Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Πιστέψτε στην Πρόνοια του Θεού!


Πιστέψτε στην Πρόνοια του Θεού!

Φίλησε το σταυρό σου πρωί και βράδυ,μην τον φοράς σαν σε κρεμάστρα...


Ο Χριστός άφησε Φως και Αγάπη στον Σταυρό.


Από τον Σταυρό πηγάζουν ακτίνες Ευλογημένου Φωτός και Αγάπης.

Εισπνεύστε αυτές τις ακτίνες, περνούν αόρατα στην ψυχή, υπό την επίδραση αυτών των ευεργετικών ακτίνων,

ένας άνθρωπος γίνεται ευσεβής.


Φιλώντας τον Σταυρό,προσευχηθείτε για τους αμαρτωλούς:

μέθυσους, πόρνους και άλλους που γνωρίζετε.

Μέσω των προσευχών σας θα βελτιωθούν και θα είναι καλά, γιατί η καρδιά δίνει το μήνυμα στην καρδιά.


Ο Κύριος μας αγαπά όλους.

Υπέφερε για όλους για χάρη της Αγάπης και πρέπει να αγαπάμε όλους για χάρη Του, ακόμα και τους εχθρούς μας.


Φιλώντας τον Σταυρό, διάβασε την προσευχή:

«Ρίξε, Κύριε μου, μια σταγόνα του Αγίου Σου Αίματος στην καρδιά μου,

ξεραμένη από πάθη και αμαρτίες, και ακαθαρσίες ψυχής και σώματος. Αμήν.

Με την αγάπη Σου, σώσε εμένα και τους συγγενείς μου και όσους γνωρίζω...».


+ Στάρετς Σάββα Οσταπένκο του Πσκωφ


siatista

[XAPA]

ΠΡΙΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΣΟΥ ΚΑΝΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΕΣ…


Πριν αφήσεις την πόρτα του σπιτιού σου κάνε τον σταυρό σου και πες:

«Αποτάσσομαι σοι σατανά, και τη πομπή σου, και τη λατρεία σου

και συντάσσομαι σοι Χριστέ».

Ποτέ μη βγεις από το σπίτι σου χωρίς αυτά τα λόγια.

Αυτά θα είναι για σένα ράβδος, όπλο, πύργος ακαταμάχητος.

Έτσι: Όχι μόνο άνθρωποι δεν θα μπορέσουν να σε βλάψουν, άλλ’ ούτε κι’ αυτός ο διάβολος!


Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (εις Ανδριάντας, λόγος ΚΑ’).


askitikon

[XAPA]

Απλός οδηγός για μια σωστή και ουσιαστική εξομολόγηση.

π.Ανανίας Κουστένης+


Αγαπητοί μου, ετοίμασα για την ενορία μου και τα πνευματικά μου παιδιά έναν απλό οδηγό για μια σωστή και ουσιαστική

εξομολόγηση.Τον παραθέτω δημόσια ως πνευματική βοήθεια.

Πρώτα απ’ όλα τον καταθέτω για εμάς τους ίδιους, τους ποιμένες και ιδιαίτερα τους πνευματικούς.

Γιατί η εξομολόγηση δεν είναι ποτέ υπόθεση μόνο των «άλλων».Είναι διαρκής στάση ζωής.


Η ευχή μου είναι να μη σταθούμε φαρισαϊκά απέναντι σε αυτό το κείμενο, αλλά με τελωνιακή μετάνοια, με αλήθεια, ταπείνωση

και καρδιά ανοιχτή στη Χάρη.

Η εξομολόγηση δεν είναι κατάλογος αμαρτιών,ούτε ψυχολογική εκτόνωση.

Είναι συνάντηση με τον Χριστό, εκεί όπου ο άνθρωπος παύει να δικαιολογείται και αρχίζει να θεραπεύεται.


Αν αυτός ο οδηγός βοηθήσει έστω και έναν άνθρωπο να σταθεί πιο αληθινά μπροστά στον Θεό, τότε άξιζε να γραφτεί.

Καλή δύναμη στον αγώνα του Τριωδίου και καλή μετάνοια σε όλους μας.


ΟΔΗΓΟΣ ΑΥΤΟΕΞΕΤΑΣΗΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ


1. Η σχέση μου με τον Θεό


- Παρέλειψα την προσευχή ή προσευχόμουν μηχανικά

- Έζησα σαν να μη με βλέπει ο Θεός

- Αμφέβαλα για την αγάπη ή την Πρόνοια του Θεού

- Παρέλειψα τη Θεία Λειτουργία χωρίς σοβαρό λόγο

- Κοινώνησα χωρίς μετάνοια ή χωρίς ευλάβεια

- Πλησίασα τον Θεό μόνο όταν είχα ανάγκη

- Γόγγυσα, παραπονέθηκα ή έπεσα σε απελπισία


2. Πίστη και συνείδηση


- Κατέκρινα τους άλλους

- Υπερηφανεύθηκα για την «ορθή πίστη» μου

- Περιφρόνησα ή χλεύασα άλλους

- Προκάλεσα διχασμό με λόγια ή συμπεριφορά

- Ανύψωσα τον εαυτό μου πνευματικά και υποτίμησα τους άλλους


3. Λόγια και λογισμοί


- Καταδίκασα, κατηγόρησα ή ειρωνεύτηκα

- Είπα ψέματα ή μισές αλήθειες

- Πλήγωσα άλλους με λόγια ή με τη σιωπή μου

- Διέδωσα κουτσομπολιό

- Δέχθηκα κακούς λογισμούς για τους άλλους

- Κράτησα μνησικακία στην καρδιά μου


4. Η καρδιά και ο εσωτερικός κόσμος


- Ζήλεψα

- Φθόνησα

- Μίσησα

- Δεν συγχώρησα

- Έθρεψα θυμό

- Έκλεισα την καρδιά μου σε άνθρωπο που πονούσε


5. Αγάπη προς τον πλησίον


- Έδειξα αδιαφορία στον πόνο του άλλου

- Δεν βοήθησα ενώ μπορούσα

- Πλήγωσα με την αδιαφορία μου

- Χρησιμοποίησα ανθρώπους για το συμφέρον μου

- Έβαλα τον εαυτό μου πάνω από τους άλλους


6. Σώμα και καθαρότητα


- Ακάθαρτοι λογισμοί ή φαντασιώσεις

- Ακάθαρτες πράξεις (πορνεία, μοιχεία, σεξουαλική ανηθικότητα)

- Κατάχρηση του σώματός μου

- Έλλειψη σεμνότητας

- Εξάρτηση από εικόνες ή πορνογραφικό υλικό

- Αμαρτίες που βαραίνουν τη συνείδησή μου και μένουν ανεξομολόγητες


7. Οικογένεια και σχέσεις


- Πλήγωσα τον/την σύζυγό μου

- Έδειξα σκληρότητα ή αδιαφορία

- Αμέλησα τον ρόλο μου ως γονέας

- Ατίμασα γονείς ή παιδιά

- Κατέστρεψα σχέσεις από εγωισμό


8. Καθημερινή ζωή


- Αδικία στην εργασία ή στα οικονομικά

- Εκμετάλλευση άλλων

- Οκνηρία και αμέλεια

- Υπερβολή σε φαγητό, ποτό ή απολαύσεις

- Αχαριστία



9. Μετάνοια και στάση ζωής


- Εξομολογούμαι χωρίς διάθεση αλλαγής

- Δικαιολογώ τον εαυτό μου

- Ρίχνω τις ευθύνες στους άλλους

- Φοβάμαι να πω όλη την αλήθεια

- Κρύβω αμαρτίες από ντροπή


***************

Τελική υπενθύμιση

Η εξομολόγηση δεν είναι κατάλογος εγκλημάτων.Είναι συνάντηση με τον Χριστό.

Δεν χρειάζεται να τα πεις όλα τέλεια.Χρειάζεται να τα πεις αληθινά.

Ο Θεός δεν περιμένει τους άψογους.Περιμένει την συντετριμμένη και ειλικρινή καρδιά. (Αρχμ. Χριστόδουλος)


Γιατί η μετάνοια τι είναι;

Να ξαναβρώ τον Χριστό μου. Να ξαναβρώ την αγάπη μου.

Και η αγάπη μου είναι ο Χριστός μου. Η πρώτη και η στερνή μας αγάπη.

Το Α και το Ω της ζωής μας.

Αν βρούμε Εκείνον κι αν έχομε Εκείνον, όπως είπαμε και πριν, τα έχομε όλα.

Και δεν είμαστε φτωχοί.Και δεν είμαστε μόνοι.

Και δεν είμαστε ξεκρέμαστοι, όπως έλεγε ο μακαριστός Γέροντας Πορφύριος.


proskynitis

[XAPA]

ΆΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ (21 ΙΟΥΛΙΟΥ):

ΤΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΚΑΙ ΒΙΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ!


Ὡς ἡνωμένοι δι’ ἐνθέου ἀγάπης, σύμψυχοι ὤφθητε ἐν πᾶσι τοῖς τρόποις, ὦ Ἰωάννη ὅσιε, καὶ θεῖε Συμεών, ὁ μὲν βίον ἔνθεον διελθῶν ἐν ἐρήμῳ, ὁ δὲ σοφοῖς σκώμμασι τὸν Βελιὰρ μωράνας· καὶ νῦν τῶν θείων ἄμφω ἀμοιβὴν καταρτυφῶντες, ἡμᾶς ἐποπτεύετε.


Ακούστε το τερατούργημα που έκανε ο άγιος Συμεών ο διά Χριστόν σαλός για τον φίλο και βιογράφο του, διάκονο Ιωάννη.


Κάποιοι κακούργοι σκότωσαν έναν άνθρωπο και τον έριξαν μέσα στο σπίτι του διάκου από το παράθυρο.

Όταν βρήκαν τον νεκρό στο σπίτι του θεοφιλέστατου διακόνου,πίστεψαν όλοι ότι αυτός ήταν ο δολοφόνος.


Για τον λόγο αυτό ο άρχοντας έδωσε εντολή να τον κρεμάσουν.


Καθώς, λοιπόν, οδηγούσαν τον διάκο δεμένο στην αγχόνη αυτός δεν έλεγε τίποτε άλλο από, «Ο Θεός του σαλού ας με βοηθήσει».

Θέλοντας ο Θεός να τον σώσει από την άδικη αυτή τιμωρία έστειλε έναν άνθρωπο στον άγιο Συμεών και του είπε:


– Κακομοίρη σαλέ, αυτήν την στιγμή οδηγούν τον φίλο σου τον διάκο Ιωάννη στην αγχόνη για να τον κρεμάσουν.

Να ξέρεις, πως αν αυτός πεθάνει, θα πεθάνεις και συ από την πείνα σε λίγες μέρες, γιατί κανένας άλλος δεν σε νοιάζεται,

όπως αυτός.


Του ανέφερε, μάλιστα, και την πανουργία με την οποία παγίδευσαν οι κακούργοι τον φίλο του.

Τότε ο άγιος πήγε αμέσως στο κελλί του, δηλαδή στον μυστικό τόπο που συνήθως προσευχόταν.

Το μέρος αυτό δεν τον γνώριζε κανείς εκτός από τον φίλο του τον διάκονο.


Εκεί, αφού γονάτισε παρακαλούσε τον Θεό να γλυτώσει τον δούλο του από τον κίνδυνο που αντιμετώπιζε.

Έτσι, οικονόμησε ο Θεός να φανερωθούν αμέσως ποιοι ήταν οι δολοφόνοι και να μην πεθάνει άδικα ο δίκαιος.

Γιατί, μόλις πήγαν τον διάκο στην αγχόνη έφτασαν τρεις καβαλάρηδες τρέχοντας οι οποίοι διέταξαν τους δήμιους

να τον αφήσουν ελεύθερο γιατί βρέθηκαν οι πραγματικοί δολοφόνοι.


Μετά την παράδοξη σωτηρία του ο διάκος έτρεξε στον μυστικό τόπο που ήξερε ότι προσευχόταν ο άγιος Συμεών.

Βλέποντάς τον από μακριά τρόμαξε, αφού η προσευχή του έβγαινε από το στόμα του σαν σφαίρες φωτιάς

που ανέβαιναν στον ουρανό.

Γύρω του δε, ήταν σαν κλίβανος πυρός ο οποίος έκαιγε, ενώ ο άγιος βρισκόταν στο μέσον της φωτιάς προσευχόμενος!


Για τον λόγο αυτό δεν τόλμησε να τον πλησιάσει μέχρι που τέλειωσε την προσευχή του.

Τότε ο άγιος Συμεών έστρεψε το βλέμμα του προς αυτόν και του είπε:


– Αυτός ο πειρασμός σου συνέβη γιατί χθες ήλθαν στο σπίτι σου δύο φτωχοί και σου ζήτησαν ελεημοσύνη, αλλά εσύ

παρόλο που είχες δεν τους έδωσες και τους έδιωξες.

Μην νομίζεις πως εκείνα που δίνεις είναι δικά σου, ολιγόπιστε.


Ο Κύριος λέγει, ότι όποιος δίνει ελεημοσύνη, θα απολαμβάνει σ’ αυτόν τον κόσμο εκατονταπλάσια από αυτά που έδωσε

και αιώνια ζωή στον μέλλοντα.

Λοιπόν, εάν πιστεύεις δίνε όσα μπορείς, εάν δεν δίνεις είναι ολοφάνερο πως είσαι άπιστος.


Αυτά και άλλα ψυχωφελή είπε ο άγιος στον Διάκονο Ιωάννη ο οποίος, αφού τον ευχαρίστησε για την διάσωσή του,

επέστρεψε στο σπίτι του χαρούμενος.


Η μνήμη του τιμάται στις 21 Ιουλίου

Διασκευή από τον Μεγάλο Συναξαριστή της Εκκλησίας, μήνας Ιούλιος, τόμος ζ.

ΠΗΓΗ

pemptousia.gr

[XAPA]

Ο Αμερικανός και ο Άγιος Πορφύριος


Κάποια μέρα παρουσιάστηκε ένας Αμερικανός στον Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη

και του είπε, ότι είχε καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι δεν υπάρχει Θεός.


Ο Όσιος Πορφύριος δεν αντέδρασε, απλά του είπε:


- Πρόσφατα αγόρασες ένα κτήμα στην Καλιφόρνια.

Τώρα που θα επιστρέψεις στην πατρίδα σου, πάνε στην ανατολική πλευρά του κτήματος,

εκεί που είναι η βρύση, σκάψε σε βάθος 1-1,5 μέτρο και θα βρεις ισπανικά χρυσά νομίσματα και έναν αμφορέα!

Πήγαινε, κάνε αυτό που σε είπα και έλα μετά να συζητήσουμε, για το εάν υπάρχει Θεός.


Ο Αμερικανός δεν πίστεψε στα λόγια του γέροντα,

ωστόσο όταν επέστρεψε στην πατρίδα του και πήγε στο κτήμα του, σκέφτηκε να σκάψει από περιέργεια.

Πράγματι έσκαψε στο μέρος εκείνο και βρήκε ακριβώς και τον αριθμό των νομισμάτων

και την χρονολογία των νομισμάτων και τον αμφορέα, όπως του τα είχε πει ο Όσιος γέροντας!


Ο Αμερικανός συγκλονίστηκε.

Το επόμενο καλοκαίρι πήγε ξανά στον Όσιο Πορφύριο και του είπε τα καθέκαστα.

Ο γέροντας τον άκουσε με προσοχή και στο τέλος του είπε:

- Παιδί μου, εσύ δεν ξέρεις, μέσα στο κτήμα σου τι υπάρχει, πώς μπορείς να ξέρεις τί υπάρχει στον ουρανό;



apantaortodoxias

[XAPA]

Όταν ο άγιος Αχίλλειος συνάντησε τον άγιο Δημήτριο, πριν την άλωση των πόλεών τους…


(με αφορμή την μνήμη του πολιούχου της Λάρισας, αγίου Αχιλλείου - 15 Μαΐου)







Τον και­ρό κα­τά τον ό­ποι­ο έ­μελ­λε να κυ­ρι­ευ­θεί η Θεσ­σα­λο­νί­κη α­πό τους Ά­γα­ρη­νούς, πο­ρευ­ό­με­νοι κά­ποι­οι

ευ­λα­βείς χρι­στια­νοί προς τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, για την ε­ορ­τή του Α­γί­ου, έ­φθα­σαν στη βα­σι­λι­κή ο­δό,

η ο­ποί­α εί­ναι στο Βαρ­δά­ρι.

Εκεί, εί­δαν ό­φθαλ­μο­φα­νως κά­ποι­ο στρα­τι­ώ­τη, ο ο­ποι­ος ερ­χό­ταν α­πό τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, και άλ­λον Αρ­χι­ε­ρέ­α,

ο ό­ποι­ος ερ­χό­ταν α­πό το δρό­μο της Λά­ρι­σας.


Ό­ταν συ­ναν­τή­θη­καν, ο στρα­τι­ώ­της ά­πε­τά­θη προς τον Αρ­χι­ε­ρέ­α και εί­πε:

— Χαί­ρε, Άρ­χι­ε­ρεύ του Θε­ού Α­χίλ­λει­ε.

Εί­πε και ο Άρ­χι­ε­ρεύς:

— Χαί­ρε και συ, στρα­τι­ώ­τα του Χρι­στού Δη­μή­τρι­ε.

Μό­λις ά­κου­σαν οι χρι­στια­νοί αυ­τά τα ο­νό­μα­τα, στα­μά­τη­σαν φο­βι­σμέ­νοι ε­κεί κον­τά για να δουν το τέ­λος.

Λέ­γει, πά­λι ο στρα­τι­ώ­της:

— Ά­πό που έρ­χε­σαι, Άρ­χι­ε­ρεύ του Θε­ού Α­χίλ­λει­ε, και που πη­γαί­νεις;.

Τότε δά­κρυ­σε ο Α­γιος Α­χίλ­λει­ος και εί­πε προς αυ­τόν:

— Για τις α­μαρ­τί­ες και τις α­νο­μί­ες του κό­σμου πρό­στα­ξε ο Θε­ός να ε­ξέλ­θω ά­πό τη Λά­ρι­σα την

ο­ποί­α φυ­λάτ­τω, δι­ό­τι θα πα­ρα­δο­θεί στα χέ­ρια των Α­γα­ρη­νών. Και ιδού εξ­ήλ­θα και πηγαίνω οπού

με προστάξει. Και εσύ λοι­πόν ά­πό που έρ­χε­σαι; Πες μου σε πα­ρα­κα­λώ!.


Τό­τε δά­κρυ­σε ο Α­γιος Δη­μή­τριος και του λέ­ει:

— Και ε­γώ το ί­διο έ­πα­θα, Άρ­χι­ε­ρεύ Α­χίλ­λει­ε.

Πολ­λές φο­ρές βο­ή­θη­σα τους Θεσ­σα­λο­νι­κείς και τους λύ­τρω­σα ά­πό αιχ­μα­λω­σί­ες και ά­πό θα­να­τι­κό

καί ά­πό α­σθέ­νεια. Πλην τώ­ρα, ά­πό τις πολ­λές τους α­μαρ­τί­ες και α­νο­μί­ες α­πο­μα­κρύν­θη­κε ο Θε­ός απ αυ­τούς και με

πρό­στα­ξε να τους α­φή­σω να πα­ρα­δο­θούν στα χέ­ρια των Α­γα­ρη­νών. Γι’ αυ­τό υ­πά­κου­σα στην προ­στα­γή Του και

ε­ξήλ­θα και πη­γαί­νω όπου με προ­στά­ζει.

Αυ­τά εί­παν και οι δύ­ο έ­σκυ­ψαν τα κε­φά­λια τους κά­τω στη γη και έ­κλα­ψαν.

Ε­πει­τα ά­πό πολ­λή ώ­ρα φι­λή­θη­καν και α­πο­χαι­ρε­τί­σθη­καν και α­μέ­σως έ­γι­ναν ά­φαν­τοι.

Αυ­τό το θαύ­μα εί­δαν οι Χρι­στια­νοί και δεν τόλ­μη­σαν να πά­νε στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, άλ­λα γύ­ρι­σαν πί­σω,

δι­η­γού­με­νοι το ό­ρα­μα.

Δεν πέ­ρα­σε μή­νας και η Θεσ­σα­λο­νί­κη κυ­ρι­εύ­θη­κε και λε­η­λα­τή­θη­κε ά­πό τους Τούρ­κους, ό­πως και η Λά­ρι­σα.



Το κείμενο από την ιστοσελίδα του Φοιτητικού Οικοτροφείου: Άγιος Δημήτριος.


simeiakairwn

[XAPA]

Ἐμφάνιση τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους σέ Μοναχό Ἁγιορείτη

Η μνήμη του αγίου Χαραλάμπους τιμάται στις 10 Φεβρουαρίου



Ὁ Μοναχός αὐτός ἦταν γέροντας κι ἀσθενοῦσε σοβαρά.

Ὑπέφερε πολύ κι ἄρχισε νά δημιουργεῖται στήν ψυχή του κάποιο παράπονο.

Ἀλλά, " θροῦς γογγυσμοῦ οὐκ ἀποκρύπτεται"...


Ἔτσι, ἕνα ἀπόγευμα, ἐνῶ ἦταν μόνος, ἦρθε στό κελλί του ἕνα φωτεινότατο καί καλωσυνᾶτο γεροντάκι.

Ὁ ἄρρωστος Μοναχός χάρηκε.

Τοῦ εἶπε τόν πόνο του κι ἐκεῖνος τόν ἄκουγε μέ ὑπομονή καί κατανόηση.

Μετά τό γεροντάκι τοῦ λέει μέ γλυκύτητα: -- Κάνε λίγο ἀκόμη ὑπομονή, ἀδελφέ μου!

Ὁ Κύριος σοῦ ἔχει ἑτοιμάσει ἐκτός ἀπ᾿ τό στεφάνι τῆς ἀσκήσεως καί στέφανο Μαρτυρίου!

Σκέψου τί τράβηξα κι ἐγώ, καί ἤμουν 113 ἐτῶν, ὅταν μαρτύρησα!

Μοῦ κάρφωσαν καρφιά στό κεφάλι, στό σῶμα, στά πόδια, καί μ᾿ ἔγδερναν μέ σιδερένια νύχια!

Ὅλα τά ὑπέμεινα γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ...

Ὑπομονή καί σύ, ἀδελφέ, ὑπομονή, μήπως καί χάσεις τό στεφάνι σου!...

Αὐτά εἶπε καί χάθηκε χωρίς νά βγεῖ ἀπ᾿ τό κελλί!

Ἦταν ὁ ἅγιος Χαράλαμπος!



Ἀπό τό βιβλίο: "Μηνύματα ἀπό τόν Οὐρανό"

Ἔκδοσις: " Ἱ. Μονῆς Παναγίας Βαρνάκοβας Δωρίδα 2005


hristospanagia3

[XAPA]

[XAPA]

Ο ΣΟΦΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ


Του Αγίου Κοσμά Αιτωλού


Ένας άρχοντας πλούσιος εθησαύριζε κατά πολλά, ποτέ δεν ήθελε μήτε να εξομολογηθεί μήτε ελεημοσύνη να κάμει.

Είχεν ένα υιόν έως δέκα χρονών.

Ήλθε καιρός και αρρώστησε ο άρχοντας εκείνος.


Του έλεγον οι ιδικοί του να εξομολογηθεί, να κάμη δια την ψυχήν του τίποτε, αυτός τους έλεγεν:

Άς είναι καλά το παιδί μου, εκείνο έχει να κάμη δια την ψυχήν μου.


Όλος με τον διάβολον ήτο, και η γνώμη του δεν ήλλαζεν.

Εις τον τόπον εκείνον ήτο ένας πνευματικός ενάρετος.

Πηγαίνει και ξυρίζει τα γένεια του, ενδύεται φορέματα κοσμικά και πηγαίνει εις το σπίτι του πλουσίου.

Κτυπά εις την πόρταν, βγαίνουν και τον ερωτούν τι γυρεύει.


Απεκρίθη πως είναι ξένος άνθρωπος και έτυχα εδώ, λέγει, εις την χώραν σας, έμαθα πως είναι ο άρχοντας της χώρας

άρρωστος και ήλθα να τον ιδώ και εγώ, επειδή είμαι ιατρός.

Ευθύς τον εδέχθησαν. Ήσαν όλοι οι συγγενείς του γύρω του και τον επαράστεκαν.

Τους λέγει: Πως είναι ο άρρωστος;

Απεκρίθη ο άρρωστος και του λέγει: Αχαμνά είμαι, αφέντη.


Λέγει ο ιατρός: Τι σου λέγουν οι ιατροί της χώρας σας;

Λέγει ο άρρωστος: Με λέγουν πως είμαι αχαμνά δια τον θάνατον.

Τον πιάνει από το χέρι και του λέγει ο πνευματικός ιατρός: Και εγώ το λέγω ότι πεθαίνεις.

Μα ανίσως και ευρίσκετο ένα ιατρικόν οπού γνωρίζω, δεν απέθνησκες.

Του λέγει: Τι ιατρικόν είναι εκείνο οπού χρειάζεται να εύρωμεν;


Καμώνεται πως δεν ηξεύρει και ερωτά: Έχει κανένα παιδί; Του είπαν πως μόνον ένα έχει.

Του λέγει ο πνευματικός: Να μη λυπάσαι, το ιατρικόν σου ευρέθη. Εγώ σου υπόσχομαι πώς δεν αποθνήσκεις.

Γυρεύει να του δώσουν ένα φλυτζάνι νερό και αλεύρι.

Τα ανακατώνει και καμώνεται πώς και κάτι άλλο ιατρικόν βάνει μέσα και λέγει:


Τώρα το ιατρικόν είναι έτοιμον, μόνον χρειάζεται να έλθη το παιδί σου εδώ, να του σπάσω το δάκτυλόν του

το μικρόν με το βελόνι, να στάξει τρεις σταλαγματιές αίμα, να σου το δώσω να το πίης και ευθύς να γίνης καλά.

Το παιδί έπαιζε με τα άλλα παιδία. Στέλλουν ευθύς και του λέγουν:

Έλα, παιδί μου, οπού ήλθεν ένας ιατρός να κάμη τον πατέρα σου καλά.

Το παιδί ήθελε να παίξη, όμως το έφεραν.


Καθώς το βλέπει ο ιατρός του λέγει: Έλα, παιδί μου, να σου σπάσω το μικρόν δάκτυλον μ’ ένα βελόνι,

να στάξη τρεις σταλαγματιές αίμα εδώ μέσα οπού έχω κάτι ιατρικόν, να δώσω να το πίη ο πατέρας σου,

να γίνει ευθύς καλά.

Λέγει το παιδί: Ετρελλάθηκα ή επαλάβωσα να χαλάσω εγώ το δάκτυλόν μου;

Λέγει ο ιατρός:

Εις σε, παιδί μου, κρέμαται ή να ζήση ή ν’ αποθάνη.

Δεν βλέπεις πόσα εσύναξε να σου αφήσει;

Λέγει το παιδί: Ζήση δεν ζήση, εγώ δεν χαλώ το χέρι μου. Και έφυγε.


Λέγει ο ιατρός του άρχοντος: Εγώ είμαι ο πνευματικός της χώρας και το έκαμα τούτο,

δια να σου δείξω πώς από το παιδί σου μη ελπίζης τίποτε δια την ψυχήν σου να σου κάμη.


Τότε σηκώνεται ο άρρωστος. Εγώ, λέγει, εκόλασα την ψυχήν μου δια το παιδί μου,

να του αφήσω πολλά, και εκείνο δεν το εβάσταξε η καρδιά του να δώση τρείς σταλαγματιές αίμα δια την ζωήν μου;


Καλά λέγεις, πνευματικέ μου. Ευθύς γυρεύει τα δευτέρια του, τας ομολογίας του και τα ξεσχίζει.

Εμοίρασεν όλα του τα πράγματα, δεν άφησε τίποτε, και το παιδί του το κατέστησε πάμπτωχον,

και εκέρδισε τον παράδεισον να χαίρεται πάντοτε.


Τώρα όσοι έχετε παιδιά, μη ελπίζετε και λέγετε, πως είναι καλό το παιδί μου και εκείνο έχει να φροντίσει

δια την ψυχήν μου.

Ό,τι κάμνει ο άνθρωπος μόνος του, εκείνο ευρίσκει εις την άλλην ζωήν.



Διδαχαί Αγίου Κοσμά Αιτωλού


yiorgosthalassis

[XAPA]

“ΌΤΑΝ ΣΚΕΠΤΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ, ΜΑΣ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΆΓΙΟΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΟΗΘΟΥΝ.

ΈΤΣΙ ΠΙΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΦΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΣΙΓΟΥΡΗ ΦΙΛΙΑ”


Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης


Όταν σκεπτόμαστε τους Αγίους, μας σκέπτονται και οι Άγιοι και μας βοηθούν. Έτσι πιάνει κανείς φιλία με τους Αγίους,

που είναι η πιό σίγουρη φιλία.


Κάθε μέρα έχουμε τόσους Αγίους πού εορτάζουν! Είναι ζωντανή η παρουσία των Αγίων, καί όταν ακόμη εμείς δέν τους βρίσκουμε,

εκείνοι μας βρίσκουν!


Αυτή είναι και η δουλειά όλων γενικά των Αγίων· να βοηθούν και να προστατεύουν εμάς τους ταλαίπωρους ανθρώπους από

τους ορατούς και αοράτους πειρασμούς.

Δική μας δουλειά είναι, όσο μπορούμε, να ζούμε πνευματικά, να μη στενοχωρούμε τον Χριστό, να ανάβουμε το καντηλάκι στους

Αγίους και να τους παρακαλούμε να μας βοηθούν.


Σε αυτήν την ζωή έχουμε ανάγκη βοηθείας, για να μπορέσουμε να πάμε κοντά στον Χριστό. Στην άλλη ζωή, εάν ο Θεός μας αξιώση

και πάμε κοντά Του, ούτε και τους Αγίους θα «κουράζουμε», αλλά ούτε και θα υπάρχη λόγος να τους παρακαλούμε να

μας βοηθήσουν.


‘Καλοί άνθρωποι υπάρχουν παντού. Όμως, Αγίους δεν έχει πουθενά αλλού, παρά μόνο στην Ορθοδοξία μας”.

«Η Παναγία και οι άγιοί μας σκανδαλωδώς μας βοηθάνε! Ποια χώρα έχει τους αγίους που έχουμε εμείς – η Αλάσκα»; “…

Η Ελλάδα δεν παράγει αυτοκίνητα, αλλά ακόμα βγάζει Αγίους… εδώ βρίσκεται η αξία της, στη ζωντανή Ορθόδοξη παράδοσή

της, που ακόμα και σήμερα βγάζει ΑΓΙΟΥΣ… ότι πολυτιμότερο δηλαδή”.


Πολλοί άγνωστοι Άγιοι βοηθούν και χωρίς να τους γνωρίζουμε. Αυτοί για μένα είναι μεγαλύτεροι Άγιοι. Δεν έχουν καμμιά δόξα από

τους ανθρώπους, αλλά μόνον από τον Θεό. Από μεγάλη ταπεινοφροσύνη παρακάλεσαν τον Θεό επίμονα – έτσι μου λέει ο λογισμός

– να μείνουν άγνωστοι, για να μην τιμηθούν από τους ανθρώπους, αλλά να συνεχίζουν να τους βοηθούν με τον ίδιο τρόπο, «εν τω

κρυπτώ».


Αυτούς τους αγνώστους Αγίους, πρέπει να τους έχουμε σε μεγάλη ευλάβεια και να τους χρεωστούμε πολλή ευγνωμοσύνη, γιατί

μας βοηθούν σιωπηλά με τις πρεσβείες τους και με το σιωπηλό τους παράδειγμα, την αφάνειά τους.


***********


Κάποτε ήθελα να γράψω για έναν Πατέρα στο Άγιον Όρος, που είχε κοιμηθή.

Είχα φέρει στον νού μου όλα τα περιστατικά της ζωής του, που γνώριζα, κι ένα βράδυ κάθησα να τα γράψω.

Άναψα το κερί, πήρα το μολύβι και το τετράδιο, αλλά δεν θυμόμουν τίποτε· ούτε και το όνομά του,

ενώ τον ζούσα πολύ έντονα τις ημέρες εκείνες.


Έφερα στον νού μου όλο το Άγιον Όρος με την σειρά· τα Μοναστήρια, τις Σκήτες, τα Καλύβια, από όπου είχα περάσει.

Το πήρα και από την ανατολική πλευρά, μήπως θυμηθώ κάτι· τίποτε. Το πήρα και από την δυτική· τίποτε.

Πήρα την χρονολογία από τότε που πήγα στο Άγιον Όρος και σκέφθηκα με ποιούς Πατέρες συναναστράφηκα·

τελικά, τίποτε δεν μπόρεσα να θυμηθώ.


Φαίνεται, ο Πατέρας δεν θέλησε να φανερωθή και ο Θεός έκανε το θαύμα του.

Μέχρι στιγμής το μόνον που θυμάμαι είναι ότι ο βίος του με είχε εντυπωσιάσει πιο πολύ από τον βίο όλων των άλλων

Αγιορειτών Πατέρων για τους οποίους έγραψα.

Από αυτό κατάλαβα και ότι, αν ο Θεός δεν θέλη, ο άνθρωπος δεν μπορεί να κάνη τίποτε.

Και λίγο πάλι αν φυσήξη ο Θεός, γίνεται ο άνθρωπος φιλόσοφος.


Το αν θα κάνη ένας Άγιος θαύματα ή όχι, αυτό είναι θέμα του Θεού. Τα πολλά όμως θαύματα των Αγίων μένουν άγνωστα.

Τίποτε δεν είναι δύσκολο για τον Θεό και για έναν Άγιο που έχει παρρησία στον Θεό. Ο Χριστός είπε: «Θα σάς δώσω δύναμη να

κάνετε θαύματα περισσότερα και μεγαλύτερα από όσα έκανα εγώ».


Αυτός ο λόγος του Χριστού δείχνει και την ταπείνωσή Του και τον πλούτο της Χάριτος που μας δίνει.

Είναι συγκινητική η ταπείνωση του Χριστού·

έδωσε στους Αγίους την Χάρη και την δύναμη να ανασταίνουν ακόμη και νεκρούς, όπως Εκείνος.

…. Ο Θεός μας έδωσε την δυνατότητα να γίνουμε άγιοι, να κάνουμε θαύματα, όπως έκανε και Εκείνος.



iconandlight