Προσωπικές Σκέψεις πριν τα Χριστούγεννα ... Μερικά ακόμα βήματα πριν από Το Σπήλαιο , για να συναντήσουμε Τον Αχώρητο ,
που μπόρεσε και χώρεσε μέσα σε μια σπηλιά , για να χωρέσει όλους εμάς στην δική Του Αγκαλιά ...
Καθώς πλησιάζουμε απομένει άραγε κάτι που έπρεπε , και δεν κάναμε ; ...
Τακτοποιήσαμε άραγε και την πιο μικρή ακαταστασία στο σπήλαιο της δικής μας σπηλιάς ,
της φάτνης της δικής μας καρδιάς ; ...
Και μια και απομένουν ελάχιστες μόνο μέρες , σταματώ λιγάκι κι' αναλογίζομαι την κάθε μέρα που πέρασε ...
Αφήνω για λίγο όλες τις μέριμνες , όλα τα τρεχάματα , δίνω το χρόνο στον εαυτό μου να ξεκουραστεί
από όλα αυτά , και να σκεφτεί τι έχει , πολύ σημαντικό απομείνει , που δεν έγινε ...
Κάνοντας μια αναδρομή με το μυαλό μου , βλέπω πως πολλά πράγματα βρίσκονται ακόμα σε ακαταστασία ,
και σκέφτομαι τον κάθε άνθρωπο που έχω συναντήσει στην πορεία της ζωής μου ,
από το κοντινό μου περιβάλλον , μέχρι και το πιο απόμακρο ...
Αν έχω , έστω και άθελα μου , πικράνει κάποιους συνανθρώπους μου , στεναχωρήσει , πληγώσει ,
απογοητεύσει , σκύβω το κεφάλι και ζητώ ταπεινά συγνώμη , από τον καθένα ξεχωριστά .
Ζητώ πρώτα συγνώμη από Τον Πλάστη και Τον Δημιουργό μου για κάθε σκέψη , πράξη , λόγο , που Τον πόνεσαν.
Που Του ξανακάρφωσαν τα καρφιά στις παλάμες , που Του ξαναλόγχισαν Την πλευρά ,
που Του ξαναπότισαν το ξύδι και τη χολή , που Του ξαναμάτωσαν Την Καρδιά .
Συγνώμη !Στην συνέχεια ζητώ συγνώμη από σένα . Εσένα τον σύζυγο , τον σύντροφο , τον φίλο , τον αδελφό ,
την αδελφή , το παιδί , τον πατέρα , την μητέρα , τον συνάδελφο , τον προϊστάμενο , τον κάθε διπλανό ,
μα και μακρινό συνοδοιπόρο , στην πορεία της ζωής , που πίκρανα , που στεναχώρεσα , που πόνεσα ,
που λύπησα , που απογοήτευσα , είτε θεληματικά, είτε άθελά μου .
Συγνώμη σε όλους εσάς !Το κάθε φταίξιμο είναι δικό μου , που πηγάζει μέσα απ΄ τον ανελέητο εγωισμό μου , που καλλιεργώ ,
με τα πάθη και τα θέλω μες την ψυχή μου , και μου στερεί τη χαρά και την αγάπη απ΄ τη ζωή .
Με την συναίσθηση της ευθύνης , απέναντι Στον Θεό , και στον αδελφό μου , με αυτές τις σκέψεις ,
και αυτές τις δύο μεγάλες " Συγνώμες " , πλησιάζω κι΄ εγώ δειλά δειλά , με όλους εσάς ,
τους συνοδοιπόρους της ζωής , Στης Βηθλεέμ Το Σπήλαιο για να συναντήσω και να προσκυνήσω ,
μαζί με τους ποιμένες , Το Νεογέννητο Θείο Βρέφος ...
Καλά Χριστούγεννα σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής .
Εύχομαι Το Θείο Φως Του Ουρανού να πλημμυρίσει ολονών τις καρδιές . odevontas
