Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Feb 02, 2019 6:07 pm

Image


«Νά κοιτάξουμε νά διορθωθοῦμε, γιά νά δικαιοῦμαστε τήν θεία βοήθεια»



ἂγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης


Σήμερα εἶναι καιρὸς νὰ ἑτοιμασθοῦν οἱ ψυχές, γιατί, ἂν συμβῆ κάτι, δὲν ξέρω τί θὰ γίνη.

Εἴθε νὰ μὴν ἐπιτρέψη ὁ Θεὸς νὰ ἔρθουν δύσκολες μέρες, ἀλλὰ ἂν ἔρθουν, μὲ ἕναν μικρὸ «σεισμό»,

μὲ ἕνα «τράνταγμα», θὰ σωριάσουν ὁλόκληρες πόλεις καί οἰκογένειες,

γιατί ὁ καθένας θὰ πάη νὰ σώση τὸν ἑαυτό του καὶ θὰ τραβήξη τὴν πορεία του.

Χρειάζεται πολλὴ προσοχή, γιὰ νὰ μὴ μᾶς ἐγκατάλειψη ὁ Θεός.

Οι ψυχὲς νὰ ἔχουν πνευματικό. Θά γίνη μεγάλο «τράνταγμα». Τόσα σᾶς λέω, τόσο σκληρὰ ἔχω μιλήσει!...

Ἐμένα ἂν κάτι μοῦ ἔλεγαν, θὰ προβληματιζόμουν.

Θὰ σκεφτόμουν γιατί μου τὸ εἶπαν, τί ἤθελαν. Γιὰ νὰ μὴν πῶ βράδυα, ἕνα βράδυ δὲν θὰ κοιμόμουν.

Άν δὲν ἔβλεπα τὰ δύσκολα χρόνια πού ἔρχονται, δὲν θὰ ἀνησυχοῦσα τόσο.

Αλλά αὐτὸ που βλέπω εἶναι ὅτι ἀργότερα θὰ δυσκολευθῆτε πολύ. Δὲν μὲ καταλαβαίνετε. Τότε θὰ μὲ καταλάβετε.


- Ἂν βρεθῆ, Γέροντα, μόνος του κανείς σέ δύσκολα χρόνια, τί θά κάνη;...

- Ἄρχισε τώρα νὰ κάνης πρῶτα ὑπακοή, νὰ ἀπόκτησης διάκριση, καὶ τότε θὰ δοῦμε.

Γι' αὐτὸ εἴπαμε νὰ κόψουμε τὰ κουσούρια πρῶτα.

Άν ἔχη κανεὶς κουσούρια, δὲν θὰ τὰ βγάλη πέρα.

Ἂν τώρα γκρινιάζη γιὰ ὅλα καὶ νομίζη ὅτι αὐτὸς εἶναι λεβεντόπαιδο καὶ ὅλοι οι ἄλλοι εἶναι χάλια, τότε...;

Κοιτάξτε νὰ διορθωθῆτε, γιὰ νὰ δικαιοῦσθε τὴν θεία βοήθεια.

Νὰ στηριχθῆτε ἀκόμη περισσότερο στὸν Θεό. Θὰ ἔρθουν δύσκολα χρόνια...

Όταν ἐσεῖς θὰ εἶστε ὥριμοι πνευματικά, ξέρετε τί θὰ εἶστε; Όχυρό.

Ὄχι μόνο γιὰ ἐσάς, ἀλλὰ θὰ μπορῆτε νὰ βοηθᾶτε καὶ τούς ἄλλους.

Γιατί, διαφορετικά, θὰ ἔχετε καὶ ἐσεῖς ἀνάγκη ἀπὸ ἀνθρώπινη βοήθεια καὶ προστασία.

Σήμερα οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ ζοῦν πνευματικά, γιὰ νὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ξεπεράσουν μιὰ δυσκολία.

Νὰ ἑτοιμασθοῦν, γιὰ νὰ μὴν τούς στενοχωρήση ἢ στέρηση, γιατί μετὰ μπορεῖ νὰ φθάσουν στὴν ἄρνηση.


- Γέροντα, νιώθω ἀγωνία, φόβο, γιὰ ὅ,τι μᾶς περιμένει...

- Αὐτὸς ὁ φόβος μᾶς βοηθάει νὰ γαντζωθοῦμε στὸν Χριστό.

Ὄχι ὅτι πρέπει νὰ χαίρεται κανεὶς γι' αὐτὴν τὴν κατάσταση ποῦ ζοῦμε,

ἄλλα νὰ χαίρεται, γιατί θὰ ἀγωνισθῆ γιὰ τὸν Χριστό.

Θὰ δώσουμε ἐξετάσεις γιὰ τὸν Χριστό. Τώρα ὁ ἀγώνας θὰ εἶναι πνευματικός.

Θὰ παλέψουμε μὲ τὸν ἴδιο τὸν διάβολο.

Ὁ διάβολος ὅμως δὲν ἔχει καμμιὰ ἐξουσία, ἂν δὲν του δώσουμε ἐμεῖς ἐξουσία.

Ἂρα τί νὰ φοβηθοῦμε; Νά μὴν ὑπάρχη φόβος. Νὰ χαιρώμαστε πού ἢ μάχη εἶναι πνευματική.

Ἐὰν ζῆτε μοναχικά, πατερικά, καὶ προσέχετε, θὰ δικαιοῦσθε τὴν θεία ἐπέμβαση σὲ κάθε ἐπίθεση τοῦ ἐχθροῦ.

Νά γίνετε ἄνθρωποι προσευχῆς, ταπεινοί, ποῦ ἔχουν πόνο καὶ ἀγάπη.

Τότε θά εἶστε κεφάλαια πνευματικά, μέ «βάσεις» πνευματικές.

Νά γίνετε ψυχὲς, πού σκέφτωνται τὸν πόνο τῶν ἄλλων καὶ προσεύχωνται,

καί τότε θά εἶστε πνευματικὸ ὀχυρό. Θα καθηλώνετε τὰ πάντα...


Image


«Νά κοιτάξουμε νὰ διορθωθοῦμε, γιὰ νὰ δικαιοῦμαστε τὴν θεία βοήθεια».

ἂγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης


Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὶς σελίδες 332 -336 τοῦ βιβλίου:
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β΄ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

logosfotos
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Feb 03, 2019 6:11 pm

Image


Αυτοκυριαρχία

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς.



Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να κυριαρχούν στην καρδιά τους,

ακόμα λιγότερο μπορούν να κυριαρχούν στη γλώσσα τους.

Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να συμμετέχουν στον πόνο του άλλου,

ακόμα λιγότερο μπορούν να συμμετέχουν στη χαρά του άλλου.

Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να βάλουν τάξη στην ζωή τους,

ακόμα λιγότερο μπορούν να βάλουν τάξη στο κράτος.

Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να δουν κόσμο μέσα τους,

ακόμα λιγότερο μπορούν να δουν τον εαυτό τους στον κόσμο.

Κράτα όλα τα πράγματα στην κατάλληλη απόσταση,

μόνο την ψυχή σου πλησίασε όσο περισσότερο στον Θεό.


Εάν χύσεις νερό στην φωτιά, δεν θα έχεις ούτε νερό ούτε φωτιά.

Εάν επιθυμήσεις το ξένο, θα μισήσεις το δικό σου και θα χάσεις και τα δυο.

Εάν πλησιάσεις την υπηρέτρια όσο και την γυναίκα σου,

δεν θα έχεις ούτε υπηρέτρια ούτε γυναίκα.

Εάν πίνεις συχνά στην υγεία του άλλου, θα χάσεις τη δική σου.

Εάν ασταμάτητα μετράς χρήματα του άλλου, όλο και λιγότερο θα έχεις δικά σου.

Εάν ασταμάτητα μετράς τις αμαρτίας του άλλου, οι δικές σου θα αυξάνονται!



proskynitis.blogspot.com
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Mon Feb 04, 2019 7:37 pm

Image


καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου
καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου,αὕτη πρώτη ἐντολή.

καὶ δευτέρα ἐντολὴ αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστι.

( κατὰ Μάρκον, ιβ´ 30-31)




Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ.




Κάποτε κάποιος μοναχός, έφυγε από το κοινόβιο και την ευλογημένη υπακοή

και πήγε στην έρημο να γίνει ησυχαστής.

Ο λογισμός του απαιτούσε να αφοσιωθεί μέρα νύχτα στη μελέτη και θεωρία

του ονόματος του Ιησού Χριστού και μάλιστα στο μυστήριο της Τριαδικότητος του Αγίου Θεού.


Έτσι πίστευε ότι θα μπορούσε μέσα στην ερημιά και στη γαλήνη της ησυχίας

να ενωθεί με τον Θεόν χωρίς μέριμνες και χωρίς σκοτούρες.

Ύστερα όμως από δύο τρεις ημέρες, δεν μπορεί κανένας να αντέξει και παραπάνω εδώ που τα λέμε,

σε κάποια στιγμή των ιερών του στοχασμών, αισθάνθηκε κοντά του την παρουσία κάποιου;


Τι ήταν; Ένα μικρό ποντίκι.

Είχε ανεβεί στην μπαλωμένη και τρύπια παντούφλα του, και μύριζε το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού του.

Έτσι αποσπάσθηκε η προσοχή του και ήταν αδύνατον να κρατήσει αμετακίνητο το νου του,

στην ενθύμηση του Θεού και στην προσευχή του.


Το είδε και είπε μέσα του:

«Εγώ άφησα τα πάντα για να επικοινωνώ αμέριμνα και σωστά με τον Θεόν

και να έρχεται τώρα να μου την χάλασει ένας ποντικός.

Ε, αυτό δα, παρατραβάει το κορδόνι, και λέγει νευριασμένος στο ποντίκι, δυνατά τώρα:

-«Γιατί βρε σιχαμένο μου διακόπτεις την προσευχή μου;»

-«Γιατί πεινάω, απάντησε το ποντίκι».


Και ο ησυχαστής ανταπάντησε με αγανάκτηση, χωρίς να αναρωτηθεί, πως το ποντίκι μίλησε με ανθρώπινη φωνή,

-«Φύγε από δω βρε μαγαρισμένο, εγώ προσπαθώ με χίλιους κόπους να δω πως θα ενωθώ με τον Θεό,

και συ ήρθες να μου ζητήσεις να ασχοληθώ με την κοιλιά σου;»

και φραπ, τίναξε το πόδι του και πέταξε τον ποντικό στην απέναντι γωνία της σπηλιάς του.

Και τότε το ποντίκι γυρίζει και με πολύ ηρεμία, αφού τον κοίταξε στα μάτια, του απάντησε, με ανθρώπινη γλώσσα:


- «Μάθε το μία για πάντα, πάτερ, αν δεν μπορέσεις με τους γύρω συνασκητάς σου και με τον γέρο Αββακούμ,

που ψήνεται στον πυρετό, και πεθαίνει από την πείνα μέσα σε μία διπλανή σου σπηλιά, αλλά και με τον

κάθε Αββακούμ, δηλαδή τον πλησίον σου, που πονάει και υποφέρει, που πεινάει και διψάει και κείται γυμνός

και πληγιασμένος, και δεν τον συμπονέσεις, και δεν του σταθείς, στα προβλήματά του, τότε, ποτέ, μα ποτέ δεν

θα μπορέσεις να ενωθείς με τον Θεόν της αγάπης και του ελέους. »


Και μετά ο ποντικός χάθηκε.




imverias
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Feb 05, 2019 8:34 pm

Image



Ο Ασκητής και ο Ληστής (Διδακτική Ιστορία)



Ήταν ένας γέροντας ασκητής και αναχωρητής, ο οποίος ασκήτευσε σ’ ένα έρημο τόπο 70 χρόνια,

με νηστεία, παρθενία και αγρυπνία.

Στα τόσα δε χρόνια που δούλευε στο Θεό, δεν αξιώθηκε να δει καμία οπτασία και αποκάλυψη εκ Θεού.

Και σκέφθηκε, λέγοντας τούτο:

«Μήπως για καμίαν αφορμή που δεν ξέρω εγώ, δεν αρέσει του Θεού η άσκησή μου,

και η εργασία μου είναι απαράδεκτη;

Μήπως γιά τούτο δεν μπορώ να έχω αποκάλυψη και να δω κανένα μυστήριο:».

Αυτά λογιζόμενος ο γέροντας, άρχισε να δέεται και να παρακαλεί το Θεό περισσότερο,

προσευχόμενος και λέγοντας:

«Κύριε, εάν σου αρέσει η άσκησή μου και δέχεσαι τα έργα μου, δέομαί σου ο αμαρτωλός και ανάξιος,

να χαρίσεις και σε μένα κάποιο από τα χαρίσματά σου, για να πληροφορηθώ με μία φανέρωση

ενός μυστηρίου ότι άκουσες τη δέησή μου, για να περνώ θαρρετά και πληροφορημένα την ασκητική μου ζωή».


Ενώ τα έλεγε αυτά ο άγιος γέροντας και παρακαλούσε, άκουσε τη φωνή του Θεού να του λέει:

«Αν με αγαπάς και θέλεις να δεις τη δόξα μου, πήγαινε μέσα στη βαθύτατη έρημο,

και θα σου αποκαλυφθούν μυστήρια».

Όταν άκουσε αυτή τη φωνή ο γέροντας, βγήκε από το κελλί του.

Αφού απομακρύνθηκε, τον συνάντησε ένας ληστής, ο οποίος όταν είδε τον αββά,

όρμησε με βία εναντίον του, θέλοντας να τον σκοτώσει.

Όταν τον έπιασε, του είπε:

«Σε καλή ώρα σε συνάντησα, Γέροντα, για να τελειώσω την εργασία μου και να σωθώ.

Διότι εμείς οι ληστές έχουμε τέτοια συνήθεια και τέτοιο νόμο και πίστη.

Ότι δηλαδή όποιος μπορέσει να κάνει εκατό φόνους, πηγαίνει στον παράδεισο.

Εγώ, μετά από πολλούς κόπους έως τώρα, έκανα ενενήντα εννιά φόνους.

Μου λείπει ακόμα ένας για να τελειώσω την εκατοντάδα μου και να σωθώ.

Λοιπόν, σου χρωστάω μεγάλη χάρη και σε ευχαριστώ, γιατί σήμερα για σένα θ’ απολαύσω τον παράδεισο».


Όταν άκουσε τα λόγια του ληστή ο γέροντας, ξαφνιάστηκε και τρόμαξε με το ξαφνικό και ανέλπιστο πειρασμό.

Και αφού με το νου του κοίταξε προς το Θεό, σκέφτηκε και είπε:

«Αυτή είναι η δόξα σου, Δέσποτα Κύριε, που θέλησες να δείξεις σε μένα το δούλο σου;

Τέτοια συμβουλή έδωσες σε μένα τον αμαρτωλό, να βγω από το κελλί μου,

για να με πληροφορήσεις τέτοιο φοβερό μυστήριο;

Με τέτοιες δωρεές αμείβεις τους κόπους της ασκήσεως που έκανα για σένα;

Τώρα αληθινά γνώρισα, Κύριε, ότι όλος ο κόπος της ασκήσεώς μου ήταν μάταιος·

και όλες οι προσευχές μου θεωρήθηκαν από σένα σίχαμα και βδέλυγμα.

Όμως ευχαριστώ τη φιλανθρωπία σου. Κύριε, ότι, καθώς γνωρίζεις, παιδεύεις την αναξιότητα μου,

όπως μου πρέπει, για τις αμέτρητες αμαρτίες μου και με παρέδωσες στα χέρια του ληστή και φονιά».


Αυτά λέγοντας ο γέροντας, λυπημένος, δίψασε πολύ και είπε στο ληστή:

«Παιδί μου, επειδή με το να είμαι αμαρτωλός, με παρέδωσε ο Θεός στα χέρια σου να με θανατώσεις

και να γίνει έτσι η επιθυμία σου, όπως το θέλησες, και εγώ στερούμαι τη ζωή, σαν κακός άνθρωπος που είμαι,

γι’ αυτό σε παρακαλώ κάνε μου μία χάρη και ένα πολύ μικρό θέλημα

και δος μου λίγο νερό να πιω, και μετά αποκεφάλισέ με».

Όταν άκουσε ο ληστής το λόγο του γέροντα, θέλοντας με προθυμία να εκπληρώσει την επιθυμία του,

έβαλε στη θήκη το σπαθί, που κρατούσε, και έβγαλε από τον κόρφο του ένα δοχείο

και πήγε στο ποτάμι που ήταν εκεί κοντά και έσκυψε να το γεμίσει, για να φέρει στο γέροντα να πιεί.

Και εκεί που προσπαθούσε να γεμίσει το αγγείο, πέθανε.

Όταν πέρασε λίγη ώρα και δεν ερχόταν ο ληστής, σκεπτόταν ο γέροντας και έλεγε:

«Μήπως και ήταν νυσταγμένος και έπεσε και αποκοιμήθηκε και για αυτό αργεί και έτσι μπορώ νά φύγω

και να πάω στο κελλί μου;

Επειδή όμως είμαι γέρος, φοβάμαι, γιατί δεν έχω δύναμη να τρέξω, θα κουραστώ και θα με προφθάσει,

και στο θυμό του θα με τυραννήσει χωρίς λύπη, κόβοντάς με ζωντανό σε πολλά κομμάτια.

Λοιπόν ας μη φύγω, αλλά ας πάω στο ποτάμι, να δω τί κάνει».

Πήγε λοιπόν ο γέροντας με τέτοιες σκέψεις και τον βρήκε πεθαμένο.

Όταν τον είδε γέμισε θαυμασμό και έκπληξη. Και σηκώνοντας τα χέρια του στον ουρανό έλεγε:

«Κύριε φιλάνθρωπε, εάν δεν μου αποκαλύψεις το μυστήριο αυτό, δεν κατεβάζω τα χέρια μου.

Λυπήσου λοιπόν τον κόπο μου και φανέρωσέ μου αυτό το πράγμα».

Ενώ προσευχόταν ο γέροντας, ήλθε Άγγελος Κυρίου και του είπε:

«Βλέπεις, αββά, αυτόν που βρίσκεται μπροστά σου πεθαμένος;

Εξαιτίας σου πέθανε με αιφνίδιο θάνατο, για να γλυτώσεις εσύ και να μη σε θανατώσει.

Λοιπόν θάψε τον ως ένα σωσμένο.

Διότι η υπακοή που έκανε σε σένα και έκρυψε το φονικό σπαθί στη θήκη του,

γιά να πάει να σου φέρει νερό, να σβήσει τη φλόγα της δίψας σου,

με αυτό το έργο καταπράυνε την οργή του Θεού και τον δέχθηκε ως εργάτη της υπακοής.

Και η ομολογία των ενενήντα εννέα φόνων θεωρήθηκε ως εξομολόγηση.

Λοιπόν θάψε τον και έχε τον με τους σωσμένους.

Και γνώρισε απ’ αυτό, το πέλαγος της φιλανθρωπίας και ευσπλαχνίας του Θεού.

Καί πήγαινε χαίροντας στο κελλί σου και να είσαι πρόθυμος στις προσευχές σου

και να μη λυπάσαι και να λες, ότι πως είσαι αμαρτωλός και στερημένος από αποκάλυψη.

Γιατί όπως είδες σου απεκάλυψε ο Θεός ένα μυστήριον.

Να ξέρεις δε και τούτο, ότι όλοι οι κόποι της ασκήσεως σου είναι δεκτοί ενώπιον του Θεού,

διότι δεν υπάρχει κανένας κόπος που γίνεται για το Θεό και να απορρίπτεται απ’ αυτόν».

Αφού άκουσε αυτά ο γέροντας έθαψε τον νεκρό.



Από χειρόγραφο «Γεροντικό»,
της Ι. Μονής Φιλοθέου


pentapostagma
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Feb 06, 2019 5:34 pm

Image


Ρήματα Ζωής: Με τι στέκεται ο κόσμος;



Ο κόσμος στέκεται με την προσευχή.

Και όταν αδυνατίσει η προσευχή, τότε ο κόσμος θα χαθεί.




Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Feb 06, 2019 5:35 pm

Image


Δώστε όσο περισσότερα μπορείτε.



Δώστε όσο περισσότερα μπορείτε.

Ένα πράγμα πού σώζει τις ψυχές είναι ή ελεημοσύνη.

Εσείς κοιτάτε να φτιάχνετε εδώ τα σπίτια.

Φτιάχτε κι ένα σπιτάκι στον Ουρανό, να σας περιμένει…



Γέροντας Αμβρόσιος της Μονής Δαδίου



agapienxristou
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Feb 07, 2019 7:15 pm

Image



Ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό; Μόνο ο Θεός το ξέρει!”



Κάποτε ζούσε σ’ ένα χωριό κάποιος φτωχός γέροντας, ο οποίος είχε ένα όμορφο άλογο που τον βοηθούσε στις

γεωργικές του ασχολίες και το οποίο ήταν τόσο όμορφο και δυνατό, ώστε ήταν γνωστό σε όλη τη γύρω περιοχή.


Κάποια μέρα, ένας πρίγκιπας που εντυπωσιάστηκε από τη φήμη και το παρουσιαστικό του αλόγου, θέλησε να

το αγοράσει, προσφέροντας στον γέροντα ένα υπέρογκο ποσό.

Αυτός, όμως, αρνήθηκε να πουλήσει το αγαπημένο του άλογο, µε το οποίο είχε δεθεί τόσα χρόνια,

και επέστρεψε στο χωριό του.


-“Μα καλά είσαι ανόητος;” ρωτούσαν οι συγχωριανοί του.

“Πούλα το άλογο για το καλό σου,

θα πιάσεις πολλά χρήματα και θα είσαι ευτυχισμένος!”

-“Ααα, εμένα το άλογο με βοηθά στην εργασία μου...

Και ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό;” απαντούσε ο γέροντας,

“Μόνο o Θεός το ξέρει!”


Οι μέρες περνούσαν και το άλογο παρέμενε αχώριστη συντροφιά του γέροντα.



Ένα πρωί ξύπνησε και είδε ότι το άλογό του είχε φύγει.

Οι συγχωριανοί του μαζεύτηκαν για να του εκφράσουν τη λύπη τους:

-“Τι μεγάλο κακό που σε βρήκε, τώρα ποιος θα σε βοηθά στις δουλειές σου;

Ήσουν ανόητος που δεν πούλησες το άλογο.

Τώρα δεν έχεις ούτε τα χρήματα, ούτε το άλογο”.



Ο γέροντας με τη χαρακτηριστική ηρεμία του απαντούσε:

-“Και ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό; Μόνο o Θεός το ξέρει!”

Οι χωριανοί απομακρύνονταν νομίζοντας ότι του γέρου του έχει σαλέψει..



Ύστερα από λίγες μέρες το άλογο επέστρεψε στη μάντρα του γέροντα, μαζί µε μερικά άλλα πανέμορφα

άγρια άλογα που είχε συναντήσει στο δάσος.

Μαζεύτηκαν ξανά οι συγχωριανοί και του έλεγαν:

-“Τι τυχερός που είσαι! Σου έτυχε μεγάλο καλό,

αφού τώρα έχεις περισσότερα άλογα να σε βοηθούν.”



Ο γέροντας τους απάντησε:

-“Και ποιος ξέρει τι είναι καλό και τι κακό.. Μόνο o Κύριος γνωρίζει!


Πάντως, είμαι ευχαριστημένος που το άλογό μου γύρισε.

Οι συγχωριανοί του τον κοιτάζανε πάλι περιφρονητικά.

Μετά από λίγες μέρες, ο γιος του, καβαλικεύοντας ένα από τα άλογα,

έπεσε κι έσπασε τα πόδια του, μένοντας ανήμπορος.



Μαζεύτηκαν πάλι οι χωριανοί λέγοντας:

-“Τι κακό που σε βρήκε! Με τα άλογα που ήρθαν, έχασες τελικά το δεξί σου χέρι στις δουλειές – τον γιο σου –

που υποφέρει τώρα από τους πόνους και ίσως υποφέρει για όλη του τη ζωή.”

Ο γέρος απαντούσε πάλι:

-“Ποιος ξέρει … μόνο o Θεός γνωρίζει τι είναι καλό και τι κακό!”


Δεν πέρασε μια βδομάδα από αυτό το ατύχημα και μια γειτονική χώρα κήρυξε τον πόλεμο στη χώρα του.

Πέρασε, λοιπόν, και από την πόλη του ο στρατός και επιστράτευσε όλους τους νέους άντρες της πόλης.



Δεν πήραν, φυσικά, τον γιο του, που είχε σπασμένα πόδια,

κι έτσι δεν έλαβε μέρος στις άγριες μάχες που ακολούθησαν.

Ήρθαν πάλι οι συγχωριανοί και έλεγαν:

-“Είσαι πολύ τυχερός, αφού οι γιοι όλων μας πάνε να σκοτωθούν στον πόλεμο, ενώ εσύ θα έχεις τον γιο σου

πάντα κοντά σου.”

Και ο γέροντας τούς απάντησε με τρυφερότητα:


-“Εμείς οι άνθρωποι δεν ξέρουμε ποτέ αρκετά, για να κρίνουμε αν κάτι είναι ευλογία ή συμφορά.

Ακόμη αδελφοί μου δεν το καταλάβατε:

Μόνο ο Θεός γνωρίζει το καλό και το κακό μας!!”

Πρέπει λοιπόν να δείχνουμε απόλυτη εμπιστοσύνη Στον Θεό μας, όχι στα λόγια αλλά έμπρακτα!

Υπάρχει άραγε περίπτωση αν αφεθούμε όπως ένα μικρό παιδί στο Θέλημά του,

να νιώσουμε ποτέ θλίψη, άγχος , στενοχώρια;



apantaortodoxias
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Feb 08, 2019 7:28 pm

Image



Φώτης Κόντογλου. Η απ' έξω ειρήνη, είναι ένα ψέμα...

Aς αγαπήσουμε την γνήσια, την αληθινή ειρήνη





Ολοι διψάμε για ειρήνη καί φωνάζουμε να γίνει ειρήνη στον κόσμο, θέλουμε πια να ησυχάσουμε,

να γροικήσουμε τη ζωή μας, πού δεν μας αφήνει να τή χαρούμε ή ανησυχία κι ό φόβος.

Ελπίζουμε πώς θα ησυχάσουμε αν γίνει ειρήνη ανάμεσα στα κράτη, ειρήνη πολιτική,

ειρήνη στρατιωτική, ειρήνη κοινωνική.


Αλλά είμαστε ανόητοι, άφού δεν καταλαβαίνομε πώς αύτή ή ειρήνη, ή άπ' έξω ειρήνη, είναι ένα ψέμμα,

αν δεν έχει κάθε άνθρωπος την από μέσα ειρήνη!



Image


Αφήνω το ότι ή από μέσα ειρήνη φέρνει καί την απέξω, πλην, κι αν υποθέσουμε πώς γίνεται μια εξωτερική

ειρήνη στον κόσμο, μ' όλο πού θα ναι βλογημένη, θα 'ναι ωστόσο λειψή, θα ναι ψεύτικη, αν δεν φωλιάσει

αυτό το αγιασμένο πουλί μέσα στην καρδιά μας καί μέσα στην διάνοια μας.


Ό χαιρετισμός του Χρίστου ήτανε το «Ειρήνη ύμίν», πού είναι το ίδιο με το «Χαίρετε» πού είπε στις Μυροφόρες.

Εκείνος είπε καί πώς ή βασιλεία του Θεού είναι μέσα μας, πού θα πεί πώς κι ή ειρήνη, πού είναι γνώρισμα

της βασιλείας του Θεού, πρέπει να είναι καί κείνη μέσα μας, κι όχι έξω από μας.


Ό Θεός είναι ό βασιλιάς της ειρήνης, κι ό Χριστός ήρθε στον κόσμο να μας φέρει την ειρήνη,

όπως ψέλνανε οί "Αγγελοι κατά τη νύχτα πού γεννήθηκε: «καί επί γης ειρήνη». Το Ευαγγέλιο του λέγεται

«Εύαγγέλιον της Είρήνης» (Έφεσ. 6, 15). Ό Θεός λέγεται «Θεός της αγάπης καί της ειρήνης» (Ρωμ. 15, 33)...


Μητέρα τής αληθινής ειρήνης εϊναι ή αγάπη, ή συμπόνεση στους δυστυχισμένους αδελφούς μας, ή ταπείνωση,

ή άφιλοκέρδεια, ή άρνηση κάθε ματαιότητας...


Αυτή την αληθινή, την γνήσια ειρήνη ας αγαπήσουμε, κι όχι τον ψεύτικο ίσκιο της, όπως κάνουμε περιμένοντας

μάταια να ειρηνέψει ό κόσμος, σε καιρό που οί ψυχές μας κι οί καρδιές έχουνε γίνει σαν των θηρίων.


Αλλά, για ν' αγαπήσουμε καί να ποθήσουμε αυτή την ειρήνη, πρέπει πρωτύτερα ν' αγαπήσουμε τον Χριστό,

τον άρχοντα της είρήνης, καί το Ευαγγέλιο του, το Ευαγγέλιο της Ειρήνης.

"Αλλος τρόπος για να ειρηνέψουμε δεν υπάρχει κανένας..



Image
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Feb 09, 2019 5:50 pm

Image



Ὁ Γερμανός ἀξιωματικός πού εἶδε τόν Ἅγιο Χαράλαμπο στά Φιλιατρά καί σταμάτησε τό ἀποφασισμένο ὁλοκαύτωμα τῆς πόλης!


Γράφει ὁ Ἀρχιμανδρίτης π.Δανιήλ Γούβαλης


Ἰδιαίτερα ἐντυπωσιακό εἶναι κάποιο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπου πού συνέβη τό 1944.

Στήν νοτιοδυτική Πελοπόννησο, στήν ἐπαρχία Τριφυλίας, ὑπάρχει μία γραφική πόλις μέ 9.000 κατοίκους, τά Φιλιατρά.

Πολιοῦχος τῆς πόλεως εἶναι ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, καί κάθε χρόνο στίς 10 Φεβρουαρίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι

πρός τιμήν του, καί κατεβαίνουν σ' αὐτό καί οἱ Φιλιατρινοί πού μένουν στήν Ἀθήνα.

Σ' αὐτό τό πανηγύρι πηγαίνει κάθε χρόνο καί ἕνας ἡλικιωμένος Γερμανός, ὀνόματι Κοντάου, μέ τήν οἰκογένειά του.

Ἔρχεται ἀπό μακρυά. Καί θά ἔλεγε κανείς: «Τί τοῦ ἦρθε, ὥστε ἔτσι στά καλά καθούμενα

νά ξεκινᾶ ἀπό τήν Γερμανία γιά ἕνα τόσο μακρινό ταξείδι»!


Ο ἄνθρωπος αὐτός στήν περίοδο τῆς κατοχῆς ἦταν ἀξιωματικός του Γερμανικοῦ στρατοῦ,

καί γιά ἕνα διάστημα χρημάτισε φρούραρχος Φιλιατρῶν. Ἐκεῖνο τόν καιρό — βρισκόμαστε στό 1944 —

μερικοί Ἕλληνες ἀντάρτες ἔκαναν κάποιο σαμποτάζ, φονεύοντας σέ ἐνέδρα ἀρκετούς Γερμανούς.

Ἐξαγριώθηκαν τότε οἱ κατακτητές καί ἀπό τό στρατηγεῖο τῆς Τριπόλεως δόθηκε ἐντολή στόν Κοντάου,

τήν ἡμέρα πού θά ξημέρωνε, στίς 6 τό πρωί, νά καοῦν τά μισά Φιλιατρά καί νά ἐκτελεσθοῦν

ἑκατό περίπου Φιλιατρινοί.

Ὅπως ἦταν φυσικό, τρόμος καί πανικός κατέλαβε ὅλους τους κατοίκους.


Ἤξεραν ὅτι... οἱ Γερμανικές διαταγές ἦταν ἀμετάκλητες.

Τίποτε δέν τούς ἔσωζε ἀπό τόν ὄλεθρο καί τήν συμφορά.

Τό πρωί (19 Ἰουλίου) ὅμως ἐνῶ ἔφθασε ἡ κανονισμένη ὥρα δέν ἔβλεπαν καμμία κίνησι.

Ἀπόρησαν. Τί ἄραγε νά εἶχε συμβῆ;

Ἐκείνη τήν νύχτα οἱ πιστοί ἐζήτησαν μέ καυτά δάκρυα την προστασία τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπου.

Καί ἐκεῖνος ἐνήργησε θαυμαστά. Παρουσιάσθηκε στόν Γερμανό φρούραρχο, τον Κοντάου,

καί τοῦ εἶπε να μην ἐκτέλεση τήν διαταγή. Τοῦ ὑποσχέθηκε ἀκόμη πώς δεν θά τιμωρηθῆ ἀπό τον ἀνώτερό του

καί ὅτι θα ἐπιστρέψη καί αὐτός καί οἱ στρατιῶτες τοῦ σῶοι στήν πατρίδα τους.

Ὁ Κοντάου, στήν ἀρχή ἔδειχνε ψυχρός καί ἀσυγκίνητος.

Συνολικά ὁ Ἅγιος του ἐμφανίσθηκε τρεῖς φορές γιά νά τόν πείση πώς πρόκειται

γιά κάτι τό ὑπερφυσικό καί πρέπει νά ὑπακούση.

Τό ἀξιοθαύμαστο εἶναι ὅτι ὁ Ἅγιος παρουσιάσθηκε καί στόν Γερμανό στρατηγό στήν Τρίπολι.

Τό πρωί ὁ Κοντάου ἐζήτησε τούς ἱερεῖς τῶν τεσσάρων ἐνοριῶν τῆς πόλεως.

Ἐκεῖνοι παρουσιάσθηκαν ἔντρομοι ἐμπρός του. Ποῦ νά ἤξεραν τό τί εἶχε μεσολαβήσει ἐκείνη τήν νύχτα!

Μαζί τους ἐγύρισε στίς Ἐκκλησίες τῶν Φιλιατρῶν καί παρατηροῦσε τίς εἰκόνες.

Στήν τέταρτη Ἐκκλησία, στά Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου, στήν ἐπιλεγόμενη «Γουβιώτισσα» βλέποντας μία εἰκόνα

— ἕνα γέροντα μέ κάτασπρη γενειάδα, ντυμένο ἱερατικά ἄμφια — ἀνεφώνησε: «Νά! αὐτός εἶναι!»

καί ἔπεσε ἐμπρός του νά τόν προσκυνήση. Μόλις σηκώθηκε λέει στούς ἔκπληκτους ἱερεῖς:

«Σᾶς ἔσωσε ὁ Ἅγιος αὐτός, πού ἔσωσε κι' ἐμένα ἀπό βαρύ κρίμα».


Ἔτσι μέ τήν ἐπέμβασι τοῦ πολιούχου ἡ πόλις ἐγλύτωσε ἀπό τήν φωτιά καί τήν σφαγή.

Θαῦμα ὁλοζώντανο καί συγκλονιστικό. Οἱ ψυχές ὅλων τῶν Χριστιανῶν βυθίσθηκαν σέ βαθειά συγκίνησι.

Τό 1945 ἐνῶ πιά ὁ πόλεμος εἶχε λήξει, οἱ ἐπίσημοι τῶν Φιλιατρῶν εἰδοποιήθηκαν ἀπό τόν Κοντάου,

νά τόν περιμένουν κι' αὐτόν στήν πανηγύρι τοῦ Ἁγίου. Θά ἐρχόταν μέ τήν οἰκογένειά του νά εὐχαριστήση τόν Ἅγιο πού,

ὅπως τοῦ ὑποσχέθηκε, τόν ἐπέστρεψε σῶο στήν πατρίδα του. Ἔτυχε μάλιστα λόγω βλάβης τοῦ αὐτοκινήτου του

καί μερικῶν ἄλλων ἐμποδίων νά φθάση στίς 12 Φεβρουαρίου.

Οἱ Φιλιατρινοί καί ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας τοῦ ἐπεφύλαξαν ἐνθουσιώδη ὑποδοχή.

Πρός χάρι τοῦ ἐπανέλαβαν τήν πανηγύρι. Ἐκεῖνος ἀνέβηκε σ' ἕναν ἐξώστη καί μίλησε ἑλληνικά πρός τά πλήθη.

Τούς εἶπε μάλιστα ὅτι πρίν ἀναχώρηση γιά τήν Ἑλλάδα εἶδε πάλι στόν ὕπνο τοῦ τόν Ἅγιο Χαράλαμπο καί τοῦ εἶπε:

«Σέ περιμένω στά Φιλιατρά, ὅπου ἔδειξες τήν πίστι σου. Ὅλοι θά σέ ὑποδεχθοῦν μέ μεγάλη χαρά».

Συγκίνησις καί ἱερός ἐνθουσιασμός εἶχε καταλάβει τούς πάντες.

Καί τό τοπικό ἁγιολόγιο σημειώνει:

«Τή αὐτή ἡμέρα, δεκάτη ἐνάτη Ἰουλίου, μνήμην ποιούμεθα τοῦ ἐξαισίου θαύματος τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους, ὅς ταῖς πρός Θεόν πρεσβείαις πολλοί τῶν πολιτῶν τῆς Ἐράνης ἐσώθησαν ἐκ βεβαίας εἰς θάνατον καταδίκης ὑπό τῶν Γερμανικῶν δυνάμεων κατοχῆς ἐν ἔτει 1944».

Πράγματι, «θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ».


egolpion
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Feb 10, 2019 4:41 pm

Image



Αγιος Παΐσιος - Ο Θεός να δίνη μετάνοια



Ώ, αν καταλαβαίναμε την μακροθυμία του Θεού!

Εκατό χρόνια χρειάσθηκαν για να γίνη η Κιβωτός του Νώε (1).

Μήπως ο Θεός δεν μπορούσε να κάνη γρήγορα μια Κιβωτό;

Αλλά άφησε τον Νώε να παιδεύεται εκατό χρόνια, για να καταλάβουν και οι άλλοι και να μετανοήσουν.

Εκείνος έλεγε: “Δέστε, θα γίνη κατακλυσμός! Μετανοήστε!”

Εκείνοι τον κορόιδευαν. “Κλουβιά, έλεγαν, φτιάχνει” και είχαν τον χαβά τους.

Και τώρα, σε δύο λεπτά μπορεί ο Θεός όλον τον κόσμο να τον συγκλονίση και να τον κάνη να αλλάξη,

να γίνουν όλοι πιστοί, σούπερ πιστοί!

Πώς; Αν γυρίση το κουμπί στον σεισμό σιγά-σιγά από τα 5 στα 6 ρίχτερ... στα 7...

Στα 8, οι πολυκατοικίες θα πάνε σαν τους μεθυσμένους, θα αρχίση η μια να χτυπά την άλλη.

Στα 10 όλοι θα πουν: “Ήμαρτον! Σε παρακαλούμε, σώσε μας”.

Μπορεί και όλοι να πουν: “Καλόγεροι θα γίνουμε!”

Μόλις όμως τελειώση ο σεισμός, ενώ ακόμη θα κουνιούνται λίγο, λαλά δεν θα πέφτουν, πάλι στα μπουζούκια θα τρέξουν.

Γιατί η επιστροφή τους αυτή δεν θα έχη πραγματική μετάνοια, αλλά απλώς θα πουν έτσι, για να γλυτώσουν το κακό.


- Γέροντα, όταν συμβαίνη λ.χ. μια θεομηνία και είναι οργή Θεού, αν προσευχηθούν οι δίκαιοι, δεν είσακούονται;

Ξέρεις τι γίνεται;

Δεν είναι ότι έχει μετάνοια ο κόσμος, οπότε εισακούονται από τον Θεό οι δίκαιοι.

Άλλο είναι όταν παροργίζουμε τον Θεό και το αναγνωρίζουμε, τότε λυπάται ο Θεός και μας βοηθάει.

Αλλά, όταν δεν αναγνωρίζη κανείς ότι παροργίζει τον Θεό και συνεχίζη το τυπικό του,

τότε πώς να ακούση ο Θεός τις προσευχές των δικαίων;

Σφάλλει ο άνθρωπος;

Πρέπει να καταλάβη ότι σφάλλει, για να τον συγχωρήση ο Θεός.

Μετά, βλέπετε, οι πνευματικοί άνθρωποι, αν κάνουν κάποιο σφάλμα, δεν έχουν ελαφρυντικά.

“Υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων και των του λαού αγνοημάτων”, λέει μια ευχή (2).

Για τον καημένο τον κόσμο τα σφάλματα είναι “αγνοήματα”, ενώ για τους πνευματικούς ανθρώπους είναι “αμαρτήματα”.

Γι' αυτό, αν γίνη κάποιο σφάλμα από πνευματικούς ανθρώπους, είναι βαρύ.

Οι κοσμικοί έχουν ελαφρυντικά.

Φέτος (3) τον Δεκαπενταύγουστο που έπιασε φωτιά στο Άγιον Όρος, ήταν κάτι φοβερό!

Έφθασαν όλοι οι ειδικοί, αλλά κανείς δεν μπορούσε να κάνη τίποτε.

Όλοι παρακολουθούσαν την φωτιά.

Και μερικοί έλεγαν: “Γιατί η Παναγία δεν την σβήνει;”

Φθάνουμε σε σημείο να βλασφημούμε το όνομα του Θεού.

Μετά από έξι ημέρες έπιασε πάλι φωτιά σε άλλο σημείο, αλλά έπιασε βροχή και την έσβησε αμέσως.

Δεν καταλαβαίνουν, πώς αυτή η φωτιά έσβησε και η άλλη δεν έσβηνε;

Ορισμένοι, χωρίς να γνωρίζουν τους πνευματικούς νόμους που λειτουργούν, προσεύχονται με πόνο,

αλλά δεν εισακούονται, γιατί είναι πια οργή Θεού.

Ορισμένοι πάλι δεν προσεύχονται, δεν κάνουν ούτε ένα κομποσχοίνι, γιατί συμφωνούν με την δικαία οργή του Θεού,

που σκοπό έχει να συνετίση τους ανθρώπους.

Ο Θεός να φωτίση περισσότερο εμάς τους μοναχούς, γιατί οι περισσότεροι είμαστε μωρές παρθένες

και τα λυχνάρια μας έχουν νερό με λίγο λάδι στο φιτίλι.

Οι κοσμικοί περιμένουν από εμάς να τους φωτίσουμε τον δρόμο, για να μη σκοντάφτουν!

Να παρακαλούμε να δίνη ο Θεός μετάνοια στον κόσμο, για να αποφύγουμε την δικαία οργή του Θεού.

Η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί ν' αντιμετωπισθή διαφορετικά παρά μόνο

με μετάνοια και τήρηση των εντολών Του.




ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ A’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


1) Βλ. Γεν. 5, 32 κ.ε.
2) Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ευχή της Προσκομιδής.
3) Ειπώθηκε τον Νοέμβριο του 1990.
XAPA
 
Posts: 8001
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests