Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Προσευχή ευγνωμοσύνης προς τον Κύριο


Φιλάνθρωπε Κύριε, πώς δε λησμόνησες τον αμαρτωλό δούλο σου,

αλλά γεμάτος έλεος με είδες από τη δόξα σου και μου εμφανίστηκες με ακατάληπτο τρόπο!

Εγώ πάντοτε σε προσέβαλλα και σε λυπούσα.

Συ όμως, Κύριε, για τη μικρή μου μετάνοια μου έδωσες να γνωρίσω τη μεγάλη σου αγάπη και την άμετρη αγαθότητά σου.

Το ιλαρό και πράο βλέμμα σου έθελξε την ψυχή μου.

Τί να σου ανταποδώσω, Κύριε, ή ποιόν αίνο να Σου προσφέρω;

Συ δίνεις τη χάρη σου, για να καίγεται αδιάλειπτα η καρδιά μου από αγάπη,

και δεν βρίσκει πια ανάπαυση ούτε νύχτα ούτε μέρα από τη θεϊκή αγάπη.

Η θύμησή σου θερμαίνει την ψυχή μου, που τίποτε στη γη δεν την αναπαύει εκτός από Σένα.

Γι' αυτό με δάκρυα Σε ζητώ, και πάλι ποθεί ο νους μου τη γλυκύτητά σου...

Κύριε, δώσε μου να αγαπώ μόνον Εσένα. Συ με έπλασες, Συ με φώτισες με το άγιο Βάπτισμα,

Συ συγχωρείς τα αμαρτήματά μου και μου δίνεις τη χάρη να κοινωνώ το τίμιο Σώμα και Αίμα σου.

Δώσε μου τη δύναμη να μένω πάντα κοντά σου. Κύριε, δώσε μου τη μετάνοια του Αδάμ και την άγια ταπείνωσή σου.


Αμήν

Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου


lllazaros

[XAPA]

Γεγονότα καί ὡφέλιμες διδαχές τῆς Γερόντισσας Μακρίνης



«Έχει μεγάλη σημασία η εσωτερική καθαρότητα, τήν οποία πετυχαίνουμε με τήν απεριέργεια.

Να μή μάς απασχολεί τίποτα με περιέργεια.

Τί είπε ό ένας, τί έκανε ό άλλος, γιατί το είπε, πώς ενέργησε, ακόμη καί αν μάς ενόχλησε,

αν μάς επίκρανε ένα γεγονός ή μια παράδοξη συμπεριφορά.

Όλη ή προσοχή μας να είναι στραμμένη στη δική μας συμπεριφορά.

Χρειάζεται πολύ προσοχή καί αδιάλειπτη προσευχή.

Το σώμα να βρίσκεται στη γη καί ό νους να περιπολεύει στον ουρανό».

Δεν θα πρέπει να παραλείπουμε να επισημάνουμε, πώς η μακαριστή γερόντισσα Μακρίνα,

πριν φάει, πιει ή αγγίξει κάτι ή πριν ξεκινήσει κάποιο διακόνημα έκανε πάντα το σημείο του σταυρού

πάνω της καί ακολούθως σταύρωνε καί το αντίστοιχο αντικείμενο με το όποιο καταπιανόταν.

Ακόμη έλεγε: «Υπάρχουν άνθρωποί καί σήμερα, πού ζουν στην προπτωτική κατάσταση,

σέ μια ζωή αγγελικής μακαριότητας, ανώτερης αυτής του Αδάμ».


Αυτήν τήν κατάσταση βίωνε καί ή μακαριστή γερόντισσα, καθώς μάς διηγείτο:

«Είδα στον ύπνο μου ένα μικρό ζώο.

Διαισθάνθηκα ότι αυτό εκπροσωπούσε το κακό.

Πήρα λοιπόν ένα ξύλο καί άρχισα να το χτυπάω δυνατά για να το σκοτώσω.

'Όσο όμως καί να το χτυπούσα, αυτό δεν πάθαινε τίποτα.

Ήταν σαν ένα καουτσούκ. "Έτσι είναι τά πάθη μας.

Είναι αδύνατον να τά ξεριζώσουμε. Μόνο ό Χριστός μπορεί να το κάνει αυτό».

* * *

«Είχαν έρθει Πατέρες από το μοναστήρι τής Αγίας Αικατερίνης τού Σινά καί μου διηγήθηκαν το έξης γεγονός:

εκεί υπάρχει ένα κανδήλι πού χρονολογείται πενήντα ετών.

Τότε, όταν το γέμιζαν με λάδι, το άναβαν καί έμενε αναμμένο 24 ώρες.

Σήμερα όμως το ανάβουν καί διαρκεί τρία εικοσιτετράωρα!

Αυτό το γεγονός μάς δείχνει ότι ό χρόνος έχει συντομευτεί».

* * *

«Μια χρονιά, τήν ημέρα τού Αγίου Πνεύματος, είδα να μπαίνει από το παράθυρο, μέσα στην Εκκλησία,

ένα μεγάλο πουλί πού το πρόσωπο του έμοιαζε με πρόσωπο μικρού παιδιού.

Το άνοιγμα τού παραθύρου ήταν πολύ μικρό καί το πουλί πολύ μεγαλύτερο.

Καθώς είχε απλωμένες τις φτερούγες του, τις έβλεπα να λάμπουν σαν χρυσάφια καί τις θαύμαζα».

* * *

«Πριν από πολλά χρόνια, μια φορά πού κοινώνησα, αισθάνθηκα να ανοίγει μια τρύπα στην καρδιά μου

καί να μπαίνει μέσα ή Θεία κοινωνία.

Ή καρδιά μου άρχισε να μεγαλώνει, να μεγαλώνει, να μεγαλώνει...!

Από εκεί, άρχισε να διοχετεύεται σ’ όλο μου το σώμα, στα πνευμονία, στο συκώτι, παντού,

μέχρι τά νύχια καί τά μαλλιά.

Είχα ένα αίσθημα θερμότητας καί απέραντης χαράς!

Αισθανόμουν ανάλαφρη σαν πούπουλο καί το πρόσωπό μου ήταν κατακόκκινο όλη τήν ημέρα.

Γι’ αυτό το λόγο, τήν ημέρα πού κοινωνάμε, δεν πρέπει να κόβουμε ούτε νύχια ούτε μαλλιά.

Ήταν τήν ημέρα των Θεοφάνιων, οπότε πήρα καί αγιασμό, τον όποιον αισθάνθηκα σαν μια δροσιά σ’ όλο μου το σώμα».


apantaortodoxias

[XAPA]

Αποφθέγματα Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου



Όταν η ψυχή είναι ταραγμένη, θολώνει το λογικό και δε βλέπει καθαρά. Μόνο, όταν η ψυχή είναι ήρεμη, φωτίζει το λογικό, για να βλέπει καθαρά την αιτία κάθε πράγματος.

Η ψυχή είναι πολύ βαθιά και μόνο ο Θεός τη γνωρίζει.

Γιατί να κυνηγάμε τα σκοτάδια; Να, θα ανάψουμε το φως και τα σκοτάδια θα φύγουν μόνα τους. Θα αφήσουμε να κατοικήσει σ’ όλη την ψυχή μας ο Χριστός και τα δαιμόνια θα φύγουν μόνα τους.

Όταν έρθει μέσα μας ο Χριστός, τότε ζούμε μόνο το καλό, την αγάπη για όλο τον κόσμο. Το κακό, η αμαρτία, το μίσος εξαφανίζονται μόνα τους, δεν μπορούν, δεν έχουν θέση, να μείνουν.

Να μην ενδιαφέρεσαι αν σε αγαπούν, αλλά αν εσύ αγαπάς το Χριστό και τους ανθρώπους. Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή.

Στην ψυχή, που όλος ο χώρος της είναι κατειλημμένος από το Χριστό, δεν μπορεί να μπει και να κατοικήσει ο διάβολος, όσο κι αν προσπαθήσει, διότι δεν χωράει, δεν υπάρχει κενή θέση γι’ αυτόν.

Ο σκοπός μας δεν είναι να καταδικάζουμε το κακό, αλλά να το διορθώνουμε. Με την καταδίκη ο άνθρωπος μπορεί να χαθεί, με την κατανόηση και βοήθεια θα σωθεί.

Το κακό αρχίζει από τις κακές σκέψεις. Όταν πικραίνεσαι και αγανακτείς, έστω μόνο με τη σκέψη, χαλάς την πνευματική ατμόσφαιρα. Εμποδίζεις το ‘γιο Πνεύμα να ενεργήσει και επιτρέπεις στο διάβολο να μεγαλώσει το κακό. Εσύ πάντοτε να προσεύχεσαι, να αγαπάς και να συγχωρείς, διώχνοντας από μέσα σου κάθε κακό λογισμό.

Ο άνθρωπος του Χριστού πρέπει ν’ αγαπήσει το Χριστό, κι όταν αγαπήσει το Χριστό, απαλλάσσεται απ’ τό διάβολο, από την κόλαση και από το θάνατο.

Να προσεύχεσαι χωρίς αγωνία, ήρεμα, με εμπιστοσύνη στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού.

Δεν πρέπει να πολεμάτε τα παιδιά σας, αλλά τον σατανά που πολεμά τα παιδιά σας. Να τους λέτε λίγα λόγια και να κάνετε πολλή προσευχή.

Η προσευχή κάνει θαύματα. Δεν πρέπει η μητέρα να αρκείται στο αισθητό χάδι στο παιδί της, αλλά να ασκείται στο πνευματικό χάδι της προσευχής.

Η σωτηρία του παιδιού σας περνάει μέσα από τον εξαγιασμό το δικό σας.

Ο αγιασμός δεν είναι ακατόρθωτο πράγμα, είναι μάλιστα εύκολος, φθάνει εσείς να αποκτήσετε ταπείνωση και αγάπη.
Αν θέλεις μπορείς να αγιάσεις και μέσα στην Ομόνοια.

Να παρακαλάς το Θεό να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου. Κι ο Θεός, επειδή θα τον παρακαλάς πονεμένος και ταπεινωμένος, θα σου συγχωρήσει τις αμαρτίες σου και θα σε κάνει καλά και στο σώμα.

Όταν προσεύχεσαι, να ξεχνάς την σωματική σου αρρώστια, να την αποδέχεσαι σαν κανόνα, σαν επιτίμιο, για την άφεση των αμαρτιών σου. Για τα παραπέρα μην ανησυχείς, άφησέ τα στο Θεό κι ο Θεός ξέρει τη δουλειά Του.

Οι ασθένειες μας βγάζουν σε καλό, όταν τις υπομένουμε αγόγγυστα, παρακαλώντας το Θεό να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες και δοξάζοντας το όνομά Του.

Η μεγάλη λύπη και η στενοχώρια δεν είναι από το Θεό, είναι παγίδα του διαβόλου.

Να γεμίσεις την ψυχή σου με Χριστό, με θείο έρωτα, με χαρά. Η χαρά του Χριστού θα σε γιατρέψει.

Ο Θεός φροντίζει ακόμη και για τις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής μας. Δεν αδιαφορεί για μας, δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο.

Ο Θεός μας αγαπάει πολύ, μας έχει στο νου Του κάθε στιγμή και μας προστατεύει. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό και να μή φοβούμαστε τίποτε.

Μόνο η χάρη του Θεού, μόνο η αληθινή αγάπη μας, που θυσιάζεται μυστικά για τους άλλους, μπορεί να σώσει και τους άλλους και μας.
Η αγάπη χρειάζεται θυσίες. Να θυσιάζουμε ταπεινά κάτι δικό μας, που στην πραγματικότητα είναι του Θεού.

Ευτυχία μέσα στο γάμο υπάρχει, αλλά απαιτεί μια προϋπόθεση: να έχουν αποκτήσει οι σύζυγοι πνευματική περιουσία, αγαπώντας το Χριστό και τηρώντας τις εντολές Του. Έτσι θα φτάσουν να αγαπιούνται αληθινά μεταξύ τους και να είναι ευτυχισμένοι.

Είναι προτιμότερο να αποτύχεις σαν λαϊκός, παρά σαν μοναχός.

Ο ορθόδοξος ασκητισμός δεν είναι μόνο για τα μοναστήρια, αλλά και για τον κόσμο.

Πολλοί λένε ότι η χριστιανική ζωή είναι δυσάρεστη και δύσκολη, εγώ λέω ότι είναι ευχάριστη και εύκολη, αλλά απαιτεί δυο προϋποθέσεις: ταπείνωση και αγάπη.

Αν έρθει η χάρη του Θεού, όλοι και όλα αλλάζουν, έλα όμως που για να έρθει, χρειάζεται πρώτα να ταπεινωθούμε!

Μπορεί κάποιος να μιλάει για τις αμαρτίες του και να είναι υπερήφανος κι άλλος να μιλάει για τις αρετές του και να είναι ταπεινός.

Να είμαστε ταπεινοί, αλλά να μην ταπεινολογούμε. Η ταπεινολογία είναι παγίδα του διαβόλου, πού φέρνει την απελπισία και την αδράνεια, ενώ η αληθινή ταπείνωση φέρνει την ελπίδα και την εργασία των εντολών του Χριστού.

Δε γίνεται κανείς χριστιανός με την τεμπελιά, χρειάζεται δουλειά, πολλή δουλειά.

Το παν είναι να αγαπήσει ο άνθρωπος το Χριστό και όλα τα προβλήματα τακτοποιούνται.



Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης


imverias

[XAPA]

Ο ΣΤΑΛΙΝ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ





ΕΣΕΙΣ ΚΟΙΜΑΣΤΕ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ





Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ





apantaortodoxias

[XAPA]

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: Ο χριστιανός δεν πρέπει να είναι νωθρός δεν πρέπει να κοιμάται.


Πρέπει, όπου κι αν πάει και με την προσευχή του και με τη φαντασία του να πετάει.

Και πράγματι δύναται ο χριστιανός που αγαπάει τον Θεό να πετάει με τη φαντασία του.

Να πετάει μες στ’ άστρα μες στ’ άπειρα μες στο μυστήριο μες στην αιωνιότητα μες στον Θεό.

Να είναι υψιπετής. Να προσεύχεται και να αισθάνεται ότι γίνεται και αυτός Θεός κατά χάριν.

Να γίνεται πούπουλο και να πετάει με τη σκέψη του.


Και η σκέψη του δεν είναι μία σκέτη φαντασία.

Αυτό που λέμε «πετάει» δεν είναι φαντασία, είναι πραγματικότητα, όχι φαντασιοπληξία.

Ο χριστιανός δεν ζει στα σύννεφα, όπως λέμε συνήθως. Συλλαμβάνει την πραγματικότητα και τήνε ζει.

Αυτά που διαβάζει στο Ευαγγέλιο και στους Πατέρες τα ενστερνίζεται, τα ζει, μπαίνει στις λεπτομέρειες,

τα εμβαθύνει, τα κάνει βιώματα. Γίνεται λεπτός δέκτης των μηνυμάτων του Θεού.


Μέσα μας έχομε δύο κόσμους, τον καλό και τον κακό.

Και οι δύο αυτοί αντλούν τη δύναμη από μία πηγή.

Η δύναμη αυτή είναι σαν την μπαταρία.

Αν βάζει την πρίζα στην μπαταρία ο κακός, μας οδηγεί στην καταστροφή.

Αν, όμως, τηνε βάλει ο καλός, τότε όλα είναι στη ζωή μας ωραία, γαλήνια, θεία.

Αλλά η ίδια δύναμη τροφοδοτεί τον καλό ή τον αντίθετο εαυτό μας.

Κάθε φορά είμαστε αιχμάλωτοι σ’ ένα από τα δύο, ή στο καλό ή στο κακό.


Κι όταν γίνει κανείς αιχμάλωτος του καλού, τότε δεν μπορεί να κακολογήσει,

δεν μπορεί να μισήσει, δεν μπορεί να πει ψέματα.

Δεν μπορεί και να θέλει ακόμη.

Πώς να έλθει στην ψυχή του ο πονηρός να του φέρει απελπισία, απογοήτευση,

νωθρότητα και τα τοιαύτα;

Η θεία χάρις τον γεμίζει κι εκείνα δεν έχουν τη δύναμη να μπούνε μέσα.

Δεν μπορούν να μπούνε, όταν το δωμάτιό του είναι γεμάτο από φίλους του πνευματικούς, που είναι μέσα στον αιθέρα,

μέσα στο άπειρο –εννοώ τους αγγέλους, τους αγίους, τους μάρτυρες και κυρίως τον Χριστό.


Το αντίθετο συμβαίνει όταν γίνει κανείς αιχμάλωτος του παλαιού ανθρώπου.

Τότε κατέχεται υπό του κακού πνεύματος και δεν μπορεί να κάνει το καλό, γεμίζει κακίες, κατακρίσεις θυμούς κ.λπ.

Όταν σας προσβάλλει το κακό, να έχετε ευλυγισία και να στρέφεσθε στο καλό.

Το κάθε κακό να το μεταστρέφετε να το μεταστοιχειώνετε να το μεταβάλλετε σε καλό.

Η μεταστοιχείωσις αυτή γίνετε με την χάρι. …

Για να γίνει αυτό ο άνθρωπος πρέπει να έχει δοθεί «εξ όλης ψυχής και εξ όλης καρδίας» στον Χριστό.



pnevmatikiafipnisi

[XAPA]

Ξέρετε ποια είναι η μεγαλύτερη αιτία δυστυχίας;



Ξέρετε ποια είναι η μεγαλύτερη αιτία δυστυχίας; Είναι η συνεχής αναζήτηση για την ευτυχία.

Η ευτυχία είναι ζωή με τον Θεό. Τίποτα διαφορετικό από το θέλημα του Θεού.

Και αυτό γιατί η ζωή μας μετά από την πτώση σε αυτόν τον αμαρτωλό κόσμο δεν είναι τόπος ανάπαυσης

αλλά τόπος εξορίας.



Αρχιμανδρίτης Μελχισεδέκ (Artyukhin)



Σταθείτε στο ναό - θυμηθείτε όλους τους δασκάλους σας, τους καθηγητές που σας δίδαξαν, τους γιατρούς,

τους νοσηλευτές, οι οποίοι ήταν κοντά, σε φίλους, σε γνωστούς. Περνάτε από νοσοκομείο

- προσεύχεστε για τους πάσχοντες, ο Κύριος να τους ενισχύσει, να τους παρηγορήσει, για τους γιατρούς,

ο Κύριος να τους διδάξει να πάρουν την σωστή απόφαση. Περάστε από το σχολείο, το νηπιαγωγείο

- προσευχηθείτε για τα παιδιά, για το μέλλον μας, για τους δασκάλους, έτσι ώστε ο Κύριος να τους δώσει σοφία ...

Έτσι θα έχετε αδιάκοπη προσευχή!



Αρχιμανδρίτης Ζωσιμά (Σόκουρ)



Ο άνθρωπος δεν ζει το εδώ, αλλά προετοιμάζεται για την αιωνία ζωή. Εδώ είναι η σχολή της ευσέβειας,

Η εκκλησία γι 'αυτόν είναι η δική του μητέρα, που τον γέννησε για αιώνια ζωή.

Εδώ λαμβάνουμε τα Μυστήρια του Χριστού, εδώ δείχνουμε την ψυχή μας ενώπιον του Θεού ...

Θα επιδιώξουμε την αγιότητα - και τότε ο Κύριος θα μας στείλει την υιοθέτηση, την κάλυψη του,

και τότε τίποτα δεν θα είναι τρομακτικό.

Και σύμφωνα με την καθολική Ανάσταση ο Κύριος θα μας βάλει στη δεξιά πλευρά.

Η φύση μας θα αλλάξει και θα είμαστε αιώνια ευτυχισμένοι και χαρούμενοι εκεί, όπως και οι άγγελοι. Αμήν.



Αρχιμανδρίτης Ναούμ (Bayborodin)



Η καρδιά εκείνου που αγαπά και συγχωρεί, ο οποίος δίνει τον εαυτό του για τους φίλους, και τους γείτονές του

- σε αυτόν η Βασιλεία του Θεού αρχίζει από εδώ. Μια καρδιά στην οποία δεν υπάρχει τόπος για αμαρτία και

που όλα κατέχονται από τον Χριστό, είναι πύλη και τόπος όπου ξεκινά η Βασιλεία του Θεού.



Πατήρ Βλαντιμίρ Αστακόφ


apantaortodoxias

[XAPA]

Ο Άγιος Νικόλαος εμφανίζεται σε όνειρο στον Άγιο Κωνσταντίνο και τον προειδοποιεί !

Από το βιβλίο της Μοναχής ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ ΝΤΙΤΟΡΑ «ο Πατήρ της Ρωμιοσύνης»

















yiorgosthalassis

[XAPA]

Κυρά-Βασιλικούλα


Ένα άλλο θαυμαστό πρότυπο υπομονής είναι η κυρά- Βασιλικούλα, που ήρθε στο Μοναστήρι, προσκυνήτρια της Παναγιάς.

Μικροσκοπική, αποστεωμένη, σκεβρωμένη, θαρρείς σαν τα παλιά σκαριά τα θαλασσοδαρμένα,

αλλά ανίκητα απ’ τον χρόνο και την ταλαιπωρία, έμοιαζε η γριούλα που ήρθε να λειτουργηθεί

την Κυριακή των Μυροφόρων στο μοναστήρι.

Τα μάτια της μισοσβησμένα από τον “καταρράκτη” , φαίνονταν να διαθέτουν μία άλλη όραση, πιο οξεία και μακρινή.


Μετά την θεία Λειτουργία άνοιξε την ψυχή της και βγήκαν οι θησαυροί της καρδιάς της.

“Έζησα, είπε, ένα μαρτύριο στη ζωή μου, αλλά ευχαριστώ τον Κύριο!

Ήμουν ορφανή και με πάντρεψε ένας θείος μου και μου ‘δωσε έναν Γολγοθά! Μια ζωή ξύλο και καταφρόνια.

Έκανα αυτό το παιδί, ανάπηρο στο μυαλό –είπε κι έδειξε καθισμένον σε μια καρέκλα πιο πέρα

έναν ανάπηρο πνευματικά με άσπρα μαλλιά.

Αυτός είναι ο γιος μου. Προσευχηθείτε γι’ αυτόν. Αυτός θα με τραβήξει πάνω, στην Βασιλεία του Θεού” !

Κάποια μοναχή την ρώτησε:

– Τί να κάνουμε για να σωθούμε, να κερδίσουμε την Βασιλεία του Θεού, γιαγιά;

– Στην έρημο, παιδί μου!

– Ποια είναι η έρημος, γιαγιά;

– Να βλέπεις και να μη βλέπεις, να ακούς και να μην ακούς, και να σιωπάς!

Την Βασιλεία του Χριστού μην χάσουμε, την Βασιλεία Του. Να μας τραβήξει επάνω να σωθούμε!…



Από το βιβλίο: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Ουράνια μηνύματα -Θαυμαστά γεγονότα» ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ

[XAPA]

Ὅταν δίνεις πλουτίζεις…


Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστοπούλου



Στά χρόνια τῆς κατοχῆς 1941-42, πέρασαν τρεῖς-τέσσερις πεινασμένοι συνάνθρωποί μας, σχεδόν γυμνοί, ἀπό

τήν γειτονιά μας, ζητῶντας βοήθεια.

Οἱ περισσότεροι ἐκείνη τήν ἐποχή δέν εἶχαν οὔτε τό ψωμί τῆς ἡμέρας κι ἔτσι οἱ ἄνθρωποι πέθαιναν της πείνας,

ἀκόμα καί στούς δρόμους.


Μικροί μεγάλοι, ὅταν πεινοῦσαν, ἀνακάτευαν τά σκουπίδια καί ὅ,τι ἔβρισκαν τά ἔτρωγαν.

Ἕνας γείτονας φιλότιμος καί ἐλεήμων, ὅταν τούς εἶδε σ’ αὐτήν τήν κατάσταση, τούς λυπήθηκε καί πῆρε ὅ,τι

εἶχε μέσα τό κρεμαστό «φανάρι» μέ τή σίτα καί τούς τά ἔδωσε.

Ἄκουσε ὅμως ἀπό τή γυναίκα του γκρίνιες, φωνές… μᾶλλον δικαιολογημένες.


Καί τί θά φᾶμε ἐμεῖς; Τό βράδυ τά παιδιά θά μείνουν νηστικά, τό ἄδειασες ὅλο…

Γυναίκα, λέει, ἐμεῖς δέν ἔχουμε, ἀλλά ἔχει ὁ Θεός.

Ὁ Θεός ἔχει, ἀλλά ἐμεῖς δέν ἔχουμε, ἀπάντησε ἐκείνη.


Οἱ πεινασμένοι ἔφυγαν εὐχαριστημένοι. Καί τό ἀνδρόγυνο κάθισε μαζί μέ τούς γείτονες καί κουβεντιάζανε ἄν

πρέπει νά δίνουνε σ’ αὐτή τή δύσκολη ἐποχή ἐλεημοσύνη ἤ ὄχι.

Ἀφοῦ κουβέντιασαν, ἀρκετά μέ τούς γείτονες νύχτωσε καί μπῆκαν μέσα στό σπίτι τους, γιατί ἀπαγορευόταν

ἡ κυκλοφορία ἀπό τούς Βουλγάρους.


Καί τώρα τί θά φᾶμε ἐμεῖς; τί θα φᾶνε τα πέντε παιδιά μας;

Ἔ, κάτι θα ἔχει βάλει ὁ Θεός στο «φανάρι», εἶπε ὁ σύζυγος.


Ἀνάψανε την λαμπίτσα καί μόλις ἔφεξε λίγο, εἶδαν το «φανάρι» γεμάτο τρόφιμα!

Καί ἀπ’ αὐτά που δεν ὑπῆρχαν, ὅπως τυρί!

Αὐτό συνέβη στον πολύ ἐλεήμονα γείτονά μας.



Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστοπούλου «Γνῶσις καί Βίωμα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως»

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»
ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ
Ετος ΙΓ’ -ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ – ΜΑΡΤΙΟΣ 2013-ΤEYXOΣ 54
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

[XAPA]

Ἀγάπησε ἀληθινά τόν Θεό καί τότε θά γίνεις εὐτυχισμένος.


Του Αββά Ισαάκ


Τά πολλά ὑλικά πράγματα δένουν τόν ἄνθρωπο στήν γῆ αὐτή, καί δέν τόν ἀφήνουν

νά δεῖ τήν Αἰώνια Βασιλεία.

Ἡ ἀφθονία τῶν πραγμάτων εἶναι ἐχθρός τῆς ἐγκράτειας.

Εἰναι εὐτυχισμένος ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά βρεῖ ἡσυχία γιά νά ἔλθει σ’ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό,

καί δέν ἐπηρεάζεται ἀπό τίς πολλές ἐργασίες.

Γιατί ὅσο ζεῖ ὁ ἄνθρωπος θά ἔχει δουλειές καί δέν θά σταματήσουν ποτέ.

Βέβαια, καί ἡ ἐργασία εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν προκοπή τῆς ψυχῆς.

Οἱ Πατέρες μάλιστα ὁρίζουν ὅτι οἱ ἀρχάριοι στήν πνευματική ζωή πρέπει νά καταγίνονται πολύ μέ τή

σωμάτικη ἐργασία, γιά νά μή τούς πειράζει ὁ σατανᾶς, χωρίς φυσικά νά παραλείπουν καί τήν προσευχή.


Καί προσευχή καί ἐργασία. Νά μήν ἀμελεῖς τίς μετάνοιές σου, γιατί αὐτό φοβίζει τόν σατανᾶ.

Νά γνωρίζεις ὅτι θά σέ πολεμήσουν πολύ οἱ δαίμονες, ὅταν ἀρχίζεις νά προσκυνᾶς τόν Θεό σου.

Κανένα πρᾶγμα στόν πνευματικό ἀγώνα δέν εἶναι ἀνώτερο ὅσο ἡ ἀσκητική προσπάθεια, πού τόσο φθονοῦν οἱ

δαίμονες, γιατί καίγονται ὅταν βλέπουν τούς χριστιανούς νά πέφτουν γονατιστοί μπροστά στόν Ἐσταυρωμένο.

Νά ζητᾶς τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί Αὐτός θά φωτίσει τό σκοτάδι τῆς καρδιᾶς σου καί θά κάνει ν” ἀνθίσει μέσα σου ἕνας

πνευματικός παράδεισος.


Πρῶτα ὅμως πρέπει νά κόψεις κάθε ἁμαρτωλό πρᾶγμα πού σέ συνδέει μέ τόν κόσμο καί μετά νά στραφεῖς στόν

ἐσωτερικό σου κόσμο, γιά νά ξεριζώσεις ὅ,τι σάπιο ὑπάρχει.

Αὐτά ὅπως σοῦ εἶπα καί πιό πάνω, δέν εἶναι εὔκολα πράγματα.

Τό νά καθαρίσει κανείς τόν ἑαυτό του ἀπό τούς σαρκικούς μολυσμούς ἀπαιτεῖ ἀγώνα μεγάλο πού

θά διαρκέσει πολύ καιρό.

Καί αὐτά στά λέω ὄχι γιά νά σέ ἀπελπίσω γιά τή σωτηρία σου, ἀλλά γιά νά σέ βοηθήσω νά προχωρᾶς συνεχῶς,

μέχρις ὅτου γευθεῖς τή γλυκύτητα πού προσφέρει ὁ Θεός.

Γιατί ἡ γλυκύτητα τῆς ἁμαρτίας εἶναι ψευτική καί πρόσκαιρη.


Μόνο κοντά στό Θεό θά βρεῖς πραγματική παρηγοριά καί καταφύγιο.

Νά μισήσεις τά ἁμαρτωλά ἔργα καί τότε θά σέ πλησιάσει ὁ Θεός καί θά σοῦ στείλει τή χάρη Του.

Κοντά στόν Θεό θά βρεῖς εἰρήνη καί χαρά, ἀρκεῖ νά Τόν ἀγαπήσεις μ” ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς σου.

Κοντά στόν Θεό θ” ἀπολαύσεις τήν αἰώνια μακαριότητα στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Ἀγάπησε ἀληθινά τόν Θεό καί τότε θά γίνεις εὐτυχισμένος.


Του Αββά Ισαάκ


perivolipanagias