Δεν εχω καμια προθεση να χαλασω το θεμα αλλά θα παρεμβω με την γνωστη μου μη-διακριση και μη-λεπτοτητα.
Καταλαβαινω την απηχηση στους νεαρους κυριως, με την προσπαθεια χρησης νεανικων εκφρασεων και το χιουμορ, καθως και την απηχηση στις γυναικες με τον ποιητικο, ρομαντικο και ευαισθητο λογο. Καλα ολα αυτα, και ο πατερ λεει ωραια και ωφελιμα πραγματα αλλά δεν γινεται να μην δω τον κινδυνο. Θα μου πειτε και ποιος εισαι εσυ? Αναγνωστης ειμαι που μου βαρεσε το καμπανακι.
Εχεις μάθει να 'σαι ευχαριστημένος, αναπαυμένος, ικανοποιημένος; Τότε είσαι άνθρωπος του Χριστού! Καταλαβαίνεις τον αδελφό σου και τις ανάγκες του; Πιάνεις τις ανάγκες του άλλου; Εχεις αυτή την ευαισθησία να καταλάβεις ότι ο άντρας σου αυτή τη στιγμή θέλει λίγη στοργή; Το 'χεις καταλάβει; Εχεις καταλάβει ότι θέλει λίγη καλοσύνη; Εσύ όμως έχεις χρόνια να του δείξεις στοργή. Εχει μήνες να πάρει ένα σου χάδι. Το 'χεις καταλάβει αυτό; Κατά τα άλλα όμως λες ότι είσαι του Χριστού! Και λες ότι πήγες και λειτουργία, πήγες και αγρυπνία, πήγες και λιτανείες και είδες και θαύματα. Αυτό όμως δεν θα είναι θαύμα; Οταν σε δει να δείχνεις καλοσύνη!
Μια γυναίκα έχασε τον άντρα της. Την άφησε αυτός κι έφυγε. Και πήγε με μια άλλη. Και τον ρώτησα: «Τι βρήκες, επιτέλους, σ' αυτή την καινούργια γυναίκα που πήγες;» Και μου απάντησε: «Κάτι πολύ απλό, πάτερ. Οταν γυρίζω απ' τη δουλειά, αυτή η νέα πλέον γυναίκα βάζει μια λεκάνη με ζεστό νερό, μια πλαστική λεκάνη, ζεστό νερό, λίγο αλάτι, και μου βάζει τα πόδια μέσα, να ξεκουραστώ που γυρίζω απ' τη δουλειά μου. Αυτό μου 'χει κερδίσει την καρδιά. Δεν ψάχνω μεγάλα πράγματα και συνταρακτικά. Ηθελα κάτι πολύ μικρό, που να δείχνει όμως μια ευαισθησία, ότι ο άλλος σε καταλαβαίνει.
Επειδη οι γνωριμιες μου δεν ειναι αγια ατομα, αλλά ανθρωποι που προσπαθουν να γυρισουν στον δρομο του Θεου μετα απο πολυ αμαρτωλη ζωη για πολλα χρονια, μπορω με σχετικη βεβαιοτητα να πω οτι παρολο που δεν γινανε (γιναμε) αναπαυμενοι και στοργικοι, αν δεν πηγαιναν στις λειτουργιες και στις αγρυπνιες και δεν βλεπανε θαυματα θα ηταν τωρα χωμενοι στον πολυ γνωριμο τους βουρκο και στις εξωσυζυγινες σχεσεις ή μπορει να ηταν ακομα και φυλακη.
Οσον αφορα στο ζεστο ποδολουτρο της ευαισθησιας και της κατανοησης, θα διηγηθω πολυ συντομα μια αληθινη ιστορια. Φιλος μου, κουρασμενος και αγανακτισμενος απο την συζυγο του, βρηκε φιλεναδα που τον ανεπαυε ψυχικα και σωματικα και τον φροντιζε ιδιαιτερα. Γυρισε ενα σωρο πνευματικους, γερονταδες και ηγουμενους λεγοντας τους οτι θελει να φυγει απο το σπιτι γιατι βρηκε αυτο που χρειαζεται, και ελεγε χαρακτηριστικα: πατερ, μεχρι και τα ποδια μου πλενει σε λεκανη με ζεστο νερο, μου μαγειρευει ο,τι τραβαει η ψυχη μου και με αναπαυει. Ουτε ενας δεν βρεθηκε να του πει να φυγει και μαλιστα του ειπαν οτι αυτο ειναι προσωρινο και μετα θα αλλαξει και οτι αν αφησει τον σταυρο του θα τον βρει βαρυτερος σταυρος.
Μπορει πραγματι ο γνωστος του π. Κονανου να επραξε σωστα, αν και το μελλον θα δειξει, αλλά αυτες οι ιστοριες ουτε γραφονται ουτε λεγονται γιατι δινουν επικινδυνο θαρρος. Σε εναν κουρασμενο απο τα χρονια, την τριβη, τα προβληματα γαμο, οποιαδηποτε φιλεναδα στην αρχη θα αναπαυει.
Παμε παρακατω.
...............
Κι ο γέροντας απάντησε κάτι πολύ ευφυές και διακριτικό,
που φανέρωνε του φίλου μου την ισορροπία,
και του γέροντα τη φώτιση:
Παιδί μου, εσύ, όπως σε ξέρω τόσα χρόνια,
έχεις κάτι πολύ βασικό,
που θα σε κάνει να πετύχεις
όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις.
Ξέρεις ποιο είναι αυτό;
Είσαι στρωτός χαρακτήρας!
Νορμάλ τύπος!
Ωραίος άνθρωπος, ευχάριστος.
Δεν είσαι παράξενος ή γκρινιάρης,
μίζερος, σπαστικός, ενοχλητικός.
..............
Προτεινω ο πατερ να διαβασει οσιο Θεοφανη τον εγκλειστο και γεροντα Ιωσηφ Ησυχαστη και μετα ισως αναθεωρησει ως προς το πόσο ευφυές και διακριτικό ηταν αυτο που ειπε ο γεροντας. Υπαρχει αυτο που λεγεται Χαρακτηρας, και αυτο δεν αλλαζει, ειναι ενα απο τα ταλαντα που μας εδωσε ο Θεος και με αυτο πορευομαστε. Υπαρχουν ανθρωποι ευκολοι, στρωτοι χαρακτηρες οπως λεει και ο γεροντας, που ο,τι και να κανουν και οπου και να πανε ολα ειναι σχετικα ευκολα. Ο δυσκολος χαρακτηρας, ο οξυθυμος, αυτος που εχει ψυχολογικα προβληματα, πορευεται εχοντας συνεχως ενα βαρυ φορτιο στην πλατη του, κανει για ολα δυσαναλογο κοπο, και εχει και περισσοτερο μισθο, οπως λενε οι αγιοι, γιατι ο αγωνας του ειναι δυσκολοτερος.
Οταν καποιος ειναι καλος επειδη δεν μπορει ή δεν του κοβει να γινει κακος, καλος θα ειναι. Και αλλος ειναι ικανος για ολα, εχει αυτο που λενε τον διαολο μεσα του, αλλά προσπαθει με ολες τις αποτυχιες να γινει καλος. Τα καλα παιδια παρεμπιπτοντως δεν ειναι παντα και τα πιο αποδοτικα. Συχνα οι δυσκολες και επικινδυνες αποστολες ανατιθενται στα κακα παιδια γιατι εχουν αλλες αντοχες και αλλη λογικη αλλά αυτο δεν ειναι πνευματικο θεμα.
Με αυτα που λεει ο πατερ στην ουσια απελπιζει τους δυσκολους ανθρωπους λεγοντας τους λιγο πολυ πως ο,τι και να κανουν στο τελος θα αποτυχουν. Υπαρχει και αυτο που λενε οι πατερες οτι ο ανεπροκοπος ειναι παντου ανεπροκοπος αλλά αυτο ειναι ισως κατι διαφορετικο.
Οι περισσοτεροι, δασκαλοι, πνευματικοι, γεροντες, θελουν να εχουν καλα και μελετηρα παιδια και πνευματικοπαιδια. Ναι, ο καλος ειναι ευκολος, προοδευει γρηγορα, δεν κουραζει, υποτασσεται, αναπαυει, διαφημιζει. Με τον κακο λιγοι ασχολουνται σε βαθος και αφιερωνουν χρονο και κοπο για να τον κανουν καλο. Ο κακος μαθητης ή ο αμαρτωλος ανθρωπος ομως ειναι που εχει αναγκη, για τον αμαρτωλο, τον τελωνη και την πορνη ηρθε ο Κυριος, οχι μονο για τους στρωτους χαρακτηρες που τα κανουν ολα σωστα.
Μην το πειτε, δεν ειναι για τα μετρα μου αυτα, και εχετε δικιο.
