Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Άγιος Πορφύριος:


«Η Εκκλησία είναι η χώρα των Ζώντων όπου υπάρχει Ζωή και περίσσεια Ζωής,

δηλαδή ο Χριστός!»



Γέροντα, τα παιδιά μας κοιμούνται στην Εκκλησία, μήπως να μη τα φέρνουμε??

– Στο Καράβι να είναι κι ας κοιμούνται, επέμενε ο Γέροντας Πορφύριος.


Η Εκκλησία, είναι το Σκάφος του Χριστού!

Το Σώμα του Χριστού!

Το Στόμα του Χριστού!

Η Κιβωτός που μπαίνεις μέσα και σώζεσαι!!


Η Εκκλησία παιδί μου.. Είναι ένα μεγάλο Νοσοκομείο που εφημερεύει σε εικοσιτετράωρη βάση, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.

Ένα Νοσοκομείο που εφημερεύει για όλους..

Για ασφαλισμένους και για ανασφάλιστους..

Για πλούσιους και για άπορους…

Για επώνυμους και για ανώνυμους και περιθωριακούς ανθρώπους…

Ένα μεγάλο Νοσοκομείο στο οποίο αντιμετωπίζεται κάθε νόσημα όσο βαθύ, όσο λοιμώδες και όσο θανατηφόρο κι αν είναι.


Ένα μεγάλο Νοσοκομείο στο οποίο μπαίνεις άρρωστος και βγαίνεις υγιής, όπως η αιμορροούσα…

Μπαίνεις διώκτης και βγαίνεις Απόστολος, όπως ο Παύλος.

Μπαίνεις αμαρτωλός και βγαίνεις άγιος, όπως η αγία Μαρία η Αιγυπτία.

Μπαίνεις λύκος και βγαίνεις αρνί, όπως ο Άγιος Μωυσής ο Αιθίοπας.

Μπαίνεις πτώμα εν αποσυνθέσει και ανίστασαι τετραήμερος, όπως ο Λάζαρος!

Γιατί στην Εκκλησία δεν υπάρχει θάνατος.

Δεν υπάρχουν νεκροί.

Η Εκκλησία είναι η χώρα των Ζώντων όπου υπάρχει Ζωή και περίσσεια Ζωής, δηλαδή ο Χριστός!


simeiakairwn

[XAPA]

Θέλω να με φωνάζετε...


Έχουμε μια προσωπική μαρτυρία

Της αείμνηστης γερόντισσας Μακρίνας, μοναχής

Από την Πορταριά του Βόλου, που την διηγείτο τακτικά.

Την άκουσα και γω, προσωπικά

Παρουσία και άλλων χριστιανών.


Μια νεαρά σχετικώς κυρία

Είχε υποστεί κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο

Με αποτέλεσμα να παραλύσει τελείως από τη μέση και κάτω

Και ελαφρά από τη δεξιά της πλευρά.

Το μυαλό της, όμως, και η ομιλία της δεν πειράχτηκαν καθόλου..

Από τη γερόντισσα Μακρίνα, αυτή η συγκεκριμένη κυρία

Είχε μάθει, πριν από τέσσερα - πέντε χρόνια, την ευχή

Και επικαλείτο συνεχώς, όχι μόνο το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού

Αλλά και της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Έτσι, κατάκοιτη και ακίνητη, όπως ήταν, με το ελεύθερο αριστερό της χέρι

Έκαμε συνέχεια κομποσχοίνι στο όνομα της Παναγίας, λέγοντας και φωνάζοντας με πόνο και θέρμη

"Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθει μοι".

"Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον με".

"Παναγία μου, σώσε με, είμαι αμαρτωλή".


Ύστερα από αρκετές ημέρες συνεχών επικλήσεων, ω του θαύματος θα ανακράζαμε όλοι μαζί

Παρουσιάστηκε ένα βράδυ την ώρα που ήτο ξυπνητή, και απευθυνόταν προς την Παναγία με το κομποσχοινάκι της

Παρουσιάστηκε Εκείνη ολόλαμπρη μπροστά της.

Φωτεινή σαν τον ήλιο.

Και είχε τέτοια ομορφιά που θαμπώθηκε, όχι μόνον από την θεϊκή ακτινοβολία της

Αλλά και από την απερίγραπτη ωραιότητά της.

Το ανάστημά της ήτο μεγαλοπρεπέστατο, ουράνιο και ακατάληπτο.

Ενώ πίσω της εφαίνοντο πολύ καθαρά ένα πλήθος από τάγματα αγγέλων και αρχαγγέλων. Ταυτόχρονα είχε την ορατή

αίσθηση ότι με τη θεία της παρουσία η Παναγία σκέπαζε ολόκληρο τον κόσμο.

Και μέσα στο Ιερό δέος της, τον θαυμασμό και την κατάπληξή της, άκουσε την ουράνια φωνή Της να την ρωτάει.

-Τι θέλεις να σου κάνω, Μαρία, παιδί μου;

Μαρία την λέγανε.

Και η άρρωστη αλλά η ευλαβής εκείνη χριστιανή, χωρίς δισταγμό, Της απάντησε:

-Θέλω να γυρίζω από το ένα πλευρό στο άλλο, γιατί είμαι παράλυτη απ’ τη μέση και κάτω, και δεν μπορώ.

Κουράστηκε η πλάτη μου απ’ την ακινησία. Ιδιαιτέρως, όμως, θέλω να σωθώ.

Τη σωτηρία μου ποθώ, γι΄ αυτό και Σε φωνάζω.


Και η Υπεραγία Θεοτόκος, η γλυκυτάτη Παναγία μας, που συμπονάει με τους πόνους μας και τα βάσανά μας,

της απάντησε:

-Αυτά θα σου τα δώσω.

Και, γι΄ αυτό ήλθα, επειδή με φωνάζεις κάθε μέρα, απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ.

Γιατί θέλω να με φωνάζετε!

Να με φωνάζετε συνεχώς.

Και γω ακούω και έρχομαι.

Θέλω να με φωνάζεις, της είπε.

Θέλω να με φωνάζετε όλοι σας, όλοι οι χριστιανοί, αυτό εννοούσε τώρα.

Πλημμύρισε, όχι μόνον το δωμάτιο από την υπέρλαμπρη φωτοχυσία της, και το ουράνιο άρωμά της,

αλλά και ολόκληρο το σπίτι της.

Όλα τα μέλη της οικογένειάς της, κατά την μαρτυρία της αείμνηστης γερόντισσας, έζησαν αυτό το ολοζώντανο θαύμα.

Η δε ουράνια αυτή ευωδία παρέμεινε διάχυτη για μέρες μέσα στο σπίτι, και ιδιαίτερα στο δωμάτιο της άρρωστης.

Το πρόσωπο της Μαρίας έλαμπε από την πολλή χάρη που έλαβε.

Και όχι μόνον άρχιζε να κινεί το σώμα της, και να γυρίζει πλευρό με ευκολία

Αλλά σε λίγες μέρες έγινε τελείως καλά και σηκώθηκε υγιεστάτη.

Εγώ όμως δεν θα μείνω στο καταπληκτικό αυτό θαύμα της θείας παρουσίας της Υπεραγίας Θεοτόκου

Ούτε στο θαύμα της θεραπείας της άρρωστης.

Αλλά θα παραμείνω σ΄ αυτά που είπε η Παναγία μας, η Μητέρα όλων μας.

Τι είπε;

"Θέλω να με φωνάζετε".

Θέλω να με επικαλείσθε.

Και ΄γω ακούω και έρχομαι.

Θέλω να με φωνάζετε.

"Υπεραγία Θεοτόκε βοήθησέ με"

"Υπεραγία Θεοτόκε σώσε με"

"Υπεραγία Θεοτόκε σώσε το παιδί μου"

Και ότι άλλο νομίζετε ότι μπορείτε να φωνάξτε απ΄ το βάθος της καρδιάς σας


Αυτό που μας πονάει συνήθως περισσότερο.

orthmad.gr

[XAPA]

Επτά ώφελιμες και παρήγορες σκέψεις



Στον καιρό των θλίψεων θα ωφεληθείς πολύ, αν φέρνεις συχνά στο νου σου τις ακόλουθες σκέψεις, μελετώντας και αναλύοντάς τες σε βάθος και πλάτος με τον δικό σου τρόπο και λογισμό.

1. Τι ήσουνα πρίν γεννηθείς, πρίν κάν συλληφθείς στη μήτρα της μητέρας σου; Δεν είχες μήτε σώμα μήτε ψυχή μήτε αίσθηση καμιά.

Δεν ήσουνα τίποτα! Και το τίποτα, το μηδέν, είναι λιγότερο κι από ένα άχυρο, ένα χορταράκι, έναν κόκκο σκόνης.

Γιατί αυτά έχουν ύπαρξη, εσύ όμως πρίν από τη σύλληψή σου δεν είχες.


2. Στοχάσου την ευσπλαχνία του πανάγαθου Θεού, πού από το τίποτα σε δημιούργησε “κατ΄εικόνα” Του,

δίνοντάς σου όχι μόνο το υπερθαύμαστο ανθρώπινο σώμα, αυτό το θαύμα των θαυμάτων, με την ποικιλία των οργάνων

και των λειτουργιών και των αισθήσεων, αλλά και τη μοναδική θεοειδή ψυχή, με τον λογικό νου, τη θέληση,

τη μνήμη και τις άλλες δυνάμεις.


3. Αναλογίσου μετά απ΄αυτό, πόση πρέπει να είναι η ευγνωμοσύνη σου σ΄Εκείνον, τον ύψιστο και πανάγαθο Ευεργέτη σου,

από τον οποίο πήρες δωρεάν τόσα χαρίσματα, πόσο χρωστάς να Τον αγαπάς, να Τον ευχαριστείς, να Τον δοξολογείς,

να Τον υπηρετείς, και πόσο να προσέχεις, ώστεποτέ να μην Του φταίξεις και να μην Τον πικράνεις.


4. Αναλογίσου τώρα την αγνωμοσύνη σου απέναντι στον Πλάστη σου, μια και έκανες ακριβώς τα αντίθετα απ΄αυτά που έπρεπε.

Αντί να Τον αγαπάς και να Τον ευχαριστείς και να Τον υμνείς και να Τον ευαρεστείς, εσύ Τον καταφρόνησες

και Τον εγκατέλειψες και Τον λύπησες, προτιμώντας τα πρόσκαιρα πράγματα και τις εφάμαρτες ηδονές.


5. Συλλογίσου πόσες τιμωρίες θα σου άξιζαν για την αχαριστία σου τούτη και πόσο δίκιο θα είχε ο Κύριος,

αν σου στερούσε όλα όσα σου έδωσε, ακόμα και τη ζωή, το μεγαλύτερο δώρο Του. Αυτή η σκέψη, πιο πολύ απ΄όλες τις άλλες,

θα σου εμπνεύσει θείο φόβο και θα σε βοηθήσει να υπομείνεις κάθε θλίψη, καθώς θα παραδεχθείς αναμφίβολα

πώς υποφέρεις λιγότερο απ΄όσο σου πρέπει.


6. Θαύμασε την άπειρη και ανερμήνευτη αγαθότητα του Θεού μας, πού, ενώ μπορεί αυτήν ακριβώς τη στιγμή να σε τιμωρήσει βαριά

και να σε θανατώσει και να σε κολάσει αιώνια, περιμένει ο πολυεύσπλαχνος τη μετάνοιά σου. Κι αν σε παιδεύει τώρα με μικρές

και παροδικές θλίψεις, το κάνει για το καλό σου, σαν στοργικός Πατέρας, για να βγεις από τον κακό δρόμο της αμαρτίας

και να έρθεις στον ίσιο της αρετής, ώστε τελικά, λουσμένος και καθαρισμένος στο λουτρό των λυπηρών,

ν΄αξιωθείς την απόλαυση του παραδείσου.


7. Αποφάσισε, από δω κι εμπρός τουλάχιστον, να δαπανήσεις όλη την υπόλοιπη ζωή σου,

τη ζωή που ανήκει σ΄Εκείνον και όχι σ΄εσένα, στη διακονία και στη δόξα Του.

Να Τον τιμάς και να Τον ευχαριστείς ακατάπαυστα για τις ευεργεσίες Του, αλλά και ν΄αποδέχεσαι καρτερικά

κι αγόγγυστα τις δοκιμασίες που παραχωρεί σαν φάρμακα και γιατρικά της κακίας σου.

Να θυσιάσεις, τέλος, πρόθυμα, και τιμή και περιουσία και ζωή ακόμα, παρά να Τον αρνηθείς ή να παραβείς τις εντολές Του.


Αυτά να σκέφτεσαι και να μελετάς, και θα δεις πόσο καρπό και πόση ωφέλεια θα σου δώσουν στον καιρό των θλίψεων.


ahdoni

[XAPA]

Ο αλκοολικός μοναχός και ο Άγιος Παΐσιος!


Κάποτε στο Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός που διέμενε στις Καρυές.

Έπινε καθημερινά και μεθούσε και γινόταν αιτία να σκανδαλίζονται οι προσκυνητές.

Κάποια στιγμή πέθανε και ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στον γέροντα Παΐσιο να του πουν με ιδιαίτερη χαρά

ότι επιτέλους λύθηκε αυτό το τεράστιο πρόβλημα.


Ο π. Παΐσιος τους απάντησε ότι γνώριζε για το θάνατο του μοναχού, αφού είδε ολόκληρο τάγμα αγγέλων

που ήρθαν να παραλάβουν την ψυχή του.

Οι προσκυνητές απόρησαν και διαμαρτυρήθηκαν και κάποιοι προσπαθούσαν να εξηγήσουν στον γέροντα Παΐσιο

για ποιον ακριβώς μιλούσαν, νομίζοντας ότι δεν κατάλαβε ο γέροντας.


Ο γέροντας Παΐσιος τους διηγήθηκε:

“Ο συγκεκριμένος μοναχός γεννήθηκε στη Μ. Ασία, λίγο πριν την καταστροφή όταν οι Τούρκοι μάζευαν όλα τα αγόρια.

Για να μην το πάρουν από τους γονείς του, αυτοί το έπαιρναν μαζί τους στο θερισμό και για να μην κλαίει,

του έβαζαν λίγο ρακί στο γάλα για να κοιμάται. Ως εκ τούτου μεγαλώνοντας έγινε αλκοολικός.

Κάποια στιγμή και μετά από αποτρεπτικές απαντήσεις από διάφορους γιατρούς να μην κάνει οικογένεια,

ανέβηκε στο Όρος και έγινε μοναχός.


Εκεί βρήκε γέροντα και του είπε ότι είναι αλκοολικός.

Του είπε ο γέροντας να κάνει μετάνοιες και προσευχές κάθε βράδυ και να παρακαλεί την Παναγία να τον βοηθήσει

να μειώσει κατά 1, τα ποτήρια που έπινε.

Μετά ένα χρόνο κατάφερε με αγώνα και μετάνοια να κάνει τα 20 ποτήρια που έπινε, 19 ποτήρια.

Ο αγώνας συνέχισε με την πάροδο των χρόνων και έφτασε τα 2-3 ποτήρια, με τα οποία όμως πάλι μεθούσε.”


Ο κόσμος έβλεπε χρόνια ένα αλκοολικό μοναχό που σκανδάλιζε τους προσκυνητές,

ο Θεός έβλεπε ένα αγωνιστή μαχητή που με μεγάλο αγώνα αγωνίστηκε να μειώσει το πάθος του.

Χωρίς να ξέρουμε γιατί ο κάθε ένας προσπαθεί να κάνει αυτό που θέλει να κάνει,

με ποιο δικαίωμα εμείς να κρίνουμε την προσπάθεια του.



iconandlight

[XAPA]

«Έχει τεράστια σημασία να υπάρχει κάποιος που να προσεύχεται πραγματικά

μέσα στην οικογένεια»


Η προσευχή όταν συνδυάζεται με μετάνοια και πίστη αναζωογονεί τη ψυχή που έχει δελεασθεί από σαρκικές επιθυμίες

κι απομακρύνει τους νοητούς κλέφτες.

Τα όπλα αυτά είναι φωτιά γι’ αυτούς, ενώ για μας είναι πηγή δύναμης, ζωής και σωτηρίας.


(Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης)


Το κύριο έργο του ανθρώπου είναι η προσευχή. Ο άνθρωπος πλάστηκε για να υμνεί το Θεό.

Με την προσευχή και την υμνῳδία ευφραίνεται. Το πνεύμα του αγάλλεται και η καρδιά του σκιρτάει.


(Άγιος Νεκτάριος)


Έχει τεράστια σημασία να υπάρχει κάποιος που να προσεύχεται πραγματικά μέσα στην οικογένεια.

Η προσευχή πρoσελκύει τη Χάρη του Θεού και την αισθάνονται όλα τα μέλη της οικογένειας, ακόμα κι εκείνοι των οποίων

η καρδιά έχει παγώσει. Πάντα να πρoσεύχεσθε.


(Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα)


ΠΗΓΗ

ekklisiaonline

[XAPA]

Η χαρά που νοιώθει ο άνθρωπος για το Θεό, είναι πιο δυνατή από τούτη τη ζωή


Εσύ που διαβάζεις τούτα που γράφω, μη με βαρεθείς…..

Άμα χαλαστεί ο άνθρωπος, αρχίζει να σιχαίνεται τα απλά και τα φτωχά πράγματα.

Μα πολλές φορές ξανάρχεται στον παλιό εαυτό του, σαν τον μεθυσμένον που ξεμέθυσε, και τότε καταλαβάνει πάλι μεγάλη όρεξη

για την απλότητα, και χαίρεται μέσα του και ειρηνεύει, και θέλει να ζει ταπεινά και ήσυχα.

Τότε του αρέσουνε πάλι τα ταπεινά και τ' απονήρευτα πράγματα, και νοιώθει μέσα του την γλυκύτητα του Χριστού

και την ειρήνη που είναι μέσα στο Ευαγγέλιο.

Γιατί χωρίς απλή καρδιά, αληθινός χριστιανός δεν γίνεται κανένας.


Αυτό θα το νοιώσεις από κάποια λόγια των αγίων που λένε:

«Όποιος δεν γνώρισε την ειρήνη, δεν γνώρισε τη χαρά.

Αν αγαπάς την πραότητα, ζήσε με ειρήνη· κι αν αξιωθείς την ειρήνη, θα χαίρεσαι σε κάθε καιρό.

'Ανθρωπος με πολλές έγνοιες, δεν μπορεί να γίνει πράος και ησύχιος.

Η ταπείνωση μαζεύει την καρδιά, κι όταν ταπεινωθεί ο άνθρωπος, ευθύς τον σκεπάζει το έλεος.


Η προσευχή είναι χαρά. Η βασιλεία των ουρανών, μέσα μας βρίσκεται.

Η χαρά που νοιώθει ο άνθρωπος για το Θεό, είναι πιο δυνατή από τούτη τη ζωή.

Όποιος φτωχεύει από τα πλούτη του κόσμου, πλουτίζεται με τα πλούτη του Θεού.

Όποιος αγαπά τα φανταχτερά πράγματα, δεν μπορεί να έχει ταπεινά αισθήματα, γιατί η καρδιά από μέσα τυπώνεται

με τα ίδια σχήματα που είναι απ' έξω».


Εσύ που διαβάζεις τούτα που γράφω, μη με βαρεθείς και πεις πως ολοένα σου λέγω τα ίδια, για το Χριστό, για την απλότητα,

για την ταπείνωση.

Άμα μπορέσει να καταλάβει η καρδιά σου την γέψη τους, θα δεις πως θα μου δώσεις δίκιο.

Σου τα λέω και τα ξαναλέω από τον πόθο που έχω να σου μεταδώσω την μια και μόνη αληθινή χαρά,

που κ' εγώ άργησα να τη βρω, μα που τη βρήκα με τη βοήθεια του Θεού·

και η αγάπη σε σένα με κάνει να μην σου κρύψω αυτό το μονοπάτι που μ' έβγαλε σ' ένα έμορφο περιβόλι

που δεν το υποπτευόμουνα.



Τα Ρημοκκλήσια του Μαρουσιού (απόσπασμα) Φώτης Κόντογλου

iereasanatolikisekklisias

[XAPA]

Καλύτερα να γίνεται το θέλημα του Θεού

Αγίου Νείλου του Ασκητού


Μήν προσεύχεσαι νά γίνουν τά θελήματά σου, γιατί ὁπωσδήποτε δέν συμφωνοῦν μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ·

ἀλλά μᾶλλον καθώς διδάχθηκες λέγε στήν προσευχή σου:«Γενηθήτω τό θέλημά Σου ἐν ἐμοί».

Καί σέ κάθε πράγμα ἔτσι νά ζητᾶς ἀπό Αὐτόν, νά γίνει τό θέλημά Του,

γιατί ὁ Θεός θέλει τό ἀγαθό καί συμφέρον τῆς ψυχῆς σου.

Ἐνῶ ἐσύ ὁπωσδήποτε δέν ζητεῖς πάντοτε τό συμφέρον σου.


Πολλές φορές ζήτησα μέ τήν προσευχή ἀπό τό Θεό, νά μοῦ γίνει κάτι πού τό νόμιζα καλό,

καί ἐπέμενα παράλογα νά τό ζητῶ βιάζοντας τό θέλημα τοῦ Θεού,

καί δέν Τόν ἄφηνα νά οἰκονομήσει Ἐκεῖνος ὅτι γνωρίζει ὡς συμφέρον δικό μου.

Καί λοιπόν ἀφοῦ ἔλαβα ὅτι ζήτησα, στενοχωρήθηκα ὕστερα πολύ πού δέν εἶχα ζητήσει μᾶλλον νά γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Γιατί δέν μοῦ ἦρθε τό πράγμα ἔτσι ὅπως τό νόμιζα.



simeiakairwn

[XAPA]

Ο ευλαβής ιερέας, ο έμπορος και ο Μέγας Βασίλειος



Κάποιος ευλαβής Ιερεύς, σύγχρονος του Μ. Βασιλείου, λόγω κάποιων περιστάσεων μπήκε σε χρέη

και τα χρέη αυτά συν τω χρόνο αυξήθηκαν και οι πιστωτές τον ενοχλούν για τον χρέος του.

Αυτό τον ανάγκασε να στραφεί και να ζητήσει βοήθεια σε κάποιον κοντινό και γνωστό του έμπορο,

ο οποίος, εισακούοντας το αίτημά του, του έδωσε 500 χρυσά νομίσματα με τα οποία ο ιερεύς ξεπλήρωσε τον χρέος του.

Προς ικανοποίηση του έμπορου ο ιερεύς του υποσχέθηκε να μνημονεύει το όνομά του

και τα ονόματα των συγγενών του υπέρ υγείας και υπέρ αναπαύσεως στην Προσκομιδή για όλη του τη ζωή.


Ό έμπορος υπολόγιζε ότι ο ιερεύς θα ζούσε πολλά χρόνια και θα προσευχόταν γι' αυτόν

και τους συγγενείς του σε κάθε Λειτουργία και μ' αυτό θα τον ικανοποιούσε για τα χρήματα πού του είχε δώσει.

Ό ιερεύς κατάφερε να τελέσει μόνο μία Λειτουργία στην οποία μνημόνευσε τον ευεργέτη του και τους συγγενείς του.

Σύντομα μετά απ' αυτό αρρώστησε και ύστερα από μια μακρά ασθένεια πέθανε.

Ό έμπορος, μαθαίνοντας τον τέλος του Ιερέως, παρά πολύ λυπήθηκε και θλιβόταν για την απώλεια των χρημάτων του,

αφού μόνο μια λειτουργία τελέσθηκε από τον ιερέα, πράγμα πού δεν το περίμενε.

Εκείνος υπολόγιζε στην μακροχρόνια ζωή του ιερέως και γι' αυτό του έδωσε τα 500 νομίσματα.


Άρχισε λοιπόν να ενοχλεί την πρεσβυτέρα του κοιμιθέντος, για να του επιστρέψει τα χρήματα,

κρατώντας τα χρήματα μόνο για μία Λειτουργία.

Ή πρεσβυτέρα του απάντησε ότι χρήματα δεν έχει, κι αν υπήρχαν κάποια, τα ξόδεψε

κατά τη διάρκεια της αρρώστιας του ιερέως και τώρα τίποτε δεν είχε απομείνει.

Ό έμπορος, χωρίς να δίνει προσοχή στα λόγια της πρεσβυτέρας, απαιτούσε επίμονα τα χρήματά του,

απειλώντας με δικαστήρια.


Τότε εκείνη απευθύνθηκε στον Μ. Βασίλειο και του διηγήθηκε τί της είχε συμβεί.

Αφού την άκουσε ο άγιος, της είπε:

«Εγώ αύριο θα τελέσω τη Θ. Λειτουργία. Ελάτε σε μένα μαζί με τον έμπορο και μια ζυγαριά.

Θα ζυγίσουμε μία μερίδα πού θα βγάλω από το πρόσφορο υπέρ υγείας και σωτηρίας των συγγενών του.

Όσο θα ζυγίζεται η μερίδα στην ζυγαριά, τόσο χρυσάφι θα προσθέτει ο έμπορος στον άλλο δίσκο της ζυγαριάς

και μ' αυτό τον χρυσάφι θα σε πληρώσει για τη μία Λειτουργία πού τέλεσε ο κοιμηθείς Ιερεύς».


Ή πρεσβυτέρα πήγε στον έμπορο και του μετέφερε τα λόγια του άγιου Βασιλείου.

Ό έμπορος χάρηκε και το πρωί πήγε στον ναό, παίρνοντας μαζί του τη ζυγαριά και κάμποσο χρυσάφι.

Ό άγιος Βασίλειος, τελώντας την προσκομιδή, έβγαλε μία μερίδα υπέρ υγείας και σωτηρίας

των δούλων του Θεού και την απόθεσε στην ζυγαριά.

Και πρόσταξε τον έμπορο να βάλει χρυσάφι στον άλλο δίσκο της.

Μα όσο χρυσάφι κι αν έβαζε ο έμπορος, η μερίδα όλο και βάραινε

και όσο περισσότερο χρυσάφι έβαζε, τόσο χαμηλότερα και χαμηλότερα έπεφτε ο δίσκος

στον όποιο είχε αποτεθεί η μερίδα πού είχε βγάλει ο Μέγας Βασίλειος κατά την προσκομιδή.

Ό έμπορος βλέποντας το μεγάλο θαύμα της Θείας Χάριτος ένιωσε φόβο και κατάνυξη.

Αμέσως ζήτησε συγγνώμη από τον άγιο Βασίλειο και από την πρεσβυτέρα του κοιμιθέντος ιερέως

και δεν απαίτησε πλέον χρήματα.




inpantanassis

[XAPA]

Κρυμμένες οι υποσχέσεις του Θεού!


Πρέπει να γνωρίζεις ότι μέσα στις θλίψεις και στα παθήματα, στην υπομονή και στην πίστη,

είναι κρυμμένες οι υποσχέσεις του Θεού, όπως επίσης και η δόξα και η απόκτηση των ουρανίων αγαθών.

Γιατί και το σιτάρι, που σπέρνεται στη γη, είναι ανάγκη πρώτα να δοθεί στη σήψη και στην ατιμία, φαινομενικά,

και έτσι να απολαύσουμε την ομορφιά και τον πολλαπλάσιο καρπό του.


Aν όμως δεν περνούσε από τη σήψη εκείνη και τη φαινομενική ατιμία, δεν θά έβγαζε καρπό.

Αυτό λέει και ο Aπόστολος: «Πρέπει να περάσουμε πολλές θλίψεις για να μπούμε στη βασιλεία του Θεού».

Kαι ο Kύριος λέει: «Mε την υπομονή σας, θα σώσετε τις ψυχές σας», καί: «στον κόσμο θα έχετε θλίψεις».[/b]

O Iησούς, είναι η μοναδική ελπίδα μας. H ελπίδα του κόσμου ολοκλήρου.


Αγιος Μακάριος


pneumatikixara

[XAPA]

Αν δεν βάλει εμένα ο Θεός στον Παράδεισο, ποιον θα βάλει;


Zω με τους μύθους μου. Θεωρώ ότι είμαι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου.

Γιατί απ΄ όπου να το δεις δίκιο έχω.

Κακό ανθρώπου δεν θέλω. Και βέβαια δεν έχω πειράξει μυρμήγκι.

Τα έχω καλά με τον εαυτό μου. Συχνά αναρωτιέμαι πως ανέχεται τόσους κακούς ο Θεός.

Και αν δεν με έχει βάλει ο Θεός στη θέση του κριτή του κόσμου,τι μ΄αυτό; Το κάνω μόνος μου.

Εγώ του λέω ποιοι θα σωθούν και ποιοι θα χαθούν.


Και πάλι ησυχάζω τη συνείδησή μου ότι ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι σαν εμένα που κάνουν τη διαφορά.

Στο κάτω κάτω αν δεν βάλει εμένα ο Θεός στον Παράδεισο ποιον θα βάλει;

Κάπως έτσι περνά η ζωή μου και τη σωτηρία την έχω εξασφαλίσει, χωρίς κόπο χωρίς προβλήματα μόνο επειδή

το είπα εγώ.


Πραγματικά ζω με τους μύθους μου. Διαβάζω για τα παλαίσματα αγίων και είναι φορές που βρίσκω τον εαυτό

μου. Και γω κάνω υπομονή ,και εγώ είμαι υπομονετικός και εύσπλαχνος και δίνω τόπο στη οργή.

Πόσο καλός Χριστιανός είμαι! μονολογώ.


Και ξαφνικά εκεί που κανένας δεν το περιμένει ξεσπά πειρασμός και σε πολεμάει σώμα με σώμα.

Σε χτυπά εκεί που πονάς. Σε πιέζει μέχρι να ματώσεις.

Και τότε ..Όλες σου οι φυλαγμένες υπομονές έχουν χαθεί με μιας . Τα ξέχασες όλα γρήγορα.

Δεν έχεις αντοχή για τίποτε. Και τότε σου βγαίνει ο λύκος από μέσα σου.

Ναι εσένα που νόμισες ότι μπορούσες να σηκώσεις τη αδικία.

Ακούς το θηρίο μέσα σου να βρυχάται και να θέλει να τους φάει όλους.

Είναι από τις φορές που επιτρέπει ο Θεός να βλέπουμε τον εαυτό μας όπως είναι .


Ταπεινώσου. Σταμάτα να λες ότι έφτασες στον πνευματικό σου στόχο. Δεν έχεις πετύχει τίποτε.

Όσο ακόμα θα θαλασσοδέρνεσαι στο πέλαγος της ζωής, οι πτώσεις είναι μπροστά σου.

Μην υπερηφανεύεσαι για τις αρετές σου. Γιατί αν στέκεις, να γνωρίζεις από του Θεού τη χάρη στέκεις.


Ο πνευματικός δρόμος είναι μακρύς και κρύβει δυσκολίες και περιπέτειες.

Μα είναι και κάτι άλλο . Σταμάτα να εξουθενώνεις τους «λοιπούς» των ανθρώπων . Πως τάχα εκείνοι έχουν

δρόμο ακόμα για να σε φτάσουν .

Κύτταξε καλά μήπως χτυπώντας την πόρτα του παραδείσου για να

μπεις, σου ανοίξουν εκείνοι ...



π.Εφραίμ Παναούσης

proskynitis