ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

[Εφραίμ]

Ιερομόναχος π. Σάββας Αγιορείτης:
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: Ἡ θεραπεία τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία (σε κείμενο)

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 25-05-08.

Για εύκολη εκτύπωση του κειμένου κατεβάσετε την 47 σέλιδη ομιλία σε αρχείο pdf πατώντας ΕΔΩ http://www.ianos.net/ftp/o_rolos_tis_ekklisias.pdf ἤ καί ΕΔΩ http://www.scribd.com/doc/38123336/Ο-ΡΟΛΟΣ-ΤΗΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ-Ἡ-θεραπεία-τῆς-ψυχῆς-Ἱερομονάχου-Σάββα-Ἁγιορείτου

[Εφραίμ]

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ:
ΚΑΘΑΡΣΗ ΦΩΤΙΣΗ ΘΕΩΣΗ

[Εφραίμ]

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ:
Το σαράκι της ψυχής

Ομιλία του π. Σάββα Αγιορείτη στην Σχολή γονέων Κατερίνης με θέμα «Το σαράκι της ψυχής».

[XAPA]

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΑΟΡΑΤΟΥΣ " ΦΡΟΥΡΟΥΣ " ΤΩΝ ΝΑΩΝ...



Σέ πείσμα τών δαιμόνων πού στέκονται αόρατοι "μαυροφρουροί" μπροστά στίς Εκκλησίες σπέρνοντας λογισμούς αδιαφορίας καί ντροπής στον κόσμο πού περνάει ( μή μάς δούνε οί άλλοι καί μάς περάσουν θρησκόληπτους...), εμείς άς μπαίνουμε μέσα γιά ένα τουλάχιστον κερί, ή έστω άς κάνουμε πάντοτε συνειδητά τον σταυρό μας.

Τό παρακάτω περιστατικό δείχνει το τί ακριβώς συμβαίνει έξω από κάθε Εκκλησία, καί το γιατί κάποιες φορές δεν μπορούμε κι΄ εμείς ( φορτωμένοι από λογισμούς...) να κάνουμε ελεύθερα καί σωστά τον σταυρό μας...


Διηγείται ένας πιστός:

«Μια μέρα, βγαίνοντας από το ναό μαζί με τον π. Γαβριήλ, εκείνος έκανε το σταυρό του.

Μόλις απομακρυνθήκαμε μερικά μέτρα, στράφηκε ξαφνικά προς το ναό και άρχισε να… φτύνει!

Ύστερα, περνώντας έξω από μια ταβέρνα έκανε πάλι το σταυρό του.

Βέβαια αυτό το έκανε συχνά, αλλά δεν μπορούσα να το εξηγήσω και έτσι δεν συγκράτησα την περιέργεια μου:


— Γέροντα, γιατί όταν είστε κοντά στο ναό φτύνετε και όταν περνάτε έξω από την ταβέρνα κάνετε το σταυρό σας και προσεύχεστε;

— Αφού με ρωτάς από καρδιάς, θα σου πω. Αυτό όμως αφορά μόνον εμένα.

Γύρω από την εκκλησία στέκονται παρατεταγμένα σε τρεις σειρές τα δαιμόνια, γιατί δεν θέλουν να μπαίνει μέσα ο άνθρωπος.

Έτσι, όταν βγαίνω από το ναό και απομακρύνομαι λίγο, τα βλέπω και φτύνω...

Ενώ όποτε περνάω από την ταβέρνα βλέπω τους αγίους Αγγέλους να κλαίνε που μεθοκοπούν εκεί οι άνθρωποι, κι αρχίζω μαζί τους να προσεύχομαι ν’ αφήσουν την οινοποσία και να πάνε στο ναό.

Ο ναός συμβολίζει τον Ουρανό. Να περάσω από μπροστά του και να μην μπω μέσα;

Αν περάσεις μπροστά από την εκκλησία και κάνεις απλώς το σταυρό σου, σημαίνει ότι χαιρετάς τον Θεό και τον προσπερνάς.

Τότε τα δαιμόνια χαίρονται.

Γι’ αυτό πρέπει να διαπεράσεις τον κλοιό τους ή τουλάχιστον να πλησιάσεις την πόρτα του ναού και εκεί να κάνεις το σταυρό σου.

Αν δεν έχεις χρόνο, κάνε απλώς το σταυρό σου και ζήτησε από τον Κύριο συγχώρεση που δεν μπήκες μέσα».


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ . Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ (1929-1995) Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ.

orthodoxathemata

[Εφραίμ]

"Ενορία εν δράσει...":
«Χάνω το παιδί μου»

Στο "ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ", στο πλαίσιο των εκδηλώσεων "Ενορία εν δράσει..." του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, ο κ. Νίκος Σαμπαζιώτης, διευθυντής του Παιδικού Σταθμού και του Νηπιαγωγείου της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς φιλοξενεί και συζητά το θέμα «Χάνω το παιδί μου» με τον Φιλόλογο-Συγγραφέα, Παραγωγό του Ραδιοφωνικού Σταθμού "Πειραϊκή Εκκλησία" κ. Κωνσταντίνο Γανωτή.

http://www.youtube.com/watch?feature=pl ... WlomIYP2dg

[Εφραίμ]

Η κατά Θεόν και η δαιμονιώδης λύπη




«Οι επιπλήξεις, οι οποίες οδηγούν τον άνθρωπο σε απομόνωση και απογοήτευση, όλα τα κτυπήματα της συνειδήσεώς μας κατά της ζωής μας, κατά της αμαρτίας μας, στην πραγματικότητα είναι δαιμονιώδη, διότι «η κατά Θεόν λύπη ουκ επιτίθεται τω ανθρώπω», δεν τον επιπλήττει, δεν τον κτυπάει, δεν τον κατακεραυνώνει, δεν τον πετάει στην κόλαση. Του δίνει παρηγοριά, θάρρος, ειρήνη, κουράγιο, ανάνηψη. Του λέγει, «μη φοβού, δεύρο, πάλιν», άρχισε πάλι από την αρχή. Δεν ασχολείται με την πτώση, αλλά την ξεχνάει και προτρέπει την ψυχή να πορευθεί και πάλιν προς τον Χριστό. Διότι γνωρίζει ότι ο άνθρωπος είναι αδύναμος και δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο, παρά μόνον να αμαρτάνει, γι’ αυτό και τον ενδυναμώνει.
Το σατανικό πνεύμα της λύπης προκαλεί στον άνθρωπο άγχος, αγωνία, στενοχώρια, κατάθλιψη και πέσιμο στα ίδια αμαρτήματα. Η δαιμονιώδης λύπη είναι αποτέλεσμα και ένδειξη αμετανοησίας, φρικτού εγωισμού, δαιμονίου που κρύβεται μέσα μας. Αντίθετα, η κατά Θεόν λύπη έρχεται σαν δροσιά, σαν συντροφιά, σαν ένα χαμόγελο, σαν μια ξεκούραση μέσα στη ζωή μας, μας δίνει δύναμη, χαρά, κουράγιο. Νοιώθουμε σαν να μην κάναμε τίποτε, σαν να αρχίζουμε τώρα την ζωή μας. Γι’ αυτό λέγει: Πρόσεξε, μην παραδίδεσαι στην ήττα της λύπης. Αφήσου μόνον στην κατά Θεόν πνευματική λύπη, τουτέστιν στην πανήγυρη της καρδιάς η οποία ευφραίνεται για την μετάνοια και την θεία ζωή».

Βιβλίο: «ΛΟΓΟΙ ΑΣΚΗΤΙΚΟΙ-Αββά Ησαία», Αρχιμ. Αιμιλιανού Αγιορείτου Σιμωνοπετρίτου



Πηγή: http://agiabarbarapatras.blogspot.gr/20 ... _7082.html

[zenjt]

“Αν οι δαίμονες εμφανίζονται ως άγγελοι…”του Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ.Ε: Αν οι δαίμονες εμφανίζονται ως άγγελοι και λένε τα πράγματα που θα έλεγαν οι άγγελοι, τότε πως μπορεί κανείς να διακρίνει ποια είναι η αλήθεια; Α: Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Πρέπει να ταπεινωθείς πρέπει να είσαι σε μια κατάσταση όπου θα θέλεις την αλήθεια του Θεού, κι όχι να ψάχνεις για «εμπειρίες».
Φυσικά, θα έλεγα να γίνεις ένας Ορθόδοξος Χριστιανός και να ανακαλύψεις όλους τους κανόνες που κατευθύνουν μια χριστιανική ζωή. Αυτό βοηθά, παρ’ ότι …δεν είναι εγγύηση γιατί μπορείς να πλανηθείς και ως Ορθόδοξος Χριστιανός επίσης.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας παρέχουν βασικές συμβουλές. Για παράδειγμα, λένε ότι, αν κάποιος εμφανιστεί σε σένα ως άγγελος φωτός, δείξε δυσπιστία. Ο Θεός δεν θα σε επικρίνει αν θέλει πραγματικά να εμφανιστεί σε σένα κι εσύ Τον απορρίπτεις, επειδή αν πραγματικά θέλει να σου στείλει κάποιο μήνυμα, θα έρθει ξανά και θα βρει έναν τρόπο να σε πλησιάσει. Στην πραγματικότητα, σε επαινεί που είσαι δύσπιστος, επειδή δεν θέλεις να πέσεις σε πλάνη.

Αυτοί που είναι σε πιο προοδευμένη πνευματική κατάσταση, με περισσότερη πείρα σ’ αυτά τα πράγματα, έχουν δράσει με άλλους τρόπους. Έχουμε ένα παράδειγμα από τον βίο του αγίου Αντωνίου του Μεγάλου, ο οποίος έβλεπε δαίμονες όλη την ώρα. Όταν τον ρώτησαν πως μπορούσε να διακρίνει τα πνεύματα, είπε, «Όταν εμφανίζεται ένας άγγελος, νιώθω πολύ ήρεμος, ενώ όταν εμφανίζεται ένας δαίμονας, ακόμα κι αν μοιάζει σαν άγγελος, νιώθω μια ενόχληση». Πάντως αυτή είναι μια πολύ επικίνδυνη προσέγγιση για αρχάριους, γιατί μπορεί να νιώθετε πολύ ήρεμος και με τους δαίμονες αν δεν έχετε πείρα.

Η βασική απάντηση στο ερώτημά σας είναι και πάλι, το να μπείτε στην τάξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Καθώς θα διαβάζετε συμβάντα σαν αυτά του αγίου Νικήτα και δείτε πως παρουσιάζουν τον εαυτό τους οι δαίμονες, τότε μπορείτε συχνά, μόνο με το που θα γνωρίζετε ένα τυπικό τρόπο με τον οποίο προσπαθούν να σας κοροϊδέψουν, να αποκρούσετε μια πλάνη στη στιγμή.

[Εφραίμ]

Μελέτα τα πάθη του Κυρίου - Αρχιμανδρίτης Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης.



* * *

Η μελέτη του Εσταυρωμένου - Αρχιμανδρίτης Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης.

[Εφραίμ]

Αρχιμανδρίτης Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης: Οι γήινες ανέσεις είναι η καταδίκη της ψυχής.

Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μονή Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σάρωφ Τρικόρφου Φωκίδος την Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014.

[Εφραίμ]

Αγιορείτης Γέρων Νίκων, ομιλία (στα Ελληνικά) στη Γερμανία. (06.05.2015)