανισμό της. Κάνουν ό,τι είναι δυνατόν να εξαναγκάζουν τους Έλληνες να εγκαταλείπουν τις πατρογονικές τους εστίες.

Είναι ανάγκη εθνική και επιτακτικό καθήκον η Ελληνική Πολιτεία να καταβάλει προσπάθειες, ώστε να δημιουργηθεί στους ελληνικούς πληθυσμούς το αίσθημα της ασφάλειας.

Είναι γνωστό ότι οι μακροχρόνιες προσπάθειες των Ηπειρωτών δεν τελεσφόρησαν. Δεν δικαιώθηκαν οι Βορειοηπειρώτες για τους αγώνες τους. Οι ατέλειωτες διχόνοιες και ασυμφωνίες, οι μικροπολιτικές πολιτικές, οι ανώφελες σκοπιμότητες και η έλλειψη ομόνοιας επηρέασαν και επηρεάζουν το εθνικό ζήτημα της Βορείου Ηπείρου.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ: Πρωινός Λόγος..
Orthodoxathemata.blogspot.com
User avatar
zenjt
 
Posts: 45778
Joined: Wed Nov 16, 2011 7:16 pm
Location: ΚΕΡΚΥΡΑ

PreviousNext

Return to ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest