Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ, ότι δεν μπορώ να τα παίρνω όλα πια τοις μετρητοίς.
Πρέπει να μάθω να αφήνω πράγματα, λόγια και συμπεριφορές να ‘’πέφτουν’’ κάτω…
Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ, ότι οι δουλειές δεν πρόκειται να τελειώσουνε ποτέ.
Και πως αν δεν δημιουργήσω χρόνο για τον εαυτό μου εγώ, κανείς δε θα μου τον χαρίσει…
Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ ότι το μόνο που κουβαλάω μαζί μου προίκα και κληρονομιά, είναι όλα όσα έδωσα.
Ό,τι μάζεψα ή κράτησα για μένα, για να έχω,
ήδη το τρώει η φθορά.
Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ, πως με την αγάπη, την προσευχή και την υπομονή,
μπορεί κανείς να κερδίσει περισσότερα από ότι με το μαχαίρι και τον νόμο.
Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ πως ολάκερος ο κόσμος δεν αξίζει,
όσο αξίζει μια ανθρώπινη ψυχή.
Και τις ψυχές μας, ούτε εγώ, ούτε εσύ, ούτε οι περισσότεροι,
δεν τις έχουμε φροντίσει όπως πρέπει…
Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος
simeiakairwn
Statistics: Posted by XAPA — Thu Oct 22, 2026 5:41 pm
]]>
Βρισκόμασθε στο Κονγκό της Αφρικής.
Ο Αγιορείτης ιεραπόστολος π. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης αναφέρει:
«Ένα πρωϊνό του Ιανουαρίου 1991 εισήλθε στην αυλή της ιεραποστολικής βάσεως Κολουέζι ο ιθαγενής ιερεύς π. Ιάκωβος,
συνοδευόμενος από τον ομοεθνή του Τάμπουε.
Με χαιρέτησαν εγκάρδια.
Ο π. Ιάκωβος μου συνέστησε το νεαρό:
- “Ο κύριος αυτός, ζητεί να γίνη Ορθόδοξος. Σου τον παραδίδω. Συζήτησε μαζί του ο,τι νομίζεις”.
- Σταμάτησα να πηγαινοέρχωμαι σε εκκλησίες.
Είπα μέσα μου: Θεέ μου, γνωρίζω ότι Υπάρχει, λοιπόν, η Εκκλησία Σου και είναι μόνο μία.
Φώτισέ με, λοιπόν, να τη γνωρίσω και να την ακολουθήσω.
Ημέρα και νύκτα πλέον δεν έπαυσα να επιτελώ αυτό το έργο μόνο:
Προσευχή να μου αποκαλύψη ο Θεός, την Εκκλησία του.
Πέρασαν δύο χρόνια χωρίς κάποια απάντηση, κάποια πληροφορία.
Λογισμοί δυσπιστίας με κύκλωσαν. Σύννεφα απελπισίας ήλθαν να με σκεπάσουν.
Αλλά ο πανάγαθος Θεός δεν άργησε να μου δώση το ποθούμενο, βλέποντας την αγωνία μου.
Μια νύκτα βλέπω στον ύπνο μου έναν άγνωστο μαυροφορεμένο.
Με πλησίασε και μου μίλησε στα Σουαχίλι. Μου είπε επί λέξει τα εξής: Είμαι ο άγιος Νικόλαος.
Αν θέλης να σωθής, να ακολουθήσης τη δική μου Εκκλησία᾽. Με ευλόγησε και εξαφανίσθηκε.
Αφού σηκώθηκα, βγήκα στους δρόμους και ρωτούσα τους συμπατριώτες μου,
να μάθω σε ποια Εκκλησία ανήκει ο άγιος Νικόλαος.
Μια Χριστιανή ορθόδοξη της ενορίας του αγίου Γεωργίου Κολουέζι, κάτοικος της ίδιας συνοικίας,
με πολλή χαρά μου ανακοίνωσε γι᾽ αυτό το οποίο ζητούσα.
Με πήρε και με πήγε στον ορθόδοξο ιερέα π. Ιάκωβο, ο οποίος μένει εκεί.
Μετά από ένα μήνα μελέτης με ιερό ζήλο ορθόδοξων βιβλίων, μου εμπιστεύθηκε επίσης και το εξής:
“Ένα απόγευμα διάβαζα την επιστολή του Αποστόλου Ιακώβου.
Ξαφνικά αισθάνομαι μια δροσερή αύρα να με περιβάλλη, η οποία κατόπιν μπήκε μέσα μου και γέμισε την ύπαρξη μου
με χαρά και γαλήνη πνευματική.
Πρώτη φορά αισθάνθηκα τέτοια ιερή εμπειρία.
Ταυτόχρονα άκουσα μία φωνή που μου έλεγε:
Άφησε όλες τις αιρέσεις και ακολούθησε αταλάντευτα την Ορθόδοξη Εκκλησία᾽.
Δεν έχω, λοιπόν, πάτερ, καμμία αμφιβολία ότι βρίσκομαι στην αληθινή αρχαία Εκκλησία του Χριστού.
ΠΗΓΗ:Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ Τα Ίχνη του Θεού – Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία,
εκδ. Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός Αθήνα 2011
iconandlight
Statistics: Posted by XAPA — Thu Oct 22, 2026 5:32 pm
]]>
Πρὶν ἀπὸ χρόνια κάλεσε τὸν Ἅγιο Νικόλαο τὸν Πλανᾶ μιὰ οἰκογένεια ἐδῶ στὴν Ἀθήνα, νὰ πάει νὰ τῆς κάνει Εὐχέλαιο.
Ἕνα δωμάτιο τῆς αὐλῆς τοῦ σπιτιοῦ της τὸ εἶχε νοικιάσει κάποιος, ποὺ ἦταν ἄρρωστος σὲ προχωρημένο ἐπίφοβο βαθμό.
Ὅταν τελείωσε τὸ Εὐχέλαιο, τοῦ εἶπε ἡ οἰκοδέσποινα νὰ περάσει καὶ στὸν ἀσθενῆ νὰ τὸν μυρώσει.
Ἀφοῦ τὸν μύρωσε σταυροειδῶς μὲ τὸ λάδι τοῦ Εὐχελαίου, κάθισε κοντά, καὶ τὸν ρώτησε πῶς τὸν λένε κλπ.
Τοῦ λέει ὁ ἀσθενὴς ὅτι τὸν λένε Ἰάκωβο.
-Ἄαααα! Μπράβο, παιδί μου! Ἔχεις καὶ τ’ ὄνομα τοῦ Ἀδελφοθέου Ἰακώβου, ἀδελφοῦ τοῦ Κυρίου!».
Αὐτός, ὅμως, μὲ ἀρκετὴ ἀπιστία καὶ μὲ σχετικὴ εἰρωνεία, τοῦ εἶπε:
-«Μπααα! Εἶχε κι ἄλλα ἀδέλφια ὁ Χριστός;»
Κάθισε ὁ Παπποῦς καὶ τοῦ ἀνέπτυξε τὸ ζήτημα καὶ τοῦ ἐξιστόρησε ὅτι ὁ Ἰωσὴφ ὁ Μνήστωρ,
πρὶν ἀκόμη μνηστευθεῖ τὴν Κυρία Θεοτόκο, εἶχε ἀπὸ νόμιμο γάμο πέντε παιδιά, γι αὐτὸ καὶ ὁ γιός του,
ὁ Ἰάκωβος, ὀνομάσθηκε «Ἀδελφόθεος».
Τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, τοῦ ἦρθε κατάνυξη ἀπὸ τὴν ἀφήγηση τοῦ Ἁγίου Πατέρα μας Νικολάου καὶ εἶπε:
-«Ἄχ, πάτερ μου! Παρακάλεσε τὸν Ἅγιο Ἰάκωβο νὰ γίνω καλὰ,
κι ἐγὼ θὰ τὸν γιορτάζω κάθε χρόνο, ὅσο πιὸ ἐπίσημα μπορῶ!»
Διηγεῖται τα περαιτέρω ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Πλανᾶς:
-«Ὅταν πῆγα στὸ σπίτι μου, ἔκαμα τὸ καθῆκον μου ὡς ἱερεύς…»
Ζήτημα δηλαδὴ εἶναι ἂν θὰ κοιμήθηκε ἐκεῖνο τὸ βράδυ ὁ Ἅγιος Πατέρας Νικόλαος.
Γιατί, τὸ ἴδιο ἐκεῖνο βράδυ, βλέπει στὸν ὕπνο του, ὁ ἀσθενής,
ἕναν μεγαλοπρεπῆ Ἀρχιερέα νὰ κρατᾶ στὰ χέρια του ἕνα κουτάκι μὲ ἀλοιφὴ καὶ νὰ τοῦ λέει:
-«Γύρισε μπρούμυτα νὰ σταυρώσω τὶς πλάτες σου!».
Γύρισε κι ὁ ἀσθενὴς καὶ μ’ αὐτὴ τὴν ἀλοιφή του σταύρωσε τὶς πλάτες.
Τὸν ρωτᾶ, μετὰ ὁ ἄρρωστος:
-«Ποιός εἶσαι σύ;»
Καὶ τοῦ ἀπαντᾶ:
-«Εἶμαι ὁ Ἰάκωβος, μ’ ἔστειλε ὁ παπα-Νικόλας!».
Μὲ τὸ ὅραμα αὐτὸ ἔγινε ὁ ἄνθρωπος σωματικὰ καλά, ἀλλὰ ἀναγεννήθηκε καὶ ψυχικὰ καί,
ἀπὸ τὴν πλησμονή της χαρά του, παντρεύτηκε καὶ τὴν κόρη τῆς οἰκογένειας ὅπου ἔμενε.
Ἔκτοτε, ὁ ἄνθρωπος αὐτός, γιόρταζε τὸν Ἅγιο Ἰάκωβο τὸν Ἀδελφόθεο ἐπισημότατα, μὲ ἀρτοκλασία καὶ γλυκά.
Μέχρι καὶ μπάντα μουσικῆς ἔφερε γιὰ νὰ παίξει ἑορταστικὸ ἐμβατήριο, πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου του Ἀδελφοθέου.
Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ὁ Παπα-Νικόλας Πλανᾶς ἀπὸ τὴ νῆσο Νάξο», τοῦ Δρὸς Κλείτου Ἰωαννίδη
orthodoxia.gr
Statistics: Posted by XAPA — Thu Oct 22, 2026 5:14 pm
]]>
Γιορτάζει ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος.
Ἀρχαία φωνή, μεγάλη ψυχὴ καὶ πρῶτος ἱεράρχης τῶν Ἱεροσολύμων.
Καὶ γυιὸς τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος, ποὺ εἶχε ἀπὸ τὸν γάμο του, προτοῦ μνηστευθεῖ τὴν κυρία Θεοτόκο,
τῆς Ὁποίας ὑπῆρξε προστάτης καθὼς καὶ τοῦ βρέφους Ἰησοῦ. Τυχερὸς ποὺ ἦταν ἐκεῖνος!
Κι ὅταν κάποια φορὰ ὁ Ἰωσὴφ ὁ Μνήστωρ ἠθέλησε νὰ μοιράσει τὴν περιουσία στὰ παιδιά του,
ἀποφάσισε νὰ δώσει μερίδιο καὶ στὸν Χριστό, πού ’ταν ὁ Yἱὸς τῆς Παρθένου καὶ ὁ Yἱὸς τοῦ Θεοῦ.
Τόσο δίκαιος ἦταν ὁ Ἰωσὴφ καὶ τόσο σπουδαῖος.
Καὶ τὰ κληρονομικά, ξέρετε, τί ἀγκάθι καὶ τί βάσανο εἶναι;
Καὶ τί κάναν τ’ ἄλλα παιδιά;
Ὁ Σίμων, ὁ Ἰωσῆς καὶ ὁ Ἰούδας δὲν θέλαν νὰ δώσει μερίδιο στὸν Ἰησοῦ. —Καλοὶ ἦταν κι αὐτοί!
— Καὶ ὁ Ἰάκωβος, τότε, τοῦ λέει τοῦ Ἰησοῦ:
«Ἔλα ’δῶ, καλέ μου. Αὐτὸ ποὺ θὰ πάρω ἐγὼ θά ’ναι δικό σου.
Ἂν δὲν θὲς ἔτσι, θά ’ναι καὶ δικό σου καὶ δικό μου. Θὰ τό ’χουμε μαζί. Θά ’μαστε συγκληρονόμοι».
Κι ὁ Ἰησοῦς ἔσκυψε καὶ τὸν ἐφίλησε καὶ τοῦ λέει:
«Σ’ εὐχαριστῶ, ἀδελφέ». Κι ἀπὸ τότε ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὀνομάζεται καὶ Ἀδελφόθεος.
Ἀδελφὸς τοῦ Θεοῦ. Ἔδωσε στὸν Κύριο τὸ κομματάκι τῆς περιουσίας του.
Δὲν τὸ ἤθελε ὁ Κύριος, βέβαια. Ἀλλὰ ἐκεῖνος ἔδειξε τὴν ἀγάπη καὶ τὴ στοργή του.
Ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ἔγραψε καὶ τὴν πρώτη Θεία Λειτουργία.
Ἐχειροτονήθη ἀπ’ τὸν ἴδιο τὸν Χριστό μας ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων, λέει τὸ Συναξάριο τοῦ Μηναίου.
Τὸν χειροτόνησε ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς καὶ ἔγραψε ἐκεῖνος πρῶτος τὴν Θεία Λειτουργία.
Καὶ ἀργότερα, ὅπως λέει τὸ ἴδιο Συναξάριο, διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀσθένειαν ὁ Μέγας Βασίλειος τὴν ἐσυντόμευσε.
Καὶ λίγο ἀργότερα, πάλι γιὰ τὴν ἀδυναμία καὶ ἀνυπομονησία τῶν ἀνθρώπων, ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τὴν ἔκανε πιὸ μικρή.
Γιατὶ ὁ ἄνθρωπος, ἂν πάει στὴν ἐκκλησία καὶ στὴ λατρεία καὶ ἀρχίζει νὰ κουράζεται καὶ κοιτάζει τὸ ρολόϊ,
καὶ σηκώνει τὸ ἕνα πόδι καὶ κατεβάζει τὸ ἄλλο, ὅ,τι νὰ κάνεις μετὰ δὲν τὸν πιάνει. Δὲν τὸ ἀκούει.
Ἂς τό ’χομε ὑπόψη μας αὐτό, ὅσοι ἔχομε τὴν διαποίμανση τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν χριστιανῶν.
Καὶ λέει ἕνα ὡραῖο ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ὅτι, καλύτερα νὰ κάνει κανεὶς λίγο μὲ χαρὰ παρὰ νὰ κάνει πολὺ μὲ γογγυσμό.
Κι ἔγραψε ὁ ἅγιος Ἰάκωβος καὶ τὴν Καθολικὴ Ἐπιστολή του, ποὺ εἶναι ἕνα κοινωνικὸ Εὐαγγέλιο.
Μιλάει γιὰ ὅλους καὶ γιὰ ὅλα, μὲ τὸν καλύτερο καὶ στοργικότερο τρόπο.
Καὶ περισσότερο γιὰ τὴν ἀγάπη, τὴν ἐσπλαχνία, τὴν προσευχὴ καὶ τὴν ἰσοτιμία τῶν ἀνθρώπων μεταξύ των.
Γιατὶ ὅλοι προερχόμεθα ἀπὸ ἕνα χῶμα, τὴ γῆ, τὸ σῶμα μας, καὶ ἀπὸ τὴν ἴδια πνοή, τὴν ἀνάσα τοῦ Θεοῦ.
Εἴμεθα κατ’ εἰκόνα Κυρίου. Καὶ ἔτσι ἔχομε ἰσοτιμία.
Ἰσότης δὲν ὑπάρχει, γιατὶ εἶναι ἰσοπέδωση.
Ἰσοτιμία, ὅμως, ὑπάρχει.
Καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ ὀμορφιὰ μέσα στὴν ποικιλία καὶι μέσα στὴν ἀνισότητα καὶ στὴ χαρὰ τοῦ Θεοῦ.
Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Φθινοπωρινὸ Συναξάρι, Τόμος Β´.
proskynitis
Statistics: Posted by XAPA — Thu Oct 22, 2026 4:59 pm
]]>
- Ό Χριστός είναι εδώ! Γιατί δεν πιστεύεις; Πίστεψε και θα πάνε όλα καλά. Μόνο πίστεψε.
Περίμενε! Μη φοβάσαι! Ή Χάρις του Θεού σε σκεπάζει. Περίμενε!
- Συγχωράμε τους ανθρώπους, δεν μαλώνουμε μαζί τους.
Να χαίρεστε! Μα αγαπάτε ο ένας τον άλλον! Να συγχωρείστε! Να προσεύχεστε!
- Να αγαπάτε τον Θεό και την Παναγία, όπως και όλους τους Αγίους μας!
Να ζητάς αγάπη από τον Κύριο. Μέσα στην αγάπη κρύβονται όλες οι αρετές.
- Να μην είσαι προσκολλημένος στα γήινα. Να Βλέπεις ψηλά, τον Παράδεισο, κι Εκείνος θα σε περιμένει.
και να ξέρεις ότι δεν τα καταφέρνουμε μόνοι μας. Ή Χάρις του Κυρίου θα μας βοηθήσει.
- Απ' το στόμα πού βγαίνει προσευχή δεν πρέπει να βγαίνει κατάρα.
Ή πραγματική ζωή είναι σαν θωρηκτό, πού δεν το προσβάλλει τίποτα.
- Έρχονται οι φουρτούνες κι εσύ δεν παθαίνεις τίποτα.
Ενώ το αντίθετο γίνεται, όταν δεν αγωνίζεσαι.
- Ό,τι καλό κάνεις και αγώνα πνευματικό, τον κρατάς στη χούφτα σου και πας επάνω. Δεν στον παίρνει κανείς.
Τίποτα δεν αφήνει ο Θεός απλήρωτο, ούτε το καλό ούτε το κακό. Και μάλιστα το καλό το πληρώνει πολλαπλάσια.
- Εμείς δεν εξουθενώνουμε τους ανθρώπους. Τους βάζουμε ιώδιο στις πληγές.
Παιδί μου, αν μπορούσαμε να δούμε πόσο μας αγαπάει ο Θεός, πόσο καλός είναι ο Θεός, θα τρελαινόμασταν.
- (Παραμονή Χριστουγέννων) Σήμερα γεννιέται ο Χριστός, κι άλλοι τραγουδάνε και χορεύουν σε τραπέζια και θυσιάζουν το βρέφος.
Δεν μπορούμε να είμαστε και με τον Χριστό κα με τον πονηρό. Πρέπει ν' αποφασίσουμε.
- Τι θέλει ο Κύριος; Αλήθεια, δικαιοσύνη και πίστη. Κι αυτά πού έχει ή καρδιά μας να τα έχουν και τα χείλη μας,
όχι άλλα τα χείλη και άλλα ή καρδιά.
- Αν δείτε άνθρωπο ειλικρινή, με αγάπη και πίστη, φιλάτε του τα πόδια.
Να μου τον φέρετε, να σκύψω να του τα φιλήσω κι εγώ.
-Τον βλέπετε αυτόν τον πεύκο απέναντι; Δεν φτάνει πού δεν καρποφορεί, είναι και καμένος.
Αυτό το κούτσουρο είμαι εγώ. Μου έδωσε τόσα χρόνια ο Θεός, και τίποτε δεν έκανα. Σύντομα πεθαίνω και δεν είμαι έτοιμος.
- Αλίμονο από μένα, αν δεν μετανοήσω και δεν κλάψω για τις αμαρτίες μου.
Ερχόσαστε για τον Αμβρόσιο; Όχι! Για την Παναγία να ερχόσαστε και, αν Αυτή το επιτρέψει, θα πάρετε την ευχή κι από εμένα.
- Χρειάζεται μετάνοια, όπως αυτή πού έδειξαν οι Νινευίτες, για ν' αλλάξουν οι βουλές του Κυρίου.
Διαφορετικά, έρχονται πολλά δεινά στον κόσμο.
- Να έχεις πίστη δυνατή. Ό Κύριος είναι εδώ, δεν είναι στον Ουρανό. Ή πίστη δίνει σταθερότητα στη ζωή του ανθρώπου.
Ό Κύριος μας σώζει καθημερινά, μας βοήθα. Ή ολιγοπιστία είναι αμαρτία.
- Ή Γραφή είναι μία και αιώνια και αληθινή. Δεν μπορούμε να παίρνουμε κομμάτια και να τη χρησιμοποιούμε όπως μας βολεύει.
Έχουμε κάνει τον δικό μας Θεό. Κόβουμε και ράβουμε ότι μας συμφέρει.
- Δεν θα κριθούμε από τις πράξεις μας, αλλά από την προαίρεση και το έλεος του Θεού.
Νομίζουμε ότι αυτή ή ζωή δεν περνάει. Περνάει πάρα πολύ γρήγορα και σημασία έχει που θα βρεθείς μετά.
- Αν είσαι μοιχός, πόρνος, ψεύτης, κλέφτης, πρόστυχος, δεν θα δεις Θεού πρόσωπο.
Την πορνεία την πληρώνουμε με αίμα ή με μεγάλο πόνο.
- Προσοχή από την πορνεία. Να μη θέλει ο ένας να πάρει τη γυναίκα του άλλου. Να διώχνετε τέτοιους λογισμούς.
Όταν ζητάς τη γυναίκα του άλλου, φεύγει ή αγάπη από τη δική σου και έρχεται το διαζύγιο.
- Ό Θεός δεν μας κατηγορεί επειδή πέφτουμε, αλλά επειδή δεν σηκωνόμαστε. Ή ανθρώπινη φύσις, βλέπεις, είναι εύόλισθος.
Την κοπριά θα την πετάς στα χωράφια, μην την κρατάς μέσα. Μην τη φυλάς για σένα. Να την πετάς στα χωράφια για λίπασμα.
- Να μετανοείτε και να εξομολογείστε, γιατί ή ζωή είναι σύντομη και χωρίς αυτά πάς στην κόλαση.
Ή μετάνοια είναι δώρο του Θεού. Πρέπει να τη ζητάμε, για να γίνουμε σκεύη εκλογής.
- Άσε τα παλιά. Να τα ξεχάσεις όλα!
Από εδώ και πέρα!
- Αυτή ή κοπέλα φαίνεται, δεν έχει ψωμί να φάει, κι εσύ έχεις όλα σου τα αγαθά.
Να ανοίξεις την καρδιά σου και να πεις: «Γιατί να τρώω όλο εγώ;
- Γιατί να μη δίνω και μια δεκάρα σε μια κοπέλα πού πεινάει και βασανίζεται μέσα στη ζωή;».
Ακούς; Τον πλησίον, δηλαδή.
- Γιατί όλοι είμεθα κατά την απόφαση του Χριστού μας· αδέλφια θα βρεθούμε εκείνη την ήμερα.
Εδώ έχομε διακρίσεις, αλλά εκεί όλοι οι σωζόμενοι είναι αδέλφια του Χριστού και θα είναι μια ψυχή, μια καρδιά.
- Τώρα ο Χριστός έχει κατέβει εδώ κάτω, δίπλα σου. Εγώ τον βλέπω. Εσύ δεν τον βλέπεις, γιατί δεν έχεις πίστη.
Μου είπε ότι θα σου δώσει αυτά πού θέλεις, αλλά ζητάει για αντάλλαγμα να κάνεις, έστω τρεις φορές τον χρόνο,
φιλανθρωπίες σε παιδάκια πού είναι άρρωστα στο νοσοκομείο.
- Ξέρεις Τι είναι να δίνεις χρήματα για ένα φτωχό παιδάκι πού είναι άρρωστο;
Μεγάλο μισθό παίρνεις από τον Θεό.
- Δώστε όσο περισσότερα μπορείτε. Ένα πράγμα πού σώζει τις ψυχές είναι ή ελεημοσύνη.
Εσείς κοιτάτε να φτιάχνετε εδώ τα σπίτια. Φτιάχτε κι ένα σπιτάκι στον Ουρανό, να σας περιμένει...
- Να κάνετε ελεημοσύνες στους γειτόνους και σε όλους πού έχουν ανάγκη.
Που είναι ή αγάπη, όταν δεν κάνουμε ελεημοσύνη;
- Από αυτά πού παίρνετε να δίνετε και στους φτωχούς, σ' αυτούς πού δεν έχουν.
Όχι να δίνετε από τα περισσεύματα σας ή τις κληρονομιές. Αυτό δεν έχει καμιά αξία.
- Δεν είναι καιρός για ξεφαντώματα και πανηγύρια. Να προσπαθείτε να αποθηκεύετε στην ψυχή σας.
Να κάνετε ελεημοσύνες και προσευχή.
- Μα μην είστε φιλάργυροι, αλλά φιλεύσπλαχνοι.
Ή ελεημοσύνη σκεπάζει ένα βουνό αμαρτίες ίσαμε τον Παρνασσό.
- Να ξέρεις κάτι, παιδάκι μου:
Τσιγκούνης στην τσέπη, τσιγκούνης και στα αισθήματα.
- Ό θεός δεν επιτρέπει σ' εμάς να βλέπουμε τον κόσμο των αοράτων, γιατί, αν τον βλέπαμε, θα τρελαινόμασταν.
Αν βλέπαμε γύρω μας τι υπάρχει και κινείται, θα τρελαινόμασταν.
- Να πάς τώρα στον Θεό; Που θα πας με άδεια βαλίτσα; Πρέπει να γεμίσεις τη βαλίτσα σου.
Αυτόν τον καιρό είναι άδεια. Πώς θα πας στον Κύριο;
- Το πόσο θα ζήσουμε είναι σφραγίδα από την ώρα πού γεννιόμαστε.
Πολλοί έρχονται εδώ, γιατί πρέπει να έρθουν κι όχι από αγάπη για την Παναγία.
Εγώ είμαι ένας αμαρτωλός, αλλά αγαπάω την Παναγία και τον Χριστό.
- Εγώ δουλεύω για του Κύριο! Ή αγάπη για τον θεό είναι απόλυτη.
Για να μας βοηθήσει ο Χριστός, πρέπει κι εμείς να κοπιάσουμε - για να λάβουμε.
- Όπως ο γεωργός κουράζεται και μετά απολαμβάνει τους καρπούς,
έτσι κι ο Χριστός θέλει κόπο, προσευχή και προσοχή.
apantaortodoxias
Statistics: Posted by XAPA — Thu Oct 22, 2026 4:32 pm
]]>
Λέει ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος.
Όταν θέλεις να κοινωνήσεις, βρες μια εκκλησία που να τελεί την Θεία Ευχαριστία και είσελθε να κοινωνήσεις.
Όταν όμως θες να μιλήσεις για την καρδιά σου,
πρόσεχε, που και σε ποιόν θα πας.
Να ιδρώσεις πριν επιλέξεις το πρόσωπο που θα δει και θα ακούσει,
τις πιο εσώτερες παρθενικές φωνές σου.
Εγώ δεν είμαι άγιος, μα θα πω κάτι επιπλέον.
Εαν από μικρό παιδί κουβαλάς την πληγή της ενοχής, εάν βαστάς το μαρτύριο της ευαισθησίας,
εαν τα μάτια σου δακρύζουν στην ομορφιά και την αγάπη, εαν ζητάς μια αγκαλιά,
να ξαποστάσεις τους εφιάλτες της ύπαρξης σου,
πρόσεξε σε ποιον παπά θα εξομολογηθείς ή θα ζητήσεις συμβουλές.
Προσευχήσου, αναζήτησε, οχι τον σπουδαίο, το όνομα, τον "αγιορείτη", τον διορατικό, προορατικό και θαυματοποιό.
Τίποτε απο αυτά.
Έναν παπά που να ζεί τον Χριστό στην καρδιά και την ζωή του.
Που σημαίνει, αγαπητικό και ταπεινό, αυτό που λεει το γεροντικό, να έχει καρδιά!!! Καρδιά ανθρώπου!!!
Άκου τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, "μην αναζητάτε προγνώστας, μα ταπεινούς ανθρώπους της καρδιάς".
Πρόσεχε μη σε γεμίσουν ενοχές και μόνο για το οτι ζείς και αναπνέεις.
Μην προβάλουν πάνω σου τις δικές τους σκιές.
Εγώ έκανα πολλά λάθη στις επιλογές μου και τα πλήρωσα ακριβά.
Μια φορά, ένας παππούλης, απο αυτούς που γνωρίζουν εμπειρικά και βιωματικά τον Θεό,
για αυτό και έχουν αγάπη, ταπείνωση και απίστευτη ελευθερία, μου, είπε σχεδόν με δάκρυα στα μάτια
"το ύφασμα σου, ήταν απο μετάξι.
Στο τράβηξαν άτσαλα και βίαια και το έσκισαν.
Τώρα θα προσπαθήσουμε να το ράψουμε. Μα η πληγή θα φαίνεται........ "
π. Χαράλαμπος(Λίβυος)Παπαδόπουλος
plibyos.blogspot
Statistics: Posted by XAPA — Wed Oct 21, 2026 6:09 pm
]]>
Ο π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος μας αφηγείται ένα ασυνήθιστο περιστατικό
στο οποίο ο καθένας, ίσως θα μπορούσε να δει μια εικόνα του εαυτού του.
Σ’ ένα άρθρο από το περιοδικό «ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ» (1-11-1956), το οποίο είχε φυλάξει στο αρχείο του ο αείμνηστος Γέροντας,
πατήρ Αρσένιος Κομπούγιας, του ησυχαστηρίου «Παναγία η Γοργοεπήκοος» στη Ναύπακτο, γράφει το εξής σημαντικό γεγονός:
Ένας ιερεύς ζηλωτής, με πλούσια δράση, είδε κάποτε ένα όνειρο.
Ο ίδιος μας το έχει περιγράψει ως εξής:
«Καθόμουνα στην πολυθρόνα μου, κουρασμένος κι εξαντλημένος από την εργασία.
Το σώμα μου πονούσε απ’ τη μεγάλη κόπωση.
Πολλοί στην ενορία μου ζητούσαν τον πολύτιμο «Μαργαρίτη». Καί πολλοί τον είχαν βρεί.
Η ενορία μου προόδευε από κάθε άποψη. Η ψυχή μου πλημμύριζε από χαρά, ελπίδα και θάρρος.
Τα κηρύγματά μου έκαναν μεγάλη εντύπωση. Πολλοί προσήρχοντο στην Εξομολόγηση.
Η εκκλησία μου ήταν πάντοτε ασφυκτικά γεμάτη. Είχα κατορθώσει να κινητοποιήσω ολόκληρη την ενορία.
Ικανοποιημένος απ’ όλα, εργαζόμουνα κάθε μέρα μέχρις εξαντλήσεως.
Ενώ σκεπτόμουνα όλα αυτά, χωρίς να το καταλάβω, με πήρε ο ύπνος.
Τότε συνέβη το εξής, που θα σας περιγράψω:
Ένας ξένος μπήκε στο δωμάτιο χωρίς να χτυπήσει την πόρτα.
Το πρόσωπό του ήταν γλυκό κι είχε μεγάλη πνευματικότητα.
Ήταν καλά ντυμένος και κρατούσε στο χέρι του μερικά όργανα χημικού εργαστηρίου.
Η όλη του εμφάνιση προκαλούσε παράξενη εντύπωση. Ο ξένος με πλησίασε.
Κι ενώ μου άπλωνε το χέρι του για να με χαιρετήσει, με ρώτησε:
-Πως πάει ο ζήλος σου;
Η ερώτηση αυτή μου προξένησε μεγάλη χαρά. Γιατί ήμουν πολύ ικανοποιημένος με το ζήλο μου.
Καί δεν είχα καμία αμφιβολία, πως κι αυτός ο ξένος θα ήταν πολύ χαρούμενος, αν τον γνώριζε.
Τότε, όπως θυμάμαι απ’ το όνειρό μου, για να του δείξω πόση αξία έχει ο ζήλος μου,
σαν να έβγαλα απ’ το στήθος μου μια συμπαγή μάζα, που ακτινοβολούσε σαν χρυσάφι.
Τού την έβαλα στο χέρι και του λέω:
-Αυτός είναι ο ζήλος μου.
Εκείνος την πήρε και τη ζύγισε προσεκτικά πάνω στη ζυγαριά του:
-Ζυγίζει πενήντα κιλά, μου λέει σοβαρά.
Εγώ μόλις που μπορούσα να συγκρατήσω τη χαρά μου για το βάρος αυτό.
Εκείνος όμως με σοβαρότητα, σημείωσε το βάρος σ’ ένα χαρτί και συνέχισε την εξέτασή του.
Έσπασε τη μάζα εκείνη σε κομμάτια και την έβαλε μέσα σ’ ένα χημικό τηγάνι πάνω στη φωτιά.
Όταν η μάζα έλειωσε και καθαρίστηκε, την έβγαλε απ’ τη φωτιά. Ξεχώρισε τα διάφορα στοιχεία.
Όταν αυτά κρύωσαν, σχηματίσθηκαν διάφορα κομμάτια.
Τα άγγιζε μ’ ένα σφυράκι και ζύγιζε το βάρος κάθε κομματιού πάνω στο χαρτί.
Όταν τελείωσε, μου έριξε μια ματιά γεμάτη από συμπόνια και μου λέει:
-Εύχομαι να σε λυπηθεί ο Θεός και να σωθείς.
Κι αμέσως, εγκατέλειψε το δωμάτιο.
Στο χαρτί που μου άφησε στο τραπέζι, ήταν γραμμένα τα εξής:
Ανάλυσις του ζήλου του ιερέως Χ.
Συνολικόν βάρος: 50 κιλά
Η προσεκτική ανάλυσις παρουσιάζει τα εξής στοιχεία:
• Φανατισμός: 5 κιλά.
• Προσωπική φιλοδοξία: 15 κιλά.
• Φιλοχρηματία: 12 κιλά.
• Τάση προς επιβολή και κυριαρχία πάνω στις ψυχές: 8 κιλά.
• Επίδειξις: 10 κιλά παρά 20 γραμμάρια.
• Αγάπη προς τον Θεό: 10 γραμμάρια.
• Αγάπη προς τους ανθρώπους: 10 γραμμάρια.
Σύνολον: 50 κιλά.
Η παράξενη συμπεριφορά του ξένου και η ματιά με την οποία με αποχαιρέτησε, μου μετέδωσαν κάποια ανησυχία.
Μα όταν είδα το αποτέλεσμα της εξετάσεώς του, ένοιωσα τα γόνατά μου να λυγίζουν.
Θέλησα στην αρχή ν’ αμφισβητήσω την ορθότητα των αριθμών.
Μα εκείνη τη στιγμή άκουσα έναν αναστεναγμό του ξένου, που είχε φθάσει στην εξώπορτα.
Ηρέμησα κι άρχισα να σκέπτομαι πιο ψύχραιμα. Μα καθώς σκεπτόμουν, σκοτείνιασε μπροστά μου.
Δεν μπορούσα να διαβάσω το χαρτί, που κρατούσα στα χέρια μου.
Αγωνία και φόβος με κατέλαβαν. Στα χείλη μου ήλθε η κραυγή:
-Κύριε, σώσον με…
Έριξα πάλι μια ματιά στο χαρτί. Ξαφνικά, μεταμορφώθηκε αυτό σ’ έναν ολοκάθαρο καθρέπτη, που καθρέπτιζε την καρδιά μου.
Ένοιωσα και ανεγνώρισα την κατάστασή μου.
Με δάκρυα στα μάτια παρακαλούσα τον Κύριο να μ’ ελευθερώσει απ’ το ΕΓΩ μου.
Τέλος, ξύπνησα με μια κραυγή αγωνίας.
Στα περασμένα χρόνια, παρακαλούσα τον Θεό να με σώσει από διαφόρους κινδύνους.
Μα από την ημέρα εκείνη, άρχισα να παρακαλώ τον Θεό να μ’ ελευθερώσει από το δικό μου ΕΓΩ.
Γιά πολύ καιρό ένοιωθα ταραγμένος.
Τέλος, ύστερα από επίμονες προσευχές, ένοιωσα το φως του Κυρίου να πλημμυρίζει την καρδιά μου
και να καίει τ’ αγκάθια του εγωκεντρισμού μου.
Όταν ο Κύριος με καλέσει κοντά Του, θα Τον ευχαριστήσω ολόθερμα για την αποκάλυψη εκείνης της ημέρας,
γιατί μου φανέρωσε τότε τον αληθινό εαυτό μου και οδήγησε τα πόδια μου στον πιο στενό, αλλά και πιο όμορφο δρόμο.
Από τότε κάθε μέρα ανανέωνα τις αποφάσεις μου.
Εκείνη η επίσκεψη που μου έκανε Εκείνος που «ετάζει καρδίας και νεφρούς»
(πρβλ. Ψαλμ. 7:10), με έκανε άλλον άνθρωπο και ωφέλησε πολύ την εργασία μου».
π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος
tostavroydaki
Statistics: Posted by XAPA — Wed Oct 21, 2026 5:53 pm
]]>
Ευτυχία είναι όταν χαίρεσαι και δοξολογείς γι αυτά που έχεις και δεν αγκομαχείς,
ούτε θλίβεσαι για όσα ονειρεύεσαι, ότι θα έπρεπε να έχεις.
Ζήσε την κάθε σου μέρα απλά, ευχαριστιακά,
χωρίς αγωνιώδη μέριμνα για το μέλλον.
Μή φαντάζεσαι τα ανύπαρκτα, αλλά φρόντισε να αξιοποιήσεις τα παρόντα.
Να είσαι νηφάλιος, συνετός, εργατικός και προνοητικός. Πρόσεχε τον εαυτό σου.
Απόθεσε με εμπιστοσύνη τη ζωή σου, στην πρόνοια Εκείνου,
που η αγάπη Του,
και εκ του μη όντος, σου χάρισε ύπαρξη και ζωή.
Για σένα η θάλασσα και η γη και ότι υπάρχει επάνω σε αυτήν.
Σε σένα φανερώνουν ο αέρας, ο ουρανός και τ’ άστρα την τάξη και την αρμονία τους.
Για σένα η ενανθρώπιση του Υιού Του.
Για σένα η διανομή των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.
Για σένα η κατάργηση του θανάτου και η ελπίδα της Αναστάσεως.
Για σένα η πανευφρόσυνος Βασιλεία Του και τα στεφάνια της δικαιοσύνης,
αν για την αρετή κοπιάσεις.
romioitispolis.gr
Statistics: Posted by XAPA — Wed Oct 21, 2026 4:03 pm
]]>
Ένα θαύμα που επιτέλεσε η Αγία σε κάποιον αλλόθρησκο και αλλογενή,
χάρη στις προσευχές και την πίστη μιας χριστιανής δούλης του.
Επρόκειτο για κάποιον Τούρκο αγά, ο οποίος ζούσε στην περιοχή της Μαγνησίας της Μικράς Ασίας.
Από την περιγραφή της πάθησής του στον βίο της Αγίας Ματρώνας, είναι εμφανές ότι ο άνθρωπος αυτός πρέπει να υπέστη
εγκεφαλικό επεισόδιο και έμεινε παράλυτος από την αριστερή του πλευρά:
«Ἀσθενήσας», διηγείται ο βιογράφος, «ἔμεινε καθ’ ὅλο τὸ ἀριστερὸν μέρος τοῦ σώματος ξηρός».
Ο Τούρκος αγάς ήταν αρκετά πλούσιος και δαπάνησε μεγάλο χρηματικό ποσό στους γιατρούς, για να ξαναβρεί την υγεία του.
Όλες όμως οι προσπάθειες των γιατρών παρέμειναν άκαρπες.
Ο αγάς είχε μια χριστιανή δούλη, που τη έλεγαν Μαρία.
Βλέποντάς τον εκείνη να καταδαπανά ανώφελα την περιουσία του στους γιατρούς
και να μη βρίσκει την παραμικρή καλυτέρευση στην υγεία του, του είπε κάποια μέρα:
«Κύριέ μου, εγώ γνωρίζω έναν γιατρό, που, αν θελήσεις να τον επισκεφτείς,
μην έχεις την παραμικρή αμφιβολία ότι θα σε κάνει εντελώς καλά».
Καθώς βρισκόταν σε μεγάλη ανάγκη και δυσκολία ο Τούρκος, έδωσε σημασία στα λόγια της χριστιανής σκλάβας
και την ρώτησε να μάθει για τον περίφημο αυτό γιατρό.
«Είναι στη Χίο», του απάντησε η Μαρία.
«Είναι μια γυναίκα, Αγία των Χριστιανών, που μπορεί να σε γιατρέψει χωρίς φάρμακα και γιατροσόφια.
Αν θέλεις λοιπόν, πάμε εκεί για να σε γιατρέψει».
Ο αφέντης της Μαρίας πείσθηκε στα λόγια της.
Ξεκίνησε λοιπόν μαζί της και με μια μικρή συνοδεία για να μεταβεί στη Χίο.
Υποβασταζόμενος από τους δούλους του έφτασε στον ναό της Αγίας και ζήτησε να δει τη γιάτρισσα,
νομίζοντας ότι θα συναντούσε κάποια γυναίκα ζωντανή.
Η Μαρία τον καθησύχασε λέγοντάς του να ξεκουραστεί λίγο και σύντομα θα ερχόταν η γυναίκα,
και θα τον θεράπευε οπωσδήποτε.
Στο σημείο αυτό της διηγήσεως ο Άγιος Νικηφόρος ο Χίος, δεν μπορεί να κρύψει τον θαυμασμό του,
στην ακλόνητη πίστη της χριστιανής δούλης, του Αγαρηνού αξιωματούχου.
Σχολιάζει λοιπόν:
«Πράγματι, αδελφοί μου, είναι δίκαιο να πούμε και για τη γυναίκα αυτή τα ευαγγελικά λόγια:
“Ὦ γῦναι, μεγάλη σου ἡ πίστις”.
Διότι στ’ αλήθεια, ήταν μεγάλη και αδίστακτη η πίστη της στον Θεό και η ευλάβειά της προς την Αγία.
Δεν δίστασε, δεν φοβήθηκε, δεν συλλογίστηκε εντός της
΄΄καλά, εγώ παρακινώ τον αφέντη μου να κάνει ένα τόσο μακρινό ταξίδι στην κατάσταση που βρίσκεται,
ένα μακρύ ταξείδι σε στεριά και θάλασσα.
Κι αν ίσως η Αγία τον αποστραφεί, ως ἀλλόπιστο. κι ακούσω κι εγώ όπως η Χαναναία
“οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις”;
Αν δεν τον θεραπεύσει; Ποια είναι η θέση μου ύστερα;
Όχι, τίποτα από αυτά δεν σκέφτηκε, ούτε φοβήθηκε,
Συγχρόνως όμως, ούτε και η προσευχή έλειψε από τον νου της, ούτε τα δάκρυα από τα μάτια της».
Ο αφέντης της Μαρίας, ελπίζοντας πλέον ότι θα θεραπευτεί, ησύχασε κι αποκοιμήθηκε.
Και βλέπει στον ύπνο του την Αγία Ματρώνα να του λέει:
«Σε γιατρεύω, χάρη στα δάκρυα, την πίστη και της προσευχές της δούλης σου της Μαρίας,
που είναι και συνονόματή μου (το κοσμικό όνομα της Οσίας ήταν Μαρία).
Στο όνομα του Κυρίου μου, λοιπόν, σήκω και περπάτησε και πήγαινε στο σπίτι σου υγιής».
Ο Αγαρηνός τινάχτηκε από τον ύπνο και, όπως η αιμορροούσα του Ευαγγελίου,
«ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος».
Σηκώθηκε πλήρως υγιής.
Η Αγία, όπως παρατηρεί ο ιερός συναξαριστής, ελευθέρωσε τον Αγαρηνό από τη σωματική του ασθένεια
και τη Μαρία από την δουλεία, οικονομώντας συγχρόνως τα προς σωτηρίαν της.
Πράγματι, ο ευγνώμων εκείνος Τούρκος αξιωματούχος, αφιέρωσε πολλά πολύτιμα σκεύη στον ναό της Αγίας,
ενώ την δούλη του τη Μαρία την απελευθέρωσε και της εξασφάλισε τα αναγκαία για να ζήσει.
Εκείνη πάλι, ευγνώμων προς την Αγία Ματρώνα, παρέμεινε στη Χίο, στον ναό της Αγίας,
τον οποίον και διακόνησε ως το τέλος της επίγειας ζωής της..
Γιάννης Ζαννής
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”
Η αγία Κάρα της αγίας Ματρώνας της Χιοπολίτιδος βρίσκεται στη Μονή Ζωγράφου Αγίου Όρους.
Η δεξιά της αγίας Ματρώνας της Χιοπολίτιδος βρίσκεται στη Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους.
iconandlight
Statistics: Posted by XAPA — Wed Oct 21, 2026 3:49 pm
]]>
« Να τα προσέχεις τα μεγάλα κομποσχοίνια !
Όλα τα μεγάλα να τα προσέχεις.
- Τα μεγάλα λόγια,
- τα μεγάλα δώρα,
- τις μεγάλες ευχές,
- τις μεγάλες μετάνοιες,
- τους μεγάλους κανόνες,
- τις μεγάλες ευλάβειες,
- τις μεγάλες αρετές.
Και πριν απ’ όλα,
και πάνω απ’ όλα,
τις μεγάλες σιγουριές ! »
(Μητροπολίτη Προικονήσου Ιωσήφ )
odevontas
Statistics: Posted by XAPA — Wed Oct 21, 2026 3:22 pm
]]>
«Ένας χριστιανός δέχθηκε κάποτε τό ἑξῆς πείραγμα ἀπό ἕνα ἄθεο γνωστό του.
-Τί θά ἔλεγες, ἄν, πεθαίνοντας, ἀνακάλυπτες ὅτι δέν ὑπάρχει οὐρανός χαρᾶς καί αἰωνίου ζωῆς;
Απλούστατα, τοῦ ἀπάντησε ἐκεῖνος, θά ἔλεγα πώς δέν ἔχασα τίποτε πιστεύοντάς το,
διότι στό μεταξύ ἀπόλαυσα τή γλυκειά ἐλπίδα μιᾶς τέτοιας πατρίδος.
Όμως, θέλω κι ἐγώ νά σέ ρωτήσω κάτι. Τί θά ἔλεγες ἐσύ, ἄν, πεθαίνοντας ανακάλυπτες πώς ὑπάρχει κόλασι;
Ὁ φίλος ἀποσβολώθηκε ἀπό τό φόβο, διότι δέν θά ἦταν καί λίγο αὐτό!»
apantaortodoxias
Statistics: Posted by XAPA — Tue Oct 20, 2026 3:16 pm
]]>
Ένας άρχοντας πλούσιος εθησαύριζε κατά πολλά, ποτέ δεν ήθελε μήτε να εξομολογηθεί μήτε ελεημοσύνη να κάμει.
Είχεν ένα υιόν έως δέκα χρονών.
Ήλθε καιρός και αρρώστησε ο άρχοντας εκείνος.
Του έλεγον οι ιδικοί του να εξομολογηθεί, να κάμη δια την ψυχήν του τίποτε, αυτός τους έλεγεν:
Άς είναι καλά το παιδί μου, εκείνο έχει να κάμη δια την ψυχήν μου.
Όλος με τον διάβολον ήτο, και η γνώμη του δεν ήλλαζεν.
Εις τον τόπον εκείνον ήτο ένας πνευματικός ενάρετος.
Πηγαίνει και ξυρίζει τα γένεια του, ενδύεται φορέματα κοσμικά και πηγαίνει εις το σπίτι του πλουσίου.
Κτυπά εις την πόρταν, βγαίνουν και τον ερωτούν τι γυρεύει.
Απεκρίθη πως είναι ξένος άνθρωπος και έτυχα εδώ, λέγει, εις την χώραν σας, έμαθα πως είναι ο άρχοντας της χώρας
άρρωστος και ήλθα να τον ιδώ και εγώ, επειδή είμαι ιατρός.
Ευθύς τον εδέχθησαν. Ήσαν όλοι οι συγγενείς του γύρω του και τον επαράστεκαν.
Τους λέγει: Πως είναι ο άρρωστος;
Απεκρίθη ο άρρωστος και του λέγει: Αχαμνά είμαι, αφέντη.
Λέγει ο ιατρός: Τι σου λέγουν οι ιατροί της χώρας σας;
Λέγει ο άρρωστος: Με λέγουν πως είμαι αχαμνά δια τον θάνατον.
Τον πιάνει από το χέρι και του λέγει ο πνευματικός ιατρός: Και εγώ το λέγω ότι πεθαίνεις.
Μα ανίσως και ευρίσκετο ένα ιατρικόν οπού γνωρίζω, δεν απέθνησκες.
Του λέγει: Τι ιατρικόν είναι εκείνο οπού χρειάζεται να εύρωμεν;
Καμώνεται πως δεν ηξεύρει και ερωτά: Έχει κανένα παιδί; Του είπαν πως μόνον ένα έχει.
Του λέγει ο πνευματικός: Να μη λυπάσαι, το ιατρικόν σου ευρέθη. Εγώ σου υπόσχομαι πώς δεν αποθνήσκεις.
Γυρεύει να του δώσουν ένα φλυτζάνι νερό και αλεύρι.
Τα ανακατώνει και καμώνεται πώς και κάτι άλλο ιατρικόν βάνει μέσα και λέγει:
Τώρα το ιατρικόν είναι έτοιμον, μόνον χρειάζεται να έλθη το παιδί σου εδώ, να του σπάσω το δάκτυλόν του
το μικρόν με το βελόνι, να στάξει τρεις σταλαγματιές αίμα, να σου το δώσω να το πίης και ευθύς να γίνης καλά.
Το παιδί έπαιζε με τα άλλα παιδία. Στέλλουν ευθύς και του λέγουν:
Έλα, παιδί μου, οπού ήλθεν ένας ιατρός να κάμη τον πατέρα σου καλά.
Το παιδί ήθελε να παίξη, όμως το έφεραν.
Καθώς το βλέπει ο ιατρός του λέγει: Έλα, παιδί μου, να σου σπάσω το μικρόν δάκτυλον μ’ ένα βελόνι,
να στάξη τρεις σταλαγματιές αίμα εδώ μέσα οπού έχω κάτι ιατρικόν, να δώσω να το πίη ο πατέρας σου,
να γίνει ευθύς καλά.
Λέγει το παιδί: Ετρελλάθηκα ή επαλάβωσα να χαλάσω εγώ το δάκτυλόν μου;
Λέγει ο ιατρός:
Εις σε, παιδί μου, κρέμαται ή να ζήση ή ν’ αποθάνη.
Δεν βλέπεις πόσα εσύναξε να σου αφήσει;
Λέγει το παιδί: Ζήση δεν ζήση, εγώ δεν χαλώ το χέρι μου. Και έφυγε.
Λέγει ο ιατρός του άρχοντος: Εγώ είμαι ο πνευματικός της χώρας και το έκαμα τούτο,
δια να σου δείξω πώς από το παιδί σου μη ελπίζης τίποτε δια την ψυχήν σου να σου κάμη.
Τότε σηκώνεται ο άρρωστος. Εγώ, λέγει, εκόλασα την ψυχήν μου δια το παιδί μου,
να του αφήσω πολλά, και εκείνο δεν το εβάσταξε η καρδιά του να δώση τρείς σταλαγματιές αίμα δια την ζωήν μου;
Καλά λέγεις, πνευματικέ μου. Ευθύς γυρεύει τα δευτέρια του, τας ομολογίας του και τα ξεσχίζει.
Εμοίρασεν όλα του τα πράγματα, δεν άφησε τίποτε, και το παιδί του το κατέστησε πάμπτωχον,
και εκέρδισε τον παράδεισον να χαίρεται πάντοτε.
Τώρα όσοι έχετε παιδιά, μη ελπίζετε και λέγετε, πως είναι καλό το παιδί μου,
και εκείνο έχει να φροντίσει δια την ψυχήν μου.
Ό,τι κάμνει ο άνθρωπος μόνος του, εκείνο ευρίσκει εις την άλλην ζωήν.
Διδαχαί Αγίου Κοσμά Αιτωλού
yiorgosthalassis
Statistics: Posted by XAPA — Tue Oct 20, 2026 3:11 pm
]]>
Ο ταπεινός άνθρωπος δέχεται την παρατήρηση με χαρά,
και δεν νιώθει καμμία ταραχή, όπως νιώθουν οι εγωιστές.
Νιώθει την παρατήρηση ως ένα φάρμακο,
για να διαγνώσει κατά πόσο έχει εγωισμό ή όχι.
Ανάλογα με το βαθμό ταραχής που νιώθει ένας άνθρωπος από μια παρατήρηση που του κάνουν,
είναι και το μέγεθος του εγωισμού του.
Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας.
proskynitis
Statistics: Posted by XAPA — Tue Oct 20, 2026 2:55 pm
]]>
Τῇ Κ´ (20ῃ) τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου ἀνάμνησις τῆς ἀνακομιδῆς (1581) τοῦ ἁγίου λειψάνου τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν
Γερασίμου τοῦ νέου ἀσκητοῦ, οὗ τὸ σεπτὸν καὶ ἅγιον λείψανον σῴζεται ἄφθορον ἐν Κεφαλληνίᾳ,
τοῦ ἐκ Τρικάλων τῆς Πελοποννήσου (1579).
Την ημέρα της εορτής του αγίου Γερασίμου ο Παππούλης ευρίσκετο κλινήρης, λόγω των πολλών ασθενειών του.
Ξαφνικά παρουσιάζεται ενώπιόν του, ολόσωμος, ο Άγιος Γεράσιμος!
Οπότε, ο πατήρ Πορφύριος, που προηγουμένως δεν ήταν σε θέση να γυρίσει από το άλλο πλευρό,
εξαιτίας των ισχυρών πόνων και της τρομερής σωματικής του αδυναμίας, εκτινάσσεται επάνω με τέτοια ευλυγισία και δύναμη,
που θα την ζήλευε και ο καλύτερος παγκόσμιος πρωταθλητής, και με ιδιαίτερο σεβασμό, άρχισε να υποκλίνεται,
να σταυροκοπιέται, να προσκυνά και να συνομιλεί, τετ-α-τέτ, με τον αγαπημένο του Άγιο Γεράσιμο, για πολλή ώρα.
Μια από τις γυναίκες, η οποία την ώρα εκείνη εκτελούσε την εθελοντική της «βάρδια», προς εξυπηρέτηση του Παππούλη,
παρακολουθούσε άναυδη και σιωπηλή από απόσταση ολίγων μέτρων, όλα τα διαδραματισθέντα, χωρίς να μπορεί να δώσει
καμμία εξήγηση!
Γιατί έβλεπε τον Παππούλη να προβαίνει σε όλες τις προηγούμενες ενέργειες,
αλλά δεν έβλεπε τον αποδέκτη των ενεργειών αυτών!
Και έβλεπε και άκουγε τον Παππούλη, αλλά ούτε έβλεπε, ούτε άκουγε τον συνομιλητή του,
που δεν ήταν άλλος από τον Άγιο Γεράσιμο, και κυριολεκτικά, είχε σαστίσει!
Όταν, ο πατήρ Πορφύριος, τελείωσε την… συνομιλία με τον θαυματουργό και προστάτη του άγιο Γεράσιμο, εφανέρωσε
και διηγήθηκε τα πάντα στην έκπληκτη γυναίκα και της έδωσε εντολή να μην αποκαλύψει τίποτε απ’ όσα είδε και άκουσε,
πριν αυτός κοιμηθεί τον ύπνον του Δικαίου!
Από το βιβλίο: «Ανθολόγιον Θαυμάτων», Έκδοσις Ιερού γυναικείου Ησυχαστηρίου ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ
*********
Μια φορά πήγα στο κελί του. Ήταν 19 Οκτωβρίου, αργά το απόγευμα.
Τον διέκοψα χωρίς να το θέλω, γιατί «βρισκόταν» εκείνη την ώρα στην Κεφαλονιά, όπου τελούνταν ο πανηγυρικός Εσπερινός,
στον Άγιο Γεράσιμο.
Έβλεπε, όπως μου είπε, τους ιερείς τους επισκόπους, κόσμο αναρίθμητο και άκουγε τις ψαλμωδίες.
Μου περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια τι γινόταν εκείνη την ώρα στον Άγιο Γεράσιμο της Κεφαλονιάς.
Μια άλλη φορά τηλεφώνησε στις Βρυξέλλες, όπου υπηρετούσε στο εκεί πολεμικό ναυτικό, σ’ ένα υποβρύχιο του ΝΑΤΟ,
ένα πνευματικό του τέκνο.
Και του είπε ότι στο σημείο όπου κυκλοφορούσαν με το υποβρύχιο, κάτω από τη θάλασσα,
βρισκόταν ένας ύφαλος και ότι έπρεπε να προσέξουν.
Έλεγξε πράγματι αυτός ο αξιωματικός στο σημείο που του είχε υποδείξει ο γέροντας, εντόπισε τον ύφαλο,
και έδωσε οδηγίες να μην ξαναπεράσουν από εκεί.
(από τον αρχιμανδρίτη Δανιήλ Γούβαλη, Αποσπάσματα από το βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη :
«Ο ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ. Μαρτυρίες και εμπειρίες».)
iconandlight
Statistics: Posted by XAPA — Tue Oct 20, 2026 2:48 pm
]]>
Ο Charlie Chaplin έζησε μέχρι τα 88 του χρόνια.
Άφησε τέσσερα γνωμικά για τη ζωή:
1) Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα σε αυτόν τον κόσμο, ούτε καν τα προβλήματα μας.
2) Μου αρέσει να περπατώ στη βροχή γιατί κανείς δεν μπορεί να δει τα δάκρυα μου.
3) Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάμε.
4) Πέντε από τους καλύτερους γιατρούς στον κόσμο:
- Ήλιος
- Χρόνος ξεκούρασης
- Άσκηση
- Αυτοεκτίμηση
- Φίλοι
Κράτα το για μια ζωή και απόλαυσε .
Αν δεις το φεγγάρι, θα δεις την ομορφιά του Θεού .
Αν δεις τον ήλιο, θα δεις τη δύναμη του Θεού.
Αν δείτε έναν καθρέφτη, θα δείτε την καλύτερη δημιουργία του Θεού.
Είμαστε όλοι τουρίστες .
Η ζωή είναι απλά ένα ταξίδι!
«Ζήσε λοιπόν το σήμερα, αύριο βλέπουμε»!!!
leimwnas.blogspot
Statistics: Posted by XAPA — Tue Oct 20, 2026 2:28 pm
]]>