Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Jun 30, 2026 6:51 pm

Image


Ἅγιοι καὶ ἰαματικοὶ Ἀνάργυροι Kοσμᾶς καὶ Δαμιανός, οἱ ἐν Pώμῃ τελειωθέντες

- π. Ἀνανίας Κουστένης



Η μνήμη των αγίων Κοσμά και Δαμιανού τιμάται την 1η Ιουλίου



Xθές, 1η τοῦ μηνός, γιορτάσαμε τοὺς Ἁγίους καὶ ἰαματικοὺς Ἀναργύρους Kοσμᾶ καὶ Δαμιανό, τοὺς ἐν Pώμῃ τελειωθέντας.

Ἔζησαν καὶ ἔλαμψαν τὸν 3ο μ.X. αἰῶνα, στὴν πανένδοξη Pώμη, ἐπὶ Kαρίνου τοῦ αὐτοκράτορος.

Ἦταν γιατροὶ καὶ ἀδέλφια. Γιάτρευαν, δωρεάν, καὶ ἀνθρώπους καὶ ζῶα.

Καὶ δὲν ζητοῦσαν τίποτε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, παρὰ μονάχα νὰ πιστεύουνε στὸν Xριστό μας.


Tοὺς ἔφτανε αὐτό. Ἦταν ἡ καλύτερη πληρωμὴ καὶ ἡ μεγαλύτερή τους ἱκανοποίηση καὶ χαρά.

Tί ὡραῖα εἶν’ αὐτά! Tί ἁπαλὰ καὶ τί ἀληθινὰ καὶ τί ὑπέροχα!

Tοὺς διέβαλαν, ὅμως, οἱ κακοὶ εἰδωλολάτραι στὸν αὐτοκράτορα Kαρῖνο, πὼς κάνουν τὶς θεραπεῖες, καὶ στοὺς ἀνθρώπους

καὶ στὰ ζῶα, μὲ μαγικὲς τέχνες. Λίγο πολύ, δηλαδή, πὼς εἶναι μάγοι.


Καὶ διεδόθη αὐτό. Kαὶ πρὶν προλάβει ὁ αὐτοκράτωρ νὰ συλλάβει ἄλλους, πῆγαν μόνοι τους καὶ παραδόθηκαν, γιὰ νὰ μὴ βροῦνε

ἄλλοι συνάνθρωποι καὶ Χριστιανοὶ τὸν μπελά τους.

Tί τιμιότης! Kαὶ τί ἀγάπη, ἀλλὰ καὶ τί γενναιότητα! Kι ἐκεῖνος τοὺς εἶπε ν’ ἀλλάξουν. Nὰ γίνουν εἰδωλολάτραι.

Nὰ γίνουν καὶ δικοί του γιατροί. Καὶ μάλιστα τοὺς φοβέρισε καὶ τοὺς ἀπείλησε τόσο ἔντονα, ποὺ ἔπαθε ζημιὰ ὁ ἄνθρωπος.

Ἐγύρισε τὸ προσωπό του πρὸς τὰ πίσω! Κι ἔβλεπε τὴν πλάτη του. Kι αὐτὸ ἤτανε πολὺ ἐπώδυνο καὶ ἀντιαισθητικὸ καὶ ὄχι μόνο.


Φοβήθηκε ὁ Kαρῖνος, καὶ οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι τὸν ἐθεράπευσαν. Tοῦ ἐπανέφεραν τὸ πρόσωπό του στὴ θέση του.

Kαὶ τότε πολλοὶ εἰδωλολάτραι, ποὺ ἦταν παρόντες, πίστεψαν στὸν Xριστό.

Ἀλλὰ κι ὁ ἴδιος ὁ βασιλιᾶς συγκινήθηκε καὶ ὁμολόγησε τὸν Ἰησοῦ Xριστὸ ἀληθινὸ Θεό, καθὼς καὶ ὅλοι οἱ δικοί του.

Kαὶ ὕστερα ἔστειλε μὲ τιμητικὴ συνοδεία τοὺς Ἁγίους Ἀναργύρους Kοσμᾶ καὶ Δαμιανὸ στὸ σπίτι τους, γεμᾶτος χαρὰ κι ἐκεῖνος,

ποὺ εἶδε τὸ φῶς τὸ ἀληθινό.


Πέρασε λίγο διάστημα, καὶ μιὰ μέρα ὁ διδάσκαλός τους, ὁ διδάσκαλος τῆς ἰατρικῆ, τοὺς εἶπε νὰ πᾶνε στὸ βουνό, νὰ μαζέψουν

ἰατρικὰ βότανα. Kι ἐκεῖνοι, ἀγαθοὶ καὶ ἁπλοί, ἐπῆγαν, ἐκεῖνος εἶχε ἄλλο σκοπό. Ἐπειδὴ εἶχαν μεγάλη φήμη καὶ δόξα, μὲ τὰ θαύματα,

ποὺ ἔκαναν, καὶ τὴν πίστη τὴ μεγάλη, ποὺ εἶχαν, ἠθέλησε νὰ τοὺς βγάλει ἀπὸ τὴ μέση. Γιατὶ ὁ φθόνος δὲν ξέρει νὰ προτιμάει

τὸ συμφέρον.


Tοὺς πῆγε στὸ βουνό, καὶ ἐκεῖ, τάχα πὼς ἔψαχναν νὰ βροῦν βοτάνια, ὅρμησε πάνω τους ξαφνικὰ μὲ πέτρες καὶ τοὺς

ἐφόνευσε ἤ, κατ’ ἄλλους, τοὺς ἔριξε στὸν γκρεμό.

Kαὶ ἔτσι οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι, οἱ ἐν Pώμῃ, Kοσμᾶς καὶ Δαμιανός, στὰ 284 μ.X., ἐμαρτύρησαν γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Xριστοῦ,

ἕνεκα φθόνου καὶ κακίας.



Kι ἀνέβηκαν στὸν Θρόνο τοῦ Ὑψίστου καὶ Tὸν δοξάζουν συνεχῶς, ἀλλὰ καὶ ποτέ, μὰ ποτέ, δὲν ἐγκατέλειψαν

τὴν ἀνθρωπότητα.

Mᾶς ἐπισκέπτονται καὶ μάλιστα τοὺς ἀσθενοῦντας καὶ τοὺς ἐν ἀνάγκαις καὶ μᾶς θεραπεύουν δωρεάν.

Ἀφοῦ δωρεὰν ἔλαβαν, δωρεὰν παρέχουν καὶ προσφέρουν καὶ σὲ μᾶς. Mεγάλη εἶναι ἡ χάρη τους.



Ἔχομε κι ἄλλο ζεῦγος μὲ τὰ ἴδια ὀνόματα Ἁγίων Ἀναργύρων, ἀδελφοὶ ἦσαν κι αὐτοί, ἀπὸ τὴ Mικρὰ Ἀσία, ποὺ γιορτάζουν

στὴν 1η τοῦ Nοεμβρίου. Καὶ αὐτοὶ εἶναι γνωστοὶ καὶ περίφημοι. Καὶ σπουδαῖοι πολύ.


Kι ἄλλο ζεῦγος, πάλι, Kοσμᾶς καὶ Δαμιανός, πού ’ταν ἀδέλφια κι ἐκεῖνοι, μ’ ἄλλα τρία ἀκόμη ἀδέλφια, πέντε, δηλαδή,

ἀπὸ τὴν Ἀραβία, ποὺ γιορτάζουν 17 τοῦ μηνὸς ’Oκτωβρίου. Ἔχομε μιλήσει γι’ αὐτὰ ὅλα, ὅμως.


Kι ἔτσι, μέσα στὸ κατακαλόκαιρο, ἔχομε καὶ τοὺς Ἁγίους γιατροὺς Kοσμᾶ καὶ Δαμιανό. Kοσμᾶς, σημαίνει στολίδι τοῦ κόσμου,

καὶ Δαμιανὸς σημαίνει ἐλάφι. Nά ’χομε τὶς εὐχές των, καὶ περισσότερο ἐμεῖς οἱ ἀσθενοῦντες νά ’χομε καὶ τὴν προστασία

καὶ τὴν ἰατρεία τους, ἂν χρειάζεται, ἀπ’ τὸν Θεό, νὰ γίνει γιὰ τὸ καλό μας.


Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Θερινὸ Συναξάρι, Τόμος Α´.


iconandlight
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Jun 30, 2026 6:59 pm

Image



Νομίζετε ότι τα κρατάνε για τον εαυτό τους οι Άγιοι;



Μερικοί λεν: ''Ακούμε για Αγίους... Μα ποιός τους είδε;''.

Είναι ζήτημα πίστεως. Είναι πρεσβευτές οι Άγιοι και για μας.

Κάμνουμε έξοδα και τους γιορτάζουμε...

Νομίζετε ότι τα κρατάνε για τον εαυτό τους οι Άγιοι;

Κάποιες δοκιμασίες, που παρά τρίχα γλυτώνουμε, είναι ο Άγιος, που τιμήσαμε αυτός, που μας γλύτωσε.

Βέβαια όταν μιμηθούμε τους Αγίους, το χαίρονται περισσότερο.

Αλλά πάντως πρέπει να τους τιμούμε.



Γέρο-Παναής Χατζηϊωνάς, από τη Λύση της Κύπρου.



isagiastriados
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Jun 30, 2026 7:09 pm

Image


«Βλέπεις πώς τον δέσαμε και δεν μπορεί τώρα να σε βλάψει; Μη φοβάσαι, λοιπόν! »



Διηγείται ο Γέροντας Θεοφύλακτος ο Νεοσκητιώτης:

«Κάποτε, που ήμουν πολύ πνιγμένος απ’ αυτό τον πόλεμο, πήγα να κοιμηθώ σχεδόν απελπισμένος.

Και βλέπω στον ύπνο μου ότι πήγαινα προς το Κυριακό της Νέας Σκήτης.


Όταν βρέθηκα σε κάποιο στενό σημείο του δρόμου, με τείχη δεξιά κι αριστερά, αισθάνθηκα μέσα μου πολύ φόβο

και βλέπω ξαφνικά μπροστά μου έναν τεράστιο σκύλο σε μέγεθος υπερφυσικό, σαν λιοντάρι, με άγριο βλέμμα

και με άγρια διάθεση εναντίον μου.


Τότε, τα έχασα κυριολεκτικά κι άρχισα να παρακαλώ τους αγίους Αναργύρους μου για να με σώσουν.

Δεν πρόλαβα σχεδόν να παρακαλέσω και στη στιγμή παρουσιάστηκαν δύο “παλικάρια”

(=οι άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός), που ήταν όλο φως και δόξα.



Άρπαξαν αυτό το «σκυλοθηρίο», τό ’δεσαν με μια χοντρή αλυσίδα και μου είπανε:

“Βλέπεις πώς τον δέσαμε και δεν μπορεί τώρα να σε βλάψει;

Μη φοβάσαι, λοιπόν! Αλλά γύρισε πίσω στην Καλύβη σου και ησύχαζε!”.


Ταυτόχρονα, μού ’δωσαν κι ένα όμορφο κάτασπρο ψωμάκι κι αμέσως ξύπνησα κι ήμουν όλος χαρά!…».



Ιερομονάχου Προδρόμου: «Ο Γέρων Θεοφύλακτος ο Νεοσκητιώτης» (Το ευωδέστατον άνθος της Χάριτος), Έκδοσις Ιερά Καλύβη «Σύναξις των Αγίων Αναργύρων», Νέα Σκήτη – Άγιον Όρος, 2007.


iconandlight
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Jun 30, 2026 7:19 pm

Image


Κάνε υπομονήν εις τα παιδιά σου

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης



Τέκνον μου, κάνε υπομονήν εις τα παιδιά σου, τι να κάνωμεν, είναι ζωηρά βέβαια, αλλά δεν γίνεται και διαφορετικά,

όπως και να έχη το πράγμα, ημείς πρέπει να κάμνωμεν υπομονήν.


Μη τα βάζης τα πράγματα μέσα σου, δηλαδή μη τα πολυκοσκινίζης, μη ζητής λεπτομέρειες,

διότι στενοχωρουμένη συνεχώς θα βλαβής εις την υγείαν σου και τότε θα είναι χειρότερα.


Μόνον παράβλεπε και πρόσθεσε προσευχήν και η προσευχή κάνει θαύματα,

και τότε θαυματουργικώς, χωρίς κόπον θα γίνουν ήρεμα και ήσυχα παιδάκια.


Πολλά παιδιά υπήρξαν ζωηρότατα όταν ήσαν μικρά, μετά όμως έγιναν θαυμάσια κατά πάντα.

Και τα ζωηρά συνήθως είναι και έξυπνα και μεθαύριον μπορεί να αποδώσουν πολλά.


Παιδί μου, μη χάνης το θάρρος σου, και εγώ όσον ζω εις αυτόν τον μάταιον κόσμον,

συν Θεώ, ελπίζω να σε βοηθώ, εις κάθε σου δυσκολίαν.


Γνωρίζω ότι συνεχώς επιφορτίζομαι ευθύνας και επομένως συστέλλεται ο χρόνος της ελευθερίας μου,

αλλ’ όμως εγώ θα προσπαθώ να σας βοηθώ, με όσας δυνάμεις θα μου εναπομένουν.


Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

elderephraimarizona.blogspot.com
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Tue Jun 30, 2026 7:33 pm

Image


Οι Άγιοι Ανάργυροι, τα Παλικαράκια μου, τα νοιώθω να είναι συνεχώς στο πλευρό μου


Γέροντας Ιωαννίκιος Ανδρουλάκης (+2017 )


Στους σημερινούς εορτάζοντες Αγίους Αναργύρους ο Γέροντας Ιωαννίκιος Ανδρουλάκης έτρεφε ιδιαίτερη αδυναμία

και μεγάλη αγάπη αφού όπως ο ίδιος είχε ομολογήσει:



“Το 1972 άρχισαν πάλι οι ίδιες ενοχλήσεις στην κοιλιά όπως τότε που ήμουν εφημέριος στην Παχειά Άμμο.

Κατέβηκα στο νοσοκομείο της Ιεράπετρας και μετά από εξετάσεις οι γιατροί διαπίστωσαν πως είχα πέτρες στη χολή

και πως έπρεπε υποχρεωτικά να προχωρήσουν στην αφαίρεσή της λίγες μέρες αργότερα.


Ως Ηγούμενος της Μονής Εξακουστής με γνώριζαν πολλοί στην ευρύτερη περιοχή και μόλις μαθεύτηκε ότι νοσηλευόμουν

στο νοσοκομείο, αρκετοί ήταν αυτοί που με επισκεπτόταν.

Το νοσηλευτικό προσωπικό ακόμα και καθ΄ όλη τη διάρκεια της νύχτας, μαζευόταν γύρω από το κρεβάτι μου και ζητούσαν

να τους μιλήσω για την πίστη μας.


Την παραμονή του χειρουργείου και ενώ όλα ήταν έτοιμα, ήρθαν στον ύπνο μου οι Άγιοι Ανάργυροι και μου λένε:

“Ιωαννίκιε, σε χειρουργήσαμε είσαι καλά και το πρωί να γυρίσεις στο Μοναστήρι σου¨.



Το πρωί είπα στους γιατρούς ότι είμαι καλά, πως δεν νοιώθω κανένα πόνο, ότι δεν χρειάζεται να προχωρήσουν στην επέμβαση

και πως εγώ πρέπει να γυρίσω στο Μοναστήρι μου.

Οι γιατροί που δεν πίστευαν στα αυτιά τους, προχώρησαν σε εξετάσεις και διαπίστωσαν ότι όλα είναι φυσιολογικά και πως

μπορούσαν να μου δώσουν αμέσως εξιτήριο.


Επέστρεψα την ίδια μέρα στη Μονή μου και από τότε οι Άγιοι Ανάργυροι, τα Παλικαράκια μου, τα νοιώθω να είναι

συνεχώς στο πλευρό μου .

Μεγάλη η Χάρη τους !”



Στις 26 Φεβρουαρίου 2017 που ο Γέροντας νοσηλευόταν στο νοσοκομείο και του συνέβη το θαυμαστό γεγονός,

σε όραμα να ταξιδέψει σε όλα του τα προσκυνήματα , στον Παράδεισο, να συναντήσει την Παναγία, πολλούς Αγίους

και τους γονείς του, μεταξύ άλλων είχε αποκαλύψει και το εξής:


“Ο Χατζη-Ανανίας με συνόδευε από την αρχή, όπου και αν πήγα, από όπου και αν πέρασα ήταν εκεί, μαζί μου.

Από το αριστερό χέρι με κρατούσε εκείνος και από τα δεξιά τα Παλικαράκια μου”…

Οι Πρεσβείες Τους να σκεπάζουν όλο τον κόσμο!



iconandlight
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Jul 01, 2026 4:20 pm

Image


Τότε κατάλαβε ότι οι επισκέπτες που συνομίλησαν μαζί του, ήταν

οι Δώδεκα του Κυρίου Άγιοι Απόστολοι.



Ο πατήρ Ιερεμίας, αυτός που μετέπειτα έγινε αρχιερεύς Βερατίου της Βορείου Ηπείρου, όταν ήταν Διονυσιάτης ιεροδιάκονος,

περίπου το έτος 1740, προσβλήθηκε από τη λοιμώδη νόσο την πανώλη και, για το ευμετάδοτο της ασθένειας, κρίθηκε εύλογο

να χωριστεί από την αδελφότητα της Μονής Διονυσίου.


Έτσι, λοιπόν, στάλθηκε να μένει σ’ ένα Κάθισμα, δηλαδή σε μια μοναχική Καλύβη, η οποία, φαίνεται απέναντι ακριβώς

από τη Μονή, απέχοντας από αυτή περίπου ένα τέταρτο δρόμο με τα πόδια.

Αυτό το μοναχικό και ησυχαστικό Κάθισμα, είναι το Κάθισμα των Αγίων Αποστόλων.


Εκεί, λοιπόν, έμενε αυτός ο διακο–Ιερεμίας μαζί μ’ έναν άλλον ευλαβή γέροντα μοναχό, που τον είχε για βοηθό

στη δεινή αρρώστια του.

Όσο περνούσε ο καιρός, τόσο η κατάσταση του ασθενούς, του διακο–Ιερεμία, χειροτέρευε.

Ο γερο–βοηθός μοναχός, πάλι, καταστεναχωριόταν πολύ γιατί έβλεπε μέρα με τη μέρα ο θάνατος να πλησιάζει

ολοένα τον ασθενή του.


Κάποια μέρα, έτσι όπως αυτός ήταν βαριά περίλυπος, βλέπει να κατεβαίνουν μεσ’ απ’ το βουνό Δώδεκα Άνδρες,

οι οποίοι, αφού πρώτα τον χαιρέτισαν με ευμένεια, βλέποντάς τον να είναι έτσι, σ’ αυτή την ολοφάνερη κατήφεια και θλίψη,

τον ρώτησαν να μάθουν την αιτία.



Ο γέροντας μοναχός και βοηθός του κατάκοιτου διακο–Ιερεμία, τους έδειξε βαρύθυμα με το χέρι του προς τον κλινήρη

κι ανήμπορο διάκο και τους είπε ότι, κατά πάσα πιθανότητα, μέσα σε λίγες μέρες, φεύγει απ’ αυτή τη ζωή.


Οι Δώδεκα Επισκέπτες, αφού τον παρηγόρησαν, του είπαν:

-Δεν πεθαίνει ο διάκονος! Έχε θάρρος, γέροντα! Και πήγαινε και ανάγγειλε αυτό που άκουσες από μας τώρα

και στους υπόλοιπους αδελφούς του Μοναστηριού για να το ξέρουν.



Για πες μας μόνο το εξής:

γιατί δεν ανάβεις τα καντήλια της Εκκλησίας, κατά την πρέπουσα συνήθεια, και τά ’χεις όλο σβηστά;…

Ο γέροντας μοναχός δικαιολογήθηκε κι έριξε την ευθύνη στον «δοχειάρη» που δεν του δίνει λάδι.


Τότε του είπαν κι αυτοί:

-Πες τον δοχειάρη, να μη σου στερεί το λάδι για τα καντήλια της Εκκλησίας, για μη τον βρει κι αυτόν ξαφνικά

κανένα κακό και λυπάται μετά χωρίς κανένα όφελος!…



Ο γέροντας, ακούγοντας τέτοια λόγια από ξένους – όπως νόμιζε – ανθρώπους, έμεινε έκθαμβος.

Τού ’ρθε μέσα του η σκέψη να τους ρωτήσει: Ποιοί είστε;… Από πού κατάγεστε;… Πού μένετε;…

Αυτοί, όμως, πρόλαβαν τη σκέψη του και του είπαν:

-Εμείς είμαστε οι Κύριοι αυτού εδώ του Καθίσματος (φώτο)!.

Κι αφού είπαν αυτόν τον λόγο, προχώρησαν μέσα στον χώρο του ιερού Καθίσματος και μπήκαν μέσα στην Εκκλησία.

Image

Ο γερο–μοναχός, ευρισκόμενος σε μεγάλη έκπληξη για τα όσα έβλεπε κι άκουγε, πάει στον άρρωστο διάκονο να δει τι κάνει

αλλά και συνάμα για να τον παρηγορήσει μ’ όλ’ αυτά που άκουσε.

Και, ω, του θαύματος!

Αυτόν που, πριν από λίγο τον είχε αφήσει μισοπεθαμένο, τώρα τον βρήκε να κάθεται χαρούμενο πάνω στο κρεβάτι του!



Ο διάκος άρχισε να είναι πολύ καλύτερα στην υγεία του αμέσως μετά την απροσδόκητη επίσκεψη αυτών των παράδοξων

και άγνωστων Δώδεκα Ανδρών, οι οποίοι, αφού τον παρηγόρησαν και τον ευλόγησαν, κατευθύνθηκαν προς την Εκκλησία

του Καθίσματος και μέσ’ από εκεί, μετά, έγιναν όλοι τους άφαντοι!…



Τότε, λοιπόν, ο γέρων μοναχός, ο βοηθός του πριν ασθενούς διακόνου, εννόησε και κατάλαβε ότι οι επισκέπτες που συνομίλησαν

μαζί του, ήταν οι Δώδεκα του Κυρίου Άγιοι Απόστολοι.

Καταχαρούμενος, έτρεξε κι ανήγγειλε αυτό το θαυματούργημα σ’ όλους τους αδελφούς της Μονής Διονυσίου.

Ιδιαίτερα μάλιστα, στον τσιγγούνη και φειδωλό δοχειάρη, για να του παρέχει από ’δω και στο εξής λάδι για ν’ ανάβει τις καντήλες.

Ταυτόχρονα, δεν παρέλειψε να του αναφέρει και την αποστολική προειδοποίηση, για την περίπτωση που αυτός αρνηθεί ακόμη

και τώρα να του δώσει λάδι.


Όλοι μαζί οι Πατέρες δόξασαν τον Θεό για το έλεος που έδειξε προς τον δούλο Του, μέσω των αγίων,

ενδόξων και πανευφήμων Δώδεκα Αποστόλων Του.



Λαζάρου Μοναχού Διονυσιάτου (1892–1974): «Διονυσιάτικαι Διηγήσεις», έκδοσις Ιερά Μονή Διονυσίου, Άγιον Όρος, 1988.


proskynitis
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Jul 01, 2026 4:41 pm

Image


Ο Γέρος και η Πέτρα – Ένα Μάθημα Υπομονής και Υπακοής!!!



Λέγεται ότι ένας ερημίτης ζούσε σε ένα απομονωμένο μέρος και μια μέρα ο Θεός του έδωσε μια ασυνήθιστη υπακοή:

– Κάθε μέρα, πήγαινε και σπρώξε τον μεγάλο βράχο κοντά στο κελί σου.


Χωρίς να ρωτήσει γιατί και χωρίς να γκρινιάζει, ο γέρος άρχισε να εκπληρώνει την εντολή.

Από την αυγή μέχρι το σούρουπο, μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο, έγειρε τους ώμους του στον βράχο και τον έσπρωχνε

με όλη του τη δύναμη.

Αλλά ο βράχος δεν κουνήθηκε ούτε εκατοστό.


Μετά από πολλά χρόνια κόπου, ο διάβολος ψιθύρισε στην καρδιά του:

– Βλέπεις; Όλη η δουλειά σου είναι μάταιη. Έχεις σπαταλήσει ολόκληρα χρόνια και δεν έχεις καταφέρει τίποτα.

Ταραγμένος από αυτές τις σκέψεις, ο ερημίτης προσευχήθηκε με δάκρυα και ρώτησε τον Θεό:

– Κύριε, πού έκανα λάθος; Γιατί ο βράχος δεν κουνήθηκε, παρόλο που υπάκουσα στην εντολή Σου;


Τότε ο Κύριος του απάντησε απαλά:

– Δεν σου ζήτησα να μετακινήσεις τον βράχο, αλλά μόνο να τον σπρώξεις.

Η υπακοή Σου δεν ήταν ποτέ μάταιη.

Σε όλο αυτό το διάστημα, το σώμα σου δυνάμωσε, η θέλησή σου σφυρηλατήθηκε και η ψυχή σου έμαθε υπομονή και πίστη.



Έκανες αυτό που σου ζήτησα.

Από τώρα και στο εξής, θα κάνω αυτό που μόνο εγώ μπορώ να κάνω.


Εκείνη τη στιγμή, με τη δύναμη του Θεού, ο βράχος έσπασε και άρχισε να κυλάει κάτω από τον λόφο.


Το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή μας.

Πολλές φορές προσευχόμαστε, αγωνιζόμαστε και μας φαίνεται ότι τίποτα δεν αλλάζει.

Αλλά ο Θεός δεν κοιτάζει μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και την πιστότητα με την οποία εκπληρώνουμε το καθήκον μας.

Εργάζεται κρυφά, ακόμα και όταν εμείς δεν βλέπουμε.


Καλούμαστε να παραμείνουμε σταθεροί στην πίστη, στην προσευχή και στα καλά έργα.

Και στον κατάλληλο καιρό, ο Θεός είναι Αυτός που κινεί τους βράχους που ο άνθρωπος μόνος του δεν μπορεί να κινήσει.


«Για τους ανθρώπους αυτό είναι αδύνατο, αλλά για τον Θεό όλα είναι δυνατά».

(Ματθαίος 19:26)



apantaortodoxias
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Jul 01, 2026 5:22 pm

Image


Μια μαρτυρία - εμπειρία για τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς!

- Η μνήμη του τιμάται στις 2 Ιουλίου


Μαρία Τσάλλα


Πριν από 6 χρόνια όταν ήμουν 15 χρονών και όντας ορφανή από πατέρα, οι προσευχές μου κάθε βράδυ

έκρυβαν παράπονο γιατί ο θεός μου πήρε πολύ νωρίς τον πατέρα μου και παρότι τον παρακάλαγα να τον δω

έστω και στα όνειρα μου, οι επιθυμία αυτή δεν εκπληρωνόταν.



H απάντηση του Θεού στα παράπονα μου δεν άργησε να έρθει.

Η απάντηση ήρθε μέσα από ένα όνειρο.

Είδα στον ύπνο μου ότι βρισκόμουν σε μία παράξενη εκκλησία και περίμενα σε μία προσκυνηματική ουρά.

Μπροστά μου υπήρχαν παιδιά διάφορων εθνικοτήτων.


Καθώς περίμενα στο τέλος αυτής της προσκυνηματικής ουράς κάποιοι άνθρωποι από τον γυναικωνίτη

υπέδειξαν να πάω μπροστά και στην εντολή αυτών των ανθρώπων τα παιδιά υπάκουσαν

και έκαναν στην άκρη για να περάσω εγώ.


Βρέθηκα μπροστά από την εικόνα που απεικόνιζε έναν Άγιο που δεν τον είχα ξαναδεί.

Ήταν παππούλης και είχε γκρίζα γένια.

Καθώς την κοίταζα, ο παππούλης αυτός σαν φάσμα βγήκε από την εικόνα και μου είπε να πάω δεξιά.

Όταν γύρισα προς την μεριά που μου υπέδειξε υπήρχε μία λάρνακα από την οποία βγήκε ο ίδιος παππούλης

που είχα δει πριν στην εικόνα.

Όχι όμως σαν το φάσμα της εικόνας με χρώματα που χρησιμοποιεί ο αγιογράφος αλλά με σάρκα και οστά.



Τον πλησίασα και καθίσαμε και οι δύο πάνω στην λάρνακα. Δεν με φόβιζε, είχα την αίσθηση ότι καθόμουν

με κάποιον δικό μου σε ένα παγκάκι και όχι με έναν άγιο πάνω σε μία λάρνακα.

Με κοίταζε στα μάτια με αγάπη και τρυφερότητα. Τα μάτια του εξέπεμπαν αγάπη

και και στοργικότητα και ομόρφυναν το γερασμένο και σκυθρωπό σώμα του.



Με αγκάλιασε πατρικά και μου μίλησε σε μια άλλη γλώσσα , όχι στα ελληνικά

ή στις άλλες γλώσσες που μιλούν οι άνθρωποι. Ήταν σαν να επικοινωνούσαν οι ψυχές μας.

Μου είπε πως από εδώ και πέρα αυτός θα είναι πατέρας για εμένα.

Η αγκαλιά του γέμισε την ψύχη μου γαλήνη και η μυρωδιά του έκανε το όνειρο πραγματικό.



Ξύπνησα με την σκέψη του και με πολλά ερωτήματα για το ποιος είναι αυτός ο παππούλης.

Όμως μαζί με τα πολλά ερωτήματα είχα και μία απάντηση στην ερώτηση ‘έχω εγώ πατέρα;’.

Φυσικά και είχα απλά δεν ήξερα πως τον λένε. Ζήτησα βοήθεια από την μητέρα μου

η οποία είναι κατηχήτρια και γνωρίζει πολλά σχετικά με τους αγίους και τους βίους τους.


Όμως κανένας από όσους μου είπε δεν ανταποκρίνονταν στην περιγραφή που της έδινα.

Ήξερα μόνο ότι είχε γκρίζα γένια, ήταν παππούλης, κοντός και σκυθρωπός και κατά πάσα περίπτωση ξένος

μιας και η εκκλησία δεν έμοιαζε ελληνορθόδοξη, ούτε οι οι υπόλοιποι προσκυνητές ήταν Έλληνες,

ούτε ο παππούλης, μου μίλησε στα ελληνικά.

Η μητέρα μου με συμβούλευσε να προσευχηθώ σε εκείνον για να μου αποκαλύψει ποιος είναι.


Image


Η απάντηση στην προσευχή μου δεν ήρθε μέσα από όνειρο αυτήν την φορά αλλά από ένα δώρο γενεθλίων

που μου έκανε ο πνευματικός μου πατέρας ( στον οποίο δεν είχα πει καν το όνειρο).


Άνοιξα το δώρο και διαπίστωσα πως ήταν ένα βιβλίο. Όταν το άνοιξα είδα την ΄παράξενη εκκλησία'

(παράξενη για εμένα γιατί ήταν ρωσική) την οποία είχα δει στον ύπνο μου, την εικόνα του αγίου,

την λάρνακα του, καθώς και τον παππούλη! Έτσι έμαθα το όνομα του ....

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, προστάτης των ορφανών.

Έτσι έμαθα το όνομα του πατέρα μου, τον πατέρα όλων των ορφανών, των θλιμμένων,

των αδυνάτων, των φτωχών των αδικημένων.



Ο άγιος δεν με αφήνει ποτέ μόνη αλλά είναι πάντα κοντά μου και παρουσιάζεται πολλές φορές στα όνειρα μου

για να με στηρίξει, να με παρηγορήσει και να με συμβουλεύσει στις δύσκολες στιγμές.


Ο Θεός μου πήρε τον πατέρα μου αλλά φρόντισε να μου στείλει έναν άφθαρτο ( το άφθαρτο σκήνωμα του αγίου

βρίσκεται στο Σαν Φρανσίσκο) ο οποίος βρίσκεται και στην γη

και μας θυμίζει ότι όποιος ακολουθεί τον Χριστό

δεν έχει λόγο να φοβάται τον θάνατο ... εκείνος δεν τον έφθειρε.

Πως είναι δυνατόν ο ναός μιας άγιας ψυχής να γίνει πάλι χώμα;



Image



Αισθάνομαι τυχερή αλλά ταυτόχρονα , έχω την ευθύνη, από την στιγμή που ο θεός επέτρεψε σε εμένα

την πιο αμαρτωλή να συμβεί αυτό, να μάθουν τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι

και μαζί με την δική μου αλλαγή, να φέρει αλλαγή και σε πολλούς άλλους ανθρώπους που αυτήν την στιγμή

που διαβάζουν τα λόγια αυτά αναζητούν ένα καταφύγιο και μια πατρική αγκαλιά.


Το μόνο που μπορούσα να κάνω ως δεκαπεντάχρονη ήταν να φτιάξω μία σελίδα στο facebook

με όνομα SAINT JOHN MAXIMOVITCH( ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ) που σήμερα αριθμεί πάνω από 3000 μέλη.

Στην αγκαλιά που μου χάρισε εκείνος, χωράμε πολλοί!




proskynitis
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Jul 01, 2026 5:34 pm

Image

ΆΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ :

ΌΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟ ΆΚΤΙΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΝ ΕΛΟΥΖΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΤΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΓΗ


Ιωάννη Μαξίμοβιτς, αγγελόμορφε, ιεραρχών θεοφόρων και διδασκάλων σοφών εκλαμψάντων άρτι σάπφειρε πολύτιμε, ως Ορθόδοξων ασκητών καλλονήν και ποταμόν αστείρευτον θαυμασίων, σε ανυμνούντες ευχάς σου θερμάς προς Κύριον αιτούμεθα.

Η πνευματική κόρη του αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς Ζηναΐδα Ζουλιέμ διηγείται γι αυτόν:


«Πολλές φορές ήθελα να τον ρωτήσω πολλά, αλλά ήταν απασχολημένος και το βράδυ που θα ήταν η κατάλληλη στιγμή

να τον ρωτήσω εγώ τα είχα ξεχάσει· και εκείνος ενώ έτρωγε την σούπα του σιγοψιθύριζε και άκουγα όλα όσα ήθελα να μάθω

από τις ερωτήσεις που σκεφτόμουν να του κάνω και ο Άγιος σαν να τις γνώριζε και μου τις απαντούσε.


Όταν αργότερα θα έφευγε για το Σαν Φρανσίσκο στεναχωριόμουν πολύ και ενώ μας μιλούσε στην Εκκλησία εγώ έκλαιγα

και τότε γυρίζει και μου λέει:

‘οι άνθρωποι που έχουν τους ίδιους στόχους και αγωνίζονται για την κατάκτηση του ιδίου πράγματος έχουν ενότητα ψυχής

και δεν αισθάνονται την απόσταση του χωρισμού, η απόσταση δεν μπορεί να γίνει εμπόδιο στην πνευματική ενότητα

των ανθρώπων σε μία ψυχή’.
Και αμέσως ηρέμησα.


Όταν προσευχόταν στην Αγία Τράπεζα το Άκτιστο Φως τον έλουζε και δεν πατούσε στην γη.

Πάντοτε ράντιζε με αγιασμό τον Ναό και το γραμματοκιβώτιο που έριχνε τα γράμματα του μόνος του αφού τα σταύρωνε πήγαινε

ξυπόλητος στο χιόνι και στην βροχή και τα έριχνε.

Όταν έφυγε στην Αμερική άλλαξαν το γραμματοκιβώτιο με άλλο καινούργιο, εγώ στεναχωρέθηκα και όταν αργότερα ήρθε πάλι

για λίγο στην Γαλλία ο Άγιος τον είδα να παίρνει τον αγιασμό και να πηγαίνει να ραντίσει το νέο γραμματοκιβώτιο χωρίς εγώ

να του έχω πει τίποτα».


Μια μέρα περνώντας από τον Ναό άκουσε κλάματα, προχώρησε μέχρι το ιερό κοιτώντας μέσα είδε τον Άγιο να είναι γονατιστός

πίσω από την Αγία Τράπεζα και να κλαίει γοερά για τα προβλήματα των άλλων.

Δεν άντεχε η ψυχή της να τον ακούει που έκλαιγε και έφυγε αθόρυβα από τον Ναό.



Από την περιοδική έκδοση, ο «Όσιος Φιλόθεος της Πάρου, Ο ασκητής και Ιεραπόστολος», τεύχος 23 Μάιος – Αύγουστος 2008 των εκδόσεων «Ορθόδοξος Κυψέλη».


pemptousia
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Wed Jul 01, 2026 5:53 pm

Image


Διάλογος ἑνός ζητιάνου καί ἑνός διάσημου θεολόγου

Ἡ ἀποδοχή μέ εὐχαριστία τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.


ΕΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΗΜΩΝ ΧΡΙΣΤῼ Τῼ ΘΕῼ

ΠΑΡΑΘΩΜΕΘΑ




«Στο βιβλίο του αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς υπάρχει ένας διάλογος ενός ζητιάνου μέ ένα διάσημο θεολόγο.

Ο θεολόγος επί οκτώ έτη ακατάπαυστα παρακαλούσε το Θεό να του φανερώσει κάποιον άνθρωπο,

που θα μπορούσε να του δείξει τον πιό σίγουρο δρόμο για τη Βασιλεία των Ουρανών.



Κάποια μέρα που έφθασε στο αποκορύφωμα της προσευχής άκουσε μιά φωνή

«Πήγαινε και στην έξοδο της Εκκλησίας θα βρεις τον άνθρωπο που ζητάς».

Πηγαίνει βιαστικά στην Εκκλησία, όπου βρίσκει ένα γέρο ζητιάνο μέ κουρελιασμένα ρούχα

και πληγωμένα γόνατα και τον χαιρετά.


- «Καλό καί ευτυχισμένο πρωινό, γέροντα».

- «Ποτέ δέν είχα κακό καί δυστυχισμένο πρωινό». (ο άλλος εν αμηχανία διορθώνει)


- «Είθε να σου στείλει ο Θεός κάθε αγαθό»!

- «Ουδέποτε μου εστάλη κάτι μη αγαθό»!


(ο θεολόγος παραξενεύεται και του λέει)

- «Τι συμβαίνει με σένα, γέροντα; Εγώ σου εύχομαι κάθε ευτυχία».

- «Μά ποτέ δέν είμαι δυστυχής. Ζω σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.

Γιά το ζυγό που μου έδωσε ο Θεός ποτέ δεν δυσανασχέτησα και είμαι πάντοτε

ευχαριστημένος».



- «Από που ήλθες εσύ, γέροντα, εδώ»;

- «Από τον Θεό».


- «Και που Τον βρήκες»;

«Εκεί που Τον άφησα στην αγαθή θέληση».



- «Ποιός είσαι, γέροντα, και σε ποιά τάξη ανήκεις»;

- «Οποιος κι αν είμαι, είμαι ικανοποιημένος μέ την κατάστασή μου, γιατί βασιλεύς είναι αυτός που κυβερνά

και διευθύνει τον εαυτό του».



Ο θεολόγος αποδέχθηκε τελικά πως ο δρόμος του ζητιάνου ήταν ο μόνος σίγουρος για τον Ουρανό, δηλ.

η τελεία παράδοση στό θέλημα του Θεού»



apantaortodoxias
XAPA
 
Posts: 24781
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

PreviousNext

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests

cron