ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Να μην επιδιώκουμε την ενάρετη ζωή για τον ανθρώπινο έπαινο, αλλά για τη σωτηρίας της ψυχής. (Μέγας Αντώνιος)

Moderator: inanm7

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby yiannis » Sun May 25, 2014 6:17 pm

nniik wrote:
Όσο για τη μετάνοια φίλε, δε γίνεται να είναι αληθινή για μένα, γιατί δε συμφωνώ με πολλά απ τη φιλοσοφία της εκκλησίας. ...

Και υπάρχουν πολλά ακόμα που διαφωνώ, οπότε καθίσταται αδύνατο για μένα να έχω ειλικρινή μετάνοια...


nniik wrote:Ποια εσωτερική ειρήνη ρε παιδιά, με δουλεύετε? Εγώ από τότε που άρχισα να είμαι κοντά στην εκκλησία και να ζω χριστανικά το μόνο που απέκτησα είναι ταραχή, νεύρα και ψυχολογικά προβλήματα...


Μία ερώτηση έχω να σου κάνω. Γιατί πιστεύεις με οποιονδήποτε τρόπο ότι άρχισες να ζεις χριστιανικά και ότι είσαι κοντά στην εκκλησία;
yiannis
 

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby nniik » Sun May 25, 2014 6:30 pm

Στο κοντά στην εκκλησία έχεις δίκιο ίσως δεν είμαι κοντά αφού δεν έχω αποκτήσει αυτήν την εσωτερική ειρήνη που έχουν αποκτήσει αυτοί που πραμγατικά είναι κοντά, αλλά όταν πηγαίνεις κάθε μέρα εκκλησία, προσεύχεσαι συνέχεια μόνος σου, όταν σε βρίζουν δε απαντάς, δε βρίζεις, νυστεύεις συνέχεια, μιλας (θα έλεγα εξομολογείσαι αλλά αφού δεν είναι ειλικρινά) με τον πνευματικό σου 2-3 φορές την εβδομάδα, βοηθάς κτλ κτλ τι λέγεται, δε λέγεται ζω χριστιανικά?
nniik
 

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby yiannis » Sun May 25, 2014 6:43 pm

nniik wrote:Στο κοντά στην εκκλησία έχεις δίκιο ίσως δεν είμαι κοντά αφού δεν έχω αποκτήσει αυτήν την εσωτερική ειρήνη που έχουν αποκτήσει αυτοί που πραμγατικά είναι κοντά, αλλά όταν πηγαίνεις κάθε μέρα εκκλησία, προσεύχεσαι συνέχεια μόνος σου, όταν σε βρίζουν δε απαντάς, δε βρίζεις, νυστεύεις συνέχεια, μιλας (θα έλεγα εξομολογείσαι αλλά αφού δεν είναι ειλικρινά) με τον πνευματικό σου 2-3 φορές την εβδομάδα, βοηθάς κτλ κτλ τι λέγεται, δε λέγεται ζω χριστιανικά?


Ξέρεις τι γίνεται φίλε nniik; Δεν γίνεται κάποιος να ζει χριστιανικά και να είναι μακριά από την Εκκλησία.Για να ζει χριστιανικά πρέπει να είναι κοντά στην Εκκλησία. Αν δεν είναι κοντά στην Εκκλησία δεν ζει χριστιανικά. Δεν υπάρχει ολίγον έγκυος. Προφανώς είσαι στα πρώτα στάδια της πίστεως και ακόμα πλάθεται η ψυχή σου στον Κύριο. Το καλό είναι ότι παραδέχεσαι ότι αυτοί που είναι πραγματικά κοντά στην εκκλησία έχουν αποκτήσει την εσωτερική ειρήνη, οπότε απαντάται και η ερώτηση σου στο γιατί έχεις νεύρα,ταραχή και ψυχολογικά προβλήματα. Αν έχεις αγαθή προαίρεση, πίστη επιμονή και υπομονή, ο Κύριος θα σε οδηγήσει στην Ειρήνη. Δεν είναι καθόλου δύσκολο.
Θα ήθελα επίσης να σε ρωτήσω. Έχεις διαβάσει την Καινή Διαθήκη;
yiannis
 

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby nniik » Sun May 25, 2014 7:17 pm

Εννοείται (για την κ.δ), ίσως είναι όπως τα λες, μη νομίσεις πάντως πως είναι λίγο καιρό αυτή η δουλειά.... και μου φαίνεται πως ακόμα και να αποκτήσω ειρήνη (αν αποκτήσω) θα εξακολουθώ να διαφωνώ
nniik
 

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby yiannis » Sun May 25, 2014 7:28 pm

nniik wrote:ακόμα και να αποκτήσω ειρήνη (αν αποκτήσω) θα εξακολουθώ να διαφωνώ


Στο εύχομαι να την αποκτήσεις. Δυστυχώς όμως δεν γίνεται κάποιος που απορρίπτει την Αλήθεια να απολαύσει τους καρπούς της,
yiannis
 

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby nniik » Sun May 25, 2014 8:09 pm

yiannis wrote:
nniik wrote:ακόμα και να αποκτήσω ειρήνη (αν αποκτήσω) θα εξακολουθώ να διαφωνώ


Στο εύχομαι να την αποκτήσεις. Δυστυχώς όμως δεν γίνεται κάποιος που απορρίπτει την Αλήθεια να απολαύσει τους καρπούς της,


Δεν υπάρχει απόρριψη καμιάς αλήθειας, απλά διαφωνία και σε ορισμένες περιπτώσεις διαπίστωση, όπως η διαπίστωση της ανελευθερίας, το λέμε εξάλλου "δουλος Θεού" απλά αν είσαι δούλος του Θεού σε περιμένει η ανταμοιβή, αν είσαι δούλος του σατανα (των αμαρτιών δηλαδη) σε περιμένει η τιμωρία. Και στις δυο περιπτώσεις δεν είσαι ελεύθερος, είσαι δούλος, αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού.
Αν αποδοχή της αλήθειας=συμφωνώ και καρπός=ειρήνη τότε μάλλον κουβά (για να το πω και με στοιχηματικούς όρους :) )

Όπως και να χει σε ευχαριστώ για το χρόνο σου φίλε
nniik
 

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby giannis73 » Sun May 25, 2014 11:36 pm

nniik wrote:
Δεν κατάλαβες, όταν έγραψα "δε μου γεμίζει το μάτι" εννοούσα φίλε αυτό που είπες, ότι δε με ανάπαυε, μου φαίνονταν οτι είχαν κοσμικό πνεύμα, ίσως εγώ δεν το έγραψα με σαφήνεια. Δηλαδή εσύ θα πήγαινες και στη βρύση που είχε συλληφθεί για εγκλήματα, όργια κτλ, εφόσον λες οποιαδήποτε βρυση....

Όσο για τη μετάνοια φίλε, δε γίνεται να είναι αληθινή για μένα, γιατί δε συμφωνώ με πολλά απ τη φιλοσοφία της εκκλησίας. Νοιώθω σαν ένας βλάκας που είναι καταδικασμένος να παίξει σε ένα παιχνίδι με τον τρόπο που πρέπει για να μην έρθει ο μπαμπούλας μετά και τον τιμωρήσει, διαφωνώ με αρκετά πράγματα αλλά πρέπει να παίξω με τον ενδεδειγμένο τρόπο για να μην πάω στην κόλαση. Γι αυτό και νευριάζω όταν ακούω κάποιους να λένε ότι είσαι ελεύθερος να κάνεις ότι θες, δε σε υποχρεώνει κανένας, δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα (για να μην το πω με άλλη λεξη :?) απ αυτό. Όταν υπάρχει ψυχολογικός εξαναγκασμός-τιμωρία ναι, δεν είναι ελευθερία. Είναι σαν να λες σ ένα παιδάκι, κοίτα το παγωτό, τι ωραίο που είναι, είσαι ελεύθερος να το πάρεις αλλά αν το πάρεις θα σου κόψω το χέρι, όποιος το λέει ελευθερία αυτό συγγνώμη αλλά είναι το λιγότερο ηλίθιος, η ζεις με αυτό τον τρόπο η πεθαίνεις. Έχουμε βαφτίσει κάθε ευχάριστο πράγμα αμαρτία και κάθε αγγαρεία αρετή. Γιατί κοιμήθηκες παραπάνω το σάββατο, απ οκνηρία, γιατί ήπιες δυο μπύρες αντι για μια, απ αλκοολικος, ενώ αν έκατσες μέσα και δεν πήγες στα μπουζούκια που σε είχαν καλέσει, αααα εύγε παλικάρι μου . Έντάξει το έμαθα το μάθημα, πρέπει να κάνω αυτά που πρέπει και να μην κάνω αυτά που δεν πρέπει αλλά είναι ηλίθιο να πρέπει να είμαι και χαρούμενος γι αυτό, τι να κάνω δηλαδή, να συνδεθώ με καλώδια για να σκέφτομαι αλλιώς η να γίνω μαζοχιστής?
Και υπάρχουν πολλά ακόμα που διαφωνώ, οπότε καθίσταται αδύνατο για μένα να έχω ειλικρινή μετάνοια...


Ο Θεός δεν είναι μπαμπούλας φίλε μου και αν ήταν όπως τα λες θα έπρεπε τώρα όλους τους ανθρώπους να μας είχε στείλει στην κόλαση.
Όταν λέμε ελευθερία εννοούμε το παράδειγμα με το παγωτό αλλά αντί για παγωτό βάλε δηλητήριο.
Είσαι ελεύθερος να το φας αλλά αν το φας θα πεθάνεις ,γιατί η αμαρτία φίλε μου δεν είναι παγωτό αλλά δηλητήριο και δηλητήριο γιατί δεν έχει αγάπη και όταν λέμε αγάπη εννοούμε θυσία και όταν λέμε θυσία εννοούμε θυσία του εαυτού μας για τον Θεό ή τον πλησίον μας και να μην κοιτάμε τον εγωισμό μας.
Γιατί ο εγωισμός είναι τελείως παράλογος αφού με τον εγωισμό μας θεωρούμε τον εαυτό μας Θεό και απομακρυνόμαστε από μόνοι μας από τον πραγματικό Θεό και φυσικά τρώμε τα μούτρα μας αφού δεν είμαστε στην πραγματικότητα Θεοί αλλά χώμα.
Αν ήταν αυτά τα "ευχάριστα" πράγματα αρετή τότε θα έβλεπες όλους αυτούς που είναι παθιασμένοι σε αυτά να είχαν εσωτερική ειρήνη μέσα τους.
Και για αυτά που λες αγγαρεία λέγονται θυσία και όταν κάνεις την "αγγαρεία" με θυσία όπως κάνει μια μάνα που μεγαλώνει το παιδί της και κάνει "αγγαρεία" αλλά με αγάπη και θυσία τότε το κάνει και νιώθει εσωτερική ειρήνη και χαρά και όταν βλέπει το παιδί της το καμαρώνει και χαίρεται και όχι "αγγαρεία" αλλιώς δεν θα το έκανε.
Δεν ξέρω αν μπόρεσα να σου μεταδώσω την σκέψη μου όπως την καταλαβαίνω εγώ αλλά δεν είμαι κάποιος Θεολόγος ή Κληρικός για να τα πω καλύτερα και να με συγχωρείς αν σε μπέρδεψα.
Το κέντρο της πίστεως μας στον Τριαδικό Θεό μας είναι η Αγάπη στον Θεό και στον Πλησίον μας και όχι στον εαυτό μας.
Δούλος του Θεού δεν έχει την ίδια έννοια με δούλος του διαβόλου.
Δούλος του Θεού είναι όπως λέμε η μάνα που είναι δούλα του παιδιού της ,που τυραννιέται αλλά το κάνει μόνο από αγάπη στο παιδί της και για κανένα άλλο λόγο.Αν θέλει το παρατάει ή το δίνει σε άλλον και γλυτώνει από την τυράννια αλλά ούτε να το σκεφτεί δεν θα ήθελε αυτό με όλα τα λεφτά του κόσμου και με όλα τα αξιώματα του κόσμου και με όλες τις ηδονές του κόσμου.
Ενώ δούλος του διαβόλου είναι δούλος ενός τυράννου που το μόνο που θέλει από εσένα είναι να σε καταστρέψει με τον χειρότερο τρόπο και τίποτα άλλο.
giannis73
 

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby bersekero » Sun May 25, 2014 11:42 pm

Ηκούσαμεν ημέραν τινα την εξής συνομιλίαν δύο μοναχών. Ο είς εξ αυτών έλεγε:
-Δεν δύναμαι να εννοήσω δια τι ο Κύριος δεν δίδει την ειρήνην εις τον κόσμον, εάν έστω και είς άνθρωπος εκλιπαρή Αυτόν προς τούτο;
Ο άλλος απήντησε:
-Και πώς είναι δυνατή η πλήρης ειρήνη επί της γης, εάν μένη έστω και είς μόνον άνθρωπος μετά πονηράς θελήσεως;
………………………………..
Εν τη αρχή ο άνθρωπος ελκύεται προς τον Θεόν δια της δωρεάς της χάριτος, όταν δε προσελκυσθή άρχεται η μακρά περίοδος της δοκιμασίας. Δοκιμάζεται η ελευθερία του ανθρώπου και η εμπιστοσύνη αυτού εις τον Θεόν, και δοκιμάζεται «σκληρώς». Κατ’ αρχάς αι προς τον Θεόν αιτήσεις, μικραί και μεγάλαι, αι μόλις εκφραζόμεναι παρακλήσεις, συνήθως εκπληρούνται ταχέως και θαυμαστώς υπό του Θεού. Όταν όμως επέλθη η περίοδος της δοκιμασίας, τότε το παν αλλάσσει και ο ουρανός φαίνεται ως να κλείηται και να γίνηται κωφός εις όλας τας δεήσεις. Εις τον θερμόν χριστιανόν τα πάντα εν τω βίω γίνονται δύσκολα. Η προς αυτόν συμπεριφορά των ανθρώπων επιδεινούται· παύουν να εκτιμούν αυτόν· ό,τι εις τους άλλους λογίζεται ανεκτόν, εις αυτόν δεν συγχωρείται· η εργασία αυτού αμείβεται, σχεδόν πάντοτε, κάτω του κανονικού· το σώμα ευκόλως προσβάλλεται υπό ασθενειών. Η φύσις, αι περιστάσεις, οι άνθρωποι, το παν στρέφεται κατ’ αυτού. Παρά τα φυσικά αυτού χαρίσματα –ουχί μικρότερα των άλλων- δεν ευρίσκει ευνοϊκούς όρους προς αξιοποίησιν αυτών. Επί πλέον υπομένει πολλάς επιθέσεις των δαιμονικών δυνάμεων· και το έσχατον, η ανυπόφορος οδύνη της θείας εγκαταλείψεως. Τότε κορυφούται το πάθος αυτού, διότι πλήττεται ο όλος άνθρωπος εφ’ όλων των επιπέδων της υπάρξεως αυτού. }266}
Ο βίος καθίσταται πλήρης μόχθων και αναφύεται εις τον άνθρωπον το αίσθημα ότι επ’ αυτού βαρύνει η κατάρα και η οργή του Θεού. Όταν όμως παρέλθουν αι δοκιμασίαι αύται, τότε θα ίδη ότι η θαυμαστή πρόνοια του Θεού εφύλαττεν αυτόν προσεκτικώς εν πάσαις ταις οδοίς αυτού.
………………………………………………
Όσον ο άνθρωπος κατέχεται υπό της υπερηφανίας υποβάλλεται εις τας επιθυμίας της ιδιαιτέρως οδυνηράς απελπισίας, ήτις παραμορφοί πάσας τας περί του Θεού και των οδών της προνοίας Αυτού παραστάσεις (ΕΠΑΡΣΗ). Η υπερήφανος ψυχή ερριμένη εις τα ερέβη του άδου θεωρεί υπεύθυνον των βασάνων αυτής τον Θεόν και σκέπτεται Αυτόν ως αμέτρως σκληρόν. Εστερημένη της πραγματικής εν Θεώ υπάρξεως, ερμηνεύει τα πάντα δια της ενωδύνου αυτής καταστάσεως και άρχεται να μισή και την ζωήν αυτής και γενικώς πάσαν την ύπαρξιν του κόσμου. Μένουσα εκτός του Θείου φωτός, φθάνει εν τη απογνώσει αυτής μέχρι τοιούτου σημείου ώστε και η ύπαρξις του Ιδίου του Θεού αρχίζει να παρουσιάζηται εις αυτήν ως άπελπις παραλογισμός, ένεκα του οποίου η απώθησις του Θεού και το μίσος προς πάσαν ύπαρξιν συνεχώς αυξάνουν.

(Από το βιβλίο Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ, ΑΡΧΙΜ. ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ)

________________________________

"ο υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται". - Άγιος Κλήμης ο Αλεξανδρεύς
User avatar
bersekero
Καθολικός Συντονιστής
 
Posts: 7482
Joined: Tue May 21, 2013 3:36 pm

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby nniik » Mon May 26, 2014 4:19 pm

giannis73 wrote:Ο Θεός δεν είναι μπαμπούλας φίλε μου και αν ήταν όπως τα λες θα έπρεπε τώρα όλους τους ανθρώπους να μας είχε στείλει στην κόλαση.
Όταν λέμε ελευθερία εννοούμε το παράδειγμα με το παγωτό αλλά αντί για παγωτό βάλε δηλητήριο.
Είσαι ελεύθερος να το φας αλλά αν το φας θα πεθάνεις ,γιατί η αμαρτία φίλε μου δεν είναι παγωτό αλλά δηλητήριο και δηλητήριο γιατί δεν έχει αγάπη και όταν λέμε αγάπη εννοούμε θυσία και όταν λέμε θυσία εννοούμε θυσία του εαυτού μας για τον Θεό ή τον πλησίον μας και να μην κοιτάμε τον εγωισμό μας.
Γιατί ο εγωισμός είναι τελείως παράλογος αφού με τον εγωισμό μας θεωρούμε τον εαυτό μας Θεό και απομακρυνόμαστε από μόνοι μας από τον πραγματικό Θεό και φυσικά τρώμε τα μούτρα μας αφού δεν είμαστε στην πραγματικότητα Θεοί αλλά χώμα.
Αν ήταν αυτά τα "ευχάριστα" πράγματα αρετή τότε θα έβλεπες όλους αυτούς που είναι παθιασμένοι σε αυτά να είχαν εσωτερική ειρήνη μέσα τους.
Και για αυτά που λες αγγαρεία λέγονται θυσία και όταν κάνεις την "αγγαρεία" με θυσία όπως κάνει μια μάνα που μεγαλώνει το παιδί της και κάνει "αγγαρεία" αλλά με αγάπη και θυσία τότε το κάνει και νιώθει εσωτερική ειρήνη και χαρά και όταν βλέπει το παιδί της το καμαρώνει και χαίρεται και όχι "αγγαρεία" αλλιώς δεν θα το έκανε.
Δεν ξέρω αν μπόρεσα να σου μεταδώσω την σκέψη μου όπως την καταλαβαίνω εγώ αλλά δεν είμαι κάποιος Θεολόγος ή Κληρικός για να τα πω καλύτερα και να με συγχωρείς αν σε μπέρδεψα.
Το κέντρο της πίστεως μας στον Τριαδικό Θεό μας είναι η Αγάπη στον Θεό και στον Πλησίον μας και όχι στον εαυτό μας.
Δούλος του Θεού δεν έχει την ίδια έννοια με δούλος του διαβόλου.
Δούλος του Θεού είναι όπως λέμε η μάνα που είναι δούλα του παιδιού της ,που τυραννιέται αλλά το κάνει μόνο από αγάπη στο παιδί της και για κανένα άλλο λόγο.Αν θέλει το παρατάει ή το δίνει σε άλλον και γλυτώνει από την τυράννια αλλά ούτε να το σκεφτεί δεν θα ήθελε αυτό με όλα τα λεφτά του κόσμου και με όλα τα αξιώματα του κόσμου και με όλες τις ηδονές του κόσμου.
Ενώ δούλος του διαβόλου είναι δούλος ενός τυράννου που το μόνο που θέλει από εσένα είναι να σε καταστρέψει με τον χειρότερο τρόπο και τίποτα άλλο.


Δε με μπέρδεψες φίλε κι εγώ σκέψεις εκφράζω, πάρτες ως ανώριμες σκέψεις ενός πιτσιρικά, πιστεύω λοιπόν πως,
Όχι φίλε δεν θα έπρεπε να μας στείλει στην κόλαση για πολλούς λόγους. Πρώτον γιατί Εκείνος το δημιούργησε, πχ την ανάγκη για φαγητό, ναι ξέρω θα πεις ότι το έδωσε για την επιβίωση και όχι για κατάχρηση, ας μην το έκανε τόσο δυνατό το ένστικτο. Εκείνος το έκανε τόσο δυνατό άρα φέρει και μερίδιο της ευθύνης τυχόν αδυναμίας απο μεριας ανθρώπου, ειδικά εφόσον θα ήξερε πριν τη δημιουργία του ανθρώπου ότι η τάδε και η τάδε αμαρτία θα έριχνε στην κόλαση ανθρώπους.
Δεύτερον, δε γίνεται να στέλνεις στην κόλαση κάποιον επειδή ήταν καλοφαγάς, δε συνάδει με την αγάπη και επειδή ξέρω ότι θα πεις οτι εκτος απο αγάπη ο Θεός είναι και δικαιοσύνη, όχι ούτε αγάπη ουτε δικαιο είναι να ρίχνεις έναν άνθρωπο στο καζάνι επ άπειρον επειδή απέτυχε σε μια απ τις εντολές σου.

Έπειτα πίστεψε με, πολλοί απ αυτούς που ξέρω έχουν μια χαρα ειρήνη μέσα τους, θα μου πεις βέβαια ότι δεν ξέρω τι έχουν μέσα τους, είναι φαινομενική κτλ αλλά θα σου πω ότι όταν εγώ βγω και διασκεδάσω νοιώθω πολύ περισσότερη χαρα και ειρήνη απ όταν κάτσω μέσα η παω στον εσπερινο.

Δηλητήριο το λες επειδή έτσι το βάφτισε ο Θεός τη συγκεκριμένη περίοδο, μη ξεχάσουμε ότι άλλα πράγματα είχε βαφτίσει ο Θεός αμαρτίες στην παλαια διαθήκη, παλλακιδες, αιμομιξίες, κατ εντολή σφαγές κτλ ήταν μια χαρα, και μετά έτσι επειδή ήθελε ξεβάφτισε τα μια χαρα και τα βάφτισε αμαρτίες, και πάλι ξέρω θα πεις ότι π.Χ ο άνθρωπος δεν ήταν ώριμος κτλ αλλά αυτό δείχνει ότι η τάδε αμαρτία δεν είναι απο μόνη της δηλητήριο αλλά δηλητήριο την κάνει ο Θεός βαφτίζοντάς την αμαρτία. Δεν γίνεται το να σφάξεις έναν άνθρωπο να είναι κακό και μετά επειδή το διέταξε ο αρχηγός να γίνεται αρετή ως υπακοή, η ειναι κακο η δεν είναι

Τα ευχάριστα πράγματα δεν χρειάζεται να είναι αρετή, είναι αυτό που λέει η λέξη απλά ευχάριστα...

Το παράδειγμα με τη μητέρα και το παιδί ήταν πιστεύω ατυχές, δε συγκρίνεται με την αστεία δυσάρεστη κατάσταση του να πεινάς με το ζόρι 40 μέρες γιατί έτσι, για να ελέγξεις και καλα το στομάχι σου και άντε το έκανες μια φορά, δύο φορές για να είσαι αρεστός στο Θεό, το να θέλει ο Θεός να σε βλέπει να υποφέρεις μια ζωή δε το λέω αγάπη

Δούλος Θεού έχει την πραγματική έννοια του δούλου για μένα γιατί σε περίπτωση ανυπακοής έρχεται τιμωρία κι όχι τιμωρία συνετισμού αλλά τιμωρία απ άπειρον, δεν είναι λοιπόν δουλεία αγάπης εφόσον συνοδεύεται απο τιμωρία

Το διάβολο τον δικαιολογώ εν μέρει που θέλει να κάνει κακό στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος ήταν στην ουσία η αιτία της πτώσης του μέσα από το πρίσμα του εγωισμού φυσικά
nniik
 

Re: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Unread postby yiannis » Mon May 26, 2014 5:34 pm

Πω πω βρε φίλε τα έχει μπερδέψει πολύ τα πράγματα.

nniik wrote:Το διάβολο τον δικαιολογώ εν μέρει που θέλει να κάνει κακό στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος ήταν στην ουσία η αιτία της πτώσης του μέσα από το πρίσμα του εγωισμού φυσικά


Φίλε δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ο διάβολος έπεσε πριν την δημιουργία του ανθρώπου. Ο λόγος είναι η υπερηφάνεια. Ήθελε να βάλει τον εαυτό του ψηλότερα Του Δημιουργού του. Ο άνθρωπος πλάστηκε μετά. Αιτία της πτώσης του διαβόλου δεν ήταν ο άνθρωπος αλλά η υπερηφάνεια του.

nniik wrote:Δούλος Θεού έχει την πραγματική έννοια του δούλου για μένα γιατί σε περίπτωση ανυπακοής έρχεται τιμωρία κι όχι τιμωρία συνετισμού αλλά τιμωρία απ άπειρον, δεν είναι λοιπόν δουλεία αγάπης εφόσον συνοδεύεται απο τιμωρία


Άκου. Εφόσον υπάρχει το κακό η ελευθερία πρέπει να περιορίζεται. Παρόλα αυτά είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ακόμα και το κακό. Η τιμωρία δεν έρχεται από τον Θεό αλλά από το ίδιο το κακό που κάναμε.

Σκέψου ότι στο μπαλκόνι σου έχεις κάγκελα. Αυτά τα κάγκελα περιορίζουν την ελευθερία σου. Αν εσύ θέλεις να πας όλο ευθεία τα κάγκελα σε σταματάνε. Παρόλα αυτά μπορείς να περάσεις και πάνω από τα κάγκελα. Αν όμως πέσεις κάτω και χτυπήσεις είσαι «δούλος του διαβόλου» με την έννοια ότι έκανες τραγική χρήση της ελευθερίας σου και τιμωρήθηκες από αυτό. Όχι από τον Θεό. Ο «δούλος του Θεού» περιόρισε την ελευθερία του να κάνει το κακό και αυτό τον έσωσε.

Βλέπεις τα πράγματα από λάθος οπτική γωνία. Δεν είναι κακό να φας το παγωτό. Είναι κακό μόνο αυτό να θες να κάνεις: να φας το παγωτό. Ο άνθρωπος έχει διπλή φύση. Αποτελείται από Σώμα αλλά και Πνεύμα. Όσα αναφέρεις παρηγορούν το σώμα. Το φαγητό το σεξ οι μπύρες τα ποτά, είναι η τροφή η παρηγοριά και η ευχαρίστηση του σώματος. Τίποτα από αυτά δεν απαγορεύεται.
Το κακό έρχεται όταν ο άνθρωπος ζει και αναπνέει την κάθε του στιγμή για να υπηρετεί το σώμα του και μόνο. Τότε το πνεύμα παραμελείται, ρυπαίνεται εξασθενεί και τελικά πεθαίνει. Τότε έρχεται η δυστυχία, το άγχος η λύπη και οι ψυχικές διαταραχές. Όλα αυτά είναι ασθένειες του πνεύματος, γι’αυτό και αποκαλούνται ψυχικές ασθένειες.

Τότε ο άνθρωπος μπαίνει σε φαύλο κύκλο. Προσπαθεί να γιατρέψει το ψυχικό άλγος υπηρετώντας ακόμα περισσότερο το σώμα. Ακόμα περισσότερο παγωτό ακόμα περισσότερο ποτό κ.ο.κ Το αποτέλεσμα; Ακόμα περισσότερο ψυχικό άλγος.
Στο τέλος της ζωής μας το σώμα επιστρέφει από εκεί που προήλθε: Στο χώμα. Το ίδιο και η ψυχή επιστρέφει από εκεί που προήλθε: Στο Κύριο. Ο Κύριος ούτε καν τότε δεν τιμωρεί κανέναν. Τοποθετεί την κάθε ψυχή ανάλογα με την κατάστασή της.
Μία βρόμικη και μαυρισμένη ψυχή δεν μπορεί από μόνη της να μπει στο φως. Καίγετε από μόνη της. Το σκοτάδι θέλει να πάει στο σκοτάδι. Εκεί όμως υποφέρει, όπως υποφέρει και αυτός που πήδηξε τα κάγκελα έπεσε κάτω και τσακίστηκε. Ο λάτρης της κακώς εννοούμενης ελευθερίας.

Ο Χριστός είναι ο Σωτήρας των ψυχών. Η Εκκλησία γιατρεύει τις ψυχές των ανθρώπων. Τι βρωμίζει την ψυχή; Η αμαρτία. Η ρυπαρότητα της ψυχής μέσω των μυστηρίων της Εκκλησίας φεύγει.

Έχεις πει ποτέ ψέματα; Σίγουρα. Όλοι το έχουμε κάνει. Το εξομολογήσε. «Πάτερ μία φορά είπα αυτό το ψέμα, την άλλη φορά το άλλο» κλπ. Τότε ανασταίνεται εκείνο το κομμάτι της ψυχής σου που είχε καλυφθεί από την αμαρτία του ψέματος. Αυτή είναι η πρώτη ανάσταση, που γιορτάζουμε το Μεγάλο Σάββατο το πρωί.

Όταν η ψυχή περάσει μέσα από το μυστήριο της εξομολόγησης, καθαρίζεται, δέχεται το Άγιο Πνεύμα και αναγεννιέται. Τότε ο άνθρωπος φροντίζει και το πνεύμα του εκτός από το σώμα του. Το Άγιο Πνεύμα που δέχεται η ψυχή είναι ευεργετικό για αυτήν διότι έρχεται απευθείας από τον Πλάστη και Δημιουργό της. Τότε αρχίζει και αποκτά την εσωτερική ειρήνη την χαρά και πολλά άλλα χαρίσματα και αρετές. Τότε ο άνθρωπος αρχίζει και αποκτά αγάπη, συμπάθεια, υπομονή, γαλήνη, και αρχίζει να εξαφανίζεται το άγχος ο πόνος και κάθε είδους ψυχικών διαταραχών. Τότε αρχίζει και αποκτά την δύναμη να μην αμαρτάνει διότι χωρίς την Θεία Χάρη είναι αδύνατο για τον άνθρωπο να μην αμαρτάνει. Αλλά και αν αμαρτήσει (που θα αμαρτήσει) πάλι θα προσφύγει στο πετραχήλι και πάλι θα καθαριστεί.

Έτσι πορεύεται ο χριστιανός. Δεν είναι ότι δεν πέφτει, είναι ότι σηκώνεται. «Το πέφτειν εστί ανθρώπινο, το επιμένειν εστί δαιμονικό». Ο διάβολος έχει τους «δούλους» μόνιμα κάτω. Μόνιμα δυστυχείς. Μπορεί να τους παρέχει παρηγοριά μόνο για το σώμα αλλά αυτό το κάνει για μεγαλώσει ακόμα περισσότερο τον πόνο της ψυχής.
Όταν λοιπόν μετά το θάνατο η ψυχή, καθαρή και φωτεινή επιστρέψει στον Δημιουργό της, θα καταταχθεί ανάλογα με την φύση της στο φως.

Μετά την Δευτέρα παρουσία ο Κύριος δεν θα είναι πια κρυμμένος από τους πολλούς όπως είναι τώρα αλλά θα είναι φανερός σε όλους με όλη του την Δόξα. Αυτό ξέρεις τι σημαίνει; Για άλλους κόλαση για άλλους παράδεισος.
Ο απόστολος Παύλος λέει ότι το ίδιο φως άλλους θα τους καίει και άλλους θα τους ενδυναμώνει. Ανάλογα με την κατάσταση της κάθε ψυχής.

Τα ένστικτα του σώματος που είναι η πείνα η δίψα κλπ που είναι τόσο έντονα τα ακούμε και τα υπηρετούμε με το παραπάνω. Τα ένστικτα της ψυχής που είναι η λύπη η δυστυχία το άγχος η ταραχή κλπ που είναι ακόμα εντονότερα γιατί τα αγνοούμε;
Μήπως γιατί έχουμε διαλέξει να είμαστε δούλοι λάθος κυρίου;

Μπορείς να φας το παγωτό, αλλά φρόντισε και την κατάσταση της ψυχής σου και αν πρέπει να σταματήσεις εκεί που είναι το κάγκελο σταμάτα. Δεν χάνεις την ελευθερία σου κερδίζεις την ζωή σου.
yiannis
 

PreviousNext

Return to ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest