Δίαιτα αυστηρή κάνει ο κόσμος, νηστεία όμως όχι
(Γέροντας Μωϋσής Αγιορείτης)
https://simeiakairwn.wordpress.com/2017 ... more-18253
Ωφέλιμες Διδαχές
Moderator: inanm7
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by XAPA » Thu Mar 02, 2017 6:40 am
Δίαιτα αυστηρή κάνει ο κόσμος, νηστεία όμως όχι
(Γέροντας Μωϋσής Αγιορείτης)
https://simeiakairwn.wordpress.com/2017 ... more-18253
- XAPA
- Posts: 23929
- Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by xtisa » Tue Mar 07, 2017 8:28 pm
Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό
Αββά Ισαάκ του Σύρου
Ἡ ψυχή πού ἀγαπάει τόν Θεό βρίσκει ἀνάπαυση μόνο κοντά Του. Μόλις ἐλευθερωθεῖς ἀπό τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας, ἡ καρδιά σου θά συνδεθεῖ μέ τόν Θεό. Ὅπως τά βρέφη τρέφονται πρῶτα μέ τό γάλα καί
μετά μέ τό ψωμί, ἔτσι καί οἱ ἀρχάριοι στή χριστιανική ζωή πρῶτα πρέπει νά κόψουν αὐτά πού τούς συνδέουν μέ τόν κόσμο καί μετά νά ἑνωθοῦν μέ τόν Θεό. Ἡ σωματική ἐργασία προηγεῖται ἀπό τήν ψυχική.
Ὅπως ὁ Θεός στή δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου πρῶτα ἔφτιαξε τό χωμάτινο σῶμα καί μετά φύσηξε καί τοῦ ἔδωσε «πνοήν ζωῆς», ἔτσι καί στά πνευματικά, πρῶτα θ᾿ ἀρχίσουμε μέ τούς σωματικούς κόπους καί κατόπιν θά προχωρήσουμε στή συστηματική καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν. Πρῶτα βάζει στό σπίτι κανείς θεμέλια καί μετά τό χτίζει. Ἀλλιώτικα δέν γίνεται. Ἡ ψυχική ἐργασία γεννιέται ἀπό τή σωματική, ὅπως τό στάχυ βγαίνει ἀπό τόν γυμνό κόκκο τοῦ σταριοῦ.
Οἱ κόποι πού κάνουμε γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δέν συγκρίνονται μέ τήν ἀπόλαυση τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν. Τόν κόπο τοῦ γεωργοῦ ὅταν σπέρνει, ἀκολουθεῖ ἡ χαρά ὅταν θερίζει. Τό ψωμί πού τρώει τοῦ φαίνεται γλυκό, γιατί εἶναι ὁ καρπός τοῦ ἱδρώτα του.
Ἡ ἐργασία τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ ἀπαιτεῖ κόπο πνευματικό καί πολλή προσπάθεια, ἀλλά μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγαλλίαση. Γι᾿ αὐτό περιφρόνησε τά πάντα καί θά ἔχεις βοηθό τόν Θεό.
Αὐτός πού ἀποφεύγει τή μάταιη δόξα τοῦ κόσμου, αἰσθάνεται στήν ψυχή του τή δόξα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν. Ἐνῶ ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά ξεκουράσει τόν ἑαυτό του μέ τίς πρόσκαιρες ἀπολαύσεις τοῦ κόσμου, αὐτός εἶναι τυφλός στήν ψυχή, γιατί δέν παραδόθηκε ὁλοκληρωτικά στόν Θεό.
Μή δένεσαι μέ χρυσάφι, ἤ ἀσήμι, ἤ μέ ὁποιοδήποτε ἄλλο θησαυρό τοῦ κόσμου αὐτοῦ. Συνήθιζε τόν ἑαυτό σου νά μήν ἔχει δικαιώματα στή ζωή αὐτή, γιά νά μή φτάσεις στό σημεῖο, μέ τό ἕνα χέρι νά μαζεύεις καί μέ τό ἄλλο νά σκορπᾶς.
Νά κάνεις ἐλεημοσύνη ἀπό τόν κόπο σου καί τόν ἱδρώτα σου καί ὄχι ἀπό τίς ἀδικίες. Νά ἐλεεῖς τούς φτωχούς ἔστω κι’ ἄν σ᾿ ἀδικοῦν καί σέ βρίζουν. Ἡ ἐλεημοσύνη ὅμως δέν μπορεῖ νά σταθεῖ μόνη της σάν ἀρετή, ἄν δέν ὑπάρχει πρῶτα ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό. Αὐτή θά μᾶς στηρίξει, ὥστε ὄχι μόνο νά ὑπομένουμε τήν ἀδικία, ἀλλά νά περιμένουμε μέ χαρά τήν ἀγνωμοσύνη, πού εἶναι ἐνδεχόμενο νά μᾶς δείξουν.
Νά λυπᾶσαι νά ὑποφέρεις καί νά καίγεσαι ὅταν ὁ ἀδελφός σου ἔχει ἀνάγκη, γιατί αὐτό ἔκανε καί ὁ Χριστός. Καί ἄν κανείς σέ χτυπήσει στό πρόσωπο νά μή λυπηθεῖς, ἀλλά νά χαρεῖς, γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, καί νά μήν τοῦ πεῖς κανένα ψυχρό λόγο.
Ν᾿ ἀγαπήσεις τήν προσευχή, γιατί θά σέ παρηγορήσει πολύ στή ζωή σου. Διάβαζε τίς θεῖες Γραφές καί ἀγάπα τή φτώχεια, γιατί αὐτή θά σ᾿ ὁδηγήσει στόν Θεό. Μίσησε τήν ξεκούραση τοῦ σώματος καί τίς ἀνέσεις, γιατί αὐτά εἶναι θάνατος τῆς ψυχῆς. Περιόρισε τίς συναναστροφές σου μέ τούς ἀνθρώπους καί φρόντισε περισσότερο γιά τήν ψυχή σου, ὥστε ν᾿ ἀποκτήσεις ἐσωτερική εἰρήνη καί γαλήνη.
Ἀγάπησε τή σωφροσύνη καί φρόντισε, μέ τήν προσευχή καί τόν ἀγώνα σου, ἡ ψυχή σου νά μένει καθαρή ἀπό ρυπαρούς λογισμούς.
Μήν ἀποκάμνεις δουλεύοντας στίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ γιά νά μή ντροπιασθεῖς μία μέρα, ὅταν βρεθεῖς μπροστά Του, γιά νά δώσεις λογαριασμό γιά τά ἔργα σου. Προφυλάξου ἀπό τά μικρά σφάλματα γιά νά μή πέσεις στά μεγάλα. Δούλευε στήν ἀρετή καί μή δεσμεύεσαι ἀπό τήν ἀπόλαυση καί τήν ἀνάπαυση πού προσφέρουν τά πάθη. Ἀγάπησε τά φτωχά ροῦχα καί ὄχι αὐτά πού φαντάζουν καί φαίνονται ὡραῖα. Περισσότερο νά σ’ ἐνδιαφέρει ἡ ὀμορφιά τῆς ψυχῆς καί ὄχι τοῦ σώματος.
Αὐτός πού εἶναι φλύαρος, μπορεῖ ποτέ ν᾿ ἀποκτήσει καθαρό νοῦ; Μπορεῖ ποτέ νά ἔχει κανείς ταπεινούς λογισμούς, ὅταν ἐπιθυμεῖ ν’ ἀπολαύσει τήν ἀνθρώπινη δόξα; Ὅταν ὑποταχθεῖ κανείς στίς σωματικές αἰσθήσεις, εἶναι σάν νά τρώει τήν τροφή τῶν θηρίων, ἐνῶ ὅταν τίς νικήσει, εἶναι σάν νά τρώει τήν τροφή τῶν ἀγγέλων.
Μέ τήν ταπεινοφροσύνη ἀτονοῦν τά σαρκικά πάθη, ἐνῶ μέ τήν ὑπερηφάνεια παραχωρεῖ ὁ Θεός καί πέφτει κανείς στήν πορνεία. Ἡ ταπεινοφροσύνη στολίζει τήν ψυχή μέ τήν ἁγνότητα. Ὁ ἐγωϊσμός δημιουργεῖ ἀκαταστασία καί ταραχή στήν ψυχή καί μολύνεται ὁ νοῦς μέ τούς ἀκάθαρτους λογισμούς. Ἡ ταπεινοφροσύνη ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στόν Θεό.
Νά κάνεις ἐλεημοσύνη καί νά φροντίζεις γιά τούς ἄλλους ἀνθρώπους, πού εἶναι εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, ἀλλά μήν παραμελεῖς ποτέ τή σωτηρία τῆς ψυχῆς σου. Πρῶτα θά φωτίσεις τόν ἑαυτό σου καί μετά τούς ἄλλους.
Μή νομίζεις ὅτι μέ τήν ἐλεημοσύνη τελείωσες τίς ὑποχρεώσεις σου στόν Θεό. Χρειάζεται μεγάλος ἀγώνας γιά νά καθαρίσεις τόν ἑαυτό σου ἀπό τά πάθη, κι᾿ ἔτσι θά γίνει εὐπρόσδεκτη στόν Θεό ἡ προσφορά πού κάνεις στούς συνανθρώπους σου. Γιατί καί θαύματα νά κάνεις, ἀκόμη καί νεκρούς ν᾿ ἀναστήσεις, ἄν δέν φροντίζεις συγχρόνως γιά τήν ψυχή σου, δέν ἔκαμες τίποτα.
Πῶς θά ὁδηγήσεις ἄλλους στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἄν ἐσύ προηγουμένως δέν ἔχεις γνωρίσει τόν Θεό; Ἐνῶ εἶσαι ἄρρωστος, προσπαθεῖς νά κάνεις τούς ἄλλους καλά; Πρέπει νά γνωρίζεις ὅτι πρῶτα θά καθαρισθεῖς ἐσύ καί μετά θά καθαρίσεις τούς ἄλλους. Γιά νά φτάσει κανείς στόν Θεό, χρειάζεται νά θυσιάσει καί φαγητά καί ποτά καί ροῦχα πολυτελῆ καί ἐπαίνους καί ὅ,τι ἄλλο τραβάει τόν ἄνθρωπο στόν κόσμο. Νά γίνεις φτωχός μέ τήν ταπείνωσή σου καί ὄχι πλούσιος μέ τήν ἀναισχυντία σου.
Νά συμφιλιώνεις τούς συνανθρώπους σου μέ τήν ἀρετή σου καί ὄχι μέ τά λόγια σου. Μέ τήν πραότητά σου καί τήν γλυκύτητα θά σβήνεις τήν πυρκαϊά τοῦ θυμοῦ καί τῆς φιλονικίας. Νά ἐλέγχεις τούς ἀκόλαστους μέ τήν ἐνάρετη συμπεριφορά σου.
Ὅπου κι ἄν πᾶς νά θεωρεῖς τόν ἑαυτό σου ξένο. Ἔτσι θά προσέξεις καί δέν θά βλάψεις τούς ἄλλους. Σέ κάθε περίπτωση νά κάνεις πώς δέν γνωρίζεις τίποτε, γιά νά μή σέ κυριέψει ὁ ἐγωϊσμός. Κι ἄν ἀκόμη σέ κατηγορήσουν, ἐσύ νά τούς συγχωρεῖς καί νά μήν κρατᾶς κακία μέσα σου. Νά πιστέψεις ὅτι γιά κάθε πράγμα ἔχεις ἀνάγκη νά σέ διδάξουν, καί ὄχι νά διδάξεις ἐσύ τούς ἄλλους.
Ποτέ νά μήν ὑποδείξεις κάτι στόν ἄλλο, ἄν δέν τό ἔζησες προηγουμένως ἐσύ στήν ἴδια σου τή ζωή. Νά μιλᾶς καί νά συμπεριφέρεσαι σάν μαθητής καί ὄχι σάν δάσκαλος. Νά κατακρίνεις τόν ἑαυτό σου καί νά παίρνεις τήν τελευταία θέση. Νά εἶσαι τίμιος καί νά ἐμπνέεις σεβασμό στούς ἄλλους. Κι᾿ ἄν εἶναι ἀναγκαῖο νά διδάξεις, αὐτό νά τό κάνεις μέ ταπείνωση, γιά νά ὠφελήσεις τούς ἀκροατές σου.
Ν᾿ ἀγωνίζεσαι μέ τήν προσευχή, τά δάκρυα καί τίς νηστεῖες καί ν᾿ ἀποφεύγεις νά διαβάζεις τίς διδασκαλίες τῶν αἱρετικῶν. Γιά νά ἑνωθεῖς μέ τόν Θεό χρειάζεται πολλή νηστεία. Τά πολλά καί ὡραῖα φαγητά δέν ἀφήνουν τόν νοῦ νά πλησιάσει τόν Θεό. Τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ γνωρίζονται μέ προσευχή καί νηστεία. Νά διαβάζεις τά ἱερά Εὐαγγέλια γιά νά παραδειγματίζεσαι ἀπό τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ. Ὅσο διαβάζεις τά ἱερά κείμενα, τόσο προχωρᾶς στή γνώση τῶν θαυμασίων τοῦ Θεοῦ.
Ὅταν μελετᾶς τήν Ἁγία Γραφή νά εἶσαι ἐλεύθερος ἀπό φροντίδες καί ἀπό μέριμνες βιοτικές, ὥστε νά ποτίζεται ἡ ψυχή σου ἀπό τή θεία ἀνάγνωση. Αὐτά πού διαβάζεις νά προσπαθεῖς νά ἐφαρμόζεις, γιά νά μή μένει ἡ ψυχή σου στό σκοτάδι. Στόν καιρό τοῦ πνευματικοῦ πολέμου βοηθάει πολύ ἡ ἀνάγνωση τῶν θείων Γραφῶν πού ἔχουμε κάμει, γιατί ὑπάρχει στήν ψυχή μας ἀπόθεμα πνευματικό.
Τό μέλι εἶναι πολύ ὡραῖο. Ὅταν ὅμως φάει κανείς πάρα πολύ, μπορεῖ νά τοῦ δημιουργήσει ἐμετό. Ἔτσι καί στά πνευματικά, δέν πρέπει νά βγαίνεις ἀδιάκριτα ἀπό τά ὅρια τῶν δυνατοτήτων σου. Νά κάνεις μόνο ἐκεῖνο πού μπορεῖς. Αὐτό θέλει ὁ Θεός. Τ’ ἄλλα θά τ᾿ ἀναπληρώσει ὁ Ἴδιος μέ τή χάρη Του. Γιατί ὑπάρχει καί ὁ φόβος ν᾿ ἀπελπισθεῖς, διαβάζοντας τίς ὑψηλές καταστάσεις πού ἔφτασαν οἱ ἅγιοι. Προχώρα στήν πνευματική ζωή μέ ταπεινό φρόνημα καί ὁ Θεός δέν θά σ᾿ ἐγκαταλείψει. Μήν προσπαθεῖς νά φτάσεις πνευματικές καταστάσεις πού ὑπερβαίνουν τίς δυνάμεις σου, γιατί θά πέσεις ὁπωσδήποτε, καί τήν πτώση σου αὐτή θά τήν ἐκμεταλλευθεῖ ὁ διάβολος.
Οἱ ὑψηλές πνευματικές κορυφές εἶναι πολύ δύσκολο νά κατακτηθοῦν. Ἀπαιτοῦν ταπείνωση καί πολύ κόπο καί μακροχρόνιους ἀγῶνες. Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δέν ἐπισκιάζει εὔκολα τόν ἄνθρωπο, γιατί πρέπει προηγουμένως νά καθαρισθεῖ ἀπό κάθε μολυσμό. Τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ τά γνωρίζουν αὐτοί πού μέ τήν ἄσκηση καί τήν ταπείνωση ἀγωνίστηκαν στή ζωή τους γιά πολλά χρόνια. Μόνο στούς ταπεινούς ὁ Θεός φανερώνει τά μυστήριά Του.
Ἄν θέλεις νά ἐπιδοθεῖς στήν προσευχή καί στήν ἀγρυπνία, πρέπει νά κόψεις κάθε ἐπαφή σου μέ τόν κόσμο καί τήν ἁμαρτία. Χρειάζεται ἀκόμη ὑπομονή καί ἡσυχία. Μή φοβᾶσαι ἀπό τήν ταραχή πού δημιουργεῖ ὁ διάβολος κατά τήν ὥρα τῆς προσευχῆς. Αὐτό τό κάνει, γιατί γνωρίζει τήν ὠφέλεια πού θά ἔχουμε μετά ἀπό τήν προσευχή. Γι᾿ αὐτό ἀγωνίζεται μέ κάθε τρόπο νά σβήσει τή λαμπάδα τῆς προσευχῆς.
Ἡ προσευχή σου ὅμως πρέπει νά συνοδεύεται καί ἀπό τήν ἐλεημοσύνη, ὥστε νά γεμίσει ἡ ψυχή σου ἀπό τό θεῖο φῶς. Τέλος, ὅσο εἰρηνικός εἶσαι ἐσωτερικά, τόσο περισσότερο ὁ νοῦς σου θά ἐννοεῖ τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ. Μέ τήν προσευχή καί τή μελέτη τῶν ἁγίων Γραφῶν καί μ᾿ ὅλο τόν πνευματικό σου ἀγώνα, γρήγορα θά φτάσεις στήν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς.
Εἰναί αἰσχρό οἱ φιλοσαρκοι καί γαστρίμαργοι νά ἐξέταζουν τά πνευματικά πράγματα, ὅπως ἡ πόρνη νά μιλάει γιά σωφροσύνη. Καί ὅπως, ὅταν τό σῶμα πάσχει ἀπό μεγάλη ἀρρώστια, ἀποφεύγει τά παχειά φαγητά, ἔτσι κι᾿ ὁ νοῦς δέν μπορεῖ νά φτάσει στά θεῖα πράγματα ὅταν καταγίνεται μέ τά κοσμικά. Ὅπως ἡ φωτιά δέν μπορεῖ ν’ ἀνάψει τά βρεγμένα ξύλα, ἔτσι καί ἡ θεία φωτιά δέν μπορεῖ νά θερμάνει τήν καρδιά πού ἀγαπάει τήν ἀνάπαυση. Ὄπως ἡ πόρνη δέν περιορίζεται σ᾿ ἕνα μόνο ἐραστή, ἔτσι καί ἡ ψυχή πού καταγίνεται μέ πολλά πράγματα δέν μπορεῖ να κατανοήσει τά σπουδαιότερα, πού εἶναι τά θεῖα.
Ὅπως ἐκεῖνος πού δέν εἶδε μέ τά μάτια του τόν ἥλιο δέν μπορεῖ νά διηγηθεῖ στούς ἄλλους πῶς εἶναι τό φῶς του, ἔτσι κι αὐτός πού δέν γεύτηκε τή γλυκύτητα τῆς πνευματικῆς ζωῆς δέν μπορεῖ νά μιλήσει γιά πνευματικά πράγματα. Ἄν κάτι δέν τό ἔχεις ἀνάγκη καί σοῦ περισσεύει, δῶστο στόν ἀδελφό σου, γιατί ἔτσι θά πλησιάσει περισσότερο ἡ καρδιά σου τόν Θεό. Ὅταν κάνεις ἐλεημοσύνη νά δίνεις πλουσιοπάροχα, κάνοντάς την μέ χαρά, «ἱλαρόν γάρ δότην ἀγαπᾶ ὁ Θεός».
Γιά τό ψωμί πού δίνεις στόν φτωχό θά πάρεις μισθό στήν ἄλλη ζωή. Μήν ἐξετάζεις ἄν σ’ αὐτόν πού κάνεις ἐλεημοσύνη ὑπάρχει πραγματική ἀνάγκη ἤ ὄχι. Ἐσύ κάνε τό καθῆκον σου καί ὁ Θεός θά κρίνει σωστά. Γιατί κάνοντας ἀδιάκριτα ἐλεημοσύνη, θά προσελκύσεις καί τούς σκληρόκαρδους στό καλό.
Σ᾿ αὐτό μᾶς διδάσκει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, πού ἔτρωγε μαζί μέ τούς τελῶνες καί τούς ἁμαρτωλούς. Δέν προτιμοῦσε τούς καλούς καί τούς ἄξιους, ἀλλά τούς ἀνάξιους, γιά νά τούς προσελκύσει καί νά τούς δημιουργήσει τόν φόβο τοῦ Θεοῦ.
Ἔτσι κι᾿ ἐσύ νά κάνεις τό καλό σέ ὅλους, εἴτε εἶναι φίλοι σου εἴτε ἐχθροί σου.
Κι᾿ ὅταν κάνεις τό καλό, μήν περιμένεις ἀμοιβή ἀπό τούς ἀνθρώπους, γιατί θά σέ ἀνταμείψει ὁ Θεός. Πρόσεξε μήπως πέσεις στήν παγίδα καί μαζεύεις πράγματα, γιά νά κάνεις δῆθεν ἐλεημοσύνη.
Ἡ ἐλεημοσύνη ἔχει ἀξία μπροστά στά μάτια τοῦ Θεοῦ ὅταν γίνεται ἀπό τό ὑστέρημά σου. Ὅσο λιγότερα ἔχεις, τόσο πιό εὐτυχισμένος εἶσαι καί πολύ εὔκολα θά πλησιάσεις τόν Θεό. Τά πολλά ὑλικά πράγματα δένουν τόν ἄνθρωπο στήν γῆ αὐτή, καί δέν τόν ἀφήνουν νά δεῖ τήν Αἰώνια Βασιλεία. Ἡ ἀφθονία τῶν πραγμάτων εἶναι ἐχθρός τῆς ἐγκράτειας.
Εἰναι εὐτυχισμένος ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά βρεῖ ἡσυχία γιά νά ἔλθει σ᾿ ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό, καί δέν ἐπηρεάζεται ἀπό τίς πολλές ἐργασίες. Γιατί ὅσο ζεῖ ὁ ἄνθρωπος θά ἔχει δουλειές καί δέν θά σταματήσουν ποτέ. Βέβαια, καί ἡ ἐργασία εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν προκοπή τῆς ψυχῆς. Οἱ Πατέρες μάλιστα ὁρίζουν ὅτι οἱ ἀρχάριοι στήν πνευματική ζωή πρέπει νά καταγίνονται πολύ μέ τή σωμάτικη ἐργασία, γιά νά μή τούς πειράζει ὁ σατανᾶς, χωρίς φυσικά νά παραλείπουν καί τήν προσευχή.
Καί προσευχή καί ἐργασία.
Νά μήν ἀμελεῖς τίς μετάνοιές σου, γιατί αὐτό φοβίζει τόν σατανᾶ. Νά γνωρίζεις ὅτι θά σέ πολεμήσουν πολύ οἱ δαίμονες, ὅταν ἀρχίζεις νά προσκυνᾶς τόν Θεό σου. Κανένα πρᾶγμα στόν πνευματικό ἀγώνα δέν εἶναι ἀνώτερο ὅσο ἡ ἀσκητική προσπάθεια, πού τόσο φθονοῦν οἱ δαίμονες, γιατί καίγονται ὅταν βλέπουν τούς χριστιανούς νά πέφτουν γονατιστοί μπροστά στόν Ἐσταυρωμένο.
Νά ζητᾶς τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί Αὐτός θά φωτίσει τό σκοτάδι τῆς καρδιᾶς σου καί θά κάνει ν᾿ ἀνθίσει μέσα σου ἕνας πνευματικός παράδεισος. Πρῶτα ὅμως πρέπει νά κόψεις κάθε ἁμαρτωλό πρᾶγμα πού σέ συνδέει μέ τόν κόσμο καί μετά νά στραφεῖς στόν ἐσωτερικό σου κόσμο, γιά νά ξεριζώσεις ὅ,τι σάπιο ὑπάρχει.
Αὐτά ὅπως σοῦ εἶπα καί πιό πάνω, δέν εἶναι εὔκολα πράγματα. Τό νά καθαρίσει κανείς τόν ἑαυτό του ἀπό τούς σαρκικούς μολυσμούς ἀπαιτεῖ ἀγώνα μεγάλο πού θά διαρκέσει πολύ καιρό. Καί αὐτά στά λέω ὄχι γιά νά σέ ἀπελπίσω γιά τή σωτηρία σου, ἀλλά γιά νά σέ βοηθήσω νά προχωρᾶς συνεχῶς, μέχρις ὅτου γευθεῖς τή γλυκύτητα πού προσφέρει ὁ Θεός. Γιατί ἡ γλυκύτητα τῆς ἁμαρτίας εἶναι ψευτική καί πρόσκαιρη. Μόνο κοντά στό Θεό θά βρεῖς πραγματική παρηγοριά καί καταφύγιο.
Νά μισήσεις τά ἁμαρτωλά ἔργα καί τότε θά σέ πλησιάσει ὁ Θεός καί θά σοῦ στείλει τή χάρη Του.
Κοντά στόν Θεό θά βρεῖς εἰρήνη καί χαρά, ἀρκεῖ νά Τόν ἀγαπήσεις μ᾿ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς σου.
Κοντά στόν Θεό θ᾿ ἀπολαύσεις τήν αἰώνια μακαριότητα στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
Ἀγάπησε ἀληθινά τόν Θεό καί τότε θά γίνεις εὐτυχισμένος.
Ἀπό τό βιβλίο:“Ἡ ἄσκηση στή ζωή μας”
Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου
Ἐκδόσεις:“ Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὡρωποῦ Ἀττικῆς"
https://paraklisi.blogspot.gr/2017/03/b ... t_235.html
Αββά Ισαάκ του Σύρου
Ἡ ψυχή πού ἀγαπάει τόν Θεό βρίσκει ἀνάπαυση μόνο κοντά Του. Μόλις ἐλευθερωθεῖς ἀπό τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας, ἡ καρδιά σου θά συνδεθεῖ μέ τόν Θεό. Ὅπως τά βρέφη τρέφονται πρῶτα μέ τό γάλα καί
μετά μέ τό ψωμί, ἔτσι καί οἱ ἀρχάριοι στή χριστιανική ζωή πρῶτα πρέπει νά κόψουν αὐτά πού τούς συνδέουν μέ τόν κόσμο καί μετά νά ἑνωθοῦν μέ τόν Θεό. Ἡ σωματική ἐργασία προηγεῖται ἀπό τήν ψυχική.
Ὅπως ὁ Θεός στή δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου πρῶτα ἔφτιαξε τό χωμάτινο σῶμα καί μετά φύσηξε καί τοῦ ἔδωσε «πνοήν ζωῆς», ἔτσι καί στά πνευματικά, πρῶτα θ᾿ ἀρχίσουμε μέ τούς σωματικούς κόπους καί κατόπιν θά προχωρήσουμε στή συστηματική καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν. Πρῶτα βάζει στό σπίτι κανείς θεμέλια καί μετά τό χτίζει. Ἀλλιώτικα δέν γίνεται. Ἡ ψυχική ἐργασία γεννιέται ἀπό τή σωματική, ὅπως τό στάχυ βγαίνει ἀπό τόν γυμνό κόκκο τοῦ σταριοῦ.
Οἱ κόποι πού κάνουμε γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δέν συγκρίνονται μέ τήν ἀπόλαυση τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν. Τόν κόπο τοῦ γεωργοῦ ὅταν σπέρνει, ἀκολουθεῖ ἡ χαρά ὅταν θερίζει. Τό ψωμί πού τρώει τοῦ φαίνεται γλυκό, γιατί εἶναι ὁ καρπός τοῦ ἱδρώτα του.
Ἡ ἐργασία τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ ἀπαιτεῖ κόπο πνευματικό καί πολλή προσπάθεια, ἀλλά μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγαλλίαση. Γι᾿ αὐτό περιφρόνησε τά πάντα καί θά ἔχεις βοηθό τόν Θεό.
Αὐτός πού ἀποφεύγει τή μάταιη δόξα τοῦ κόσμου, αἰσθάνεται στήν ψυχή του τή δόξα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν. Ἐνῶ ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά ξεκουράσει τόν ἑαυτό του μέ τίς πρόσκαιρες ἀπολαύσεις τοῦ κόσμου, αὐτός εἶναι τυφλός στήν ψυχή, γιατί δέν παραδόθηκε ὁλοκληρωτικά στόν Θεό.
Μή δένεσαι μέ χρυσάφι, ἤ ἀσήμι, ἤ μέ ὁποιοδήποτε ἄλλο θησαυρό τοῦ κόσμου αὐτοῦ. Συνήθιζε τόν ἑαυτό σου νά μήν ἔχει δικαιώματα στή ζωή αὐτή, γιά νά μή φτάσεις στό σημεῖο, μέ τό ἕνα χέρι νά μαζεύεις καί μέ τό ἄλλο νά σκορπᾶς.
Νά κάνεις ἐλεημοσύνη ἀπό τόν κόπο σου καί τόν ἱδρώτα σου καί ὄχι ἀπό τίς ἀδικίες. Νά ἐλεεῖς τούς φτωχούς ἔστω κι’ ἄν σ᾿ ἀδικοῦν καί σέ βρίζουν. Ἡ ἐλεημοσύνη ὅμως δέν μπορεῖ νά σταθεῖ μόνη της σάν ἀρετή, ἄν δέν ὑπάρχει πρῶτα ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό. Αὐτή θά μᾶς στηρίξει, ὥστε ὄχι μόνο νά ὑπομένουμε τήν ἀδικία, ἀλλά νά περιμένουμε μέ χαρά τήν ἀγνωμοσύνη, πού εἶναι ἐνδεχόμενο νά μᾶς δείξουν.
Νά λυπᾶσαι νά ὑποφέρεις καί νά καίγεσαι ὅταν ὁ ἀδελφός σου ἔχει ἀνάγκη, γιατί αὐτό ἔκανε καί ὁ Χριστός. Καί ἄν κανείς σέ χτυπήσει στό πρόσωπο νά μή λυπηθεῖς, ἀλλά νά χαρεῖς, γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, καί νά μήν τοῦ πεῖς κανένα ψυχρό λόγο.
Ν᾿ ἀγαπήσεις τήν προσευχή, γιατί θά σέ παρηγορήσει πολύ στή ζωή σου. Διάβαζε τίς θεῖες Γραφές καί ἀγάπα τή φτώχεια, γιατί αὐτή θά σ᾿ ὁδηγήσει στόν Θεό. Μίσησε τήν ξεκούραση τοῦ σώματος καί τίς ἀνέσεις, γιατί αὐτά εἶναι θάνατος τῆς ψυχῆς. Περιόρισε τίς συναναστροφές σου μέ τούς ἀνθρώπους καί φρόντισε περισσότερο γιά τήν ψυχή σου, ὥστε ν᾿ ἀποκτήσεις ἐσωτερική εἰρήνη καί γαλήνη.
Ἀγάπησε τή σωφροσύνη καί φρόντισε, μέ τήν προσευχή καί τόν ἀγώνα σου, ἡ ψυχή σου νά μένει καθαρή ἀπό ρυπαρούς λογισμούς.
Μήν ἀποκάμνεις δουλεύοντας στίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ γιά νά μή ντροπιασθεῖς μία μέρα, ὅταν βρεθεῖς μπροστά Του, γιά νά δώσεις λογαριασμό γιά τά ἔργα σου. Προφυλάξου ἀπό τά μικρά σφάλματα γιά νά μή πέσεις στά μεγάλα. Δούλευε στήν ἀρετή καί μή δεσμεύεσαι ἀπό τήν ἀπόλαυση καί τήν ἀνάπαυση πού προσφέρουν τά πάθη. Ἀγάπησε τά φτωχά ροῦχα καί ὄχι αὐτά πού φαντάζουν καί φαίνονται ὡραῖα. Περισσότερο νά σ’ ἐνδιαφέρει ἡ ὀμορφιά τῆς ψυχῆς καί ὄχι τοῦ σώματος.
Αὐτός πού εἶναι φλύαρος, μπορεῖ ποτέ ν᾿ ἀποκτήσει καθαρό νοῦ; Μπορεῖ ποτέ νά ἔχει κανείς ταπεινούς λογισμούς, ὅταν ἐπιθυμεῖ ν’ ἀπολαύσει τήν ἀνθρώπινη δόξα; Ὅταν ὑποταχθεῖ κανείς στίς σωματικές αἰσθήσεις, εἶναι σάν νά τρώει τήν τροφή τῶν θηρίων, ἐνῶ ὅταν τίς νικήσει, εἶναι σάν νά τρώει τήν τροφή τῶν ἀγγέλων.
Μέ τήν ταπεινοφροσύνη ἀτονοῦν τά σαρκικά πάθη, ἐνῶ μέ τήν ὑπερηφάνεια παραχωρεῖ ὁ Θεός καί πέφτει κανείς στήν πορνεία. Ἡ ταπεινοφροσύνη στολίζει τήν ψυχή μέ τήν ἁγνότητα. Ὁ ἐγωϊσμός δημιουργεῖ ἀκαταστασία καί ταραχή στήν ψυχή καί μολύνεται ὁ νοῦς μέ τούς ἀκάθαρτους λογισμούς. Ἡ ταπεινοφροσύνη ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στόν Θεό.
Νά κάνεις ἐλεημοσύνη καί νά φροντίζεις γιά τούς ἄλλους ἀνθρώπους, πού εἶναι εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, ἀλλά μήν παραμελεῖς ποτέ τή σωτηρία τῆς ψυχῆς σου. Πρῶτα θά φωτίσεις τόν ἑαυτό σου καί μετά τούς ἄλλους.
Μή νομίζεις ὅτι μέ τήν ἐλεημοσύνη τελείωσες τίς ὑποχρεώσεις σου στόν Θεό. Χρειάζεται μεγάλος ἀγώνας γιά νά καθαρίσεις τόν ἑαυτό σου ἀπό τά πάθη, κι᾿ ἔτσι θά γίνει εὐπρόσδεκτη στόν Θεό ἡ προσφορά πού κάνεις στούς συνανθρώπους σου. Γιατί καί θαύματα νά κάνεις, ἀκόμη καί νεκρούς ν᾿ ἀναστήσεις, ἄν δέν φροντίζεις συγχρόνως γιά τήν ψυχή σου, δέν ἔκαμες τίποτα.
Πῶς θά ὁδηγήσεις ἄλλους στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἄν ἐσύ προηγουμένως δέν ἔχεις γνωρίσει τόν Θεό; Ἐνῶ εἶσαι ἄρρωστος, προσπαθεῖς νά κάνεις τούς ἄλλους καλά; Πρέπει νά γνωρίζεις ὅτι πρῶτα θά καθαρισθεῖς ἐσύ καί μετά θά καθαρίσεις τούς ἄλλους. Γιά νά φτάσει κανείς στόν Θεό, χρειάζεται νά θυσιάσει καί φαγητά καί ποτά καί ροῦχα πολυτελῆ καί ἐπαίνους καί ὅ,τι ἄλλο τραβάει τόν ἄνθρωπο στόν κόσμο. Νά γίνεις φτωχός μέ τήν ταπείνωσή σου καί ὄχι πλούσιος μέ τήν ἀναισχυντία σου.
Νά συμφιλιώνεις τούς συνανθρώπους σου μέ τήν ἀρετή σου καί ὄχι μέ τά λόγια σου. Μέ τήν πραότητά σου καί τήν γλυκύτητα θά σβήνεις τήν πυρκαϊά τοῦ θυμοῦ καί τῆς φιλονικίας. Νά ἐλέγχεις τούς ἀκόλαστους μέ τήν ἐνάρετη συμπεριφορά σου.
Ὅπου κι ἄν πᾶς νά θεωρεῖς τόν ἑαυτό σου ξένο. Ἔτσι θά προσέξεις καί δέν θά βλάψεις τούς ἄλλους. Σέ κάθε περίπτωση νά κάνεις πώς δέν γνωρίζεις τίποτε, γιά νά μή σέ κυριέψει ὁ ἐγωϊσμός. Κι ἄν ἀκόμη σέ κατηγορήσουν, ἐσύ νά τούς συγχωρεῖς καί νά μήν κρατᾶς κακία μέσα σου. Νά πιστέψεις ὅτι γιά κάθε πράγμα ἔχεις ἀνάγκη νά σέ διδάξουν, καί ὄχι νά διδάξεις ἐσύ τούς ἄλλους.
Ποτέ νά μήν ὑποδείξεις κάτι στόν ἄλλο, ἄν δέν τό ἔζησες προηγουμένως ἐσύ στήν ἴδια σου τή ζωή. Νά μιλᾶς καί νά συμπεριφέρεσαι σάν μαθητής καί ὄχι σάν δάσκαλος. Νά κατακρίνεις τόν ἑαυτό σου καί νά παίρνεις τήν τελευταία θέση. Νά εἶσαι τίμιος καί νά ἐμπνέεις σεβασμό στούς ἄλλους. Κι᾿ ἄν εἶναι ἀναγκαῖο νά διδάξεις, αὐτό νά τό κάνεις μέ ταπείνωση, γιά νά ὠφελήσεις τούς ἀκροατές σου.
Ν᾿ ἀγωνίζεσαι μέ τήν προσευχή, τά δάκρυα καί τίς νηστεῖες καί ν᾿ ἀποφεύγεις νά διαβάζεις τίς διδασκαλίες τῶν αἱρετικῶν. Γιά νά ἑνωθεῖς μέ τόν Θεό χρειάζεται πολλή νηστεία. Τά πολλά καί ὡραῖα φαγητά δέν ἀφήνουν τόν νοῦ νά πλησιάσει τόν Θεό. Τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ γνωρίζονται μέ προσευχή καί νηστεία. Νά διαβάζεις τά ἱερά Εὐαγγέλια γιά νά παραδειγματίζεσαι ἀπό τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ. Ὅσο διαβάζεις τά ἱερά κείμενα, τόσο προχωρᾶς στή γνώση τῶν θαυμασίων τοῦ Θεοῦ.
Ὅταν μελετᾶς τήν Ἁγία Γραφή νά εἶσαι ἐλεύθερος ἀπό φροντίδες καί ἀπό μέριμνες βιοτικές, ὥστε νά ποτίζεται ἡ ψυχή σου ἀπό τή θεία ἀνάγνωση. Αὐτά πού διαβάζεις νά προσπαθεῖς νά ἐφαρμόζεις, γιά νά μή μένει ἡ ψυχή σου στό σκοτάδι. Στόν καιρό τοῦ πνευματικοῦ πολέμου βοηθάει πολύ ἡ ἀνάγνωση τῶν θείων Γραφῶν πού ἔχουμε κάμει, γιατί ὑπάρχει στήν ψυχή μας ἀπόθεμα πνευματικό.
Τό μέλι εἶναι πολύ ὡραῖο. Ὅταν ὅμως φάει κανείς πάρα πολύ, μπορεῖ νά τοῦ δημιουργήσει ἐμετό. Ἔτσι καί στά πνευματικά, δέν πρέπει νά βγαίνεις ἀδιάκριτα ἀπό τά ὅρια τῶν δυνατοτήτων σου. Νά κάνεις μόνο ἐκεῖνο πού μπορεῖς. Αὐτό θέλει ὁ Θεός. Τ’ ἄλλα θά τ᾿ ἀναπληρώσει ὁ Ἴδιος μέ τή χάρη Του. Γιατί ὑπάρχει καί ὁ φόβος ν᾿ ἀπελπισθεῖς, διαβάζοντας τίς ὑψηλές καταστάσεις πού ἔφτασαν οἱ ἅγιοι. Προχώρα στήν πνευματική ζωή μέ ταπεινό φρόνημα καί ὁ Θεός δέν θά σ᾿ ἐγκαταλείψει. Μήν προσπαθεῖς νά φτάσεις πνευματικές καταστάσεις πού ὑπερβαίνουν τίς δυνάμεις σου, γιατί θά πέσεις ὁπωσδήποτε, καί τήν πτώση σου αὐτή θά τήν ἐκμεταλλευθεῖ ὁ διάβολος.
Οἱ ὑψηλές πνευματικές κορυφές εἶναι πολύ δύσκολο νά κατακτηθοῦν. Ἀπαιτοῦν ταπείνωση καί πολύ κόπο καί μακροχρόνιους ἀγῶνες. Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δέν ἐπισκιάζει εὔκολα τόν ἄνθρωπο, γιατί πρέπει προηγουμένως νά καθαρισθεῖ ἀπό κάθε μολυσμό. Τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ τά γνωρίζουν αὐτοί πού μέ τήν ἄσκηση καί τήν ταπείνωση ἀγωνίστηκαν στή ζωή τους γιά πολλά χρόνια. Μόνο στούς ταπεινούς ὁ Θεός φανερώνει τά μυστήριά Του.
Ἄν θέλεις νά ἐπιδοθεῖς στήν προσευχή καί στήν ἀγρυπνία, πρέπει νά κόψεις κάθε ἐπαφή σου μέ τόν κόσμο καί τήν ἁμαρτία. Χρειάζεται ἀκόμη ὑπομονή καί ἡσυχία. Μή φοβᾶσαι ἀπό τήν ταραχή πού δημιουργεῖ ὁ διάβολος κατά τήν ὥρα τῆς προσευχῆς. Αὐτό τό κάνει, γιατί γνωρίζει τήν ὠφέλεια πού θά ἔχουμε μετά ἀπό τήν προσευχή. Γι᾿ αὐτό ἀγωνίζεται μέ κάθε τρόπο νά σβήσει τή λαμπάδα τῆς προσευχῆς.
Ἡ προσευχή σου ὅμως πρέπει νά συνοδεύεται καί ἀπό τήν ἐλεημοσύνη, ὥστε νά γεμίσει ἡ ψυχή σου ἀπό τό θεῖο φῶς. Τέλος, ὅσο εἰρηνικός εἶσαι ἐσωτερικά, τόσο περισσότερο ὁ νοῦς σου θά ἐννοεῖ τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ. Μέ τήν προσευχή καί τή μελέτη τῶν ἁγίων Γραφῶν καί μ᾿ ὅλο τόν πνευματικό σου ἀγώνα, γρήγορα θά φτάσεις στήν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς.
Εἰναί αἰσχρό οἱ φιλοσαρκοι καί γαστρίμαργοι νά ἐξέταζουν τά πνευματικά πράγματα, ὅπως ἡ πόρνη νά μιλάει γιά σωφροσύνη. Καί ὅπως, ὅταν τό σῶμα πάσχει ἀπό μεγάλη ἀρρώστια, ἀποφεύγει τά παχειά φαγητά, ἔτσι κι᾿ ὁ νοῦς δέν μπορεῖ νά φτάσει στά θεῖα πράγματα ὅταν καταγίνεται μέ τά κοσμικά. Ὅπως ἡ φωτιά δέν μπορεῖ ν’ ἀνάψει τά βρεγμένα ξύλα, ἔτσι καί ἡ θεία φωτιά δέν μπορεῖ νά θερμάνει τήν καρδιά πού ἀγαπάει τήν ἀνάπαυση. Ὄπως ἡ πόρνη δέν περιορίζεται σ᾿ ἕνα μόνο ἐραστή, ἔτσι καί ἡ ψυχή πού καταγίνεται μέ πολλά πράγματα δέν μπορεῖ να κατανοήσει τά σπουδαιότερα, πού εἶναι τά θεῖα.
Ὅπως ἐκεῖνος πού δέν εἶδε μέ τά μάτια του τόν ἥλιο δέν μπορεῖ νά διηγηθεῖ στούς ἄλλους πῶς εἶναι τό φῶς του, ἔτσι κι αὐτός πού δέν γεύτηκε τή γλυκύτητα τῆς πνευματικῆς ζωῆς δέν μπορεῖ νά μιλήσει γιά πνευματικά πράγματα. Ἄν κάτι δέν τό ἔχεις ἀνάγκη καί σοῦ περισσεύει, δῶστο στόν ἀδελφό σου, γιατί ἔτσι θά πλησιάσει περισσότερο ἡ καρδιά σου τόν Θεό. Ὅταν κάνεις ἐλεημοσύνη νά δίνεις πλουσιοπάροχα, κάνοντάς την μέ χαρά, «ἱλαρόν γάρ δότην ἀγαπᾶ ὁ Θεός».
Γιά τό ψωμί πού δίνεις στόν φτωχό θά πάρεις μισθό στήν ἄλλη ζωή. Μήν ἐξετάζεις ἄν σ’ αὐτόν πού κάνεις ἐλεημοσύνη ὑπάρχει πραγματική ἀνάγκη ἤ ὄχι. Ἐσύ κάνε τό καθῆκον σου καί ὁ Θεός θά κρίνει σωστά. Γιατί κάνοντας ἀδιάκριτα ἐλεημοσύνη, θά προσελκύσεις καί τούς σκληρόκαρδους στό καλό.
Σ᾿ αὐτό μᾶς διδάσκει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, πού ἔτρωγε μαζί μέ τούς τελῶνες καί τούς ἁμαρτωλούς. Δέν προτιμοῦσε τούς καλούς καί τούς ἄξιους, ἀλλά τούς ἀνάξιους, γιά νά τούς προσελκύσει καί νά τούς δημιουργήσει τόν φόβο τοῦ Θεοῦ.
Ἔτσι κι᾿ ἐσύ νά κάνεις τό καλό σέ ὅλους, εἴτε εἶναι φίλοι σου εἴτε ἐχθροί σου.
Κι᾿ ὅταν κάνεις τό καλό, μήν περιμένεις ἀμοιβή ἀπό τούς ἀνθρώπους, γιατί θά σέ ἀνταμείψει ὁ Θεός. Πρόσεξε μήπως πέσεις στήν παγίδα καί μαζεύεις πράγματα, γιά νά κάνεις δῆθεν ἐλεημοσύνη.
Ἡ ἐλεημοσύνη ἔχει ἀξία μπροστά στά μάτια τοῦ Θεοῦ ὅταν γίνεται ἀπό τό ὑστέρημά σου. Ὅσο λιγότερα ἔχεις, τόσο πιό εὐτυχισμένος εἶσαι καί πολύ εὔκολα θά πλησιάσεις τόν Θεό. Τά πολλά ὑλικά πράγματα δένουν τόν ἄνθρωπο στήν γῆ αὐτή, καί δέν τόν ἀφήνουν νά δεῖ τήν Αἰώνια Βασιλεία. Ἡ ἀφθονία τῶν πραγμάτων εἶναι ἐχθρός τῆς ἐγκράτειας.
Εἰναι εὐτυχισμένος ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά βρεῖ ἡσυχία γιά νά ἔλθει σ᾿ ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό, καί δέν ἐπηρεάζεται ἀπό τίς πολλές ἐργασίες. Γιατί ὅσο ζεῖ ὁ ἄνθρωπος θά ἔχει δουλειές καί δέν θά σταματήσουν ποτέ. Βέβαια, καί ἡ ἐργασία εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν προκοπή τῆς ψυχῆς. Οἱ Πατέρες μάλιστα ὁρίζουν ὅτι οἱ ἀρχάριοι στήν πνευματική ζωή πρέπει νά καταγίνονται πολύ μέ τή σωμάτικη ἐργασία, γιά νά μή τούς πειράζει ὁ σατανᾶς, χωρίς φυσικά νά παραλείπουν καί τήν προσευχή.
Καί προσευχή καί ἐργασία.
Νά μήν ἀμελεῖς τίς μετάνοιές σου, γιατί αὐτό φοβίζει τόν σατανᾶ. Νά γνωρίζεις ὅτι θά σέ πολεμήσουν πολύ οἱ δαίμονες, ὅταν ἀρχίζεις νά προσκυνᾶς τόν Θεό σου. Κανένα πρᾶγμα στόν πνευματικό ἀγώνα δέν εἶναι ἀνώτερο ὅσο ἡ ἀσκητική προσπάθεια, πού τόσο φθονοῦν οἱ δαίμονες, γιατί καίγονται ὅταν βλέπουν τούς χριστιανούς νά πέφτουν γονατιστοί μπροστά στόν Ἐσταυρωμένο.
Νά ζητᾶς τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί Αὐτός θά φωτίσει τό σκοτάδι τῆς καρδιᾶς σου καί θά κάνει ν᾿ ἀνθίσει μέσα σου ἕνας πνευματικός παράδεισος. Πρῶτα ὅμως πρέπει νά κόψεις κάθε ἁμαρτωλό πρᾶγμα πού σέ συνδέει μέ τόν κόσμο καί μετά νά στραφεῖς στόν ἐσωτερικό σου κόσμο, γιά νά ξεριζώσεις ὅ,τι σάπιο ὑπάρχει.
Αὐτά ὅπως σοῦ εἶπα καί πιό πάνω, δέν εἶναι εὔκολα πράγματα. Τό νά καθαρίσει κανείς τόν ἑαυτό του ἀπό τούς σαρκικούς μολυσμούς ἀπαιτεῖ ἀγώνα μεγάλο πού θά διαρκέσει πολύ καιρό. Καί αὐτά στά λέω ὄχι γιά νά σέ ἀπελπίσω γιά τή σωτηρία σου, ἀλλά γιά νά σέ βοηθήσω νά προχωρᾶς συνεχῶς, μέχρις ὅτου γευθεῖς τή γλυκύτητα πού προσφέρει ὁ Θεός. Γιατί ἡ γλυκύτητα τῆς ἁμαρτίας εἶναι ψευτική καί πρόσκαιρη. Μόνο κοντά στό Θεό θά βρεῖς πραγματική παρηγοριά καί καταφύγιο.
Νά μισήσεις τά ἁμαρτωλά ἔργα καί τότε θά σέ πλησιάσει ὁ Θεός καί θά σοῦ στείλει τή χάρη Του.
Κοντά στόν Θεό θά βρεῖς εἰρήνη καί χαρά, ἀρκεῖ νά Τόν ἀγαπήσεις μ᾿ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς σου.
Κοντά στόν Θεό θ᾿ ἀπολαύσεις τήν αἰώνια μακαριότητα στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
Ἀγάπησε ἀληθινά τόν Θεό καί τότε θά γίνεις εὐτυχισμένος.
Ἀπό τό βιβλίο:“Ἡ ἄσκηση στή ζωή μας”
Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου
Ἐκδόσεις:“ Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὡρωποῦ Ἀττικῆς"
https://paraklisi.blogspot.gr/2017/03/b ... t_235.html
- xtisa
- Posts: 371
- Joined: Wed Nov 16, 2011 12:01 pm
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by XAPA » Wed Mar 08, 2017 7:21 pm
ΠΩΣ ΘA AΠAΛAΓOYME AΠO TO AΓXOΣ;
Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Aυγουστίνου Kαντιώτου
Δοξασμένος νάναι ο Xριστός!
Aυτός μονάχα μας απαλλάσει απ᾽ το φοβερό άγχος.
Δυό φάρμακα μας δίνει για ν᾽ απαλλαγούμε.
Tο ένα για το άγχος του παρελθόντος, το άλλο για το άγχος του μέλλοντος.
Tο πρώτο φάρμακο είναι η ειλικρινής μετάνοια.
Aνοίγεται λάκκος και θάβονται όλα τα αμαρτήματα του ανθρώπου.
Kαι πάνω στο λάκκο αυτό ο Δαβίδ με τη γλυκειά του λύρα ψάλλει:
«Mακάριοι ων αφέθησαν αι ανομίαι και ων επεκαλύφθησαν αι αμαρτίαι» (Ψάλμ. 31,1).
Aλλά και η ανησυχία, η αγωνία, η αδημονία, το άγχος που προκαλούνται από τη σκέψη για το άγνωστο μέλλον,
και αυτά κατευνάζονται και εξαφανίζονται με το φάρμακο που λέγεται ελπίδα•
μια ελπίδα που στηρίζεται όχι σε πρόσωπα και πράγματα αυτού του κόσμου, αλλά
στον στερεό και ακλόνητο βράχο, το βράχο των αιώνων, τον Kύριον ημών Iησούν Xριστόν.
O Xριστός, Αυτός είναι η ελπίδα του κόσμου.
Mακάριοι, ευτυχισμένοι, όσοι ελπίζουν στο Xριστό.
Δυστυχισμένοι όσοι στηρίζουν όλη την ελπίδα τους σε ανθρώπους.
Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Aυγουστίνου Kαντιώτου
από το βιβλιο «Eις την θ. λειτουργία B΄, σελ. 35
- XAPA
- Posts: 23929
- Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by XAPA » Thu Mar 09, 2017 6:19 pm
Μαυρίζει η ψυχή μας γιατί δεν έχουμε την ελπίδα μας στην πρόνοια του Θεού.
Πριν λίγους μήνες βρέθηκα σε ένα αγιορείτικο μοναστήρι και μαζευτήκαμε στο αρχονταρίκι...
να κεραστούμε για την γιορτή του ηγουμένου της Μονής.
Μεταξύ άλλων κυριάρχησαν οι πληροφορίες από το ίντερνετ για τα γενόμενα στον κόσμο, για τα σατανικά σχέδια
των μασόνων, των πολιτικών, των οικονομολόγων, του Πάπα, του…, του…, του…
Μια μαυρίλα.
Δίπλα μου καθόταν ένας γέρος μοναχός ο οποίος άκουγε με προσοχή χωρίς να ταραχθεί, ενώ έβλεπε κανείς
στα πρόσωπα των παρευρισκομένων μια κατήφεια, και ψιθύρισε τρεις φορές:
«Και που είναι ο Θεός, και που είναι ο Θεός…»
Μαυρίζει η ψυχή μας γιατί δεν έχουμε την ελπίδα μας στην πρόνοια του Θεού.
Ιερομόναχος Μακάριος, Μαρουδάς
agioritikesmnimes
- XAPA
- Posts: 23929
- Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by XAPA » Thu Mar 09, 2017 6:24 pm
Κρυμμένες οι υποσχέσεις του Θεού!
Πρέπει να γνωρίζεις ότι μέσα στις θλίψεις και στα παθήματα, στην υπομονή και στην πίστη, είναι κρυμμένες
οι υποσχέσεις του Θεού, όπως επίσης και η δόξα και η απόκτηση των ουρανίων αγαθών.
Γιατί και το σιτάρι, που σπέρνεται στη γη, είναι ανάγκη πρώτα να δοθεί στη σήψη και στην ατιμία, φαινομενικά,
και έτσι να απολαύσουμε την ομορφιά και τον πολλαπλάσιο καρπό του.
Aν όμως δεν περνούσε από τη σήψη εκείνη και τη φαινομενική ατιμία, δεν θά έβγαζε καρπό.
Αυτό λέει και ο Aπόστολος: «Πρέπει να περάσουμε πολλές θλίψεις για να μπούμε στη βασιλεία του Θεού».
Kαι ο Kύριος λέει: «Mε την υπομονή σας, θα σώσετε τις ψυχές σας», καί:
«στον κόσμο θα έχετε θλίψεις».
O Iησούς, είναι η μοναδική ελπίδα μας. H ελπίδα του κόσμου ολοκλήρου.
Αγιος Μακάριος
pneumatikixara
- XAPA
- Posts: 23929
- Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by XAPA » Fri Mar 10, 2017 6:38 pm
Η αγκαλιά του Θεού
Ο Θεός φροντίζει για κάθε άνθρωπο. Εκείνος είναι που προκαλεί ή παραχωρεί ό,τι μας συμβαίνει. Η πανάγαθη πρόνοια του αγκαλιάζει όχι μόνο τη γενική πορεία της ζωής μας, μα κάθε στιγμή της και κάθε περίστασή της.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
pemptousia
- XAPA
- Posts: 23929
- Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by xtisa » Fri Mar 10, 2017 11:05 pm
29χρονος καρκινοπαθής σε τελικό στάδιο, ετοιμοθάνατος, σώζεται και γίνεται μοναχός. Νέο σύγχρονο θαύμα των Χαιρετισμών
Μάρτυρας του θαύματος είναι ο Ιερέας του Ιερού Ναού του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, ο οποίος και μπορεί να επιβεβαιώσει ότι ΟΛΑ όσα θα διαβάσετε συνέβησαν στα αλήθεια.
Το θαύμα αυτό μας το διηγήθηκε η αδελφή μας Ελένη το φθινόπωρο
του 2012, όταν την συναντήσαμε στην Ιερά Μονή Πετράκη, κοντά στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου εργαζόταν, για να της δώσουμε την τσάντα με τα τευχίδια των Χαιρετισμών και τις πλαστικοποιημένες εικονίτσες που με ιδιαίτερη προσοχή, εκεί που η Χάρη του Θεού την φώτιζε!
Η ίδια η Ελένη επισκεπτόταν συχνά την Μονή για να συμβουλευτεί κάποιον από τους Πατέρες που εξομολογούσαν για ήσσονος σημασίας πνευματικά θέματα που ανέκυπταν!
Είχε βέβαια τον Πνευματικό της, αλλά επειδή ήταν μακριά και δεν είχε την δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας, όταν ήθελε να εξαγορευτεί κάποιους λογισμούς της ή να πάρει ευλογία για κάτι, πάντα προσερχόταν στους Πατέρες της Μονής Πετράκη!
Εκεί την συναντήσαμε εκείνο το μεσημέρι και στον περίβολο της Μονής, στις ερωτήσεις αν κάτι θαυμαστό είχε υποπέσει στην αντίληψη της, που να αφορά τους Χαιρετισμούς, μας διηγήθηκε τα ακόλουθα.
“Θα πρέπει να ήταν Φλεβάρης ή Μάρτης του 2010 ή του 2011, όταν μας ανέβασαν στο θάλαμο έναν νεαρό άντρα. Είχε διαγνωστεί με καρκίνο στα νεφρά. Άκουσα να λένε ότι όταν είχε προσέλθει στα εξωτερικά Ιατρεία με έντονους πόνους και η ειδικευόμενη πήγε να του κάνει υπέρηχο, φώναξε έκπληκτη την Επιμελήτρια λέγοντας της ότι δεν μπορεί να δει τους νεφρούς! Και όντως όταν πήγε να κάνει τον υπέρηχο η Επιμελήτρια, διαπίστωσε ότι είχαν καλυφθεί – νομίζω και οι δύο – από καρκινικούς όγκους!
Τον έφεραν πάνω για να ξεκινήσει η θεραπεία του. Κάποιες φορές που έκανα την νοσηλεία αντάλλασσα κάποιες κουβέντες μαζί του. Δεν τολμούσα να του μιλήσω για τον Θεό ή την Παναγία μας. Τον έβλεπα …πως να σου πω… πολύ κοσμικό, δεν φαινόταν να είχε το παραμικρό ενδιαφέρον για αυτά.
Έμαθα ότι ήταν 29 ετών, βιολόγος και βλέποντας να έρχονται συχνά η κοπέλα του, και πολλοί φίλοι του να τον επισκεφτούν κατάλαβα ότι δεν υπήρχε λόγος για παρηγορητικό λόγο από μέρους μου.
Πέρναγαν οι ημέρες και παρότι είχαν ξεκινήσει να του χορηγούν σχήματα χημειοθεραπείας η κατάσταση του επιδεινωνόταν και μάλιστα ραγδαία. Ταχεία εξάπλωση των καρκινικών όγκων σχεδόν σε όλο του το σώμα! Δεν σου κρύβω ότι σοκαρίστηκα μια μέρα πηγαίνοντας να αλλάξω ορό και διέκρινα πια ψηλαφητούς αυτούς τους διάσπαρτους όγκους σχεδόν σε όλο του το σώμα! Ήταν λιγόλογος. Και η κοπελιά του που ερχόταν και οι φίλοι του δεν τους έβλεπα να μίλαγαν πολύ. Στο μπαλκόνι την πέρναγαν οι άλλοι και αυτός μόνος του αμίλητος και σκεφτικός.
Ένα μεσημέρι – ήταν σίγουρα Σαρακοστή και μάλιστα Τετάρτη – επειδή ήθελα όταν τελειώσω να πάω απόγευμα στην Προηγιασμένη, τον είδα ανάστατο. Είχε σχεδόν ξεσκεπαστεί, σαν να ήταν έτοιμος να πετάξει τους ορούς, και τον πλησιάσω. Ήταν πανικόβλητος. Δεν θα ξεχάσω την όψη στα μάτια του! Στην κυριολεξία τρομοκρατημένος!
Τι συνέβη τον ρώτησα, προσπαθώντας να τον ηρεμήσω. Και τότε μου διηγήθηκε το ακόλουθο θαυμαστό.
“Πριν λίγο, και ενώ καθόμουν εδώ και σκεφτόμουν, ένοιωσα ξαφνικά μια ατονία. Σαν να μουδιάζουν τα μέλη μου. Πήγα να ανασηκωθώ και να γυρίσω. Στρέφοντας το κεφάλι μου προς τα αριστερά είδα εκεί εκεί αριστερά στην γωνία πάνω από το κρεββάτι μου να ξεπροβάλλει μέσα από φλόγες ένα προσωπείο, κάτι σαν μία μάσκα!
Είχε χρώμα μπακιρένιο. Σαν χαλκός που είχε μια σκουροπράσινη χροιά. Με μάτια κόκκινα. Ολοκόκκινα. Σαν φωτιά. Και με κακία με κοίταζε. Θέε μου… πόση κακία! Μία τρομακτική μορφή μέσα από τις φλόγες που έγλειφαν το φρικτό του πρόσωπο… Ξαφνικά ένοιωσα ότι ξεκίνησε να ρουφάει κάτι σαν αέρα. Και ένοιωσα σαν να ξεκόλλαγε η ψυχή μου από το σώμα μου. Σαν να πήγε να ρουφήξει την ψυχή μου! Δεν ξέρω πως… Γύρισα τα μάτια μου από την άλλη πλευρά… Στα δεξιά … Να μην βλέπω αυτή την φρίκη… Και τι είδα… Λιβάδια, πράσινα, καταπράσινα λιβάδια και λουλούδια, πολύχρωμα λουλούδια και μέσα νεαροί, λευκοντυμένοι, χαμογελαστοί, να μου γνέφουν, ένας πρόβαλλε πιο μπροστά από τους άλλους και μου έτεινε το χέρι του, λες και ήθελε να με κρατήσει να μην με πάρει αυτή η μορφή. Ξαφνικά όλα χάθηκαν… Ένοιωσα ότι ξαναγύρισα στο σώμα μου… Δεν ξέρω τι παραίσθηση ήταν αυτή…
Μπορεί να είναι από τα φάρμακα, από τα παυσίπονα αλλά στο ξαναλέω δεν κοιμόμουν, τα είδα όλα αυτά, ζωντανά, δεν ήταν όνειρο σου λέω, ήταν πραγματικότητα σου λέω!”
Ακούγοντας όλα αυτά ήθελα απλά να τον ηρεμήσω. Δεν ξέρω πως, έβγαλα από την τσέπη μου το κομποσκοίνι μου και μία εικονίτσα της Παναγίας μας και του τα έδωσα. Κάτσε ένα λεπτό του είπα. Πήγα μέσα στο γραφείο, άνοιξα την τσάντα μου, πήρα ένα βιβλιαράκι των Χαιρετισμών, από αυτά που μου έδωσες και του το πήγα. Κράτα του λέω το κομποσκοίνι. Βάλε την εικονίτσα δίπλα σου και διάβασε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας! Ότι κακό είναι θα φύγει, και τίποτα δεν θα μπορέσει να σε πειράξει.
Τον είδα να ηρεμεί κάπως και συνέχισα την υπηρεσία μου. Θα ξαναπεράσω σε λίγο να σε δω του είπα. Μην ανησυχείς για τίποτα. Διάβασε τους Χαιρετισμούς και όλα θα πάνε καλά! Τελείωσα. Έριξα μια ματιά. Τον είδα να διαβάζει. Κατέβηκα στο Ναό. Άναψα ένα κεράκι στην Παναγία μας να τον βοηθήσει.
Ανέβηκα πάνω. Είχε αποκοιμηθεί με τους Χαιρετισμούς στο στήθος του. Δεν του μίλησα. Την άλλη μέρα που πήγα να δω τι κάνει ήταν και οι φίλοι του εκεί. Με παρακάλεσε να πάω πιο ύστερα. Ήθελε να με ρωτήσει κάτι. Όταν είδα ότι έφυγαν ξαναπήγα. Μου έπιασε το χέρι και με ευχαρίστησε. Είχε περάσει στον καρπό του το κομποσκοίνι που του έδωσα και μου είπε
“Τελικά αυτό που είδα ήταν ο διάολος… έτσι δεν είναι;… και οι άλλοι άγγελοι….τελικά ξέρεις υπάρχει Θεός…. κάνα μήνα πριν μπω στο Νοσοκομείο, μέσα στην απελπισία μου για μια ζωή που πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, δεν ξέρω πως… φώναξα… Θεέ μου, αν υπάρχεις φανερώσου μου να πιστέψω… Και λίγες μέρες μετά ένοιωσα αυτούς τους πόνους στη μέση και ήρθα, και χθες αυτό το όραμα, τελικά υπάρχει Θεός… Να σε ρωτήσω… ξέρεις κανά παπά να μιλήσω να του τα πω, να δω τι έχει να μου πει…”
Ναι ασφαλώς. Τον πατέρα Σιλουανό. Διακονεί εδώ στο Ναό τους Ευαγγελισμού. Θα τον ενημερώσω. Έτσι και έκανα. Ανέβηκε ο παππούλης. Μίλησαν. Και ξαναμίλησαν. Και εξομολογήθηκε. Όσες φορές πέρναγα τον έβλεπα με τους Χαιρετισμούς! Τους διάβαζε και τους ξαναδιάβαζε! Είχε λερωθεί το εξώφυλλο. Του πήγα άλλο καινούργιο.
Μου ζήτησε αν είχα και όλο τον Ακάθιστο. Μου είχες δώσει θυμάσαι και κάποια άλλα πολύχρωμα που είχαν όλη την Ακολουθία, πήγα και του το έφερα. Πρέπει να ήταν οι τρίτοι ή οι τέταρτοι Χαιρετισμοί.
Ήμουν στο Ναό, στην Ακολουθία. Ανοίγει η πόρτα. Και τι να δω… Μπαίνει μέσα με το τροχήλατο με τους ορούς. Κατάκοπος, σχεδόν εξουθενωμένος. Κατευθύνθηκε αργά αργά προς τα πίσω. Γύριζα διακριτικά να τον δω. Ε… σε όλη την Ακολουθία κάθησε όρθιος, ακούς όρθιος, με σκυμμένο το κεφαλάκι του, Χριστέ μου, δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την εικόνα.
Με πήραν τα δάκρυα βλέποντας τον εκεί, τρόμαζα στην ιδέα ότι αυτοί μπορεί να ήταν και οι τελευταίοι του Χαιρετισμοί… θαύμαζα την πίστη του, την ταπείνωση του, την μετάνοια του, τον κόπο του… καρκινοπαθής σε τελικό στάδιο… και εκεί όρθιος… με το κεφάλι σκυμμένο… τα μάτια χαμηλωμένα… να σταυροκοπιέται με κόπο σε κάθε Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.. Θεέ μου τι εικόνα…
Το τι έγινε μετά … όλα έγιναν γρήγορα… Τα σχήματα δεν απέδιδαν… η πρόγνωση δυσμενέστατη… ακούστηκε ότι του μίλησαν για κάποια σχήματα σε Αμερικάνικο Νοσοκομείο… αν ίσως πήγαινε εκεί… Δεν ξέρω…. νομίζω ότι κάποιοι ομογενείς που ήξερε ο πατέρας Σιλουανός του κάλυψαν τα έξοδα του αεροπορικού εισιτηρίου και θα τον φιλοξενούσαν στην Αμερική… Πριν φύγει με ευχαρίστησε, με φίλησε, ήθελε να μου επιστρέψει το κομποσκοίνι, όχι του είπα θα το κρατήσεις…του ζήτησα το τηλέφωνο του… να μαθαίνω νέα του…
Λίγες εβδομάδες θα είχαν περάσει… Το κινητό μου κτύπησε… Μετέβη όντως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον πήγαν στο Νοσοκομείο! Και ω των θαυμάτων Σου, Κύριε των Δυνάμεων! ΔΕΝ υπήρχε ίχνος καρκίνου! Οι γιατροί κοίταγαν έκπληκτοι τον ογκώδη φάκελο με τις εξετάσεις, τις μαγνητικές, τα σχήματα όλα… αλλά δεν έβρισκαν ούτε όγκους, ούτε καν αυξημένους καρκινικούς δείκτες! Ίασις … τελεία ίασις…
Τον εξέτασαν, ξανά και ξανά. Του έδωσαν εξιτήριο! Και επέστρεψε στην Ελλάδα… Και ξέρεις που πήγε κατευθείαν; Στο Άγιο Όρος… από εκεί μου τηλεφώνησε… και μιλήσαμε και άλλες φορές… όσο ήταν δόκιμος… και μέχρι να καρεί Μοναχός στο Περιβόλι της Παναγιάς μας!
Ο αμφισβητίας, ο 29χρονος βιολόγος, που σε μία στιγμή απελπισίας ζήτησε τον Θεό… ο Θεός του φανερώθηκε μέσα από τον καρκίνο, τον επισκέφθηκε που λένε οι Γέροντες μέσα από την ασθένεια του, του έδειξε την φρίκη της Κόλασης και την ομορφιά του Παραδείσου, του φανέρωσε τους Χαιρετισμούς της Μητέρας Του, τον οδήγησε σε μετάνοια, ε συντριβή, σε εξομολόγηση, και μετά αφού τον έβαλε να κάνει αυτό το υπερατλαντικό ταξίδι τον θεράπευσε και τον οδήγησε στο Περιβόλι της Μητέρας Του κάνοντας τον μοναχό!
Σταυροκοπηθήκαμε ακούγοντας την διήγηση της! Διακριτικά την ρωτήσαμε για το όνομα του! Να μιλήσουμε μαζί του, να πάρουμε την ευχή του, να του στείλουμε αν ήθελε τευχίδια Χαιρετισμών! Ευγενικά η Ελένη μας αρνήθηκε να το αποκαλύψει. Ήταν επιθυμία του νυν μοναχού να μην ακουστεί ποτέ το όνομα το! Να ζήσει στην αφάνεια, όπως όλοι οι Αγιορείτες Μοναχοί! Εν μετανοία! Το σεβαστήκαμε και δεν την επιμείναμε!
Δοξάσαμε τον Τριαδικό μας νοερά αναφωνώντας το ψαλμικό που ακούμε στο Μέγα Προκείμενο τω Δεσποτικών Εορτών και ακούσαμε και πριν πέντε μέρες μετά την Περιφορά των Αγίων Εικόνων την Κυριακή της Ορθοδοξίας!
“Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών ! Συ ει ο Θεός ημών , ο ποιών θαυμάσια μεγάλα μόνος “
Καλό στάδιο, αδελφές και αδελφοί μας!
Επιμέλεια Κειμένου Χώρα Του Αχωρήτου
Πηγή: xairetismoi
https://paraklisi.blogspot.gr/2017/03/29.html
Μάρτυρας του θαύματος είναι ο Ιερέας του Ιερού Ναού του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, ο οποίος και μπορεί να επιβεβαιώσει ότι ΟΛΑ όσα θα διαβάσετε συνέβησαν στα αλήθεια.
Το θαύμα αυτό μας το διηγήθηκε η αδελφή μας Ελένη το φθινόπωρο
του 2012, όταν την συναντήσαμε στην Ιερά Μονή Πετράκη, κοντά στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου εργαζόταν, για να της δώσουμε την τσάντα με τα τευχίδια των Χαιρετισμών και τις πλαστικοποιημένες εικονίτσες που με ιδιαίτερη προσοχή, εκεί που η Χάρη του Θεού την φώτιζε!
Η ίδια η Ελένη επισκεπτόταν συχνά την Μονή για να συμβουλευτεί κάποιον από τους Πατέρες που εξομολογούσαν για ήσσονος σημασίας πνευματικά θέματα που ανέκυπταν!
Είχε βέβαια τον Πνευματικό της, αλλά επειδή ήταν μακριά και δεν είχε την δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας, όταν ήθελε να εξαγορευτεί κάποιους λογισμούς της ή να πάρει ευλογία για κάτι, πάντα προσερχόταν στους Πατέρες της Μονής Πετράκη!
Εκεί την συναντήσαμε εκείνο το μεσημέρι και στον περίβολο της Μονής, στις ερωτήσεις αν κάτι θαυμαστό είχε υποπέσει στην αντίληψη της, που να αφορά τους Χαιρετισμούς, μας διηγήθηκε τα ακόλουθα.
“Θα πρέπει να ήταν Φλεβάρης ή Μάρτης του 2010 ή του 2011, όταν μας ανέβασαν στο θάλαμο έναν νεαρό άντρα. Είχε διαγνωστεί με καρκίνο στα νεφρά. Άκουσα να λένε ότι όταν είχε προσέλθει στα εξωτερικά Ιατρεία με έντονους πόνους και η ειδικευόμενη πήγε να του κάνει υπέρηχο, φώναξε έκπληκτη την Επιμελήτρια λέγοντας της ότι δεν μπορεί να δει τους νεφρούς! Και όντως όταν πήγε να κάνει τον υπέρηχο η Επιμελήτρια, διαπίστωσε ότι είχαν καλυφθεί – νομίζω και οι δύο – από καρκινικούς όγκους!
Τον έφεραν πάνω για να ξεκινήσει η θεραπεία του. Κάποιες φορές που έκανα την νοσηλεία αντάλλασσα κάποιες κουβέντες μαζί του. Δεν τολμούσα να του μιλήσω για τον Θεό ή την Παναγία μας. Τον έβλεπα …πως να σου πω… πολύ κοσμικό, δεν φαινόταν να είχε το παραμικρό ενδιαφέρον για αυτά.
Έμαθα ότι ήταν 29 ετών, βιολόγος και βλέποντας να έρχονται συχνά η κοπέλα του, και πολλοί φίλοι του να τον επισκεφτούν κατάλαβα ότι δεν υπήρχε λόγος για παρηγορητικό λόγο από μέρους μου.
Πέρναγαν οι ημέρες και παρότι είχαν ξεκινήσει να του χορηγούν σχήματα χημειοθεραπείας η κατάσταση του επιδεινωνόταν και μάλιστα ραγδαία. Ταχεία εξάπλωση των καρκινικών όγκων σχεδόν σε όλο του το σώμα! Δεν σου κρύβω ότι σοκαρίστηκα μια μέρα πηγαίνοντας να αλλάξω ορό και διέκρινα πια ψηλαφητούς αυτούς τους διάσπαρτους όγκους σχεδόν σε όλο του το σώμα! Ήταν λιγόλογος. Και η κοπελιά του που ερχόταν και οι φίλοι του δεν τους έβλεπα να μίλαγαν πολύ. Στο μπαλκόνι την πέρναγαν οι άλλοι και αυτός μόνος του αμίλητος και σκεφτικός.
Ένα μεσημέρι – ήταν σίγουρα Σαρακοστή και μάλιστα Τετάρτη – επειδή ήθελα όταν τελειώσω να πάω απόγευμα στην Προηγιασμένη, τον είδα ανάστατο. Είχε σχεδόν ξεσκεπαστεί, σαν να ήταν έτοιμος να πετάξει τους ορούς, και τον πλησιάσω. Ήταν πανικόβλητος. Δεν θα ξεχάσω την όψη στα μάτια του! Στην κυριολεξία τρομοκρατημένος!
Τι συνέβη τον ρώτησα, προσπαθώντας να τον ηρεμήσω. Και τότε μου διηγήθηκε το ακόλουθο θαυμαστό.
“Πριν λίγο, και ενώ καθόμουν εδώ και σκεφτόμουν, ένοιωσα ξαφνικά μια ατονία. Σαν να μουδιάζουν τα μέλη μου. Πήγα να ανασηκωθώ και να γυρίσω. Στρέφοντας το κεφάλι μου προς τα αριστερά είδα εκεί εκεί αριστερά στην γωνία πάνω από το κρεββάτι μου να ξεπροβάλλει μέσα από φλόγες ένα προσωπείο, κάτι σαν μία μάσκα!
Είχε χρώμα μπακιρένιο. Σαν χαλκός που είχε μια σκουροπράσινη χροιά. Με μάτια κόκκινα. Ολοκόκκινα. Σαν φωτιά. Και με κακία με κοίταζε. Θέε μου… πόση κακία! Μία τρομακτική μορφή μέσα από τις φλόγες που έγλειφαν το φρικτό του πρόσωπο… Ξαφνικά ένοιωσα ότι ξεκίνησε να ρουφάει κάτι σαν αέρα. Και ένοιωσα σαν να ξεκόλλαγε η ψυχή μου από το σώμα μου. Σαν να πήγε να ρουφήξει την ψυχή μου! Δεν ξέρω πως… Γύρισα τα μάτια μου από την άλλη πλευρά… Στα δεξιά … Να μην βλέπω αυτή την φρίκη… Και τι είδα… Λιβάδια, πράσινα, καταπράσινα λιβάδια και λουλούδια, πολύχρωμα λουλούδια και μέσα νεαροί, λευκοντυμένοι, χαμογελαστοί, να μου γνέφουν, ένας πρόβαλλε πιο μπροστά από τους άλλους και μου έτεινε το χέρι του, λες και ήθελε να με κρατήσει να μην με πάρει αυτή η μορφή. Ξαφνικά όλα χάθηκαν… Ένοιωσα ότι ξαναγύρισα στο σώμα μου… Δεν ξέρω τι παραίσθηση ήταν αυτή…
Μπορεί να είναι από τα φάρμακα, από τα παυσίπονα αλλά στο ξαναλέω δεν κοιμόμουν, τα είδα όλα αυτά, ζωντανά, δεν ήταν όνειρο σου λέω, ήταν πραγματικότητα σου λέω!”
Ακούγοντας όλα αυτά ήθελα απλά να τον ηρεμήσω. Δεν ξέρω πως, έβγαλα από την τσέπη μου το κομποσκοίνι μου και μία εικονίτσα της Παναγίας μας και του τα έδωσα. Κάτσε ένα λεπτό του είπα. Πήγα μέσα στο γραφείο, άνοιξα την τσάντα μου, πήρα ένα βιβλιαράκι των Χαιρετισμών, από αυτά που μου έδωσες και του το πήγα. Κράτα του λέω το κομποσκοίνι. Βάλε την εικονίτσα δίπλα σου και διάβασε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας! Ότι κακό είναι θα φύγει, και τίποτα δεν θα μπορέσει να σε πειράξει.
Τον είδα να ηρεμεί κάπως και συνέχισα την υπηρεσία μου. Θα ξαναπεράσω σε λίγο να σε δω του είπα. Μην ανησυχείς για τίποτα. Διάβασε τους Χαιρετισμούς και όλα θα πάνε καλά! Τελείωσα. Έριξα μια ματιά. Τον είδα να διαβάζει. Κατέβηκα στο Ναό. Άναψα ένα κεράκι στην Παναγία μας να τον βοηθήσει.
Ανέβηκα πάνω. Είχε αποκοιμηθεί με τους Χαιρετισμούς στο στήθος του. Δεν του μίλησα. Την άλλη μέρα που πήγα να δω τι κάνει ήταν και οι φίλοι του εκεί. Με παρακάλεσε να πάω πιο ύστερα. Ήθελε να με ρωτήσει κάτι. Όταν είδα ότι έφυγαν ξαναπήγα. Μου έπιασε το χέρι και με ευχαρίστησε. Είχε περάσει στον καρπό του το κομποσκοίνι που του έδωσα και μου είπε
“Τελικά αυτό που είδα ήταν ο διάολος… έτσι δεν είναι;… και οι άλλοι άγγελοι….τελικά ξέρεις υπάρχει Θεός…. κάνα μήνα πριν μπω στο Νοσοκομείο, μέσα στην απελπισία μου για μια ζωή που πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, δεν ξέρω πως… φώναξα… Θεέ μου, αν υπάρχεις φανερώσου μου να πιστέψω… Και λίγες μέρες μετά ένοιωσα αυτούς τους πόνους στη μέση και ήρθα, και χθες αυτό το όραμα, τελικά υπάρχει Θεός… Να σε ρωτήσω… ξέρεις κανά παπά να μιλήσω να του τα πω, να δω τι έχει να μου πει…”
Ναι ασφαλώς. Τον πατέρα Σιλουανό. Διακονεί εδώ στο Ναό τους Ευαγγελισμού. Θα τον ενημερώσω. Έτσι και έκανα. Ανέβηκε ο παππούλης. Μίλησαν. Και ξαναμίλησαν. Και εξομολογήθηκε. Όσες φορές πέρναγα τον έβλεπα με τους Χαιρετισμούς! Τους διάβαζε και τους ξαναδιάβαζε! Είχε λερωθεί το εξώφυλλο. Του πήγα άλλο καινούργιο.
Μου ζήτησε αν είχα και όλο τον Ακάθιστο. Μου είχες δώσει θυμάσαι και κάποια άλλα πολύχρωμα που είχαν όλη την Ακολουθία, πήγα και του το έφερα. Πρέπει να ήταν οι τρίτοι ή οι τέταρτοι Χαιρετισμοί.
Ήμουν στο Ναό, στην Ακολουθία. Ανοίγει η πόρτα. Και τι να δω… Μπαίνει μέσα με το τροχήλατο με τους ορούς. Κατάκοπος, σχεδόν εξουθενωμένος. Κατευθύνθηκε αργά αργά προς τα πίσω. Γύριζα διακριτικά να τον δω. Ε… σε όλη την Ακολουθία κάθησε όρθιος, ακούς όρθιος, με σκυμμένο το κεφαλάκι του, Χριστέ μου, δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την εικόνα.
Με πήραν τα δάκρυα βλέποντας τον εκεί, τρόμαζα στην ιδέα ότι αυτοί μπορεί να ήταν και οι τελευταίοι του Χαιρετισμοί… θαύμαζα την πίστη του, την ταπείνωση του, την μετάνοια του, τον κόπο του… καρκινοπαθής σε τελικό στάδιο… και εκεί όρθιος… με το κεφάλι σκυμμένο… τα μάτια χαμηλωμένα… να σταυροκοπιέται με κόπο σε κάθε Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.. Θεέ μου τι εικόνα…
Το τι έγινε μετά … όλα έγιναν γρήγορα… Τα σχήματα δεν απέδιδαν… η πρόγνωση δυσμενέστατη… ακούστηκε ότι του μίλησαν για κάποια σχήματα σε Αμερικάνικο Νοσοκομείο… αν ίσως πήγαινε εκεί… Δεν ξέρω…. νομίζω ότι κάποιοι ομογενείς που ήξερε ο πατέρας Σιλουανός του κάλυψαν τα έξοδα του αεροπορικού εισιτηρίου και θα τον φιλοξενούσαν στην Αμερική… Πριν φύγει με ευχαρίστησε, με φίλησε, ήθελε να μου επιστρέψει το κομποσκοίνι, όχι του είπα θα το κρατήσεις…του ζήτησα το τηλέφωνο του… να μαθαίνω νέα του…
Λίγες εβδομάδες θα είχαν περάσει… Το κινητό μου κτύπησε… Μετέβη όντως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον πήγαν στο Νοσοκομείο! Και ω των θαυμάτων Σου, Κύριε των Δυνάμεων! ΔΕΝ υπήρχε ίχνος καρκίνου! Οι γιατροί κοίταγαν έκπληκτοι τον ογκώδη φάκελο με τις εξετάσεις, τις μαγνητικές, τα σχήματα όλα… αλλά δεν έβρισκαν ούτε όγκους, ούτε καν αυξημένους καρκινικούς δείκτες! Ίασις … τελεία ίασις…
Τον εξέτασαν, ξανά και ξανά. Του έδωσαν εξιτήριο! Και επέστρεψε στην Ελλάδα… Και ξέρεις που πήγε κατευθείαν; Στο Άγιο Όρος… από εκεί μου τηλεφώνησε… και μιλήσαμε και άλλες φορές… όσο ήταν δόκιμος… και μέχρι να καρεί Μοναχός στο Περιβόλι της Παναγιάς μας!
Ο αμφισβητίας, ο 29χρονος βιολόγος, που σε μία στιγμή απελπισίας ζήτησε τον Θεό… ο Θεός του φανερώθηκε μέσα από τον καρκίνο, τον επισκέφθηκε που λένε οι Γέροντες μέσα από την ασθένεια του, του έδειξε την φρίκη της Κόλασης και την ομορφιά του Παραδείσου, του φανέρωσε τους Χαιρετισμούς της Μητέρας Του, τον οδήγησε σε μετάνοια, ε συντριβή, σε εξομολόγηση, και μετά αφού τον έβαλε να κάνει αυτό το υπερατλαντικό ταξίδι τον θεράπευσε και τον οδήγησε στο Περιβόλι της Μητέρας Του κάνοντας τον μοναχό!
Σταυροκοπηθήκαμε ακούγοντας την διήγηση της! Διακριτικά την ρωτήσαμε για το όνομα του! Να μιλήσουμε μαζί του, να πάρουμε την ευχή του, να του στείλουμε αν ήθελε τευχίδια Χαιρετισμών! Ευγενικά η Ελένη μας αρνήθηκε να το αποκαλύψει. Ήταν επιθυμία του νυν μοναχού να μην ακουστεί ποτέ το όνομα το! Να ζήσει στην αφάνεια, όπως όλοι οι Αγιορείτες Μοναχοί! Εν μετανοία! Το σεβαστήκαμε και δεν την επιμείναμε!
Δοξάσαμε τον Τριαδικό μας νοερά αναφωνώντας το ψαλμικό που ακούμε στο Μέγα Προκείμενο τω Δεσποτικών Εορτών και ακούσαμε και πριν πέντε μέρες μετά την Περιφορά των Αγίων Εικόνων την Κυριακή της Ορθοδοξίας!
“Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών ! Συ ει ο Θεός ημών , ο ποιών θαυμάσια μεγάλα μόνος “
Καλό στάδιο, αδελφές και αδελφοί μας!
Επιμέλεια Κειμένου Χώρα Του Αχωρήτου
Πηγή: xairetismoi
https://paraklisi.blogspot.gr/2017/03/29.html
- xtisa
- Posts: 371
- Joined: Wed Nov 16, 2011 12:01 pm
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by XAPA » Sat Mar 11, 2017 4:43 pm
Αν νοιώσεις μέσα στις φλέβες σου το Θεό, τότε ηρέμησες
Πάτερ Κλεόπα, εδώ καθημερινά καταφθάνουν άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο για να σας δουν.
Ποιες είναι οι εμπειρίες κι οι εντυπώσεις σας;
Το ότι εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα.
Αν κι είμαστε βαπτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τί πιστεύουμε.
Με πόνο και θλίψη βλέπω καθημερινά ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε φτιάξει για το Θεό μια εικόνα
περίεργη κι απαράδεκτη.
Μια εικόνα που δεν συμβιβάζεται με τα Ευαγγέλια και τα βιβλία τα ιερά, πού το Θεό τον προσδιορίζουν
σαν άβυσσο ευσπλαχνίας κι αγάπης.
Σχεδόν το 99% όσων άρχονται εδώ φαντάζονται το Θεό σαν ένα ανώτερο Ον που επιφυλάσσει στον
άνθρωπο μόνο θυμούς, οργές και ποινές, αλλά σπάνια καλοσύνες.
Εγώ δεν είμαι γιατρός, αλλά τσοπάνος, πιστεύω όμως πως η αιτία του καρκίνου
εκεί βρίσκεται: στη λανθασμένη εικόνα που ο άνθρωπος έφτιαξε μέσα του για το Θεό.
Δηλαδή, αν εμείς οι άνθρωποι μετασχηματίσουμε την αντίληψη που έχουμε σήμερα για το Θεό, αν αλλάξουμε
την εικόνα που φτιάξαμε μέσα μας για το Δημιουργό, τότε βρέθηκε το φάρμακο και θεραπεύτηκε ο καρκίνος;
Ναι. Τον καρκίνο δημιουργούν οι τύψεις, τα άγχη και οι φοβίες, οι ανησυχίες και οι
αποστασίες, οι αμφιβολίες, οι θλίψεις κι οι στενοχώριες.
Ο καρκίνος μπήκε στον άνθρωπο, γιατί ο άνθρωπος δεν άφησε μέσα του χώρο για να μπει ο Θεός.
Αν νοιώσεις μέσα στις φλέβες σου το Θεό, τότε ηρέμησες. Αυτό είναι το φάρμακο του καρκίνου.
Πώς, όμως, να ηρεμήσει ένας πού ζει συνεχώς μέσα στις πτώσεις; Πώς να νοιώσει μέσα στις φλέβες του
το Θεό ένας, λ.χ., που ζει με μοιχείες, πορνείες κι εγκλήματα;
Είναι απλό. Αρκεί να πιστέψει πως είναι πλασμένος απ’ το Θεό με αγάπη κι ότι ο Θεός έχει για τον καθένα μας
ένα σχέδιο.
Άραγε ποιός ξέρει τί σχέση να έχουν οι ανθρώπινες πτώσεις μ’ αυτό το σχέδιο του Θεού…
“Άλλωστε, μη ξεχνάμε, όλοι μας είμαστε παραβάτες κι εγκληματίες, αφού δεν υπάρχει άνθρωπος που
να τηρεί στ’ αλήθεια τους όρους του Νόμου.
Αν ο πόρνος, ο μοιχός, ο εγκληματίας πιστέψει και πει στο Θεό: «Θεέ μου, συ μ’ έφτιαξες μ’ ένα τόσο φτηνό
υλικό. Κάνε με τούτο να το χωνέψω», το πρόβλημα λύθηκε.
Ο άνθρωπος ο αμαρτωλός θα συνειδητοποιήσει ότι είναι πάροικος πάνω στη
γη κι ότι γι’ αλλού είναι ο προορισμός του
Το άσχημο είναι ότι δεν μάθαμε να δεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι, όπως ακριβώς είναι και το χειρότερο ότι δε
συνηθίσαμε αυτό τον αμαρτωλό εαυτό να τον διατηρούμε σε επαφή με τον Ουρανό. Γι’ αυτό ο καρκίνος θερίζει.
Κι όταν ο καρκίνος θεραπευτεί, τότε ποιός πρέπει να είναι ο στόχος μας;
Να δούμε και να συνειδητοποιήσουμε τα θαύματα του Θεού.
Ποιό είναι το μεγαλύτερο απ’ αυτά;
Η υπομονή του Θεού με εμάς τους ανθρώπους.
Απόσπασμα από το βιβλίο «Η Ορθοδοξία στη χώρα του Τσαουσέσκου» του Τ. Μιχαλά
xfd.gr
- XAPA
- Posts: 23929
- Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by xtisa » Sat Mar 11, 2017 11:17 pm
Γερόντισσα Μακρίνα: Στο «Έξαιρέτως τής Παναγίας Άχράντου» νά σταυρώνουμε τον νου μας, όπου πονάμε καί νά μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων...
Θέλω καί κάτι επί πλέον νά έπισημάνω γιά τήν Θεία Λειτουργία, γιά τή στιγμή τού «Αξιόν έστι».
Εκείνη τήν ώρα νά προσέχουμε τον λογισμό μας και νά σταυρώνουμε όλο τό σώμα μας, διότι είναι παρών ό Θεός.
Εκείνη τήν ώρα άποκαλύπτει πολλά πράγματα ό Θεός και πολύ μάς ένισχύει. Εκείνη τήν ώρα επισκιάζει ή Χάρις τού Παναγίου Πνεύματος. Ή δέ Παναγία όλα τα έξορκίζει είτε πειρασμό είτε άρρώστια.
Στο «έξαιρέτως τής Παναγίας Άχράντου» νά σταυρώνουμε τον νου μας, όπου πονάμε καί νά μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων καί όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη.
Τήν ώρα πού εύχεται ό ίερεύς καί λέει:
«Μνήσθητι Κύριε... ζώντων καί τεθνεώτων» νά γονατίζουμε, αν μπορούμε -καί οί εκκλησιαστικές- καί νά προσευχώμαστε γιά όλους τούς άνθρώπους.
Κάποτε είχε έρθει ό κύριος, πού χάρισε στο Μοναστήρι τα βιβλία τού αγίου Ίωάννου τού Χρυσοστόμου. Είχε ένα έπίμονο πονοκέφαλο καί είχε ξοδέψει πολλά χρήματα στούς γιατρούς, χωρίς νά βρή θεραπεία. Ακούσε λοιπόν σέ μία Θεία Λειτουργία φωνή πού τού είπε: «Τήν ώρα πού θά λέη ό ίερεύς τό “εξαιρέτως”, νά σταυρώσης τον πόνο σου». Αυτό ήταν, σταυρώθηκε καί πέρασε.
Έρχεται καί ή Μεγάλη Τεσσαρακοστή! Νά τή διέλθωμε με πίστη, μέ πολλή αγάπη, με ύπομονές, με πολύ αγώνα πνευματικό, γιά νά φθάσουμε και στην αγία Άνάσταση.
Από το βιβλίο: «Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου, Λόγια καρδιάς».
https://paraklisi.blogspot.gr/2017/03/b ... l?spref=fb
Θέλω καί κάτι επί πλέον νά έπισημάνω γιά τήν Θεία Λειτουργία, γιά τή στιγμή τού «Αξιόν έστι».
Εκείνη τήν ώρα νά προσέχουμε τον λογισμό μας και νά σταυρώνουμε όλο τό σώμα μας, διότι είναι παρών ό Θεός.
Εκείνη τήν ώρα άποκαλύπτει πολλά πράγματα ό Θεός και πολύ μάς ένισχύει. Εκείνη τήν ώρα επισκιάζει ή Χάρις τού Παναγίου Πνεύματος. Ή δέ Παναγία όλα τα έξορκίζει είτε πειρασμό είτε άρρώστια.
Στο «έξαιρέτως τής Παναγίας Άχράντου» νά σταυρώνουμε τον νου μας, όπου πονάμε καί νά μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων καί όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη.
Τήν ώρα πού εύχεται ό ίερεύς καί λέει:
«Μνήσθητι Κύριε... ζώντων καί τεθνεώτων» νά γονατίζουμε, αν μπορούμε -καί οί εκκλησιαστικές- καί νά προσευχώμαστε γιά όλους τούς άνθρώπους.
Κάποτε είχε έρθει ό κύριος, πού χάρισε στο Μοναστήρι τα βιβλία τού αγίου Ίωάννου τού Χρυσοστόμου. Είχε ένα έπίμονο πονοκέφαλο καί είχε ξοδέψει πολλά χρήματα στούς γιατρούς, χωρίς νά βρή θεραπεία. Ακούσε λοιπόν σέ μία Θεία Λειτουργία φωνή πού τού είπε: «Τήν ώρα πού θά λέη ό ίερεύς τό “εξαιρέτως”, νά σταυρώσης τον πόνο σου». Αυτό ήταν, σταυρώθηκε καί πέρασε.
Έρχεται καί ή Μεγάλη Τεσσαρακοστή! Νά τή διέλθωμε με πίστη, μέ πολλή αγάπη, με ύπομονές, με πολύ αγώνα πνευματικό, γιά νά φθάσουμε και στην αγία Άνάσταση.
Από το βιβλίο: «Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου, Λόγια καρδιάς».
https://paraklisi.blogspot.gr/2017/03/b ... l?spref=fb
- xtisa
- Posts: 371
- Joined: Wed Nov 16, 2011 12:01 pm
Re: Ωφέλιμες Διδαχές
by XAPA » Sun Mar 12, 2017 8:14 pm
Μην αδικήσετε, παιδιά, τον εαυτό σας.
Μην πέσετε θύματα της προκατάληψης άλλων .
Είναι φοβερό να ζεις σε ζαχαροπλαστείο
και να έχεις υπογλυκαιμία.
Είναι τραγικό να ζεις στην Ελλάδα
και να μην έχεις όραμα και ελπίδα.
Η Ορθοδοξία, η ιστορία και η παράδοση μας
είναι πηγές με νερό πλούσιο
σε δύναμη, ζωή και έμπνευση.
Αν από αυτό το νερό πιείτε και έτσι πορευτείτε,
τότε η ζωή σας θα είναι δημιουργία
και τότε δεν θα περίμενετε να αλλάξει ο κόσμος,
αλλά θα έχετε ήδη εσείς αρχίσει να αλλάζετε τον κόσμο.
Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής
agios-dimitrios
- XAPA
- Posts: 23929
- Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm
Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ
Who is online
Users browsing this forum: No registered users and 3 guests