Μόνο μια ένσταση θα αναφέρω ότι η μαύρη ψυχή δε θέλει πάντα το σκοτάδι, ποσες φορές έχουμε διαβάσει για αμαρτωλές ψυχές που πηγαν στην κόλαση και επιθυμούσαν το φως, όσο και μαυρη να είναι μια ψυχή ποτέ δε θέλει να τιμωρείται.
Moderator: inanm7
nniik wrote:Καλά σταματώ γιατί σε λίγο θα φάω τις φάπες μου![]()
Μόνο μια ένσταση θα αναφέρω ότι η μαύρη ψυχή δε θέλει πάντα το σκοτάδι, ποσες φορές έχουμε διαβάσει για αμαρτωλές ψυχές που πηγαν στην κόλαση και επιθυμούσαν το φως, όσο και μαυρη να είναι μια ψυχή ποτέ δε θέλει να τιμωρείται.
nniik wrote:Δε με μπέρδεψες φίλε κι εγώ σκέψεις εκφράζω, πάρτες ως ανώριμες σκέψεις ενός πιτσιρικά, πιστεύω λοιπόν πως,
Όχι φίλε δεν θα έπρεπε να μας στείλει στην κόλαση για πολλούς λόγους. Πρώτον γιατί Εκείνος το δημιούργησε, πχ την ανάγκη για φαγητό, ναι ξέρω θα πεις ότι το έδωσε για την επιβίωση και όχι για κατάχρηση, ας μην το έκανε τόσο δυνατό το ένστικτο. Εκείνος το έκανε τόσο δυνατό άρα φέρει και μερίδιο της ευθύνης τυχόν αδυναμίας απο μεριας ανθρώπου, ειδικά εφόσον θα ήξερε πριν τη δημιουργία του ανθρώπου ότι η τάδε και η τάδε αμαρτία θα έριχνε στην κόλαση ανθρώπους.
Όλα ελέγχονται με την βοήθεια του Θεού ,αρκεί να του την ζητήσουμε ,δηλαδή να ρίξουμε τον εγωισμό μας που μας σκοτώνει ,αφού είμαστε χώμα και τροφή για σκουλήκια ενώ πιστεύουμε ότι είμαστε Θεοί.
Δεύτερον, δε γίνεται να στέλνεις στην κόλαση κάποιον επειδή ήταν καλοφαγάς, δε συνάδει με την αγάπη και επειδή ξέρω ότι θα πεις οτι εκτος απο αγάπη ο Θεός είναι και δικαιοσύνη, όχι ούτε αγάπη ουτε δικαιο είναι να ρίχνεις έναν άνθρωπο στο καζάνι επ άπειρον επειδή απέτυχε σε μια απ τις εντολές σου.
Και εγώ φίλε μου καλοφαγάς είμαι και δεν είναι κακό αν υπάρχει το φαί το δύσκολο είναι να είσαι όταν δεν υπάρχει φαί.![]()
Δεν έχει σχέση με το φαί αλλά με το πάθος ,με την λατρεία και με την Θεοποίηση του φαγητού ,δηλαδή αντί να αγαπάς τον Θεό να αγαπάς το φαγητό.
Ο Κύριος όταν έκανε το θαύμα των πολλαπλασιασμών των άρτων και των ιχθύων δεν έκανε να πέσει στον καθένα από μισή φέτα ψωμί με 1/3 ψάρι αλλά έκανε τόσα που χόρτασαν όλοι και περίσσεψαν και 12 κοφίνια, μιλάμε για φαί του σκασμού και το έκανε για να τους ευχαριστήσει αλλά και να δείξει την μεγαλοσύνη Του.
Έπειτα πίστεψε με, πολλοί απ αυτούς που ξέρω έχουν μια χαρα ειρήνη μέσα τους, θα μου πεις βέβαια ότι δεν ξέρω τι έχουν μέσα τους, είναι φαινομενική κτλ αλλά θα σου πω ότι όταν εγώ βγω και διασκεδάσω νοιώθω πολύ περισσότερη χαρα και ειρήνη απ όταν κάτσω μέσα η παω στον εσπερινο.
Όταν δεν γνωρίζουμε κάτι ,δεν μπορούμε να το συγκρίνουμε με κάτι ανάλογο.
Είναι σαν να λέω εγώ ότι το ότι χτύπησα το δάχτυλό μου με σφυρί είναι χειρότερο από έναν τοκετό που περνάει μια γυναίκα.
Δηλητήριο το λες επειδή έτσι το βάφτισε ο Θεός τη συγκεκριμένη περίοδο, μη ξεχάσουμε ότι άλλα πράγματα είχε βαφτίσει ο Θεός αμαρτίες στην παλαια διαθήκη, παλλακιδες, αιμομιξίες, κατ εντολή σφαγές κτλ ήταν μια χαρα, και μετά έτσι επειδή ήθελε ξεβάφτισε τα μια χαρα και τα βάφτισε αμαρτίες, και πάλι ξέρω θα πεις ότι π.Χ ο άνθρωπος δεν ήταν ώριμος κτλ αλλά αυτό δείχνει ότι η τάδε αμαρτία δεν είναι απο μόνη της δηλητήριο αλλά δηλητήριο την κάνει ο Θεός βαφτίζοντάς την αμαρτία. Δεν γίνεται το να σφάξεις έναν άνθρωπο να είναι κακό και μετά επειδή το διέταξε ο αρχηγός να γίνεται αρετή ως υπακοή, η ειναι κακο η δεν είναι
Αμαρτία σημαίνει αστοχία ,δηλαδή χάνω τον στόχο μου που είναι η ένωσή μου με τον Κύριο.
Η ένωσή μου όχι κάτι κατώτερο αλλά ένωση με τον ίδιο τον Δημιουργό των πάντων.
Όταν δεν μπορώ να ενωθώ με τον Κύριο λόγω του ότι αγαπώ κάτι άλλο περισσότερο ,τότε το κάτι άλλο αυτό είναι αμαρτία γιατί είναι αυτό που μου αυξάνει τον εγωισμό μου και που μου προκαλεί λατρεία στον εαυτό μου περιφρονώντας τον Κύριο.Τότε αγαπώ τον εαυτό μου και τον τοποθετώ στην καρδιά μου ως Θεό ενώ είμαι χώμα.
Πως είναι δυνατόν να πας να παντρευτείς π.χ. κάποια που να μην την αγαπάς καθόλου και να είσαι παθιασμένος με τον εαυτό σου και να θες μόνο αυτόν?
Πολλά από τα ερωτήματά σου θέλουν μία μέρα το καθένα για να απαντηθούν.
Τα ευχάριστα πράγματα δεν χρειάζεται να είναι αρετή, είναι αυτό που λέει η λέξη απλά ευχάριστα...
Συμφωνώ αλλά αυτά που δεν ζημιώνουν την ψυχή σου ,γιατί αν ζημιώσουν την ψυχή σου πίστεψέ με δεν θα σου είναι πλέον ευχάριστα αλλά κόλαση.
Το παράδειγμα με τη μητέρα και το παιδί ήταν πιστεύω ατυχές, δε συγκρίνεται με την αστεία δυσάρεστη κατάσταση του να πεινάς με το ζόρι 40 μέρες γιατί έτσι, για να ελέγξεις και καλα το στομάχι σου και άντε το έκανες μια φορά, δύο φορές για να είσαι αρεστός στο Θεό, το να θέλει ο Θεός να σε βλέπει να υποφέρεις μια ζωή δε το λέω αγάπη
Καταρχήν μάλλον δεν έχεις παιδιά και για αυτό δεν το κατάλαβες το παράδειγμα.
Η νηστεία πάλι δεν είναι κάτι που το κάνεις με το ζόρι για να κλείσεις το στομάχι σου.
Αν είναι να κάνεις κάτι αγγαρεία για τον Θεό μην το κάνεις καθόλου γιατί είναι κοροϊδία.
Η νηστεία γίνεται με διάκριση ανάλογα με την κατάσταση του καθενός και πάντα με ευλογία του Πνευματικού σου.
Είναι σαν να θέλω να σε ευχαριστήσω για κάτι και κάθομαι και σου πλένω το αυτοκίνητο σου και βάζω όλη την αγάπη μου για να στο κάνω να φαίνεται όμορφο.
Τώρα αν πάω να στο πλένω με αγγαρεία και στο τέλος σου πω από πάνω "Άντε στο έπλεινα το αυτοκίνητό σου αλλά με έφαγε για να το καθαρίσω και έχασα και τον τελικό στην τηλεόραση και έδωσα και πόσα λεφτά για να πάρω καθαριστικά και με πόνεσε και το χέρι μου να τρίβω ,μετάνιωσα 100 φορές που σου το έπλεινα" πως θα σου φαινόταν?
Δούλος Θεού έχει την πραγματική έννοια του δούλου για μένα γιατί σε περίπτωση ανυπακοής έρχεται τιμωρία κι όχι τιμωρία συνετισμού αλλά τιμωρία απ άπειρον, δεν είναι λοιπόν δουλεία αγάπης εφόσον συνοδεύεται απο τιμωρία
Δεν φταίει ο Θεός για το επ άπειρον αλλά ο άνθρωπος που και για επ άπειρον να ζούσε πάλι δεν θα μετανοούσε ποτέ και θα κοιτούσε πάντα μόνο τον εαυτούλη του πως θα τον ικανοποιούσε και τίποτε και κανέναν άλλον.
Ένας δούλος φίλε μου δεν συνκληρονομεί την Βασιλεία με τον Βασιλιά ,δεν πάει ο Βασιλιάς να περάσει τα πάνδεινα και στο τέλος να τον σκοτώσουν για τον δούλο του.
Κατά Ματθαίου κεφ.5
3 μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 4 μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται. 5 μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν. 6 μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται. 7 μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται. 8 μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται. 9 μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται. 10 μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 11 μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ρῆμα καθ᾿ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ. 12 χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· οὕτω γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν.
3 «Μακάριοι οι φτωχοί στο πνεύμα, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών. 4 Μακάριοι όσοι πενθούν, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν. 5 Μακάριοι οι πράοι, γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη. 6 Μακάριοι όσοι πεινούν και διψούν τη δικαιοσύνη, γιατί αυτοί θα χορταστούν. 7 Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν. 8 Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το Θεό. 9 Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, γιατί αυτοί θα κληθούν γιοι Θεού. 10 Μακάριοι οι καταδιωγμένοι εξαιτίας δικαιοσύνης, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών. 11 Μακάριοι είστε, όταν σας βρίσουν και σας καταδιώξουν και πούνε κάθε κακό πράγμα εναντίον σας, λέγοντας ψέματα εξαιτίας μου. 12 Χαίρετε και αγαλλιάζετε, γιατί ο μισθός σας είναι πολύς στους ουρανούς. Γιατί έτσι καταδίωξαν τους προφήτες που ήταν πριν από εσάς».
Δεν τα δίνει όλα αυτά ένας Βασιλιάς σε έναν δούλο.
Αλλά μην ξεχνάμε ότι δεν είμαστε και ίσοι και όμοιοι με τον Θεό ,άλλο που ο Κύριος θέλει να μας Θεώσει.
Το διάβολο τον δικαιολογώ εν μέρει που θέλει να κάνει κακό στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος ήταν στην ουσία η αιτία της πτώσης του μέσα από το πρίσμα του εγωισμού φυσικά
Και αν έπεσε ,μπορούσε πάλι να ξανασηκωθεί αλλά δεν ήθελε ποτέ να γίνει αυτό ,όπως και όλοι οι άνθρωποι που θα κολαστούν.
giannis73 wrote:nniik wrote:Δε με μπέρδεψες φίλε κι εγώ σκέψεις εκφράζω, πάρτες ως ανώριμες σκέψεις ενός πιτσιρικά, πιστεύω λοιπόν πως,
Όχι φίλε δεν θα έπρεπε να μας στείλει στην κόλαση για πολλούς λόγους. Πρώτον γιατί Εκείνος το δημιούργησε, πχ την ανάγκη για φαγητό, ναι ξέρω θα πεις ότι το έδωσε για την επιβίωση και όχι για κατάχρηση, ας μην το έκανε τόσο δυνατό το ένστικτο. Εκείνος το έκανε τόσο δυνατό άρα φέρει και μερίδιο της ευθύνης τυχόν αδυναμίας απο μεριας ανθρώπου, ειδικά εφόσον θα ήξερε πριν τη δημιουργία του ανθρώπου ότι η τάδε και η τάδε αμαρτία θα έριχνε στην κόλαση ανθρώπους.
Όλα ελέγχονται με την βοήθεια του Θεού ,αρκεί να του την ζητήσουμε ,δηλαδή να ρίξουμε τον εγωισμό μας που μας σκοτώνει ,αφού είμαστε χώμα και τροφή για σκουλήκια ενώ πιστεύουμε ότι είμαστε Θεοί.
Όχι να μην το έκανε δυνατό απ την αρχή, έτσι ακούγεται σαν να του αρέσει να Τον παρακαλάμε, ήθελε να μας δυσκολέψει απ την αρχή δηλαδή? Άμα ήταν έτσι να το έκανε 2-3 κλικ πιο δυνατό το ένστικτο για να σώζονταν μόνο οι άγιοι. Αν και εγώ διαφωνώ με τη λογική αυτή. Γιατί πρέπει κάθε πράξη μας να να γίνεται για ευχαρίστηση και δόξα του Θεού. Είναι κακό δηλαδή κάποιος να κάνει κάτι μόνο για τον εαυτό του, αν το πάμε έτσι ο Θεός δεν έκανε ελεύθερες υπάρξεις αλλά ήθελε κι άλλους να τον δοξάζουν και να τον παρακαλάνε όλη μέρα...
Δεύτερον, δε γίνεται να στέλνεις στην κόλαση κάποιον επειδή ήταν καλοφαγάς, δε συνάδει με την αγάπη και επειδή ξέρω ότι θα πεις οτι εκτος απο αγάπη ο Θεός είναι και δικαιοσύνη, όχι ούτε αγάπη ουτε δικαιο είναι να ρίχνεις έναν άνθρωπο στο καζάνι επ άπειρον επειδή απέτυχε σε μια απ τις εντολές σου.
Και εγώ φίλε μου καλοφαγάς είμαι και δεν είναι κακό αν υπάρχει το φαί το δύσκολο είναι να είσαι όταν δεν υπάρχει φαί.![]()
Δεν έχει σχέση με το φαί αλλά με το πάθος ,με την λατρεία και με την Θεοποίηση του φαγητού ,δηλαδή αντί να αγαπάς τον Θεό να αγαπάς το φαγητό.
Ο Κύριος όταν έκανε το θαύμα των πολλαπλασιασμών των άρτων και των ιχθύων δεν έκανε να πέσει στον καθένα από μισή φέτα ψωμί με 1/3 ψάρι αλλά έκανε τόσα που χόρτασαν όλοι και περίσσεψαν και 12 κοφίνια, μιλάμε για φαί του σκασμού και το έκανε για να τους ευχαριστήσει αλλά και να δείξει την μεγαλοσύνη Του.
Σ αυτό έχεις δίκιο
Έπειτα πίστεψε με, πολλοί απ αυτούς που ξέρω έχουν μια χαρα ειρήνη μέσα τους, θα μου πεις βέβαια ότι δεν ξέρω τι έχουν μέσα τους, είναι φαινομενική κτλ αλλά θα σου πω ότι όταν εγώ βγω και διασκεδάσω νοιώθω πολύ περισσότερη χαρα και ειρήνη απ όταν κάτσω μέσα η παω στον εσπερινο.
Όταν δεν γνωρίζουμε κάτι ,δεν μπορούμε να το συγκρίνουμε με κάτι ανάλογο.
Είναι σαν να λέω εγώ ότι το ότι χτύπησα το δάχτυλό μου με σφυρί είναι χειρότερο από έναν τοκετό που περνάει μια γυναίκα.
Δεν είπα κάτι τέτοιο, απλά είπα ότι και εγώ και πολλοί που ξέρω μια χαρα ηρεμιά και χαρά νοιώθουμε, σε αυτό που ρωτήθηκε, ότι όταν κάνουν "ευχάριστα πράγματα" γιατί δε νοιώθουν χαρα?
Δηλητήριο το λες επειδή έτσι το βάφτισε ο Θεός τη συγκεκριμένη περίοδο, μη ξεχάσουμε ότι άλλα πράγματα είχε βαφτίσει ο Θεός αμαρτίες στην παλαια διαθήκη, παλλακιδες, αιμομιξίες, κατ εντολή σφαγές κτλ ήταν μια χαρα, και μετά έτσι επειδή ήθελε ξεβάφτισε τα μια χαρα και τα βάφτισε αμαρτίες, και πάλι ξέρω θα πεις ότι π.Χ ο άνθρωπος δεν ήταν ώριμος κτλ αλλά αυτό δείχνει ότι η τάδε αμαρτία δεν είναι απο μόνη της δηλητήριο αλλά δηλητήριο την κάνει ο Θεός βαφτίζοντάς την αμαρτία. Δεν γίνεται το να σφάξεις έναν άνθρωπο να είναι κακό και μετά επειδή το διέταξε ο αρχηγός να γίνεται αρετή ως υπακοή, η ειναι κακο η δεν είναι
Αμαρτία σημαίνει αστοχία ,δηλαδή χάνω τον στόχο μου που είναι η ένωσή μου με τον Κύριο.
Η ένωσή μου όχι κάτι κατώτερο αλλά ένωση με τον ίδιο τον Δημιουργό των πάντων.
Όταν δεν μπορώ να ενωθώ με τον Κύριο λόγω του ότι αγαπώ κάτι άλλο περισσότερο ,τότε το κάτι άλλο αυτό είναι αμαρτία γιατί είναι αυτό που μου αυξάνει τον εγωισμό μου και που μου προκαλεί λατρεία στον εαυτό μου περιφρονώντας τον Κύριο.Τότε αγαπώ τον εαυτό μου και τον τοποθετώ στην καρδιά μου ως Θεό ενώ είμαι χώμα.
Πως είναι δυνατόν να πας να παντρευτείς π.χ. κάποια που να μην την αγαπάς καθόλου και να είσαι παθιασμένος με τον εαυτό σου και να θες μόνο αυτόν?
Πολλά από τα ερωτήματά σου θέλουν μία μέρα το καθένα για να απαντηθούν.
Αυτό που απάντησες εδώ φίλε δεν έχει σχέση με αυτό που είπα. Είπα το ότι εφόσον κάποιες φορές μια πράξη είναι καλή και κάποιες άλλες κακή αυτό δείχνει ότι η συγκεκριμένη πράξη δεν είναι δηλητήριο από μόνη της αλλά επειδή αποφασίζει και διατάζει ο Θεός τη συγκεκριμένη περίοδο, Θεός είναι ότι θέλει κάνει, αυτό όμως δείχνει αυταρχοκότητα, κι όχι διαπαιδαγώγηση στο ότι η συγκεκριμένη πράξη είναι δηλητήριο. Δε γίνεται τη μια να λες ου φονεύσεις και την άλλη να λες εξαγνείστε το ισραήλ, δε γινεται τη μία να λες ότι η πορνεία είναι αμαρτία και την άλλη να λες ότι κάνω παραχώρηση και επιτρέπεται η αιμομιξία και οι παλλακίδες. Εντάξει Θεός είναι ότι θέλει κάνει, αλλά μη λέμε μετά ότι η τάδε πράξη είναι δηλητήριο και φθορά κτλ από μόνη της, είναι έτσι επειδή έτσι αποφάσισε ο Θεός. Αν δηλαδή αποφάσιζε να είναι η νηστεία δηλητήριο, θα λέγαμε το αντίστοιχο
Για τα ερωτήματα έχεις δίκιο, είμαι δύσκολος μαθητής. Εννοείται φίλε πως δεν είσαι ουτε ο yannis υποχρεωμένοι να απαντήσετε. Εγώ απλώς εκφράζω κάποιες ενστάσεις-σκέψεις κι αν γίνομαι κουραστικός η βαρετός να μου το πειτε...
Τα ευχάριστα πράγματα δεν χρειάζεται να είναι αρετή, είναι αυτό που λέει η λέξη απλά ευχάριστα...
Συμφωνώ αλλά αυτά που δεν ζημιώνουν την ψυχή σου ,γιατί αν ζημιώσουν την ψυχή σου πίστεψέ με δεν θα σου είναι πλέον ευχάριστα αλλά κόλαση.
Κόλαση στην επόμενη ζωή, γιατί στην εδώ μια χαρά ευχάριστα είναιΘα φέρω το παράδειγμα του φαγητού. Έστω ότι είσαι στα μισά της νηστείας, κάνεις αυστηρή νηστεία, δεν τρως τιποτα, ουτε λάδι. Την 25η μέρα πεθαίνεις της πείνας-ληγούρας και κάθεσαι κάτω και τρως 10 κιλα κρέας. Θα νοιώσεις άσχημα, τύψεις κτλ γιατί στενοχώρησες το Θεό, γιατι έκανες αμαρτία κτλ. Αν βγάλεις τώρα τον παράγοντα θρησκεία, τι είναι αυτό που θα νοιώσεις? ανακούφιση και χαρά και θα πας σαν τον κακό το λύκο να κοιμηθείς
![]()
![]()
Το παράδειγμα με τη μητέρα και το παιδί ήταν πιστεύω ατυχές, δε συγκρίνεται με την αστεία δυσάρεστη κατάσταση του να πεινάς με το ζόρι 40 μέρες γιατί έτσι, για να ελέγξεις και καλα το στομάχι σου και άντε το έκανες μια φορά, δύο φορές για να είσαι αρεστός στο Θεό, το να θέλει ο Θεός να σε βλέπει να υποφέρεις μια ζωή δε το λέω αγάπη
Καταρχήν μάλλον δεν έχεις παιδιά και για αυτό δεν το κατάλαβες το παράδειγμα.
Η νηστεία πάλι δεν είναι κάτι που το κάνεις με το ζόρι για να κλείσεις το στομάχι σου.
Αν είναι να κάνεις κάτι αγγαρεία για τον Θεό μην το κάνεις καθόλου γιατί είναι κοροϊδία.
Η νηστεία γίνεται με διάκριση ανάλογα με την κατάσταση του καθενός και πάντα με ευλογία του Πνευματικού σου.
Είναι σαν να θέλω να σε ευχαριστήσω για κάτι και κάθομαι και σου πλένω το αυτοκίνητο σου και βάζω όλη την αγάπη μου για να στο κάνω να φαίνεται όμορφο.
Τώρα αν πάω να στο πλένω με αγγαρεία και στο τέλος σου πω από πάνω "Άντε στο έπλεινα το αυτοκίνητό σου αλλά με έφαγε για να το καθαρίσω και έχασα και τον τελικό στην τηλεόραση και έδωσα και πόσα λεφτά για να πάρω καθαριστικά και με πόνεσε και το χέρι μου να τρίβω ,μετάνιωσα 100 φορές που σου το έπλεινα" πως θα σου φαινόταν?
χαχα καλό, όχι δεν έχω παιδιά είμαι μικλός ακόμα![]()
Δούλος Θεού έχει την πραγματική έννοια του δούλου για μένα γιατί σε περίπτωση ανυπακοής έρχεται τιμωρία κι όχι τιμωρία συνετισμού αλλά τιμωρία απ άπειρον, δεν είναι λοιπόν δουλεία αγάπης εφόσον συνοδεύεται απο τιμωρία
Δεν φταίει ο Θεός για το επ άπειρον αλλά ο άνθρωπος που και για επ άπειρον να ζούσε πάλι δεν θα μετανοούσε ποτέ και θα κοιτούσε πάντα μόνο τον εαυτούλη του πως θα τον ικανοποιούσε και τίποτε και κανέναν άλλον.
Ένας δούλος φίλε μου δεν συνκληρονομεί την Βασιλεία με τον Βασιλιά ,δεν πάει ο Βασιλιάς να περάσει τα πάνδεινα και στο τέλος να τον σκοτώσουν για τον δούλο του.
Κατά Ματθαίου κεφ.5
3 μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 4 μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται. 5 μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν. 6 μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται. 7 μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται. 8 μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται. 9 μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται. 10 μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 11 μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ρῆμα καθ᾿ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ. 12 χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· οὕτω γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν.
3 «Μακάριοι οι φτωχοί στο πνεύμα, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών. 4 Μακάριοι όσοι πενθούν, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν. 5 Μακάριοι οι πράοι, γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη. 6 Μακάριοι όσοι πεινούν και διψούν τη δικαιοσύνη, γιατί αυτοί θα χορταστούν. 7 Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν. 8 Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το Θεό. 9 Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, γιατί αυτοί θα κληθούν γιοι Θεού. 10 Μακάριοι οι καταδιωγμένοι εξαιτίας δικαιοσύνης, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών. 11 Μακάριοι είστε, όταν σας βρίσουν και σας καταδιώξουν και πούνε κάθε κακό πράγμα εναντίον σας, λέγοντας ψέματα εξαιτίας μου. 12 Χαίρετε και αγαλλιάζετε, γιατί ο μισθός σας είναι πολύς στους ουρανούς. Γιατί έτσι καταδίωξαν τους προφήτες που ήταν πριν από εσάς».
Δεν τα δίνει όλα αυτά ένας Βασιλιάς σε έναν δούλο.
Αλλά μην ξεχνάμε ότι δεν είμαστε και ίσοι και όμοιοι με τον Θεό ,άλλο που ο Κύριος θέλει να μας Θεώσει.
Στο πρώτο φίλε δεν εχεις δίκιο μιλάς για κακούργους εγωιστές που βλέπουν μόνο τον εαυτό τους, έχω διαβάσει όμως ιστορίες για λαικούς ανθρώπους η κληρικο-μοναχούς
που ενώ ήταν πολύ καλοί άνθρωποι, ελεήμονες σπαγχνικοί πήγαν στην κόλαση γιατί είχαν κάνει την τάδε θανάσιμη αμαρτία τότε, ε αυτό είναι και άδικο και αυτάρχικό
Στο δεύτερο σκέλος φίλε θα πω κάτι ακραίο. Καταρχήν να πω ότι έχεις δίκιο... Αλλά έχω τις εξής απορίες. Λέμε ότι η σταύρωση έγινε για τη σωτηρία μας, για ποιο λόγο να σωθούμε ρε φίλε, επειδή φάγαμε ένα μήλο? Σταυρώθηκε ολόκληρος Θεός επειδή φάγαμε ενα μήλο? Και ήταν αυτό το μήλο ή η ανυπακοή μιας εντολής αν το πάρουμε μεταφορικά λόγος για να διώξει τον άνθρωπο απ τον παράδεισο ο Θεός ? Αν αυτό δεν είναι σκληρότητα και αυταρχισμός τότε τι είναι? Άσε που η αυταρχικότητα φαίνεται και στην απάντηση στον Ιωβ (αν θυμάμαι καλα)
Λες στη βασιλεία του Θεού, εδώ ρωτάω γιατί δεν έχω διαβάσει τίποτα... Πως θα είναι η ζωή εκεί για όποιον πάει? Τώρα αυτό που ρωτάω ακούγεται γελοίο αλλά δεν πειράζει. Εντάξει θα έχει μια εγγενή ευτυχία που θα πηγάζει απ την παρουσία του Θεού. Αλλά τι, με τι θα ασχολείται? Δουλειά, φαγητό, διασκέδαση, χόμπυ, μπάλα κτλ δε θα υπάρχουν ούτε και νηστεία κτλ οπότε τι θα γίνεται?
Το διάβολο τον δικαιολογώ εν μέρει που θέλει να κάνει κακό στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος ήταν στην ουσία η αιτία της πτώσης του μέσα από το πρίσμα του εγωισμού φυσικά
Και αν έπεσε ,μπορούσε πάλι να ξανασηκωθεί αλλά δεν ήθελε ποτέ να γίνει αυτό ,όπως και όλοι οι άνθρωποι που θα κολαστούν.
Κ σ αυτό διαφωνώ, όσες διηγήσεις αγίων μοναχών κτλ έχω διαβάσει μιλάνε για αμαρτωλούς που μόλις είδαν την κόλαση και τον παράδεισο ήθελαν να πάνε στον παράδεισο αλλά δε μπόρεσαν επειδή είχαν κάνει άσχημη ζωή. Αν ήταν όλα τόσο ειρηνικά και ωραία στον παράδεισο γιατί ξεσηκώθηκαν τόσοι άγγελοι? Κι αν το πάμε έτσι δηλαδή και στη βασιλεία του Θεού η κατάσταση θα είναι δυναμική κι όχι στατική? Δηλαδή αν κάποιος πάλι ξεσηκωθεί θα ξαναγίνει η ίδια διαδικασία?
nniik wrote:
Όχι να μην το έκανε δυνατό απ την αρχή, έτσι ακούγεται σαν να του αρέσει να Τον παρακαλάμε, ήθελε να μας δυσκολέψει απ την αρχή δηλαδή? Άμα ήταν έτσι να το έκανε 2-3 κλικ πιο δυνατό το ένστικτο για να σώζονταν μόνο οι άγιοι. Αν και εγώ διαφωνώ με τη λογική αυτή. Γιατί πρέπει κάθε πράξη μας να να γίνεται για ευχαρίστηση και δόξα του Θεού. Είναι κακό δηλαδή κάποιος να κάνει κάτι μόνο για τον εαυτό του, αν το πάμε έτσι ο Θεός δεν έκανε ελεύθερες υπάρξεις αλλά ήθελε κι άλλους να τον δοξάζουν και να τον παρακαλάνε όλη μέρα...
Δεν είπα κάτι τέτοιο, απλά είπα ότι και εγώ και πολλοί που ξέρω μια χαρα ηρεμιά και χαρά νοιώθουμε, σε αυτό που ρωτήθηκε, ότι όταν κάνουν "ευχάριστα πράγματα" γιατί δε νοιώθουν χαρα?
Αυτό που απάντησες εδώ φίλε δεν έχει σχέση με αυτό που είπα. Είπα το ότι εφόσον κάποιες φορές μια πράξη είναι καλή και κάποιες άλλες κακή αυτό δείχνει ότι η συγκεκριμένη πράξη δεν είναι δηλητήριο από μόνη της αλλά επειδή αποφασίζει και διατάζει ο Θεός τη συγκεκριμένη περίοδο, Θεός είναι ότι θέλει κάνει, αυτό όμως δείχνει αυταρχοκότητα, κι όχι διαπαιδαγώγηση στο ότι η συγκεκριμένη πράξη είναι δηλητήριο. Δε γίνεται τη μια να λες ου φονεύσεις και την άλλη να λες εξαγνείστε το ισραήλ, δε γινεται τη μία να λες ότι η πορνεία είναι αμαρτία και την άλλη να λες ότι κάνω παραχώρηση και επιτρέπεται η αιμομιξία και οι παλλακίδες. Εντάξει Θεός είναι ότι θέλει κάνει, αλλά μη λέμε μετά ότι η τάδε πράξη είναι δηλητήριο και φθορά κτλ από μόνη της, είναι έτσι επειδή έτσι αποφάσισε ο Θεός. Αν δηλαδή αποφάσιζε να είναι η νηστεία δηλητήριο, θα λέγαμε το αντίστοιχο
Για τα ερωτήματα έχεις δίκιο, είμαι δύσκολος μαθητής. Εννοείται φίλε πως δεν είσαι ουτε ο yannis υποχρεωμένοι να απαντήσετε. Εγώ απλώς εκφράζω κάποιες ενστάσεις-σκέψεις κι αν γίνομαι κουραστικός η βαρετός να μου το πειτε...
Κόλαση στην επόμενη ζωή, γιατί στην εδώ μια χαρά ευχάριστα είναιΘα φέρω το παράδειγμα του φαγητού. Έστω ότι είσαι στα μισά της νηστείας, κάνεις αυστηρή νηστεία, δεν τρως τιποτα, ουτε λάδι. Την 25η μέρα πεθαίνεις της πείνας-ληγούρας και κάθεσαι κάτω και τρως 10 κιλα κρέας. Θα νοιώσεις άσχημα, τύψεις κτλ γιατί στενοχώρησες το Θεό, γιατι έκανες αμαρτία κτλ. Αν βγάλεις τώρα τον παράγοντα θρησκεία, τι είναι αυτό που θα νοιώσεις? ανακούφιση και χαρά και θα πας σαν τον κακό το λύκο να κοιμηθείς
![]()
![]()
Στο πρώτο φίλε δεν εχεις δίκιο μιλάς για κακούργους εγωιστές που βλέπουν μόνο τον εαυτό τους, έχω διαβάσει όμως ιστορίες για λαικούς ανθρώπους η κληρικο-μοναχούς
που ενώ ήταν πολύ καλοί άνθρωποι, ελεήμονες σπαγχνικοί πήγαν στην κόλαση γιατί είχαν κάνει την τάδε θανάσιμη αμαρτία τότε, ε αυτό είναι και άδικο και αυτάρχικό
Στο δεύτερο σκέλος φίλε θα πω κάτι ακραίο. Καταρχήν να πω ότι έχεις δίκιο... Αλλά έχω τις εξής απορίες. Λέμε ότι η σταύρωση έγινε για τη σωτηρία μας, για ποιο λόγο να σωθούμε ρε φίλε, επειδή φάγαμε ένα μήλο? Σταυρώθηκε ολόκληρος Θεός επειδή φάγαμε ενα μήλο? Και ήταν αυτό το μήλο ή η ανυπακοή μιας εντολής αν το πάρουμε μεταφορικά λόγος για να διώξει τον άνθρωπο απ τον παράδεισο ο Θεός ? Αν αυτό δεν είναι σκληρότητα και αυταρχισμός τότε τι είναι? Άσε που η αυταρχικότητα φαίνεται και στην απάντηση στον Ιωβ (αν θυμάμαι καλα)
Λες στη βασιλεία του Θεού, εδώ ρωτάω γιατί δεν έχω διαβάσει τίποτα... Πως θα είναι η ζωή εκεί για όποιον πάει? Τώρα αυτό που ρωτάω ακούγεται γελοίο αλλά δεν πειράζει. Εντάξει θα έχει μια εγγενή ευτυχία που θα πηγάζει απ την παρουσία του Θεού. Αλλά τι, με τι θα ασχολείται? Δουλειά, φαγητό, διασκέδαση, χόμπυ, μπάλα κτλ δε θα υπάρχουν ούτε και νηστεία κτλ οπότε τι θα γίνεται?
όσες διηγήσεις αγίων μοναχών κτλ έχω διαβάσει μιλάνε για αμαρτωλούς που μόλις είδαν την κόλαση και τον παράδεισο ήθελαν να πάνε στον παράδεισο αλλά δε μπόρεσαν επειδή είχαν κάνει άσχημη ζωή. Αν ήταν όλα τόσο ειρηνικά και ωραία στον παράδεισο γιατί ξεσηκώθηκαν τόσοι άγγελοι? Κι αν το πάμε έτσι δηλαδή και στη βασιλεία του Θεού η κατάσταση θα είναι δυναμική κι όχι στατική? Δηλαδή αν κάποιος πάλι ξεσηκωθεί θα ξαναγίνει η ίδια διαδικασία?
Return to ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
Users browsing this forum: No registered users and 2 guests