Νά ξέρω νά χαμογελώ: τί δύναμη!
Από τό βιβλίο τού π.Ευσεβίου Βίττη, "ΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ".
Τί είναι τό χαμόγελο; Ένα τίποτα. Μά τόσο πολύτιμο!
Ένα όμορφο μέσο νά κάνει κανένας φίλους. Όχι χαμόγελο ειρωνικό ή σκωπτικό.
Αλλά χαμόγελο πλατύ, καθαρό, ζεστό, αυθόρμητο, γνήσιο, πηγαίο, ακτΙνοβόλο΄
χαμόγελο πού είναι τό άνθος τού προσώπου.
Νά ξέρω νά χαμογελώ: τί δύναμη!
Δύναμη ειρήνευσης, δύναμη γλυκύτητας, δύναμη ηρεμίας, δύναμη ακτινοβολίας,
σέ ένα μουντό περιβάλλον κατσουφιάς καί βλοσυρότητας.
Τό χαμόγελο είναι αγάπη, πιό σωστά τό απαύγασμα, ή λάμψη τής αγάπης.
Χαμογέλα στόν φτωχό, πού τού δίνεις δυό δεκάρες. Δέν τόν κάνεις νά νιώθει μειωμένος.
Χαμογέλα σ αυτόν, πού σού ζητάει συγγνώμη ταπεινωμένος.
Τόν ανορθώνεις.
Χαμογέλα σ΄αυτόν, πού σού φάνηκε ενοχλητικός.
Τόν διορθώνεις.
Άχ, γιατί νά μή χρησιμοποιούμε τό απλό αυτό μέσον, πού είναι καί τόσο βαθύ;
Τό χαμόγελο είναι καθρέφτισμα χαράς. Η αίτία της, αλλά καί τό αποτέλεσμά της.
Τί χρυσός κύκλος!
Όπου βασιλευει ή χαρά, εννοώ τήν πραγματική χαρά, τήν μέ βάθος καί αγνότητα ψυχής,
εκεί ανθοβολούν ή φιλία καί ή αγάπη.
Χαμογέλα! Αυτό θά πεί: απόκτησε τούς καρπούς τού Πνεύματος.
Όποιος έχει αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότητα, αγαθωσύνη, πίστη, πραότητα καί εγκράτεια (Γαλ.έ 22),
δηλαδή τό εννεάχρωμο τόξο όχι τής Ίριδος, αλλά τού Πνεύματος, τά προβάλλει ώς χαμόγελο. Καί αυτό τά λέει όλα.
Συνοδοιπόρε τής ζωής!
Άς γίνουμε φορείς χαμογέλου καί μειδιάματος. Ακριβώς όπως αναφέρεται πιό πάνω.
Σπέρνουμε έτσι τή χαρά γύρω μας. Τό θεωρείς μικρό;
proskynitis
