Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sat Apr 14, 2018 3:09 pm

Image



Το παράδειγμα μιλάει



- Γέροντα, οι άνθρωποι πού ζουν πνευματικά στον κόσμο πρέπει να δείχνουν στους κοσμικούς ότι νηστεύουν;

- Όταν πρόκειται για διατεταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας, Τετάρτη, Παρασκευή, Σαρακοστές κ.λπ.,

τότε πρέπει, γιατί αυτό είναι ομολογία πίστεως.

Οι άλλες όμως νηστείες, δηλαδή αυτές που γίνονται από άσκηση, για την αγάπη τού Χριστού

ή για να εισακουσθεί η προσευχή μας σε ένα αίτημα μας, πρέπει να γίνονται κρυφά.

Σκοπός είναι να ζούμε ορθόδοξα, όχι απλώς να μιλούμε ή να γράφουμε ορθόδοξα,

γι’ αυτό,βλέπεις, ένα κήρυγμα δεν πληροφορεί, δεν αλλοιώνει τον άλλον, όσο καλό και αν είναι,

αν ο ιεροκήρυκας δεν έχει βίωμα.


-Αν, Γέροντα, ο ακροατής ή ο αναγνώστης έχει καλή διάθεση;

Έ, τότε αυτός έχει ήδη την θεία Χάρη, γι’ αυτό και τελείται.

Ένας όμως πού δεν έχει καλή διάθεση θα πάρει και θα εξέταση αυτά που λέει ο ιεροκήρυκας

και δεν θα έχη καμμιά ωφέλεια.

Το να σκεφτόμαστε ορθόδοξα είναι εύκολο· το να ζούμε όμως ορθόδοξα θέλει κόπο.

Μια φορά ένας θεολόγος είχε κάνει μια ομιλία και είχε πει να πάνε να δώσουν αίμα, γιατί υπήρχε ανάγκη.

Και πράγματι πολλοί παρακινήθηκαν και έδωσαν πολύ αίμα.

Εκείνος όμως δεν έδωσε ούτε μία σταγόνα, αν και είχε... μπόλικο.


Οι άλλοι τότε σκανδαλίσθηκαν. «Εγώ, τους είπε εκείνος, με την ομιλία πού έκανα και παρακίνησα τον κόσμο

να δώσει αίμα, είναι σαν να έδωσα το περισσότερο αίμα»! Έτσι ανέπαυε τον λογισμό του.

Καλύτερα ήταν να μην έκανε την ομιλία και αθόρυβα να πήγαινε να δώσει λίγο αίμα. Η ζωή μετράει.

«Εγώ είμαι δεξιός», μου είπε ένας που δεν είχε καμμιά σχέση με την Εκκλησία.

«Άμα δεν κάνης σταυρό, τι ωφελεί; του είπα.


Το χέρι πού δεν κάνει σταυρό τι ωφελεί που είναι δεξί; Σε τι διαφέρει από το αριστερό πού δεν κάνει σταυρό;

Εκείνο έτσι και αλλιώς δεν κάνει σταυρό». Αν εσύ είσαι δεξιός και δεν κάνης σταυρό, σε τι διαφέρεις από τους αριστερούς;

Ο σκοπός είναι να είσαι άνθρωπος πνευματικός, να ζεις κοντά στον Χριστό, τότε βοηθάς και τους άλλους.

Όταν ο άνθρωπος έχει ζωή σωστή, το έργο του πληροφορεί.

Σε μία πόλη ήταν ένας Προτεστάντης που όλους τους κατηγορούσε - τι κληρικούς, τι δεσποτάδες.

Εκεί κοντά σε ένα μοναστήρι ασκήτευε και ένας μοναχός.


Μία φορά ρώτησε τον Προτεστάντη ένας άθεος: «Καλά, όλους τους δεσποτάδες, τους παπάδες τους κατηγορείς.

Γι' αυτόν τον καλόγερο τι έχεις να πεις;».

«Αυτόν τον παραδέχομαι, του λέει, γιατί διαφέρει από τους άλλους».

Ένας πιστός, όπου και αν είναι, πόσο βοηθάει, όταν ζει σωστά!

Θυμάμαι, ένας γνωστός μου αστυνομικός υπηρετούσε στα σύνορα.


Εκεί ήταν και Σέρβοι κομμουνιστές, και μάλιστα από τους πιο άθεους, τους πιο έμπιστους τού κόμματος.

Όταν έρχονταν Σέρβοι παπάδες στα σύνορα Ελλάδος και Σερβίας, ο αστυνομικός τους φιλούσε το χέρι.

Οι κομμουνιστές το πρόσεξαν. Έλληνας αστυνομικός να φιλάει το χέρι των Σέρβων παπάδων!

Έκανε μεγάλη εντύπωση στους κομμουνιστές και προβληματίσθηκαν στο θέμα της πίστεως.


Πόσο βοηθούν αυτοί που έχουν μία θέση, όταν κρατάνε λίγο!

Γι' αυτό και εγώ κοιτάω μερικούς μεγάλους να τους δω, όταν έρχονται, για να τους βοηθήσω,

γιατί αυτοί μπορεί να βοηθήσουν πολύ θετικά με το παράδειγμα.

Να, ένας στρατάρχης που γνωρίζω, είναι παράδειγμα. Και ότι κάνει, το κάνει από μέσα του, με την καρδιά του·

δεν το κάνει εξωτερικά. Οι άλλοι που τον βλέπουν προβληματίζονται και βοηθιούνται.

Παλιά και οι άρχοντες του τόπου είχαν αρχές, πίστευαν.


Ξέρετε τι είχε πει μία αρχόντισσα σε κάποιον βουλευτή σε μία πόλη;

Είχε πάει με τον σύζυγο της την περίοδο της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου σε ένα γεύμα και είχαν εκεί ψάρια,

κρέατα... Αυτή δεν έτρωγε, γιατί νήστευε.

Το πρόσεξε ο βουλευτής και της είπε: «Ασθενείς και οδοιπόροι νηστεία δεν κρατούν».

«Ναι, οδοιπόροι με ρόδες!», του απάντησε εκείνη και δεν άγγιξε τίποτε από τα αρτύσιμα.

Στο γεύμα εν τω μεταξύ ήταν και ένας κληρικός που τους προσφώνησε:

«Μεγάλη μου τιμή πού βρίσκομαι μαζί σας κ.λπ.», έλεγε- έλεγε ένα σωρό εγκώμια.


Οπότε τον διέκοψε ο άνδρας της αρχόντισσας και του είπε:

«Μη πεποίθατε έπ’άρχοντας, επί νίούς ανθρώπων, οίς ουκ εστί σωτηρία!» (1) Γιατί εκείνος πήγε να τους κολακεύσει.

Άλλοτε πάλι είχε πει αυτή η αρχόντισσα σε έναν καθηγητή Πανεπιστημίου της Θεολογίας:

«Μην κοιτάτε λεπτομέρειες και κόβετε στις εξετάσεις τους παπάδες.

Κοιτάξτε να τους περνάτε, γιατί οι επαρχίες δεν έχουν παπά!».


Θέλω να πω ότι παλιά οι τοπικοί άρχοντες ενδιαφέρονταν για την Εκκλησία, ήταν παράδειγμα για τον λαό.

Αυτό που θα βοηθήσει θετικά τους ανθρώπους σήμερα είναι το παράδειγμα μας το χριστιανικό και η ζωή μας η χριστιανική.

Τους Χριστιανούς πρέπει να τους διακρίνει η πνευματική λεβεντιά και η αρχοντιά, η θυσία.

Γι' αυτό λέω στους λαϊκούς: «Να αγαπάτε τον Χριστό, να έχετε ταπείνωση, να κάνετε το καθήκον σας,

και ο Χριστός θα προδώσει την αρετή σας στα μάτια των ανθρώπων».


Η αρετή έχει τυπικό να προδίδει τον άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται αυτός.

Ακόμη και να κρυφθεί, και να υποκριθεί με την διά Χριστόν σαλότητα, η αρετή θα τον προδώσει,

έστω και αργότερα, και ο αποθηκευμένος του θησαυρός, που θα ανακαλυφθεί τότε μαζεμένος,

θα βοηθήσει πάλι πολλές ψυχές· ίσως τότε περισσότερο.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002



(1) 18 Ψαλμ. 145,3.
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sun Apr 15, 2018 3:54 pm

Image



Ο Θεός μας υπομένει



Σήμερα ο Θεός ανέχεται την κατάσταση.

Ανέχεται, ανέχεται, για να είναι αναπολόγητος ο κακός.

Είναι περιπτώσεις που ο Θεός επεμβαίνει άμεσα και αμέσως, ενώ σε άλλες περιπτώσεις περιμένει·

δεν δίνει αμέσως την λύση και περιμένει την υπομονή των ανθρώπων, την προσευχή, τον αγώνα.

Τι αρχοντιά έχει ο Θεός!


Ένας πόσους είχε σφάξει τότε με τον πόλεμο και ακόμη ζει.

Θα του πει στην άλλη ζωή ο Θεός:

«Σ' άφησα να ζήσης περισσότερο και από τους καλούς». Δεν θα έχει ελαφρυντικά.


- Γέροντα, μερικοί τέτοιοι άνθρωποι, ενώ είναι βαριά άρρωστοι, πώς δεν πεθαίνουν;

- Φαίνεται έχουν βαρείες αμαρτίες, γι' αυτό δεν πεθαίνουν. Περιμένει ο Θεός μήπως μετανοήσουν.


- Και τον κόσμο που παιδεύουν;

- Αυτοί που παιδεύονται και δεν φταίνε, αποταμιεύουν. Αυτοί που φταίνε, εξοφλούν.


- Γέροντα, τι θα πει
«Πονηροί άνθρωποι και γόητες προκόψουσιν επί το χείρον, πλανώντες καί πλανώμενοι» (1);

- Κοίταξε· υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάποιον εγωισμό και ο Θεός τους δίνει ένα σκαμπίλι να πάνε παρακάτω.

Άλλοι έχουν λίγο παραπάνω εγωισμό και ο Θεός τους δίνει ένα σκαμπίλι και πάνε ακόμη παρακάτω.

Αυτούς όμως πού έχουν εωσφορική υπερηφάνεια, ο Θεός τους αφήνει.

Μπορεί να φαίνεται ότι κάνουν προκοπή, αλλά τι προκοπή είναι αυτή; Μαύρη προκοπή.

Και μετά δεν πέφτουν απλώς κάτω, αλλά πέφτουν κατ'ευθείαν στο βάραθρο.

Ο Θεός να φυλάει!


ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002


(1) 19 Β’ Τιμ. 3,13
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Mon Apr 16, 2018 7:20 pm

Image



Ή υπεράσπιση του δικαίου



- Γέροντα, λέει σε ένα τροπάριο: «Θυμόν κινήσαντες τον δικαιότατον» (1). Ποιός θυμός είναι δικαιότατος;


- Όταν αδικούνται άλλοι και φωνάζει κανείς και θυμώνει από πόνο πραγματικό, τότε είναι «δικαιότατος ο θυμός».

Όταν αδικείται ο ίδιος και θυμώνει, τότε δεν είναι καθαρός ο θυμός.

Όταν βλέπεις έναν να υποφέρει για Ιερά πράγματα, αυτός έχει θειο ζήλο.

Από αυτό μπορείς να καταλάβεις και τον διά Χριστόν σαλό.


Αν πάρεις λ.χ. μια εικόνα και την βάλεις μπροστά του ανάποδα, θα τιναχθεί επάνω ο διά Χριστόν σαλός·

έτσι του κάνεις τεστ.

Υπάρχει δηλαδή και δικαία, θεία αγανάκτηση, και μόνον αυτή η αγανάκτηση δικαιολογείται στον άνθρωπο.

Ο Μωυσής, όταν είδε τον λαό να θυσιάζει στο χρυσό μοσχάρι, αγανάκτησε και πέταξε κάτω τις πλάκες

με τις εντολές που του έδωσε ο Θεός, και έσπασαν (2).

Ο Φινεές, ο εγγονός τού αρχιερέα Ααρών, δύο φόνους έκανε και ο Θεός έδωσε εντολή από την γενιά του

να βγαίνουν οι ιερείς του Ισραήλ!


Όταν είδε τον Ισραηλίτη Ζαμβρί να αμαρτάνει με την Μαδιανίτιδα Χασβί μπροστά στον Μωυσή και

σε όλους τους Ισραηλίτες, δεν κρατήθηκε· σηκώθηκε από την συναγωγή και τους φόνευσε,

και έτσι σταμάτησε η οργή του Θεού.

Αν δεν τους σκότωνε και τους δύο, θα έπεφτε οργή Θεού σε όλον τον λαό του Ισραήλ (3). Φοβερό!

Εγώ, όταν διαβάζω στο Ψαλτήρι τον στίχο «Και εστη Φινεές και έξιλάσατο, και έκόπασεν ή θραϋσις» (4),

ασπάζομαι πολλές φορές το όνομα του.


Άλλα και ο Χριστός, όταν είδε να πουλούν μέσα στον περίβολο του Ναού βόδια, πρόβατα, περιστέρια,

και τους κερματιστές να ανταλλάσσουν χρήματα, πήρε το φραγγέλιο και τους έδιωξε (5).

Ένας πνευματικός άνθρωπος, όταν πάει με αγανάκτηση να υπερασπίση τον εαυτό του για ένα ατομικό του θέμα,

αυτό είναι καθαρά εγωιστικό, είναι ενέργεια του πειρασμού. Δέχεται επιδράσεις δαιμονικές εξωτερικές.

Αν κάποιον τον αδικούν ή τον κοροϊδεύουν, αυτόν πρέπει οι άλλοι να τον υπερασπίζονται,

για το δίκιο, όχι για προσωπικό τους συμφέρον.

Δεν ταιριάζει να μαλώνεις για τον εαυτό σου.



Άλλο το να αντίδρασης, για να υπερασπισθείς σοβαρά πνευματικά θέματα, θέματα πού αφορούν την πίστη μας,

την Ορθοδοξία. Αυτό είναι καθήκον σου.

Όταν σκέφτεσαι τους άλλους και αντιδράς, για να τους βοηθήσεις, τότε αυτό είναι καθαρό, γιατί γίνεται από αγάπη.

Όταν πήγα στο Σινά, κατέβαινα στο μοναστήρι κάθε εβδομάδα, κάθε δεκαπέντε μέρες, για να κοινωνήσω.

Μία φορά μου λέει ένας πολύ απλός δίκαιος που ήταν εκεί:

«Α, όχι κάθε εβδομάδα τέσσερις φορές τον χρόνο πρέπει να κοινωνούν οι καλόγεροι».


Τότε είχαν τυπικό να μην κοινωνούν συχνά. Φορούσα και το επανωκαλύμμαυχο.

«Ούτε επανωκαλύμμαυχο», λέει. Αυτοί το έβαζαν μόνο στις τελετές.

«Να’ ναι ευλογημένο», λέω. Και το είχα και εγώ ριγμένο στον ώμο σαν κασκόλ και δεν με απασχόλησε ξανά.

Τι; να μαλώσω; Ετοιμαζόμουν εν τω μεταξύ κάθε φορά για την Θεία Κοινωνία και πήγαινα στην Εκκλησία.

Την ώρα που ο παπάς έλεγε «Μετά φόβου Θεού...», έσκυβα το κεφάλι και έλεγα «Εσύ γνωρίζεις, Χριστέ μου,

πόση ανάγκη έχω», και ένιωθα τέτοια αλλοίωση, που δεν ξέρω αν θα την ένιωθα, αν κοινωνούσα.


Αφού πέρασαν κάμποσοι μήνες, ήρθαν στο μοναστήρι τέσσερα-πέντε παιδιά,

πού από μένα παρακινήθηκαν να έρθουν στο Σινά.

Είπαν λοιπόν και σ' αυτά να μην κοινωνούν.

Έ, τότε μίλησα και τακτοποιήθηκε το θέμα.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002


(1) Απόσπασμα από το στιχηρό των Αίνων της εορτής των Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου.
(2) Βλ. Εξ. 32, 1-20.
(3) Βλ. Αριθμ. 25, 1-15.
(4) Ψαλμ. 105, 30.
(5) Βλ. Ιω.2, 14-15
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Tue Apr 17, 2018 6:06 pm

Image



Αντιμετώπιση υβριστών



- Γέροντα, στην Αγία Γραφή λέει ότι η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος δεν συγχωρείται (1).
Ποιά είναι η βλασφημία αυτή;


- Βλασφημία κατά του 'Αγίου Πνεύματος γενικά είναι η περιφρόνηση στα θεία,

όταν ο άνθρωπος έχει, εννοείται, τα λογικά του. Τότε είναι και ένοχος.


Π.χ. έναν που μου είπε «άντε κι εσύ και οι θεοί σου...», του έδωσα μία σπρωξιά και τον τίναξα πέρα,

γιατί αυτό ήταν βλασφημία.

Η περνάνε δύο έξω από μία Εκκλησία. Ο ένας κάνει τον σταυρό του και λέει και στον άλλο «κάνε, ευλογημένε,

κι εσύ τον σταυρό σου...» και αυτός αντιδρά: «Άντε κι εσύ που θα κάνω τον σταυρό μου!».

Αυτή η περιφρόνηση είναι βλασφημία. "Αδύνατον επομένως σε έναν ευλαβή άνθρωπο να υπάρχει βλασφημία.


Αλλά και η αναίδεια είναι βλασφημία κατά του Άγιου Πνεύματος.

Ο αναιδής διαστρέφει ή καταπατάει λ.χ. μία ευαγγελική αλήθεια, για να δικαιολογήσει την πτώση του.


Δεν σέβεται την αλήθεια, την πραγματικότητα, αλλά την τσαλακώνει εν γνώσει του•

τσαλαπατάει ένα ιερό πράγμα. Και αυτό σιγά-σιγά γίνεται πλέον κατάσταση.

Στην συνέχεια απομακρύνεται η Χάρις του Θεού και ο άνθρωπος δέχεται επιδράσεις δαιμονικές.

Και αν δεν μετανοήσει, τι εξέλιξη θα έχει... Θεός φυλάξοι!

Όταν όμως ένας θυμώσει και βλασφημήσει ακόμη και το Άγιο Πνεύμα, αυτή η βλασφημία δεν είναι ασυγχώρητη,

γιατί ο άνθρωπος δεν πιστεύει την βρισιά που είπε, αλλά την είπε,επειδή εκείνη την στιγμή, πάνω στον θυμό του,

έχασε τον έλεγχο του εαυτού του, καί αμέσως μετανοιώνει.

Ο αναιδής όμως δικαιολογεί το ψέμα, για να δικαιολογήσει την πτώση του.

Όποιος δικαιολογεί την πτώση του, δικαιολογεί τον διάβολο.


- Γέροντα, πώς δικαιολογεί την πτώση του;


- Μπορεί να θυμηθεί κάτι πού λέχθηκε πριν από δέκα χρόνια για άλλη περίπτωση και να το παρουσίαση σαν παράδειγμα,

για να δικαιολογήσει τον εαυτό του.

Ούτε ο διάβολος, ο μεγαλύτερος δικηγόρος, δεν θα μπορούσε να σκεφθεί κάτι τέτοιο εκείνη την ώρα.


- Και πώς νιώθει αυτός ο άνθρωπος;

- Πώς νιώθει; Δεν έχει ανάπαυση ποτέ. Εδώ και δίκαιο να έχει κανείς, όταν πάει να δικαιώση τον εαυτό του,

πάλι ανάπαυση δεν έχει, πόσο μάλλον να μην έχει δίκαιο και να δικαιολογεί την πτώση του με αναιδέστατο τρόπο.

Γι' αυτό, όσο μπορούμε, να προσέχουμε την αναίδεια και την περιφρόνηση

όχι μόνον προς τα θεία άλλα και προς τον πλησίον μας, διότι είναι εικόνα θεού.


Οι αναιδείς άνθρωποι βρίσκονται στο πρώτο στάδιο της βλασφημίας κατά του Αγίου

Πνεύματος.

Εκείνοι που περιφρονούν τα θεία βρίσκονται στο δεύτερο,

και στο τρίτο βρίσκεται ο διάβολος.



- Γέροντα, όταν μιλούν κατά της Εκκλησίας ή κατά του Μοναχισμού κ.λπ., τι πρέπει να κάνη κανείς;

- Κατ' αρχάς, αν κάποιος μιλάει άσχημα λ.χ. για σένα ως άτομο, δεν πειράζει.

Να σκεφθείς: «Τον Χριστό, πού ήταν Χριστός, Τον έβριζαν, και δεν μιλούσε• εμένα πού είμαι αμαρτωλός τι μου αξίζει;».

Αν έρχονταν να βρίσουν εμένα ως άτομο, δεν θα με πείραζε καθόλου.

Αλλά, όταν με βρίζουν ως μοναχό, βρίζουν και όλο τον θεσμό τού Μοναχισμού,

γιατί ως μοναχός δεν είμαι ανεξάρτητος, και πρέπει να μιλήσω.


Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει κανείς να τους αφήσει λίγο να ξεσπάσουν και ύστερα να τους πει δύο κουβέντες.

Κάποτε στο λεωφορείο μία γυναίκα έβριζε τους παπάδες. Την άφησα να ξεσπάσει και, όταν σταμάτησε, της είπα:

«Έχουμε απαιτήσεις από τους παπάδες, αλλά και αυτούς δεν τους έρριξε ο Θεός με τα αλεξίπτωτα.

Είναι άνθρωποι και έχουν ανθρώπινες αδυναμίες.

Μπορείς όμως να μου πεις, μία μητέρα σαν εσένα βαμμένη, με κάτι νύχια σαν το γεράκι,

τι παιδί θα γέννηση και πώς θα το αναθρέψει; Και παπάς και καλόγερος να γίνει, πώς θα είναι;».

Θυμάμαι, μία άλλη φορά, όταν ταξίδευα με το λεωφορείο από την Αθήνα για τα Γιάννενα,

ήταν ένας που δεν σταμάτησε σε όλο τον δρόμο να κατηγορεί έναν μητροπολίτη

που είχε δημιουργήσει τότε κάτι προβλήματα.


Του είπα κανα-δυό κουβέντες και μετά έκανα ευχή. Εκείνος συνέχιζε. Όταν φθάσαμε στα Γιάννενα και κατεβήκαμε,

τον πήρα λίγο παράμερα και του λέω: «Με γνωρίζεις ποιος είμαι;». «Όχι», μου λέει.

«Πώς τότε κάθεσαι και λες τέτοια πράγματα; Εγώ μπορεί να είμαι πολύ χειρότερος από τον τάδε που βρίζεις,

μπορεί όμως να είμαι και ένας άγιος.

Πώς κάθεσαι εσύ και λες μπροστά μου πράγματα που δεν μπορώ να φανταστώ

ότι τα κάνουν ούτε και οι κοσμικοί άνθρωποι;

Κοίταξε να διορθωθείς, γιατί θα φας σκαμπίλι δυνατό από τον Θεό - για το καλό σου φυσικά».


Τον είδα μετά, άρχισε να τρέμει.

Αλλά και οι άλλοι κατάλαβαν, όπως είδα από μία αναταραχή που δημιουργήθηκε.

- Βλέπεις να βρίζουν τα άγια και ο άλλος δεν λέει τίποτε. Σ’ αυτήν την περίπτωση η πραότητα είναι δαιμονική.

Μία φορά που έβγαινα από το Άγιον Όρος, συνάντησα στο καράβι και έναν πού είχε φύγει ο καημένος

από το Ψυχιατρείο και είχε έρθει στο Όρος.

Φώναζε και έβριζε συνέχεια όλους τους μεγάλους, τους κυβερνήτες, τους γιατρούς...

«Τόσα χρόνια, έλεγε, με τάραξαν στα ηλεκτροσόκ και στα χάπια.


Εσείς περνάτε καλά. Έχετε την καλοπέραση σας, τα αυτοκίνητα σας.

Έμενα από δώδεκα χρονών η μάνα μου μ' έστειλε σ' ένα νησί.

Είκοσι πέντε χρόνια γυρίζω από τρελλοκομείο σε τρελλοκομείο».

Έβριζε όλα τα κόμματα και μετά άρχισε να βρίζει Χριστό και Παναγία.

Σηκώνομαι επάνω, «πάψε, του λέω• δεν υπάρχει καμμιά αρχή εδώ μέσα;».

Θίχθηκε, φαίνεται, ο συνοδός του - πρέπει να ήταν χωροφύλακας - και τον σύμμασε λίγο.

Είχε πει όλο το πρόβλημα του φωνάζοντας και βρίζοντας. Τον πόνεσα.


Μετά ήρθε, μου φίλησε το χέρι. Τον φίλησα. Είχε δίκαιο. Όλοι λίγο -πολύ έχουμε το μερίδιο μας.

Ήμουν και εγώ αιτία πού έβριζε ο καημένος. Αν είχα πνευματική κατάσταση, θα τον είχα κάνει καλά.

- Πόσο είχαν απογοητευθεί οι Φαρασιώτες, τότε με την Ανταλλαγή, όταν έρχονταν με το καράβι στην Ελλάδα!

Δυο ναύτες μάλωναν και έβριζαν τον Χριστό και την Παναγία. Τους φάνηκε πολύ βαρύ!

Σου λέει: «Έλληνες, Χριστιανοί, να βρίζουν τον Χριστό και την Παναγία!».

Τους άρπαξαν και τους πέταξαν στην θάλασσα. Ευτυχώς ήξεραν κολύμπι καί γλύτωσαν.


Ακόμη και όταν βρίζουν κάποιον άνθρωπο, πρέπει να τον υπερασπίσουμε, πόσο μάλλον τον Χριστό!

Ήρθε ένα παιδί στο Καλύβι που κούτσαινε, αλλά λαμποκοπούσε το προσωπάκι του.

Λέω: «Κάτι γίνεται εδώ, για να λάμπει έτσι η θεία Χάρις!». Τον ρώτησα «τι κάνεις κ.λπ.» και μου είπε τι συνέβη.

Κάποιος, ένα θηρίο μέχρι εκεί πάνω, έβριζε τον Χριστό καί την Παναγία και το παιδί όρμησε επάνω του, για να σταματήσει.

Εκείνος το έβαλε κάτω, το τσαλαπάτησε, του σακάτεψε τα πόδια, και μετά το καημένο κούτσαινε. Ομολογητής!

Τι τράβηξαν οι Ομολογητές, οι Μάρτυρες!



- Γέροντα, μερικοί ευλαβείς νέοι δυσκολεύονται στον στρατό με αυτούς πού βρίζουν. Τι να κάνουν;


- Θέλει διάκριση και υπομονή. Ο Θεός θα βοηθήσει.

Ο ασυρματιστής που υπηρετούσαμε μαζί στον στρατό ήταν ένας γιατρός άπιστος, βλάσφημος.

Κάθε μέρα ερχόταν στην μονάδα Διοικήσεως, να μου κάνη πλύση εγκεφάλου!

Μου έλεγε την θεωρία του Δαρβίνου κ.λπ., κάτι πράγματα χαμένα, βλάσφημα τελείως.

Μετά όμως από κάποιο περιστατικό κατάλαβε μερικά πράγματα.


Μία φορά ήμασταν σε μία επιχείρηση και είχαμε φορτωμένα σε ένα μεγάλο μουλάρι τον ασύρματο και το φορείο.

Σε έναν κατήφορο, επειδή γλιστρούσε πολύ, εγώ έπιανα από την ουρά το ζώο και ο γιατρός τραβούσε το καπίστρι.

Σε μία στιγμή, πώς άγγιξε το φορείο λίγο τα αυτιά τού ζώου,

και δίνει μία το ζώο και με χτυπάει δυνατά με τα πισινά του πόδια• με πέταξε πέρα.

Σε λίγο συνήλθα και είδα ότι περπατούσα! Το μόνο πού θυμόμουν ήταν ότι φώναξα «Παναγία μου!». Τίποτε άλλο.

Τα σημάδια από τα πέταλα τού ζώου ήταν πάνω μου.


Εδώ το στήθος ήταν όλο μαύρο. Με τόση δύναμη με χτύπησε το ζώο!

Τα έχασε ό γιατρός που με είδε να περπατώ! Συνεχίσαμε τον δρόμο μας.

Λίγο πιο πέρα στραβοπάτησε ο γιατρός σε μία πέτρα, έπεσε κάτω καί δεν μπορούσε να σηκωθεί να περπατήσει.

Άρχισε να φωνάζει: «Παναγία μου, Χριστέ μου»! Σου λέει: «Τώρα όλοι θα με εγκαταλείψουν πάει, τι θα γίνω;

Ποιος θα με βοηθήσει;». Φοβόταν μην τον πιάσουν.

«Μη στενοχωριέσαι, του λέω, θα καθήσω μαζί σου. Αν πιάσουν εμένα, θα πιάσουν κι εσένα». Ο καημένος μετά σκέφθηκε:

«Ο Αρσένιος (2) ενώ τον πέταξε πέρα το ζώο, δεν έπαθε τίποτε,

και εγώ λίγο στραβοπάτησα και δεν μπορώ να περπατήσω!».


Σε λίγο σηκώθηκε, αλλά κούτσαινε και τον κρατούσα, για να περπατήσει.

Οι άλλοι είχαν προχωρήσει. Πήρε ένα μάθημα και συνήλθε μετά.

Κάθε μέρα έλεγε κάτι βλασφημίες, και τότε, πάνω στον κίνδυνο, φώναζε «Παναγία μου! Παναγία μου!».

Τον βόλεψε η Παναγία!

Ένας άλλος, μοτοσυκλετιστής ήταν στον στρατό, δύο φορές είχε σπάσει το πόδι του καί πάλι συνέχιζε να βρίζει.


- Δεν του λέγατε τίποτε, Γέροντα;


- Τι να του πω; Εδώ δεν του έλεγα τίποτε και εκείνος έβριζε συνεχώς τον Χριστό και την Παναγία επίτηδες,

για να με στενοχωρή.

Μετά το κατάλαβα και έκανα μόνον ευχή. Και να δείτε, ενώ πρώτα έβριζαν και αυτός και οι άλλοι στα καλά καθούμενα,

ύστερα, όταν δυσκολεύονταν σε κάτι και πήγαιναν να βρίσουν, δάγκωναν την γλώσσα τους!

Είναι καλύτερα, αν ένας βρίζει, βλασφημεί κ.λπ. και είναι αναιδής, να κάνης ότι είσαι απασχολημένος

και δεν ακούς και να λες την ευχή. Γιατί αν καταλάβει ότι τον παρακολουθείς, μπορεί να βρίζει συνέχεια,

καί έτσι γίνεσαι αιτία να δαιμονισθεί.


Όταν όμως δεν είναι αναιδής αλλά ευσυνείδητος, και βρίζει από κακή συνήθεια, μπορείς κάτι να του πεις.

Αν πάλι είναι ευσυνείδητος, άλλα έχει πολύ εγωισμό, πρέπει να προσέξεις να μην του μιλήσεις αυστηρά αλλά ταπεινά,

όσο μπορείς, καί με πόνο.

Τι λέει ο Αββάς Ισαάκ;

«Έλεγξον διά της δυνάμεως των αρετών σου τους φιλονεικούντας μετά σού... καί άποστόμωσον αυτούς διά της πραότητος καί της γαλήνης των χειλέων σου. Έλεγξον τους μεν ακόλαστους διά της ενάρετου συμπεριφοράς σου, τους δε αναίσχυντους κατά τας αισθήσεις διά τηςσυστολής των ομμάτων σου»(3)




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002



(1) Βλ. Ματθ. 12,31

(2) Το κατά κόσμον όνομα του Γέροντα.


(3) Άββα Ισαάκ του Σύρου, Οι Ασκητικοί Λόγοι, Λόγος ΚΓ’, εκδ. «Αστήρ».
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Wed Apr 18, 2018 7:45 pm

Image


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3


«Πάντα καθαρά τοις καθαροίς» (1)


O πνευματικός άνθρωπος είναι «πυρ καταναλίσκον»




- Γέροντα, πώς μπορεί να ζήση σήμερα κανείς μέσα στην κοινωνία σωστά, χριστιανικά, χωρίς να σκανδαλίζεται από τους ανθρώπους που ζουν μακριά από τον Θεό;

- Γιατί να σκανδαλίζεται από τους άλλους που δεν είναι κοντά στον Θεό;

Εάν ήταν μέσα σε μία οικογένεια και είχε έξι - οκτώ αδέλφια και ένα - δύο από αυτά τα παρέσυρε ο σατανάς

και ζούσαν αμαρτωλή ζωή, θα τον σκανδάλιζε η αμαρτωλή ζωή τους;


- Όχι, θα πονούσε, γιατί θα ήταν αδέλφια του.

- Έ, λοιπόν, το κακό βρίσκεται μέσα μας.

Δεν έχουμε αγάπη, γι' αυτό δεν νιώθουμε όλους τους ανθρώπους αδελφούς μας και σκανδαλιζόμαστε από την ζωή τους.

Όλοι είμαστε μία μεγάλη οικογένεια και είμαστε μεταξύ μας αδέλφια, γιατί όλοι οι άνθρωποι είναι παιδιά του Θεού.

Εάν νιώσουμε πραγματικά ότι είμαστε αδέλφια με όλους τους ανθρώπους,

θα πονούμε για όσους ζουν μέσα στην αμαρτία και δεν θα μας σκανδαλίζει η αμαρτωλή ζωή τους,

αλλά θα προσευχόμαστε γι’ αυτούς.


Άρα, αν σκανδαλιζώμαστε, το κακό βρίσκεται μέσα μας• δεν είναι έξω από μας.

Να λέμε στον εαυτό μας, όταν σκανδαλίζεται: «Εσύ πόσους σκανδαλίζεις;

Για όνομα του Θεού, να μην ανέχεσαι τον αδελφό σου; Εσένα πώς σε ανέχεται ο Θεός με τόσα που κάνεις;».

Σκεφθείτε τον Θεό, την Παναγία, τους Αγγέλους, που βλέπουν στην γη όλους τους ανθρώπους

- σαν να βρίσκονται σε ένα μπαλκόνι και βλέπουν στην πλατεία τους ανθρώπους που είναι συγκεντρωμένοι εκεί -

άλλους να κλέβουν, άλλους να μαλώνουν, άλλους να αμαρτάνουν σαρκικά κ.λπ. Πώς τους ανέχονται!

Πώς ανέχονται όλη την κακία και την αμαρτία που υπάρχει στον κόσμο και εμείς να μην ανεχώμαστε τον αδελφό μας!

Είναι φοβερό!


- Γέροντα, τι σημαίνει αυτό που λέει ο Απόστολος Παύλος «Ό Θεός ημών πυρ καταναλίσκον»(2);


- Σε ένα καμίνι άμα πετάξεις χαρτιά, σκουπίδια, τι θα γίνουν; Δεν θα καούν;

Έτσι και στον πνευματικό άνθρωπο, ότι και αν του πετάξη ο πειρασμός, καίγεται. «Πύρ καταναλίσκον»


Όταν ανάψη στον άνθρωπο η θεία φλόγα, όλα καίγονται. Δεν κολλούν οι άσχημοι λογισμοί μετά.

Δηλαδή δέν παύει ο διάβολος να του πετάη άσχημους λογισμούς,

αλλά ο πνευματικός άνθρωπος είναι «πύρ» και τους καίει.

Οπότε κουράζεται μετά ο διάβολος και σταματάει.

Γι' αυτό και ο Απόστολος Παύλος πάλι λέει: «Πάντα καθαρά τοις καθαροίς».



Στους καθαρούς είναι όλα καθαρά• δέν υπάρχει τίποτε ακάθαρτο.

Τους καθαρούς και μέσα στον βούρκο να τους ρίξης, θα παραμείνουν καθαροί σαν τις ακτίνες του ήλιου που,

όπου και αν πέσουν, παραμένουν φωτεινές και καθαρές.

Ο πνευματικός άνθρωπος από τον άγιο αλλοιώνεται με την καλή έννοια και από τον σαρκικό άνθρωπο δεν ερεθίζεται.

Τον βλέπει, τον πονάει, αλλά δεν παθαίνει κακό.


Ένας άνθρωπος σε μέση πνευματική κατάσταση από έναν πνευματικό άνθρωπο αλλοιώνεται προς το καλό•

από έναν σαρκικό άνθρωπο αλλοιώνεται πάλι, αλλά προς το κακό.

Ο σαρκικός άνθρωπος τον άγιο δεν τον καταλαβαίνει και από τον σαρκικό ερεθίζεται.

Και ενώ δαιμονισμένος βλέπει τον άγιο και φεύγει, ο σαρκικός άνθρωπος πάει προς τον άγιο,

για να τον πειράξη και να τον σκανδαλίση.

Ένας που έχει φθάσει σε κατάσταση Σοδομιτών σκανδαλίζεται και από τους Αγγέλους ακόμη (3).


Ο ταπεινός άνθρωπος, ακόμη και άπειρος πνευματικά να είναι, διακρίνει τον Άγγελο του θεού από τον δαίμονα,

γιατί έχει πνευματική καθαρότητα και συγγενεύει με τον Άγγελο.

Ενώ ο εγωιστής και σαρκικός, εκτός που πλανιέται εύκολα από τον πονηρό διάβολο,

μεταδίδει και αυτός πονηριά και προκαλεί με την σαρκικότητά του καί βλάπτει τις φιλάσθενες ψυχές

με τα πνευματικά του μικρόβια.


- Γέροντα, πώς φθάνει κανείς στην κατάσταση να τα βλέπη όλα καθαρά;

- Πρέπει να καθαρισθή η καρδιά, για να αναπαύεται μέσα του η Χάρις του Θεού.

«Καρδίαν καθαραν κτίσον εν έμοί, ό Θεός» δεν λέει ο Ψαλμός; (4)

Όταν καθαρισθή η καρδιά, η ανδρική ή η γυναικεία, κατοικεί μέσα της ο Χριστός και ούτε σκανδαλίζουν τότε

οι άνθρωποι ούτε σκανδαλίζονται, αλλά μεταδίδουν Χάρη και ευλάβεια.

Ο άνθρωπος που προσέχει και διατηρεί την πνευματική του καθαρότητα, διατηρεί και την θεία Χάρη.

Έτσι βλέπει τα πάντα καθαρά, αλλά και τα ακάθαρτα τα αξιοποιεί.


Τα κάνει και αυτά καλά στο πνευματικό του καλό εργοστάσιο.

Τα άχρηστα χαρτιά τα κάνει καθαρές χαρτοπετσέτες, κόλλες, τετράδια κ.λπ., τα σπασμένα μπρούντζα

τα κάνει κηροπήγια και μανουάλια κ.λπ.

Αντίθετα, ο άνθρωπος που δέχεται την πονηριά και σκέφτεται πονηρά, και τα καλά τα μετατρέπει στο κακό,

όπως το εργοστάσιο που κάνει πολεμικό υλικό, και το χρυσάφι το κάνει σφαίρες και κάλυκες κανονιού,

γιατί έτσι είναι φτιαγμένες οι μηχανές του.

Οταν άρχίζη κανείς να κάνη υποχωρήσεις στην αμαρτία, εσωτερικά μαυρίζει, θολώνουν τα μάτια της ψυχής του

και βλέπει θολά.


Υστερα, είναι μολυσμένος από την αμαρτία και η αμαρτία τον μπερδεύει.

Ακόμη και τα καθαρά μπορεί να τα δη αμαρτωλά.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να πιστέψουν λ.χ. ότι μερικοί νέοι ή νέες ζουν αγνή, καθαρή ζωή.

«Αδύνατο, λένε, σήμερα νά συμβαίνη αυτό».

Οι καημένοι είναι τόσο βουτηγμένοι μέσα στην αμαρτία που όλα τα βλέπουν αμαρτωλά.

Οι άνθρωποι που κοιμούνται με τα ταγκαλάκια (5), δεν μπορούν να σκεφθούν ότι υπάρχουν

άλλοι που κοιμούνται με τα αγγελάκια.

Να μη ζητάμε όμως από τους χοίρους να ευλαβούνται τα κρίνα.

Βλέπεις, και ο Χριστός είπε : «Μή βάλητε τους μαργαρίτας υμών έμπροσθεν των χοίρων,

μήποτε καταπατήσωσιν αυτούς»
(6).

Γι' αυτό όποιος ζη πνευματικά, καθαρά, καλά είναι να προσέχη πολύ να μην ξεθαρρεύη ποτέ στους κοσμικούς

ούτε και να τους δίνη πνευματικά δικαιώματα, για να μη βλαφθή και για να μην τους βλάψη,

διότι οι κοσμικοί άνθρωποι άλλο τυπικό έχουν και άλλον κανονάρχη (7) και δεν μπορούν να διακρίνουν το άγιο Μύρο

από την κολώνια.


- Μπορεί, Γέροντα, κάποιος που θέλει να ζήση κοντά στον Χριστό να έμποδισθή από εξωτερικούς πειρασμούς;

- Όχι. Από τον Χριστό μπορεί να μας χωρίση μόνον η μη πνευματική ζωή μας.

Τo ταγκαλάκι αυτήν την δουλειά έχει: να δημιουργή σκάνδαλα και να σκορπάη κακότητα•

να μάχεται τους ανθρώπους πότε σκληρά, πότε πονηρά.

Ο Χριστός μας αγαπάει και βρίσκεται κοντά μας, όταν ζούμε σύμφωνα με τό θέλημα Του.

Γι' αυτό, όταν βλέπετε να δημιουργούνται σκάνδαλα, μη φοβάσθε και μην πανικοβάλλεσθε.

Εάν δεν αντιμετωπίζη κανείς τά πράγματα πνευματικά, δεν θα χαρή ούτε μία ήμερα,

διότι θα του βρη ο διάβολος τον στόχο, δηλαδή το ευαίσθητο σημείο, και θα δημιουργή συνέχεια σκάνδαλα,

για να τον στεναχωρή, σήμερα μ' αυτό, αύριο μ' εκείνο, μεθαύριο με το άλλο.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002

(1) Τίτ. 1, 15.
(2) 'Εβρ. 12,29.
(3) Βλ. Γεν. 19, 1-5.
(4) Ψαλμ. 50, 12.
(5) Έτσι αποκαλούσε ό Γέροντας τον διάβολο.
(6) Ματθ. 7, 6
(7) Κανονάρχης: ό διατεταγμένος νά προαναγγέλλει αυτό πού θά ψάλουν οί χοροί των ψαλτών. Έδώ εννοεί ό Γέροντας ότι ό διάβολος «κανοναρχεί» τόν άνθρωπο πού ζή κοσμικά, δηλαδή του υπαγορεύει τι νά κάνη.
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Thu Apr 19, 2018 6:46 pm

Image



Να μη δημιουργούμε εμείς σκάνδαλα



Όσο μπορούμε, να προσέχουμε να μη δίνουμε εμείς αφορμές και δημιουργούνται άσχημες καταστάσεις.

Να μην ανοίγουμε χαραμάδες στον πονηρό,

γιατί οι ψυχές που έχουν βλαμμένο λογισμό βλάπτονται και αφορμή ζητάνε να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους.

Ετσι από την μια χτίζουμε και από την άλλη γκρεμίζουμε.

Είχαν έρθει μιά φορά στο Καλύβι μερικοί νέοι, μοντέρνα παιδιά, και συζητήσαμε.

Εκείνη την ήμερα θα έβγαινα από το Αγιον Όρος.

Όταν το έμαθαν, βγήκαν και εκείνα από το Όρος και στο καραβάκι ήρθαν και κάθησαν κοντά μου.


Με πολύ ενδιαφέρον με ρωτούσαν για διάφορα πνευματικά θέματα.

Μερικοί όμως το παρεξήγησαν και μας κοίταζαν πολύ ύποπτα.

Εάν μπορούσα να προβλέψω ότι θα το παρεξηγούσαν αυτό οι άλλοι, θα φρόντιζα να λάβω τα μέτρα μου.

Ο κόσμος είναι πονηρός. Πρέπει να φροντίζουμε να μη δημιουργούμε σκάνδαλα.

Δεν ευθυνόμαστε για όσα δεν μπορούμε να πάρουμε τα μέτρα μας ή για όσα δεν έχουμε πείρα.

Να μην περιμένουμε μισθό από τον Θεό, όταν εμείς από απροσεξία δημιουργούμε προβλήματα.


Μισθό έχουμε, όταν εμείς είμαστε προσεκτικοί, αλλά δημιουργή ο εχθρός προβλήματα.

Μου λέει λ.χ. κάποιος ότι είμαι πλανεμένος.

Πρώτα θα δω αν είμαι πλανεμένος ή όχι. «Για να το πη αυτός, κάτι θα είδε.

Δεν μπορεί να το είπε στα καλά καθούμενα· κάτι θα παρεξήγησε»,

σκέφτομαι και ψάχνω να βρω που με παρεξηγεί, για να το διορθώσω.

Αν λέη ότι είμαι πλανεμένος, είμαι μάγος, για μένα είναι κέρδος, γιατί δεν θα μαζεύεται κόσμος και θα ησυχάσω.


Αλλά αυτός ο καημένος θα κολασθή, γιατί κάνει κακό στην Εκκλησία, κρίμα δεν είναι;

Και φταίω εγώ, γιατί κάτι δεν πρόσεξα.

Π.χ. έρχονται μερικοί να μου φιλήσουν το χέρι και τους χτυπάω ελαφρά στο κεφάλι.

Ο άλλος το βλέπει και λέει: «Τους ευλογεί, ενώ είναι μοναχός! Τί είναι αυτός;».

Δεν φταίνε αυτοί, πρέπει εγώ να μην το ξανακάνω.


- Γέροντα, όταν κανείς από απροσεξία δημιουργή κάποιο σκάνδαλο, μερικοί λένε: «Άσ' τον αυτόν, έχει το ακαταλόγιστο».

- Το ακαταλόγιστο έχει ένας που δέν μπορεί να σκεφθή, όχι αυτός που δεν προσέχει.

Ο απρόσεκτος ανάβει φωτιά και δεν σκέφτεται ότι θα πιάση πυρκαγιά εκεί που την άναψε.

Οταν καμμιά φορά βάζη φωτιά ένας τέτοιος άνθρωπος και καψαλίζη και άλλες ψυχές,

έχουμε καθήκον να ευχώμαστε και να ρίχνουμε και κανέναν κουβά νερό.

Είναι και άλλοι που είναι ορμητικοί, έχουν και ευλάβεια μαζί με βλάβη και, όταν ακούσουν κάτι με το οποίο

δεν συμφωνούν, χωρίς να εξετάσουν αν είναι σωστό ή όχι, τα κάνουν όλα γυαλιά καρφιά.

Τότε πρέπει με τρόπο άλλοτε να πατάμε λίγο φρένο και άλλοτε, όταν σταματάνε,

να βάζουμε πάλι με τρόπο καμμιά πέτρα στον τροχό τους,

γιατί μπορεί να πάρουν και ανάποδα στροφές και να πάρουν και άλλους σβάρνα.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Fri Apr 20, 2018 6:13 pm

Image



Οι σκανδαλοποιοί είναι μερικοί



Εύκολα μην πιστεύετε σε ό,τι ακούτε, γιατί είναι και μερικοί που τα λένε όπως εκείνοι τα καταλαβαίνουν.


Πήγε μιά φορά ένας στον Χατζεφεντή(1) και του λέει:

«Νάχω την ευχή σου, Χατζεφεντή, εκατό φίδια μαζεύτηκαν εκεί επάνω».

«Εκατό φίδια ; πού βρέθηκαν ;», απόρησε ο Αγιος Αρσένιος.

«Έ, αν δεν ήταν εκατό, πενήντα θα ήταν σίγουρα».

«Πενήντα φίδια!».

«Είκοσι πέντε πάντως θα ήταν»!


«Είκοσι πέντε φίδια άκουσες να μαζεύτηκαν ποτέ;», του λέει πάλι ο Άγιος.

Μετά του λέει ότι ήταν δέκα οπωσδήποτε.

«Καλά, του λέει ο Άγιος, συνέδριο είχαν και μαζεύτηκαν δέκα φίδια; Πάψε• δεν είναι δυνατόν!».

«Πέντε θα ήταν», λέει τότε εκείνος. «Πέντε;». «Έ, δύο θα ήταν».

Ύστερα τον ρωτάει ο Άγιος Αρσένιος: «Τα είδες;».

«Όχι, λέει, τα άκουσα να κάνουν μέσα στα κλαδιά "σσσσ..."». Μπορεί δηλαδή να ήταν και καμμιά σαύρα!...


Εγώ από όσα ακούω ποτέ δεν βγάζω συμπεράσματα, χωρίς να εξετάσω.

Άλλος μπορεί να λέη κάτι, για να κατηγορήση,

άλλος να το λέη απλά και άλλος σκόπιμα.

Τι σκανδαλοποιοί είναι μερικοί!


Ήταν δυό φίλοι στην Κόνιτσα πολύ αγαπημένοι. Τις γιορτές και τις Κυριακές δέν γύριζαν μέσα στην πόλη•

έρχονταν στό μοναστήρι, στο Στόμιο• έψελναν κιόλας. Ύστερα ανέβαιναν στό βουνό, στην Γκαμήλα (2).

Μιά μέρα ένας διεστραμμένος τύπος τους έβαλε σκάνδαλα.


Πάει στον έναν και του λέει: «Ξέρεις τι είπε για σένα αυτός; Αυτό και αυτό».

Πάει μετά και στον άλλον και του λέει: «Ξέρεις τι είπε για σένα αυτός που τον έχεις φίλο; Αυτό και αυτό».

Αμέσως έγιναν και οι δυό θηρία και πιάνουν έναν καυγά μέσα στο μοναστήρι!

Έν τω μεταξύ εκείνος που έβαλε το φυτίλι έφυγε, και αυτοί δώσ'του να μαλώνουν.

Ο μικρότερος ήταν και λίγο νευρικός και έβριζε τον μεγαλύτερο.


«Τώρα, λέω, τί να κάνω; Βρε τον πειρασμό, τί κάνει!».

Πάω και λέω στον μεγάλο: «Κοίταξε, μικρός είναι•

αφού είναι και λίγο νευρικός, μην τον παρεξηγής- ζήτησε του συγγνώμη».

«Πάτερ, τί συγγνώμη να ζητήσω, μου λέει, δεν βλέπεις πώς με βρίζει;

Εγώ ούτε καν έχω ιδέα από αυτά που λέει».


Πάω και στον μικρό και του λέω: «Κοίταξε, μεγάλος είναι•

δεν ειναι έτσι που τα βλέπεις τα πράγματα• πήγαινε, ζήτησε του συγγνώμη».

Αρπάχθηκε εκείνος• έβαλε τις φωνές: «Θα μαλώσουμε και μαζί, Πάτερ!».

«Έ, να μαλώσουμε, ρε Παντελή! Άφησε με όμως να ετοιμασθώ λίγο...», του είπα και έφυγα.

Έξω από το μοναστήρι είχα κάτι ξύλα μακριά, για να φράξω τον κήπο.


Πάω, παίρνω από τετρακόσια μέτρα μακριά ένα ξύλο κοντά πέντε μέτρα

και το σβάρνιζα σιγά-σιγά, για να τον κάνω να γελάση

Εκείνος άκουγε που το σβάρνιζα, αλλά που να φαντασθή τί το ήθελα!

Μπήκα μέσα στην αυλή σβαρνίζοντας το ξύλο, μέχρι που έφθασα κάτω από τον νάρθηκα.

«Σταμάτα, ρε Παντελή, να μαλώσουμε!», λέω.

Έσκασαν στα γέλια και οι δυό, μόλις κατάλαβαν τι το ήθελα το ξύλο!

Αυτό ήταν. Έσπασε ο πάγος.Έσκασε ο διάβολος.

«Είστε στα καλά σας; τους λέω• τί εΐναι αυτά;». Και αγαπήθηκαν πάλι.


- Ή διαβολή την ίδια μέρα έγινε;

- Ναι, και βρίζονταν άσχημα! Βλέπεις ο διάβολος τί κάνει;

Ο άλλος ίσως τους ζήλευε που ήταν τόσο αγαπημένοι σαν αδέλφια, διέβαλε τον έναν στον άλλον και έφυγε.

Ή διαβολή είναι πολύ κακό. Γι’ αυτό και ο πειρασμός λέγεται διάβολος.

Διαβάλλει - άλλα λέει στον έναν, άλλα στον άλλον και δημιουργεί σκάνδαλα.


Καί είδες, τα πίστεψαν οι καημένοι και πιάστηκαν!



- Επίτηδες τα είπε εκείνος;

- Ναί, για να τους χωρίση από... αγάπη, ήγουν από φθόνο...



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002

(1) Έτσι αποκαλούσαν τον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη οι κάτοικοι της περιοχής των Φαράσων.
(2) Βουνοκορφή της Πίνδου που έχει το σχήμα της γκαμήλας (Γιάπιγγο Τύμφη).
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sat Apr 21, 2018 6:43 pm

Image



Δημοσιοποίηση αμαρτημάτων



Όταν βλέπουμε κάτι άσχημο, να το σκεπάζουμε και όχι να το διαπομπεύουμε.

Δεν είναι σωστό να γίνωνται γνωστά τα ηθικά παραπτώματα.


Ας υποθέσουμε ότι στον δρόμο υπάρχει μιά ακαθαρσία.

Ένας συνετός άνθρωπος, αν περάση από εκεί, θα πάρη μιά πλάκα και θα την σκεπάση, για να μην προξενη αηδία.

Ένας ασύνετος όμως, αντί να την σκεπάση,

μπορεί να αρχίση να την ανακατεύη και να σκορπίση περισσότερο την δυσωδία της.

Έτσι, και όταν αδιάκριτα δημοσιοποιούμε τις αμαρτίες των άλλων, προξενούμε μεγαλύτερο κακό.


Το «είπε τη Εκκλησία»!(1) δεν έχει την έννοια ότι πρέπει όλα να γίνωνται γνωστά,

γιατί σήμερα δεν είναι όλοι Εκκλησία.

Εκκλησία είναι οι πιστοί πού ζουν όπως θέλει ο Χριστός και όχι οι άλλοι που πολεμούν την Εκκλησία.

Στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού που η εξομολόγηση γινόταν μπροστά σε όλα τα μέλη της Εκκλησίας,

τότε εΐχε αυτό το νόημα το «είπε τη' Εκκλησία».


Ενώ στην εποχή μας που σπάνια βρίσκεται οικογένεια να εχη τον ίδιο Πνευματικό,

ας μη μας ξεγελάη ο «εξω από εδώ» με το «είπε τη' Εκκλησία»,

γιατί, όταν δημοσιοποιούμε ένα ηθικό λ.χ. παράπτωμα,

το κοινοποιούμε στους πολεμίους της Εκκλησίας και τους δίνουμε αφορμή

νά αρχίσουν τον πόλεμο εναντίον της, οπότε κλονίζεται η πίστη των αδυνάτων ψυχών.

Μιά μάνα, όταν εχη μιά κόρη που είναι πόρνη,

δεν την διασύρει και δεν την εξευτελίζει μπροστά στους άλλους,

αλλά κάνει ό,τι μπορεί, για να αποκαταστήση το όνομα της.


Θα πούληση ό,τι έχει και δεν έχει, θα την πάρη να πάνε σε άλλη πόλη, θα κοιτάξη να την παντρέψη,

για να διόρθωση έτσι την παλιά της ζωή. Αυτός ακριβώς είναι και ο τρόπος της Εκκλησίας.

Βλέπεις, ο Καλός Θεός μας ανέχεται με αγάπη και δεν θεατρίζει κανέναν,

αν και γνωρίζη τα χάλια μας ως Καρδιογνώστης·

και οι Άγιοι ποτέ δεν πρόσβαλαν αμαρτωλό άνθρωπο μπροστά στον κόσμο, αλλά με αγάπη,

με λεπτότητα πνευματική και με τρόπο μυστικό βοηθούσαν για την διόρθωση του κακού.


Εμείς όμως, αν καί είμαστε αμαρτωλοί, κάνουμε το αντίθετο, σαν υποκριτές.

Πρέπει να προσέχουμε να μην παρεξηγούμε εύκολα και νομίζουμε πως ό,τι κάνουν οι άλλοι είναι κακό.



- Γέροντα, αναφερθήκατε στην δημοσιοποίηση των ηθικών παραπτωμάτων. Άλλου είδους αμαρτίες ή αρρωστημένες καταστάσεις χρειάζεται σε μερικές περιπτώσεις να γνωστοποιούνται;


- Κοίταξε να σου πω. Εγώ το κάνω αυτό σε μερικούς γνωστούς.

Βλέπω π.χ. κάποιον να κάνη μιά αταξία και να σκανδαλίζη και τους άλλους.

Του λέω μιά, πέντε, δέκα, είκοσι, τριάντα φορές να διορθωθή, αλλά αυτός δεν διορθώνεται.

Δεν έχει όμως δικαίωμα να συνεχίζη μιά αταξία μετά από επανειλημμένες υποδείξεις,

γιατί παρασύρονται και οι άλλοι και τον μιμούνται.


Το κακό, βλέπεις, μπορούν εύκολα να το μιμηθούν οι άνθρωποι, όχι όμως και το καλό.

Γι' αυτό αναγκάζομαι υστέρα να το πω και σε άλλους που βλέπουν την αταξία αυτή, για να τους προφυλάξω.

Όταν δηλαδή λέω «αυτό που κάνει ο τάδε δεν με αναπαύει», δεν το λέω για να κατακρίνω

- αφού το έχω πει πεντακόσιες φορές στον ϊδιο -, αλλά γιατί οι άλλοι που βλέπουν το κουσούρι του

επηρεάζονται, το μιμούνται και μάλιστα λένε:

«Αφού ο Γέροντας Παΐσιος δεν του λέει τίποτε, άρα είναι καλό».


Αν δεν πω τον λογισμό μου, ότι δεν με αναπαύει αυτή η κατάσταση,

δίνω την εντύπωση οτι το ευλογώ, ότι και εγώ αναπαύομαι σ’ αυτήν την κατάσταση.

Έτσι καταστρέφεται το σύνολο, γιατί μπορεί να νομίσουν ότι είναι σωστή η τακτική του άλλου

και να την εφαρμόσουν και τί βγαίνει μετά;

Νομίζουν εν τω μεταξύ ότι δεν το έχω πει στον ίδιο. Δεν ξέρουν ότι με έσκασε ο άλλος τόσον καιρό.


Έχουμε και τον διάβολο που λέει: «Δέν πειράζει και να το κάνης.

Βλέπεις, και ο άλλος το κάνει και ο Γέροντας Παΐσιος δεν του λέει τίποτε».

Γι' αυτό, όταν βλέπω ότι κάποιος συνεχίζει το τυπικό του κάνοντας μιά αταξία,

ενώ του έχω πει να την διόρθωση, μετά λέω πάνω σε μιά συζήτηση σ' όποιον τον γνωρίζει

«αυτό που κάνει ο τάδε δεν με αναπαύει», για να τον προφυλάξω και να μη βλαφθή.


Αυτό δεν είναι κατάκριση. Να μην τα μπλέκουμε τα πράγματα.

Ύστερα μερικοί έρχονται και λένε: «Γιατί το είπες στον άλλο; Ήταν απόρρητο».

«Τί απόρρητο; του λέω. Το είπα χίλιες φορές σ' εσένα και δεν διορθώθηκες.

Δεν έχεις δικαίωμα να βλάψης και τους άλλους που θα νομίζουν ότι εγώ συμφωνώ με αυτήν την κατάσταση».

Ακόμα αυτό έλειψε να μην το πω, αφού κάνει ζημιά στους άλλους!


Ιδίως όταν έρχεται ένα παιδί από μιά οικογένεια που την γνωρίζω και βλέπω ότι με την τακτική του

καταστρέφει την οικογένεια, του λέω: «Κοίταξε, αν δεν διορθωθής, θα το πω στην μητέρα σου.

Δεν έχεις δικαίωμα εσύ να έρχεσαι σ' έμενα να μου το λές και πάλι να συνεχίζης το βιολί σου.

Θα το πω στην μάνα σου, για να προφυλάξω την οικογένεια σας».

Όταν έχη κανείς μετάνοια, καλά.

Άλλα, όταν συνεχίζη την τακτική του, πρέπει να μιλήσω· έχω ευθύνη.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002


(1) Ματθ. 18, 17.
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Sun Apr 22, 2018 6:49 pm

Image



ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

Ενέργειες με σύνεση και αγάπη

Εργασία στον εαυτό μας



Εάν θέλης να βοηθήσης την Εκκλησία, είναι καλύτερα να κοιτάξης να διόρθωσης τον εαυτό σου,

παρά να κοιτάς να διόρθωσης τους άλλους.


Αν διόρθωσης τον εαυτό σου, αμέσως διορθώνεται ένα κομματάκι της Εκκλησίας.

Εάν φυσικά αυτό το έκαναν όλοι, η Εκκλησία θα ήταν διορθωμένη.

Αλλά σήμερα οι άνθρωποι ασχολούνται με όλα τα άλλα θέματα εκτός από τον εαυτό τους.


Γιατί το να ασχολήσαι με τον εαυτό σου έχει κόπο,

ενώ το να ασχολήσαι με τους άλλους είναι εύκολο.

Εάν ασχοληθούμε με την διόρθωση του εαυτού μας

και στραφούμε πιο πολύ στην «εσωτερική» δράση παρά στην εξωτερική,

δίνοντας τα πρωτεία στην θεία βοήθεια, θα βοηθήσουμε τους άλλους περισσότερο και θετικώτερα.

Επιπλέον θα έχουμε και την εσωτερική μας γαλήνη,

η οποία θα βοηθάη αθόρυβα τις ψυχές που θα συναντάμε,

γιατί η εσωτερική. πνευματική κατάσταση προδίδει την αρετή της ψυχής και αλλοιώνει ψυχές.



Όταν επιδίδεται κανείς στην εξωτερική δράση,

πριν φθάση στην λαμπικαρισμένη εσωτερική πνευματική κατάσταση,

μπορεί να κάνη κάποιον πνευματικό αγώνα, αλλά έχει στενοχώρια, άγχος,

έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό, και συχνά χάνει την ηρεμία του.

Εάν δεν κάνη καλό τον εαυτό του, δεν μπορεί να πη ότι το ενδιαφέρον του για το κοινό καλό είναι καθαρό.

Όταν ελευθερωθή από τον παλαιό του άνθρωπο και από καθετί κοσμικό,

έχει πλέον την θεία Χάρη, οπότε και ο ίδιος αναπαύεται,

αλλά και κάθε είδους άνθρωπο αναπαύει.

Αν όμως δεν έχη Χάρη Θεού,

δεν μπορεί ούτε στον εαυτό του να επιβληθή ούτε τους άλλους να βοηθήση, για να φέρη θείο αποτέλεσμα.

Πρέπει να βουτηχθή στην Χάρη και ύστερα να χρησιμοποιηθούν οι αγιασμένες πλέον δυνάμεις του

για την σωτηρία των άλλων.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Μηνύματα, Μαρτυρίες και Αποκαλύψεις από την Παναγούδα

Unread postby XAPA » Mon Apr 23, 2018 6:49 pm

Image



Τo καλό να γίνεται με καλό τρόπο



- Γέροντα, πώς σκέφτεσθε, όταν έχετε να αντιμετωπίσετε ένα πρόβλημα;

-Σκέφτομαι τι γίνεται, τι δεν γίνεται ανθρωπίνως.

Το εξετάζω από όλες τις πλευρές. «Θα κάνω αυτό - τι αντίκτυπο θα έχη εκεί, εκεί;...

Τι κακό μπορεί να κάνη ή σε τι μπορεί να ωφελήση;».

Εγώ πάντα ένα πρόβλημα προσπαθώ να το δω από πολλές πλευρές,

ώστε η λύση που θα δώσω να είναι, όσο γίνεται, πιο σωστή.

Γιατί μπορεί να γίνουν πολλά λάθη, αν δεν προσέξη κανείς.

Αν καταλάβη εκ των υστέρων τι έπρεπε να κάνη, δεν ωφελεί, γιατί πάει, πέταξε, όπως λένε, το πουλί!


Ας πούμε, δεν πρόσεξε κάποιος και έκαψε ένα σπίτι. Καλά, εντάξει, δεν τον κρεμάει κανείς, αλλά το κακό έγινε.

Κάπου είχαν ένα πρόβλημα. Ήρθε ο υπεύθυνος και μου λέει:

«Έ, τώρα τακτοποιήθηκε το θέμα.

Πήγα, βρήκα τον τάδε, τον τάδε, τους είπα αυτό και αυτό και τακτοποιήθηκε η υπόθεση!».

«Τώρα άρχισε το πρόβλημα, του λέω. Εκείνο που υπήρχε, δεν ήταν πρόβλημα. Τώρα άναψε η φωτιά.

Πρώτα δυο καρβουνάκια ήταν, και αυτά θα έσβηναν μόνα τους».

Αυτός νόμιζε ότι με τις ενέργειες του είχε τακτοποιήσει την υπόθεση και ήθελε να τον επαινέσουμε κιόλας.

Ενώ, με αυτό που έκανε, δημιούργησε μεγάλη φασαρία και μεγάλωσε το πρόβλημα.


Χρειάζεται πολλή προσοχή, σύνεση και διάκριση, για να γίνεται το καλό με καλό τρόπο και να ωφελή,

γιατί αλλιώς, αντί να ωφελή, δαιμονίζει τον άλλον.

Ύστερα, κάτι που σκέφτεται κανείς να κάνη, καλύτερα να το αφήνη να ωριμάση·

γιατί, αν το αγουροκόψη, αποφασίση δηλαδή βεβιασμένα, ίσως να έχη προβλήματα αργότερα και να βασανίζεται.

Τα σοβαρά πράγματα, όταν καθυστερούν λίγο, προχωρούν μετά γρήγορα και σωστά.

Μπορεί κάποιος να έχη εξυπνάδα, αλλά να έχη και κενοδοξία και εγωισμό,

και νά προπορεύωνται αυτά στις ενέργειες του και να μην προσέχη.


Ένα σκυλί π.χ. στο κυνήγι, όταν προχωράη προσεκτικά, και από ράτσα να μην είναι, βρίσκει τα ίχνη του λαγού.

Ενώ άλλο που είναι από πολύ καλή ράτσα και έχει όλα τα προσόντα, όταν βιάζεται,

τρέχει δεξιά και αριστερά χωρίς αποτέλεσμα.

Ενέργεια πριν από σκέψη έχει υπερηφάνεια.

Γι' αυτό να μη βιάζεται κανείς να ενεργήση, αλλά να σκέφτεται και να προσεύχεται προηγουμένως.


Όταν προπορεύεται η προσευχή, δεν ενεργεί ο αφρός του μυαλού, η ελαφρότητα, αλλά το αγιασμένο μυαλό.

Οι πνευματικοί άνθρωποι μερικές φορές κάνουμε σαν να μην υπάρχη Θεός· δεν αφήνουμε τον Θεό να ενεργήση.

Ο Θεός ξέρει πως δουλεύει.

Ενώ υπάρχουν δηλαδή πνευματικά μέσα, για να τακτοποιούνται οι δύσκολες καταστάσεις με πνευματικό τρόπο,

εμείς πάμε να ενεργήσουμε κοσμικά.


Όταν ήμουν στο Σινά, ένας Χότζας πήγαινε κάθε Παρασκευή μέσα στο μοναστήρι,

ανέβαινε στον μιναρέ ενός τζαμιού που ήταν εκεί και φώναζε!

Και είχε μιά φωνή!... μέχρι επάνω στο ασκητήριο της Αγίας Επιστήμης ακουγόταν.

Ύστερα το μοναστήρι βρήκε σαν λύση να κλείνουν την πόρτα την Παρασκευή που πήγαινε ο Χότζας,

για να μην μπαίνη μέσα - εγώ δεν το ήξερα.


Μια μέρα που κατέβηκα κάτω, βλέπω τον Χότζα οργισμένο.

«Τώρα θα τους δείξω εγώ, μου λέει, που μου 'κλεισαν την πόρτα, για να μην μπαίνω μέσα...».

«Την έκλεισαν, του λέω, για να μην μπουν οι γκαμήλες.

Δεν πιστεύω ότι την έκλεισαν, για να μην μπης εσύ!».Μετά είπα κάτι γι' αυτό στους Πατέρες.

Λέει ένας γραμματεύς: «Θα του δείξω εγώ του Χότζα! Θα του βάλω μιά φλούδα.

Θα γράψω στην Κυβέρνηση ότι ο Χότζας μας πιέζει».

«Κοίταξε, του λέω, η Όρθοδοξία δεν είναι φλούδα.


Να κάνουμε μιά αγρυπνία, να 'ψάλουμε την Ακολουθία των Σιναϊτών Πατέρων, της Αγίας Αικατερίνης,

και να αφήσουμε να μιλήση ο Θεός. Θα πάω και εγώ επάνω να προσευχηθώ».

Είπα καί σε μερικούς Πατέρες να προσευχηθούν, και έτσι του ήρθε ένα σκαμπίλι του Χότζα·

σηκώθηκε, έφυγε, εξαφανίσθηκε!

Γιατί και την πόρτα να έκλειναν, μετά η Κυβέρνηση θα εξακρίβωνε ότι δeν είναι αλήθεια πως τους πίεζε ο Χότζας

και θa είχαν φασαρίες.

Θα έλεγε ο Χότζας ότι έκλεισαν την πόρτα, επειδή πήγαινε κάθε Παρασκευή, και θα έκανε κακό στο μοναστήρι.


Ένας άλλος παλιότερα είδε τo βουνό και θέλησε να κάνη εξοχικό πάνω στην κορυφή της Αγίας Αικατερίνης!...

Επαθε μιά αρρώστια, πάει, πέθανε.

Ήρθε τελευταία και άλλος να φτιάξη κάτι εκεί, πάει, πέθανε και αυτός.

Γι' αυτό καλύτερα είναι να μη στηριζώμαστε μόνο στις δικές μας ανθρώπινες προσπάθειες,

αλλά να προσευχώμαστε και να αφήνουμε τον Θεό να ενεργή.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002
XAPA
 
Posts: 7112
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests