ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

...διάφορες πληροφορίες, θέσεις και γεγονότα που διαδραματίστηκαν και είναι χρήσιμο να φρεσκάρονται στη μνήμη μας...

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby rose » Mon Aug 05, 2013 4:43 pm

Το σώμα φωνάζει...αυτό που σωπαίνει το στόμα!
«Η ασθένεια ειναι μια σύγκρουση μεταξύ της προσωπικότητας και της ψυχής». Bach


AΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ του Nelson Torres (Ψυχίατρος στη Βενεζουέλα)




Πολλές φορές..........

Το κρυολόγημα "στάζει" όταν ο οργανισμός δεν κλαίει

Ο πονόλαιμος "φράζει" όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει τις αγωνίες

Το στομάχι καίει όταν ο θυμός δεν μπορεί να βγει

Ο διαβήτης εισβάλει όταν η μοναξιά πονάει

Το σώμα παχαίνει όταν όταν η δυσαρέσκεια πιέζει

Ο πονοκέφαλος καταθλίβει όταν αυξάνουν οι αμφιβολίες

Η καρδιά χαλαρώνει όταν το νόημα της ζωής φαίνεται να τελειώνει

Οι αλλεργίες συμβαίνουν όταν η τελειομανία ειναι ανυπόφορη

Τα νύχια σπάνε όταν απειλούνται οι άμυνες

Το στήθος σφίγγει όταν η υπερηφάνεια σκλαβώνει

Η πίεση αυξάνει όταν ο φόβος φυλακίζεται

Οι νευρώσεις παραλύουν όταν το εσωτερικό παιδί τυραννάει

Ο πυρετός θερμαίνει όταν οι άμυνες εκρήγνουν τα όρια της ανοσίας

Τα γόνατα πίνουν όταν η υπερηφάνεια είναι "άκαμπτη"

Ο καρκίνος σκοτώνει εάν δεν συγχωρείς

Και οι σιωπηλοί σου πόνοι;
Πως μιλάνε στο σώμα σου;


Η ασθένεια δεν είναι κακό. Θα σου πει οτι έχεις πάρει λάθος δρόμο. Ο δρόμος προς την ευτυχία δεν ειναι ευθύς.
Υπάρχουν καμπύλες που ονομάζονται ΛΑΘΗ,
φανάρια που λέγονται ΦΙΛΟΙ,
φώτα που ονομάζονται ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,
κι όλα γίνονται αν έχεις ένα ανταλλακτικό που ονομάζεται ΑΠΟΦΑΣΗ,
μια ισχυρή μηχανή που ονομάζεται ΑΓΑΠΗ,
μια καλή ασφάλιση που ονομάζεται ΠΙΣΤΗ,
άφθονο καύσιμο που ονομάζεται ΥΠΟΜΟΝΗ,
αλλά πάνω απ’ όλα έναν έμπειρο οδηγό που ονομάζεται ΘΕΟΣ!!!
Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby rose » Sun Aug 11, 2013 4:36 pm

“Πρέπει να αφήνουμε το παρελθόν στη λήθη και το μέλλον στην Θεία Πρόνοια.”

Image


Ο μόνος δρόμος για να βρεις αυτό που πραγματικά θέλεις στη ζωή σου είναι να ξεφορτωθείς όλα όσα δε θέλεις, όλα όσα γνωρίζεις ενδόμυχα ότι σε κρατάνε πίσω.

Δεν μπορείς να προχωρήσεις μπροστά αν κουβαλάς μαζοχιστικά στην πλάτη σου τις μίζερες εμπειρίες από το παρελθόν σου. Δεν προχωράς αν έχεις προσκολληθεί σε αρνητικούς ανθρώπους, καταστάσεις ή συνήθειες που σου απορροφούν την πολύτιμη ενέργειά σου. Δεν προχωράς αν επαναφέρεις στο νου σου μνήμες θλιβερές που σε κρατούν ακινητοποιημένο από το φόβο. Είναι καιρός να δράσεις. Είναι καιρός να σπάσεις τις αλυσίδες σου.

Είναι καιρός να ελευθερώσεις τα χέρια σου ώστε να μπορέσουν να αδράξουν τα δώρα που θα σκορπίσει η Θεία Πρόνοια στο δρόμο σου.

Απελευθερώνεσαι από το παρελθόν σου όταν νιώθεις ευγνωμοσύνη για τις εμπειρίες που σου προσέφερε, οι οποίες σε έκαναν να πονέσεις ή να χαρείς, να γελάσεις ή να κλάψεις και τελικά σε βοήθησαν να αναπτυχθείς. Κοίταξε το παρελθόν σου με τη ματιά του απροσκόλλητου παρατηρητή, σα να μην έχει συμβεί σε εσένα, σαν να έπαιξες καλά ή άσχημα ένα δραματικό ρόλο στο θέατρο της ζωής. Μάθε από τις εμπειρίες που έζησες κι άφησέ τις να φύγουν.

Το να αφήνεις πίσω το παρελθόν σου, σημαίνει να βρίσκεις το κουράγιο να αποδέχεσαι τις αλλαγές που συμβαίνουν καθημερινά στη ζωή σου και να βρίσκεις τη δύναμη να συνεχίζεις.

Το να αφήνεις πίσω το παρελθόν σου, σημαίνει να ανοίγεις μια νέα πόρτα στη ζωή σου, σημαίνει να καθαρίζεις ένα φραγμένο μονοπάτι που σε εμποδίζει να προχωρήσεις για να φτάσεις στο ξέφωτο, σημαίνει να απελευθερώνεις την αληθινή σου ύπαρξη από την προβληματική εικόνα που λανθασμένα μέχρι τώρα νόμιζες πως ήταν ο εαυτός σου.

'Ομως όσο και αν γίναμε δυνατοί μετά από τις εμπειρίες που έχουμε βιώσει, πάντα θα έρθει μια στιγμή που θα χρειαστούμε ξανά τον άγγελό μας να μας στηρίξει... στα δύσκολα ... που ποτέ δεν σταματούν! Τότε έρχονται πάντα οι Άγγελοι της Ζωής μας!!!!

Κάποιες φορές ερχονται στο δρόμο μας, την κατάλληλη στιγμή, οι ανθρωποι εκείνοι που χρειαζόμαστε, για να στηριχθούμε και να συνεχίσουμε την πορεία της ζωής μας..

Για να αντλήσουμε πίστη και δύναμη απ΄ τη δική τους ψυχική δύναμη που κρύβουν μέσα τους, και απλόχερα όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, δίνουν και σε μας ..

Είναι αυτές οι ψυχούλες που τις νοιώθεις αθόρυβα, σιωπηλά, προσευχητικά κοντά σου, και σαν αύρα λεπτή σου χαρίζουν το χάδι της αγάπης τους.
Είναι αυτές οι ψυχούλες που μπορούν ν΄ ακούσουν τον πόνο σου, την αμαρτία σου, το πρόβλημά σου, τις ανασφάλειές σου ...να σε κατανοήσουν, χωρίς να σε κρίνουν ...να σου πουν ένα λόγο παρηγοριάς, μια συμβουλή, χωρίς να σε καταδικάσουν ...να σου δώσουν λίγο απ΄ το χρόνο τους, χωρίς να βιάζονται ...να σου χαρίσουν ένα χαμόγελο, χωρίς να περιμένουν τίποτα από σένα ...Είναι αυτές οι όμορφες, ευγενικές ψυχούλες, που σαν Θείο Δώρο έρχονται στο δρόμο μας, στέκουν στον πόνο μας, στέκουν στην θλίψη μας, στέκουν στις πτώσεις μας, στέκουν στις ανασφάλειές μας, και με το λυχναράκι της δικής τους ψυχής, μας φωτίζουν το δικό μας σκοτάδι, μας ξυπνούν απ΄ το δικό μας λήθαργο, μας απαλύνουν κάθε πόνο, ψυχικό και σωματικό, μας βοηθούν να σηκωθούμε και να σταθούμε στα πόδια μας, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την πορεία της ζωής μας..!!!!

Αυτό που μένει σε εμάς είναι να κρατήσουμε το κανάλι που οδηγεί στην καρδιά μας ανοιχτό σε κάθε προσφορά Φιλίας, Αλληλοεκτίμησης και προ πάντων Αγάπης...!!!!


Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby rose » Thu Aug 15, 2013 10:23 pm

Η Θεϊκή σοφία διδάσκει

Image
Image


Λύχνος ἐντολή νόμου καί φῶς, ὁδός ζωῆς καί ἔλεγχος καί παιδεία (Παροιμίες,6,3):
Η κάθε εντολή του θείου νόμου είναι λυχνάρι και φως που φωτίζει, δρόμος ασφαλής, που οδηγεί στην ευτυχισμένη και ειρηνική ζωή, έλεγχος όταν παρεκτρέπεσαι, παιδαγωγός που μορφώνει τον χαρακτήρα σου.

Παντί ἀνθρώπῳ μή ἔκφαινε σήν καρδίαν, καί μή ἀναφαιρέτω σοι χάριν:
Μην ανοίγεις την καρδιά σου σε κάθε άνθρωπο και μη δέχεσαι εύνοια και φιλία απ'αυτόν που σου είναι άγνωστος (Σοφία Σειράχ,η, 19)
Η καρέκλα που κάθεσαι γεννάει φίδια που θα αγωνίζονται να σε πνίξουν (Λόγια γέροντα ιερέα προς τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε', όταν έγινε Πατριάρχης)

Ἔλεγξον φίλον, πολλάκις γὰρ γίνεται διαβολή, καὶ μὴ παντὶ λόγῳ πίστευε:

εξέτασε και ρώτησε το φίλο σου και συνεξηγήσου μαζί του, διότι πολλές φορές γίνεται διαβολή και συκοφαντία και για αυτό μην πιστεύεις κάθε λόγο (Σοφία Σειράχ, 19, 15)
Να αποκρίνεσαι σε όσους σε συκοφαντούν όχι με λόγια, αλλά με αρετές (Ισαάκ ο Σύρος)

Παγίς ἰσχυρά ἀνδρί τά ἴδια χείλη:
τρομερή παγίδα στον άνθρωπο το στόμα του, με το οποίο έδωσε κάποια υπόσχεση (Παροιμίες, στ, 2)
Γλώσσα κακή τρίτου προσώπου έδιωξε γυναίκες ενάρετες και εργατικές από τα σπίτια τους και στέρησε αυτές από τους κόπους των χεριών τους και τους μόχθους τους(Προσοχή σε κρυφές κακολογίες και ψιθυρισμούς),[Σοφία Σειράχ κη', 15]

Μή ἀπόσχῃ εὖ ποιεῖν ἐνδεῆ, ἡνίκα ἄν ἔχῃ ἡ χείρ σου βοηθεῖν:
Μην αποφεύγεις από έλλειψη αγάπης να συνδράμεις και να ευεργετήσεις εκείνον που βρίσκεται σε ανάγκη και κίνδυνο, εφόσον έχεις στα χέρια σου τα μέσα και μπορείς να τον βοηθήσεις (Παροιμίες, γ, 27)

'Αγρυπνία πλούτου ἐκτήκει σάρκας, καί ἡ μέριμνα αὐτοῦ ἀφιστᾶ ὕπνον:
Η αϋπνία, η προκαλούμενη από την φροντίδα για απόκτηση πλούτου, λιώνει και φθείρει το σώμα κι η αγωνιώδης αυτή φροντίδα για πλούτο αφαιρεί τον ύπνο (Σοφία Σειράχ, λα', 1)

Ὁ μεταδιδούς ἐν ἁπλότητι:

εκείνος που έχει κλίση να μοιράζει από τα αγαθά του στους φτωχούς, ας το κάνει αυτό με απλότητα, χωρίς επίδειξη ή άλλα εγωιστικά ελατήρια (Προς Ρωμαίους, ιβ, 8)

Με την ελπίδα την ισχυρή στην πραγματοποίηση των υποσχέσεων του Θεού, θα περάσουμε το βίο μας.
Η αναβολή της εκπληρώσεως των Θείων υποσχέσεων είναι έργο παιδαγωγικό πολλές φορές, πάντοτε δε αποβλέπει στην πνευματική μας ωφέλεια. Ας μην αδημονούμε κι απελπιζόμαστε. Εκείνο που υπόσχεται ο Θεός έχει τη δύναμη να το εκτελέσει. Ας αναθέτουμε λοιπόν με τέλεια εμπιστοσύνη τον εαυτό μας και τα ζητήματά μας στην παντοδύναμη προστασία του Θεού (Κυριακοδρόμιο, Εκδόσεις Σωτήρ, 4ος τόμος)

Αξιοθαύμαστοι και αξιομίμητοι οι Σαμαρείτες. Έδειξαν ενδιαφέρον και θέλησαν να γνωρίσουν οι ίδιοι προσωπικά τον Σωτήρα Χριστό και να μην περιορισθούν μόνο στα όσα τους πληροφόρησε η συμπατριώτισσά τους, η Σαμαρείτισσα. Πόσο ευτυχείς θα είμαστε και εμείς εάν δείχνουμε ενδιαφέρον να μελετούμε τον λόγο του Θεού και γνωρίζουμε προσωπικά τον Σωτήρα και Λυτρωτή μας Χριστό (Κυριακοδρόμιο, τόμος 1ος, εκδόσεις Σωτήρ)

Μηδέν νόθον δόγμα τῷ τῆς ἀγάπης προσχήματι παραδέχεσθε:

με το πρόσχημα της αγάπης-δηλαδή με το προσωπείο, τη μάσκα της αγάπης-μη δέχεσθε τη νόθεση και παραχάραξη του δόγματος (Ιωάννης Χρυσόστομος, PG 62, 91)

Ούτε υπήρξε ποτέ, ούτε υπάρχει, ούτε θα υπάρξει ποτέ στη γη τόπος χωρίς λύπη.
Τόπος χωρίς λύπη μπορεί να γίνει μόνο η καρδιά μας, όταν κατοικήσει σ' αυτήν ο Ιησούς Χριστός (Στάρετς Νίκων, 1931 μέσα στη φυλακή)

Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby rose » Sun Aug 18, 2013 8:21 pm

Ρώτησαν κάποτε ένα ασκητή για να τον πρειράξουν...αν ο Θεός μετά από τόσο αγώνα που έχεις κάνει σε βάλει στην κόλαση;
Και αυτός απάντησε: Αν εγώ έχω βάλει τον Θεό μέσα μου..η κόλαση θα γίνει παράδεισος...



Image


Πως μπορούμε να ασχολούμαστε με τη δική μας ευτυχία όταν υπάρχουν τόσα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα;
Πείνα , φτώχια, άθλιες συνθήκες ζωής …



Ένας ισχυρός αλλά ανόητος βασιλιάς παραπονέθηκε ότι το άγριο έδαφος πλήγωνε τα πόδια του. Διέταξε λοιπόν να καλυφθεί όλο το βασίλειο με δέρμα αγελάδας για να προστατέψει τα πόδια του. Ο τρελός της αυλής όμως γέλασε και είπε πως η ιδέα του βασιλιά ήταν γελοία.
Ο βασιλιάς θύμωσε πολύ και είπε στον τρελό : «Δείξε μου εσύ έναν καλύτερο τρόπο αλλιώς θα σου κόψω το κεφάλι!».
Ο τρελός είπε : «Πες να κόψουν μικρά κομμάτια δέρμα για να καλύψεις απλώς τα πόδια σου» Κι έτσι γεννήθηκαν τα παπούτσια!

Με λίγα λόγια αν περιμένουμε να εξαλειφθούν όλα τα προβλήματα της ανθρωπότητας για να νιώσουμε κι εμείς ευτυχισμένοι μάλλον ματαιοπονούμε.
Τον μόνο που μπορούμε να αλλάξουμε είναι ο εαυτός μας. Εμείς πρέπει να γίνουμε η όαση στην οποία θα προσέρχονται οι υπόλοιποι για να ξεδιψάσουν.
Εμείς πρέπει να δώσουμε το φωτεινό παράδειγμα. Πρέπει να δημιουργήσουμε τέτοια περίσσια χαράς μέσα μας ώστε να προσφέρουμε και στην ομήγυρη μας.

Διότι “ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος”. Η χαρά που προϋπάρχει μέσα μας πρέπει να αναδυθεί.

Αυτό όμως που συνήθως θεωρούμε χαρά, δεν είναι χαρά. Το πολύ – πολύ να είναι διασκέδαση. Είναι απλώς ένας τρόπος για να αποφεύγει κανείς τον εαυτό του.
Είναι ένας τρόπος για να μεθάμε, για να πνιγόμαστε μέσα σε κάτι ώστε να μπορέσουμε να ξεχάσουμε την δυσαρέσκειά μας, την ανησυχία μας, τις έγνοιες μας,
την αγωνία μας.

Έτσι, κάθε είδους διασκέδαση θεωρείται ότι είναι χαρά. Δεν είναι ! Οτιδήποτε έρχεται απ’ έξω, δεν είναι χαρά. Οτιδήποτε εξαρτάται από κάτι δεν μπορεί να είναι χαρά.

Περιμένεις ένα αγαπημένο πρόσωπο για να αισθανθείς ευτυχισμένος; Αν είσαι ευτυχισμένος το αγαπημένο πρόσωπο θα έρθει!


«Είσαι τρελός;», σε ακούω να μονολογείς. «Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα»



Κι εγώ σε ρωτάω : «Θεωρείς χωρίς ουσία την διδασκαλία του Χριστού;»

«Η βασιλεία των ουρανών εντός υμών εστί»



Λέτε να μας κορόιδευε;

Μήπως ήταν ακόμη ένας τρελός ονειροπόλος;


Πρώτα να αναζητήσετε το βασίλειο του Θεού, μας προέτρεψε και τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν. Το Βασίλειο όμως του Θεού είναι ο τελικός σκοπός, το Βασίλειο του Θεού είναι το αποτέλεσμα.

Μπορείς να βάλεις το σπόρο στη γη και το δέντρο να ακολουθήσει. Όταν όμως το δέντρο υπάρχει και καταφέρεις να ανακαλύψεις το δέντρο, τότε θα εμφανιστούν εκατομμύρια σπόροι.

Η ζωή είναι ένας κύκλος και αν η αιτία ακολουθείται από το αποτέλεσμα, τότε και το αποτέλεσμα μπορεί να ακολουθείται από την αιτία. Άρχισε από όπου θες. Δημιούργησε την αιτία ή δημιούργησε το αποτέλεσμα. Αλλά η αιτία μπορεί να μην εξαρτάται από σένα. Ενώ το αποτέλεσμα ;

Θα έρθει το αγαπημένο πρόσωπο που περιμένεις; Μπορεί να αρρωστήσει, μπορεί να πεθάνει, μπορεί να βαρέθηκε την γκρίνια σου και να μη σε αντέχει άλλο … Τότε τι θα κάνεις ;

Η αιτία είναι πέρα από μένα. Το αποτέλεσμα όμως είναι μέσα μου. Η αιτία είναι σ’ αυτό που με περιτριγυρίζει, η αιτία είναι εξωτερική.

Το μυστικό της ζωής είναι η αγάπη! Αγαπώ το Θεό, όταν αγαπώ τους ανθρώπους γύρω μου. Αγαπώ τον εαυτό μου, χωρίς να διακατέχομαι από φιλαυτία, είμαι αισιόδοξος/η για το αύριο και ζω την κάθε στιγμή με την ελπίδα που χάρισε ο Δημιουργός! Γιατί όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχει και ζωή!

ΓΙ' ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΕ ΕΝΑ ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΤΑΡΙΕΣΤΕ.

Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby rose » Tue Aug 20, 2013 12:20 am

Μακρύς Καιρός Κοντεύει...

«…να’ σαι εσύ ο ποταμός κι εσύ να΄σαι το φράγμα»


Image

Το τραγούδι αναφέρεται στον πνευματικό αγώνα. Διαβάστε κάποιους από τους στίχους ...
1.και η ψυχή παρακαλά το σώμα να νηστεύει
2.γυρεύει φάρο η καρδιά το φως του Παραδείσου
3.κι είναι Θεέ τόσο βαριά τόσα πολλά τα πάθη
4.Αν η κατάρα φέρει ευχή, γεννάει ευλογία να μη φοβάται η ψυχή σκοτάδι, τρικυμία
5.μα δένω κόμπους στο σχοινί και η ευχή κανόνας (μετράει κομποσκοίνι)
6.κάνω ευχή: σώμα ψυχή να κάνουν συμμαχία
7.και η ψυχή να εύχεται το σώμα να παλεύει

Ακούστε το....


Βαρύς χειμώνας έρχεται
μακρύς καιρός κοντεύει
και η ψυχή παρακαλά
το σώμα να νηστεύει

Νύχτα μεγάλη νύχτωσε,
σκοτάδι της αβύσσου
γυρεύει φάρο η καρδιά
το φως του Παραδείσου

Λίγο πριν τη θύελλα
ο άνεμος κοπάζει
μα αν βγει η ψυχή στη θάλασσα
το κύμα την αρπάζει

Τη σέρνει, την τραβολογά
τη ρίχνει μες στα βάθη
κι είναι Θεέ τόσο βαριά
τόσα πολλά τα πάθη

Αν η κατάρα φέρει ευχή
γεννάει ευλογία
να μη φοβάται η ψυχή
σκοτάδι, τρικυμία

Νύχτωσε νύχτα σκοτεινή
βαρύς είν' ο χειμώνας
μα δένω κόμπους στο σχοινί
και η ευχή κανόνας

Λίγο πριν τη θύελλα
πριν σπάσει η τρικυμία
κάνω ευχή: σώμα ψυχή
να κάνουν συμμαχία

Δεν είναι πράγμα εύκολο
δεν είναι λίγο πράγμα
να' σαι εσύ ο ποταμός
κι εσύ να' σαι το φράγμα

Βαρύς χειμώνας έρχεται
μακρύς καιρός κοντεύει
και η ψυχή να εύχεται
το σώμα να παλεύει




Αναρωτιέσαι μερικές φορές πώς είναι δυνατόν κάποιοι στίχοι να κρύβουν τόσο μεγάλο νόημα σε τόσες λίγες λέξεις. Αφορμή για αυτή τη σκέψη στάθηκε ένα τραγούδι που ναι μεν το γνωρίσαμε αρκετό καιρό πριν, εν τούτοις όμως, συνεχίζει να μας εμπνέει και να μας προβληματίζει. Ο λόγος για το «Μακρύς καιρός κοντεύει» των De Facto.


Πόλεμοι, πείνα, εξαθλίωση, μόλυνση του περιβάλλοντος, αποξένωση, εκμετάλλευση και μοναξιά. Σημεία των καιρών. Ζοφερές εικόνες σαν το κρύο του βαρύ χειμώνα. Ένα κρύο που αρχίζει να περιβάλλει και τις καρδιές μας, αν και αυτές έχουν φτιαχτεί μόνο για θερμά αισθήματα.


Παρόλο που ο χειμώνας είναι δριμύς, έρχεται μια υπόσχεση: «Μακρύς καιρός κοντεύει». Αιώνιος καιρός θα λέγαμε. Μια αιωνιότητα γεμάτη από αντίθετες έννοιες από αυτές που περιγράψαμε παραπάνω. Για όσους το επιλέξουν.


Είναι τρομακτικό να ξέρεις ότι δεν υπάρχει τέλος. Ειδικά αν η κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι, μόνο ευχάριστη δεν είναι. Γι’ αυτό «η ψυχή παρακαλά το σώμα να νηστεύει», να μαθαίνει στα λίγα για να κερδίσει τα περισσότερα. Να συνηθίσει στην έννοια της αποκοπής του θελήματός της, όταν αυτό δεν έχει τη σφραγίδα του Δημιουργού, αλλά είναι γεμάτο προσμείξεις.


Η μέρα αποχαιρετά. «Νύχτα μεγάλη νύχτωσε, σκοτάδι της αβύσσου». Γιατί να είναι κακό το βράδυ; Το σημαντικότερο πλεονέκτημά του είναι ότι δεν σε βλέπουν. Κρύβεσαι πίσω από τη μάσκα που έχεις καταφέρει να πλασάρεις στους γύρω σου και συνεχίζεις αμέριμνος και βολεμένος. Πού καιρός για αποκαλύψεις και αλλαγές; Και τι τις χρειάζεται κανείς αυτές, τη στιγμή που περνά καλύτερα στο ημίφως; Αν δημιουργηθεί η ανάγκη για φως, υπάρχει η δυνατότητα του τεχνητού. Και όλα φτιάχνονται.


Μα, μια ακτίνα, ένα αλλιώτικο φως που τρεμοπαίζει και αχνοφαίνεται ανά διαστήματα, σα να προέρχεται από ένα φάρο, θυμίζει εποχές που οι ακτίνες του Ήλιου έκαναν τα πάντα να μοιάζουν τόσο αληθινά και φυσικά! Τι όμορφη αίσθηση! Ξεχασμένη! Το μειδίαμα των ανθρώπων ήταν τρανταχτό γέλιο και στα μάτια τους ήταν ζωγραφισμένη η σοφία. Όχι εκείνη που αποκτιέται με την ανάγνωση τόμων βιβλίων και την απόκτηση μεταπτυχιακών τίτλων, αλλά η μία και μοναδική Σοφία που αποκτιέται μέσα από την αλληλεπίδραση των ανθρώπων και την διάθεση να κοπιάσουν για να εισπράξουν… τη χαρά ότι κόπιασαν. Και το αποτέλεσμα έρχεται μόνο του.


Τελικά, τι γυρεύει η καρδιά μέσα στο σκοτάδι; Από τη μια μεριά να αντικρίζει έρεβος και από την άλλη την πρό(σ)κληση να δώσει τέλος στην τύφλωση. Μαγνητισμένη από την ευκαιρία που της δίνεται, και με τη γνώση του παρελθόντος να τη συνοδεύει, «γυρεύει φάρο η καρδιά το Φως του Παραδείσου» που τόσο άδοξα έχασε.


Η συνειδητοποίηση του κενού της ψυχής μας είναι το πρώτο βήμα. «Ο άνεμος» που μας είχε αναστατώσει πρωτύτερα, «κοπάζει». Νιώθουμε πιο γαλήνιοι και έτοιμοι να ριχτούμε στον αγώνα. Βλέπουμε πιο καθαρά. Κάτι μας ταρακούνησε. Ένας λόγος, μια εικόνα, μια συμπεριφορά, ένα χάδι. Τώρα φαντάζει πιο όμορφη η ζωή, πιο σταθερή. Όλα αυτά όμως, «λίγο πριν τη θύελλα». Μια στιγμή πριν αισθανθούμε τόσο σίγουροι και έτοιμοι να αφήσουμε την ψυχή μας να περπατήσει στα παλιά λημέρια. Να βιώσει και να αισθανθεί ξανά πράγματα που την είχαν συνεπάρει, με την ελπίδα να τα δει από μια άλλη σκοπιά, πιο δυναμική.


«Μ’ αν βγει η ψυχή στη θάλασσα, το κύμα την αρπάζει». Περιμένει στη γωνία εκείνος που προδώθηκε από την απόφασή μας για επαναπροσδιορισμό μας. Θέλει να μας ξανακερδίσει. Κι αυτή την έρμη την ψυχή «τη σέρνει, την τραβολογά, τη ρίχνει μες στα βάθη». Και πώς αυτή να κρατηθεί στην επιφάνεια; «Είναι Θεέ τόσο βαριά, τόσα πολλά τα πάθη»!


Η απόφαση όμως πάρθηκε. Τα βήματα πηγαίνουν από μόνα τους. Η βαριά πόρτα ανοίγει και μια γνώριμη μορφή περιμένει και αγωνιά. «Αν η κατάρα φέρει ευχή, γεννάει ευλογία»[1]. Το θολό ποτάμι ξεχύνεται, τα μάτια χαμηλώνουν και το σκυφτό σώμα δηλώνει την επιθυμία για μια νέα αρχή. Οτιδήποτε περιττό, έφυγε. Χάθηκε. Τώρα άναψε η φλόγα για «να μη φοβάται η ψυχή σκοτάδι, τρικυμία».


Στην έξοδο όμως, το μαύρο χρώμα και το κρύο κυριαρχούν. «Νύχτωσε νύχτα σκοτεινή, βαρύς είν’ ο χειμώνας». Ο άνεμος χτυπά τα παραθυρόφυλλα. το χιόνι φωλιάζει στον κήπο, η βροχή γλύφει την εξώπορτα «μα, δένω κόμπους στο σχοινί και η ευχή κανόνας»[2]. Κάτι έχει αλλάξει σε σχέση με την προηγούμενη βαρυχειμωνιά. Σαν να στοιβάχτηκαν πολύτιμα εφόδια που ήρθε ο καιρός τους για να χρησιμοποιηθούν. Εφόδια που δεν σκουριάζουν, δεν παλιώνουν και δεν εξαντλούνται[3].


Κι η θύελλα είναι πάλι έτοιμη να ξεσπάσει, μα δεν θα βρει ένα θύμα σε εμφύλιο πόλεμο με τον ίδιο του τον εαυτό. «Κάνω ευχή σώμα ψυχή να κάνουν συμμαχία»[4]. Θέλω και τα δύο να είναι πρόθυμα. Να διώξουν όποια ασθένεια τα βασανίζει και να ριχτούν στη μάχη. Κι ας είναι πιο γλυκιά η λιποταξία. Κι ας υπόσχεται περισσότερα, φαινομενικά.


Οι Σειρήνες ζωντανεύουν και αρχίζουν το γλυκό τους τραγούδι. Η ψυχή δένεται στο κατάρτι. Σφαλίζει αυτιά και μάτια. Κλείνει τις διεξόδους. Γίνεται φράγμα που φράζει την ίδια της την επιθυμία. Πράγμα απαιτητικό και κόντρα στο ρεύμα[5]. «Δεν είναι πράγμα εύκολο, δεν είναι λίγο πράγμα να΄ σαι εσύ ο ποταμός κι εσύ να’ σαι το φράγμα». Μα, χρειάζεται! Για να νικήσεις τον «βαρύ χειμώνα» που «έρχεται» και να κερδίσεις το «μακρύ καιρό» που «κοντεύει»[6].


Μακάρι να δομούμε συνεχώς με τέτοιο τρόπο την ψυχή μας, ώστε να επιζητά «να εύχεται το σώμα να παλεύει» και να είμαστε άξιοι μέσα στην αναξιότητά μας να βιώνουμε το «μακρύ καιρό» ακόμη και μέσα σε «βαρύ χειμώνα»[7].

___________________
[1] «Η γαρ κατά Θεόν λύπη μετάνοιαν εις σωτηρίαν αμεταμέλητον κατεργάζεται, η δε του κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται» (Β’ Κορ. ζ’, 10)
[2] «Πας γαρ ος επικαλέσηται το όνομα Κυρίου σωθήσεται» (Ρωμ. ι’, 13)
[3] «Τα γαρ όπλα της στρατείας ημών ού σαρκικά, αλλά δυνατά τω Θεώ προς καθαίρεσιν οχυρωμάτων λογισμούς καθαιρούντες και παν ύψωμα επαιρόμενον κατά της γνώσεως του Θεού, και αιχμαλωτίζοντες παν νόημα εις την υπακοήν του Χριστού» (Β’ Κορ. ι’, 4-5)
[4] «η γαρ σαρξ επιθυμεί κατά του πνεύματος, το δε πνεύμα κατά της σαρκός. Ταύτα δε αντίκειται αλλήλοις, ίνα μη α αν θέλητε ταύτα ποιήτε.» (Γαλ. ε’, 17)
[5] «Η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται» (Β’ Κορ. ιβ’, 9)
[6] «το δε καλόν ποιούντες μη εκκάκωμεν. Καιρώ γαρ ιδίω θερίσομεν μη εκλυόμενοι» (Γαλ. στ’, 9)
[7] «ο Θεός… ουκ εάσει υμάς πειρασθήναι υπέρ ό δύνασθε αλλά ποιήσει συν τω πειρασμώ και την έκβασιν του δύνασθαι υμάς υπενεγκείν» (Α’ Κορ. ι’, 13)
Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby marjory » Tue Aug 20, 2013 12:27 pm

ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ;

Ο ανεπιθύμητος (Κυρ. Ε´ Ματθ.)
«Ιδόντες αυτόν παρεκάλεσαν όπως μεταβή από των ορίων αυτών» [Ματθ. η´ 28 - θ´1]


Στην χώρα των Γεργεσηνών κατοικούσαν άνθρωποι που είχαν συνηθίσει στην παρανομία. Γιατί παράνοµο ήταν κατά τον Μωσαικό νοµο να τρέφουν χοίρους. Απαγορευόταν να τρώνε χοιρινό κρέας η να πουλάνε στους ειδωλολάτρες χοίρους. Αλλά αυτοί περιφρονούσαν τον Νοµο. Τον καταπατούσαν χωρίς συστολή και αύξαναν ανενόχλητοι τα εισοδήµατά τους. Εµπορεύονταν την παρανοµια και απεκόµιζαν σηµαντικά κέρδη.
Έτσι τώρα που ανέλπιστα χάνουν τα παράνοµα κέρδη τους, ξεσηκώνονται και διώχνουν τον Ιησού από την Χώρα τους. Όσο δεν θίγονταν τα υλικά τους συµφέροντα όλα πήγαιναν καλά. Μόλις όμως ο Κύριος τους τιµώρησε για τις παραβάσεις τους, ξεσηκώθηκαν. Γίνεται ανεπιθύµητος γι᾽ αυτούς.

Α) Καί σηµερα ανεπιθύµητος!
Γιά πόσους όμως και σηµερα ο Κύριος είναι ο ανεπιθύµητος! Γιατί και σηµερα υπάρχουν άνθρωποι που συστηµατικά παραβαίνουν τον νοµο του Θεού. Πως µπορεί να είναι επιθυµητός ο Κύριος που είναι Νοµοθέτης της ηθικής τάξεως, από τους ανθρώπους της παρανοµίας και του συµφέροντος; Ο Κύριος που λέει «δικαιοσύνην µάθετε οι ενοικούντες επί της γης», που ζητάει ειλικρίνεια και τιµιότητα µπορεί να είναι επιθυµητός από ανθρώπους που στην ατοµική και κοινωνική τους ζωή καταπατούν θεληµατικά τον θείο νοµο; Πού συχνά χρησιµοποιούν κάθε µέσο, θεµιτό και αθέµιτο, για να αυξήσουν τα παράνοµα κέρδη τους;

Ας υποθέσουµε ότι ο Κύριος εµπαινε σηµερα σ᾽ ένα εµπορικό κατάστηµα, σ᾽ ένα ιατρείο, σ᾽ ένα δικηγορικό η ακόµα και σ᾽ ένα χρηµατιστηριακό γραφείο. Ζητάει να συναντηθή εκεί µε τον ιδιοκτήτη, τον προιστάµενο. Κι εκείνος ενοχλείται από την επίσκεψη. Έχει τα χέρια του βουτηγµένα στην πλεονεξία, στην αδικία. Η καρδιά του είναι συντονισµένη στο κέρδος, στην απόκτηση όσο το δυνατόν περισσοτέρων υλικών αγαθών. Όσα κι αν αποκτήση δεν του φθάνουν … Δεν σκέπτεται τίποτα άλλο. Ο άλλος, οι ηθικές αρχές, δεν τον αγγίζουν … Γι᾽ αυτό και λέει στον ανεπιθύµητο Επισκέπτη ότι το εµπόριό του, το γραφείο του, η επιχείρησή του, δεν έχει καµια σχέση µε την θρησκεία. Καί του ζητάει να φύγη! Δεν Σε γνωρίζω ποιός είσαι. Δεν Σε θέλω. Φύγε το συντοµότερο. Η παρουσία Του και το µήνυµα Του εµποδίζει τις δουλειές τους. Τούς µπερδεύει. Ενοχλεί την συνείδησή τους. Οι δουλειές τους είναι ύποπτες. Τα σχέδιά τους παράνοµα ο πόθος του πλουτισµου άπληστος. Γι᾽ αυτό δεν Τον θέλουν. Είναι το Φως το ολόλαµπρο και δυνατό. Οι αµφίβολες όμως δουλειές χρειάζονται ηµίφως, σκοτάδι.

Β) Τον διώχνουν «µε τρόπο».
Το φως «ελήλυθεν εις τον κοσµον και ηγάπησαν οι άνθρωποι µάλλον το σκότος η το φως- ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα». Αλλά δεν τολµούν να τα βάλουν πάλι ανοιχτά µαζί Του. Τού ζητούν λοιπόν µε τρόπο καλό να παραµερίση. Δεν βρίζουν, δεν παρουσιάζονται φανατικοί εχθροί Του. Κάθε άλλο. Τηρούν µάλιστα και τα προσχήµατα: «Να δώσουµε κάτι στην Εκκλησία η σε κάποιο φτωχό; Ευχαρίστως. Να βάλουµε την εικόνα του Χριστού στο µαγαζί, στο γραφείο, στο αυτοκίνητό µας. Μην ζητάς οµως να επέµβης στις δουλειές µας. Μην επιµένης να κόψουµε τις κακές συνήθειές µας, να αλλάξουµε ζωή. Σε παρακαλούµε πολύ µην επιµένης. Τώρα είναι καιρός να µείνουµε µόνοι µας, µε τα σχέδιά µας, και τις επιδιώξεις µας … Στην εποχή µας δεν µπορεί να εφαρµόση κανείς τον νοµο του Θεού… ».

Όταν όμως διώχνουµε τον Κύριο η πιο σωστά, όταν αποµακρυνώµαστε από αυτόν και ελευθερωνόµαστε από κάθε ηθικό δεσµο, τότε γινόµαστε δεσµώτες της χειρότερης τυραννίας. Υποδουλωνόµαστε στην ύλη, γινόµαστε σκλάβοι του χρηµατος. Πόσο όμως διαφορετικά είναι, όταν ο Κύριος είναι ο επιθυµητός της ζωής µας! Επιθυµητός «σύντροφος, φίλος κι αδελφός», όχι µόνο την Κυριακή, αλλά όλες τις µέρες της εβδοµάδος. Στο γραφείο, στο κατάστηµα, στο εργοστάσιο, στο χωράφι …Καί η παρουσία Του να κατευθύνη την ζωή µας, να ακολουθή τα ίχνη Του, να είναι συµφωνη µε τις θείες Του εντολές!

*Από το περιοδικό «ΖΩΗ»
αρ.τ. 4259, Ιούλιος - Αύγουστος 2012
Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»
Ω πανύμνητε μήτερ, η τεκούσα των πάντων αγίων αγιώτατον Λόγον, δεξαμένη την νυν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας, και της μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως τους Σοι βοώντας.
User avatar
marjory
Site Admin
 
Posts: 3293
Joined: Tue Nov 15, 2011 10:29 am

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby rose » Thu Aug 22, 2013 7:38 pm

“Ἔχασες τόν Παράδεισο, γιατί σπαταλοῦσες τόν καιρό σου μέ τούς νεκροζώντανους”

Image

Μια χριστιανή κοπέλα από την Αθήνα, πριν μερικά χρόνια , βρέθηκε μπροστά σ’ ένα δίλημμα. Μίσησε ο κακός την σωφροσύνη της και της έβαλε σκέψεις ότι θα ‘πρεπε να παρεκκλίνει έστω και λίγο από τον δρόμο του Θεού για να επιτύχει την αποκατάστασή της. Πάλευε λοιπόν η συνείδησή της με την ολιγοπιστία της. Τότε την λυπήθηκε ο φιλανθρωπότατος Χριστός μας και την στερέωσε στην αρετή μ’ ένα όνειρο συγκλονιστικά διδακτικό. Ένα όνειρο μέσα από το οποίο πέρασε ένα μήνυμα του Θεού, μια σοβαρή προειδοποίηση όχι μόνο για εκείνην αλλά και για όλους. Το διηγήθηκε στον σεβαστό Πνευματικό της και σε πνευματικές αδελφές της, για να τις ωφελήσει.

Είπε τα εξής:

«Είδα ότι βρισκόμουν σ’ έναν υπόγειο χώρο , σαν αυτούς που είναι κάτω από την Ομόνοια, όπου περνούν τα τραίνα, αλλά υπήρχε ημίφως. Μέσα σ’ αυτόν τον χώρο εκινούντο δύο κατηγορίες ανθρώπων. Οι μεν περπατούσαν, αλλά ήταν ανέκφραστοι , με απλανές βλέμμα , χωρίς να έχουν αίσθηση χώρου και χρόνου. Ήταν σαν κινούμενοι νεκροί, νεκροζώντανοι. Οι δε ήταν φυσιολογικοί, ζωντανοί άνθρωποι σαν κι εμένα, και είχαμε συγκεντρωθεί όλοι μαζί σ’ ένα μέρος. Τότε ανάμεσά μας παρουσιάστηκε ένας Φωτόμορφος άνδρας με θεία όψι και μας είπε δείχνοντάς μας με το χέρι του μια διέξοδο, που έμοιαζε με πύλη, έξω από την οποία φαινόταν να υπάρχει άπλετο φως.

- Προσέξτε! Για να βγήτε απ’ αυτό το μισοσκόταδο προς το φως, πρέπει, όταν ακούσετε μια καμπάνα που θα χτυπήσει, να τρέξετε να προλάβετε να βγείτε έξω από εκείνη την πύλη, διότι αν δεν προλάβετε, θα μείνετε για πάντα εδώ μέσα!

Εγώ άρχισα να αγωνιώ αν θα άκουγα την καμπάνα. Για μια στιγμή ίσα που την άκουσα απόμακρα…
Άρχισα να τρέχω προς την πύλη, αλλά άλλοι είχαν τρέξει πρωτύτερα και έβγαιναν προς το φως. Όταν πλησίασα κι εγώ, ίσα που πρόλαβα κι έβγαλα το σώμα μου και η πόρτα άρχισε να κλείνει! Άρχισα και φώναζα σε βοήθεια τον Θεό μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής μου. Τότε παρουσιάστηκε ο Θείος αυτός άνδρας και με τράβηξε προς το φως, ενώ η πόρτα έκλεινε σαν αυτόματη, αγγίζοντας τα πόδια μου.

Ίσα που μπόρεσα να γλυτώσω! Τότε όμως, όλοι που βγήκαμε προς το φως, αντικρύσαμε ένα τραγικό θέαμα. Ενώ οι νεκροζώντανοι περιφέρονταν ακόμα στο μισοσκόταδο, χωρίς να έχουν πάρει είδηση τίποτε από όλα αυτά που συνέβησαν γύρω τους, μέσα από τα κάγκελα της κλειστής πύλης, έκλαιγε και χτυπιόταν μια παρθένος κοπέλλα με μακρυά μαλλιά , που φορούσε λευκά. Έκλαιγε γιατί δεν πρόλαβε να βγει. Φώναζε κοιτώντας τον Θείο αυτόν άνδρα, που φαίνεται πως ήταν ο Σωτήρας Χριστός , κι έλεγε:
- Γιατί, γιατί Θεέ μου, εγώ δεν βγήκα προς το φως; Γιατί δεν πρόφτασα; Δεν είμαι κακή, είμαι αγνή. Γιατί;…

Και τότε Εκείνος της είπε:

- Ναι, είσαι αγνή. Αλλά την ζωή σου την πέρασες απορροφημένη με τους νεκροζώντανους. Γι’ αυτό δεν άκουσες την καμπάνα να βγεις προς το “φως”!
Τόσο πολύ συγκλόνισε αυτό το μήνυμα του Θεού την κοπέλλα, ώστε συνέχισε την ζωή της θεοσέβειας και της αρετής με μεγαλύτερη συνέπεια. Σε λίγο ο Θεός την αξίωσε να αποκτήσει μια ευλογημένη οικογένεια.

Το θέμα όμως είναι γενικό. Ας αναλογιστεί ο καθένας πόσο χρόνο χάνει με τις ματαιοδοξίες του κόσμου τούτου και τους “νεκροζώντανους” της κοινωνίας (δηλαδή τους ανθρώπους που είναι προσκολλημένοι στην ύλη και την αμαρτία ) , ώστε να φεύγει ο πολύτιμος χρόνος της ζωής, που μας δόθηκε από τον Θεό για μετάνοια και καλλιέργεια της ψυχής μας, με αδιαφορία και χλιαρότητα. Άλλωστε , έχει πει ο Κύριος μέσα στην Αγία Γραφή “…ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου”. (Αποκ. Γ΄, 16 )


Από το βιβλίο: «Μηνύματα από τον Ουρανό»
Έκδοσις Ι. Μονής Παναγίας Βαρνάκοβας

Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby rose » Sat Aug 24, 2013 5:10 pm

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ ΓΕΜΙΖΕΙ ΜΕ ΕΛΑΧΙΣΤΑ.
Μάρω Βαμβουνάκη

Image

Οι μεγάλες καρδιές και οι υγιείς ψυχές είναι πραγματικά φτιαγμένες να γεμίζουν με ελάχιστα, αρκεί αυτά να είναι θεϊκά, ουσιαστικά, όσα βοηθούν την αληθινή ζωή μας, πέρα και μακριά από τα μάταια άγχη, τις υλιστικές μας αυθυποβολές και την ψυχοφθόρα ανθρωπαρέσκεια. "Η ψυχή είναι ακατάβλητη και πείσμων, γιατί είναι πνοή του παντοδύναμου Θεού", "τιμωρεί με οδύνες όσους δε σκύβουμε να ακούσουμε εκείνα που ψιθυρίζει αυτή η ακαταπόνητη, η ασυμβίβαστη αύρα μέσα μας".


"O άνθρωπος είναι καμωμένος από συγκρούσεις. Η αρμονία που αποτελεί προϋπόθεση αλλά και στόχο, η ωριμότητα, δύσκολα πετυχαίνονται στην πράξη.
Αν τα αντίθετα στο σύμπαν –στο εξαίσιο πέρασμα της μέρας στη νύχτα, του χειμώνα στο καλοκαίρι, της βροχής στον ήλιο, της φουρτούνας στη νηνεμία–, όλα τα διαφορετικά συνταιριάζουν υπέροχες συμφωνίες, στις συμπεριφορές μας και στα συναισθήματά μας συνεχώς γρονθοκοπούνται.

Ο πόλεμος με τον μισητό, μειονεκτικό εχθρό-εαυτό επιζητά αφορμές να μεταφέρει την οργή του, την πίκρα του, την απογοήτευση της αδυναμίας του έξω.
Την αυτοτιμωρία που αισθάνεται πως διψά τη μετατρέπει σε τιμωρία κατά άλλου. Για άλλη μια φορά να ρίξει το φταίξιμο μακριά, σαν ασθένεια μολυσματική, σαν βρόμικο ρούχο, να γλιτώσει απ’ την αυτομομφή και τη φριχτή ενοχή. Και όσο πιο απλός και αγαθός είναι ο απέναντι, τόσο θα του θυμώνει, όπως θυμώνουμε με τον καθαρό καθρέφτη μας όταν τον κοιτάμε και μας στέλνει πίσω, ως είδωλο, ένα τέρας.

Υπάρχουν πλάσματα τόσο καθαρά που μας φτιάχνουν καθρέφτη, χωρίς να μιλούν, χωρίς να κάνουν τίποτα εξαιρετικό. Μόνο με το βλέμμα, με το χαμόγελο, με τη λάμψη που έρχεται από μέσα τους. Κάποιοι αναζητούν να πλησιάσουν τέτοια πρόσωπα, να καθρεφτιστούν, και κάποιοι τρέχουν μακριά τους, συκοφαντώντας τα, μέσα στο μυαλό τους έστω, για δικαιολογία."


ΔΟΣ ΜΟΙ ΤΟΥΤΟΝ ΤΟΝ ΞΕΝΟΝ

Η Σίσσυ Κόσσυβα φιλοξενεί την κ. Μάρω Βαμβουνάκη
Μια εκπομπή του ραδιοφώνου της Βοιωτικής Εκκλησίας με πολλά μηνύματα και διδαχές που θα ήταν καλό να την ακούσετε:

http://www.youtube.com/watch?feature=pl ... edRA#t=108
Xαίρε Μήτερ Δέσποινα της ζωής, χαίρε η προστάτις, των τιμώντων σε και φρουρός,
χαίρε η ελπίς μου, η δόξα και ισχύς μου μετά Θεόν η μόνη συ μου βοήθεια.
User avatar
rose
 
Posts: 637
Joined: Wed Nov 16, 2011 9:58 pm

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby nikolar » Mon Aug 26, 2013 10:57 pm

Το σχοινί

Image

Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, ο οποίος θέλησε να ανεβεί το ψηλότερο βουνό.
Ξεκίνησε, λοιπόν, την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος. Η νύχτα, λοιπόν, έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα. Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά. Συνέχισε να πέφτει… και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του. Σκεφτόταν, τώ­ρα, το πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί πού ήταν δεμένο στη μέση του να τον τραβά δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα. Μόνο το σκοινί τον κρατούσε ζωντανό. Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και μιάς άλλης επιλογής, φώναξε:
- Θεέ μου, βοήθησε με!
Ξαφνικά, μια βαθειά φωνή προερχόμενη από τον ουρανό απάντησε:
- Τί θέλεις να κάνω;
- Σώσε με, Θεέ μου!
- Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε σώσω;
- Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς!
- ΤΟΤΕ, ΚΟΨΕ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΣΟΥ….
Αλλά δεν το έκανε!

Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ένας ορειβάτης βρέθηκε πεθαμένος, παγωμένος και το σώμα του κρεμόταν από ένα σκοινί. Τα χέρια του κρατούσαν σφιχτά το σκοινί ΜΟΝΟ 3 μέτρα μακριά από τη γη…
nikolar
 
Posts: 1253
Joined: Sun Nov 20, 2011 11:51 am

Re: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Unread postby Ιουλίττα » Wed Aug 28, 2013 7:27 pm

Πηγή: diakonima.gr

Ο εκκλησιασμός (Γέροντας Θεοδόσιος Δαμβακεράκης)

Image


Ο εκκλησιασμός

«Πηγαίνετε κάθε Κυριακή στην Εκκλησία; Εξομολογείσθε; Κοινωνείτε; Όχι; Πως θα γίνετε επιστήμονες παιδιά μου; Θα σας πω λοιπόν για την Εκκλησία».

Ο άνθρωπος που δεν πηγαίνει, δεν σώζεται, γιατί η κιβωτός που σώζει τον άνθρωπον είναι η Εκκλησία. Εκεί γίνονται μυστήρια και λέει ο ψαλμωδός «εν εκκλησίας ευλογείτε τον Θεόν».

Πρέπει λοιπόν να εκκλησιάζεσθε κάθε Κυριακή τώρα που είσθε μικροί και πάτε για ένα μέλλον, θα σας πω μια ιστορία:

Στην Κων/πολη ήταν κάποτε ένας άνθρωπος πολύ γέρος που είχε ένα μονάκριβο παιδί. Εκείνη την εποχή ήταν οι δούλοι, οι σκλάβοι. Μια μέρα του λέει λοιπόν:

«Θα ‘ρθείς παιδί μου, να σε πουλήσω σαν σκλάβο γιατί δεν μπορώ άλλο. θα σου δώσω εγώ την ευχή μου καί θα περάσεις καλά». Το παιδί, επειδή ήταν καλό, άκουσε τον πατέρα του και του λέει «Όπως θέλεις πατέρα».

Ήταν λοιπόν ένας άρχοντας και του λέει: «Πόσο θα μου πουλήσεις τον γιό σου» και πληρώνει.Παίρνει ο πατέρας το παιδί πιο πέρα και του λέει: «θα σου δώσω μια πατρική συμβουλή. Τώρα που θα πας στον άρχοντα, θα κάνεις υπακοή, αλλά όταν θα βλέπεις Εκκλησία θα μπαίνεις, θα πηγαίνεις στην Λειτουργία από την αρχή μέχρι το τέλος»

Πήρε ο άρχοντας το παιδί σκλάβο, αλλά επειδή ήταν πολύ καλό το πήρε κοντά του και τον έστελνε με διάφορα έγγραφα σε άλλους άρχοντες. Μια ημέρα πήγαιναν σε κάποιον άρχοντα αλλά εξέχασε να πάρει ένα έγγραφο. Λέει λοιπόν στο παιδί «πήγαινε παιδί μου να μου το φέρεις, είναι επάνω στο γραφείο μου».

Την ώρα όμως που μπήκε το παιδί, η γυναίκα του άρχοντα αμάρτανε με έναν άλλον σκλάβο, χωρίς όμως να τους δεί το παιδί. Αυτοί όμως το είδαν και φοβήθηκαν, ότι τους είδε, θα το έλεγε στον άρχοντα και θα τους τιμωρούσε αυστηρά.

Όταν λοιπόν επέστρεψε ο άρχοντας του λέει η γυναίκα του: «Ο νεαρός που έστειλες το πρωί μου επιτέθηκε με κακό σκοπό, γι’ αυτό θέλω να τον τιμωρήσεις αυστηρά».

Ο άρχοντας ειδοποιεί έναν αξιωματικό πως θα του στείλει αύριο ένα υπηρέτη και να τον σκοτώσει.

Την άλλη μέρα λέει στο παιδί: «Πήγαινε στον αξιωματικό και πες του ότι ήλθα για την παραγγελία». Το παιδί έκανε τον σταυρό του και έφυγε.

Στον δρόμο του όμως ήταν μια Εκκλησία που ελειτουργείτο. Μπήκε, προσκύνησε τις εικόνες και σταμάτησε να ακούσει την λειτουργία όπως του είχε πει ο πατέρας του με αποτέλεσμα να καθυστερήσει μία ώρα. Στο διάστημα αυτό ο άλλος δούλος, που είχε αμαρτήσει, αγωνιούσε γιατί περνούσε η ώρα καί δεν γινόταν τίποτα.

Η αμαρτία πάντα γεννά τον θάνατον. Αποφάσισε να πάει ο ίδιος στον αξιωματικό να δει τι έγινε και εκείνος τον σκοτώνει.

Όταν τελείωσε η λειτουργία πηγαίνει το παιδί και του λέει: «ήλθα για την παραγγελία», και τότε αυτός του είπε «πάρτην» και του δίδει ένα σακούλι.

Γυρίζει στον άρχοντα που εκείνη την στιγμή ήταν μαζί με την γυναίκα του και του δίνει την παραγγελία. Ανοίγει το σακούλι και βλέπει το κεφάλι του δούλου. Το είδε και η γυναίκα του, φοβήθηκε και ομολόγησε, ότι αυτός ήταν ο δούλος που την κακοποίησε και όχι το παιδί.

Ο άρχοντας τότε έκανε το παιδί, γιο του και έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του πλούσια.

Βλέπετε παιδάκια μου, πόσο ωφελήθηκε το παιδί, και έσωσε τη ζωή του και έζησε κατόπιν πλούσια, γιατί επήγε μια ώρα στην Εκκλησία.

Ο άνθρωπος πάντοτε ωφελείται όταν εκκλησιάζεται. Να το προσέξετε αυτό για να σας βοηθήσει ο Θεός στο ποθούμενό σας.

Πρέπει να πηγαίνετε στην Εκκλησία. Ύστερα πρέπει να εξομολογείσθε για να κοινωνήσετε.Όπως λερώνετε τα ρούχα σας και τα πλύνετε, έτσι και σαν άνθρωποι αμαρτάνετε και πρέπει να εξομολογείσθε για να πλύνετε την ψυχή σας.

Δεν μπορεί να πει ο άνθρωπος ότι «δεν μπορώ αλλά δεν θέλω». Πέστε τι είπε ο Χριστός και δεν μπορείτε να το κάνετε; Να εκκλησιάζεσθε λοιπόν κάθε Κυριακή και να νηστεύετε Τετάρτη και Παρασκευή. Μη φοβάσθε ότι θα πάθετε τίποτα.

Εάν θα φάτε κρέας την Μεγάλη Παρασκευή δεν βλάπτετε τον Χριστό αλλά κάνετε παράβαση. Πως θα δείξουμε την αγάπη μας προς τον Χριστόν; Πας στην εκκλησία, παίρνεις ένα κεράκι και δίδεις 100δρχ, το ανάβεις και προσκυνάς την εικόνα του Χριστού. Ο Θεός δεν θέλει τα λεφτά σου. Από την άλλη μεριά πάλι λέει «Να η Μαρία μου άναψε ένα κεράκι» ή «η Μαρία δεν έφαγε λάδι για μένα». Του δείχνεις την αγάπη σου.

Ο Θεός δεν είναι δυνάστης. Όμως πρέπει να Του δείχνουμε την αγάπη μας και την λατρεία μας.Να το προσέξουμε αυτό τώρα που είσθε μικροί και εύχομαι ο Θεός να σας αξιώσει στο ποθούμενό σας και στην ουράνια βασιλεία Του».

Πηγή: Μαρεντάκης Παναγιώτης, Θεολόγος τ. Γυμνασιάρχης, «Ο Γέροντας Θεοδόσιος, ο ασκητής της Κρήτης», Εκδόσεις-Βιβλιοπολείο «Η αυτογνωσία», Χανιά 2009.
Ιουλίττα
 

PreviousNext

Return to ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest