Ορθοδοξια ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ

[maria798081]

Η εξομολόγηση του ηθοποιού για τις δύσκολες στιγμές που πέρασε μετά το πετυχημένο σήριαλ «Είσαι το ταίρι μου», όπου πρωταγωνιστούσε
Ο Άρης Σερβετάλης, μετά την επιτυχία του σήριαλ «Είσαι το ταίρι μου» και ενώ η καριέρα του είχε πάρει την ανιούσα αποφάσισε να αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, μη γνωρίζοντας κανείς τι έκανε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όπως για πρώτη φορά εξομολογείται, σήμερα ο ηθοποιός σε συνέντευξή του στο «Down Town», εκείνο το διάστημα έπιασε πάτο, ζητώντας τη βοήθεια του Θεού για να σωθεί.


«Πιστεύω. Κοίταξε, πηγαίνω στην εκκλησία σχεδόν κάθε Κυριακή, όταν μπορώ τουλάχιστον. Δεν είναι θέμα θρησκείας ή θρησκοληψίας, είναι θέμα πίστης. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να μηδενιστείς και να φτάσεις στον πάτο για να ξανασηκωθείς», αποκαλύπτει χαρακτηριστικά και δηλώνει πως μικρός δεν πίστευε γιατί ήταν «μηδενιστής».

«Προέκυψε στην πορεία, έπειτα από μια σειρά καταστάσεων που έζησα και είδα τα πράγματα αλλιώς. Μικρός δεν πίστευα σε τίποτα. Ήμουν μηδενιστής».

Διαβάστε παρακάτω ένα μικρό απόσπασμα από τις αποκαλύψεις του γνωστού ηθοποιού στο περιοδικό:


Πότε έγινε η στροφή στον Θεό;

«Μετά το «Είσαι το ταίρι μου». Δεν είχε σχέση με το σήριαλ, είχε σχέση με εμένα. Είχα φτάσει στον πάτο».

Τι έγινε; Ποιος ήταν τότε ο δικός σου πάτος;

«Αυτά είναι αποκαλυπτικά. Δεν εξηγούνται».

Δηλαδή;

«Όπως σου είπα έπρεπε να πάρω τις αποστάσεις μου από όλη αυτή την επιτυχία, αλλιώς θα έχανα τον εαυτό μου».

Είχες τα πάντα: φήμη, λεφτά, προτάσεις για δουλειά…

«Δεν το είδα έτσι. Εγώ ένιωσα ότι έπειτα από αυτή την επιτυχία είχα μηδενίσει. Ήταν άλλες οι ανάγκες μου. Είχε πολύ μεγάλη πυκνότητα αυτό το γεγονός. Ήταν όλο too much. Ήμουν και εγώ σε μία περίεργη κατάσταση και αποφάσισα ότι ήταν καλό να κρατήσω τις αποστάσεις, όπως σου είπα ξανά. Προτεραιότητά μου ήταν εκείνη την περίοδο να σώσω τον εαυτό μου».

Ψυχανάλυση έχεις κάνει;

«Έχω και πνευματικό και τον βλέπω συχνά. Και αυτό με καλύπτει απόλυτα».
http://www.protothema.gr/life-style/art ... na-sotho-/

[maria798081]

Είδα τη γαλανόλευκη να κυματίζει στη Μίλητο , στην Αλικαρνασσό και την ιαχή του γυρισμού, την άκουγαν μέχρι τη Λεμεσό…»

Περπάταγα στον αρσανά και βλέπω σαν παιδάκι

να κλαίει με αναφιλητά, σεπτό ένα γεροντάκι.

Τι έχεις γέροντα ρωτώ και τρέχουνε τα μάτια

και σμίξανε τα δάκρυα, με του γιαλού τ΄ αλάτια;

Τέκνο μου είμαι ο Ιωσήφ, Γέρων Βατοπαιδίου

και ήρθα να ειδώ τα σπλάχνα μου, στη μάνδρα του πεδίου.

Ήρθε μαζί μου η Παναγιά και μου έδειξε την Σμύρνη

και για να πω μου ορμήνευσε, τι πρόκειται να γίνει.

Αγκάλιασα τη θάλασσα και επήγα στο Aϊβαλί

και η καρδούλα ράγισε σαν είδα μες την εκκλησιά, κάποιον Αλή.

Ήταν κοντά και μακριά, η Έφεσος και η Σμύρνη

Πανάγαθε, πώς άφησες τέτοιο κακό να γίνει;

Ερώτησα με δάκρυα Δέσποινα Παναγία

Ποιού μπότα μαύρη πάτησε, τη γη Σου αυτή Κυρία;

Πότε τα χρόνια που είπανε, της λευτεριάς το αστέρι,

θα έρθει απ την Ανατολή, ένας Θεός το ξέρει;

Είδα από την Ψέριμο, την Παλαιά Ελλάδα

και στα αρχαία χαλάσματα, έκλαιγε η μυθόπλαστη Παλλάδα.

Η Θράκη θέλει λευτεριά και η Καρπασία στενάζει

Σμύρνη και Πενταδάκτυλος, ξύπνα Ρωμιέ κραυγάζει.

Έμεινε στα παράλια, πόνος και ερημιά

και σβήσαν τα καντήλια μας εις τα νεκροταφειά.

Ένας λαός που δύσκολα τέτοιους ζυγούς θυμάται

θέλει το χάρο της σκλαβιάς, να΄ χει για να φοβάται.

Μου έδειξε η Παντάνασσα και της Ελλάδας μάνα

πως άναψε μες τη σκλαβιά, της λευτεριάς η δάδα.

Είδα τη γαλανόλευκη να κυματίζει στη Μίλητο , στην Αλικαρνασσό

και την ιαχή του γυρισμού, την άκουγαν μέχρι τη Λεμεσό.

Ακουσα τις καμπάνες, κοντά η Αγία Σοφιά

βουβά κτυπούσαν στην καρδιά για την ελευθεριά.

Ο Βασιλεύς, εξύπνησε, στου Ρωμανού την πύλη

αγαρηνός και άπιστος, κανένας δεν θα μείνει.

Είπε ο Γέρων και έφυγε από το μονοπάτι

και εγώ, χίλια σκεφτόμουνα πριν μπω μες το παλάτι.

Αντίκρισα την Παναγιά που δέχτηκε το βόλι

την ευχαρίστησα ξανά, που βρέθηκα, στο Άγιο Περιβόλι.

Γοργά η ματιά μου ρίχτηκε, σε ξύλινο σταυρό

και τότε άρχισα και γω, Παντάνασσα το αναφιλητό.

Γέρων Ιωσήφ, κοιμήθηκε την 1η Ιουλίου

Πανάχραντη, μα ήταν εδώ… εις την Βατοπαιδίου…

[SUKHOI]

[gisella]

Άραγε, τα δεινά στα οποία αναφερόταν μια γερόντισσα στο ποίημά της, να είναι το πλιάτσικο-εμφύλιος? Γιαυτό και σύστηνε να μείνουμε μέσα όταν αρχίσουν τα δεινά?

[student]

[gisella]

[SUKHOI]

[bersekero]

[gisella]

[foteini]