Περί Πολιτικής...Έλληνες πολιτικοί και κόμματα.

[bersekero]

Αποκλειστικό! Έτοιμο το νέο κεντροδεξιό κόμμα με αρχηγό το Φράγκο Φραγκούλη. Ποιοι συμμετέχουν
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... 2.html?m=1

[bersekero]

Οικογένεια Μητσοτάκη. Σαν να λέμε γεννημένη να ρουφάει το κρατικό χρήμα
http://helpidathsellados.blogspot.gr/20 ... 5.html?m=1

[Romanos]

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΚΡΙΒΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΥΠ.ΟΙΚ. Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ

3 ΒΙΝΤΕΟ

[lampros]

Ο Σύριζα ως «καταστρόϊκα»
Του Γιώργου Καραμπελιά


Εν τέλει, ο Γιάννης Βαρουφάκης αποκαλύπτει τον Αλέξη Τσίπρα. Δηλώνει πως, σύμφωνα με εντολή του τελευταίου, από τον περασμένο Δεκέμβριο, προετοίμαζε μυστικό σχέδιο για το πώς θα ελέγξει κρυφά τις καταθέσεις όλων των Ελλήνων έτσι ώστε να μπορεί, μέσα σε μία μέρα, να μετατρέψει το νομισματικό σύστημα της χώρας και να περάσει από το ευρώ στη δραχμή, χωρίς να το γνωρίζουν οι ίδιοι οι πολίτες της χώρας. …………. Μόνο που, την τελευταία στιγμή, ο Τσίπρας, κάτω από ποικίλες πιέσεις τις οποίες έχουμε αναλύσει σε άλλα κείμενα, έκανε πίσω. ………………………………………………………………………………………………………Επιπλέον ενδείξεις ή και αποδείξεις για την ύπαρξη αυτού του σχεδίου μας δίνει η μερική του αποκάλυψη από τον πρόεδρο των εφοριακών υπαλλήλων και νυν ανταμειφθέντα με υπουργείο, Τρύφωνα Αλεξιάδη, ο οποίος είχε δηλώσει, σε ανύποπτο χρόνο, την Άνοιξη, πως οι εφορίες θα ήταν δυνατό να αντικαταστήσουν τις τράπεζες, δήλωση την οποία και αμέσως απέσυρε μετά τον σχετικό σάλο που προκάλεσε. Επρόκειτο άραγε για εφαρμογή του σχεδίου Βαρουφάκη, περί παράλληλου τραπεζικού συστήματος; Στην ίδια κατεύθυνση επίσης εντάσσεται το σχέδιο Λαφαζάνη για το Νομισματοκοπείο και η δήλωση της Βαλαβάνη, το βράδυ του δημοψηφίσματος, ότι θα ελέγχονται και οι τραπεζικές θυρίδες, καθώς και η εσπευσμενη απόσυρση μεγάλου χρηματικού ποσού της μητέρας της από το τραπεζικό σύστημα.
Εάν καθίσουμε εκ των υστέρων και καταγράψουμε τα γεγονότα και τις ενδείξεις των προθέσεων αυτής της συμμορίας των δραχμολάγνων της συμφοράς, δεν μπορεί να μείνει καμία αμφιβολία για το ότι το σχέδιο αυτό είχε τεθεί σε εφαρμογή· …… Και, προφανώς, η προφανέστερη απόδειξη της συνενοχής παραμένει το βασικό στοιχείο που αναφέραμε, η έλλειψη διάψευσης από την κυβέρνηση καθώς και η παραμονή του Βαρουφάκη μέχρι σήμερα στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Όλα αυτά υποδηλώνουν πως φοβούνται ότι ο Βαρουφάκης έχεικαταγεγραμμένα, με τον ένα ή άλλο τρόπο, τα στοιχεία αυτής της συνωμοσίας και γι’ αυτό άλλωστε τα κυκλοφορεί ο ίδιος, σε μια μορφή ανοικτής πρόκλησης προς τον Τσίπρα. Τώρα, εξάλλου, μπορούμε να κατανοήσουμε το νόημα της δήλωσής του, πως είχε καταγράψει όλες τις συνομιλίες στο Eurogroup της Ρίγας. Επρόκειτο για μία έμμεση απειλή προς τον πρωθυπουργό να μη θελήσει ποτέ να τον διαψεύσει διότι αυτός καταγράφει τα πάντα. Διαφορετικά, μια τέτοια δήλωση, όπως καταλαβαίνουμε, δεν είχε νόημα, στον βαθμό που ξεσήκωσε όλους τους υπουργούς Οικονομικών εναντίον του. Άρα είχε πραγματοποιηθεί γιαεσωτερική κατανάλωση.
…….το πρόβλημα δεν αφορά τον «διαταραγμένο» Βαρουφάκη, αλλά κατ’ εξοχήν τον ίδιο τον Τσίπρα. Αυτός, όπως έχουμε τονίσει τόσες και τόσες φορές, έπαιζε από την αρχή ένα διπλό, τουλάχιστον, παιχνίδι. Από τη μία πλευρά προσπαθούσε να καθησυχάσει το «σύστημα», εγχώριο και διεθνές –επιλογή Παυλόπουλου, αγκαλιές με τη Μέρκελ, επιλογή Πανούση στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη–, και από την άλλη προετοίμαζε την πιθανότητα μίας «ρήξης», εξ ου και η επιλογή Βαρουφάκη για το υπουργείο Οικονομικών και η προετοιμαζόμενη από τον Δεκέμβριο του ’14 συνομωσία, η επιλογή της Ζωής Κωνσταντοπούλου για την Προεδρία της Βουλής, και οι συνακόλουθες «επιτροπές αλήθειας», η τοποθέτηση Λαφαζάνη στο υπουργείο Ενέργειας, ως δίαυλο των επαφών με τους Ρώσους. Και η μόνη σταθερά και στις δύο αυτές εκδοχές παρέμενε η στήριξη στο φιλο-αμερικάνικο λόμπι (Κοτζιάς, Καμμένος, Αναγνωστοπούλου κ.λπ.).
Το οικονομικό κόστος της «καταστρόικα»
Αυτή η εξάμηνη συνομωσία είχε ένα τεράστιο κόστος.
Κόστος οικονομικό: 40 δισεκατομμύρια μείωση καταθέσεων, 20 δισεκατομμύρια πτώση της χρηματιστηριακής αξίας των Τραπεζών και έξοδος μετόχων, ήρθαν να αποτελειώσουν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Ένα τραπεζικό σύστημα που, πέντε χρόνια πριν, ήταν το ισχυρότερο των Βαλκανίων, με 220 δισεκατομμύρια καταθέσεις και παρουσία σε όλες τις βαλκανικές χώρες, αποσυντέθηκε μάλλον οριστικά κατά τους τελευταίους έξι μήνες, έτσι ώστε να το αγοράσουν οι καραδοκούντες, Γερμανοί και Γάλλοι κυρίως, ενώ παράλληλα οι γερμανικές Τράπεζες θα υποκαταστήσουν πλήρως τις ελληνικές στα Βαλκάνια. Έτσι, το μόνο όπλο που διέθετε η Ελλάδα για να προωθήσει μία προσέγγιση των οικονομιών των βαλκανικών χωρών που ήταν οι Τράπεζές της, ετέθη νοκ άουτ. Κάτω οι τραπεζίτες, ζήτω οι «συμμορίτες της δραχμής». Εξάλλου, όπως τονίζει ο Γιάννης Μηλιός και οι αντιεξουσιαστές antifa βορείων προαστίων, οι Έλληνες είναι οι «ιμπεριαλιστές των Βαλκανίων» και το κλείσιμο των ελληνικών τραπεζών από τον Βαρουφάκη αποτελεί αντιιμπεριαλιστική πράξη· V ως vendetta.
……………………….Ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι χωρίς τέλος ενώ, τώρα, έρχεται ο μεγάλος λογαριασμός των προαπαιτούμενων του παλαιού μνημονίου, το κόστος του οποίου εκτινάχθηκε στα 8 με 9 δισεκατομμύρια ευρώ, από τα 2 δις τα οποία ζητούσαν μέχρι τον Φεβρουάριο οι δανειστές. Το καταστροφικό κόστος της διαχείρισης Βρουφάκη-Τσίπρα, στην πραγματικότητα, βρίσκεται στα 100 δισεκατομμύρια (οι υπολογισμοί κυμαίνονται από το ελάχιστο των 60 δισεκατομμυρίων στο μέγιστο των 200 δισ). Κατά την αμέσως επόμενη περίοδο, αυτό το κόστος θα αρχίσει να μετακυλίεται με δραματικό τρόπο και σε όσους Έλληνες δεν είχαν πληγεί ιδιαίτερα μέχρι τώρα και αποτελούν συχνά τους χαζοχαρούμενους χειροκροτητές του κυρίου Τσίπρα – διότι όλοι όσοι εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα έχουν ήδη γευθεί τα αγαθά της αριστερής διακυβέρνησης. Οι συνέπειες της κατάρρευσης, τους επόμενους μήνες, θα επεκταθούν δραματικά στο σύνολο των Ελλήνων – με την εξαίρεση βεβαίως μερικών χιλιάδων Συριζαίων, οι οποίοι διορίστηκαν σε υπουργεία, γ. γραμματείες κ.λπ, και αποτελούν τη μόνη πραγματική κοινωνική βάση της κυβέρνησης. Διότι η καταβαράθρωση της οικονομικής δραστηριότητας και των Τραπεζών οδηγεί ήδη σε αύξηση των φόρων – έμμεσων (ΦΠΑ) και άμεσων (φορολογικές δηλώσεις, ΕΝΦΙΑ κ.λπ)–, καθώς και σε μείωση των συντάξεων και των μισθών του δημοσίου. ………………………………………………………………………………………………………Όμως, η καταστροφική παρουσία των κυβερνώντων δεν περιορίστηκε στην οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, όπου τα μόνα τους επιτεύγματα είναι η διόγκωση των μεταναστευτικών ρευμάτων και η ψήφιση του εθνοκτόνου νόμου για την ιθαγένεια, αλλά προκάλεσαν και μια τεράστια υποβάθμιση της γεωπολιτικής θέσης και των δυνατοτήτων της χώρας.
Το γεωπολιτικό κόστος
Κατ’ αρχάς, προφανώς, μόνο και μόνο η γεωπολιτική υποβάθμιση, εξαιτίας της επιδείνωσης της οικονομικής κρίσης, θα ήταν αρκετή. Το γεγονός των συνεπειών της στα Βαλκάνια, και όχι μόνο, εξαιτίας της κατάρρευσης των ελληνικών Τραπεζών, είναι προφανής: ο Έντι Ράμα στην Αλβανία αναθεώρησε ήδη τις αποφάσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, και προβάλλει, ανενδοίαστα, σενάρια μεγάλης Αλβανίας. Η βουλγαρική κυβέρνηση στράφηκε ενάντια στην Ελλάδα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα Σκόπια επιμένουν στη μακεδονική τους εμμονή, ενώ η Τουρκία εμφανίζεται διατεθειμένη να μας βοηθήσει στην… αποπληρωμή των δανείων μας! …………………………………………………………………………………………………………….Και το γεγονός ότι πάρα πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη συμπαραστέκονται στην Ελλάδα, ως θύμα της γερμανικής πολιτικής, και της επιθυμίας της για έξωσή μας από την ευρωζώνη, δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις τεράστιες ζημιές που προκλήθηκαν. Όταν μάλιστα οι παλινωδίες της κυβέρνησης Τσίπρα και η υποχώρησή της στους εκβιασμούς των Γερμανών άφησε ξεκρέμαστους όλους εκείνους που είχαν θελήσει να μας στηρίξουν την προηγούμενη περίοδο.
Η «ρεβάνς» για τη Βάρκιζα!
Αλλά, εκτός από την οικονομία και τη γεωπολιτική θέση της χώρας, η «κυβερνώσα αριστερά» των Τσίπρα, Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου, Λαφαζάνη, Φλαμπουράρη και Σίας, κινδυνεύει να καταστρέψει για πολλά χρόνια και τις ίδιες τις αξίες του δημοκρατικού αντιμνημονιακού κινήματος. Κατ’ αρχάς, με την εσπευσμένη άνοδό του στην εξουσία, και τις καταστροφές που προκάλεσε, κατέστρεψε το αντιμνημονιακό κίνημα, μεταβάλλοντάς το σε υποπόδιο του 3ου μνημονίου. Έτσι, γελοιοποίησαν την έννοια του αντιμνημονιακού χώρου, και στο μόνο που μπορούν να ελπίζουν πλέον είναι πως, επειδή αυτός ο τεράστιος όγκος χρεών δεν είναι εξυπηρετήσιμος, θα υποχρεωθούν οι δανειστές να προσφέρουν μία επιμήκυνση του χρέους και μια μείωση των επιτοκίων. Παράλληλα, επειδή η αριστερή διακυβέρνηση θα έχει αποδειχθεί η χειρότερηδιακυβέρνηση στη νεότερη ιστορία της χώρας, θα προκαλέσουν μια κυριολεκτική ιδεολογική αντεπανάσταση, όπου οι αξίες του ακραίου ανταγωνισμού, του νεο-φιλελευθερισμού, της ελαστικοποίησης της εργασίας, των γενικευμένων ιδιωτικοποιήσεων, της άρνησης κάθε κοινωνικής αλληλεγγύης, θα μεταβληθούν σε κυρίαρχες για πολλά χρόνια. Ό,τι συνέβη στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού μετά την κατάρρευσή του, θα κατορθώσουν να το επιτύχουν οι μεταμοντέρνοι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, παίρνοντας αυτοί τη «ρεβάνς» της Βάρκιζας. Οι αξίες της δεξιάς, που τόσο εξορκίζουν, θα καταστούν κυρίαρχες, μετά τη σύντομη διακυβέρνηση της ασυδοσίας τους.
Αν αυτές οι καταστροφές προκαλούνταν από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση, θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. Και, πιθανώς, οι υπουργοί θα είχαν διαφύγει με ελικόπτερα. Και όμως, για την ώρα, οι Έλληνες δείχνουν μια απίστευτη ανοχή και μάλιστα εξακολουθούν σε όλες τις δημοσκοπήσεις να υποστηρίζουν τον Τσίπρα ως τη μόνη εναλλακτική λύση. Αυτό βέβαια έχει να κάνει με δύο παράγοντες. Πρώτον, τη βαθιά κρίση του πολιτικού συστήματος – τόσο των μνημονιακών κομμάτων, όσο και της Χ.Α., που έχει κυριολεκτικώς λουφάξει· δεύτερον, με το ότι οι Έλληνες τρομοκρατήθηκαν τόσο πολύ από την προοπτική μιας ολοκληρωτικής πτώχευσης, ώστε στηρίζουν τον πρωθυπουργό, όποιος κι αν είναι αυτός, για να αποφύγουν τα χειρότερα.
Όμως, αποφασιστικό ρόλο διαδραματίζει και η συντριπτική ηγεμονία της αριστεράς στον χώρο της διανόησης, των ΜΜΕ, των πανεπιστημίων, του συνδικαλισμού, του καλλιτεχνικού κόσμου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε δε και τον φόβο των ιδιοκτητών των ΜΜΕ, από τις απειλές για αφαίρεση των αδειών, για υποχρέωση να καταβάλουν τα θαλασσοδάνεια, τους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές που οφείλουν. Γι’ αυτό και όλο το σύστημα προσπαθεί να μεταβάλει τον Βαρουφάκη, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Λαφαζάνη στους αποδιοπομπαίους τράγους της κατάρρευσης και να προφυλάξουν τον Τσίπρα, ώστε «να ολοκληρώσει τη δουλειά» και να στραφεί οριστικά ενάντια στους παλαιούς δραχμικούς του συμμάχους.
Εξάλλου, είναι πολύ αστεία, και ταυτόχρονα κυριολεκτικώς άσεμνη, η μόνιμη αναφορά δημοσιογράφων, διανοουμένων και δημοσιολογούντων στην Αριστερά και το «ήθος» της, αδιαφορώντας παντελώς για τις συνέπειες της διακυβέρνησής της στην οικονομία και στους ανθρώπους της χώρας. Χαρακτηριστική είναι η συζήτηση που διεξάγεται ανάμεσα στους οπαδούς της εμμονής στο όχι και τους υποστηρικτές της γραμμής του πρωθυπουργού. Οι μεν πρώτοι επιμένουν πως η κυβέρνηση πρόδωσε το όχι του λαού στο δημοψήφισμα, οι δε κυβερνητικοί ισχυρίζονται ότι αποτελούν τη μόνη δυνατότητα διατήρησης της Αριστεράς στην εξουσία, και ότι, μόνο και μόνο γι’ αυτό, θα πρέπει να στηριχθούν παρά τις «κωλοτούμπες» τους. Η συζήτηση δηλαδή, μεταξύ των διαφορετικών πτερύγων της αριστεράς, δεν διεξάγεται με αναφορά στην πραγματική κοινωνία και τους πραγματικούς ανθρώπους, αλλά με το πόσο «συνεπείς αριστεροί» είναι οι μεν και οι δε. …….Δεν έχει καμία σημασία εάν κατεστράφη η οικονομία της χώρας, εάν περισσότεροι νέοι θα μείνουν άνεργοι και θα μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, εάν υποστούμε δεινές συρρικνώσεις στα εθνικά θέματα, από την Κύπρο έως τα Σκόπια, όχι! Το μόνο ζήτημα που τους ενδιαφέρει είναι η αντιστοιχία της πραγματικότητας με τα «ιδανικά της αριστεράς» και όχι, αντίθετα, η σχέση της αριστεράς με την πραγματικότητα.
Πρόκειται για ένα τεράστιο ιδεολογικό και πολιτικό παράδοξο: επειδή η ηττημένη Αριστερά του Εμφυλίου δεν ανήλθε ποτέ «αυτοπροσώπως» στην εξουσία –μόνο, εμμέσως, μέσω του Ανδρέα–, η ιδεολογία της δεν είχε ηττηθεί ολοκληρωτικά στο εσωτερικό της χώρας, είχε ηττηθεί απλώς στρατιωτικά, και μάλιστα εξαιτίας της επέμβασης των ξένων. Με τον ΣΥΡΙΖΑ, και στις συνθήκες κατάρρευσης του πολιτικού κόσμου, εξ αιτίας των μνημονίων, της δόθηκε η ευκαιρία να πάρει τη «ρεβάνς» τόσο μεταχρονολογημένα, και εκτός τόπου και χρόνου, ώστε η άνοδός της πήρε τη μορφή μεταμοντέρνας καρικατούρας, όπου συμφύρονται πολλαπλές φιγούρες της διαδρομής της Αριστεράς. Ο Μανόλης Γλέζος εκπροσωπεί τη γενιά της Αντίστασης και του εμφυλίου, ο Λαφαζάνης τους κνίτες της δικτατορίας, ο Φλαμπουράρης και ο Στέλιος Παπάς το ΚΚΕ εσωτ., ο Βαρουφάκης, ο Λαπαβίτσας και ο Τσακαλώτος, τους «ριζοσπάστες» πανεπιστημιακούς του αγγλοσαξονικού χώρου, παντελώς άσχετους με την πραγματικότητα, και ο «Αλέξης», ο «Γαβριήλ», η «Ζωή», τη χαβιαροαριστερά της σύμφυσης Κολωνακίου –Εξαρχείων. Γι’ αυτό και μοιάζουν τόσο παράταιρα και ψεύτικα τα βαριά «ταξικά» και εμφυλιοπολεμικά συνθήματα που χρησιμοποιούν, προπαντός όταν ακούγονται από το στόμα της… Ζωής Κωνσταντοπούλου. Όμως το μεταμοντέρνο kitsch της Αριστεράς δεν μοιάζει πλέον να ενοχλεί κανέναν και θα πρέπει να ανέλθει ως «καταστρόικα» στην εξουσία για να νομιμοποιήσει και ιδεολογικά, εξήντα πέντε χρόνια μετά, τους… στρατιωτικούς νικητές του εμφυλίου!
…………………………………………………………………………………………………………………και να καταδείξουν στον ατάλαντο νεαρό πως είναι καιρός να εγκαταλείψει το προσκήνιο, διότι η παραμονή του θα επιφέρει ακόμα περισσότερες συμφορές;
…………………..Αν δεν φύγουν σήμερα, θα φύγουν αύριο με πολύ μεγαλύτερο κόστος. Δεν υπάρχει η δυνατότητα, όπως νομίζουν πολλοί από τους υποστηρικτές τους, να μείνουν επί μακρόν στην εξουσία. Τα κάψανε τα καράβια τους…... Δεν υπάρχει δυνατότητα να ξαναπαιχτεί το παιχνίδι ενός ανανεωμένου ΠΑΣΟΚ. Δεν υπάρχει ούτε ο χρόνος ούτε το χρήμα, ούτε η γεωπολιτική συγκυρία. Το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο. Ας φροντίσουν να μειώσουν τη ζημιά για τη χώρα και για τους ίδιους.
Υ. Γ. Και για να μη μένουμε μόνο στο δράμα, ας δούμε και την κωμική πλευρά του θέματος. Εμείς οι παλαιότεροι έχουμε παρακολουθήσει στις οθόνες μια σειρά έργων του Μάριο Μονιτσέλι με κεντρικό ήρωα τον Μπρανκαλεόνε, που τον έπαιζε υπέροχα ο Βιττόριο Γκάσμαν. Ο Μπρανκαλεόνε, ένας ιππότης της ελεεινής μορφής, την εποχή των Σταυροφοριών, συγκροτεί μια στρατιά από κουτσούς, τυφλούς, ζητιάνους κ.λπ. και αναλαμβάνει να τους οδηγήσει στους Αγίους Τόπους. Επιβιβάζονται σε ένα καΐκι και, όταν αποβιβάζονται, ανακαλύπτουν πως το μόνο που είχαν επιτύχει ήταν να αποβιβαστούν μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω από το μέρος στο οποίο είχαν επιβιβαστεί! Το όνειρο των Αγίων Τόπων έμεινε άπιαστο όνειρο…

ardin-rixi.gr

[Romanos]

Η ΘΛΙΨΗ ΕΝΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ....


ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΟΠΛΑ (ΠΟΥ ΕΣΙΓΗΣΑΝ)

[Romanos]

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΣΑΙ ΟΤΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΙΔΙΩΣ ΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΞΗΛΩΣΕΙΣ!


ΕΙΝΑΙ «ΑΡΙΣΤΕΡΗ» Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΤΣΙ ΔΗΛΩΝΕΙ;

[40palikj]

κραξιμο στον γερμανοτσολια πανο καμμενο
στα 4 δεν ελεγες πανουλη; στα 4 σου λεει ο κοσμος τωρα......

[lampros]

κραξιμο στον γερμανοτσολια πανο καμμενο
στα 4 δεν ελεγες πανουλη; στα 4 σου λεει ο κοσμος τωρα......

Για ποιο λογο τελικά έφυγε αυτός από τη νδ ?

[lampros]

Οι μπαχαλάκηδες έγιναν μνημονιακοί - Τι έγινε με εκείνους που έκαιγαν την Αθήνα στα άλλα μνημόνια;
Άραγε ο κόσμος θα καταλάβει τι συνέβη από το 2010 και πόσο κορόιδο έχει πιαστεί;


…….Βλέποντας αυτές τις τρεις φωτό σε μία αναρωτιέται κανείς: Τελικά εκείνα τα επεισόδια ήταν ή όχι στοχευμένα; Ήταν ή όχι κατευθυνόμενα από συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις που τώρα φουσκώνουν σαν τα παγόνια στα υπουργικά τους γραφεία; Τα συμπεράσματα δικά σας, αλλά εμείς πρέπει να αναλύσουμε τα γεγονότα.
Το 2010 καλώς ή κακώς θα το κρίνει η ιστορία, ο Παπανδρέου πήρε σκληρά μέτρα, γνωστά και ως Μνημόνιο 1. Φυσικά κάηκε η Αθήνα. Θα θυμάστε εκείνο τον Μάιο του 2010 τις διαδηλώσεις, τους συνδικαλιστές, την Αριστερά που πρωτοστάτησε στο κάψιμο της Αθήνας, κι όχι μόνο μια φορά. Θα θυμάστε πόσες φορές προπηλακίστηκαν υπουργοί και βουλευτές, τον Χατζηδάκη να τρώει ξύλο, τον Πάγκαλο γιαούρτια και άλλους να κλείνονται όμηροι σε κτίρια και να μην τολμάνε να βγουν στο δρόμο. Ήταν η εποχή του ξεβολέματος, τότε που οι Έλληνες κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά με τη ζωή τους. Όμως δεν τα έβαλαν με τον εαυτό τους, τσάκισαν το πολιτικό σύστημα. Επηρεασμένοι από συνδικαλισταράδες που δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους και από αριστερούς του Κολωνακίου που το μόνο που έχουν μάθει είναι να ζουν παρασιτικά, βγήκαν στους δρόμους και μαζί τους βγήκαν και οι αλήτες των Εξαρχείων, οι ίδιοι που είχαν κάψει την Αθήνα το 2008. Τότε κλόνισαν την κυβέρνηση τα επεισόδια, διαλύθηκε η Αθήνα ουκ ολίγες φορές, χάθηκαν δισεκατομμύρια από τον τουρισμό και το εμπόριο αλλά ποιοι βγήκαν κερδισμένοι; Αυτοί που τώρα κυβερνούν, οι ψευτοαριστεροί και οι ψεκασμένοι.
Τα δολοφονημένα παιδάκια της Μαρφίν ακόμη περιμένουν δικαίωση και μια απάντηση σε ένα πελώριο «γιατί».
Το σκηνικό του τρόμου ξαναστήθηκε από τα γνωστά κέντρα και παράκεντρα της Αριστεράς και με το δεύτερο Μνημόνιο. Ασφαλώς δύσκολα μέτρα, πολλές φορές αναγκαία, δίκαιη και η οργή του κόσμου. Δεν ήθελε και πολύ για να στηθεί το κόλπο των γνωστών στρατολόγων. Ο κόσμος ξαναβγήκε στο δρόμο, η Αριστερά πρωτοστάτησε στις διαδηλώσεις κατά του Μνημονίου, ξανακαταστράφηκε η Αθήνα από τους μπαχαλάκηδες, ξανακλονίστηκε η κυβέρνηση η οποία εξαιτίας αυτής της κοινωνικής οργής δεν έκανε και όσα έπρεπε.
Και τώρα, εν έτει 2015 τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου είναι όσα το πρώτο και το δεύτερο μαζί με μια διαφορά. Έχουν περάσει πέντε χρόνια κρίσης και ο κόσμος δεν αντέχει άλλο, οι τράπεζες έκλεισαν, ζήσαμε τα capital controls και βεβαίως τον δημόσιο εξευτελισμό μιας κυβέρνησης από τον Σόιμπλε και τους όμοιούς του.
Κι όμως, δεν κουνιέται φύλλο. Όχι διαδήλωση, ούτε καν στάση εργασίας. Ο κόσμος στις παραλίες ξοδεύει τα 50ευρα από τα ΑΤΜ, εξυμνεί τον Αλέξη που αντιστάθηκε, καταχωνιάζει τις καταθέσεις του στα στρώματα και περιμένει τη φορολογική καταιγίδα αλλά… για να μην πληρώσει τίποτε. Για να πληρώσουν τα ίδια κορόιδα. Όποιος πάρει για να κλείσει δωμάτιο τον Αύγουστο θα καταλάβει για τι μιλάμε και δεν είναι ξένοι οι τουρίστες που έχουν κατακλύσει τα παραθεριστικά μέρη. Βουλιάζει από Έλληνες που έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ φέτος αφού δεν πήγαν τον Ιούλιο διακοπές. Τι να σκέφτεται άραγε η «φυλή του φραπέ» εκεί κάτω από τις ομπρέλες; Ότι το αριστερό μνημόνιο είναι πιο δίκαιο και πιο αναγκαίο; Ότι ο βιασμός μιας χώρας από την Αριστερά είναι πιο υποφερτός από της… επάρατης Δεξιάς; Ότι θα τη γλιτώσουν με κάποιο τρόπο, δεν θα πληρώσουν και άλλο κορόιδο θα υποστεί τα δεινά του τρίτου Μνημονίου;
Μήπως πάνω από τις παραλίες περνάν τα ψεκαστικά και πέφτει ο ύπνος της ξαπλώστρας; Ή μήπως οι οργανωτές των επεισοδίων από το 2010 μέχρι σήμερα είναι σήμερα στην κυβέρνηση και παραμυθιάζουν τον κόσμο με αξιοπρέπεια, ηθική και πράσινα άλογα;
Όχι, δεν θέλει κανείς να ξανακαεί η Αθήνα, να υπάρξουν νεκροί όπως στην Μαρφίν, να κάνουν πάρτι οι μπαχαλάκηδες, να διαλυθεί η πατρίδα. Μια απάντηση από την Αριστερά που έστησε όλο αυτό το παιχνίδι για να καταλάβει την εξουσία περιμένουν οι Έλληνες που έχουν ακόμη λίγο μυαλό. Και μια μεγάλη συγγνώμη από αυτούς που έκαναν έγκλημα κατά της χώρας και τώρα κρυφογελάνε γιατί όλα τους πηγαίνουν δεξιά αν και αριστεροί. Όλοι αυτοί που κατήγγειλαν τα Μνημόνια και εκμεταλλεύτηκαν ακόμη και τις αυτοκτονίες απελπισμένων ανθρώπων και τώρα έχουν υπογράψει χειρότερες συμφωνίες.
Άραγε ο κόσμος θα καταλάβει τι συνέβη από το 2010 και πόσο κορόιδο έχει πιαστεί; Άραγε οι νεκροί της Μαρφίν θα βρουν δικαίωση;
http://www.antinews.gr/Antitheseis/oi-m ... oniakoi_1/

[40palikj]

κραξιμο στον γερμανοτσολια πανο καμμενο
στα 4 δεν ελεγες πανουλη; στα 4 σου λεει ο κοσμος τωρα......

Για ποιο λογο τελικά έφυγε αυτός από τη νδ ?

επειδη λεει δεν ψηφιζε μνημονια