Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Tue Apr 03, 2018 5:52 pm

Image



«Επικατάρατος ό ποιών τα έργα Κυρίου άμελώς» (1)



Παλιά, αν ένας ευλαβής ασχολείτο με την κατάσταση στον κόσμο, δεν πρέπει να ήταν καλά·

ήταν για κλείσιμο στον Πύργο. (2)

Σήμερα (3) αντίθετα, αν ένας ευλαβής δεν ενδιαφέρεται και δεν πονάει για την κατάσταση πού επικρατεί στον κόσμο,

είναι για κλείσιμο στον Πύργο.

Γιατί τότε αυτοί πού κυβερνούσαν είχαν Θεό μέσα τους, ενώ σήμερα πολλοί από αυτούς πού κυβερνούν δεν πιστεύουν.

Είναι πολλοί τώρα εκείνοι πού επιδιώκουν να τα διαλύσουν όλα, οικογένεια, νεολαία, Εκκλησία.


Το να ενδιαφέρεται κανείς τώρα και να ανησυχεί για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το έθνος μας είναι ομολογία,

γιατί ή Πολιτεία τα βάζει με τον θείο νόμο.

Ψηφίζει νόμους ενάντιους στον νόμο τού Θεού.

Είναι και μερικοί αδιάφοροι πού ούτε στον θεσμό της Εκκλησίας πιστεύουν ούτε Έθνος παραδέχονται και,

για να έχουν το χουζούρι τους λένε, «ό Απόστολος Παύλος λέει να μην ενδιαφέρεσαι για τα πράγματα τού κόσμου»,

και έτσι αδιαφορούν!


'Αλλά ό Απόστολος Παύλος άλλο εννοούσε. Τότε τα ειδωλολατρικά έθνη είχαν εξουσία.

Μερικοί ξέκοψαν από το κράτος και πίστεψαν στον Χριστό.

Έλεγε λοιπόν ό Απόστολος Παύλος σ' αυτούς «εσείς μην άσχολήσθε με τα πράγματα τού κόσμου»,

(4) για να ξεχωρίζουν από τον κόσμο, γιατί όλος ό κόσμος ήταν ειδωλολατρικός .


Από την στιγμή όμως πού ανέλαβε την εξουσία ό Μέγας Κωνσταντίνος και επικράτησε ό Χριστιανισμός,

δημιουργήθηκε σιγά-σιγά ή μεγάλη χριστιανική παράδοση με τις Εκκλησίες, τα μοναστήρια, την τέχνη,

το τυπικό της λατρείας κ.λπ.

Έχουμε λοιπόν ευθύνη να τα διατηρήσουμε όλα αυτά και να μην αφήσουμε τους εχθρούς της Εκκλησίας να τα διαλύσουν.

Έχω ακούσει και Πνευματικούς να λένε: «Εσείς μην άσχολήσθε μ' αυτά»!


Αν είχαν μεγάλη αγιότητα και έφθαναν με την προσευχή σε τέτοια κατάσταση, πού να μην τους ενδιαφέρει τίποτε,

να τους φιλούσα και τα πόδια.

Αλλά τώρα αδιαφορούν, γιατί θέλουν να τα έχουν καλά με όλους και να καλοπερνούν.

Ή αδιαφορία δεν επιτρέπεται ούτε στους κοσμικούς, πόσο μάλλον στους πνευματικούς ανθρώπους.

Ένας άνθρωπος τίμιος, πνευματικός, δεν πρέπει να κάνη τίποτε με αδιαφορία.

« Έπικατάρατος ό ποιών τα έργα Κυρίου άμελώς»,λέει ό Προφήτης Ιερεμίας.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002

1) Ίερ.3, 10.
2) Ψηλό οχυρωματικό οικοδόμημα των μονών τού Άγιου Όρους, πού χρησίμευε για την απόκρουση των
πειρατών.
3) Ειπώθηκε τον Ιούνιο τού 1985.
4) Πρβ. Β ' Τιμ. 2,4.
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Wed Apr 04, 2018 5:42 pm

Image



Να αναπαύουμε τους ανθρώπους πνευματικά


Παλιά στους δέκα οι έξι ήταν θεοφοβούμενοι, οι δύο μέτριοι και οι δύο αδιάφοροι,

άλλα και αυτοί είχαν μέσα τους πίστη. Σήμερα δεν είναι έτσι. Δεν ξέρω πού θα πάει αυτή ή κατάσταση.

Να προσπαθήσουμε τώρα, όσο μπορούμε, να βοηθήσουμε πνευματικά τους ανθρώπους· όπως έγινε τότε

με τον κατακλυσμό, με την κιβωτό τού Νώε, έτσι και τώρα να γλυτώσουν μερικοί, να μή σακατευθούν πνευματικά.

Θέλει πολλή προσοχή, πολλή διάκριση, να δει κανείς τα πράγματα από πολλές πλευρές και να ανάπαυση τους ανθρώπους.

Μήπως έμενα με αναπαύει να μαζεύωνται οι άνθρωποι ή ήθελα να βλέπω τόσο κόσμο;


Όχι, αλλά σ' αυτήν την κατάσταση πού βρισκόμαστε, θέλουν λίγη βοήθεια οι καημένοι οι άνθρωποι.

Εγώ δεν έγινα παπάς, για να μην έχω να κάνω με κόσμο, και τελικά περισσότερο ασχολούμαι με τον κόσμο.

Αλλά ό Θεός ξέρει την διάθεση μου και μου δίνει περισσότερα από όσα θα μου έδινε αν έκανα αυτό πού με ανέπαυε.

Πόσες φορές παρακαλώ την Παναγία να μου οικονομήσει έναν τόπο μακρινό, ήσυχο,

να μή βλέπω, να μην ακούω τίποτε, να κάνω προσευχή για όλον τον κόσμο, άλλα δεν μ’ ακούει

- σε άλλα τιποτένια μ' ακούει.


Βλέπω ότι τώρα ό Θεός, όταν πρόκειται να έχω κόσμο, με βιδώνει στο κρεββάτι με κάποια αρρώστια,

για να ξεκουρασθώ. Δεν μού δίνει την γλυκύτητα πού ένιωθα παλιότερα στην προσευχή,

γιατί δεν θα μπορούσα να αποχωρισθώ από αυτήν.

Τότε, όταν ερχόταν κανείς στο Καλύβι, ζοριζόμουν να βγώ από εκείνη την κατάσταση την πνευματική (1).

Εκεί στο Καλύβι γίνομαι πρόγραμμα των ανθρώπων. Διαβάζω μέσα Ψαλτήρι, άπ' έξω χτυπούν.

Τους λέω «περιμένετε ένα τέταρτο» και αυτοί φωνάζουν: «Έ, Πάτερ, σταμάτα την προσευχή· ό Θεός δεν παρεξηγείται».

Κατάλαβες; Μέχρις εκεί φθάνουν! Δεν είναι μόνον πού θα σταματήσω, αλλά αν βγω, μετά πάει, τέλειωσε.

Ό,τι κάνω μέχρι τότε.

Το πρωί, στις έξήμισι - επτά ή ώρα πρέπει να έχω τελειώσει και τον Εσπερινό, για να είμαι σίγουρος.

«Φως... πρωϊνόν αγίας δόξης» Την ώρα πού τελειώνετε εσείς τον Όρθρο, εγώ έχω τελειώσει

και τα κομποσχοίνια του Εσπερινού.


Αν προλάβω να πάρω αντίδωρο το πρωί, καλά - μετά ούτε τσάι - γίνομαι πτώμα, πέφτω κάτω.

Ακόμη και το Πάσχα, την Διακαινήσιμο, είχα κάνει ένατες, τριήμερα(2) . Μπορείς δεν μπορείς, πρέπει να μπορείς.

Μία μέρα, δεν ξέρω τι εμπόδια είχε ό κόσμος - ίσως είχε φουρτούνα ή θάλασσα και δεν είχε καράβι

- και δεν ήρθε κανείς στο Καλύβι.

Πά, πά, έζησα μία σιναϊτική μέρα, όπως τότε στην σπηλιά της Αγίας Επιστήμης! (3)

Όταν ή θάλασσα έχει φουρτούνα, εγώ έχω μπουνάτσα· όταν έχει μπουνάτσα, τότε έχω φουρτούνα.


Έχω βέβαια την δυνατότητα να πάω κάπου να ησυχάσω.

Ξέρετε πόσοι μού έχουν πει να μού κάνουν τα έξοδα, για να πάω στην Καλιφόρνια, στον Καναδά;

«Έχουμε Ησυχαστήριο, λένε, να 'ρθής».

Αν βρεθώ σε άγνωστο τόπο,θα είναι σαν να βρίσκωμαι στον Παράδεισο.

Δεν θα με ξέρει κανείς, θα έχω το πρόγραμμα μου, θα ζήσω καλογερικά, όπως θέλω.


Βλέπεις όμως, όταν τελειώνει ό πόλεμος, τότε απολύεται κανείς.

Τώρα έχουμε πόλεμο, πνευματικό πόλεμο. Πρέπει να είμαι στην πρώτη γραμμή.

Τι μαρξιστές υπάρχουν, τι μασόνοι, τι σατανιστές και τόσοι άλλοι!

Πόσοι δαιμονισμένοι, πόσοι αναρχικοί, πόσοι πλανεμένοι έρχονται, για να τους επισφραγίσω την πλάνη τους!

Και πόσους μού τους στέλνουν, χωρίς να τους προβληματίσουν, άλλοι για να τους ξεφορτωθούν,

άλλοι για να μη βγάλουν αυτοί το φίδι από την τρύπα...


Να ξέρατε πόσο στριμώχνομαι και από πόσες μεριές! Πίκρα το στόμα μου από τον πόνο των ανθρώπων.

Μέσα μου όμως νιώθω παρηγοριά.

Αν φύγω, το θεωρώ σαν να φεύγω από την πρώτη γραμμή, σαν να οπισθοχωρώ. Το θεωρώ προδοσία. Έτσι το νιώθω.

Μήπως ξεκίνησα για τέτοια πράγματα ή ξεκίνησα για να βοηθάω μοναστήρια;

Για άλλου ξεκίνησα και άλλου βρέθηκα, και τώρα πώς παλεύω!

Και βλέπεις, ό άλλος δεν μιλάει. Δεν πάει να διαλύσουν την Εκκλησία;


«Δεν πειράζει!», λέει. Πηγαίνει και με τον έναν και με τον άλλον, αρκεί να βολευτεί. Τι να βολευτεί!

Αυτόν τον βολεύει ό διάβολος τελικά. Αυτά είναι άτιμα πράγματα.

Αν ήθελα εγώ να κάνω αυτό πού με ευχαριστεί, ου, ξέρετε πόσο εύκολο ήταν;

Σκοπός όμως είναι να κάνω όχι αυτό πού βολεύει εμένα, άλλα αυτό πού βολεύει τον άλλον.

Αν σκεφτόμουν πώς να βολευτώ εγώ, έχω την δυνατότητα να βολευτώ σε πολλές μεριές.

Για να πέρασης όμως στην βουλή τού Θεού, πρέπει να γίνεις «βουλευτής» τού Θεού, όχι «βολευτής» τού εαυτού σου.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

1) Ό Γέροντας μετά από μιά έντονη πνευματική κατάσταση πού έζησε - ένιωθε να λειώνει από την αγάπη προς τον Θεό και τον άνθρωπο σαν την λαμπάδα πού βρίσκεται σε θερμό χώρο - έλαβε την πληροφορία ότι δεν πρέπει να άρνηθή την βοήθεια του προς τους ανθρώπους.
Από τότε διέθετε την ήμερα στους ανθρώπους πού τον
επισκέπτονταν και την νύχτα προσευχόταν για τα ποικίλα προβλήματα τού κόσμου.
Όταν όμως το πλήθος των προσκυνητών αυξήθηκε κατά πολύ, είχε τον λογισμό να απομακρυνθεί σε άγνωστο τόπο, για να διαθέτη όλον τον χρόνο του στην προσευχή. Τότε για δεύτερη φορά είχε πληροφορία να παραμείνει στο Κελλί του, στην
«Παναγούδα», και να αναπαύει τον κόσμο.

(2) Αποχή από φαγητό και νερό μέχρι την ενάτη ώρα βυζαντινή (3 μ.μ.) ή για τρεις ημέρες.

(3) Ό Γέροντας ασκήτεψε στο Σίνα, στο ασκητήριο της Άγιας Επιστήμης, τα χρόνια 1962-1964.
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Thu Apr 05, 2018 4:59 pm

Image



Ο Θεός θα δώσει τη λύση.



Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή,

γιατί πολλές φορές, με το να βιάζωνται οι άνθρωποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο.

Ο Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει. Δεν θα πάει πολύ αυτή η κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ο Θεός!

Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει

στην Μονή Ιβήρων κανένας μοναχός.


Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση.

Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά που άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε.

Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ο καημένος σκούπιζε και έλεγε:

«Παναγία μου, τι θα γίνει μ' αυτήν την κατάσταση;».

Μία φορά πού προσευχόταν με πόνο στην Παναγία, βλέπει να τον πλησιάζει μία γυναίκα - ήταν η Παναγία -

που έλαμπε και το πρόσωπο της ακτινοβολούσε.

Του παίρνει την σκούπα από το χέρι και του λέει:

«Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζεις καλά· εγώ θα σκουπίσω». Και άρχισε να σκουπίζει. Υστέρα εξαφανίσθηκε μέσα στο Ιερό.


Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε η Παναγία.

Ο Θεός ότι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι.

Δουλεύει ό διάβολος, αλλά δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να πρόκυψη από αυτό καλό.

Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ο Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό.

Γι' αυτό μη στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, πού κυβερνά τα πάντα

και θα καθίσει τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθεί για το τι έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψει ανάλογα.


Θα αμειφθούν αυτοί πού θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός που κάνει το κακό.

Τελικά ο Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ο καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε

σ' αυτά τα δύσκολα χρόνια με την προσευχή, με την καλωσύνη.

Σήμερα προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη, γι' αυτό αφαιρούν σιγά - σιγά από καμμιά πέτρα,

για να σωριασθεί το οικοδόμημα της πίστεως.

Όλοι όμως ευθυνόμαστε για το γκρέμισμα αυτό· όχι μόνον αυτοί που αφαιρούν τις πέτρες και το γκρεμίζουν,

αλλά και όσοι βλέπουμε να γκρεμίζεται και δεν προσπαθούμε να το υποστυλώσουμε.

Οποίος σπρώχνει στο κακό τον άλλον θα δώσει λόγο στον Θεό γι' αυτό.

Και ο διπλανός όμως θα δώσει λόγο, γιατί έβλεπε εκείνον να κάνη κακό στον συνάνθρωπο του και δεν αντιδρούσε.

Ο κόσμος εύκολα πιστεύει έναν άνθρωπο που έχει τον τρόπο να πείθει.


- Ο λαός, Γέροντα, είναι σαν θηρίο.


-Εγώ από τα θηρία δεν έχω παράπονο.

Βλέπεις, τα ζώα δεν μπορούν να κάνουν μεγάλο κακό, γιατί δεν έχουν μυαλό, ενώ ο άνθρωπος που φεύγει

μακριά από τον Θεό γίνεται χειρότερος από το μεγαλύτερο θηρίο!

Κάνει μεγάλο κακό. Το δυνατό ξίδι γίνεται από το χαλασμένο κρασί. Τα άλλα τα τεχνητά ξίδια δεν είναι τόσο δυνατά...


Πιο φοβερό είναι, όταν ο διάβολος συμμαχήσει με έναν άνθρωπο διεστραμμένο· τότε κάνει διπλό κακό στους άλλους,

όπως ο σαρκικός λογισμός, όταν συμμαχήσει με την σάρκα, τότε κάνει μεγαλύτερο κακό στην σάρκα.

Για να συνεργασθεί ό διάβολος με έναν τέτοιο άνθρωπο, πρέπει αυτός να είναι υπολογίσιμος,

να έχει κακή προαίρεση, κακία.

Στην συνέχεια, Θεός φυλάξοι, αυτοί θα φέρουν δυσκολίες, θα στριμώξουν ανθρώπους, μοναστήρια.


Η Εκκλησία, ο Μοναχισμός, θα τους κάνη κακό, γιατί θα τους εμποδίση στα σχέδια τους.

Μόνον πνευματικά μπορεί να αντιμετωπισθεί η σημερινή κατάσταση, όχι κοσμικά.

Θα σηκωθεί ακόμη λίγη φουρτούνα, θα πετάξει έξω κονσερβοκούτια, σκουπίδια, όλα τα άχρηστα,

και μετά θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.

Σ' αυτήν την κατάσταση θα δείτε, άλλοι θα έχουν καθαρό μισθό και άλλοι θα ξοφλούν χρέη.

Θα γίνουν έτσι τα πράγματα, που δεν θα στενοχωριέται κανείς για την ταλαιπωρία που θα περνάνε

- δεν θα λέει φυσικά «δόξα σοι ο Θεός».


Πόσο ο Θεός μας αγαπά!

Αυτά που γίνονται σήμερα και αυτά που σκέφτονται να κάνουν, αν γίνονταν πριν από είκοσι χρόνια

που είχε περισσότερη πνευματική άγνοια ο κόσμος, θα ήταν πολύ δύσκολα.

Τώρα ξέρει ο κόσμος· η Εκκλησία δυνάμωσε.

Ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο, το πλάσμα Του, και θα φροντίσει γι' αυτά που του χρειάζονται,

φθάνει ο άνθρωπος να πιστεύει και να τηρεί τις εντολές Του.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Fri Apr 06, 2018 5:37 pm

Image


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1


Η γενιά της αδιαφορίας

Η αδιαφορία για τον Θεό φέρνει την αδιαφορία και για όλα τα άλλα.



- Τι είναι αυτό που ακούγεται;

- Αεροπλάνο, Γέροντα!

- Κλείσε το παράθυρο, μην μπει μέσα! Έτσι που είναι παλάβωσε o κόσμος,

και αυτό σιγά-σιγά μπορεί να γίνει!...

Έχουν διαλυθεί όλα, οικογένεια, παιδεία, υπηρεσίες... Α, δεν τους καίγεται καρφί!

Τίποτε δεν έχουν μέσα τους...



- Γέροντα, ποιος φταίει πού φθάσαμε σ' αυτήν την κατάσταση;


- Μιλάω γενικά• θέλω να πω, μέχρι πού έχει φθάσει η αδιαφορία!

Πήγαινε σε μια σχολή και θα δεις• αν λ.χ. χτυπούν τα παράθυρα από τον αέρα, ζήτημα να βρεθεί ένα παιδί

να τα κλείσει, για να μη σπάσουν.

Αλλα θα χαζεύουν, άλλα θα κοιτάζουν πως χτυπούν, άλλα θα περνούν από 'κει σαν να μη συμβαίνει τίποτε.


Αδιαφορία! Μού έλεγε ένας αξιωματικός που ήταν υπεύθυνος στις αποθήκες:

«Τρομάζω να βρω έναν στρατιώτη σωστό, να τον βάλω φρουρό στην αποθήκη πετρελαίων,

για να μη βάλουν οι άλλοι καμμιά φωτιά ή η ίδιος μην πετάξει κανένα τσιγάρο απρόσεκτα».

Υπάρχει ένα πνεύμα χλιαρό, καθόλου ανδρισμός. Χαλάσαμε τελείως! Πώς μας ανέχεται ο Θεός!


Παλιά τι αξιοπρέπεια υπήρχε! Τι φιλότιμο!

Στον πόλεμο τού '40, στα σύνορα, οι Ιταλοί είχαν πότε - πότε κάποια επικοινωνία με τους Έλληνες

φρουρούς και έκαναν καμμιά επίσκεψη στο ελληνικό φυλάκιο. Και να δείτε τι φιλότιμο οι Έλληνες!

Μια φορά πού πήγαν οι Ιταλοί στο ελληνικό φυλάκιο, οι Έλληνες έβαλαν να τους φτιάξουν καφέ.


Βγάζει τότε μπροστά τους ένας Έλληνας αξιωματικός ένα μάτσο χρήματα, πενηντάρικα, εκατοστάρικα

- και είχαν αξία τότε αυτά τα χρήματα - και τα ρίχνει για προσάναμμα στην φωτιά,

για να δείξει στους Ιταλούς ότι είναι πλούσιο το ελληνικό κράτος!

Οι Ιταλοί τα έχασαν. Βλέπετε θυσία!

Σήμερα μπήκε και σ' εμάς το πνεύμα πού συναντάει κανείς στα κομμουνιστικά κράτη.


Στην Ρωσία, παρόλο πού φέτος (1) είχαν σοδειά, ξέρετε τι πείνα θα έχουν; Δεν θέρισαν το σιτάρι στον

καιρό του• πήγαν το φθινόπωρο να θερίσουν.

Θερίζουν το φθινόπωρο; Αν δεν είναι δικό τους, πώς να το πονέσουν και να πάνε να το θερίσουν;

Ή ζωή τους είναι μία αγγαρεία.


Δεν έχουν τον ζήλο να δημιουργήσουν κάτι, γιατί τόσα χρόνια δεν δημιουργούσαν.

Με αυτό το ρέμπελο πνεύμα πού μπήκε, με αυτήν την αδιαφορία, πάει, βούλιαξε όλο το κράτος.

Βρέχει και είναι απλωμένο το σιτάρι; Δεν τους νοιάζει. Ήρθε η ώρα να φύγουν; Φεύγουν.

Το παίρνει το σιτάρι η βροχή. Την άλλη μέρα θα πάνε στην ώρα τους να μαζέψουν όσο έμεινε!


Όταν όμως είναι δικό σου το σιτάρι και το έχεις απλωμένο στο αλώνι, αν βρέξει, το αφήνεις να χαθεί;

Δεν θα κοιμηθείς, για να το σώσεις. Και νιώθεις χαρά, αγαλλίαση από την κούραση.


Η αδιαφορία για τον Θεό φέρνει την αδιαφορία και για όλα τα άλλα - φέρνει την αποσύνθεση.

Η πίστη στον Θεό είναι μεγάλη υπόθεση.

Λατρεύει ο άνθρωπος τον Θεό και υστέρα αγαπάει και τους γονείς του, το σπίτι του, τους συγγενείς του,

την δουλειά του, το χωριό του, τον νομό του, το κράτος του, την πατρίδα του.


Ένας που δεν αγαπάει τον Θεό, την οικογένεια του, δεν αγαπάει τίποτε•

και φυσικά δεν αγαπάει ούτε την πατρίδα του, γιατί και η πατρίδα είναι μία μεγάλη οικογένεια.

Θέλω να πω, όλα από εκεί ξεκινάνε.



Δεν πιστεύει ο άνθρωπος στον Θεό, και μετά ούτε γονείς ούτε οικογένεια ούτε χωριό ούτε πατρίδα

υπολογίζει. Και αυτά είναι που πάνε τώρα να διαλύσουν, γι' αυτό δημιουργούν μία κατάσταση ρεμπελιό.

Μου έγραφε ένας αστυνομικός: «Δεν μπόρεσα να έρθω, γιατί μου έπεσε πολλή δουλειά.

Μείναμε δύο στην περιοχή, ενώ έπρεπε να είμαστε οκτώ».


Ακούς πράγματα; Αντί τώρα να προσθέσουν άλλους δύο, αφήνουν μόνο δύο!

Ευτυχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις.

Ήρθε μία φορά ένας πατέρας και μου λέει: «Κάνε προσευχή για τον Αγγελο, γιατί θα τον σκοτώσουν».

Τον ήξερα τον γιό του από μικρό παιδί. Τότε υπηρετούσε την θητεία του. «Γιατί, του λέω, τι συμβαίνει;».

«Πήγε μία φορά, μου λέει, και βρήκε τους άλλους να παίζουν χαρτιά, ενώ είχαν υπηρεσία.


Τους έκανε παρατήρηση• δεν τον άκουσαν.

Τους έκανε μετά αναφορά, και ένας από εκείνους τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει».

«Κοίταξε, τού λέω, για να τον σκοτώσουν, δεν τον σκοτώνουν.

Εγώ θα κάνω προσευχή, για να μην περάσουν τον Άγγελο στρατοδικείο, που δεν έπαιζε και αυτός χαρτιά...»!


Έμαθα και κάτι άλλο και είπα: «Δόξα τω Θεό, υπάρχουν ακόμη Έλληνες πού πονούν για την πατρίδα».

Ένας αεροπόρος, επειδή είχαν παραβιάσει τα σύνορα τουρκικά αεροπλάνα, έκανε προσπάθεια να τα

προσπέραση λίγο, για να βγάλει φωτογραφία και να αποδείξει ότι παραβίασαν τα σύνορα.

«Παράτησε το», του φώναζε ό άλλος από τον ασύρματο, αλλά εκείνος επέμενε, προσπαθούσε...


Ο Τούρκος εν τω μεταξύ είχε μεγαλύτερο αεροπλάνο και έτρεχε πιο πολύ και το πήγαινε πιο χαμηλά,

μέχρι πού ο Έλληνας, ο καημένος, βούλιαξε στην θάλασσα!

Και είναι άλλοι που μόνο βόλτες κάνουν με το αεροπλάνο! Πόσο διαφέρει δηλαδή!

Χρειάζεται να μπει κανείς στο νόημα, να αισθανθεί το καλό ως ανάγκη, αλλιώς είναι ένα ρέμπελο πράγμα.


Άντε τώρα να βάλεις κάποιον αγγαρεία να πάει να πολεμήσει!

Θα κοιτάει να φύγει από 'δώ, να γλυτώσει από 'κει.

Όταν καταλάβει όμως τι κακό θα κάνη ο εχθρός, πάει εθελοντής μετά.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002

(1) Ειπώθηκε το 1990
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sat Apr 07, 2018 7:04 pm

Image



Σήμερα οι άνθρωποι γυρίζουν γύρω από τον εαυτό τους.



Παλιά στην πατρίδα μου, στα Φάρασα, έλεγαν: «Αν έχεις καμμιά δουλειά, μην την αφήνεις για αύριο.

Αν έχεις καλό φαγητό, άσ' το για αύριο, μήπως έρθει κανένας μουσαφίρης».

Τώρα σκέφτονται: «Να αφήσουμε την δουλειά, μήπως έρθει κανείς αύριο και μας βοηθήσει.

Το καλό φαγητό, ας το φάμε εμείς απόψε!».


Οι περισσότεροι σήμερα γυρίζουν γύρω από τον εαυτό τους. Μόνον τον εαυτό τους σκέφτονται.

Ας υποθέσουμε ότι βρέχει, γίνεται κατακλυσμός.

Θα δείτε, οι περισσότερες από σάς θα σκεφθούν μήπως έχουν ρούχα απλωμένα, να πάνε να τα μαζέψουν.

Κακό δεν είναι αυτό, άλλα δεν θα πάνε πιο πέρα.

Τα ρούχα και να βραχούν, πάλι θα στεγνώσουν. Αυτοί όμως πού αλωνίζουν τι θα γίνουν;

Πονάτε γι' αυτούς, για να κάνετε καμμιά ευχή;

Ή πέφτουν κεραυνοί - ζήτημα πέντε - έξι ψυχές να θυμηθούν τους καημένους τους γεωργούς

ή αυτούς πού έχουν θερμοκήπια.


Δεν σκέφτεται δηλαδή τον άλλον ό άνθρωπος, δεν βγαίνει από τον εαυτό του,

άλλα γυρίζει συνέχεια γύρω από τον εαυτό του.

Όταν όμως γυρίζει γύρω από τον εαυτό του, κέντρο έχει τον εαυτό του· δεν έχει τον Χριστό.

Είναι έξω από τον άξονα πού είναι ό Χριστός.

Για να φθάσει να σκέφτεται τον άλλον, πρέπει ό νους του πρώτα να είναι στον Χριστό.

Τότε σκέφτεται και τον πλησίον και μετά σκέφτεται και τα ζώα και όλη την φύση.


Έχει τον σταθμό του ανοιχτό και, μόλις πάρει το μήνυμα, τρέχει να βοηθήσει.

Άν ό νους του δεν είναι στον Χριστό, δεν δουλεύει ή καρδιά του, γι' αυτό δεν αγαπάει ούτε τον Χριστό

ούτε τον συνάνθρωπο του, πόσο μάλλον την φύση, τα ζώα, τα δένδρα, τα φυτά.



Έτσι όπως κινείσθε, πού να φθάσετε στο σημείο να έχετε επικοινωνία με τα ζώα, με τα πουλιά!

Αν πέσει κανένα πουλί από την σκεπή, θα το ταΐσετε. Αν δεν πέσει από την σκεπή, δεν σκέφτεσθε να το ταΐσετε.

Εγώ βλέπω τα πουλιά· λέω «θέλουν τάϊσμα, τα καημένα»· ρίχνω ψίχουλα κ.λπ., βάζω και νεράκι να πιούν.

Βλέπω άρρωστα κλαδιά στα δένδρα· αμέσως σκέφτομαι να τα κόψω, για να μην κολλήσουν και τα άλλα.

Ή χτυπάει μία πόρτα, ένα παράθυρο, πάει εκεί ό νους μου. θα ξεχάσω τον εαυτό μου, αν μού χρειάζεται κάτι,

άλλα θα κοιτάξω την πόρτα, το παράθυρο, να μη σπάσει, να μη γίνει καμμιά ζημιά.


Παρεμπιπτόντως σκέφτομαι για μένα.

Και αν κανείς σκέφτεται και πονάει για τα δημιουργήματα, πόσο μάλλον θα σκέφτεται τον Δημιουργό τους!

Αν δεν κινείται έτσι ό άνθρωπος, πώς να συντονισθεί με τον θεό;

Έπειτα, και όταν βγαίνετε έξω, ρίξτε καμμιά ματιά γύρω.

Μπορεί κάποιος έστω και από απροσεξία ή από κακότητα - εύχομαι κανείς να μην κάνη κακό - κάτι να πετάξει

και να βάλει φωτιά· γι' αυτό ρίξτε μία ματιά.

Και αυτό στα πνευματικά ανήκει, γιατί και αυτό το βλέμμα έχει αγάπη.


Εγώ βγαίνω έξω από το Καλύβι, ρίχνω μία ματιά προς τα κάτω, μία ματιά προς την σκεπή,

να δω μήπως μυρίζει καμένο.

Άλλο αν έχεις τέτοια πίστη πώς, αν πιάσει φωτιά και κάνης προσευχή, θα σβήσει ή φωτιά.

Διαφορετικά, πρέπει να ενεργήσεις.

Ή, όταν ακούω κρότο, προσέχω να δω τι είναι· πυροβόλο; άσκηση κάνουν; φουρνέλλο;

Ένα και ένα ό νους μου πηγαίνει εκεί, για να κάνω κομποσχοίνι.

Όποιος αδιαφορεί για τον εαυτό του, από αγάπη προς τους άλλους,

το μεγάλο ενδιαφέρον του Θεού βρίσκεται μαζί του, και όλοι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται γι' αυτόν.



Άλλα ή σημερινή γενιά είναι ή γενιά της αδιαφορίας!

Οι περισσότεροι μόνο για παρελάσεις είναι! Μην τους πεις, αν συμβεί κάτι, να αμυνθούν!

Τώρα όμως και παρελάσεις δεν θέλουν!

Παλιότερα πήγαιναν στις παρελάσεις, άκουγαν και ένα εμβατήριο, κάτι μέσα τους σκιρτούσε!

Σήμερα υπάρχει ένα ρεμπελιό σε μας τους Έλληνες.


Βέβαια άλλοι λαοί είναι ακόμη χειρότερα, γιατί δεν έχουν ιδανικά.

Βλέπεις, οι Έλληνες μπορεί να έχουν ένα σωρό κουσούρια, άλλα έχουν και ένα δώρο από τον Θεό, το φιλότιμο

και την λεβεντιά· όλα τα πανηγυρίζουν.

Οι άλλοι λαοί ούτε στα λεξικά τους δεν έχουν αυτές τις λέξεις.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Mon Apr 09, 2018 9:00 am

Image


Έχουμε ευθύνη.(1)


Είχε έρθει στο Καλύβι ένας άθεος μέχρι το κόκκαλο. Αφού είπε διάφορα, μετά μου λέει: «Εγώ είμαι εικονομάχος».

Από εκεί που δεν πίστευε τίποτε, ύστερα έλεγε ότι είναι εικονομάχος.


«Βρε αθεόφοβε, του λέω, εσύ αφού δεν πιστεύεις σε τίποτε, τι μου λες ότι είσαι εικονομάχος;

Τότε, τον καιρό της Εικονομαχίας (2), μερικοί Χριστιανοί από υπερβολικό ζήλο έπεσαν σε πλάνη,

έφθασαν στην άλλη άκρη, και μετά η Εκκλησία τοποθέτησε το θέμα• δεν είναι ότι δεν πίστευαν».

Υποστήριζε εν τω μεταξύ όλη την σημερινή κατάσταση.

Μαλώσαμε εκεί πέρα.


«Καλά, του λέω, κατάσταση είναι αυτή; Δικαστικοί να φοβούνται να δικάσουν,

να κάνουν μηνύσεις για εγκληματίες και να τους απειλούν ο ένας και ο άλλος

και να αναγκάζονται να τις αποσύρουν;

Και τελικά ποιοί κυβερνούν; Σε αναπαύει αυτή ή κατάσταση; Υποστηρίζεις αυτούς;

Εσύ είσαι εγκληματίας. Γι' αυτό ήρθες; Άντε, φύγε Από εδώ!». Τον έδιωξα.


- Γέροντα, δεν φοβάστε έτσι που μιλάτε;

- Τι να φοβηθώ; Τον τάφο μου τον έχω ανοίξει.

Αν δεν τον είχα ανοίξει, θα με απασχολούσε που θα κουραζόταν ο άλλος να σκάψει.

Τώρα θα χρειασθεί να ρίξει μόνο λίγους τενεκέδες χώμα...

'Έχω ύπ' όψιν μου έναν άλλον άθεο, έναν βλάσφημο, πού τον αφήνουν στην τηλεόραση και μιλάει,

ενώ έχει πεἱ τά πιο βλάσφημα λόγια για Τον Χριστό καί την Παναγία.

Δεν παίρνει και η Εκκλησία μιά θέση να άφορίση μερικούς.

Αυτούς έπρεπε να τους άφορίζη η Εκκλησία. Λυπούνται Τον αφορισμό!


- Γέροντα, τι θα καταλάβουν με Τον αφορισμό, αφού τίποτε δεν παραδέχονται;


- Τουλάχιστον να φανεί ότι η Εκκλησία παίρνει μια θέση.


- Ή σιωπή της, Γέροντα, είναι σαν να τα αναγνωρίζει;


- Ναι. Έγραψε ένας κάτι βλάσφημα για την Παναγία και κανείς δεν μίλησε.

Λέω σε κάποιον: «Δεν είδες τι γράφει εκείνος;».

«Έ, τι να τους κάνης, μου λέει. Θα λερωθείς, αν ασχοληθείς μαζί τους». Φοβούνται να μιλήσουν.


- Τι είχε να φοβηθεί, Γέροντα;

- Να μη γράψουν τίποτε γι' αυτόν και εκτεθεί, και ανέχεται να βλασφημήται η Παναγία!

Να μη θέλουμε να βγάλει ο άλλος το φίδι από την τρύπα, για να έχουμε εμείς την ησυχία μας.

Αυτό είναι έλλειψη αγάπης. Υστέρα αρχίζει ο άνθρωπος να κινείται από συμφέρον.

Γι' αυτό βλέπεις ένα πνεύμα σήμερα: «Με τον τάδε να έχουμε σχέσεις, για να μας λέει καλά λόγια.

Με τον άλλο να τα έχουμε καλά, για να μη μας διασύρει κ.λπ. Να μη μας πάρουν για κοροΐδα, να μη γίνουμε θύματα».

Άλλος αδιαφορεί και δεν μιλάει. «Να μη μιλήσω, λέει, για να μη με γράψουν οι εφημερίδες».


Οι περισσότεροι δηλαδή είναι τελείως αδιάφοροι.

Τώρα άρχισε λίγο κάτι να γίνεται. τόσον καιρό δεν έγραφε κανένας τίποτα.

Είχα βάλει τις φωνές πριν από χρόνια σε κάποιον στο Άγιον Όρος.

«Πολύ πατριωτισμό έχεις», μου λέει.

Πριν από λίγο καιρό ήρθε και με βρήκε: «Όλα τά διέλυσαν, μου λέει, οικογένεια, παιδεία...».

Του λέω και εγώ με την σειρά μου: «Πολύ πατριωτισμό έχεις!».


Όλη αυτή ή κατάσταση έχει κάνει ένα κακό και ένα καλό.

Το κακό είναι ότι καί εκείνοι που είχαν κάτι μέσα τους, άρχισαν να αδιαφορούν,

γιατί λένε: «Εγώ θα σιάξω την κατάσταση;».

Το καλό είναι ότι πολλοί άρχισαν να προβληματίζονται και να αλλάζουν.

Μερικοί έρχονται καί με βρίσκουν και προσπαθούν να δικαιολογήσουν ένα κακό που έκαναν προηγουμένως,

γιατί έχουν προβληματισθεί.


- Δηλαδή, Γέροντα, πρέπει πάντα να ομολογούμε το «πιστεύω» μας;

- Χρειάζεται διάκριση.

Είναι φορές πού δεν πρέπει να μιλήσουμε και άλλες φορές που πρέπει να ομολογούμε με παρρησία το «πιστεύω» μας,

γιατί φέρουμε ευθύνη, αν δεν μιλήσουμε.


Σ' αυτά τά δύσκολα χρόνια ο καθένας μας πρέπει να κάνη ότι γίνεται ανθρωπίνως

καί ότι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνει στον Θεό.

Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδηση μας ότι κάναμε εκείνο πού μπορούσαμε.

Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι προγονοί μας από τους τάφους.

Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την πατρίδα και εμείς τι κάνουμε γι' αυτήν;



Ή Ελλάδα, η Ορθοδοξία, με την παράδοση της, τους Αγίους και τους ήρωες της,

να πολεμήται από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μη μιλάμε!

Είναι φοβερό!

Είπα σε κάποιον. «Γιατί δεν μιλάτε; Τι είναι αυτά που κάνει ο τάδε;».

«Τι να πεις, μου λέει, αυτός όλος βρωμάει».


«Αν βρωμάει όλος, γιατί δεν μιλάτε; Χτυπήστε τον». Τίποτε, τον αφήνουν.

Έναν πολιτικό τον έφτυσα. «Πες, του λέω, "δεν συμφωνώ μ' αυτό". Τίμια πράγματα.

Θέλεις να εξυπηρετηθείς εσύ και να ρημάξουν όλα;».

Αν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν, δεν αντιδράσουν, αυτοί θα κάνουν χειρότερα.

Ενώ, αν αντιδράσουν, θα το σκεφθούν.



'Αλλά και οι σημερινοί Χριστιανοί δεν είναι για μάχες. Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν γερά καρύδια• άλλαξαν όλο τον κόσμο.

Καί στην βυζαντινή εποχή μιά εικόνα έβγαζαν από την Εκκλησία καί αντιδρούσε ο κόσμος.

Εδώ ο Χριστός σταυρώθηκε, για να αναστηθούμε εμείς, καί εμείς να αδιαφορούμε!

Αν η Εκκλησία δεν μιλάει, για να μην έρθει σε ρήξη με το κράτος, αν οι μητροπολίτες δεν μιλούν,

για να τά έχουν καλά με όλους, γιατί τους βοηθάνε στα ιδρύματα κ.λπ.,


οι Αγιορείτες πάλι αν δεν μιλούν, για να μην τους κόψουν τα επιδόματα (3), τότε ποιος θα μιλήσει;

Είπα σε κάποιον ηγούμενο: «Αν σας πουν ότι θα σας κόψουν τα επιδόματα, να πείτε:

"Θα κόψουμε και εμείς την φιλοξενία", για να προβληματισθούν».

Οι καθηγητές της Θεολογίας κ.λπ. δεν φωνάζουν, γιατί λένε:

«Είμαστε υπάλληλοι• θα χάσουμε τον μισθό μας, και μετά πώς θα ζήσουμε;».


Τά μοναστήρια εν τω μεταξύ τα έπιασαν με τις συντάξεις.

Γιατί εγώ δεν θέλω να πάρω ούτε αυτήν την ταπεινή σύνταξη του Ο.Γ.Α.;

Ακόμη και ασφαλισμένο σε μιά ασφάλεια του Ο. Γ. Α. να τον έχουν τον μοναχό, και αυτό δεν είναι τίμιο.

Να τον έχουν ασφαλισμένο ως άπορο, Ναι• αυτό τον τιμά.

"Αλλά να τον έχουν ασφαλισμένο στον Ο.Γ.Α., γιατί;

Ό μοναχός άφησε μεγάλες συντάξεις, έφυγε από τον κόσμο και ήρθε στο μοναστήρι, και να πάρει πάλι σύνταξη!

Και να φθάνουμε για την σύνταξη να προδώσουμε Τον Χριστό!


- Δεν εννοείτε, Γέροντα, αν λ.χ. μιά μοναχή δούλεψε ως δασκάλα μερικά χρόνια καί δικαιούται κάποια σύνταξη;

- Καλά, αυτή τέλος πάντων. Τώρα όμως να σου πω, αν και αυτήν την σύνταξη την διάθεση κάπου,

θα πάρει μία γερή σύνταξη από Τον Χριστό.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002

(1) Ειπωθήκαν το 1992
(2) Θρησκευτική έρις που συντάραξε επί έναν αιώνα και πλέον την Βυζαντινή Αυτοκρατορία (726-843) και έληξε αρχικά με την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο το 787. Την αναζωπύρωση της έριδος από τον Λέοντα Ε’ τον Αρμένιο κατέπαυσε ο Πατριάρχης Μεθόδιος το 843. Εικονομάχοι ονομάζονταν οι Χριστιανοί που αρνούνταν την απόδοση τιμής στις εικόνες.
(3) Ο Γέροντας εννοεί την οικονομική χορηγία (η τα μετοχιακά μισθώματα), δηλαδή ένα ποσό χρημάτων το οποίο το Ελληνικό κράτος ανέλαβε την υποχρέωση από το 1924 να δίνη κάθε χρόνο στις Ιερές Μονές του Αγίου Όρους, επειδή οι Μονές έδωσαν στους πρόσφυγες τα μετόχια τους, από τα οποία είχαν το λάδι, το σιτάρι, το κρασί κ.λπ. της χρονιάς.
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Tue Apr 10, 2018 10:13 am

Image



Βλέπω τι μας περιμένει, γι' αυτό πονάω.



Περνούν τα χρόνια και τι δύσκολα χρόνια! Δεν τελείωσαν τα θέματα.

Βράζει το καζάνι.

Αν δεν είναι λίγο δυναμωμένος κανείς, πώς θα μπόρεση να αντιμετώπιση μιά δύσκολη κατάσταση;

Ο Θεός δεν έκανε ανεπρόκοπους ανθρώπους. Πρέπει να καλλιεργήσουμε το φιλότιμο.

Αλήθεια, Θεός φυλάξοι, αν γίνει ένα τράνταγμα, πόσοι θα σταθούν όρθιοι;


Πριν από τον πόλεμο τού '40, στην Κόνιτσα, εκεί πού είχα το μαραγκούδαδικο ήταν η αγορά

και έφερναν οι χωρικοί καλαμπόκι, σιτάρι κ.λπ.

Μερικοί πλούσιοι - τι πλούσιοι, αυτοί δηλαδή που έπαιρναν κάποιους τόκους από τις Τράπεζες,

όταν πήγαιναν οι καημένοι οι χωρικοί το καλαμπόκι στην αγορά, για να το πουλήσουν,

αυτοί το κλωτσούσαν με το πόδι και ρωτούσαν πόσο έχει.


Όταν ήρθε ο πόλεμος και αναγκάσθηκαν να τα πουλήσουν όλα,

«καλημέρα» έλεγε ο ένας, «έχεις καλαμπόκι;» ρωτούσε ο άλλος.


Γι' αυτό τώρα να ευχαριστείτε τον Θεό για όλα.

Κοιτάξτε να ανδρωθείτε. Σφιχτήτε λιγάκι. Βλέπω τι μας περιμένει, γι' αυτό πονάω.

Μην αφήνετε τον εαυτό σας χαλαρό.


Ξέρετε τι τραβάνε αλλού οι Χριστιανοί (1);


Στην Ρωσία μέσα στα κάτεργα. Τι δυσκολίες! Που πνευματικά βιβλία!

Αφήστε την Αλβανία. Δυστυχία! Δεν έχουν να φάνε. Ούτε Εκκλησίες άφησαν ούτε μοναστήρια.

Τα ονόματα τους τα άλλαξαν και αυτά, γιατί δεν ήθελαν να ακούγονται χριστιανικά ονόματα.

Και στην Αμερική ακόμη, οι Ορθόδοξοι είναι λίγοι, σκορπισμένοι σε διάφορα μέρη, και ξέρετε τι τραβάνε;

Να μην υπάρχει ορθόδοξη κοινότητα, να πηγαίνουν με το τραίνο ώρες μακριά, για να εκκλησιασθούν,

να έρχονται στο Άγιον Όρος να συμβουλευθούν για ένα θέμα!


Είναι μεγάλη αχαριστία αυτό το χαλαρό πνεύμα που υπάρχει στην Ελλάδα.

Πόσους Άγιους θα παρουσίαση ο Θεός στα κράτη που υπήρχε κομμουνισμός! Μάρτυρες!

Εκείνοι είχαν αποφασίσει τον θάνατο. Είχαν μεγάλες θέσεις και δεν συμφωνούσαν με τους νόμους,

όταν ήταν αντίθετοι με τον νόμο του Θεού.

«Δεν συμφωνώ - σκοτώστε με, κλείστε με φυλακή», έλεγαν, για να μην παρασυρθούν καί οι άλλοι.


Εδώ πολλοί, χωρίς να ζορίζονται, δείχνουν τέτοια αδιαφορία!

Λίγο αν περνούσαν μιά δυσκολία, έναν πόλεμο ή δύσκολα χρόνια, θα ήταν διαφορετικά.

Γιατί τώρα είναι σαν να μη συμβαίνει τίποτε.

Είναι - πώς να το πει κανείς; - σαν ένας να έρχεται από την Αυστραλία με το αεροπλάνο την άνοιξη στην Ελλάδα

καί να φεύγει από 'δω το φθινόπωρο για την Αυστραλία, οπότε φθάνει εκεί πάλι άνοιξη.

Από άνοιξη σε άνοιξη, και χειμώνα δεν βλέπει· δεν ξέρει ούτε τι γίνεται τον χειμώνα ούτε από κακοκαιρίες ούτε τίποτε.


- Γέροντα, πώς μπορούμε να βοηθήσουμε έναν άνθρωπο αδιάφορο;

- Να του βάλουμε την καλή ανησυχία, να τον προβληματίσουμε, για να θέληση ό ίδιος να βοηθηθεί.

Με το ζόρι δεν γίνεται.

Πρέπει να διψάει ό άλλος, για να του δώσεις να πιει νερό.

Δώσε σε έναν πού δεν έχει όρεξη, να φάει μέ τό ζόρι· θα το κάνη εμετό.

Όταν ο άλλος δεν θέλει, δεν μπορώ να του στερήσω την ελευθερία, το αυτεξούσιο.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002


(1) Ειπώθηκε τον Μάιο του 1987.
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Wed Apr 11, 2018 11:11 am

Image



Αγνοία δεν δικαιολογείται.


-Μήπως, Γέροντα, μερικοί είναι αδιάφοροι, επειδή έχουν άγνοια;

-Τι άγνοια; Να σου πω μια άγνοια;

Φιλόλογος από την Χαλκιδική δεν ήξερε τι είναι το Άγιον Όρος.

Ένας Γερμανός δάσκαλος του μίλησε για το Άγιον Όρος και ήρθαν μαζί.

Ο Γερμανός ήξερε ακόμη και πόσα μοναστήρια υπάρχουν στο Άγιον Όρος.

Και παρόλο που ήταν Προτεστάντης, ήξερε και τι άγια Λείψανα υπάρχουν, που βρίσκονται κ.λπ.


Αυτή η άγνοια δικαιολογείται;

Άλλος από την Αμερική είπε σε κάποιον από την Χαλκιδική να’ρθει για ένα πρόβλημα του να τον βοηθήσω.

Από την Αμερική!

Να σας πω και κάτι ακόμη. Ήρθε ένας στο Καλύβι που ήταν από την Φλώρινα.

«Μέσα από την Φλώρινα, του λέω, είσαι;». «Ναι, από μέσα», μου λέει.

«Εσείς εκεί έχετε και καλό μητροπολίτη», του λέω. «Σε ποια ομάδα παίζει;», μου λέει.


Αυτός νόμιζε ότι ήταν ποδοσφαιριστής! Ήταν προσηλωμένος στο ποδόσφαιρο.

Ούτε τον δεσπότη ήξερε τουλάχιστον τον Καντιώτη τον ξέρουν. Αυτά δεν δικαιολογούνται.

Όχι, άγνοια δεν δικαιολογείται σήμερα στον κόσμο. Λείπει η καλή διάθεση, το φιλότιμο.

Εκείνος που έχει καλή διάθεση για να γνωρίσει τον Χριστό, θα Τον γνωρίσει. Θα πάρει στροφή.

Και αν δεν βρεθεί ούτε ένας θεολόγος ούτε ένας καλόγερος, και δεν ακούσει τον λόγο του Θεού,

άμα έχει καλή διάθεση, θα πάρει στροφή ή από ένα φίδι ή από ένα θηρίο ή από μια αστραπή,

από έναν κατακλυσμό, ή από κάποιο άλλο γεγονός. Θα τον οικονομήσει ο Θεός.



Ένα παιδί αναρχικό είχε πάει στην Γερμανία. Εκεί το έκλεισαν σε αναμορφωτήριο, γιατί είχε μπλέξει με ναρκωτικά κ.λπ.

Δεν είχε βοηθηθεί από πουθενά.

Στο αναμορφωτήριο του έδωσε κάποιος ένα Ευαγγέλιο. Το διάβασε και άλλαξε αμέσως.

«Θα πάω στην Ελλάδα, είπε• εκεί είναι η Ορθοδοξία».

Γύρισε στο χωριό του. Οι συγγενείς του βάλθηκαν να τον παντρέψουν. Τον πάντρεψαν απέκτησε και ένα παιδάκι.

Διάβαζε το Ευαγγέλιο, πήγαινε στην Εκκλησία, τηρούσε τις αργίες.


Οι άλλοι που τον έβλεπαν να ζει έτσι έλεγαν: «Αυτός, για να διάβαση Ευαγγέλιο, πάσχει, τρελλάθηκε»!

Μετά από λίγο τον εγκατέλειψε και η γυναίκα του• πήρε μαζί της και το παιδάκι.

Όταν έφυγε η γυναίκα του, εκείνος άφησε όλα όσα είχε στο χωριό, χωράφια, τρακτέρ κ.λπ.

και πήγε στις σπηλιές και ασκήτευε.

Ένας Πνευματικός όμως του είπε: «Πρέπει να βρεις την γυναίκα σου, να συνεννοηθείτε,

και ύστερα να αποφασίσεις τι θα κάνης».


Ξεκίνησε λοιπόν να πάει στην Θεσσαλονίκη, για να βρει την γυναίκα του.

Πίστευε ότι, αφού έτσι του είπε ο Πνευματικός, θα του την παρουσίαση ο Χριστός.

Στην Θεσσαλονίκη δεν την παρουσίασε την γυναίκα του ο Χριστός.

Έν τω μεταξύ, βρήκε κάτι Γερμανούς, τους κατήχησε• ο ένας βαπτίσθηκε.

Αυτοί τού έβαλαν τα ναύλα και πήγε στην Αθήνα. Ούτε εκεί του την παρουσίασε.


Του έβαλαν πάλι τα ναύλα και πήγε στην Κρήτη. Έπιασε εκεί μια δουλειά και πήγε σε έναν Πνευματικό.

Εκείνος, όταν άκουσε το πρόβλημα του, του είπε: «Μήπως η γυναίκα σου και το παιδάκι είναι έτσι και έτσι;

Εδώ κάπου δουλεύει μια γυναίκα. Δεν έχει πολύ καιρό που ήρθε».

Και του περιέγραψε πώς ήταν αυτή η γυναίκα. «Αυτή πρέπει να είναι», λέει. Την ειδοποίησε ο Πνευματικός.

Εκείνη, μόλις τον είδε, τα έχασε. «Με μάγια με βρήκες, του είπε. Μάγος είσαι».

Καί τον άφησε και έφυγε, πριν προλάβει να της μιλήσει.


Την έχασε πάλι. Έμαθε και για μένα και ήρθε στο Καλύβι. Χτύπησε μια φορά και περίμενε.

Τραβήχθηκε στην άκρη και, ώσπου να ανοίξω, έκανε μετάνοιες.

Φορούσε κάτι παλιά ρούχα. Μου τα διηγήθηκε όλα. Είχα μερικά ξερά σύκα και του έδωσα.

«Θέλεις σύκα;», του λέω. «Δεν έχω δόντια», μου λέει. «Και εγώ δεν έχω»,τού λέω.


«Έσύ πονάς; με ρωτάει. Έγώ πονώ.

Μέσα από τον πόνο βγαίνει η χαρά του Χριστού», μου λέει.


«Θέλεις καμμιά φανέλλα;», τον ρωτάω. «Έχω δυό, μου λέει. Αν ζεστάνει ο καιρός, θα την δώσω την μία».

«Κοίταξε, του λέω, μέχρι να ξεκαθαρίσεις και να συνεννοηθείς με την γυναίκα σου,

να προσέξεις την υγεία σου, γιατί έχεις ευθύνη και για το παιδάκι».


Τέτοια αυταπάρνηση! Τέτοια πίστη! Δεν ήταν ούτε είκοσι επτά χρονών. Πού να είχε γνωρίσει αυτός την μοναχική ζωή!


Άγνοια τελεία είχε, άλλα είχε καλή διάθεση και ο Θεός τον βοήθησε και προχώρησε βαθιά ευαγγελικά.

Γι' αυτό λέω ότι άγνοια δεν δικαιολογείται με τίποτε σήμερα.

Μόνον αν είναι κανείς λειψός ή μικρό παιδί, δικαιολογείται να έχει άγνοια.

Αλλά και τα μικρά παιδιά σήμερα είναι σπίρτα!

Άμα θέλει κανείς, υπάρχουν πολλές δυνατότητες, για να γνωρίσει την αλήθεια.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Thu Apr 12, 2018 11:02 am

Image


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2


Η παρουσία του Χριστιανού είναι ομολογία πίστης



- Γέροντα, τα διάφορα κινήματα, οι διαμαρτυρίες που γίνονται από τους Χριστιανούς έχουν κάποιο αποτέλεσμα;


- Η παρουσία των Χριστιανών είναι πλέον ομολογία πίστεως.

Μπορεί κανείς με την προσευχή να βοηθήσει περισσότερο, αλλά την σιωπή του θα την εκμεταλλευθούν

οι άλλοι και θα πουν.

«Ο τάδε και ο τάδε δεν διαμαρτυρήθηκαν, επομένως είναι με το μέρος μας· συμφωνούν μαζί μας».

Αν δεν αρχίσουν μερικοί να χτυπούν το κακό, να ελέγχουν δηλαδή αυτούς πού σκανδαλίζουν τους πιστούς,

θα γίνει μεγαλύτερο κακό.

Έτσι θα τονωθούν λίγο οι πιστοί, άλλα και θα εμποδιστούν λίγο όσοι πολεμούν την Εκκλησία.


Η Εκκλησία δεν είναι δικό τους καΐκι, να κάνουν βόλτες· είναι το σκάφος τού Χριστού. Αυτοί είναι κατακριτέοι.

Το μόνο πού τους ενδιαφέρει είναι να έχουν μεγάλο μισθό, πολυτελές αυτοκίνητο, να τρέχουν στις διασκεδάσεις...

Και ύστερα κάνουν νόμο να παντρεύονται με πολιτικό γάμο, νομιμοποιούν τις αμβλώσεις...

Τι θα κάνη ό Θεός, άλλο θέμα.

Και με τις βλάσφημες ταινίες που παρουσιάζουν, θέλουν να γελοιοποιήσουν τον Χριστό.

Το κάνουν, για να πουν «αυτός ήταν ο Χριστός, τώρα θα έρθει ο Μεσσίας»,

και να παρουσιάσουν μετά τον «Μεσσία» τους. Εκεί το πάνε.



- Οι άνθρωποι, Γέροντα, τα πιστεύουν και βλάπτονται !

- Ο βλαμμένος βλάπτεται. Τα πιστεύει, γιατί θέλει να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να ανάπαυση τον λογισμό του.

Με όλα αυτά τα βλάσφημα πάνε να δικαιολογήσουν ηθικές αταξίες. Το έχουν παρακάνει.

Είχαν κάνει μήνυση ότι η ταινία «Ο τελευταίος πειρασμός» (1) προσβάλλει την θρησκεία και οι εισαγγελείς είπαν.

«Δεν είναι τίποτε». Τέτοιες βλασφημίες δεν ακουστήκαν ποτέ!

Για μας η διαμαρτυρία για την βλάσφημη εκείνη ταινία ήταν ομολογία πίστεως.

Βέβαια με όλα αυτά τα βλάσφημα γίνεται και ένα καλό· χωρίζει ή ήρα από το σιτάρι, κοσκινίζεται ο κόσμος.



- Υπάρχουν, Γέροντα, κάποια θέματα για τα όποια πρέπει να αμύνεται κανείς, είτε ως άτομο είτε ως ομάδα, και κάποια για τα όποια δεν πρέπει;


Π.χ. εσείς, όταν σας είπαν ότι είστε αιρετικός, απαντήσατε, ενώ σ' άλλες κατηγορίες σιωπήσατε.

- Αυτό το λένε οι Άγιοι Πατέρες (2), δεν είναι ότι το λέω εγώ.


Οποιαδήποτε άλλη κατηγορία με βοηθάει στην πνευματική ζωή, ενώ το «αιρετικός» με χωρίζει από τον Χριστό.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002



(1) Η βλάσφημη ταινία «Ο τελευταίος πειρασμός», η οποία σκηνοθετήθηκε από τον Μάρτιν Σκοτσέζε, παίχθηκε για λίγο σε κινηματογράφους των Αθηνών το 1988 και προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών από μέρους των πιστών και της Ελλαδικής Εκκλησίας, ώστε να σταματήσει ή προβολή της.

Ό Γέροντας, παρ' όλη την δυσκολία πού είχε από τον πόνο λόγω τής κήλης, βγήκε από το Άγιον Όρος με άλλους Αγιορείτες και παραβρέθηκε στο συλλαλητήριο πού έγινε στην Θεσσαλονίκη, ενισχύοντας με την παρουσία του τον πιστό λαό.

(2) Πρβ. Το Γεροντικόν, εκδ. «Αστήρ», Αθήνα 1981, Άββας Αγάθων ε’, σελ. 12.
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Fri Apr 13, 2018 12:33 pm

Image



Κοιμίζουν τον κόσμο


- Γέροντα, πώς θα βοηθηθούν οι άνθρωποι με τόσα που γίνονται στον κόσμο;

- Εκείνος που θέλει να βοηθηθεί, βοηθιέται με τιποτένια πράγματα.

Π.χ. κουνιέται ένα κανδήλι ή κουνιέται ο ίδιος ολόκληρος με έναν σεισμό και συνέρχεται.

Όσοι δεν πιστεύουν, γίνονται χειρότεροι, όταν ακούν ότι θα γίνει πόλεμος ή κάποια καταστροφή.

«Δώσ' του, σου λέει, να γλεντήσουμε, γιατί χάνουμε την ζωή», οπότε το ρίχνουν τελείως έξω.

Άλλοτε ακόμη και οι αδιάφοροι, όταν άκουγαν λ.χ. ότι θα γίνει πόλεμος, συνέρχονταν και άλλαζαν ζωή.

Τώρα είναι πολύ λίγοι αυτοί.


Παλιά το έθνος μας ζούσε πνευματικά,

γι' αυτό και ο Θεός το ευλογούσε και οι Άγιοι μας βοηθούσαν με θαυμαστό τρόπο,

και νικούσαμε τους εχθρούς μας, οι όποιοι πάντοτε ήταν περισσότεροι από εμάς.


Σήμερα λέμε πως είμαστε Ορθόδοξοι, αλλά δυστυχώς συχνά μόνον το όνομα «Ορθόδοξος» έχουμε και όχι ζωή ορθόδοξη.

Ρώτησα έναν Πνευματικό με κοινωνική δράση, με ένα σωρό πνευματικοπαίδια κ.λπ.:

«Τι ξέρεις για μία βλάσφημη ταινία;».

«Δεν ξέρω τίποτε», μου είπε. Δεν ήξερε τίποτε και είναι σε μεγάλη πόλη.


Κοιμίζουν τον κόσμο. Τον αφήνουν έτσι, για να μη στενοχωριέται και να διασκεδάζει.

Μην τυχόν πεις ότι θα γίνει πόλεμος ή ότι θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία και γι' αυτό πρέπει να ετοιμασθούμε,

μην τυχόν στενοχωρηθούν οι άνθρωποι.

Σαν μερικές γριές που λένε «μη μιλάς για θάνατο· μόνο για χαρές και για βαφτίσια να μιλάς»,

σαν να μην τις περιμένει θάνατος.


Έτσι νιώθουν μία ψεύτικη χαρά. Ενώ, αν σκέφτονταν ότι το τάδε γεροντάκι που έμενε λίγο πιο κάτω πέθανε χθες,

ο άλλος είναι στα τελευταία του και θα πεθάνει, μεθαύριο θα γίνει του τάδε το μνημόσυνο που ήταν και πολύ

νεότερος από αυτές, θα σκέφτονταν τον θάνατο και θα έλεγαν:

«Πρέπει να εξομολογηθώ, να ετοιμασθώ πνευματικά, γιατί μπορεί κι εμένα σε λίγο να με καλέσει ο Χριστός

για την άλλη ζωή». Διαφορετικά, έρχεται ύστερα ο θάνατος και τις παίρνει ανέτοιμες.


"Άλλοι πάλι από... «καλωσύνη» λένε: «Στους αιρετικούς μη λέτε ότι είναι στην πλάνη, για να δείξουμε αγάπη».

Και έτσι τα ισοπεδώνουν όλα.

Αν ζούσαν αυτοί στα πρώτα χρόνια τού Χριστιανισμού, δεν θα είχαμε ούτε έναν Άγιο.

Έλεγαν τότε στους Χριστιανούς: «Ρίξε μόνο λιβάνι στην φωτιά και μην αρνήσαι τον Χριστό». Δεν το δέχονταν.

«Κάνε μόνον πώς ρίχνεις». Δεν το δέχονταν.

«Μη μιλάς για τον Χριστό και πήγαινε ελεύθερος σε άλλο μέρος», και δεν το δέχονταν.

Σήμερα βλέπεις έναν νερόβραστο κόσμο.


- Γέροντα, όταν λέει ό Απόστολος Παύλος «Ο καρπός του Πνεύματος εστίν αγάπη, χαρά» (1), εννοεί ότι η χαρά είναι τεκμήριο σωστής ζωής;

- Ναι, γιατί υπάρχει κοσμική χαρά και θεϊκή χαρά.

Όταν κάτι δεν είναι πνευματικό, καθαρό, δεν μπορεί να υπάρχει αληθινή χαρά και ειρήνη στην καρδιά.

Η χαρά που αισθάνεται ένας πνευματικός άνθρωπος δεν είναι η κοσμική χαρά που επιζητούν πολλοί σήμερα.

Να μην τα μπλέκουμε τα πράγματα.

Οι Άγιοι είχαν τέτοιου είδους χαρά που ζητάμε εμείς; Η Παναγία είχε τέτοια χαρά; Ο Χριστός γελούσε;


Ποιος Άγιος πέρασε από αυτήν την ζωή χωρίς πόνο;

Ποιος Άγιος είχε τέτοια χαρά που επιδιώκουν πολλοί Χριστιανοί της εποχής μας,

που δεν θέλουν να ακούσουν τίποτε δυσάρεστο, για να μη στενοχωρηθούν, να μη χάσουν την ηρεμία τους;

Αν θέλω να μη στενοχωρηθώ, για να είμαι χαρούμενος, να μη χαλάσω την ησυχία μου,

για να είμαι πράος, τότε είμαι αδιάφορος!


Άλλο πραότητα πνευματική και άλλο πραότητα από αδιαφορία.

Λένε μερικοί: «Πρέπει να είμαι χαρούμενος, γιατί είμαι Χριστιανός. Να είμαι ήρεμος, γιατί είμαι Χριστιανός».

Αυτοί δεν είναι Χριστιανοί. Το καταλάβατε; Αυτό είναι αδιαφορία, είναι κοσμική χαρά.

Όποιος έχει αυτά τα κοσμικά στοιχεία, δεν είναι πνευματικός άνθρωπος.


Ο πνευματικός άνθρωπος είναι όλος ένας πόνος.

Πονάει δηλαδή για καταστάσεις, για ανθρώπους, αλλά ανταμείβεται γι' αυτόν τον πόνο με θεία παρηγοριά.

Νιώθει πόνο, αλλά νιώθει μέσα του θεία παρηγοριά, γιατί κάνει ρίψεις με ευλογίες ο Θεός από τον Παράδεισο

στην ψυχή και αγάλλεται ο άνθρωπος από την θεϊκή αγάπη.

Αυτή είναι η χαρά, η πνευματική χαρά, που δεν εκφράζεται και πλημμυρίζει την καρδιά.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002

(1) Γαλ. 5,22
XAPA
 
Posts: 7492
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests