Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Πώς περνάτε εκεί στην Κόλαση; Ρωτάει τον φίλο του αυτός, που ήταν στον Παράδεισο



" Κάποτε σ' ένα χωριό ζούσαν δυο χωριανοί, που ήταν και πολύ φίλοι.

Πάνω στην κουβέντα μια φορά, είπαν και συμφώνησαν, όταν πεθάνουν,

να προσπαθήσουν, απ' όπου κι αν βρίσκονταν, να ανταμώσουν.


Πέθαναν κάποτε ο ένας μετά τον άλλον, κι ό ένας βρέθηκε στην Κόλαση, και ό άλλος στον Παράδεισο.

Και σ' ένα Ψυχοσάββατο, έτυχε να τους κάνουν και τους δύο μνημόσυνο την ίδια μέρα.


Έχουν να πουν πως, όταν γίνονται μνημόσυνα, οι ψυχές αλαφρώνουν τόσο πολύ,

που βγαίνουν απ' όπου κι αν βρίσκονται, κι ανταμώνουν με όποιους φίλους είχαν στη ζωή.

Έτσι αντάμωσαν και οι δυό φίλοι καθώς βγήκαν ό ένας απ' τον Παράδεισο, κι ο άλλος απ' την Κόλαση.


- Πώς περνάτε εκεί στην Κόλαση; ρωτάει τον φίλο του αυτός, που ήταν στον παράδεισο.

- Πολύ άσχημα.. Ολημερίς κι ολονυχτίς τρωγόμαστε και βριζόμαστε.

- Και τί διαφορές έχετε τώρα;

- Να, ο καθένας μας πιστεύει ότι είναι καλός, και ότι όλοι οι άλλοι είναι κακοί.


- Και ο Θεός ποιά θέση παίρνει; ξαναρωτάει ο πρώτος.

- Ο Θεός μας συγχωρεί όλους, και λέει πως είμαστε καλοί,

ανοίγει μάλιστα και την πόρτα της Κόλασης, για να βγούμε έξω...


- Κι εσείς τί κάνετε; ρωτάει με πολλή απορία ο πρώτος.

- Εμείς βαστάμε την πόρτα, να μη βγει κανένας έξω,

γιατί δεν αντέχουμε την κοροϊδία να γλιτώνουν οι κακοί την Κόλαση..


- Κοίταξε φίλε μου πόσο μοιάζουμε με σας ... λέει τότε ο πρώτος.

Μόνο που εμείς πιστεύουμε ο καθένας μας ότι ο ίδιος είναι κακός και ότι όλοι οι άλλοι είναι καλοί..

Κι ο Θεός μας λέει το ίδιο, όπως και σε σας: πως όλοι είμαστε καλοί! και χαιρόμαστε όλοι...


- Και με την πόρτα τί κάνετε; ξαναρωτάει ο δέυτερος.

- Εμείς βαστάμε την πόρτα ανοιχτή, για να μπαίνουν οι φουκαράδες, που βασανίστηκαν στον απάνω κόσμο.

- Κι άν μπει και κανένας κακός;... ρωτάει ο δεύτερος.

- Έ, και τί μας νοιάζει;! Μήπως κι εμείς δεν είμαστε κακοί; απαντάει ο πρώτος.


- Κοίταξε φίλε μου, λέει τότε αναστενάζοντας ο δεύτερος, πόσο χαζός ήμουνα.

Δεν μου κοψε καθόλου να έρθω κι εγώ στον παράδεισο!... Και πώς βρέθηκα στην Κόλαση δεν το κατάλαβα..

- Δεν το κατάλαβες, του λέει τότε ο πρώτος, γιατί δεν υπάρχει καμία Κόλαση..

Έτσι λένε τον τόπο σας, για να του δώσουν ένα όνομα..

- Και τότε τί είναι;;!


- Είναι ο μαζωμός αυτών, που δεν πιστέυουν στο Θεό.

Κι επειδή έχετε κακία ο ένας στον άλλον, γι' αυτό κάνετε τον τόπο σας Κόλαση...

Και μ' αυτά, τελείωσε το Ψυχοσάββατο, και γύρισαν οι δυο φίλοι ο καθένας στον τόπο του..."



(απ' το βιβλίο του Κωσταντίνου Γανωτή: "Αποκλειστικά για Γονείς", Εκδ. Αρχονταρίκι)


yiorgosthalassis

[XAPA]

ΜΗ ΦΟΒΟΥ – 365 φορές αναφέρεται στην Αγία Γραφή… Μία για κάθε μέρα


Εάν μετρήσουμε μέσα στην Αγία Γραφή ποια εντολή συναντάμε γραμμένη πιο πολλές φορές από τις άλλες

θα μας αλλάξει τον τρόπο ζωής και σκέψη.


Δεν είναι ούτε το »μη κλέψεις» ούτε το »μη σκοτώσεις» ,

είναι το ΜΗ ΦΟΒΟΥ- ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ και ξέρετε πόσες δεις είναι γραμμένη;

365 φορές…

Μια για κάθε μέρα


Εκείνος μας λέει συνεχώς:

Αφού παιδί μου με θεωρείς Πατέρα και Δημιουργό θέλω να επενδύεις μόνο στη δίκη μου παρουσία στη ζωή σου,

στην παντοδύναμη μου ασφάλεια και σιγουριά.

Εσύ μόνο τις εντολές μου θα ακολουθείς και θα πράττεις το ανθρωπίνως δυνατό κάθε μέρα

χωρίς ανασφάλεια και άγχος,

το αύριο άστο σε μένα.



πηγή: romioitispolis.gr

[XAPA]

Μη φοβάσαι ...

[XAPA]

Ο Χριστός μας αφήνει να γευθούμε για λίγο το Φως,

ώστε να μπορέσουμε να κατεβούμε ξανά μέσα στο σκοτάδι χωρίς να απελπιστούμε.


«Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι».

- Είναι ωραία εδώ, λέει ο Πέτρος.

- Ας μείνουμε.

- Ας στήσουμε σκηνές.

- Ας κρατήσουμε τη στιγμή για πάντα.


Ποιος θα ήθελε να φύγει από έναν τόπο όπου

δεν υπάρχει φόβος, αγωνία και πόνος;


Ποιος δεν θα ήθελε μια πίστη που να του προσφέρει

- μόνο γαλήνη,

- ασφάλεια και

- παρηγοριά;


Όμως ο Χριστός δεν τους αφήνει να μείνουν στο βουνό, στο όρος Θαβώρ όπου έχει μεταμορφωθεί και έχει φανερώσει

την θεία φύση και δόξα Του.

Τους κατεβάζει πάλι κάτω.


Εκεί όπου τους περιμένει ο πόνος του ανθρώπου.

Η αρρώστια, η απόγνωση, η αποτυχία, ο φόβος και ο θάνατος.

Γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος της πνευματικής ζωής δεν είναι μόνο η αμαρτία

αλλά η φυγή.


Να χρησιμοποιήσεις τον Θεό για να μην αντικρίσεις τη ζωή.

Να κάνεις την προσευχή καταφύγιο από τον άνθρωπο.

Να θέλεις το Φως, αλλά όχι τις πληγές που περιμένουν να φωτιστούν.


Ο Χριστός δεν μας ανεβάζει στο Θαβώρ για να εγκατασταθούμε εκεί μόνιμα.

Μας αφήνει να γευθούμε για λίγο το Φως,

ώστε να μπορέσουμε να κατεβούμε ξανά μέσα στο σκοτάδι χωρίς να απελπιστούμε.


Η αληθινή πνευματικότητα δεν είναι απλά να αισθάνεσαι όμορφα κοντά στον Θεό.

Είναι να επιστρέφεις πάντα στον πονεμένο άνθρωπο.


- Να σκύβεις πάνω στα βάσανα του.

- Να μπαίνεις στη νύχτα του.

- Να στέκεσαι δίπλα του, όταν όλοι οι άλλοι έχουν φύγει.

- Γιατί το Φως του Θεού δεν μας δόθηκε για να ξεχάσουμε τον κόσμο

αλλά να τον μεταμορφώσουμε.


-π. Λίβυος-

proskynitis

[XAPA]

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ, ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ,

ΠΑΡΑΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΕΥΣΠΛΑΓΧΝΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ, ΔΙΑ ΤΑΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΜΑΣ.


Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ - (Ἀπὸ τὶς “Διδαχές” του)



Νὰ ἔχετε εὐλάβειαν εἰς ὅλους τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας,

καὶ περισσότερον εἰς τὴν Δέσποιναν Μαρίαν,

διότι ὅλοι οἱ Ἅγιοι εἶναι δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ,


ἡ δὲ Θεοτόκος εἶναι Βασίλισσα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς,

ἥτις παρακαλεῖ τὸν εὔσπλαγχνον Χριστὸν διὰ τὰς ἁμαρτίας μας.

Διὰ τοῦτο πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ τιμῶμεν τὴν Δέσποινάν μας,

μὲ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνας.


Ἕνας ἄνθρωπος ὀνομαζόμενος Ἰωάννης ἐνικήθη καὶ ἔγινε κλέπτης, ἔγινε καὶ καπετάνιος εἰς 100 κλέπτας·

ἀλλὰ εἶχε πολλὴν εὐλάβειαν εἰς τήν Θεοτόκον καὶ κάθε πρωΐ καὶ ἑσπέρας

ἔλεγε τοὺς Χαιρετισμοὺς τῆς Παναγίας.


Θέλων ὁ πανάγαθος Θεὸς νὰ τὸν σώσῃ διὰ τὴν εὐλάβειαν ὁποὺ εἶχεν εἰς τὴν Θεοτόκον,

ἔστειλεν ἕνα ἅγιον ἀσκητήν, τὸν ὁποῖον ἅμα εἶδον οἱ κλέπται τὸν ἔπιασαν.


Τοὺς λέγει ὁ ἀσκητής:

Σᾶς παρακαλῶ, νὰ μὲ ὑπάγετε εἰς τὸν καπετάνιον σας,

διότι ἔχω νὰ σᾶς εἰπῶ λόγον διὰ τὸ καλόν σας.


Τὸν ὑπῆγαν εἰς τὸν καπετάνιον καὶ τοῦ λέγει:

Κράξε μου ὅλα τὰ παλληκάρια νὰ ἔλθουν νὰ σᾶς εἰπῶ ἕνα λόγον.


Τοὺς κράζει ὁ καπετάνιος καὶ ἦλθαν.

Λέγει ὁ ἀσκητής: Δὲν ἔχεις ἄλλον;

Ἔχω, λέγει, ἕνα μάγειρον.


Λέγει του ὁ ἀσκητής:

Κράξε τον νὰ ἔλθη.


Καὶ ἅμα ἦλθε, δὲν ἠδύνατο νὰ ἰδῆ τὸν ἀσκητὴν ὁ μάγειρος,

ἀλλ᾿ ἐγύριζε τὸ πρόσωπόν του εἰς ἄλλο μέρος.


Τότε λέγει ὁ ἀσκητὴς εἰς τὸν μάγειρον:

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σὲ προστάζω νὰ μὲ εἰπῆς ποῖος εἶσαι

καὶ τὶς σὲ ἔστειλε καὶ τί κάμνεις ἐδῶ ποὺ κάθεσαι;


Ἀπεκρίθη ὁ μάγειρος καὶ λέγει:

Ἐγὼ εἶμαι ψεύστης καὶ πάντοτε τὸ ψεῦδος λαλῶ·

ἀλλὰ τώρα, ἐπειδὴ μὲ ἔδεσες μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ,

δὲν ἠμπορῶ παρὰ νὰ εἰπῶ τὴν ἀλήθειαν.


Ἐγὼ λοιπὸν εἶμαι διάβολος,

καὶ μὲ ἔστειλεν ὁ μεγαλύτερός μου, νὰ δουλεύω τοῦτον τὸν καπετάνιον

καὶ νὰ τὸν φυλάγω νὰ τὸν εὕρω καμμίαν ἡμέραν,

ὁποὺ νὰ μὴ διαβάζη τοὺς Χαιρετισμοὺς τῆς Παναγίας,

νὰ τὸν βάλω εἰς τὴν κόλασιν.


Καὶ ἔχω τώρα 14 χρόνους ὁποὺ τὸν φυλάγω,

καὶ δὲν εὗρον καμμίαν ἡμέραν ὁποὺ νὰ μὴ διαβάζη τὸ «Ἄγγελος πρωτοστάτης».


Τότε λέγει ὁ ἀσκητής:

Σὲ προστάζω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος νὰ γίνης ἄφαντος καὶ πλέον νὰ μὴ πειράξης τοὺς χριστιανούς.

Καὶ εὐθὺς ἔγινεν ἄφαντος ὁ διάβολος ὡσὰν καπνός.


Τότε ἐδίδαξεν ὁ ἀσκητὴς τοὺς κλέπτας

- καὶ ἄλλοι ἔγιναν καλόγηροι

- καὶ ἄλλοι ὑπανδρεύθηκαν καὶ ἔκαμαν καλὰ ἔργα καὶ ἐσώθησαν.


Διὰ τοῦτο σᾶς συμβουλεύω ὅλους, ἄνδρες καὶ γυναῖκες,

νὰ μάθετε τὸ «Ἄγγελος πρωτοστάτης»,

νὰ τὸ λέγετε εἰς τὴν προσευχήν σας.


christianvivliografia