Aetos wrote:Κι επειδή οι δικές μου πεποιθήσεις είναι τρομερά ακραίες για μερικούς, εγώ δεν ξεχωρίζω τον Άθεο, τον Πονηρό, τον Μάγο, τον Υβριστή από τον Ομοφυλόφιλο, τον Πόρνο ή τον Πολέμιο του Θρόνου του Θεού.
Απλά υπάρχουν αμαρτίες και ανομήματα που είναι στον Δικαιοκρίτη Χριστό να αποφασίσει πόσο βαραίνουν ή πόσο συγχωρούνται σε μια Ψυχή, και υπάρχουν και συγκεκριμένες πράξεις που από την ίδια την Χριστιανική διδασκαλία οδηγούν απ΄ευθείας εις τον Τριγμό των Οδόντων. Χαρακτηριστικά αναφέρω:
- Το σφράγισμα του Αντίχριστου
- Την Αυτοκτονία
- Την Παιδοφιλία
- Την Ομοφυλοφιλία.
Απο που στο Ευαγγέλιο ή στην Πατερική Παράδοση, συναγεται οτι η ανδρική ή γυναικεία ομοσεξουαλικότητα ειναι ασυγχώρητη ακομα και με μετάνοια και οδηγεί στην κολαση;
Τα χωρία που ανέφερες σαφώς περιγράφουν καποιες Εντολές του Θεού, αλλά απο πουθενά δε συνάγεται ότι στην εποχή της Χάριτος, μετά την Ανασταση του Κυρίου, η αμαρτία αυτη (ανδρών ή γυναικών) ειναι ασυγχώρητη.
Αλλωστε στα χωρία αυτα μιλάει για τη γυναίκα "πόρνη" την οποία όμως ο Κύριός μας τη συγχώρησε. Εχουμε και Αγίες που ήταν πόρνες πριν.
Δεν ειναι θεμα ερμηνείας του καθενός μας, ώστε να έχουμε αποψεις. Δεν ειναι θεολογούμενο το θέμα.
Γιατί να μην πούμε το ίδιο πχ και για τη γαστριμαργία, που ανήκει στα 7 θανάσιμα αμαρτήματα; Ή για την οργή;
Αλλά για μισό λεπτό - δε δογματίζουμε εμεις. Αρα δεν έχουμε το δικαίωμα να μιλάμε για ασυγχώρητες αμαρτίες, ΠΕΡΑΝ των οσων η Εκκλησία ρητά και περαν πάσης αμφιβολίας διδάσκει.
Αλλιώς πέφτουμε σε αίρεση.
