Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Mon Feb 11, 2019 6:16 pm

Image



«Κάθε πρωί που ξυπνάμε πρέπει να σταυρώνουμε το κεφάλι μας και να λέμε Κύριε δώσε μου καλούς λογισμούς..»


(†) Γεροντας Γρηγόριος Αρχιπελαγίτης



~ Πρέπει να αποφεύγεις την παρατηρητικότητα. Να μην παρατηρείς τους άλλους.

Αλλά έστω και να μην έρθει η κρίση-Κατάκριση στο μυαλό είναι των τελείων ανθρώπων.

Αλλά αν έρθει η κατάκριση στο μυαλό τουλάχιστον μην το πεις μην το κάνεις καταλαλιά

μην πεις στον άλλον αλλά κράτησε το για τον εαυτό σου.

Διότι ο άλλος μπορεί να έχει ένα καλό λογισμό για τον αδερφό.

Εδώ στο Άγιον Όρος έλεγαν: «μην πεις τίποτα και χαλάσεις το λογισμό του αδερφού μου».

Είναι μεγάλη αμαρτία να χαλάμε το λογισμό του αδελφού.

Ο λογισμός χαλάει πάρα πολύ εύκολα και πρέπει να τον φυλαμε τον λογισμό μας.

Κάθε πρωί που ξυπνάμε πρέπει να σταυρώνουμε το κεφάλι μας

και να λέμε Κύριε δώσε μου καλούς λογισμούς δώσε μου αγαθούς λογισμούς

και φύλαξε το νου μου καθαρό για να μπορώ να έχω νουν ΧΡΙΣΤΟΥ.




(†) Γεροντας Γρηγόριος Αρχιπελαγίτης.
Καθηγούμενος Ι. Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ.
XAPA
 
Posts: 8425
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Feb 12, 2019 6:33 pm

Image



Αν πραγματικά πιστεύεις, όλα διορθώνονται



Πριν από μερικές δεκαετίες ο μετέπειτα διάσημος γαλλορουμάνος θεατρικός συγγραφέας Ευγένιος Ιονέσκο

επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Άγιον Όρος.

Εκεί συνέβη το εξής περιστατικό, όπως ο ίδιος το διηγήθηκε σε συνέντευξή του

στο περιοδικό Paris match πριν από αρκετά χρόνια:



Είχα γεννηθεί σε ορθόδοξη οικογένεια και ζούσα στο Παρίσι.

Είκοσι πέντε χρονών, γνήσιος νέος της κοσμικής εποχής του τότε Παρισιού.

Μου ήρθε η ιδέα να επισκεφθώ το Άγιον Όρος λόγω της θέσης που είχε

-και έχει βέβαια- ως τόπος ασκήσεως στην ορθόδοξη Εκκλησία.

Και εκεί, μου ήρθε ακόμη μία σκέψη στο μυαλό: να εξομολογηθώ.


Επήγα λοιπόν και βρήκα ένα ιερομόναχο -πνευματικό.

Τί του είπα; Τα συνηθισμένα αμαρτήματα ενός κοσμικού νέου πού ζει χωρίς γνώση Θεού.

Ο Ιερομόναχος, αφού με άκουσε, μου είπε:

-Στον Χριστό πιστεύεις παιδί μου;

-Ναι, ναι, λέει ο Ίονέσκο. Πιστεύω πάτερ. Άλλωστε είμαι βαπτισμένος χριστιανός ορθόδοξος.


-Βρε παιδάκι μου, του λέει εκείνος ο διακριτικός πνευματικός,

πιστεύεις, το αποδέχεσαι πλήρως, ότι ο Χριστός είναι ο Θεός

και δημιουργός του κόσμου και δικός μας;



Τα έχασα, λέει ο συγγραφέας. Γιατί πρώτη φορά με έβαζε ένας άνθρωπος μπροστά σ’ αυτό το ερώτημα, στο

οποίο έπρεπε να απαντήσω με ειλικρίνεια και να πάρω θέση.


Όχι απλώς αν πιστεύω ότι κάποιος έφτιαξε τον κόσμο.

Αλλά ότι αυτός ο Θεός, ο δημιουργός του κόσμου, έχει να κάνει με μένα.

Και εγώ έχω προσωπική σχέση μαζί του Του !



απάντησα:

-Πιστεύω πάτερ, αλλά βοηθήστε με να το καταλάβω καλά αυτό το γεγονός,


-Αν πραγματικά πιστεύεις, τότε όλα διορθώνονται.


Το περιστατικό αυτό υπήρξε η αιτία της μεταστροφής του Ιονέσκο, ο οποίος μέχρι τα βαθειά του γεράματα,

όντας διάσημος και περιβόητος, έζησε ως ευλαβής και βαθειά πιστός ορθόδοξος χριστιανός.


Τα λόγια του αγιορείτη γέροντα «αν πραγματικά πιστεύεις, τότε όλα διορθώνονται» σημαίνουν ότι:

η πίστη στο Χριστό δεν είναι μια αφηρημένη θεωρία ούτε «λόγια του αέρα».


-Πίστη στο Χριστό σημαίνει απόλυτη εμπιστοσύνη και υπακοή σε ένα συγκεκριμένο Πρόσωπο,

που είναι ο Δημιουργός και ο Σωτήρας μου!



-Άρα πίστη στο Χριστό δεν είναι μόνο λόγια αλλά κυρίως είναι έργα συνειδητής μετανοίας και συνεχούς

επιστροφής στο θέλημα του Χριστού και στην αγκαλιά του Χριστού, που είναι η Εκκλησία Του.




Αρχιμ. Νίκων Κουτσίδης, "Μαρτυρίες φωτός", Ι.Μ.Προφήτου Ηλιού-Πρέβεζα


lazaros
XAPA
 
Posts: 8425
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Feb 13, 2019 6:27 pm

Image


Γιατί το κακό στον κόσμο

Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης



Ο Γέροντας θέλοντας να μας δείξει το πώς ο Θεός προνοεί και κρίνει για τα

πλάσματά του, ενώ εμείς πολλές φορές αγανακτούμε και δεν καταλαβαίνουμε

τις ενέργειές Του, μας διηγήθηκε ιστορίες, όπως αυτή:




«Ένας ασκητής βλέποντας την αδικία πού υπάρχει στον κόσμο προσευχόταν στο Θεό και του ζητούσε

να του αποκαλύψει το λόγο που δίκαιοι και ευλαβείς άνθρωποι δυστυχούν και βασανίζονται άδικα,

ενώ άδικοι και αμαρτωλοί πλουτίζουν και αναπαύονται.


Ενώ προσευχόταν ο ασκητής να του αποκαλύψει ο Θεός το μυστήριο, άκουσε φωνή που του έλεγε:

- Μη ζητάς εκείνα που δε φτάνει ο νους σου και η δύναμη της γνώσης σου.

Ούτε να ερευνάς τα απόκρυφα, γιατί τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος.



Αλλά, επειδή ζήτησες να μάθεις, κατέβα στον κόσμο και κάθισε σ' ένα μέρος και πρόσεχε αυτά που θα δεις,

για να καταλάβεις από τη μικρή αυτή δοκιμή, ένα μικρό μέρος από τις κρίσεις του Θεού.

Θα γνωρίσεις τότε ότι είναι ανεξερεύνητη και ανεξιχνίαστη η προνοητική διακυβέρνηση του Θεού για όλα.

Ο γέροντας, όταν τ' άκουσε αυτά, κατέβηκε με πολλή προσοχή στον κόσμο κι έφτασε σ' ένα λιβάδι που

το διέσχιζε ένας πολυσύχναστος δρόμος.


Εκεί κοντά ήταν μία βρύση κι ένα γέρικο δέντρο, στην κουφάλα του οποίου μπήκε ο γέροντας και κρύφτηκε καλά.

Μετά από λίγο πέρασε ένας πλούσιος πάνω στο άλογό του.

Σταμάτησε για λίγο στη βρύση, για να πιει νερό και να ξεκουραστεί.

Αφού ξεδίψασε, έβγαλε από την τσέπη του ένα πουγκί με εκατό φλουριά και τα μετρούσε.

Όταν τελείωσε το μέτρημα, θέλησε πάλι να τα βάλει στη θέση τους. Χωρίς όμως να το καταλάβει,

το πουγκί έπεσε στα χόρτα.


Έφαγε, ξεκουράστηκε, κοιμήθηκε και μετά καβαλίκεψε το άλογο κι έφυγε

χωρίς ν' αντιληφθεί τίποτα για τα φλουριά.

Μετά από λίγο ήρθε άλλος περαστικός στη βρύση, βρήκε το πουγκί με τα φλουριά, το πήρε κι έφυγε

τρέχοντας μέσ' απ' τα χωράφια.

Πέρασε λίγη ώρα και φάνηκε άλλος περαστικός.

Κουρασμένος, όπως ήταν, σταμάτησε κι αυτός στη βρύση, πήρε λίγο νεράκι,

έβγαλε και λίγο ψωμάκι από ένα μαντήλι και κάθισε να φάει.


Την ώρα, που ο φτωχός εκείνος έτρωγε, φάνηκε ο πλούσιος καβαλάρης εξαγριωμένος,

με αλλοιωμένο το πρόσωπο από οργή, και όρμισε επάνω του.

Με θυμό φώναζε να του δώσει τα φλουριά του.

Ο φτωχός, μη έχοντας ιδέα για τα φλουριά, διαβεβαίωνε με όρκους πως δεν είδε τέτοιο πράγμα.

Εκείνος όμως, όπως ήταν θυμωμένος, άρχισε να τον δέρνει και να τον χτυπά, μέχρι που τον θανάτωσε.


Έψαξε μετά όλα τα ρούχα του φτωχού, δεν βρήκε τίποτα και έφυγε λυπημένος.

Ο γέροντας εκείνος τα έβλεπε όλα αυτά μέσα άπ' την κουφάλα και θαύμαζε.

Λυπόταν πολύ κι έκλαιγε για τον άδικο φόνο που είδε και προσευχόμενος στον Κύριο, έλεγε:

- Κύριε, τι σημαίνει αυτό το θέλημά Σου;

Γνώρισε μου, Σε παρακαλώ, πώς υπομένει η αγαθότητα Σου τέτοια αδικία.

Άλλος έχασε τα φλουριά, άλλος τα βρήκε κι άλλος άδικα φονεύθηκε!


Ενώ ο γέροντας προσευχόταν με δάκρυα, κατέβηκε ο Άγγελος Κυρίου και του είπε:

- Μη λυπάσαι, γέροντα, ούτε να σου κακοφαίνεται και να νομίζεις ότι όλα αυτά γίνονται τάχα χωρίς θέλημα Θεού.

Αλλά άπ' αυτά πού συμβαίνουν, άλλα γίνονται κατά παραχώρηση,

άλλα για παίδευση κι άλλα κατά οικονομία.

Άκουσε λοιπόν:


Αυτός που έχασε τα φλουριά είναι γείτονας εκείνου που τα βρήκε.

Ο τελευταίος είχε ένα περιβόλι αξίας εκατό φλουριών.

Ο πλούσιος, επειδή ήταν πλεονέκτης, τον εξανάγκασε να του το δώσει για πενήντα φλουριά.

Ο φτωχός εκείνος, μη έχοντας τι να κάνει, παρακαλούσε το Θεό να κάνει την εκδίκηση.

Γι' αυτό και οικονόμησε ο Θεός και του τα έδωσε διπλά.


Εκείνος, πάλι, ο φτωχός, ο κουρασμένος, που δεν βρήκε τίποτα και φονεύτηκε άδικα, είχε κάνει μια φορά φόνο.

Μετανόησε όμως ειλικρινά και σ' όλη την υπόλοιπη ζωή του τα έργα του ήταν χριστιανικά και θεάρεστα.

Διαρκώς παρακαλούσε το Θεό να τον συγχωρέσει για το φόνο που διέπραξε και συνήθιζε να λέει:

«Θεέ μου, τέτοιο θάνατο πού έδωσα, ίδιο να μου δώσεις!».

Βέβαια, ο Κύριός μας τον είχε συγχωρέσει από την πρώτη στιγμή πού εκδήλωσε τη μετάνοιά του.


Συγκινήθηκε όμως ιδιαίτερα από το φιλότιμο του παιδιού του, το οποίο όχι μόνο φρόντιζε για την τήρηση

των εντολών του, αλλά ήθελε και να πληρώσει για το παλιό του φταίξιμο.

Έτσι δεν του χάλασε το χατίρι, επέτρεψε να πεθάνει με βίαιο τρόπο – όπως του το είχε ζητήσει

– και το πήρε κοντά Του, χαρίζοντας του μάλιστα και λαμπρό στεφάνι γι’ αυτό του το φιλότιμο!


Ο άλλος, τέλος, ο πλεονέκτης, που έχασε τα φλουριά κι έκανε το φόνο,

θα κολαζόταν για την πλεονεξία και τη φιλαργυρία του.

Τον άφησε λοιπόν ο Θεός να πέσει στο αμάρτημα του φόνου για να πονέσει η ψυχή του και να έρθει σε μετάνοια.

Με την αφορμή αυτή αφήνει τώρα τον κόσμο και πάει να γίνει καλόγερος!

Λοιπόν, πού, σε ποια περίπτωση, βλέπεις να ήταν άδικος ή σκληρός και άπονος ο Θεός;



Γι’ αυτό στο εξής να μην πολυεξετάζεις τις κρίσεις του Θεού,

γιατί Εκείνος τις κάνει δίκαια και όπως ξέρει, ενώ εσύ τις περνάς για άδικες.

Γνώριζε επίσης ότι και πολλά άλλα γίνονται στον κόσμο με το θέλημα του Θεού

για λόγους που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν.

Κι έτσι το σωστό είναι να λέει ο καθένας:

«Δίκαιος ει Κύριε, και ευθείαι αι κρίσεις σου.» (Ψαλμ. ΡΙΗ, 137).




agioritikovima
XAPA
 
Posts: 8425
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Feb 14, 2019 6:49 pm

Image


ΤΟ ΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΑΥΡΟΥΔΑΚΙ


Ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994) είχε κάποτε γνωρίσει μια γυναίκα, πιστή χριστιανή,
που ωστόσο ήταν δυστυχισμένη, γιατί ο άντρας της είχε μπλέξει με μάγους.
Επειδή, λοιπόν, δεν ήθελε ούτε Σταυρό να φορέσει, εκείνη, για να τον βοηθήσει,
έραψε κρυφά στο γιακά του σακακιού του ένα σταυρουδάκι.



Μια μέρα ο άντρας της χρειάστηκε να περάσει από ένα ποτάμι.

Μόλις πάτησε στο πέτρινο γεφύρι, που ένωνε τις δύο όχθες, άκουσε μια φωνή να του λέει:

–Τάσο! Τάσο! Βγάλε το σακάκι, για να περάσουμε μαζί το γεφύρι!...

Ευτυχώς έκανε κρύο. Γι’ αυτό και ο Τάσος απάντησε:

–Πώς να το βγάλω; Αφού κρυώνω!

–Βγάλ’ το, βγάλ’ το, να περάσουμε! ακούστηκε πάλι αυστηρά και επιτακτικά η παράδοξη φωνή.

Ήταν ο διάβολος και ήθελε να ρίξει τον Τάσο στο ποτάμι, αλλά δεν μπορούσε,

γιατί είχε πάνω του το σταυρουδάκι.

Τελικά, κατάφερε και τον έριξε σε μιαν άκρη, πάνω στο γεφύρι.

Εκεί τον βρήκαν πεσμένο οι δικοί του, που τον έψαχναν εναγωνίως όλη τη νύχτα.

Αν είχε βγάλει το σακάκι, θα τον είχε ρίξει ο διάβολος με μανία στο ποτάμι.

Τον φύλαξε όμως ο Σταυρός του Χριστού που ήταν εν αγνοία του ραμμένος στο πέτο του…



[ «Οι δαίμονες και τα έργα τους»· Μέρος 2ο, Κεφ. 3ο, §29, σελ. 363.
Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, Σεπτέμβριος 20052.
Επιμέλεια ανάρτησης:π. Δαμιανός. ]

toeilhtarion.blogspot
XAPA
 
Posts: 8425
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Feb 15, 2019 6:22 pm

Image


Γίνε ιεραπόστολος για αγρίους στην Αθήνα


Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου



Πρέπει να χαίρεσαι που ο Θεός σ’ έριξε σε δύσκολο περιβάλλον.

Γιατί εκεί έχεις την δυνατότητα ν’ αγωνισθείς και να κερδίσεις πολλά.

Και να ξέρεις πως κανένα περιβάλλον δεν είναι τέλειο.

Πρέπει να αισθάνεσαι τους άλλους, οποιοιδήποτε κι αν είναι αυτοί, μέλη του σώματός σου.

Άμα σε πονάει το χέρι σου το κόβεις;

Άμα σε πονάει το πόδι σου το κατηγορείς;

Έτσι λοιπόν, αν σε ενοχλεί ο αδελφός σου ή η αδελφή σου, να λες με το μυαλό σου:

Άχ, το πόδι μου είναι λίγο κουτσό και πρέπει να προσέχω.

Άχ, με πονάει το χέρι μου (που είναι η άλλη αδελφή), και πρέπει να δείξω όλη μου την αγάπη και

να την περιποιηθώ με αγάπη.

Τότε δεν θα έχεις καμία στενοχώρια και θα είσαι ένας αθόρυβος ιεραπόστολος μέσα σ’ αυτό το δύσκολο περιβάλλον

με τους πολλούς δύσκολους χαρακτήρες.

Γίνε ιεραπόστολος για αγρίους.

Θέλεις να μοιάσεις σ’ εκείνους τους ιεραποστόλους, που πηγαίνουν στους αγρίους και να έχεις τον ίδιο μισθό;

Κάνε αυτό που σου λέω.

Προσπάθησε ν’ αλλάξεις το πνευματικό περιβάλλον που ζεις, χωρίς λόγια.

Να τι θα κάνεις: Θα είσαι ολιγομίλητη, αλλά θα απαντάς με χαρούμενο πρόσωπο.

Θα προσεύχεσαι για όλους.

Θα προάγεσαι στην αρετή και θα δείχνεις την αγάπη σου. τότε οι άλλοι θα πούν:

Για κοίτα πόσο αδικήσαμε αυτή την κοπέλα!

Αυτή είναι θησαυρός και δεν το είχαμε καταλάβει.

Το κακό θα μετατραπεί σε καλό και θα θέλουν όλοι να σου μοιάσουν.

Και στο χειρότερο περιβάλλον μπορούμε να αγιάσουμε.




Πηγή: «Μαθητεία στον Γέροντα Πορφύριο», Πορφυρίας Μοναχής, εκδ. Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι 2012 (σελ.114-115)

themata-orthodoxias.blogspot.gr
XAPA
 
Posts: 8425
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Feb 16, 2019 5:53 pm

Image


Να εργαστούμε τη σωτηρία μας και πολλοί τριγύρω μας θα σωθούν


Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα



Οι ευχές και οι στόχοι μας σ’ αυτή τη ζωή δεν θα είναι άσχετοι.

Ένας πνευματικός άνθρωπος παλεύει να επιτύχει τη Βασιλεία των Ουρανών, και ένας άνθρωπος του κόσμου τούτου

αγωνίζεται για τα πράγματα του κόσμου τούτου.

Κάνουμε κριτική στους πολιτικούς μας, που είναι στην εξουσία, αλλά είναι κι εκείνοι παιδιά μας.

Είμαστε εμείς, οι παλιότερες γενιές, που έχουμε την ευθύνη. Διότι δεν δώσαμε σ’ αυτούς καλό παράδειγμα.

Είμαστε μια εικόνα των γονιών μας, των περασμένων γενεών, και από αυτές δεν καταφέραμε να μάθουμε και πολλά.

Τώρα εμείς είμαστε οι υπόλογοι, διότι αποτύχαμε να βάλουμε τα παιδιά μας στο σωστό δρόμο.

Πρέπει να ξεκινήσουμε με τον εαυτό μας και όχι να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τους άλλους.


Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι πρέπει να διορθώσουμε τους εαυτούς μας- να εργαστούμε τη σωτηρία μας

και πολλοί τριγύρω μας θα σωθούν.

Πρέπει να παλέψουμε να είμαστε πάντοτε αγαθοί, καλοί και ήσυχοι- ειρηνευμένοι, έτσι ώστε οι άνθρωποι να νιώθουν

πάντοτε ειρήνη και ησυχία όταν είμαστε παρόντες.

Γνωρίζουμε ότι μπορούμε είτε να προσελκύσουμε ανθρώπους με τους λογισμούς μας είτε να τους απομακρύνουμε από μας.

Έχουμε ανάγκη να αλλάξουμε, ώστε η πίστη μας να ενδυναμωθεί.


Μετάνοια είναι μια ολοκληρωτική στροφή της καρδιάς προς την απόλυτη αγαθότητα- και όχι μόνο της καρδιάς του

αλλά και του νου του, των αισθημάτων του, του σώματός του και ολόκληρης της υπάρξεώς του.

Μετάνοια είναι η άρρηκτη ενότητα αγάπης με τον Πατέρα και Δημιουργό μας.

Η μετάνοια είναι μια αλλαγή βίου, μια αλλαγή κατεύθυνσης, μια στροφή προς το Απόλυτο Καλό και μια αποστροφή μας

προς ο,τιδήποτε αρνητικό.


Η πραγματική μετάνοια είναι σπάνια, ακόμα και ανάμεσα στους ευλαβείς ανθρώπους,

και γι’ αυτό και υποφέρουμε τόσο πολύ.


Αν οι άνθρωποί μας μπορούσαν να μετανοήσουν, δεν θα βίωναν τα βάσανα που περνάνε τώρα.

Περιπλέκουμε άσχημα τις ζωές μας με τους λογισμούς και τους πόθους μας.

Δεν το ήξερα αυτό παλιότερα, αλλά τώρα γνωρίζω ότι εγώ ευθύνομαι για όλα!

Τώρα ξέρω γιατί οι Άγιοι Πατέρες μας θεωρούσαν τον εαυτό τους χειρότερο όλων.

Όταν προσευχόμαστε για κάτι εκ βάθους καρδίας, ο Κύριος μας το χαρίζει, επειδή είναι Θεός και Πατέρας μας ( Ματθ. 7,7-11 ) .

Πρέπει να ενδυναμωθούμε με την προσευχή και να γίνουμε ένας νους και μία σκέψη στον τόπο μας.

Αν το πετύχουμε αυτό δεν θα έχουμε εχθρούς.


Αν κοιτάξουμε στην ιστορία του Ισραήλ, θα δούμε ότι οι εχθροί του θριάμβευαν καταπάνω του, κάθε φορά που οι Ισραηλίτες

απομακρύνονταν από τον Θεό, και ότι ο Κύριος πάντα τους βοηθούσε όποτε μετανοούσαν ειλικρινά.

Ο Κύριος είναι πάντοτε μαζί μας.

Είμαστε μικρά και αβοήθητα πλάσματα, και πρέπει αδιάκοπα να ζητάμε βοήθεια από τον ουράνιο Πατέρα μας για τα πάντα.

Πρέπει να προσευχόμαστε σ’ Αυτόν να μας δίνει δύναμη, να μας δίνει τη Χάρη Του, τη θεία ενέργειά Του, που είναι παρούσα

και επενεργεί παντού…. να μάθουμε να εναποθέτουμε με εμπιστοσύνη τον εαυτό μας και τους γύρω μας και ολόκληρη

τη ζωή μας στα πόδια του Θεού.



Όταν πιστεύουμε πλήρως ότι ο Θεός θα μας βοηθήσει, αν στραφούμε σ’ Εκείνον εκ βάθους καρδίας, τότε θα μας παρηγορήσει.

Η ψυχή που έχει γίνει ένα με τον Θεό έχει πραότητα και ταπείνωση, είναι πάντοτε προσευχόμενη και ζει αδιαλείπτως

μέσα της, την παρουσία του Θεού. Μια τέτοια ψυχή δεν επιτρέπει ποτέ στον εαυτό της να λοξοδρομήσει σε περισπασμούς…

Σας εύχομαι κάθε καλό από την Κύριο και την Υπεραγία του Θεοτόκο, που είναι η μεγάλη μας προστάτις.

Η Υπεραγία μας Θεοτόκος είναι γεμάτη από αγάπη.


Σας έχω ξαναπεί πώς ο άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης επιζητούσε με ζήλο να γνωρίσει την Υπεραγία Θεοτόκο

καί να αισθανθεί την παρουσία της. Και αίφνης ένιωσε ελεύθερος από καθετί που αφορά αυτό τον κόσμο,

και φωτίστηκε από άφατη χαρά και αγαλλίαση.

Βλέπετε, αυτό είναι που θέλει για μας συνέχεια: να προσπέσουμε εκ βάθους καρδίας σ᾿ Εκείνη,

διότι Εκείνη είναι η προστάτις και η μεσίτριά μας ενώπιον του Κυρίου.

Θα προσευχηθεί στον Θεό μας, τον Υιό Της, να μας χαρίσει τη δύναμη να είμαστε αγαθοί όσο και οι άγγελλοι,

και να δοξάζουμε τον Θεό τόσο σ᾿ αυτή τη ζωή όσο και στην αιώνια.




iconandlight
XAPA
 
Posts: 8425
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby bersekero » Sat Feb 16, 2019 7:20 pm

Χαρά η Παναγία μας να σε έχει καλά! Ποστάρεις διαμάντια.
User avatar
bersekero
 
Posts: 3660
Joined: Tue May 21, 2013 3:36 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Feb 17, 2019 4:58 pm

Image


Άφησε τη ζωή σου στα χέρια Του...γιατί το αύριο ανήκει στο Θεό.


Τι θα γίνει αύριο, αναρωτιέται ο νέος.

Τι θα γίνει αύριο, αναρωτιέται ο γέροντας και η γερόντισσα.

Αν αρρωστήσω, αν μείνω μόνος, αν με εγκαταλείψουν τα παιδιά μου;

Αυτό το αν, απασχολεί τους περισσότερους ανθρώπους.

Ο κάθε άνθρωπος αισθάνεται ανασφαλή τον εαυτό του για το αύριο.

Ποιος μας εξασφαλίζει το μέλλον, το αύριο;


Την απάντηση μας τη δίνει εκείνος που έκανε το σήμερα και το αύριο.

Ο Κύριος είπε: «μη ουν μεριμνήσητε λέγοντες, τι φάγωμεν ή τι πίωμεν ή τι περιβαλλώμεθα;

Πάντα γαρ τάυτα τα έθνη επιζητεί, οίδε ο πατήρ υμών ο ουράνιος ότι χρήζετε τούτων απάντων».
(Ματθ. 6,31)

Η ανησυχία μας για το αύριο οφείλεται στην έλλειψη εμπιστοσύνης στο Θεό.

Το παράδειγμα του Κυρίου είναι πολύ πειστικό.

Αυτός που μεριμνά για τα άνθη του αγρού, αυτός που φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού,

είναι ποτέ δυνατό να αδιαφορήσει για τα παιδιά του;



Έχουμε ξεχάσει, έχουμε λησμονήσει, οι περισσότεροι άνθρωποι, ότι έχουμε πατέρα στον ουρανό.

Σε απασχόλησε ποτέ εάν αύριο θα βγει ο ήλιος, εάν θα έχει οξυγόνο για να αναπνεύσεις;

Γιατί γνωρίζεις πολύ καλά, ότι αυτός που έβγαλε τον ήλιο χθες και έδωσε το οξυγόνο σήμερα, θα το κάνει και αύριο.

Διότι γνωρίζει ότι το έχουμε ανάγκη.

Πού οφείλεται η ανησυχία αυτή για το αύριο;

Οφείλεται κατά μέγα μέρος στην έλλειψη εμπιστοσύνης στο Θεό.

Είδες ποτέ το παιδί σου να ανησυχεί για το αύριο; Ποτέ!

Γιατί άραγε; Διότι γνωρίζει ότι έχει πατέρα που φροντίζει για αυτό.



Γιατί εμείς λησμονούμε ότι έχουμε πατέρα που μεριμνά και φροντίζει για μας;

Για ρίξε μια ματιά στο παρελθόν της ζωής σου.

Δεν πέρασες δυσκολίες, δεν βρέθηκες πολλές φορές σε αδιέξοδο και όμως ο Θεός δεν σε εγκατέλειψε, δεν σε άφησε.

Πόσες φορές δεν είδες το χέρι του Θεού να απλώνεται επάνω σου!

Γιατί τώρα ανησυχείς, γιατί αγωνιάς, γιατί χάνεις τον ύπνο σου;

Άλλαξε ο Θεός; Λιγόστευσε η δύναμη του; Μη γένοιτο!

Ο Θεός εξακολουθεί να είναι ο πατέρας σου.

Σε σκέπτεται, σε αγαπά, σε παρακολουθεί. Το αύριο ανήκει στο Θεό.

Στα χέρια Του βρίσκεται η ζωή μας, η υγεία μας, τα παιδιά μας.

Εμπιστεύσου το Θεό. Άφησε τη ζωή σου στα χέρια Του.

Μην ανησυχείς για το αύριο, για το μέλλον.

Ο Θεός θα σε αναλάβει κάτω από τη σκέπη του.


Βέβαια εμπιστοσύνη στο Θεό δεν σημαίνει μοιρολατρεία, σταύρωμα των χεριών.

Ο γεωργός θα σπείρει το χωράφι του, αλλά ο Θεός θα βρέξει για να καρποφορήσει.

Εμείς θα σκεφτούμε, θα σχεδιάσουμε. Αλλά ο Θεός θα πραγματοποιήσει.

Ο προφήτης λέγει:«Εάν μη Κύριος οικοδομήσει οίκον, εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες» (Ψαλμός 126,1)

Με αυτό το πνεύμα, με αυτή την πίστη, ο πιστός άνθρωπος εμπιστεύεται το παρόν και το μέλλον στα χέρια του Θεού.




vimaorthodoxias
XAPA
 
Posts: 8425
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Mon Feb 18, 2019 6:21 pm

Image



Oλα τα συμβάντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού



Αγιος Λουκάς ο Ιατρός († 11 Ιουνίου):




Θυμήσου, θυμήσου αγαπημένο μου παιδί όλα τα συμβάντα της ζωής μας

είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού.

Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε.

Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι.

Αργότερα θα καταλάβουμε ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε

ένα τεράστιο όφελος :τον ταπεινό λογισμό.


Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με τη προσευχή και τη άσκηση.

Τήρησε το κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς το Θεό.

Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου.


Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου, από το άγγιγμα της χάρης, κάθε στιγμή

όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο,

προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων…

Ο γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου,

να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά …



Image

Επίσης μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο.

Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος.

Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που

χρειάζεται για να μη καταρρεύσει.


Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο.

Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι μεγάλοι του κόσμου τούτου…



Image


Θάρρος, θάρρος , το βλέμμα ψηλά και θα δεις τον Κύριο, όταν θα κλάψεις , όταν θα ψάξεις με λαχτάρα,

όταν θα ματώσεις , ίσως θα Τον δεις πως σου απλώνει το στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό χέρι Του.

Μην θλίβεσαι , μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει,

γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη…


Κάνε τη καρδιά σου μοναστήρι.

Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία,

θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές.

Ο Θεός είναι δίπλα σου … “




agathan
XAPA
 
Posts: 8425
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Feb 19, 2019 7:05 pm

Image



Η σιωπή είναι χρυσός και το μυστικό της γαλήνης και της αυτογνωσίας!



Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ που αγαπά τη σιωπή κι αποφεύγει τις πολλές κουβέντες, έλεγε ο Αββάς Μωϋσής,

μοιάζει με ώριμο σταφύλι, γεμάτο γλυκό χυμό· ο πολυλογάς με αγουρίδα.


ΥΠΑΡΧΟΥΝ άνθρωποι, που με τα χείλη σωπαίνουν και με το νού φλυαρούν, λέγει άλλος Πατήρ.

Άλλοι μιλάνε από το πρωί ως το βράδυ κι όμως κρατάνε σιωπή, γιατί τίποτε απ' αυτά που λένε δεν

είναι περιττό κι ανώφελο.


ΑΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗΣ την αρετή της σιωπής, λέγει κάποιος Αββάς, μη καυχηθής πως κατόρθωσες κάτι σπουδαίο.

Πείσε καλλίτερα τον εαυτό σου πως δεν είσαι άξιος ούτε να μιλάς.


ΈΝΑΣ από τους Γέροντας σε κάποια σκήτη είχε διορατικό χάρισμα.

Όταν γινόταν σύναξη και συζητούσαν ζητήματα πνευματικά οι Πατέρες,

ο Γέροντας έβλεπε γύρω του Αγγέλους να τους χειροκροτούν.

Όταν η συζήτηση γύριζε στα γήινα, οι Άγγελοι απομακρύνονταν λυπημένοι.


ΠΟΣΟ δυσκολεύομαι να συγκρατώ τη γλώσσα μου!

έλεγε μια μέρα ένας νέος Μοναχός στον Αββά Νισθερώ πολύ στενοχωρημένος.

Όταν κουβεντιάζεις, βρίσκεις ξεκούραση;

Ποτέ.

Τότε για ποιό λόγο κουβεντιάζεις; Μάθε να σωπαίνεις.

Προτίμα καλλίτερα ν' ακούς τους άλλους να μιλούν, όταν πρόκειται για κάτι ωφέλιμο,

τον συμβούλεψε ο σοφός Γέροντας.


ΛΕΝΕ πως τρία χρόνια κρατούσε συνεχώς στο στόμα του ένα βότσαλο ο Αβάς Αγάθων για να συνηθίσει τη

γλώσσα του στην τελεία σιωπή



ΤΡΕΙΣ ΕΥΣΕΒΕΙΣ νέοι, φίλοι μεταξύ τους, ακολούθησαν τρεις διαφορετικούς δρόμους για την αγάπη του Χριστού.

Ο ένας αποφάσισε ν' αφιερώση τη ζωή του στο να συμφιλιώνει μεταξύ τους τους εχθρούς και αντιπάλους.

Τον συγκινούσε βαθειά το έργον του ειρηνοποιού.


Ο άλλος, δοσμένος ολόψυχα στην αγάπη του πλησίον, πήγαινε βάλσαμο παρηγοριάς στους δυστυχισμένους.


Ο τρίτος, φλογερός εραστής της ησυχίας, πήγε στην έρημο να ζήση ξένος κι άγνωστος

ανάμεσα στους ασκητάς και ερημίτες.


Πέρασαν μερικά χρόνια.

Ο πρώτος, αηδιασμένος από τις δολοπλοκίες, τις αντιθέσεις, τις διαμάχες των ανθρώπων,

που δεν είχαν ποτέ σταματημό, πήγε να βρη το σύντροφο του να ιδή μήπως εκείνος είχε πιο επιτυχία στο έργο του.

Αλλά κι εκείνος ήταν απογοητευμένος.

Η δυστυχία κι η κακομοιριά των συνανθρώπων του ήταν τόσο μεγάλη

που δεν έφθανε να την ανακούφιση, καθώς ήθελε.


Κι οι δυο μαζί τότε ξεκίνησαν να συναντήσουν τον παλιό τους φίλο,

να ιδούν τι κέρδος είχε εκείνος από την ξενιτειά του.

Τον βρήκαν στο ερημητήριό του κι αφού του διηγήθηκαν τα βάσανα τους,

τον ρώτησαν τι απόκτησε ζώντας τόσα χρόνια αποτραβηγμένος από τον κόσμο.

Εκείνος αντί να τους αποκριθή με λόγια, έκανε τούτο το παράξενο:

Πήρε ένα δοχείο, το γέμισε νερό κι είπε στους φίλους του να κοιτάξουν μέσα.


Βλέπετε τίποτε; τους ρώτησε.

Νερό ταραγμένο.

Ύστερα από λίγο, όταν το νερό είχε ηρεμήσει πια, τους είπε να ξανακοιτάξουν μέσα.

Τι βλέπετε;

Τα πρόσωπά μας, αποκρίθηκαν εκείνοι.


Να, λοιπόν, τι απόκτησα στην ηρεμία της ερήμου, είπε τότε ο ησυχαστής.

Βλέπω κάθε μέρα και γνωρίζω καλλίτερα τον εαυτό μου, τις ελλείψεις και τις αδυναμίες μου.

Αγωνίζομαι να διορθωθώ και ποτέ δεν ένοιωσα κόπο κι απογοήτευση.

Οι άλλοι δυο συμφώνησαν πως ο ερημίτης είχε δίκαιο.





Γεροντικόν, μοναχής Θεοδώρας Χαμπάκη


paterikiorthodoxia
XAPA
 
Posts: 8425
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests