by GENEA-OMEGA » Thu Dec 10, 2015 9:28 pm
Αν και θα ταράξω λίγο τα νερά ακούστε την άποψη μου
Οι ομοφυλόφιλοι ζούνε μαζί ούτως ή άλλως. το σύμφωνο συμβίωσης δεν είναιΘρησκευτική πράξη αλλά ΚΡΑΤΙΚΗ που σημαίνει ότι επιλέγουν τον άνθρωπο τους, επιλέγουν τα κληρονομικά τους θέματα κλπ
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ θα ήτανε να βλέπαμε απαίτηση να περάσουν μέσα απο Ιερά μυστήρια με θρησκευτικο γάμο κλπ
Εφόσον αυτο δε συμβαίνει δεν μπορεί το Κράτος να απαγορευσει την επιλογή τους, και σε τελική ανάλυση δεν μπορεί κανένας να απαγορευσει σε έναν άνθρωπο να αρνηθει τη φύση του ακομα και αν αυτή είναι μειοψηφική εκδοχή
Θεολογικά αντιμετωπίζεται ως πάθηση ένω επιστημονικά ως απόκλιση αλλα όχι πάθηση. Πως όμως ζητάμε να επιβληθει η θρησκευτικη σκοπιά σε ανθρώπους που δεν πιστευουν στο δόγμα?
Διότι αυτος που πιστευει και έχει τέτοια κλίση δουλευει με τον εαυτό του και προσπαθει να το υπερνικήσει συνειδητα. Αυτος που δεν πιστευει δεν το αποδέχεται ως πρόβλημα
Θα πρέπει να κατανοήσουμε ειδικα οι Ορθοδοξοι πως το Κράτος δεν μπορεί να είναι θεοκρατικο διότι έτσι προσβάλλει την ελευθερία των πολιτών
Ο λόγος του Ευαγγελίου δεν είναι λόγος επιβολής αλλα λόγος επιλογής και έτσι πρέπει να παραμείνει. το Βυζάντιο το παραβίασε αυτο και οδηγήθηκε σε τραγικές επιλογές. Κατα κάποιες ιστορικές αναλύσεις ήταν και η αιτία της πτώσης του. Οι Ιερεις δεν επιτρέπεται να έχουν πολιτικο καθεστωτικο λογο - ειναι τραγικο λαθος
Στο σύγχονο κόσμο πρέπει να έχουμε την ικανότητα να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα, και να αγαπάμε το συνάνθρωπο άσχετα απο τις ιδιαιτερότητες του. Μην επιδιώκετε θεοκρατισμο γιατι αυτο μας κάνει ίδιους με τους φανατικούς των Ισλαμιστικων καθεστώτων, και δεν είναι αυτο ςο λόγος του Ευαγγελίου
Η καθεστωτικη Εκκλησία έχει πολλους σκελετους κρυμένους στο χρονοντουλαπο της Ιστορίας και μια απο τις μεγαλύτερες αμαρτίες της ήταν η Επιβολή και η Σύγχυση της Κοσμικής εξουσίας με τον Θείο Λόγο
το Κράτος είναι Κράτος για τους πολίτες. Η Εκκλησία είναι μια καταφυγή Πνευματική για όποιος επιλέξει το δρομο αυτον.
Οι Ιερεις δεν επιτρέπεται να έχουν εμπλοκή και διαπλοκή με την Πολιτική εξουσία διότι πολυ απλα δεν επιτρέπεται να επιβάλλουν την άποψη τους σε όσους δεν πιστευουν. η πίστη είναι εσωτειρκη υπόθεση και ΟΥΔΕΠΟΤΕ επιβαλλόμενη.
Δυστυχώς για αιώνες ολοκληρους οι ηγέτες της Ορθοδοξίας έγιναν όμοιοι με τους Γραμματεις και τους Φαρισαίους που καταδίκασε ο ίδιος ο Ιησους
ελευθερία και ανάσα πνευματική είναι ο δρόμος και όχι δογματισμος και καθεστωτισμος. Όποιοι επιλέγουν το δευτερο πως θα εισέλθουν στη Βασιλεία όταν θα έχουν καταπιέσει τους υπόλοιπους και θα τους έχουν κατακρινει για ένα έστω πρόβλημα προσωπικο
Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.
Είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται, είτε γλώσσαι παύσονται, είτε γνώσις καταργηθήσεται. Εκ μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος έλάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου. Βλέπομεν γαρ άρτι δι' εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.
