Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Apr 09, 2019 6:41 pm

Image



Χρεία ὑπομονῆς ( Γέρων Ἰωσήφ Ἡσυχαστής )



Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψις, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητής τελείαν ανάπαυσιν.

Ο Χριστός μας σηκωσε τον σταυρόν, και ημείς θα σηκώσωμεν.

Όλας τα θλίψεις εαν τας υπομένωμεν ευρίσκωμεν Χάριν παρά Κυρίου.

Δι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζώμεθα. Δια να δοκιμάζη τον ζήλον και την αγάπην προς αυτόν όπου έχομεν.

Δι’ αυτό χρεία υπομονής.

Χωρίς υπομονήν δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μανθάνει τα πνευματικά, δεν φθάνει εις μέτρα αρετής και τελειώσεως.



Γέρων Ιωσήφ Ησυχαστής



hristospanagia3.blogspot
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Apr 09, 2019 6:48 pm

Image



Ἐμφάνιση τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους σέ Μοναχό Ἁγιορείτη



Ὁ Μοναχός αὐτός ἦταν γέροντας κι ἀσθενοῦσε σοβαρά.

Ὑπέφερε πολύ κι ἄρχισε νά δημιουργεῖται στήν ψυχή του κάποιο παράπονο.

Ἀλλά, " θροῦς γογγυσμοῦ οὐκ ἀποκρύπτεται"...

Ἔτσι, ἕνα ἀπόγευμα, ἐνῶ ἦταν μόνος, ἦρθε στό κελλί του ἕνα φωτεινότατο καί καλωσυνᾶτο γεροντάκι.

Ὁ ἄρρωστος Μοναχός χάρηκε.

Τοῦ εἶπε τόν πόνο του κι ἐκεῖνος τόν ἄκουγε μέ ὑπομονή καί κατανόηση.

Μετά τό γεροντάκι τοῦ λέει μέ γλυκύτητα: -- Κάνε λίγο ἀκόμη ὑπομονή, ἀδελφέ μου!

Ὁ Κύριος σοῦ ἔχει ἑτοιμάσει ἐκτός ἀπ᾿ τό στεφάνι τῆς ἀσκήσεως καί στέφανο Μαρτυρίου!

Σκέψου τί τράβηξα κι ἐγώ, καί ἤμουν 113 ἐτῶν, ὅταν μαρτύρησα!

Μοῦ κάρφωσαν καρφιά στό κεφάλι, στό σῶμα, στά πόδια, καί μ᾿ ἔγδερναν μέ σιδερένια νύχια!

Ὅλα τά ὑπέμεινα γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ...

Ὑπομονή καί σύ, ἀδελφέ, ὑπομονή, μήπως καί χάσεις τό στεφάνι σου!...

Αὐτά εἶπε καί χάθηκε χωρίς νά βγεῖ ἀπ᾿ τό κελλί!

Ἦταν ὁ ἅγιος Χαράλαμπος!





Ἀπό τό βιβλίο: "Μηνύματα ἀπό τόν Οὐρανό"

Ἔκδοσις: " Ἱ. Μονῆς Παναγίας Βαρνάκοβας Δωρίδα 2005


hristospanagia3.blogspot
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Apr 10, 2019 7:54 pm

Image



Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας




1. Είχα μεγάλη λαχτάρα να μάθω πώς είναι η ζωή εκείνων που υπηρετούν τον Θεό με όλη τους την καρδιά.

Γι’ αυτό και όταν ήμουν νεότερος, μου άρεσε να ξεφυλλίζω τα έργα των Αγίων Πατέρων και να βλέπω την

εσωτερική κατάστασή τους. Αυτοί οι ίδιοι το περιέγραφαν αυτό. Βλέπετε, εμείς ζούμε μονάχα εξωτερικά και

βλέπουμε τον χείμαρρο της ζωής να μας προσπερνά. Ωστόσο, η εσωτερική ζωή κάθε ανθρώπου δεν είναι

το ίδιο πράγμα.


Ποθούσα να μάθω για την εσωτερική ζωή εκείνων που είχαν ζήσει βίο τέλειο εδώ στη γη, και που είχαν

δοξαστεί από τον Θεό τόσο εδώ όσο και στην αιωνιότητα.

Και ήταν τότε που συνειδητοποίησα, όπως εξηγούν οι ίδιοι οι Πατέρες, πως

η τελειότητα της χριστιανικής ζωής συνίσταται στην άκρα ταπείνωση.


2. Πρέπει κανείς να κηρύττει όχι από το ορθολογιστικό του μυαλό, αλλά μέσα από την καρδιά του.

Μόνο ότι προέρχεται από την καρδιά μπορεί να αγγίξει μια άλλη καρδιά.

Δεν πρέπει ποτέ κανείς να επιτίθεται σε κανένα ή να μάχεται κάποιον.

Αν ο κήρυκας πρέπει να πει στους ανθρώπους να απέχουν από ένα συγκεκριμένο είδος κακού,

πρέπει να το κάνει με πραότητα και ταπείνωση, με φόβο Θεού.


3. Πρέπει να υποφέρουμε αρκετά στην καρδιά μας ώστε να μάθουμε τη ταπεινοφροσύνη.

Ο κύριος στέκει διαρκώς στο πλάι μας, επιτρέποντας να νιώσουμε πόνο αριστερά στο στήθος μας,

έτσι ώστε να φύγει από μέσα μας όλη η δυσωδία. Κι εμείς αυτό που λέμε συνέχεια είναι,

« Εκείνο και το άλλο μού είπε…Με προσέβαλε όσο δεν παίρνει…Ε, αυτό είναι ασυγχώρητο!».


Πώς είναι δυνατόν να μη συγχωρούμε, τη στιγμή που είμαστε ίδιοι με τους άλλους;

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε κι εμείς προσβάλλει τους πλησίον μας;

Πρέπει λοιπόν να μάθουμε να διατηρούμε τη γαλήνη μας.

Δεν μπορείς να μάθεις την ταπείνωση, αν δεν έχεις φτάσει να υποφέρεις πολλά στην καρδιά σου.


Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι αν δεν ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, ο Κύριος δεν θα σταματήσει να μας ταπεινώνει.

Θα χρησιμοποιήσει κάποιον προκειμένου να μας ταπεινώσει. Κάποιος θα προκαλέσει την οργή μας και θα

το κάνει μέχρι να μάθουμε να παραμένουμε ήρεμοι και γαλήνιοι κάθε φορά που προκαλούμαστε.


Όταν μπορούμε να παραμένουμε ήρεμοι κάθε φορά που κάποιος μας επιτίθεται απ’ όλες τις πλευρές, όταν

μπορούμε να διατηρούμε την εσώτερή μας γαλήνη παρά την σκαιότητα του προσώπου αυτού, τότε η

ψυχή μας θα γίνει μειλίχια και ταπεινή, και θα πορευτούμε στη ζωή αυτή έχοντας πλήρη επίγνωσή της.


Και οι πλησίον μας θα λένε: «Άλλαξες»’ είχες θυελλώδη ιδιοσυγκρασία, αλλά τώρα έχεις με κάποιο τρόπο

γίνει ήρεμος και ψύχραιμος». Αλλά δεν θα είμαστε εμείς που έχουμε γίνει ψύχραιμοι.


Θα είναι μάλλον η νίκη καταπάνω στο κακό που φανερώνει κατ’ αυτό τον τρόπο τον εαυτό της.



Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας
Βίος και διδαχές του γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα
σελ. 107 - 108
Εκδόσεις Εν πλω

anavaseis
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Apr 11, 2019 5:13 pm

Image



Αγιος Πορφύριος: Πώς φεύγει η ανασφάλεια, η απελπισία, η κατάθλιψη



Όλα τά κακά αισθήματα, η ανασφάλεια, η απελπισία, η απογοήτευση,

που πάνε να κυριεύσουν την ψυχή, φεύγουν με την ταπείνωση.

Αυτός που δεν έχει ταπείνωση, ο εγωιστής, δεν θέλει να του κόψεις το θέλημα,

να τον θίξεις, να του κάνεις υποδείξεις.

Στενοχωρείται, νευριάζει, επαναστατεί, αντιδρά, τόν κυριεύει η κατάθλιψη.


Η κατάσταση αυτή θεραπεύεται με τη χάρη. Πρέπει η ψυχή να στραφεί στην αγάπη του Θεού.

Η θεραπεία θα γίνει με το ν’ αγαπήσει τόν Θεό με λαχτάρα.


Πολλοί άγιοί μας μετέτρεψαν την κατάθλιψη σε χαρά με την αγάπη προς τον Χριστό.

Παίρνανε δηλαδή την ψυχική δύναμη, που ήθελε να τη συντρίψει ο διάβολος,

και τη δίνανε στον Θεό και τη μεταβάλλανε σε χαρά και αγαλλίαση.


Η προσευχή, η λατρεία τού Θεού μεταβάλλει σιγά σιγά τήν κατάθλιψη

καί τή γυρίζει σε χαρά, διότι επιδρά η χάρις τού Θεού.

Εδώ χρειάζεται να έχεις τή δύναμη, ώστε ν’ αποσπάσεις τη χάρη τού Θεού,

που θα σε βοηθάει να ενωθείς μαζί του.

Χρειάζεται τέχνη.

Όταν δοθείς στόν Θεό καί γίνεις ένα μαζί του, θά ξεχάσεις τό κακό πνεύμα,

που σε τραβούσε από πίσω, κι εκείνο έτσι περιφρονημένο θα φύγει.


Στή συνέχεια, όσο θ’ αφοσιώνεσαι στό Πνεύμα τού Θεού,

τόσο δεν θα κοιτάζεις πίσω σου, για να δείς αυτόν που σε τραβάει.

Όταν σε ελκύσει η χάρις, ενώνεσαι με τον Θεό.

Κι όταν ενωθείς με τον Θεό και δοθείς σ’ Εκείνον, πάνε όλα τ’ άλλα,

τα ξεχνάεις καί σώζεσαι.

Η μεγάλη τέχνη, λοιπόν, τό μεγάλο μυστικό, γιά ν’ απαλλαγείς απ’ τήν κατάθλιψη

και όλα τ’ αρνητικά, είναι να δοθείς στην αγάπη του Θεού.



Ένα πράγμα που μπορεί να βοηθήσει τόν καταθλιπτικό είναι και η εργασία, το ενδιαφέρον για τη ζωή.

Ο κήπος, τα φυτά, τα λουλούδια, τα δέντρα, η εξοχή, ο περίπατος στην ύπαιθρο, η πορεία, όλ’ αυτά,

βγάζουν τον άνθρωπο απ’ την αδράνεια καί του δημιουργούν άλλα ενδιαφέροντα.

Επιδρούν σαν φάρμακα.

Η ασχολία με την τέχνη, τη μουσική κ.λπ. κάνουν πολύ καλό.


Σ’ εκείνο, όμως, που δίνω τή μεγαλύτερη σημασία είναι το ενδιαφέρον για την Εκκλησία,

για τη μελέτη της Αγίας Γραφής, για τις ακολουθίες.

Μελετώντας τα λόγια του Θεού, θεραπεύεται κανείς χωρίς να το καταλάβει.


Να σας διηγηθώ για μια κοπέλα, που ήλθε σ’ εμένανε τον ταπεινό.

Έπασχε από φοβερή κατάθλιψη.


Δεν κατάφερε κάτι με τα φάρμακα. Παράτησε τα πάντα, τη δουλειά της, το σπίτι της, τις απασχολήσεις της.

Κι εγώ της είπα αυτά που ξέρω.

Της είπα για την αγάπη του Χριστού, που αιχμαλωτίζει την ψυχή,

διότι η χάρις του Θεού γεμίζει την ψυχή και την αλλάζει.

Της εξήγησα ότι είναι δαιμονική αυτή η δύναμη πού καταλαμβάνει την ψυχή

και μεταβάλλει την ψυχική δύναμη σε κατάθλιψη, τη ρίχνει κάτω, τη βασανίζει και την αχρηστεύει.

Την συμβούλευσα ν’ ασχολείται με διάφορες απασχολήσεις, όπως, για παράδειγμα, με τη μουσική που

της άρεσε πρώτα κ.λπ.


Τόνισα, όμως, περισσότερο τη στροφή και την αγάπη της πρός τον Χριστό.

Της είπα ακόμη ότι μέσα στήν Εκκλησία μας υπάρχει θεραπεία

με την αγάπη προς τον Θεό και την προσευχή, αλλά που θα γίνεται με λαχτάρα.

Αυτό είναι το μυστικό της θεραπείας. Αυτά δέχεται η Εκκλησία μας.




ahdoni
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Apr 12, 2019 7:12 pm

Image



Ο Ασκητής και ο Ληστής (Διδακτική Ιστορία)



Ήταν ένας γέροντας ασκητής και αναχωρητής, ο οποίος ασκήτευσε σ’ ένα έρημο τόπο 70 χρόνια, με νηστεία, παρθενία και αγρυπνία.

Στα τόσα δε χρόνια που δούλευε στο Θεό, δεν αξιώθηκε να δει καμία οπτασία και αποκάλυψη εκ Θεού.

Και σκέφθηκε, λέγοντας τούτο:

«Μήπως για καμίαν αφορμή που δεν ξέρω εγώ, δεν αρέσει του Θεού η άσκησή μου, και η εργασία μου είναι απαράδεκτη;

Μήπως γιά τούτο δεν μπορώ να έχω αποκάλυψη και να δω κανένα μυστήριο:».

Αυτά λογιζόμενος ο γέροντας, άρχισε να δέεται και να παρακαλεί το Θεό περισσότερο, προσευχόμενος και λέγοντας:

«Κύριε, εάν σου αρέσει η άσκησή μου και δέχεσαι τα έργα μου, δέομαί σου ο αμαρτωλός και ανάξιος,

να χαρίσεις και σε μένα κάποιο από τα χαρίσματά σου, για να πληροφορηθώ με μία φανέρωση ενός μυστηρίου

ότι άκουσες τη δέησή μου, για να περνώ θαρρετά και πληροφορημένα την ασκητική μου ζωή».



Ενώ τα έλεγε αυτά ο άγιος γέροντας και παρακαλούσε, άκουσε τη φωνή του Θεού να του λέει:

«Αν με αγαπάς και θέλεις να δεις τη δόξα μου, πήγαινε μέσα στη βαθύτατη έρημο, και θα σου αποκαλυφθούν μυστήρια».

Όταν άκουσε αυτή τη φωνή ο γέροντας, βγήκε από το κελλί του.

Αφού απομακρύνθηκε, τον συνάντησε ένας ληστής, ο οποίος όταν είδε τον αββά,

όρμησε με βία εναντίον του, θέλοντας να τον σκοτώσει.

Όταν τον έπιασε, του είπε:

«Σε καλή ώρα σε συνάντησα, Γέροντα, για να τελειώσω την εργασία μου και να σωθώ.

Διότι εμείς οι ληστές έχουμε τέτοια συνήθεια και τέτοιο νόμο και πίστη.

Ότι δηλαδή όποιος μπορέσει να κάνει εκατό φόνους, πηγαίνει στον παράδεισο.

Εγώ, μετά από πολλούς κόπους έως τώρα, έκανα ενενήντα εννιά φόνους.

Μου λείπει ακόμα ένας για να τελειώσω την εκατοντάδα μου και να σωθώ.

Λοιπόν, σου χρωστάω μεγάλη χάρη και σε ευχαριστώ, γιατί σήμερα για σένα θ’ απολαύσω τον παράδεισο».



Όταν άκουσε τα λόγια του ληστή ο γέροντας, ξαφνιάστηκε και τρόμαξε με το ξαφνικό και ανέλπιστο πειρασμό.

Και αφού με το νου του κοίταξε προς το Θεό, σκέφτηκε και είπε:

«Αυτή είναι η δόξα σου, Δέσποτα Κύριε, που θέλησες να δείξεις σε μένα το δούλο σου;

Τέτοια συμβουλή έδωσες σε μένα τον αμαρτωλό, να βγω από το κελλί μου, για να με πληροφορήσεις τέτοιο φοβερό μυστήριο;

Με τέτοιες δωρεές αμείβεις τους κόπους της ασκήσεως που έκανα για σένα;

Τώρα αληθινά γνώρισα, Κύριε, ότι όλος ο κόπος της ασκήσεώς μου ήταν μάταιος·

και όλες οι προσευχές μου θεωρήθηκαν από σένα σίχαμα και βδέλυγμα.


Όμως ευχαριστώ τη φιλανθρωπία σου. Κύριε, ότι, καθώς γνωρίζεις, παιδεύεις την αναξιότητα μου,

όπως μου πρέπει, για τις αμέτρητες αμαρτίες μου και με παρέδωσες στα χέρια του ληστή και φονιά».


Αυτά λέγοντας ο γέροντας, λυπημένος, δίψασε πολύ και είπε στο ληστή:

«Παιδί μου, επειδή με το να είμαι αμαρτωλός, με παρέδωσε ο Θεός στα χέρια σου να με θανατώσεις

και να γίνει έτσι η επιθυμία σου, όπως το θέλησες, και εγώ στερούμαι τη ζωή, σαν κακός άνθρωπος που είμαι,

γι’ αυτό σε παρακαλώ κάνε μου μία χάρη και ένα πολύ μικρό θέλημα και δος μου λίγο νερό να πιω, και μετά αποκεφάλισέ με».



Όταν άκουσε ο ληστής το λόγο του γέροντα, θέλοντας με προθυμία να εκπληρώσει την επιθυμία του,

έβαλε στη θήκη το σπαθί, που κρατούσε, και έβγαλε από τον κόρφο του ένα δοχείο

και πήγε στο ποτάμι που ήταν εκεί κοντά και έσκυψε να το γεμίσει, για να φέρει στο γέροντα να πιεί.

Και εκεί που προσπαθούσε να γεμίσει το αγγείο, πέθανε.

Όταν πέρασε λίγη ώρα και δεν ερχόταν ο ληστής, σκεπτόταν ο γέροντας και έλεγε:

«Μήπως και ήταν νυσταγμένος και έπεσε και αποκοιμήθηκε και για αυτό αργεί

και έτσι μπορώ νά φύγω και να πάω στο κελλί μου;

Επειδή όμως είμαι γέρος, φοβάμαι, γιατί δεν έχω δύναμη να τρέξω,

θα κουραστώ και θα με προφθάσει, και στο θυμό του θα με τυραννήσει χωρίς λύπη,

κόβοντάς με ζωντανό σε πολλά κομμάτια.


Λοιπόν ας μη φύγω, αλλά ας πάω στο ποτάμι, να δω τί κάνει».

Πήγε λοιπόν ο γέροντας με τέτοιες σκέψεις και τον βρήκε πεθαμένο.

Όταν τον είδε γέμισε θαυμασμό και έκπληξη. Και σηκώνοντας τα χέρια του στον ουρανό έλεγε:

«Κύριε φιλάνθρωπε, εάν δεν μου αποκαλύψεις το μυστήριο αυτό, δεν κατεβάζω τα χέρια μου.

Λυπήσου λοιπόν τον κόπο μου και φανέρωσέ μου αυτό το πράγμα».

Ενώ προσευχόταν ο γέροντας, ήλθε Άγγελος Κυρίου και του είπε:


«Βλέπεις, αββά, αυτόν που βρίσκεται μπροστά σου πεθαμένος;

Εξαιτίας σου πέθανε με αιφνίδιο θάνατο, για να γλυτώσεις εσύ και να μη σε θανατώσει.

Λοιπόν θάψε τον ως ένα σωσμένο.

Διότι η υπακοή που έκανε σε σένα και έκρυψε το φονικό σπαθί στη θήκη του, γιά να πάει να σου φέρει νερό,

να σβήσει τη φλόγα της δίψας σου, με αυτό το έργο καταπράυνε την οργή του Θεού

και τον δέχθηκε ως εργάτη της υπακοής. Και η ομολογία των ενενήντα εννέα φόνων θεωρήθηκε ως εξομολόγηση.

Λοιπόν θάψε τον και έχε τον με τους σωσμένους.



Και γνώρισε απ’ αυτό, το πέλαγος της φιλανθρωπίας και ευσπλαχνίας του Θεού.

Καί πήγαινε χαίροντας στο κελλί σου και να είσαι πρόθυμος στις προσευχές σου και να μη λυπάσαι και να λες,

ότι πως είσαι αμαρτωλός και στερημένος από αποκάλυψη.

Γιατί όπως είδες σου απεκάλυψε ο Θεός ένα μυστήριον.

Να ξέρεις δε και τούτο, ότι όλοι οι κόποι της ασκήσεως σου είναι δεκτοί ενώπιον του Θεού,

διότι δεν υπάρχει κανένας κόπος που γίνεται για το Θεό και να απορρίπτεται απ’ αυτόν».


Αφού άκουσε αυτά ο γέροντας έθαψε τον νεκρό.


Από χειρόγραφο «Γεροντικό»,
της Ι. Μονής Φιλοθέου


πηγή pentapostagma
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sat Apr 13, 2019 8:19 pm

Image



Πώς σώθηκε από αγέλη λύκων μόλις άρχισε να λέει τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας



Μία ακόμη ωφέλιμη διήγηση από τον μακαριστό Άγιο Γέροντα Φώτιο Λαυριώτη,

που μας διηγείται πως σώθηκε από μια αγέλη λύκων που τον κύκλωσε,

με το που άρχισε να απαγγέλει τους Χαιρετισμούς στην Υπεραγία Θεοτόκο μας !!

Την ευχή του να έχουμε και είθε να λυτρωθούμε κι εμείς από τους νοητούς λύκους

που επιβουλεύονται την σωτηρία μας, υιοθετώντας την ευλογημένη συνήθεια της απαγγελίας των Χαιρετισμών !

Αμήν ! Γένοιτο !



» Στην δεκαετία της μεγάλης φτώχειας του 40, με βαρυχειμωνιά

έπρεπε να μεταβώ από ένα χωριό σε ένα άλλο γειτονικό

διασχίζοντας τις παγωμένες πεδιάδες του Κιλκίς !

Οι χωρικοί μου έδωσαν για βοήθεια ένα φακό για να βλέπω στο σκοτάδι

αλλά κάπου κατά τα μέσα της διαδρομής με περικύκλωσε ξαφνικά μία αγέλη λύκων !

Τρόμαξα φυσικά πάρα πολύ και ξεκίνησα να λέω τους ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ μας !

Τότε είδα να συμβαίνει κάτι το πρωτόγνωρο !

Οι αγριεμένοι και πεινασμένοι λύκοι πλησίαζαν ένας ένας με την σειρά,

ακούμπαγαν με τις τρίχες τους το ράσο μου , με ξεπερνούσαν βαδίζοντας ήσυχοι μπροστά από μένα !

Και αυτό γινόταν καθόλη την διάρκεια της απαγγελίας των Χαιρετισμών !

Όταν τελείωσα χάθηκαν κι αυτοί στο σκοτάδι ! »

Και ο παπά-Φωτης ο Λαυριώτης ολοκλήρωσε αυτή του την διήγηση με μία παραίνεση προς όλες κι όλους μας !

» Τώρα που βαρείς λύκοι πλάκωσαν στην πατρίδα μας , έτσι να κάνετε κι εσείς !»




simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Sun Apr 14, 2019 5:03 pm

Image


Ο γερό – Κώστας, που τον υπηρετούσε η Παναγία


Αλλά και οι λαϊκοί πού μένουνε στο Άγιον Όρος παίρνουνε μία χάρη,

παρ’ ότι πολλές φορές βλέπουμε ότι δεν έχουνε και βίο σωστό και πολλές φορές ίσως μας σκανδαλίζουν.

Μερικοί λένε: «τι τους θέλουμε αυτούς τους κοσμικούς εδώ πέρα και δεν τους βγάζει έξω ή Ιερά Κοινότης».


Σε παλαιότερη εποχή, απ’ ότι μας λέει ο παπά-Ακάκιος των Παχωμαίων πού είναι μεγαλύτερος,

αποφάσισε ή Ιερά Κοινότης να τους μαζέψει όλους αυτούς -εμείς τους λέγαμε «ζεύγαλους» ή «καβιώτες»

- και να τους βγάλει έξω, να τους κάνη εξορία από το Άγιον Όρος,

διότι οι περισσότεροι από αυτούς μεθούσανε, πέφτανε στους δρόμους, ζούσαν άσωτη ζωή.


Τότε υπήρχαν τα καράβια τα μεγάλα, όπως το «Γεώργιος Φ», πού ερχότανε από Θεσσαλονίκη και πήγαινε Καβάλα,

και κάθε δεκαπενθήμερο περνούσε από την Δάφνη. Αυτή ήταν ή συγκοινωνία του Αγίου Όρους.

Όταν τους μαζέψανε εκεί στην Δάφνη, είπαν: «Μια πού είναι τώρα μαζεμένοι όλοι

-ίσως να ήταν καμιά πενηνταριά άτομα- να τους βγάλουμε μία φωτογραφία,

έτσι για ανάμνηση, για την ιστορία, να τους έχουμε».


Όταν έβγαλαν την φωτογραφία και εμφανίσανε την πλάκα, είδανε επάνω απ’ όλους αυτούς τους «ζεύγαλους»

την Παναγία μας να τους σκεπάζει. Παρουσιάστηκε η Παναγία στην πλάκα, οπότε αποφάσισαν οι πατέρες

να μη τους διώξουν: «Αφού ή Παναγία μας τους σκεπάζει, ποιοι είμαστε εμείς πού θα τους διώξουμε;».



Γνωρίσαμε έναν απ’ αυτούς, πού τον έλεγαν γέρο-Κώστα, ο όποιος έμενε στο Μπουραζέρι,

πριν να πάνε ακόμα εκεί οι πατέρες, όταν ήταν λίγοι Ρώσοι. Είχανε εξώσπιτα απ΄ έξω και ζούσανε

κάποιοι απ αυτούς τους «ζεύγαλους»· Σ’ ένα καλυβάκι εκεί ζούσε και ο γέρο-Κώστας.


Έναν βαρύ χειμώνα είχε πέσει πολύ χιόνι και ο γέρο-Κώστας αρρώστησε από γρίπη.

Είχε πέσει 60-70 πόντους χιόνι και δεν μπορούσε κανείς να πάει να τον δη.

Όταν έλιωσε το χιόνι, πήγαν οι άλλοι λαϊκοί, οι «ζεύγαλοι», εκεί να τον δουν, και του λένε:

«Γέρο-Κώστα πώς τα πέρασες με το χιόνι; Ποιος σου έφερνε ψωμί εδώ πέρα; Είχες τρόφιμα να περάσης;».

«Είχα αρρωστήσει, παιδιά, πολύ άσχημα και θα πέθαινα από γρίπη, αλλά μία μαυροφόρα κυρία ερχότανε,

άναβε την σόμπα μου και μ’ έκανε και τσάι. Μου ‘δινε και παξιμάδι και έτσι πέρασα αυτή την κρίση.

Αλλιώς θα πέθαινα, θα ήμουν πεθαμένος».

Τον υπηρετούσε ή Παναγία και αυτός το θεωρούσε τόσο φυσιολογικό…




πηγή: ieramonopatia.gr
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Mon Apr 15, 2019 5:44 pm

Image


Δεν μπορεί ο διάβολος να πιάσει όσους αγωνίζονται σ’ αυτές τις τέσσερις επάλξεις


Κάποτε εμφανίστηκε ο διάβολος μπροστά στον αιγύπτιο ασκητή Μακάριο

και για να τον κάνει να λιποψυχήσει, του είπε:


-Ό,τι κάνεις εσύ, το κάνω κι εγώ.

Εσύ νηστεύεις και εγώ δεν τρώω ποτέ σαν άυλο πνεύμα που είμαι.

Κάνεις ολονυχτίες, αλλά κι εγώ επίσης δεν κλείνω μάτι.

Σκέπτεσαι ολοένα το Θεό αλλά κι εγώ Αυτόν έχω στο νου μου, πολεμώντας τα τέκνα Του.


Ο Μακάριος του απάντησε:

-Όλα μπορεί να τα κάνεις που κάνω, αλλά ένα μονάχα δεν μπορείς: να μετανοήσεις!

Θα πρόσθετα επίσης ότι:

δεν μπορείς να πεις την αλήθεια

δεν μπορείς να ταπεινωθείς και

δεν μπορείς να αγαπήσεις.

Κι όσο αγωνίζομαι σ’ αυτές τις τέσσερις επάλξεις

(να μετανοώ,

να αληθεύω,

να ταπεινώνομαι,

να αγαπώ
),

δεν μπορείς να με κατακτήσεις!




ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ

theomitoros
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Apr 16, 2019 4:42 pm

Image



Μ’ έμαθε να προσεύχομαι κατανυκτικά και με δάκρυα μία απλή γυναικούλα…


(Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος Σελέντης)



Ο μακαριστός Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος Σελέντης ανέφερε:

«Μ’ έμαθε να προσεύχομαι κατανυκτικά και με δάκρυα μία απλή γυναικούλα,

που κατοικούσε στο Πέραμα Πειραιώς και την αποκαλούσαν περιφρονητικά

όχι με τ’ όνομά της, αλλά με το παρατσούκλι “η Αυγουλού”,

γιατί πούλαγε φρέσκα αυγά, να εξοικονομήση τον “άρτον τον επιούσιον”.


Ως περιοδεύων πέρασα μια μέρα απ’ το φτωχικό της σπίτι, για να εισπράξω μια συνδρομή για το περιοδικό ΖΩΗ.

Η ίδια απουσίαζε και βρισκόταν εκεί το παιδί της, που διήρχετο την εφηβεία.

Έκαιγε το καντήλι στο εικονοστάσι κι έκανα στο παιδί την πρόταση

αν ήθελε μέχρι να ᾽λθη η μητέρα του να προσευχηθούμε λιγάκι.

Κάπως αδιάφορα κούνησε καταφατικά το κεφάλι του και είπε ας προσευχηθούμε.


Όταν τελειώσαμε την προσευχή, μου λέει κάπως χαριτολογώντας: Α, εσύ δεν ξέρεις να προσευχηθής!

Εγώ κατεπλάγην απ’ την τολμηρή αυτή παρατήρηση και τον ρώτησα να μου εξηγήση,

πως κατά τη γνώμη του πρέπει να προσεύχεται ένας Ορθόδοξος Χριστιανός;

Εγώ, κύριε, μου λέει δεν ξέρω Θεολογία, αλλά βλέπω το παράδειγμα της μητέρας μου,

που όταν προσεύχεται κραυγάζει συνεχώς “Κύριε Ελέησον”, πέφτει συνεχώς σε μετάνοιες,

κτυπάει το στήθος της και τρέχουν ποτάμι τα δάκρυά της!


Μετά απ’ αυτή την αφήγησι, μεγάλωσε η επιθυμία μου να γνωρίσω αυτή την υπέροχη γυναίκα

και να διδαχθώ κάτι απ’ τη χαρισματική προσευχή της.

Εκείνη τη μέρα δεν ήλθε κι αποχώρησα.

Μιά άλλη μέρα πέρασα να τη συναντήσω και βρέθηκα μπροστά σε μια συγκλονιστική σκηνή προσευχομένου ανθρώπου.

Ο άνδρας της, όπως έμαθα, ήταν ένας μέθυσος κι αχαίρευτος, που της έπαιρνε ο,τι οικονομούσε απ’ τα αυγά και μπεκρόπινε.

Εκείνη τη μέρα κατά την οποία πήγα, απ’ το μεθύσι του την είχε ξυλοκοπήσει, της είχε πάρει τα χρήματα

και της είχε πετάξει την Καινή Διαθήκη μέσα στο πηγάδι!

Εγώ δε, τη βρήκα γονατιστή στο πηγάδι να προσεύχεται και να λέη:

Χριστέ μου και Παναγία μου Μεγαλόχαρη, το βιβλίο με τα ιερά γράμματα,

το οποίο έρριξε ο άνδρας μου στο πηγάδι δεν το έκανε από ασέβεια, αλλά ήταν μεθυσμένος.

Κάνε Παναγία μου τα ιερά αυτά Γράμματα, που θα λειώσουν και θα γίνουν ένα με το νερό,

να τα πιή ο άνδρας μου, να μετανοήση, να εξομολογηθή και να σωθή,

να μην πάη στην κόλασι, Χριστουλάκη μου, γιατί ο κόσμος με έχει για καλή,

ενώ εγώ η τρισάθλια έχω πολλά αθεράπευτα πάθη κι αμαρτίες!





iconandlight
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Apr 17, 2019 4:56 pm

Image



Κάποιος ευσεβής γέροντας κείτονταν στο νεκροκρέβατό του. Οί φίλοι του κάθισαν γύρω του και θρηνούσαν. Ακούγοντας τους να θρηνολογούν ό γέροντας γέλασε τρεις φορές



Κάποιος ευσεβής γέροντας κείτονταν στο νεκροκρέβατό του.

Οί φίλοι του κάθισαν γύρω του και θρηνούσαν.

Ακούγοντας τους να θρηνολογούν ό γέροντας γέλασε τρεις φορές.

Οί μοναχοί τον ρώτησαν: «Γιατί γελάτε, γέροντα;».

Εκείνος άπάντησε: «Την πρώτη φορά γέλασα, επειδή όλοι σας φοβάστε τον θάνατο,

τη δεύτερη, επειδή κανείς από εσάς δεν είναι προετοιμασμένος για θάνατο,

καί την τρίτη, επειδή εγώ τώρα μεταβαίνω άπό τον μόχθο στην άνάπαυση».



Ιδού, πώς πεθαίνει ό δίκαιος! Δεν φοβάται τον θάνατο.

Είναι προετοιμασμένος για τον θάνατο.

Βλέπει πώς μέσω του θανάτου μεταβαίνει άπό τον επίμοχθο βίο στην αιώνια ζωή.

Όταν ή φύση του άνθρώπου αναλογιστεί την άρχική της κατάσταση στον Παράδεισο,

τότε βλέπει τον θάνατο ώς κάτι άφύσικο, όπως καί την άμαρτία, άφύσικη.

Ό θάνατος έκπορεύεται άπό την άμαρτία.

Ένας άνθρωπος πού έχει μετανοήσει καί καθαριστεί άπό την άμαρτία,

δεν βλέπει πιά τον θάνατο ώς έκμηδένιση, άλλά ώς τη θύρα προς την αιώνια ζωή.


Έάν οί δίκαιοι προσεύχονταν κατά καιρούς στον Θεό για να παρατείνει την επίγεια ζωή τους,

αύτό δεν ήταν άπό άγάπη γι' αύτήν τη ζωή ή έξαιτίας του φόβου του θανάτου,

αλλά μόνον γιά νά κερδίσουν περισσότερο χρόνο για μετάνοια και κάθαρση,

άπό την άμαρτία, προκειμένου να παρουσιαστούν ένώπιον του Θεού πιο άναμάρτητοι και πιο άγνοί.

Ακόμη κι αν έδειχναν φόβο ένώπιον τού θανάτου, αυτός δεν ήταν φόβος για τον θάνατο, αλλά γιά την Κρίση του Θεού.

Άν είναι έτσι, τότε τί φόβο πρέπει νά βιώσει ό αμετανόητος αμαρτωλός ένώπιον του θανάτου!



Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΠΡΙΛΙΟΣ.ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.


apantaortodoxias
XAPA
 
Posts: 8600
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests