Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Κάθε τί, που κάμνουμε να βάζουμε τον Χριστό μπροστά κι εμείς πίσω


Κάθε τί, που κάμνουμε να βάζουμε τον Χριστό μπροστά κι εμείς πίσω.

Κι όχι εμείς μπροστά και πίσω ο Χριστός.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος δεν νίκησε έτσι, νίκησε μόνο με τον Σταυρό μπροστά.



Γέρο-Παναής Χατζηιωνάς, από τη Λύση της Κύπρου.



proskynitis

[XAPA]

Χίλιες φορές Δόξα Σοι Ο Θεός!!!



Ζούσε κάποτε ένα γεροντάκι, που ήταν εκ γενετής τυφλός.

Κάθε μέρα δόξαζε τον Θεό για τα καλά και τα άσχημα της καθημερινότητάς του.

Προσευχόταν, έκανε μετάνοιες, κομποσχοίνι και εξομολογούταν συχνά.

Ποτέ δεν παραπονέθηκε για το ΄΄πρόβλημά΄΄ του....


Κάποτε τον έπιασε μια βαριά και τρομερή αρρώστια,

σφάδαζε από τους πόνους, αλλά και πάλι δόξαζε τον Θεό.

Κάθε μέρα που περνούσε ο πόνος μεγάλωνε, αλλά εκείνος δόξαζε τον Θεό.

Κάποια στιγμή τον συνάντησαν δυό καλογέρια που τον άκουγαν από μακρυά να επικαλείται την Μεγαλόχαρη.

-Έλα γέροντα, κάνε υπομονή, πες Δόξα Σοι Ο Θεός...

Αυτός ξέρει για ποιο λόγο τα επιτρέπει όλα... του είπαν.


Ο γέροντας συνοφρυωμένος και με έντονη φωνή τους απήντησε:

-Μόνο μια φορά Δόξα Σοι Ο Θεός; Χίλιες φορές Δόξα Σοι Ο Θεός... τι νομίζετε δηλαδή;

Για φαντάσου όμως να γίνω καλά, να μου δώσει ο Θεός μάτια και να βλέπω

και να μου επιτρέψει σαρκικό πόλεμο, που έχει πετάξει τόσους από τα μοναστήρια....

Θα το άντεχα αυτό τότε;;;; Ξέρει ο Θεός τι μου στέλνει. Βεβαίως Δόξα Σοι Ο Θεός!!!


Ο Θεός γνωρίζει καλύτερα τον λόγο που μας στέλνει κάθε δυσκολία και σε ποιον την στέλνει....

Ας Τον δοξάζουμε καθημερινά και για τα εύκολα και για τα δύσκολα....

Μέσα από τα δύσκολα αποφεύγουμε τα χειρότερα... Δόξα Σοι ο Θεός!



tokandylaki

[XAPA]

Αυτοκυριαρχία

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς.


Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να κυριαρχούν στην καρδιά τους,

ακόμα λιγότερο μπορούν να κυριαρχούν στη γλώσσα τους.


Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να συμμετέχουν στον πόνο του άλλου,

ακόμα λιγότερο μπορούν να συμμετέχουν στη χαρά του άλλου.


Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να βάλουν τάξη στην ζωή τους,

ακόμα λιγότερο μπορούν να βάλουν τάξη στο κράτος.


Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να δουν κόσμο μέσα τους,

ακόμα λιγότερο μπορούν να δουν τον εαυτό τους στον κόσμο.


Κράτα όλα τα πράγματα στην κατάλληλη απόσταση,

μόνο την ψυχή σου πλησίασε όσο περισσότερο στον Θεό.


Εάν χύσεις νερό στην φωτιά,

δεν θα έχεις ούτε νερό ούτε φωτιά.


Εάν επιθυμήσεις το ξένο,

θα μισήσεις το δικό σου και θα χάσεις και τα δυο.


Εάν πλησιάσεις την υπηρέτρια όσο και την γυναίκα σου,

δεν θα έχεις ούτε υπηρέτρια ούτε γυναίκα.


Εάν πίνεις συχνά στην υγεία του άλλου,

θα χάσεις τη δική σου.


Εάν ασταμάτητα μετράς χρήματα του άλλου,

όλο και λιγότερο θα έχεις δικά σου.


Εάν ασταμάτητα μετράς τις αμαρτίας του άλλου,

οι δικές σου θα αυξάνονται!



proskynitis

[XAPA]

Μια διδακτική ιστορία που αξίζει να πείτε στα παιδιά σας



Μια δασκάλα έχει αποφασίσει να παίξουν ένα παιχνίδι στην τάξη της.

Λέει λοιπόν στα παιδιά, να φέρει το κάθ’ ένα, μια πλαστική σακούλα, που θα περιέχει μέσα μερικές πατάτες.

Σε κάθε πατάτα θα δώσει ένα όνομα από τα πρόσωπα που μισεί.

Έτσι, ο αριθμός των πατατών που κάθε παιδί θα βάλει στη σακούλα του

θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των ανθρώπων που μισεί.

Την άλλη μέρα κάθε παιδί, έφερε από μια σακούλα με πατάτες, με το όνομα των ανθρώπων που...

μισούσαν, γραμμένο σε κάθε πατάτα.


Κάποια παιδιά είχαν δύο πατάτες μέσα στη σακούλα, άλλα τρεις, άλλα πέντε και άλλα περισσότερες.

Η δασκάλα λέει μετά στα παιδιά, να κουβαλούν μαζί τους την πλαστική σακούλα με τις πατάτες,

όπου και αν πηγαίνουν (ακόμη και στην τουαλέτα), για μερικές μέρες........

Ύστερα από αρκετές μέρες, τα παιδιά άρχισαν να διαμαρτύρονται, λόγω της δυσάρεστης οσμής

που άφηναν οι πατάτες οι οποίες άρχισαν να σαπίζουν.


Άλλωστε, αυτοί που είχαν περισσότερες πατάτες στη σακούλα, έπρεπε να αντέξουν και το μεγαλύτερο βάρος τους.

Κάποιες μέρες αργότερα, το παιχνίδι τελείωσε και τα παιδιά ανακουφίστηκαν και από την απαλλαγή τους

από το βάρος αλλά και από τη δυσοσμία των χαλασμένων πατατών.


Η δασκάλα ρώτησε τα παιδιά: «Πώς αισθανθήκατε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού;

Τα παιδιά, άρχισαν ομαδικά να διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι έπρεπε να κουβαλούν παντού

μια τσάντα με πατάτες και μάλιστα χαλασμένες με άσχημη μυρωδιά, από κάποια στιγμή και μετά.

Στη συνέχεια, η δασκάλα τους αποκάλυψε το κρυμμένο νόημα πίσω από το παιχνίδι .

«Αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση όταν έχετε μίσος για κάποιον μέσα στην καρδιά σας.

Η δυσωδία από το μίσος θα φωλιάσει στην ψυχή σας και θα το μεταφέρετε μαζί σας όπου κι αν πάτε συνεχώς.

Αν δεν μπορείτε να ανεχθείτε τη μυρωδιά των σάπιων πατατών για μερικές μόνο μέρες,

μπορείτε να φανταστείτε πως θα είναι να έχετε τη δυσωδία του μίσους στην ψυχή σας για μια ζωή;


Ηθικό Δίδαγμα:

Προσπαθήστε να αποβάλλετε το μίσος που έχετε για τους άλλους και συγχωρέστε τους,

ώστε να μην έχετε το βάρος στην καρδιά σας για μια ζωή.




agioritikovima

[XAPA]

Στην κόλαση κατά λάθος!


Διηγούνται πως μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε κάποιος του οποίου η ψυχή ήταν γεμάτη καλοσύνη.

Όταν πέθανε, όλοι υπέθεσαν ότι θα πήγαινε κατ’ ευθείαν στον Παράδεισο,

αφού θεώρησαν ότι ήταν η μόνη επιλογή για έναν καλό άνθρωπο σαν κι αυτόν. Και πράγματι εκεί πήγε.


Εκείνο τον καιρό όμως, ο Παράδεισος δεν ήταν καθόλου οργανωμένος και δεν λειτουργούσε στη εντέλεια.

Η γραμματεία ήταν ανεπαρκής, και η κοπέλα που τον υποδέχτηκε έριξε μια βιαστική ματιά στην λίστα

με τα ονόματα που είχε μπροστά της.

Δεν βρήκε το όνομα αυτού του ανθρώπου, οπότε τον έστειλε κατευθείαν στην Κόλαση.


Στην κόλαση δεν υπήρχε κανένας στην είσοδο για να ελέγχει όσους έμπαιναν.

Έτσι ο άνθρωπός μας μπήκε και παρέμεινε στην Κόλαση.

Μερικές μέρες αργότερα, ο Εωσφόρος γεμάτος νεύρα και θυμό στάθηκε στις πύλες του Παραδείσου

και ζητούσε εξηγήσεις με φωνές.


– Αυτό που κάνατε ήταν απαράδεκτο! ούρλιαζε.

Στείλατε αυτόν τον άνθρωπο κάτω στην Κόλαση, και αυτός με υπονομεύει διαρκώς!

Από την αρχή που ήρθε, ενδιαφερόταν για τους άλλους ανθρώπους, τους άκουγε και τους μιλούσε με αγάπη.

Η κατάσταση έχει αλλάξει στην Κόλαση.


Τώρα όλοι μοιράζονται μεταξύ τους τα συναισθήματά τους, αγκαλιάζονται και ενδιαφέρονται για τον άλλον.

Όμως στην Κόλαση δεν πρέπει να είναι έτσι!

Πάρτε τον πίσω στον Παράδεισο!

Έχουν δίκιο λοιπόν όσοι λένε: «Ζήσε τη ζωή σου με τόση αγάπη στην καρδιά σου,

ώστε ακόμα και αν σε στείλουν κατά λάθος στην κόλαση, ο ίδιος ο διάβολος να σε επιστρέψει στον Παράδεισο».



istologio.org

[XAPA]

Ορθόδοξη πνευματικότητα και σωματική άσκηση


Σήμερα η άσκηση του σώματος έχει περάσει στην ψυχολογία του νεοέλληνα.

Βλέπεις στους δρόμους συνανθρώπους μας να τρέχουν, πρωί-πρωί, προπαντός τις Κυριακές

(ενώ αν τους πεις,να πάνε στην εκκλησιά, θα σου πούνε, δεν μπορούν… ), να πηγαίνουν σε γυμναστήρια,

να σηκώνουν «βάρη» κ.λ.π.,να πηγαίνουν ακόμα και σε διαιτολόγους, μήπως και χάσουν μερικά κιλά.


Όμως, αν ακολουθούσαν τους «κανόνες» της Ορθοδόξου πνευματικότητος, που όρισαν οι άγιοι Πατέρες μας,

δεν θα είχαν ανάγκη ούτε από διαιτολόγους, ούτε από διάφορες σωματικές ασκήσεις,

αλλά θα «καλύπτονταν» πλήρως από τον ορθόδοξο τρόπο ζωής.

Θα το δούμε.


Νηστεία-ολιγοφαγία


Αν τρως σύμμετρα,

αν τηρείς τις νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής,

αν κόψεις τις «λαθροφαγίες» ( να τρως δηλ. με πρόγραμμα, και όχι κάθε τόσο να «τσιμπάς»)

τότε για να διατηρήσεις την υγεία σου (και το κανονικό στο βάρος!),

δεν θα χρειάζεσαι,

ούτε διαιτολόγους, («ποιος είναι ο διαιτολόγος που σε αδυνάτισε τόσο πολύ», ρώτησαν έναν πρώην παχύσαρκο,

που είπε να εφαρμόσει κατά γράμμα τις νηστείες της Εκκλησίας ),

ούτε να τρέχεις στους δρόμους και στα γυμναστήρια, γυμνάζοντας το σώμα σου, γιατί η νηστεία «ρώννυσι το σώμα»


Οι «μετάνοιες»


Εκτός από τη νηστεία , βασικό στοιχείο της ορθοδόξου ασκήσεως και πνευματικότητος είναι και οι «μετάνοιες»∙

το να πέφτουμε δηλ. στα γόνατα ακουμπώντας το μέτωπο στη γη, (προσκύνηση στον Εσταυρωμένο Ιησού ) ,

και πάλι ξανά το ίδιο, και δέκα και είκοσι, και τριάντα φορές κ.ο.κ.

Θεωρούνται ( οι «μετάνοιες» ) σαν μια από τις καλύτερες σωματικές ασκήσεις!

Την εξαιρετική ωφέλειά τους την είχε καταλάβει κι αυτός ο πανούργος ο Λένιν!

Και έκανε ( ο Λένιν!) «μετάνοιες» (όπως κάνουν οι καλόγηροι), για να διατηρεί τη φόρμα του,

ως μας πληροφορεί ο συμπατριώτης του ιερέας π. Δημήτριος Ντούτκο ( Η Ελπίδα μας, εκδόσεις «Έλαφος», σελ. 83 ) .



Από το βιβλίο: «ΠΩΣ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΗΡΕΜΑΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ»
ΑΡΧ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Π. ΜΠΑΚΟΓΙΆΝΝΗ
Έκδοση Ε΄ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΘΗΝΑ , ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2008/


proskynitis

[XAPA]

...με οδηγούσε η ευωδία και ένα χέρι αόρατο!

Eρώτηση προσκυνήτριας σε αγιοταφίτη


-Πάτερ,

είμαστε σίγουροι ότι εδώ στην Αγία Γη είναι όλα τα άγια μέρη αυθεντικά;

Μήπως όλα αυτά τα δημιούργησαν κάποιοι για να βγάζουν χρήματα;

Πως είμαστε σίγουροι ότι ο Πανάγιος Τάφος είναι πράγματι του Χριστού;

Σας μπήκε εσάς κάποια στιγμή η αμφιβολία;


-Παιδί μου,

κι εγώ ήλθα προσκυνητής πριν από χρόνια,και μάλιστα μόνον για μιά βδομάδα και να φύγω,αλλά κόλλησα !

Χωρίς να μου πει κανείς, να μου δείξει και εξηγήσει πολλά,ένιωθα να μιλάνε οι πέτρες!

Πρωτοπήγα στο Ναό της Αναστάσεως και χωρίς να ξέρω που πέφτει καν ο Πανάγιος Τάφος,

με οδηγούσε η ευωδία και ένα χέρι αόρατο!

Στο Γολγοθά πνίγηκα από το άρωμα και τη χάρη!


Στο Σαραντάριο Ορος νόμισα ότι ψεκάζουν-ραντίζουν με γαρύφαλλα και κανέλλες το βράχο όπου προσευχόταν ο Κύριος!

Στον Αββά άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη νόμιζα ότι θα δω την οσία Μαρία την Αιγυπτία χωρίς καν να ξέρω ότι πέρασε από κει !

Στον δε Αγιο Σάββα τον Ηγιασμένο ενώ χτυπήσαμε την θύρα της μονής να μας ανοίξει ο πορτάρης μοναχός, μόλις άνοιξε,...

ζαλίστηκα από τα θυμιάματα χωρίς κανείς να έχει θυμιατίσει εκείνη την ώρα, και μάλιστα έξω από τη πόρτα του μοναστηριού!

Στους Αγίους Τόπους χωρίς να σου δείξει ή ξεναγήσει κανείς νιώθεις να σε οδηγούν οι βράχοι,τα σκαλοπάτια,η σκόνη και μόνον!


Τα πάντα σε οδηγούν,σου μιλούν...!

Είναι παντού ο Χριστός!

Είναι πανταχού παρών!

Διώξε την ολιγοπιστία και την αμφιβολία!



ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ

apantaortodoxias

[XAPA]

Γι’ αυτό και ο Θεός αναπαύεται στους απλούς και ταπεινούς…


Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος: “Δεν είναι οι κόποι, αλλά η απλότητα και η ταπείνωση που εμφανίζει τον Θεό”.

Όσες εξωτερικές ασκήσεις κι αν κάνουμε, εάν δεν έχουμε απλότητα στο νου και ταπείνωση στην καρδιά

θα μένουμε αμέτοχοι της Χάριτος.

Η πνευματική αλλαγή συντελείται από μέσα προς τα έξω και όχι το ανάποδο.

Αλλάζοντας εξωτερικές συμπεριφορές ή συνήθειες χωρίς να αλλάζουμε νου και καρδιά δεν πετυχαίνουμε κάτι.


Άλλο να ντύνομαι σεμνά

και άλλο να είμαι σεμνός.

Άλλο να νηστεύω από τροφές

και άλλο να νηστεύω από τα πάθη.

Άλλο να μιλώ ευγενικά

και άλλο να έχω αγαθότητα.

Άλλο είναι να ταπεινολογώ

και άλλο να είμαι ταπεινός.

Άλλο να κρατώ κομποσχοίνι

και άλλο να προσεύχομαι.

Άλλο να μιλώ για τον Θεό

και άλλο να μιλώ στον Θεό.

Άλλο να σιωπώ με την γλώσσα

και άλλο να σιωπώ στον λογισμό.

Άλλο να θέλω δικαιοσύνη

και άλλο να αγαπώ.

Άλλο να εκκλησιάζομαι κάθε Κυριακή

και άλλο να ζω ως χριστιανός καθημερινά.

Άλλο να πηγαίνω στον πνευματικό

και άλλο να μετανοιώνω πραγματικά.

Ο Θεός δεν βλέπει απλά τα εξωτερικά, αλλά κυρίως γνωρίζει τον «έσω άνθρωπο», την προαίρεσή μας,

την διάθεσή μας, τους λογισμούς μας, τα κίνητρά μας.

Γι’ αυτό και ο Θεός αναπαύεται στους απλούς και ταπεινούς, δηλαδή στους απαλούς ανθρώπους

που ζούνε χωρίς επιτηδευμένες συμπεριφορές και όχι απλά σε αυτούς που κοπιάζουν πολύ,

αλλά παραμένουν δύστροποι και σκληροί και εγωιστές…



simeiakairwn

[XAPA]

Tα εκατό κατσίκια του Αγίου Σπυρίδωνα



Κάποτε, ο άγιος Σπυρίδων πούλησε εκατό κατσίκια σε έναν ζωέμπορο σε μια τιμή που συμφώνησαν

και ο άγιος είπε στον αγοραστή να του δώσει τα χρήματα.

Εκείνος, γνωρίζοντας ότι ο Σπυρίδων ποτέ δεν μετρούσε χρήματα, του έδωσε ικανό ποσόν για ενενήντα εννέα κατσίκια

και έκρυψε τα χρήματα για το ένα, το εκατοστό.

Ο άγιος μέτρησε εκατό κατσίκια και του τα έδωσε.


Όταν όμως ο έμπορος και οι υπηρέτες του οδήγησαν έξω το κοπάδι, ένα απ’ τα ζώα, βελάζοντας γύρισε πίσω.

Αυτός το έδιωχνε αλλά εκείνο επέστρεφε. Όσο το έδιωχνε ξανά και ξανά, εκείνο γύριζε πάλι,

μη θέλοντας να πάει μαζί με τα άλλα κατσίκια.

Ο άγιος τότε πλησίασε τον έμπορο και ψιθύρισε στο αυτί του:

«Κοίταξε, παιδί μου, το ζωντανό δεν το κάνει τυχαία αυτό.

Μήπως τυχόν παρακράτησες την άξια του;».

Ο έμπορος ντράπηκε και ομολόγησε την αμαρτία του.

Μόλις πλήρωσε την ανάλογη τιμή που παρακράτησε,

το κατσικάκι έφυγε αμέσως και πήγε μαζί με τα άλλα ζώα του κοπαδιού.


Σε άλλη περίπτωση, συνέβη κάποτε να μπουν κλέφτες μέσα στο μαντρί του αγίου Σπυρίδωνα.

Αφού άρπαξαν όσα πρόβατα μπορούσαν, γύρισαν κι έκαναν να φύγουν,

αλλά μια αόρατη δύναμη τους κρατούσε, σαν καρφωμένους, στο ίδιο σημείο, και ήταν αδύνατον να κινηθούν.

Την αυγή ήλθε ο επίσκοπος να δει το κοπάδι του.

Βρίσκοντας εκεί τους κλέφτες, τους επέπληξε με ήπιο τρόπο και τους συμβούλευσε στο εξής

να πασχίζουν να ζουν με τους δικούς τους κόπους και όχι με κλοπές.

Πήρε μετά ένα πρόβατο και τους είπε: «Πάρτε αυτό για τον κόπο σας, για να μην πάει χαμένη η ολονύχτια αγρυπνία σας»·

και έτσι τους απέλυσε εν ειρήνη.


(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Δεκέμβριος, εκδ. Άθως, σ. 114-115, 118-119)

iconandlight

[XAPA]

O Αββάς Παμβώ, η παρθένος και η νηστεία.



Μια παρθένος πήγε στον Αββά Παμβώ και του λέγει:

«Αββά, εγώ νηστεύω πολύ και τρώω ανά επτά ημέρες.

Κάνω και διάφορες άλλες ασκήσεις.

Έχω αποστηθίσει τη Παλαιά και Καινή Διαθήκη.

Τί μου υπολείπεται ακόμη να πράξω, ώστε να φθάσω στην τελειότητα;»

Ο σοφός γέροντας της λέει:

Παιδί μου, όταν κανείς σε βρίσει, σε χλευάσει, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε επαινεί;

– Όχι..

– Όταν σε επαινεί κάποιος, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε βρίζει;

– Όχι Αββά…

– Άντε παιδάκι μου πήγαινε, λέει, και τίποτα δεν έχεις κάνει μέχρι τώρα…



agiotopia