Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Ό,ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΣΑΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΝΩΕ

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος


Ρώτησα έναν άνθρωπο του Θεού γιατί παίρνει ο Θεός τους Αγίους ανθρώπους που βλέπουμε αυτή την εποχή…

Τωρα μάλιστα ένας Άγιος στο Άγιον Όρος ετοιμάζεται να φύγει και αυτός.

Μου πήραν εχθές τηλέφωνο, δεν θα πω το όνομα του, μακάρι να ζήσει μερικούς μήνες.

Μεγάλη περίπτωση αυτός.Κατά την άποψη μου ένας από τους τρεις Θεοφορους του Αγίου Όρους.


Σε μια εποχή που οι Αγιορείτες οι περισσότεροι πάσχουν από σύγχυση και δεν μιλούν.

Ενώ έπρεπε να μιλούν.

Είναι τόση πολύ η αμαρτία και τόσο λίγη η μετάνοια που ο Κύριος δεν μας αντέχει άλλο.

Θα μας αντιμετωπίσει όχι με κριτήρια Καινής Διαθήκης, αλλά Παλαιάς.

Οτι κάνατε, να βρείτε..


Μπορεί να λέμε φταίνε για όλα οι παγοσμιοποιητες, ο Γκέιτς, ο Κίσινγκερ, ο Ροκφέλερ, ο Σορρος, η Ευρώπη .. Αυτοί είναι τα όργανα.

Πως ήθελε να συνετίσει τους Εβραίους στην Παλαιά Διαθήκη, χρησιμοποιώντας τους Φαραώ της Αιγύπτου και τους Ασσυριους

βασιλεις ή απο την Περσία ή τον Ναβουχοδονόσωρ ..και έκανε την Ιερουσαλήμ αλώνι καταστρέφοντας τον ναό του Σολομώντα.

Πως χρησιμοποίησε τον Μωάμεθ τον Πορθητή το 1453.


Οι παγκοσμιοποιητες που είναι το πρόβλημα που εμφανίζεται σε εμάς και κρύβεται πίσω από την ασθένεια αυτή, που είναι υπαρκτή,

αλλά την τραβάνε από τα μαλλιά και την χρησιμοποιούν στο έπακρον. Είναι τα όργανα του δαίμονα.

Δώσαμε εμείς δικαιώματα με τις αμετανοητες αμαρτίες μας, τις εκτρώσεις, τα παρά φύσιν εντός και εκτός γάμου

και τις μαγείες και τους σατανισμους μας.


Άρα ότι είδαμε και θα δούμε θα είναι σχεδόν σαν την εποχή του Νώε.

Έτσι μου είπε.

Καλά είναι μου λέει να πεις του κόσμου να διαβάζει εκείνα τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης.

Κάθε μέρα φεύγει κόσμος εκλεκτός και αύριο θα φύγουν εκατοντάδες χιλιάδες και αντί εμείς να προβληματιστούμε σε βάθος

θα νοσταλγούμε άκουσον…την χαμένη μας ζωή λέει.


Θα κάνουμε κρουαζιέρα που άνοιξαν λίγο τα πράγματα, την κανονικότητα.

Δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να πει…”ρε παιδί μου, ακόμα και τώρα που μας δίνει η ασθένεια, που έκανε τώρα μια υποχώρηση

και αντί να το εκμεταλλευτούμε. Να πούμε είναι ευκαιρία να πάμε κανένα προσκύνημα, που δεν μπορούσαμε ..να πάμε και εντός

και εκτός . Να πάρουμε ενέργεια από τα Άγια Λείψανα, από ανθρώπους του Θεού.


Να πάμε λέει κρουαζιέρα… Που να πάμε κρουαζιέρα?

Δίπλα από το Αιγαίο.

Το Αιγαίο είναι δίπλα από την Τουρκία ..


Το ότι ακόμα δεν έγινε πόλεμος το οφείλουμε στον Ερντογάν. Έπεσε ο Ερντογάν ..δεν τους συγκρατεί κανένας.

Βέβαια θα βγάλουν τα μάτια τους ,αλλά θα έχουμε και εμείς απώλειες.

Τα έχουμε πει παλαιότερα αυτά.

Τώρα είναι περίοδος προσευχής και προπόνησης.

Ιδιαιτέρως με κομποσχοινια νυχτερινά,με παρακλήσεις.


απομαγνητοφώνηση, Σημεία των καιρών 2

πηγή
romioitispolis.gr

[XAPA]

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα:

“Μόνο ο κόπος που κάνουμε για τον Θεό, αυτός έχει μισθό Ουράνιο”



Μόνο ο κόπος που κάνουμε για τον Θεό, αυτός έχει μισθό Ουράνιο.

Ο άλλος κόπος που κάνουμε για να εξασφαλίσουμε τα χρήματά μας για να επιβιώσουμε, π.χ. στην εργασία μας, δεν αμείβεται

από τον Θεό.

Είναι ο κόπος που καταβάλλουμε και αμειβόμαστε στον κόσμο τούτο.


Ιεράρχησε τα πράγματα και να πεις:


«Ποιό είναι το πρώτο;».

Λέει ο άλλος: «η δουλειά μου».

Όχι, δεν είναι η δουλειά. Τα πνευματικά σου είναι πρώτα.

Πρέπει πρώτα γίνουν τα πνευματικά μας καθήκοντά, μήπως φύγουμε αιφνιδίως και μετά έπονται τα άλλα.

Διότι αυτά που θα πάρουμε στον άλλον κόσμο προηγούνται.


Να τα κάνουμε τα καθήκοντά μας κάθε ημέρα, μπας και φύγουμε αιφνιδίως, ώστε να είμαστε εξασφαλισμένοι και τα υπόλοιπα

(τα κοσμικά), όσα κάνουμε…

Κάνοντας καθημερινά τα πνευματικά μου καθήκοντα, δυο πράγματα θα συμβούν:

θα με πληροφορήσει ο Θεός, πότε θα με πάρει και με προφυλάσσει έτσι ο Θεός από αιφνίδιο θάνατο.


Ο Μέγας Αντώνιος, λίγο πριν πεθάνει είπε:

– Είμαι στην ηλικία των 105 ετών και διαπίστωσα ότι η μεγαλυτέρα άσκηση είναι να κάνει κανείς καθημερινώς τα πνευματικά

του καθήκοντα.

Έλεγε ότι ο άνθρωπος πρέπει σταθερά να κάνει τα πνευματικά του καθήκοντα και όχι μία μέρα να κάνει παραπάνω και την

επομένη να μην κάνει τίποτα.

Πρωταρχική μέριμνα είναι να αναβαθμίσει ο άνθρωπος ποιοτικά τον πνευματικό του αγώνα και όχι ποσοτικά.

Έπεται η ποσοτική αναβάθμιση.


Θέλει ο Θεός να βλέπει τον καθημερινό μας κόπο. Όχι τον πολύ, αλλά τον καθημερινό.

Επιτελώντας καθημερινά τα πνευματικά μας καθήκοντα με χαρά, παίρνουμε καθημερινό μισθό από το Άγιο Πνεύμα,

στέλνοντας ένα λουλούδι στο θρόνο του Θεού.~



simeiakairwn

[XAPA]

Εντύπωση μεγάλη μου κάνει, πώς αυτός ο Δεσπότης της Αγίας Τριάδος Νεκτάριος, ζει ακόμη…


Όταν ακόμη ζούσε ο Άγιος Νεκτάριος έλεγε σε έναν άπιστο Χωροφύλακα, να μετανοήσει, να εξομολογηθεί,

νά εκκλησιάζεται και να κοινωνεί. Ό Χωροφύλακας όμως αδιαφορούσε και δεν πίστευε σε τίποτα.


Ήρθε μιά εποχή, που ο Χωροφύλακας μετατέθηκε επί 12 χρόνια, από την Αίγινα στη Μακεδονία.

Μετά όμως ξαναγύρισε στην Αίγινα. Κατέφθασε λοιπόν στην παραλία της Αίγινας και εκεί συνάντησε τον Άγιο Νεκτάριο.

Αλληλοασπάστηκαν, μίλησαν και λίγο πρίν χωρίσουν οι δρόμοι τους,

ο Άγιος Νεκτάριος του υπενθύμισε, το πόσο αναγκαίο είναι ο άνθρωπος νά μετανοήσει.

Στην συνέχεια ο Χωροφύλακας, πήγε στο καφενείο και βρήκε τούς παλαιούς του φίλους και σύν τοις άλλοις τους είπε:


– Εντύπωση μεγάλη μου κάνει, πώς αυτός ο Δεσπότης της Αγίας Τριάδος Νεκτάριος, ζεί ακόμη…

– Ποιός Δεσπότης; τον ρωτούν.

– Ό ιερέας της Αγίας Τριάδος… ο Νεκτάριος.

– Μά αυτός έχει πεθάνει εδώ τρία χρόνια τώρα.

– Πώς είπατε, έχει πεθάνει τρία χρόνια; Δέν είναι δυνατόν!

– Μά εγώ τώρα τον συνάντησα πρίν από λίγο στο δρόμο και τα είπαμε!…


Ιερή συγκινήση κατέλαβε τους πάντες, όπως και τον Χωροφύλακα όταν διαπίστωσε, ότι ο Άγιος Νεκτάριος παρουσιάστηκε

για να τον συνετίσει καί τρέμοντας πήγε στο Μοναστήρι του Αγίου και προσκύνησε μετανοημένος τον τάφο του.



πηγή: psigmataorthodoxias3

[XAPA]

Όταν στο γάμο υπάρχει ο Χριστός



Η ζωή με το Χριστό μέσα στο γάμο τα αλλάζει όλα!

Τον εγωισμό αντικαθιστά η ταπείνωση, τα νεύρα, η πραότητα,

την ανυπομονησία, η υπομονή,τη μνησικακία, η συγχώρεση!

Το ‘εγώ’, το ‘εμείς’!

Επιθυμία μου, η επιθυμία του και τελικά η επιθυμία Του!


Έχοντας ζήσει για πολλά χρόνια χωρίς το Χριστό στη ζωή μου με το σύζυγό μου,

είναι εντυπωσιακή, θαυμαστή η αλλαγή του βίου σου όταν αποφασίσεις να ανοίξεις

την πόρτα της καρδιάς σου για να μπει μέσα ο Κύριος!

Στη δική μου περίπτωση αυτό έγινε από κοινού με το σύζυγο μου

και αυτό ήταν καθοριστικό για την μετέπειτα εξέλιξη των πραγμάτων!


‘Όταν αγαπήσεις το Χριστό, δε γίνεται να μην αγαπήσεις την εικόνα Του, δηλαδή τον άνθρωπό σου!

Δε γίνεται να μην κάνεις υπομονή μαζί του, υποχωρήσεις, αγώνα ,προσευχή… Αγάπη!

Δε γίνεται να μην κάνεις τον πόνο του, πόνο σου,

το πρόβλημα του, πρόβλημα σου,

την πίκρα του, πίκρα σου

αλλά και τη χαρά του, χαρά σου!

Μαζί στον πνευματικό αγώνα!

Μαζί στις αναβάσεις αλλά και στις καταβάσεις!

Αυτό άλλωστε δεν κάνει και ο Χριστός με μας;

Μαζί μας σε όλα!


Και όλα τα προβλήματα και όλες οι επίγειες θλίψεις

(οικονομικά, ανεργία, ανθρώπινες σχέσεις, τεκνογονία, ζητήματα υγείας)

δεν είναι δυνατόν να κλονίσουν αυτό το γάμο,

γιατί δε στηρίζεται σε όλα αυτά αλλά στο μεγαλύτερο βράχο της ιστορίας… τον Ιησού Χριστό!


Τι κι αν δεν έχω να φάω μια σπεσιαλιτέ και θα φάω μια ταπεινή μακαρονάδα; ;Έχω το Χριστό!

Τι κι αν δεν έχω λεφτά για λούσα και ταξίδια; Έχω το Χριστό!

Αυτός είναι η τροφή μου, Αυτός είναι η βόλτα μου, Αυτός είναι τα ταξίδια μου! Αυτός είναι όλος μου ο πλούτος!


Ο γάμος στην ουσία δηλαδή είναι ένα στάδιο αρετής!

Πρόκειται για συνοδοιπορία προς τη Βασιλεία των Ουρανών!

Στον εν Χριστώ γάμο δεν εστιάζεις στο σκοτάδι του άλλου αλλά στο φως του!

Γιατί τελικά αυτό είναι ο γάμος… ευκαιρία αγιασμού!

Δρόμος προς τον ουρανό! Δρόμος προς το Φως!

Εύχομαι όλοι οι άνθρωποι να ανακαλύψουν αυτό τον τρόπο βίωσης του γάμου τους!



πηγή: sostis.gr

[XAPA]

Ρώτησε την Παναγία, αν του επέτρεπε να ζωγραφίσει το ''πορτραίτο'' της.


Κάποτε ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς, ρώτησε την Παναγία, αν του επέτρεπε να ζωγραφίσει το ''πορτραίτο'' της.

Η Παναγία μας, δεν του αρνήθηκε. Σε λίγο έρχεται ο αρχάγγελος Γαβριήλ, που πάντα την διακονούσε,

και δίνει στον Απόστολο Λουκά 3 σανίδες.

Ο Ευαγγελιστής παραξενεύτηκε που πήρε τρεις σανίδες και όχι μία. Ωστόσο, δεν είπε τίποτα. Τις πήρε και πήγε σπίτι του.

Εκεί άρχισε να Την ζωγραφίζει, όπως Την φανταζόταν και όπως Την έβλεπε συνήθως.


Όταν τελείωσε τον πίνακα, τον πήρε και πήγε δειλά-δειλά, με σεμνότητα στην Παναγία να τον δείξει.

- Ωραίος έγινε ο πίνακας και πολύ καλή ήτανε Λουκά η προσπάθειά σου, του είπε η Παναγία.

Όμως ένα δεν πρόσεξες: Μόνη μου είμαι;

Ο Απόστολος Λουκάς, κοκκάλωσε! Είχε φτιάξει την Παναγία μόνη Της, δεόμενη, χωρίς τον Χριστό.

Αυτή η συγκεκριμένη εικόνα βρίσκεται στην Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο της Βεροίας.


Ο Απόστολος Λουκάς ζήτησε συγγνώμη από την Παναγία και επέστρεψε σπίτι του, για να κάνει ένα νέο ''πορτραίτο'' Της.

Ύστερα από πολύ κόπο και επιμέλεια, ο Απόστολος Λουκάς τελείωσε και το δεύτερο πίνακα.

Τον πήγε στην Παναγία, για να του πει, την γνώμη Της.

- Πολύ ωραίος πίνακας, του είπε. Πολύ καλή η προσπάθειά σου, αλλά δεν πρόσεξες μια λεπτομέρεια.

Έχεις το βρέφος, έχεις τον Κύριο στα δεξιά μου. Πρέπει να Τον έχεις στα αριστερά μου.

Κόκκαλο, πάλι ο Απόστολος Λουκάς! Η εικόνα αυτή βρίσκεται στα Καλάβρυτα, στην Ιερά μονή του Μεγάλου Σπηλαίου.

Είναι η Παναγία η Δεξιοκρατούσα.


Φεύγει ο Απόστολος και κάνει μια τρίτη εικόνα της Παναγίας, με το Χριστό στα αριστερά, όπως του είπε η Παναγία.

Η εικόνα αυτή βρίσκεται στην Ιερά μονή της Κύκκου, στην Κύπρο.

Οι 3 σανίδες, που έδωσε ο αρχάγγελος, βρήκαν τη δικαίωσή τους!

Τις εικόνες αυτές, η Παναγία τις ευλόγησε και πέρασαν ''δια πυρός και σιδήρου'', για να σώζονται μέχρι σήμερα.

Τρεις είναι οι εικόνες που φιλοτέχνησε ο Απόστολος Λουκάς. Ούτε 30, ούτε 100, όπως νομίζουν πολλοί.



Δημήτριος Παναγόπουλος

leimwnas.blogspot

[XAPA]

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος:

Όταν ήρθα από το Άγιον Όρος, πριν 30 χρόνια, είχα έναν πειρασμό..


Όταν ήρθα από το Άγιο Όρος, πριν 30 χρόνια, είχα ένα πειρασμό.

Δεν ήθελα να φύγω από το Άγιο Όρος και έτσι με πολεμούσε πολύ η στεναχώρια:

Ότι έφυγα από το Άγιο Όρος και με έστειλε ο γέροντας στην Κύπρο κι εγώ δεν ήθελα να ήμουν στην Κύπρο

και όλα μου έφταιγαν!


Βέβαια το ήθελα κι εγώ και το έκανα. Η αλήθεια είναι ότι κατά βάθος το ήθελα.

Μία φορά θυμάμαι εξομολογούσα εκεί στο μοναστηράκι που πήγαμε μόλις ήρθαμε από το Άγιο Όρος,

σε ένα μοναστήρι στην Πάφο, στην Αγία Μονή.

Είναι ένα αρχαίο και πολύ όμορφο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου δίπλα από την Χρυσορρογιάτισσα.


Εκεί μία μέρα είχα πολλούς λογισμούς και ήρθε ένα παιδί, ο οποίος ήταν κυβερνητικός υπάλληλος

που έκανε κάποιες στατιστικές και γύριζε τα χωριά.

Τα χωριά τότε ήταν υπό κατάρρευση, πολύ λίγοι άνθρωποι.


Ήρθε λοιπόν και λέει:

‘Εδώ έχει κάποιους μοναχούς από το Άγιο Όρος; – Ναι.

– Έχει, λέει, μια γιαγιά που θέλει να εξομολογηθεί.

Εε, λέω κι εγώ, ήρθα από το Άγιο Όρος να εξομολογώ τις κοτζιάκαρες,(*γριές) δεν έχω άλλη δουλειά να κάνω!


Του λέω, φέρτην. Ήμουν πνιγμένος μέσα στους λογισμούς μου, ήρθε και η καημένη η γιαγιούλα με τις κουρούκλες της,

με το μπαστουνάκι της, πήγαινε κουτσά-κουτσά. Θα ήταν 65 χρόνων.

Λοιπόν ήρθε εκεί, έκατσε και μου λέει, θέλω να σου εξομολογηθώ, δάσκαλε. Εε άντε γιαγιά μου, πες μου.


Έλεγε εκείνη τα δικά της, εγώ είχα τους λογισμούς μου: ότι ήμουν στο Άγιο Όρος με τον Άγιο Παΐσιο, με τον Άγιο Εφραίμ,

με τον γέροντα, με τον έναν, με τον άλλον και τώρα ήρθα να κάνω παρέα με τις κοτζιάκαρες της Πάφου!


Ήταν από ένα χωριό, Λάσα το έλεγαν, που ούτε ο χάρτης δεν το έχει! Μην το ψάξετε, δεν θα το βρείτε!

Αλλά στη συνέχεια όταν μου έλεγε διάφορα πράγματα, διαπίστωσα ότι είχε μεγάλες πνευματικές καταστάσεις η γιαγιά αυτή.

Και είχε μεγάλη πνευματική εργασία σαν τους μεγάλους Αγίους του Αγίου Όρους.

Μου περιέγραψε πολλές εμπειρίες τέτοιες και την άκουγα με προσοχή.

Απλή γυναίκα ήταν, πολύ απλή -αφού να φαντασθείτε τα μεγάφωνα της Εκκλησίας τα έλεγε «μελάφωνα».


Αυτή η γιαγιά έμεινε απάντρευτη για να γηροκομήσει τους γονείς της -από αγάπη προς τους γονείς της

- και μετά αφιερώθηκε στο Θεό κι όλη μέρα κι όλη νύχτα προσευχόταν και διάβαζε.

Ήταν πολύ χαριτωμένος άνθρωπος. Μητροδώρα λεγόταν. Κοιμήθηκε τώρα γι’ αυτό λέω το όνομά της.


Όταν σηκώθηκα να της διαβάσω την ευχή όμως -κι εγώ ήμουν σε απορία για την κατάσταση την οποία είχε

- ευωδίασε όλη η Εκκλησία!

Και μετά έρχονταν οι πατέρες και ρώταγαν, «μα καλά, θυμίασες;»

-Όχι, δεν θυμίασα αλλά ήταν η γιαγιά που ευωδίαζε.


Και τέτοιες γιαγιάδες γνώρισα αρκετές που είχαν καταστάσεις Ακτίστου Φωτός, έβλεπαν το Άκτιστο Φως,

δηλαδή που είναι μεγάλη κατάσταση αυτή και στους μοναχούς ακόμα σπάνια το βρίσκεις.

Άρα λοιπόν η Εκκλησία είναι που σώζει τον άνθρωπο, όχι ένας ιδιαίτερος χώρος του

μοναχισμού ή το Άγιον Όρος ή τα Ιεροσόλυμα ή οτιδήποτε άλλο…



Simeiakairwn

[XAPA]

Άγιος Πορφύριος:


«Η Εκκλησία είναι η χώρα των Ζώντων όπου υπάρχει Ζωή και περίσσεια Ζωής,

δηλαδή ο Χριστός!»



Γέροντα, τα παιδιά μας κοιμούνται στην Εκκλησία, μήπως να μη τα φέρνουμε??

– Στο Καράβι να είναι κι ας κοιμούνται, επέμενε ο Γέροντας Πορφύριος.


Η Εκκλησία, είναι το Σκάφος του Χριστού!

Το Σώμα του Χριστού!

Το Στόμα του Χριστού!

Η Κιβωτός που μπαίνεις μέσα και σώζεσαι!!


Η Εκκλησία παιδί μου.. Είναι ένα μεγάλο Νοσοκομείο που εφημερεύει σε εικοσιτετράωρη βάση, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.

Ένα Νοσοκομείο που εφημερεύει για όλους..

Για ασφαλισμένους και για ανασφάλιστους..

Για πλούσιους και για άπορους…

Για επώνυμους και για ανώνυμους και περιθωριακούς ανθρώπους…

Ένα μεγάλο Νοσοκομείο στο οποίο αντιμετωπίζεται κάθε νόσημα όσο βαθύ, όσο λοιμώδες και όσο θανατηφόρο κι αν είναι.


Ένα μεγάλο Νοσοκομείο στο οποίο μπαίνεις άρρωστος και βγαίνεις υγιής, όπως η αιμορροούσα…

Μπαίνεις διώκτης και βγαίνεις Απόστολος, όπως ο Παύλος.

Μπαίνεις αμαρτωλός και βγαίνεις άγιος, όπως η αγία Μαρία η Αιγυπτία.

Μπαίνεις λύκος και βγαίνεις αρνί, όπως ο Άγιος Μωυσής ο Αιθίοπας.

Μπαίνεις πτώμα εν αποσυνθέσει και ανίστασαι τετραήμερος, όπως ο Λάζαρος!

Γιατί στην Εκκλησία δεν υπάρχει θάνατος.

Δεν υπάρχουν νεκροί.

Η Εκκλησία είναι η χώρα των Ζώντων όπου υπάρχει Ζωή και περίσσεια Ζωής, δηλαδή ο Χριστός!


simeiakairwn

[XAPA]

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΑΝ ΜΑΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ



Στο κοινόβιο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου, πριν από 30 χρόνια ζούσε ένα πολύ απλό κι αγαθό Γεροντάκι,

γνωστός με το όνομα Γερο - Θωμάς, πάντα πρόθυμος και ακάματος εργάτης της υπακοής.


Σαν υπηρεσία του (διακόνημα) είχε να είναι βοηθός στον ζυμωτή και φούρναρη του Μοναστηριού.

Μια μέρα έτυχε ανάγκη να απουσιάσει για δυο ημέρες ο ζυμωτής και φούρναρης της Μονής Γερο - Γρηγόρης,

ο οποίος από χρόνια είχε την υπηρεσία αυτή και γνώριζε πολύ καλά και εξυπηρετούσε τα διακονήματα αυτά,

με πολύ προσήλωση και ευλάβεια.


Σαν αντικαταστάτη του στις υπηρεσίες αυτές, άφησε τον Γερο -Θωμά, ο οποίος επειδή δεν είχε ποτέ του ζυμώσει ξαφνιάστηκε

και βρέθηκε σε μεγάλη απορία, διότι έπρεπε να ζυμώσει και να φουρνίσει τότε και να δώσει ψωμί για δυο ημέρες

στους πατέρες του Κοινοβίου που τότε είχε περισσότερους από εξήντα Μοναχούς και σε δέκα ως είκοσι διερχόμενους

κάθε ημέρα προσκυνητές.


Στη μεγάλη αυτή ανάγκη και απορία που βρέθηκε ο Γερο - Θωμάς, άρχισε να κάνει θερμή προσευχή και με δάκρυ

να παρακαλεί την Παναγία Μητέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, Κυρία Θεοτόκο και τον άγιο Παύλο, να τον φωτίσουν

τι να κάνει; στην προκειμένη περίπτωση, γιατί τα είχε κυριολεκτικά χαμένα και δεν ήξερε πούθε να αρχίσει.


Ξαφνικά παίρνει την μαγιά του προζυμιού και εκεί που πήγε να βάλει νερό κι αλεύρι βλέπει δίπλα του μια μεγαλόπρεπη

μαυροφορούσα γυναίκα, η οποία πήρε το προζύμι το ανακάτεψε, έβαλε το αλεύρι στην σκάφη και σε δυο ώρες έγινε το ζυμάρι,

έπλασε τα ψωμιά τα φούρνισε και μέσα στις δυο αυτές ώρες ξεφούρνισε και έδωσε ο Γερο - Θωμάς ψωμί στους Μοναχούς,

οι οποίοι ακόμη μέχρι σήμερα δεν μπορούν να ξεχάσουν την γλυκύτητα και νοστιμιά του ψωμιού αυτού.


Ο δε Γερο - Θωμάς σαν υπνωτισμένος δεν κατάλαβε τίποτε, πώς και με ποιό τρόπο γίνανε όλα αυτά!

Το μόνο που κατάλαβε ήταν η μαυροφορεμένη εκείνη γυναίκα, που δεν ήταν άλλη παρά η Κυρία Θεοτόκος.



ΠΗΓΗ : ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, 1980.


tribonio

[XAPA]

Ένα όνειρο τον οδήγησε στην Ορθοδοξία!

Από τον ιεραποστολικό αγρό


“Ένα πρωινό του μηνός Μαϊου 1994 ήλθε στην Ιεραποστολή μας ένας μεσόκοπος ιθαγενής.

Τον δέχθηκα στο γραφείο και εκείνος άρχισε να μου διηγήται το πρόβλημα

που τον απασχολούσε και φαινόταν αρκετά ανήσυχος και ταραγμένος.


- Πάτερ, εγώ εργάζομαι στην εταιρεία “Τζεκαμίν” των μεταλλευμάτων.

Αρρώστησα βαρειά και οι γιατροί δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν. Έκανα προσευχή στον Θεό να με λυπηθή.

- Ποιά εκκλησία ακολουθείς;

- Είμαι στην Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, πάτερ.

Μια νύκτα είδα στον ύπνο μου πολλούς κληρικούς σαν και εσάς που ήταν ντυμένοι με λαμπρά ρούχα

και λειτουργούσαν μέσα σε μιά Εκκλησία, σαν τη δική σας. Ένας απ' αυτούς με πλησίασε και μου είπε:

“Ο Θεός άκουσε την προσευχή σου, αλλά για τη σωτηρία σου θα'λθης στη δική μας Εκκλησία.

Αυτή είναι η μόνη αληθινή Εκκλησία”


Εγώ πάτερ, δεν ξέρω ούτε καν εσάς, ούτε ποιό είναι το όνομα της Εκκλησίας σας,

αλλά ήλθα εδώ, διότι είδα στον ύπνο μου παπάδες σαν εσάς με ράσα και γένεια και ρούχα λαμπρά.

Ρώτησα κι άλλους και μου είπαν ότι “μόνο οι ορθόδοξοι έχουν γένεια και φορούν τέτοια ρούχα.

Η Εκκλησία τους είναι στο τάδε μέρος. Εκεί θα πας”.

Τον συμβούλευσα, του έδωκα βιβλία και του πρότεινα, αν θέλη να έρχεται κάθε Κυριακή στην Εκκλησία μας και στις κατηχήσεις.

Έκτοτε έγινε πιστό μέλος της Εκκλησίας μας”(ΔΓΜ, 72)


(στο: Αντιαιρετικά Εφόδια, αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Σταματα 2013, σελ. 209-210)



sfa-cryptochristian.blogspot

[XAPA]

Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ

- Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος


Στην αρχή του χρόνου συγκεντρώθηκαν τα ταγκαλάκια, όπως τα αποκαλούσε ο γέροντας Παϊσιος,

και αποφάσισαν να κάνουν μια φάρσα με τους ανθρώπους.


Ένα από αυτά είπε: Τι θα λέγατε να κάναμε λίγη «πλάκα» με τους ανθρώπους, αφαιρώντας τους κάτι;

-Και τι μπορούμε να τους αφαιρέσουμε; είπε κάποιο άλλο
.
Μετά από πολλή σκέψη το πιο μικρό είπε: Ας τους πάρουμε την ευτυχία.

Το πρόβλημα όμως είναι πού να την κρύψουμε, ώστε να μην τη βρούνε.


Κάποιο πρότεινε: Να την κρύψουνε στην κορυφή του ψηλότερου βουνού του κόσμου.

-Όχι. Είπε κάποιο άλλο. Οι άνθρωποι διαθέτουν τεράστια δύναμη.

Κάποιος θα μπορούσε να πάει να τη βρει και τότε όλοι θα μπορούσαν να ξέρουν πού να την αναζητήσουν.

-Τότε να την κρύψουμε στο βυθό της θάλασσας, πρότεινε ένα άλλο ταγκαλάκι.


Όχι, έχουν υπερσύγχρονα υποβρύχια και πολύ σύντομα θα τη βρούνε, αντέτεινε το πρώτο.

-Να τη φυγαδέψουμε σε ένα μακρινό πλανήτη, πρότειναν εν χορώ κάποια άλλα.

-Τα διαστημόπλοια πάνε κι έρχονται στο διάστημα.

Θα την ανακαλύψουν και θα επαίρονται και θα αλαλάζουν ως νέοι μαραθωνοδρόμοι…


Ένα ταγκαλάκι καθόταν σιωπηλό, ακούγοντας προσεκτικά και αναλύοντας σοβαρά κάθε πρόταση.

-Νομίζω, είπε στοχαστικά, υπάρχει ένας χώρος τον οποίο οι άνθρωποι ποτέ δεν θα τον ψάξουν.

Όλα ξαφνιάστηκαν, αλληλοκοιτάχτηκαν και ρώτησαν ταυτόχρονα.

-Πού δεν θα ψάξουν;


-Βαθιά μέσα τους. Εκεί θα κρύψουμε την ευτυχία.

Οι άνθρωποι θα είναι τόσο απασχολημένοι ψάχνοντας παντού, πέρα από τους εαυτούς τους, που ποτέ δεν θα τη βρούνε!

Όλα τα ταγκαλάκια συμφώνησαν.

Από τότε ο άνθρωπος δαπανά τη ζωή του ψάχνοντας για την ευτυχία του χωρίς να γνωρίζει ότι αυτή βρίσκεται μόνο μέσα του.

«Η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν».(Λουκ 17,21).




πηγή: agiotopia.gr