Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

[XAPA]

ΠΑΤΗΡ ΘΑΔΔΑΙΟΣ:

Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, αυτός δεν στεναχωριέται για τίποτε!


Για να διαφυλάξει κανείς την ψυχική του γαλήνη πρέπει να απομακρύνει από τον εαυτό του τις σκοτεινές σκέψεις.

Πρέπει να φροντίζουμε να έχουμε χαρούμενη διάθεση και όχι στενάχωρη.

Μόνο, αν σταματήσουμε να κατηγορούμε τούς άλλους θα αποκτήσουμε ψυχική γαλήνη.

Ό λυπημένος άνθρωπος δεν μπορεί να ανυψώσει το νου του στον Θεό ούτε μπορεί ποτέ να κάνει καθαρή προσευχή.

Όποιος νικάει τα πάθη του αυτός νικάει και τη λύπη του, ενώ όποιος νικιέται από τα πάθη του δεν μπορεί να

γλυτώσει τις χειροπέδες της λύπης.


Όποιος αγαπάει τα υλικά αγαθά είναι αδύνατον να μην νιώσει τη λύπη.

Αντίθετα όποιος περιφρονεί τα κοσμικά αγαθά είναι πάντα χαρούμενος.

Όποιος συνεχώς προσπαθεί να γνωρίσει τον Ίδιο τον εαυτό του δεν έχει χρόνο να κατηγορεί τούς άλλους.

Κατηγόρησε πρώτα τον εαυτό σου και έτσι στη συνέχεια θα πάψεις να κατηγορείς τούς άλλους.

Για να πάψεις να κατηγορείς τούς άλλους πρέπει πρώτα να προσέξεις τις σκέψεις σου και τα έργα σου.


Καλό είναι να μην λαμβάνουμε σκέψεις από κανέναν άνθρωπο.

Απέναντι προς όλα τα κοσμικά πρέπει να είμαστε νεκροί.

Όταν οι άνθρωποι μας επαινούν πρέπει να έχουμε ξεκάθαρη γνώμη ότι δεν αξίζουμε τον έπαινο και τα ωραία λόγια.

Αντίθετα καλό είναι απέναντι σέ όλους να μειώνουμε τον εαυτό μας όπως το λέει ό Άγιος Ισαάκ ό Σύρος:

Υποτιμά τον εαυτό σου και θα νιώσεις την δόξα του Θεού μέσα σου.


Όταν ό Άγιος Παΐσιος παρακαλούσε τον Κύριο να τον ελευθερώσει από τον θυμό του, ό Κύριος του είπε:

Αν θές να νικήσεις τον θυμό σου και την οργή σου τότε μην επιθυμήσεις τίποτε κακό, μην μισήσεις κανέναν αλλά

και μην υποτιμήσεις κανέναν.


Πώς θα καταλάβουμε αν ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού ή όχι;

Να ορίστε πώς.

Αν στενοχωριέσαι για οτιδήποτε, αυτό σημαίνει πώς δεν άφησες τον εαυτό σου ολόκληρο στο θέλημα του Θεού,

παρόλο πού εξωτερικά φαίνεται ότι το έκανες.

Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, αυτός δεν στεναχωριέται για τίποτε!

Όταν ο τέτοιου είδους άνθρωπος έχει κάποια ανάγκη, παρακαλάει τον Θεό.

Αν δεν πάρει αυτό πού ζητάει, μένει ήσυχος, πράος σαν να το πήρε.

Ή ψυχή πού αφέθηκε στο θέλημα του Θεού τίποτε δεν φοβάται.

Δεν φοβάται ούτε τις απειλές, ούτε τούς ληστές και για όλα όσα του συμβαίνουν λέει:

Έτσι ήταν το θέλημα του Θεού.

Ακόμη και για την αρρώστια ό ήσυχος άνθρωπος σκέφτεται πώς και αυτή ή αρρώστια θα με βοηθήσει σέ κάτι,

μου είναι χρήσιμη για κάτι, αλλιώς δεν θα μου την έστελνε ό Θεός.

Έτσι φυλάγουμε την ηρεμία, την γαλήνη και στην ψυχή και στο σώμα μας.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΘΑΔΔΑΙΟΥ ΒΙΤΟΒΝΙΤΣΑΣ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ

pentapostagma

[XAPA]

Γερόντισσα Γαβριηλία: Τα νεύρα είναι εγωισμός



Όταν αγαπάς τον Κύριο, τότε έχεις υπομονή στο Άγιο Θέλημα Του.

Αν έχεις όμως υπομονή χωρίς αγάπη, τότε είσαι σαν Στρατιώτης του Χίτλερ.


Μόνο…

Χρειαζόμαστε Υπομονή στα βέλη του πονηρού, Επιμονή στο σπάσιμο του Εγώ και Υποταγή στο

Άγιο Θέλημα Του Θεού. Μόνο μ’αυτά μπορούμε να προχωρήσουμε. Τα νεύρα είναι Εγωισμός.


Μόνο οι κομπλεξικοί θέλουν πάντα να επιβάλλονται.

Από την κουταμάρα καλύτερη η βουβαμάρα.

Η δύναμη του σκότους περιμένει ευκαιρία.

Ας μη μιλούμε, για να μην μετανοιώνουμε.

Όταν μιλάμε και μας διακόπτουν να μην συνεχίζουμε.

Θα πει ότι δεν έπρεπε να ακουστεί αυτό που θα λέγαμε.

Το κάνουν οι Άγγελοι.


Ένα πράγμα που δεν είναι ωραίο ούτε να το ξανασκεφτείς ούτε να το πεις σε κανένα…

Όσο συζητάμε ένα γεγονός, τόσο αυτό μένει στην ζωή μας, ενώ κανονικά θα έφευγε στην ώρα του…

Πρέπει να ξέρουμε πότε να σωπαίνουμε και πότε να φεύγουμε από εκεί που είμαστε…


Να αγαπήσεις τον άλλον χωρίς να τον κρίνεις, όπως σου τον παρουσιάζει κι όπως τον αγαπά Εκείνος.

Τότε, θα σε βοηθήσει ο Θεός και θα παραβλέψει τα δικά σου παραπτώματα.


Ο κόσμος είναι φτωχός σε αγάπη. Όλοι ψάχνουν την αγάπη, αλλά όταν τους πλησιάζει, δεν την αναγνωρίζουν

γιατί ποτέ τους δεν την αισθάνθηκαν. Φτωχέ Κόσμε!



Γερόντισσα Γαβριηλία

iliaxtida

[XAPA]

Αγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης - Τι θέλει το Άγιο Πνεύμα;


- Και τώρα το Άγιο Πνεύμα θέλει να μπει στις ψυχές μας, όπως και τότε, αλλά σέβεται την

ελευθερία μας, δε θέλει να την παραβιάσει.

- Περιμένει να του ανοίξουμε μόνοι μας την πόρτα και τότε θα μπει στην ψυχή μας και θα την μεταμορφώσει.

- Όταν έρθει και κατοικήσει σ όλο το χώρο της ψυχής μας ο Χριστός, τότε φεύγουν όλα τα προβλήματα, όλες

οι πλάνες, όλες οι στενοχώριες.

Τότε φεύγει και η αμαρτία.



talantoblog

[XAPA]

Γέροντας Κλεόπας: ο καρκίνος οφείλεται στη λαθεμένη εικόνα μας για τον Θεό



Πάτερ Κλεόπα, εδώ καθημερινά καταφθάνουν άνθρωποι απ΄όλο τον κόσμο για να σας δούν. Ποιες είναι οι εμπειρίες κι οι εντυπώσεις σας~

-To ότι εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα.

Αν κι είμαστε βαφτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε.

Με πόνο και θλίψη βλέπω καθημερινά ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε φτιάξει για τον Θεό μια εικόνα περίεργη κι απαράδεκτη.

Μια εικόνα που δεν συμβιβάζεται με τα Ευαγγέλια και τα βιβλία τα ιερά που τον Θεό τον προσδιορίζουν ως

άβυσσο ευσπλαχνίας και αγάπης.

Σχεδόν το 99% όσων έρχονται εδώ φαντάζονται τον Θεό σαν ένα ανώτερο όν που επιφυλάσσει στον άνθρωπο μόνο

θυμούς, οργές, ποινές αλλά σπάνια καλωσύνες.

Εγώ δεν είμαι γιατρός αλλά τσοπάνος, πιστεύω όμως πως η αιτία του καρκίνου εκεί βρίσκεται: στη λαθεμένη εικόνα

που ο άνθρωπος έφτιαξε μέσα του για τον Θεό.



Δηλαδή αν εμείς οι άνθρωποι μετασχηματίσουμε την αντίληψη που έχουμε σήμερα για τον θεό, αν αλλάξουμε την εικόνα που φτιάξαμε μέσα μας για τον Δημιουργό, τότε βρέθηκε το φάρμακο και θεραπεύτηκε ο καρκίνος

- Ναι .Τον καρκίνο τον δημιουργούν οι τύψεις, τα άγχη και οι φοβίες, οι ανησυχίες και οι αποστασίες ,

οι αμφιβολίες, οι θλίψεις κι οι στενοχώριες.

Ο καρκίνος μπήκε στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος δεν άφησε μέσα του χωρο για να μπεί ο Θεός.

Αν νοιώσεις μέσα στις φλέβες σου τον Θεό, τότε ηρέμησες. Αυτό ειναι το φάρμακο τού καρκίνου.

Αρκει να πιστέψει πως είναι πλασμένος απ τον Θεό με αγάπη κι ότι ο Θεός έχει για τον καθένα μας ένα σχέδιο.

Άραγε ποιος ξέρει τι σχέση να έχουν οι ανθρώπινες πτώσεις μ΄αυτό το σχέδιο του Θεού...

Άλλωστε μη ξεχνάμε , όλοι μας είμαστε παραβάτες κι εγκληματίες , αφού δεν υπάρχει άνθρωπος που να

τηρεί στ΄αλήθεια τούς όρους τού Νόμου.

Αν ο πόρνος, ο μοιχός, ο εγκληματίας πιστέψει και πεί στον Θεό

«Θεέ μου, Συ που μ΄έφτιαξες μ΄ένα τόσο φτηνό υλικό. Κάνε με τούτο να το χωνέψω», το πρόβλημα λύθηκε.

Ο άνθρωπος ο αμαρτωλός θα συνειδητοποιήσει ότι είναι πάροικος πάνω στη γη κι ότι γι αλλού είναι ο προορισμός του.

Τό άσχημο είναι ότι δεν μάθαμε να δεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως ακριβώς είναι, και το χειρότερο ότι δεν

συνηθίσαμε αυτό τον αμαρτωλό εαυτό να τον διατηρούμε σε επαφή με τον Ουρανό.

Γι αυτό και ο καρκίνος θερίζει



από το βιβλίο του Τάσου Μιχαλά «Η Ορθοδοξία στη χώρα τού Τσαουσέσκου» εκδ.Επτάλοφος , Αθήνα 1982

ahdhoni

[XAPA]

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: «Ποια είναι η πνευματική Ελεημοσύνη»



~ Κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του ο Χριστός μας θα μακαρίσει και θα καταδικάσει.

Θα μακαρίσει τους εκ δεξιών Του, γιατί έδωσαν ελεημοσύνη και έδειξαν αγάπη και θα καταδικάσει τους

εξ αριστερών, γιατί ήταν στερημένοι αυτών των αρετών.


Η ελεημοσύνη ανεβαίνει μέχρι το θρόνο του Θεού και κατεβάζει το έλεος του Θεού στον άνθρωπο.

Έλεος προσφέρει, έλεος βρίσκει,

αγάπη σκορπά, αγάπη δέχεται.

Δεν χρειάζεται να έχουμε πολλά πράγματα, για να ελεήσουμε.

Και κάτι ελάχιστο να προσφέρουμε με αγάπη, πολύ μετρά ενώπιον του Θεού.

Γι’ αυτό με όσες δυνάμεις έχουμε, ας βοηθούμε κι ας ελεούμε.


Ο Αβραάμ ήταν ο πιο πλούσιος άνθρωπος στην εποχή του, αλλά και ο πιο πλούσιος στην ελεημοσύνη.

Όπως ήταν η καρδιά του, ήταν και το χέρι του.

Ο Χριστός μας είπε ότι αν έχουμε προαίρεση και προσφέρουμε κάτι στον αδελφό, αυτό θα μας το οφείλει στον

ουρανό και θα μας το αντιπροσφέρει χιλιαπλάσιο.


Εδώ στη γη δίνουμε δεκάρες μπροστά στα καλά, που μας δίνει ο Θεός.

Καταθέτουμε εδώ, για να τα βρούμε επάνω.

Άλλωστε μήπως έχουμε κάτι δικό μας; «Τα σα εκ των σων».

Αυτά που δίνουμε είναι από αυτά που μας δίνει ο Θεός.


Ελεημοσύνη δεν εννοείται μόνο το να προσφέρεις κάτι το υλικό, αλλά μεγαλύτερη αξία έχει το να προσφέρεις

κάτι το πνευματικό.


Ποια είναι αυτή η πνευματική ελεημοσύνη;

Είναι όταν συγχωρώ έναν εχθρό μου.

Αντί να τον καταδικάσω, τον ελεώ, δεν τον κατηγορώ, δεν τον μισώ, αλλά προσεύχομαι γι’ αυτόν.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη ελεημοσύνη, που μπορεί να κάνει ένας χριστιανός.


…Υπάρχουν κι άλλα είδη πνευματικής ελεημοσύνης. Φερ’ ειπείν βοηθώ σωματικά έναν άνθρωπο,

που δεν μπορεί να εργασθεί ή να εξυπηρετηθεί.

Υπάρχουν τόσοι ασθενείς, τόσοι αδελφοί μας, που έχουν ανάγκη από συμπαράσταση.

Πηγαίνω και παρηγορώ τον απελπισμένο.


Όλοι υποφέρουν από σκέψεις, από λογισμούς, από ψυχολογικά προβλήματα· κι όλοι έχουν ανάγκη από την

ελεημοσύνη ενός καλού λόγου, ενός λόγου παρηγοριάς.

Επισκέπτομαι τους φυλακισμένους, τους αρρώστους, τους ανήμπορους, τα γεροντάκια.

Οδηγώ έναν αμαρτωλό στο εξομολογητήρι κι εκεί συγχωρούνται οι αμαρτίες του και γίνεται άξιος της αιωνίου ζωής.

Ειρηνεύω ένα ζευγάρι, που κινδυνεύει να διαλυθεί ο γάμος του, και δεν χωρίζει.

Βοηθώ κάποιον άλλο να κάνει μια καλή πράξη ελεημοσύνης.


Και πάνω απ’ όλα αυτά, πνευματική ελεημοσύνη είναι η προσευχή που κάνουμε για όλους αυτούς τους

αδελφούς μας και ιδιαίτερα για τους εχθρούς μας…


Ας ευχαριστήσουμε από την ψυχή μας τον Θεό, που μας αξίωσε να είμεθα Ορθόδοξοι Χριστιανοί και να

έχουμε αυτή τη δυνατότητα να ελεούμε και να αγωνιζόμαστε για να βρεθούμε στη Δόξα Του αιώνια μαζί του. Αμήν.



*(Απόσπασμα από ομιλία σε σύναξη Χριστιανών στο εξωτερικό).


από το βιβλίο: «Πνευματικές Ομιλίες» – Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεϊτου (Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη).

[XAPA]

Με τη ματιά ἑνός Ἁγίου..



" Όλη μου η ευτυχία ή η δυστυχία εξαρτάται από τους λογισμούς μου και από τις διαθέσεις της καρδιάς μου.

Αν οι λογισμοί κι οι διαθέσεις μου είναι σύμφωνα με την αλήθεια του Θεού, με το θέλημά Του, τότε είμαι

αναπαυμένος, γεμάτος θείο φως, χαρά κι ευλογία.

Αν όχι, τότε είμαι ανήσυχος, γεμάτος με πνευματικό και ψυχοφθόρο σκότος, νιώθω να με βαραίνει η απόγνωση.

Αν μεταβάλλω τελείως τους απατηλούς κι ακάθαρτους λογισμούς και τις διαθέσεις της καρδιάς μου και τους κάνω

αληθινούς και θεάρεστους, τότε αποκτώ πάλι ανάπαυση κι ευλογία.


Ο πλησίον μου είναι μια ύπαρξη με ίσα δικαιώματα μαζί μου.

Είναι ένας άνθρωπος σαν και μένα, πλασμένος κατ’ εικόνα Θεού.

Κι αφού είναι σαν και μένα, πρέπει να τον αγαπώ όπως αγαπώ και τον εαυτό μου.

«Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν» (Ματθ. κβ΄ 39).

Πρέπει να τον φροντίζω και να τον προσέχω όπως προσέχω τη σάρκα και το αίμα μου, να του φέρομαι στοργικά,

ευγενικά, καλοσυνάτα, να του συγχωρώ τις αστοχίες όπως θα συγχωρούσα και τις δικές μου, όπως θα ‘θελα να

συγχωρήσουν κι οι άλλοι τα σφάλματά μου και να μου φέρονται με συγκατάβαση.


Δηλαδή, όπως θα ‘θελα οι άλλοι άνθρωποι να μην παρατηρούν τα λάθη μου, σαν να μην υπάρχουν,

ή να τα αγνοούν με ευγένεια, με καλοσύνη και μεγαλοψυχία, το ίδιο πρέπει να κάνω κι εγώ στον αδελφό μου.

Ο σαρκικός άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει την ευλογία και την πνευματική ευφροσύνη που

απολαμβάνουμε με την προσευχή και την άσκηση της αρετής.

Ούτε στο ελάχιστο δεν μπορεί να κατανοήσει τι ευλογία και ποια μακαριότητα μάς περιμένει στον άλλο κόσμο.

Δε γνωρίζει τίποτα υψηλότερο από την επίγεια σαρκική χαρά.


Τις μέλλουσες ευλογίες τις λογαριάζει φαντασίες. Ο πνευματικός άνθρωπος όμως γνωρίζει εμπειρικά την ευλογία

που νιώθει η ενάρετη ψυχή, γιατί η καρδιά του προγεύεται από τώρα τη μέλλουσα μακαριότητα.

Όσο περισσότερο προοδεύει στην πνευματική ζωή ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο πνευματοποιείται.

Αρχίζει σιγά σιγά να βλέπει παντού το Θεό, την ύπαρξη της δύναμής Του σε όλα τα πράγματα.

Βλέπει παντού και πάντα τον εαυτό του να κατοικεί στο Θεό, να εξαρτάται απ’ Αυτόν ακόμα και στα πιο

παραμικρά πράγματα.

Αντίθετα, όσο περισσότερο ο άνθρωπος είναι δοσμένος στο σαρκικό τρόπο ζωής, τόσο περισσότερο σαρκικός γίνεται.

Δε βλέπει παντού το Θεό. Δεν Τον βλέπει ούτε και στα πιο θαυμαστά επιτεύγματα της θείας Του δύναμης.

Το μόνο που βλέπει παντού είναι σάρκα και ύλη.

Στα δικά του μάτια ο Θεός δεν υπάρχει ποτέ και πουθενά. (πρβλ. Ψαλμ. 35: 2). ".



Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης


agiosmgefiras

[XAPA]

Για όταν θα έρθει η πείνα...



[…] Μου είχε διηγηθή ο Γερο-Σάββας, ο Φιλοθεΐτης, ότι με την μεγάλη πείνα του 1917 οι Ιβηρίτες,

βλέποντας τις αποθήκες της Μονής να αδειάζουν, είχαν ελαττώσει την φιλοξενία.

Μάλιστα, ένας Προϊστάμενος τσιγκούνης επέμενε, και την έκοψαν τελείως.

Επόμενο ήταν και ο Χριστός να σταματήση κάθε ευλογία Του.

Τότε άρχισαν να πεινάνε οι Πατέρες και να παραπονιούνται στον Χριστό και στην Παναγία, που δεν φρόντιζαν

την Μονή τους. Δυστυχώς, δεν είχαν καταλάβει το σφάλμα τους.


Μια μέρα, λοιπόν, παρουσιάσθηκε ο Χριστός στον Πορτάρη της Μονής, σαν φτωχός, και του ζήτησε λίγο ψωμί.

Ο Πορτάρης λυπημένος του λέει:

– Δεν έχουμε, αδελφέ μου, γι’ αυτό και κόψαμε την φιλοξενία.

Περίμενε όμως λίγο να σου φέρω αυτό το κομματάκι που έχω στο κελλί μου για τον εαυτό μου.

Έτρεξε, πήγε στο κελλί του και του έφερε το ψωμί που είχε για τον εαυτό του και του το έδωσε.

Έβλεπε όμως το πρόσωπο του Φτωχού να λάμπη.


Αφού λοιπόν πήρε ο Φτωχός εκείνος το ψωμί, λέει στον Πορτάρη:

– Ξέρετε γιατί ήρθε αυτή η δυστυχία στην Μονή;

Επειδή διώξατε από το Μοναστήρι δύο: τον «δότε» και τον «δοθήσεται».

Μετά από αυτά τα λόγια έγινε άφαντος, σκορπίζοντας μια λάμψη που θάμπωσε τον Πορτάρη.

Τάχασε τότε ο Πορτάρης και φοβισμένος έτρεξε στους Προϊσταμένους της Μονής και διηγήθηκε το γεγονός.

Οι Πατέρες στην αρχή βασάνιζαν το μυαλό τους να θυμηθούν ποιους ανθρώπους έδιωξαν.

Μετά όμως κατάλαβαν ότι εκείνος ο φτωχός ήταν ο Χριστός και εννόησαν και τα Ευαγγελικά Του λόγια:

δότε και δοθήσεται υμίν.

Μετανόησαν αμέσως για το σφάλμα τους, και, μόλις άρχισαν να δίνουν από το υστέρημα τους στους φτωχούς,

κατέφθασαν και οι πλούσιες ευλογίες του Θεού.


Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

«Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα»


saintpanteleimonchania

[xtisa]

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ

Το θαύμα έλαβε χώρα στο τελευταίο τρομοκρατικό χτύπημα των τζιχαντιστών στην Αίγυπτο σε χριστιανούς που πραγματοποιούσαν προσκυνηματική εκδρομή.

Διηγείται η κυρία στο βίντεο οτι όταν εισήλθαν οι τζιχαντιστές μέσα στο λεωφορείο και αφού σκότωσαν το σύζυγο και άλλα μέλη της οικογενείας της, προσπάθησαν να τραβήξουν με τη βία το μικρό της παιδί που είχε στην αγκαλιά της, τον Μηνά. Την ώρα όλων αυτών των βίαιων γεγονότων ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά της ένας ψηλός άνδρας με πολύ όμορφο πρόσωπο και με έντονα πράσινα μάτια του οποίου η μορφή δε θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη. Ενώ όλοι οι υπόλοιποι φορούσαν κουκούλες στα πρόσωπα, μόνο εκείνος το είχε ακάλυπτο. Την πιάνει από το χέρι και με σταθερή φωνή της λέει: Μη φοβάσαι, θα φύγουν. Μην αφήσεις το παιδί από τα χέρια σου διότι θα το σκοτώσουν. Όταν σου ζητήσουν τα χρυσαφικά να τους τα δώσεις αμέσως. Γυρνά αμέσως προς τον τζιχαντιστή που τραβούσε το παιδί και με μια κίνηση του χεριού του τού λέει να της αφήσει το παιδί και αμέσως αφήνει το παιδί. Ύστερα ανεβαίνουν και άλλοι τρομοκράτες και της λένε να βγάλει και να τους δώσει όλα τα χρυσαφικά που είχε επάνω της και φύγανε.

Μετά από μέρες στο νοσοκομείο, την πληροφόρησαν για ένα όραμα που είδε μια άγνωστη ηλικιωμένη γυναίκα σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Αιγύπτου. Η πρώτη κυρία δεν είχε μιλήσει ακόμη σε κανέναν για το περιστατικό αυτό.

Πήγαίνοντας λοιπόν η ηλικιωμένη κυρία στην εκκλησία για να προσευχηθεί την ημέρα της επίθεσης και κάτω από την εικόνα του Χριστού την πήρε ο ύπνος και βλέπει σαν σε όραμα όλο το σκηνικό της επίθεσης και ανάμεσα σε εκείνο το χάος διακρίνει τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό να πέρνει ο Ίδιος από το χέρι τις ψυχές των σφαγιασθέντων νεομαρτύρων και να τους ανεβάζει ψηλά. Είπε επίσης οτι πήγε σε μια κυρία και αφού της έπιασε το χέρι της χάρισε το παιδί της.

Όλα αυτά χωρίς να γνωρίζονται και από πολύ μακρινές αποστάσεις.
Με αφορμή αυτην την αποκάλυψη της ηλικιωμένης, θυμήθηκε και η μητέρα τον άνδρα αυτόν που της μίλησε και της έσωσε το παιδί και το διηγείται δημοσίως έχοντας σώας τας φρένας και πλήρη συναίσθηση.

π. Γεώργιος Χριστοδούλου

[xtisa]

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ

Το θαύμα έλαβε χώρα στο τελευταίο τρομοκρατικό χτύπημα των τζιχαντιστών στην Αίγυπτο σε χριστιανούς που πραγματοποιούσαν προσκυνηματική εκδρομή.

Διηγείται η κυρία στο βίντεο οτι όταν εισήλθαν οι τζιχαντιστές μέσα στο λεωφορείο και αφού σκότωσαν το σύζυγο και άλλα μέλη της οικογενείας της, προσπάθησαν να τραβήξουν με τη βία το μικρό της παιδί που είχε στην αγκαλιά της, τον Μηνά. Την ώρα όλων αυτών των βίαιων γεγονότων ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά της ένας ψηλός άνδρας με πολύ όμορφο πρόσωπο και με έντονα πράσινα μάτια του οποίου η μορφή δε θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη. Ενώ όλοι οι υπόλοιποι φορούσαν κουκούλες στα πρόσωπα, μόνο εκείνος το είχε ακάλυπτο. Την πιάνει από το χέρι και με σταθερή φωνή της λέει: Μη φοβάσαι, θα φύγουν. Μην αφήσεις το παιδί από τα χέρια σου διότι θα το σκοτώσουν. Όταν σου ζητήσουν τα χρυσαφικά να τους τα δώσεις αμέσως. Γυρνά αμέσως προς τον τζιχαντιστή που τραβούσε το παιδί και με μια κίνηση του χεριού του τού λέει να της αφήσει το παιδί και αμέσως αφήνει το παιδί. Ύστερα ανεβαίνουν και άλλοι τρομοκράτες και της λένε να βγάλει και να τους δώσει όλα τα χρυσαφικά που είχε επάνω της και φύγανε.

Μετά από μέρες στο νοσοκομείο, την πληροφόρησαν για ένα όραμα που είδε μια άγνωστη ηλικιωμένη γυναίκα σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Αιγύπτου. Η πρώτη κυρία δεν είχε μιλήσει ακόμη σε κανέναν για το περιστατικό αυτό.

Πήγαίνοντας λοιπόν η ηλικιωμένη κυρία στην εκκλησία για να προσευχηθεί την ημέρα της επίθεσης και κάτω από την εικόνα του Χριστού την πήρε ο ύπνος και βλέπει σαν σε όραμα όλο το σκηνικό της επίθεσης και ανάμεσα σε εκείνο το χάος διακρίνει τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό να πέρνει ο Ίδιος από το χέρι τις ψυχές των σφαγιασθέντων νεομαρτύρων και να τους ανεβάζει ψηλά. Είπε επίσης οτι πήγε σε μια κυρία και αφού της έπιασε το χέρι της χάρισε το παιδί της.

Όλα αυτά χωρίς να γνωρίζονται και από πολύ μακρινές αποστάσεις.
Με αφορμή αυτην την αποκάλυψη της ηλικιωμένης, θυμήθηκε και η μητέρα τον άνδρα αυτόν που της μίλησε και της έσωσε το παιδί και το διηγείται δημοσίως έχοντας σώας τας φρένας και πλήρη συναίσθηση.

π. Γεώργιος Χριστοδούλου