Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 21, 2026 1:48 pm

Image


Από τη στιγμή που γεννήθηκες, έκανες κάτι να δοξαστεί το όνομα του Θεού;


π.Σάββας Αχιλλέως


Αδελφέ μου, ήθελα να σε ρωτήσω:

Από την ημέρα που γεννήθηκες ως αυτή τη στιγμή που ακούς αυτά τα λόγια,


έχεις κάνει κάτι να δοξαστεί ο Θεός;

Ή έκανες κάτι, να δοξαστείς εσύ ο ίδιος;



Λέει ο Κύριος:

τους δοξάζοντάς με αντιδοξάσω (Α’ Βασ. 2,30).

Θα δοξάσω εκείνους που με δοξάζουν.



Δηλ. εκείνοι που εργάζονται να δοξαστεί το όνομά Μου,

εν τη γενεά ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ.



Από τη στιγμή που γεννήθηκες,

έκανες κάτι να δοξαστεί το όνομα του Θεού;


Αν δεν το έκανες, κάνε το από σήμερα αδελφέ μου,

για να σε δοξάσει και σένα ο Θεός και εμέ,


όταν θα μας δικάσει και θα μας στήσει εκ δεξιών Του και θα μας πει:

«ευ δούλε αγαθέ είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου».



Είναι μεγάλο πράγμα αδελφοί μου να εργαζόμεθα προς δόξαν Θεού.

Όχι προς δόξαν δική μας.


Όλοι οι άνθρωποι σήμερα εργάζονται, για να δοξαστούν οι ίδιοι.

Ο ένας παρουσιάζει τα πτυχία του...


Ο άλλος παρουσιάζει τας θέσεις του...

Ο άλλος παρουσιάζει τα κατορθώματά του...


Ο άλλος παρουσιάζει τα πλούτη του...

Ο άλλος παρουσιάζει την εξυπνάδα του...


Ο άλλος παρουσιάζει τη δύναμή του...

Ο άλλος παρουσιάζει την ομορφιά του... κ.ο.κ.


Δεν παρουσιάζουμε τίποτε να δοξαστεί ο Θεός,

να δοξαστούμε εμείς, το εγώ, ο άνθρωπος ο αμαρτωλός.



Το σκουλήκι, το μυρμήγκι, θέλει να υψώνει τη κεφαλήν του πάνω από τον Θεόν...


π.Σάββας Αχιλλέως

proskynitis.
XAPA
 
Posts: 25207
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 21, 2026 2:08 pm

Image

ΈΝΑΣ ΆΓΙΟΣ ΠΟΥ “ΚΟΙΜΟΤΑΝ” ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 500 ΕΤΗ ΚΑΙ ΑΙΦΝΗΣ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ

ΚΑΙ ΤΡΙΓΥΡΝΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ, ΣΑΝ ΝΑ ΜΗ ΠΕΘΑΝΕ ΠΟΤΕ…



“Η γερόντισσα Μακαρία Δεσύπρη (+1999) είναι μια οσιακή μορφή της Ορθοδοξίας με παγκόσμια ήδη ακτινοβολία.

Είναι εκείνη η μοναχή που το 1950 με θαυμαστό τρόπο της απεκαλύφθη το μαρτυρικό σκήνωμα του ιερομόναχου Εφραίμ,


που υπέστη 8μηνο βασανιστήριο από τους Τούρκους και εξέπνευσε, στη μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου,

του όρους των Αμώμων Αττικής (σημερινή Νέα Μάκρη) στα 1426.


Διαβάζοντας ο γράφων πρόσφατα το βιβλίο για τη ζωή της (έκδοση της Ι. Μονής) στάθηκε σε ένα θαυμαστό περιστατικό.

Ενόσω η γερόντισσα συναρμολογούσε τα μαρτυρικά οστά του μεγαλομάρτυρος Εφραίμ, κατά τη δική της μαρτυρία

και άλλων παρισταμένων, εξήρχετο αίμα από τα οστά του Αγίου!



Ένα λείψανο που ήταν θαμμένο και άγνωστο στα αττικά χώματα για πάνω από μισή χιλιετία, είναι ολοζώντανο!

Και μάλιστα αναβλύζει και σταγόνες του αγιασμένου αίματός του, το οποίο χύθηκε για τον Χριστό δια χειρών απίστων

και βλασφήμων Αγαρηνών.



Η αναφορά μου στο συγκεκριμένο θαύμα δεν έγινε τυχαία.

Θυμήθηκα τα χρόνια του κορωνοϊού, τότε που υπήρχε έντονη βλασφημία κατά της Θείας Κοινωνίας από πιστούς χριστιανούς

και από απίστους.


Οι δεύτεροι διότι τη θεωρούσαν πηγή μετάδοσης ασθενειών, και οι πρώτοι επειδή αμφισβητούσαν το γεγονός,

πως είναι όντως, το σώμα και αίμα του Χριστού.



Η πλάνη αυτή φυσικά δεν ανήκει μόνο στα χρόνια της πανδημίας, αλλά φαίνεται να είναι διαχρονική μάστιγα, στις συνειδήσεις ακόμη

και ευλαβών χριστιανών, ακόμη και ιερωμένων.


Σκεπτόμενος λοιπόν τη θαυμαστή αιμοβλυσία των οστών του μεγαλομάρτυρος Εφραίμ της Νέας Μάκρης…

αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι για τον παντοδύναμο Θεό μας, να μεταβάλλει το κρασί και το ψωμί,


στο ίδιο Του το Σώμα και Αίμα, τη στιγμή που από ξερή και νενεκρωμένη ύλη, όπως είναι τα ανθρώπινα οστά,

μπορεί να αναπαράξει το αίμα του ιδίου σώματος, εν προκειμένω του οσιομάρτυρος Εφραίμ!



Τίς Θεός μέγας ως ο Θεός ημών!!!


Πριν κλείσω το παρόν, θα ήθελα να αναφερθώ στη θαυμαστή γεύση της αθανασίας που αφήνει η αγία Ορθοδοξία μας,

κραυγάζοντας τοιουτοτρόπως περί της μοναδικότητας και αληθείας της.


Διαβάζοντας τη θαυμαστή ανεύρεση των λειψάνων και την καθημερινή θαυματουργική επέμβαση του Αγίου και της οσίας Μακαρίας

στις ζωές των ανθρώπων, χάνεις κυριολεκτικά τον προσανατολισμό των σωματικών και πνευματικών σου αισθήσεων ανάμεσα

στο τώρα και στο επέκεινα, στο νυν και στην αιωνιότητα.


Ένας Άγιος που “κοιμόταν” για πάνω από 500 έτη και αίφνης αυτοαποκαλύπτεται και τριγυρνά ανάμεσά μας

σαν να μη πέθανε ποτέ.

Άραγε όμως θα μπορούσε να είναι ποτέ νεκρός κάποιος,

που είναι ενωμένος με την όντως ζωή, τον Χριστό;
(Ιω. 11:25-26)




Κ. Ν. Λάρισα, 5/7/2024 (Του Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου).


amfoterodexios
XAPA
 
Posts: 25207
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 21, 2026 2:18 pm

Image


«Σε τρεις περιπτώσεις οι άγγελοι θυμιάζουν και μυρώνουν τους εκλεκτούς του Θεού..»


~ Κάποιο πρωινό, ο Όσιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός (9ος – 10ος αι.), καθισμένος σε μια γωνιά,

άκουγε το πνευματικό του παιδί τον Επιφάνιο, που διάβαζε έναν λόγο του Μεγάλου Βασιλείου.


Όσην ώρα διαρκούσε η ανάγνωση, ξεχυνόταν μια ευωδία σαν από πολύτιμα αρώματα.

Όταν τέλειωσε η ανάγνωση, χάθηκε και η ευωδία. Έκπληκτος ο Επιφάνιος στράφηκε προς τον όσιο:


-Εξήγησέ μου σε παρακαλώ, τι ευωδία ήταν αυτή;

Κι ο όσιος, επειδή είχε δει αυτόν που σκορπούσε την ευωδία, αποκρίθηκε:


-Άγγελοι Κυρίου είχαν συγκεντρωθεί εδώ, παιδί μου.


Ένας μάλιστα θέλοντας να τιμήσει τα λόγια του Αγίου Πνεύματος, θυμίαζε γύρω μας χαρούμενος.

Η έκπληξη και η απορία του Επιφάνιου κορυφώθηκαν. Ο όσιος λοιπόν, συνέχισε πιο αναλυτικά:


-Σε τρεις περιπτώσεις οι άγγελοι θυμιάζουν και μυρώνουν τους εκλεκτούς του Θεού.


Πρώτον, όταν διαβάζουν τα ιερά βιβλία, οπότε τους κυκλώνουν για να ακούσουν και αυτοί.


Δεύτερον, όταν προσεύχονται και συνομιλούν με τον Θεό, οπότε συμπροσεύχονται και εκείνοι με πόθο.


Τρίτον
, όταν υπομένουν για την αγάπη του Θεού κόπο, πόνο και τιμωρίες, οπότε τους μυρώνουν

και τους παρακινούν στον αγώνα της ευσέβειας.



Για την τελευταία περίπτωση θα σου πω την ακόλουθη ιστορία:

» Κάποτε ο παραβάτης Ιουλιανός, ξεκινώντας να πολεμήσει τους Πέρσες, κατέβηκε στη Δάφνη (προάστιο της Αντιόχειας)

για να θυσιάσει στο θεό Απόλλωνα. Ήθελε να πάρει χρησμό για την έκβαση του πολέμου.


Ο δαίμονας όμως, που κατοικούσε στο άγαλμα, δεν μπορούσε να δώσει χρησμό,

γιατί βρίσκονταν εκεί τα λείψανα του αγίου ιερομάρτυρος Βαβύλα και των τριών νηπίων.


» Ο παραβάτης διέταξε τους Αντιοχείς να τα μετακομίσουν άφοβα.

Τότε εκείνοι σήκωσαν τη σορό των αγίων και βάδιζαν ψάλλοντας:


«Αισχυνθήτωσαν πάντες οι προσκυνούντες τοις γλυπτοίς, οι εγκαυχώμενοι εν τοις ειδώλοις αυτών».

» Όταν τ’ άκουσε αυτά ο βασιλιάς, διέταξε οργισμένος να συλλάβουν όσους ακολουθούσαν τη λιτανεία.


Ανάμεσά τους συνέλαβαν και έναν έφηβο 15 χρονών, που λεγόταν Θεόδωρος.

Τον παρουσίασαν στον βασιλιά, κι εκείνος πρόσταξε να τον κρεμάσουν σ’ ένα ξύλο και να του ξεσχίζουν τις σάρκες.

Έτσι κρεμασμένος υπέφερε πολλά βασανιστήρια. Όταν βράδιασε τον κατέβασαν και τον έριξαν στη φυλακή.



» Έμεινε εκεί μερικές μέρες, μέχρι που έλαβαν την είδηση πως ο βασιλιάς σκοτώθηκε στον πόλεμο.

Τότε ελευθερώθηκε ο Θεόδωρος και γύρισε στο σπίτι του.


«Αγαπημένε μας Θεόδωρε», τον ρωτούσαν εκεί συγγενείς και φίλοι,

«τι ένιωθες όταν σε ξέσχιζαν κρεμασμένο στο ξύλο»;



» Εκείνος τους αποκρίθηκε: «Στην αρχή υπέφερα με δυσκολία τον πόνο.

Ύστερα όμως παρουσιάστηκαν μπροστά μου τέσσερις νέοι με όμορφα πρόσωπα και κατάλευκες στολές.

Ο ένας κρατούσε μια λεκάνη αστραφτερή. Ο άλλος χρυσό μυροδοχείο με μύρο σαν ροδέλαιο.


Οι άλλοι δύο κρατούσαν λευκά σεντόνια διπλωμένα στα τέσσερα. Ο ένας άδειασε το μύρο στη λεκάνη και,

καθώς εκείνο εξατμιζόταν, ένιωθα σε κάθε εισπνοή να σκορπίζεται η ευωδία του σε όλα μου τα μέλη


και να εξουδετερώνει τους φρικτούς πόνους. Ύστερα, ο ένας έβρεχε το πανί στη λεκάνη

και το έβαζε στο πρόσωπό μου πολλή ώρα, ώστε με την ηδονή εκείνη να ξεχνάω τους πόνους.


Όταν το έπαιρνε ο πρώτος, ήταν ο άλλος έτοιμος και έβαζε το δικό του.

Αυτό συνεχιζόταν μέχρι που με κατέβασαν οι δήμιοι από το ξύλο.


Τότε όμως έφυγαν οι άγγελοι από κοντά μου και λυπήθηκα, γιατί στερήθηκα εκείνη τη γλυκύτατη ηδονή.

Ήθελα να βασανιζόμουν ακόμη..»



από το βιβλίο: «Εμφανίσεις και Θαύματα των αγγέλων» – Ιερά Μονή Παρακλήτου (Ωρωπός Αττικής 2004)



simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 25207
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 21, 2026 2:28 pm

Image


Παρατείνεται και σήμερα η ζωή μας. Κάτι να κερδίσουμε πριν σχολάσει το πανηγύρι...


Είδαμε και σήμερα τον ήλιο.

Είμαστε και σήμερα στη ζωή. Δόξα Σοι ο Θεός!


Σηκωθήκαμε από τον ύπνο, έχουμε τον αέρα, τον ήλιο, τ' αγαθά του Θεού!

Παρατείνεται και σήμερα η ζωή μας.


Κάτι να κερδίσουμε πριν σχολάσει το πανηγύρι, κάτι να ψωνίσουμε,

κάτι να προσθέσουμε στον πλούτο της ψυχής μας.


Και τί άλλο; Τη Βασιλεία του Θεού που βιάζεται.

Όλα τ' άλλα θα λογιστούν φθαρτά και πρόσκαιρα.



Όσιος Παναής της Λύσης (♰ 30 Δεκεμβρίου 1989)


proskynitis
XAPA
 
Posts: 25207
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Aug 21, 2026 2:39 pm

Image


Η Σιωπή μέσα μας.


Ακολουθεί απόσπασμα απο το εξαιρετικό βιβλίο του Ηλία Λιαμή :''Ψίθυροι των αγγέλων''


......Εύκολα γίνεται πικρή η ματιά σου, μπροστά στην αδυναμία των ανθρώπων.

Το μυαλό σου σκορπίζεται εύκολα στην παρατήρηση των άλλων.



Συμμάζεψε όσο μπορείς το βλέμμα σου, περιόρισε όσο μπορείς τη διάσπαση του νου σου.

Δεν έχει καλό τέλος αυτός ο δρόμος.


Θα συνηθίσεις να διακρίνεις αμέσως τα λάθη των άλλων, αλλά θα το πληρώσεις με μεγάλη μοναξιά.

Συνάμα, λίγο λίγο, θα χάνεις την παιδική σου ματιά, μέχρις ότου να ξεχάσεις εντελώς,


πως όλοι λαχταράμε το καλύτερο και προδινόμαστε από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Όσο αυτό το ξεχνάς, τόσο και πιο άτεγκτος θα γίνεσαι για τους γύρω σου.


Θα βροντοφωνάζεις πάντα το σωστό ,

αλλά θα βλέπεις έκπληκτος πως οι άνθρωποι θα φεύγουν από κοντά σου.


Είναι, γιατί τους δίνεις άτεγκτη δικαιοσύνη κι αυτοί λαχταράνε τη συγνώμη.

Φωνάζεις πολύ κι αυτοί λαχταράνε λίγη σιωπή..........



........Να παλέψεις για τη σιωπή του νου σου. Μην τον αφήσεις στη διάλυσή του.

Αν δεν προσέξεις, θα τρέχει από δω κι από κει, χωρίς σκοπό, χωρίς νόημα.


Θα παρατηρείς τα πάντα, θα κρίνεις τα πάντα, θα νομίζεις πως φτιάχνεις τον κόσμο και την ίδια ώρα

θα γεμίζεις, ανεπαίσθητα, περιφρόνηση για τον κόσμο.


Χωρίς να το καταλάβεις, θα μάθεις ν'ανεβάζεις τον εαυτό σου σ'ένα θρόνο ψηλό κι απο κει να μετράς τους πάντες

και τα πάντα με το δικό σου μέτρο. Και θα μάθεις να μιλάς, να μιλάς πολύ!



Η σιωπή όμως...η σιωπή! Θα αφήσει στην καρδιά σου χώρο ν'ακουστεί η φωνή του Θεού.

Η σιωπή θα σε απαλλάξει από το φτωχό σου μέτρο και θα σε μάθει να μετράς τον εαυτό σου και τον κόσμο

με το δικό Του μέτρο.


Θα μείνεις τότε άφωνος από τα κρίματά σου. Και δυό φορές θα μείνεις άφωνος από την υπομονή του Θεού.

Πού να βρείς μετά διάθεση και θάρρος ν'ασχοληθείς με τα κρίματα των άλλων!



Γι'αυτό σου λέω, η σιωπή θα γεμίσει τη ματιά σου κατανόηση και οικτιρμό για τον εαυτό σου και τον κόσμο.

Θα κερδίσεις όμως και κάτι, ακόμα πιο πολύτιμο:


Ξέροντας ποιος είσαι και ποια είναι τα όρια σου,

θα σου είναι αδιάφορη η γνώμη των άλλων για σένα.


Θα γίνεις άτρωτος στην κατάκριση, ακόμη και στην συκοφαντία..........




vimaorthodoxias
XAPA
 
Posts: 25207
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Previous

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 12 guests