Ωφέλιμες Διδαχές

[xtisa]

Το σπουδαιότερο όπλο κατά του διαβόλου είναι ο Τίμιος Σταυρός, που τον τρέμει. Ο σταυρός όμως, να γίνεται σωστά.
Η επικοινωνία με τον Χριστό όταν γίνεται απλά, απαλά, χωρίς πίεση κάνει τον διάβολο να φεύγει. Ο σατανάς δεν φεύγει με πίεση, με σφίξιμο. Απομακρύνεται με την πραότητα και την προσευχή.

Υποχωρεί όταν δει την ψυχή να τον περιφρονεί και να στρέφεται με αγάπη προς τον Χριστό. Την περιφρόνηση δεν μπορεί να την υποφέρει, διότι είναι υπερόπτης. Όταν όμως πιέζεσθε το κακό πνεύμα σας παίρνει είδηση και σας πολεμάει. Μην ασχολείσθε με τον διάβολο, ούτε να παρακαλείτε να φύγει. Όσο παρακαλείτε να φύγει, τόσο σας αγκαλιάζει.

Τον διάβολο να τον περιφρονείτε. Να μην τον πολεμάτε κατά μετώπον. Όταν πολεμάς με πείσμα κατά του διαβόλου, επιτίθεται κι εκείνος σαν τίγρις, σαν αγριόγατα. Όταν του ρίχνεις σφαίρα, αυτός σου ρίχνει χειροβομβίδα. Όταν του ρίχνεις βόμβα, σου ρίχνει πύραυλο. Μην κοιτάζετε το κακό.
Να κοιτάζετε την αγκαλιά του Θεού και να πέφτετε μες στην αγκαλιά Του και να προχωράτε. Να Του δοθείτε, να Τον αγαπήσετε τον Χριστό, να ζείτε με εγρήγορση. Η εγρήγορση στον άνθρωπο που αγαπάει τον Θεό είναι απαραίτητη.

Τα πράγματα είναι απλά κι εύκολα στην πνευματική ζωή, στη ζωή εν Χριστώ· αρκεί να ξέρετε να διακρίνετε.

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ
ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ

[xtisa]

Πάρτε δύναμη από το όνομα του Ιησού»
«Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με»
«Παιδιά μου πολύ σας παρακαλώ, ντυθείτε με την πανοπλία που δίνει ο Θεός, για να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τα τεχνάσματα του διαβόλου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο πονηρός είναι.
Δεν έχουμε να παλέψουμε με ανθρώπους, αλλά με αρχές και εξουσίες, δηλαδή με τα πονηρά πνεύματα.
Προσέξτε!

Τον διάβολο δεν τον συμφέρει να δεχθεί κανείς την ύπαρξή του, να σκέφτεται και να αισθάνεται ότι είναι κοντά στον άνθρωπο. Ένας κρυφός και… άγνωστος εχθρός είναι πιο επικίνδυνος από έναν ορατό εχθρό.
Ω πόσο μεγάλος και τρομερός είναι ο στρατός των δαιμόνων. Πόσο αμέτρητο είναι το μαύρο τους πλήθος!
Αμετάβλητα, ακούραστα, μέρα και νύχτα, επιδιώκουν να σπρώξουν όλους εμάς που πιστεύουμε στο όνομα του Χριστού, να μας παρασύρουν στο δρόμο της απιστίας της κακίας και της ασέβειας.

Αυτοί οι αόρατοι εχθροί υού Θεού, έχουν βάλει ως μοναδικό τους σκοπό μέρα και νύχτα να επιδιώκουν την καταστροφή μας. Όμως μη φοβάστε, πάρτε δύναμη από το όνομα του Ιησού».«Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με»

Τα τελευταία λόγια του Αγίου Λουκά του Ιατρού

[xtisa]

Το ταγκαλάκι (σ. διάβολος) θέλει να μας βλέπει λυπημένους”

-Γέροντα, γιατί πέφτω απότομα από την χαρά στην λύπη;
-Το απότομο πέρασμα από την χαρά στην λύπη τις πιο πολλές φορές είναι του πειρασμού. Το ταγκαλάκι (σ. διάβολος) με την κακία του πολεμάει πολύ τον άνθρωπο , ιδίως τον ευαίσθητο και χαρούμενο στην φύση του, που θέλει να ζήσει πνευματική ζωή. Αυτή είναι η δουλειά του: θέλει να μας βλέπει λυπημένους και να χαίρεται.

Γιατί όμως να αφήσουμε το ταγκαλάκι να κάνει την δουλειά του; Η χαρά δεν είναι καλύτερη από την λύπη; Η αγάπη δεν είναι καλύτερη από την κακία;
– Γέροντα, ορισμένες φορές πέφτω σε λύπη , χωρίς να ξέρω την αιτία.

-Το ταγκαλάκι δεν θέλει κανένας να χαίρεται. Και αυτούς που έχουν λόγο να στεναχωρηθούν και αυτούς που δεν έχουν , βρίσκει τρόπους να τους στενοχωρεί. Αυτό ου βλέπω σε εσένα είναι ότι αφορμή ζητάει να σε απογοητεύσει. Σε μπερδεύει όλο και περισσότερο με λεπτές κλωστές. Εάν σε μπέρδευε με σπάγκο, τέλος πάντων, θα έλεγα ότι έχεις λίγο δίκαιο, αλλά εσύ τις λεπτές κλωστές τις βλέπεις για χοντρά σκοινιά και στενοχωριέσαι.
Μη βασανίζεσαι χωρίς λόγο ,γιατί δίνεις χαρά στο ταγκαλάκι και στενοχωρείς τον Χριστό. Θέλεις να στεναχωριέται ο Χριστός;…
.
Λόγοι γέροντος Παϊσίου, τόμος Ε΄, Πάθη και Αρετές, σ. 142- 143

[xtisa]

Πικρές αλήθειες από τον Άγιο Γέροντα Παΐσιο

Η σημερινή κατάσταση δεν βοηθάει τον κόσμο. Άλλοτε η ζωή ήταν ήρεμη και οι άνθρωποι ήταν ήρεμοι και η βιασύνη που μπήκε στον κόσμο έκανε τους ανθρώπους ανυπόμονους. Παλιά ήξερε κανείς ότι θα φάη ντομάτα τέλη Ιουνίου, δεν τον απασχολούσε. Περίμενε τον Αύγουστο να φάη καρπούζι.

Ήξερε, τότε θα φάη σύκα, τότε θα φάει πεπόνι. Σήμερα τι γίνεται; θα πάει να φέρει ντομάτες από την Αίγυπτο νωρίτερα, δεν θέλει πορτοκάλια που έχουν τις ίδιες βιταμίνες. "Βρε, παιδάκι μου, κάνε υπομονή και φάε κάτι άλλο τώρα". Όχι, θα πάει καλά και σώνει να φέρει από την Αίγυπτο ντομάτες.
Σαν είδαν έτσι, άρχισαν στην Κρήτη να βάζουν θερμοκήπια, για να βγάλουν νωρίτερα ντομάτες. Και τελικά έφτιαξαν παντού θερμοκήπια, για να τρώνε και τον χειμώνα ντομάτες. Σκοτώνονται να φτιάξουν θερμοκήπια με όλα τα είδη, για να έχουν από όλα όλες τις εποχές και να μην περιμένουν!

Εντάξει μέχρις εκεί! Αλλά προχωράνε και πιο πέρα. Αποβραδίς είναι πράσινες οι ντομάτες και το πρωί τις παρουσιάζουν κόκκινες, φουσκωμένες! Έβαλα τις φωνές σε έναν υπουργό: "Τέλος πάντων τα θερμοκήπια, του λέω. Αλλά να βάζουν ορμόνες, για να ωριμάζουν σε μια νύχτα τα φρούτα, οι ντομάτες κ.λπ., και όσοι έχουν μια ορμονική ευαισθησία, οι καημένοι, να παθαίνουν ζημιά;" Και τα ζώα τα έχουν καταστρέψει. Τι κοτόπουλα, τι μοσχάρια! Αυτά που είναι σαράντα ημερών, τα κάνουν έξι μηνών με τις ορμόνες.

Τα τρώει ο άνθρωπος και τι θα ωφεληθεί από αυτά; Συνέχεια ορμόνες, για να βγάζουν περισσότερο γάλα οι αγελάδες και τελικά οι παραγωγοί δεν μπορούν να το διαθέσουν. Απεργίες μετά, χύνουν το γάλα στους δρόμους, γιατί πέφτει η τιμή, και ο κόσμος πίνει γάλα ορμονούχο. Ενώ, αν τα άφηναν όπως τα έκανε ο Θεός, όλα θα πήγαιναν ομαλά και θα έπιναν και αγνό γάλα.

Και με τις ενέσεις όλα άνοστα γίνονται. Άνοστα πράγματα, άνοστοι άνθρωποι, όλα άνοστα! Δεν έχει νοστιμάδα και η ζωή τους τώρα. Ρωτάς νέα παιδιά: "Τι σε αναπαύει;" "Τίποτε", σου λένε. Κοτζάμ παλληκάρια! "Τι σε ευχαριστεί να κάνεις;" "Τίποτε". Πού φθάνει ο άνθρωπος! Νομίζει ότι θα διορθώσει τον Θεό μ' αυτά που κάνει! Την νύχτα την κάνουν ημέρα, για να γεννούν οι κότες. Και είδες κάτι αυγά; Αν έκανε ο Θεός το φεγγάρι να φέγγη σαν τον ήλιο, θα παλάβωναν οι άνθρωποι. Ενώ ο Θεός έκανε την νύχτα, για να ξεκουράζωνται οι άνθρωποι, τώρα πού έφθασαν!

Χάθηκε η ηρεμία από τους ανθρώπους. Τα θερμοκήπια, οι ενέσεις στα κηπευτικά κ.λπ. οδήγησαν και αυτά τον κόσμο στην ανυπομονησία. Παλιά ήξεραν ότι θα πάνε στο τάδε μέρος με τα πόδια σε τόσες ώρες. Ένας, αν είχε πιο γερά πόδια, θα πήγαινε λίγο νωρίτερα. Μετά βρήκαν τα κάρρα. Μετά τα αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα προσπάθεια να βρουν άλλα μέσα πιο γρήγορα. Έφτιαξαν αεροπλάνα, που να μπορείς να πας από την Γαλλία στην Αμερική σε τρεις ώρες. Μα όταν πάει με τέτοια ταχύτητα κανείς από το ένα κλίμα στο άλλο, και μόνον η απότομη αλλαγή θα τον μπερδέψει.

Βιασύνη, βιασύνη... Σιγά-σιγά θα μπαίνει στο βλήμα ο άνθρωπος, θα πατάνε την σκανδάλη, θα εκτοξεύεται το βλήμα, θα σκάει και θα βγαίνει ένας παλαβός!
Πού θα πάει; Εκεί θα καταλήξουν. Τρελλοκομείο!

Από το βιβλίο «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο»
Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι Α΄
Ιερόν Ησυχαστήριον "Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος"
Σουρωτή Θεσσαλονίκης
https://paraklisi.blogspot.gr/2017/02/b ... l?spref=fb

[xtisa]

Πως συγχωρούμε τους άλλους
....
Συγχώρηση πρέπει να τη δίνουμε σε όλους, όπως κάνει και ό ίδιος ό Θεός. «Βρέχει επί δικαίους και αδίκους», λέγει το Εύαγγέλιον. Διότι όλοι είμαστε αμαρτωλοί και όλοι θα έπρεπε να καταδικασθούμε, για τις αμαρτίες μας, λίγες ή πολλές. Για αυτό πρέπει να συγχωρούμε και να ευχόμαστε στον Θεό να συγχώρηση και τον αμαρτωλό και εμάς, πού αμαρτάνουμε και πολύ συχνά δεν καταλαβαίνουμε τι κάνουμε ή τι δεν κάνουμε. Αν, όμως, είμαστε αδύναμοι πνευματικός και ή συμπεριφορά του αλλού μας επηρεάζει αρνητικά, τότε πρέπει να μη τον κατηγορούμε, αλλά να τον αποφεύγουμε και να μη έχουμε μαζί του συναναστροφές και συνέπειες. Και αν είναι αιρετικός τότε να τον αποφεύγουμε τελείως και να μη τον δεχόμαστε. Γιατί ή συντροφιά με τους αιρετικούς είναι επικίνδυνη, μπορεί να μας δηλητηρίαση και να μας θανάτωση πνευματικά. Γενικώς για τους αμαρτωλούς πρέπει να θυμόμαστε τα λόγια του Μ. Βασιλείου: «Φθείρουν ήθη χρηστά ομιλίαι κακαί».

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/02/b ... l?spref=fb

[xtisa]

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΚΑΤΡΑΚΟΥΛΗ . ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ.

Όταν προσευχώμεθα τελωνικώς, μας λούζει το έλεος του Θεού και το σκοτεινό καταγώγιο της ψυχής μας καταγαύζεται απο το θείο Φως. Εάν προσεύχεσαι με πνεύμα συντριβής και μετανοίας, έχοντας επίγνωση της αμαρτωλότητός σου και της απείρου θείας ευσπλαχνίας, ευρίσκεσαι αίφνης να φορής βασιλικήν αλουργίδα θείας δόξης. Χωρίς μετάνοια, πένθος και συντριβή δεν είναι δυνατόν να ελκύσουμε το θείο Φως στην ψυχή μας.

Όταν προσεύχεσαι αντιλαμβάνεσαι ότι ο Θεός σε ακούει, σου ομιλεί, σε σκέπτεται – εσένα ξεχωριστά - , και μάλιστα πολύ αγαπητικά. Μας ομιλεί ό Θεός και πρέπει κι εμείς να Του ομιλούμε από πολύ κοντά, με εμπιστοσύνη, αγαπητικά, λατρευτικά. Όταν λέμε "ομιλώ στον Θεό", σημαίνει πάω κοντά ως αγαπητός στον Θεό -ό Θεός να με ελεήσει- και πιστεύω ότι δεν θα μου χαλάσει το χατήρι.


Πρώτα Του λέω να με συγχώρηση που τολμώ να Του ομιλήσω. Τον παρακαλώ να με ελεήση να με ακούση, να με προσέξη και να με κοιτάξη... Τί είναι το κοίταγμα; Ή παροχή του θείου ελέους, ή αίσθησις της επισκέψεως του θείου ελέους.

Πρέπει να έχωμε βεβαιότητα κατά την θεία συνομιλία ότι ό Θεός θα μας απαντήση. Αυτό δεν είναι πλάνη ούτε εγωισμός ούτε μύθος ούτε φαντασία, είναι πίστις, πραγματικότης. Έτσι μας θέλει ό Θεός! Να Του ομιλούμε ως φίλος προς Φίλον και να ιστάμεθα ως ενώπιος Ένωπίω. Πώς αλλιώς ημπορεί να είναι παρά μόνον έτσι; Άς είμαστε τομαράκια, μας έχει φίλους ό Θεός... και κάνει μεγάλη υπακοή εις ημάς. Δεν μας αρνείται τίποτε ό Θεός, εκτός και αν ζητούμε πράγματα ανώφελα για την σωτηρία μας.

Όταν προσευχώμεθα απευθυνόμεθα στον Παντογνώστη και Παντοδύναμο, που ημπορεί να ενεργή τα πάντα αμέσως. Και όταν ή αίσθησης της παρουσίας του Θεού αναπαύη τον είναι μας και έχωμε την πεποίθηση ότι ό Κύριος τα πάντα δύναται, τότε ό Θεός θαυματουργεί.

Ένα βράδυ, στην προσευχή μου ώμίλησα πολύ προσωπικά με τον Θεό. Ώμίλησα στον Πρόσωπο του Χριστού και είδα άμεσα τα αποτελέσματα τής πλήρους εμπιστοσύνης προς Εκείνον. Όταν ικετεύωμε χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς κανένα παραπέτασμα, ανοικτά -και τηρούμε βεβαίως τις εντολές- τότε ό Θεός δεν μας χαλάει χατίρι. Αμέσως μας ακούει. Τόσο πολύ μας αγαπάει! Και όταν ό Θεός, ή αύτοαγάπη, γίνη ή αγάπη μου, ε .... από κει και πέρα αρχίζει ή μακαριότης και ή απόλαυσις τής συνομιλίας πρόσωπο προς Πρόσωπο.

Όταν προσευχώμεθα με αληθινή αγάπη για τον συνάνθρωπο ο Θεός αναπαύει πρώτα εμάς, στερεώνοντας την πίστι μας. Μόλις παγιωθή μέσα μας η πίστις εις Χριστόν, αμέσως δρα η προσευχή και εις εκείνον, για τον οποίον προσευχόμεθα. Διότι ο θεός συγκινείται αφάνταστα, όταν κάποιος Τον παρακαλή να ελεήση την “αγάπη” Του, την εικόνα Του, δηλαδή τον συνάνθρωπο· και τότε Εκείνος επεμβαίνει και θαυματουργεί, παρακαλώ.

Πρέπει να έχωμε προσευχή μουσκεμένη στα δάκρυα για όλο τον κόσμο, τον πάσχοντα κόσμο. Αν μας λείψη η προσευχή, εσβήσαμε. Γιατί από την δύναμι της προσευχής εξαρτάται η δύναμις της αγάπης. Βεβαίως, χωρίς αγάπη δεν υπάρχει προσευχή· αλλά και χωρίς προσευχή δεν ζη η αγάπη. Ο Θεός, επειδή είναι Αγάπη, αγαπά πολύ την αγάπη Του, τον άνθρωπο. Ανταποκρίνεται αμέσως με θεϊκή ευσπλαχνία στην φιλάνθρωπη προσευχή μας και σπεύδει να μας αναπαύση με το πλήρωμα του ελέους Του. Τότε η ύπαρξις μας πλατύνεται και ενώνεται εν Πνεύματι με όλη την ανθρωπότητα. Αλλά και ο άνθρωπος που υποστηρίζεται με την προσευχή των συνανθρώπων του, αποκτά μεγάλη δύναμι και θωρακίζεται έναντι του εχθρού. Όταν με συντριβή και μετά πολλών δακρύων παρακαλούμε τον θεό για τον διπλανό μας, έχοντας βαθειά συναίσθησι της αναξιότητός μας, τότε γινόμαστε παγκόσμιοι, επειδή ενούμεθα με τον Χριστό, που περικλείει μέσα Του το σύμπαν.

Ο Θεός θέλει να Τον παρακαλούμε, και μάλιστα για τους εχθρούς μας. Μόλις προσευχηθούμε για τον πλησίον, αμέσως επισκέπτεται την ψυχή μας ολόκληρη η Αγία Τριάς! Διότι η αγάπη προς τον συνάνθρωπο είναι η επισφράγισις της αγάπης μας προς τον Θεό.

Μη σας φανή παράξενο αυτό που θα σας πω. Και εμείς μπορούμε να θεραπεύσουμε τους συνανθρώπους μας. Όχι ότι θα κάνωμε εμείς το θαύμα. Όχι τέτοια πράγματα! Εμείς θα προσευχηθούμε να ελεήση ο Θεός τον κόσμο. Να πιστεύωμε ακράδαντα ότι ο Θεός μας ακούει· αρκεί το αίτημά μας να είναι σύμφωνο με το θέλημά Του. Αλλά και πάλι ο Θεός, επειδή μας θέλει φίλους, πολλές φορές αλλάζει και γνώμη, παρακαλώ, μόλις Τον παρακαλέσωμε· αναιρεί και την απόφασί Του ο Θεός. Αρκεί να προσευχώμεθα με πίστι.

Ακόμη είναι δυνατό να βοηθήσωμε – και πάρα πολύ μάλιστα – να εύρη την σωτηρία κάθε άνθρωπος, όσο αμαρτωλός κι αν φαίνεται. Ημπορούμε, παρ’ όλη την αμαρτωλότητά μας, να γίνωμε τρόπον τινά οι φορείς αυτών των ανθρώπων και να τους οδηγήσωμε με την προσευχή μας στον Χριστό, όπως ωδήγησαν τον παράλυτο οι ιδικοί του, όταν τον κατέβασαν από την στέγη.

Έχομε νικήσει τον Θεό! Το πρώτο μας καθήκον είναι η προσευχή και μετά έρχονται όλα τα άλλα.


Έχετε προσέξει κάτι; Πολλές φορές μας έρχονται ξαφνικά στην μνήμη άνθρωποι, που τους έχουμε λησμονήσει χρόνια. Μας τους υπενθυμίζει ο Θεός, για να προσευχηθούμε γι’ αυτούς· και τότε η προσευχή μας είναι πιο δυνατή και πιο φλογερή, καθώς γινόμαστε όργανα του Θεού για την σωτηρία των ψυχών.


Εμένα δεν με ενδιαφέρει αν ο Θεός μου δώση αυτό που Του ζητώ, όταν του κραυγάζω. Εμένα με ευφραίνει και μόνο να Του φωνάζω! Τι θα κάνη ο Θεός, είναι άλλο θέμα. Αυτό που με ενδιαφέρει εμένα είναι να Του φωνάζω! Κατάλαβες; Φωνάζοντας εγώ, απολαμβάνω τον ίδιο τον Χριστό. Γι’ Αυτόν φωνάζω. Του φωνάζω… λειώνω από την αγάπη Του και δεν θα παύσω να λειώνω ολονέν και περισσότερο… Θέλω Αυτός να εμφανισθή στην ψυχή μου και Αυτός να με ελεήση. Θέλω να Τον ιδώ… πως το λένε! Αυτή είναι η λαχτάρα μου. Και φωνάζω, για να Τον ιδώ!... Και δεν με ενδιαφέρει τι θα μου απαντήση. Του φωνάζω, γιατί θέλω να Του φωνάζω! Όταν Του φωνάζης, νοιώθεις άμεση κοινωνία μαζί Του, νοιώθεις ότι είναι ιδικός σου…
http://apantaortodoxias.blogspot.gr/

[Matina]

Τέλειο Χρύσα μου.Τόοοοσο όμορφο κείμενο!Ευφράνθη η ψυχή μου!!!Ευχαριστώ ,να είσαι τρισευλογημένη πάντοτε από τον Κύριό μας!

[XAPA]

[XAPA]

άλγος και έρως....


Όσοι ζούν την πνευματική ζωή με τον κοσμικό τρόπο

-δηλαδή όλο Πάσχα χωρίς να περάσουν πρώτα τη Μεγάλη Σαρακοστή ,

τη Σταύρωση-

αδύνατον είναι να αναστηθούν πνευματικά,

αδύνατο είναι να αγαπήσουν και τον Χριστό,

διότι δεν πόνεσαν οι ίδιοι,

για να νιώσουν τους πόνους του Χριστού για την Σωτηρία μας

και να γλυκαθούν από την αγάπη τού Χριστού,

να τρελαθούν από τον θείο έρωτα,

απορροφημένοι πια στον Ουρανό.


Γέροντας Παϊσιος


agiameteora

[xtisa]

Λόγος του Αγίου Λουκά Κριμαίας στον Εσπερινό της συγχωρήσεως

....Φοβερός είναι αυτός ό λόγος. Μας παροτρύνει να είμαστε ελεήμονες, σπλαχνικοί και να συγχω­ρούμε τους άλλους. Εμείς όμως πολύ συχνά γινόμα­στε άσπλαχνοι, επιμένουμε στα δικά μας και δεν συγχωρούμε τον πλησίον. Έτσι πρέπει να ενεργού­με; Να εχθρευόμαστε αυτούς πού μας αδικούν; Α­σφαλώς όχι. Αν βλέπουμε τον πλησίον μας να μας κάνει κακό ή να μας προσβάλλει, δεν πρέπει να τον μισούμε. Αντίθετα, πρέπει να τον σπλαχνιζόμαστε, διότι είναι ασθενής. Ασθενεί η ψυχή του και υποφέ­ρει από μίσος. Γι’ αυτό πρέπει να τον σπλαχνιζόμαστε.

Δεν πρέπει αυτόν να μισούμε, αλλά τον διάβολο και τους δαίμονες, πού φαρμάκωσαν με τήν κακία τους την καρδιά του και τον έκαναν άσπλαχνο και σκληρό. Αν τυχόν θα απαντήσουμε και εμείς με την προσβολή στην προσβολή και θ’ ανάψει στην καρ­διά μας η φλόγα του μίσους, τότε ας σταματήσουμε και ας σκεφτούμε λιγάκι: και ποιός είμαι εγώ που τον μισώ, είμαι μήπως καλύτερος απ’ αυτόν; Δεν είμαι και εγώ γεμάτος αμαρτία; Τότε γιατί τον μισώ; Και αμέσως θα ηρεμήσει ή καρδιά μας. Ο καλός λό­γος θα σβήσει το μίσος.

Έτσι πρέπει να ενεργούμε. Να είμαστε επιει­κείς απέναντι των αδελφών μας πού πάσχουν από κακία και ασθενούν, τρέφοντας μίσος εναντίον μας. Με το έλαιο της Αγάπης να μαλακώνουμε την καρ­διά τους πού αιχμαλωτίστηκε από τους δαίμονες και δουλεύει σ’ αυτούς.

https://simeiakairwn.wordpress.com/2017 ... more-18189
Αρχίζει ή Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ο Κύριος ζητά να συγχωρήσουμε ο ένας τον άλλον. Και πρώ­τος εγώ πρέπει να σας ζητήσω συγγνώμη. «Συγχω­ρήστε, πατέρες και αδελφοί, τις αμαρτίες που έκανα σ’ αυτή την ημέρα και σ’ όλες τις ημέρες της ζωής μου».