Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Πέντε από τους καλύτερους «γιατρούς» στον κόσμο


Ο Charlie Chaplin έζησε μέχρι τα 88 του χρόνια.

Άφησε τέσσερα γνωμικά για τη ζωή:


1) Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα σε αυτόν τον κόσμο, ούτε καν τα προβλήματα μας.

2) Μου αρέσει να περπατώ στη βροχή γιατί κανείς δεν μπορεί να δει τα δάκρυα μου.

3) Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάμε.

4) Πέντε από τους καλύτερους γιατρούς στον κόσμο:

- Ήλιος

- Χρόνος ξεκούρασης

- Άσκηση

- Αυτοεκτίμηση

- Φίλοι


Κράτα το για μια ζωή και απόλαυσε .

Αν δεις το φεγγάρι, θα δεις την ομορφιά του Θεού .

Αν δεις τον ήλιο, θα δεις τη δύναμη του Θεού.

Αν δείτε έναν καθρέφτη, θα δείτε την καλύτερη δημιουργία του Θεού.


Είμαστε όλοι τουρίστες .

Η ζωή είναι απλά ένα ταξίδι!

«Ζήσε λοιπόν το σήμερα, αύριο βλέπουμε»!!!




leimwnas.blogspot

[XAPA]

Τῇ Κ´ (20ῃ) τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου ἀνάμνησις τῆς ἀνακομιδῆς (1581) τοῦ ἁγίου λειψάνου τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν

Γερασίμου τοῦ νέου ἀσκητοῦ, οὗ τὸ σεπτὸν καὶ ἅγιον λείψανον σῴζεται ἄφθορον ἐν Κεφαλληνίᾳ,

τοῦ ἐκ Τρικάλων τῆς Πελοποννήσου (1579).



Ο Άγιος Πορφύριος συνομιλεί με τον Άγιο Γεράσιμο


Την ημέρα της εορτής του αγίου Γερασίμου ο Παππούλης ευρίσκετο κλινήρης, λόγω των πολλών ασθενειών του.

Ξαφνικά παρουσιάζεται ενώπιόν του, ολόσωμος, ο Άγιος Γεράσιμος!


Οπότε, ο πατήρ Πορφύριος, που προηγουμένως δεν ήταν σε θέση να γυρίσει από το άλλο πλευρό,

εξαιτίας των ισχυρών πόνων και της τρομερής σωματικής του αδυναμίας, εκτινάσσεται επάνω με τέτοια ευλυγισία και δύναμη,


που θα την ζήλευε και ο καλύτερος παγκόσμιος πρωταθλητής, και με ιδιαίτερο σεβασμό, άρχισε να υποκλίνεται,

να σταυροκοπιέται, να προσκυνά και να συνομιλεί, τετ-α-τέτ, με τον αγαπημένο του Άγιο Γεράσιμο, για πολλή ώρα.


Μια από τις γυναίκες, η οποία την ώρα εκείνη εκτελούσε την εθελοντική της «βάρδια», προς εξυπηρέτηση του Παππούλη,

παρακολουθούσε άναυδη και σιωπηλή από απόσταση ολίγων μέτρων, όλα τα διαδραματισθέντα, χωρίς να μπορεί να δώσει

καμμία εξήγηση!


Γιατί έβλεπε τον Παππούλη να προβαίνει σε όλες τις προηγούμενες ενέργειες,

αλλά δεν έβλεπε τον αποδέκτη των ενεργειών αυτών!


Και έβλεπε και άκουγε τον Παππούλη, αλλά ούτε έβλεπε, ούτε άκουγε τον συνομιλητή του,

που δεν ήταν άλλος από τον Άγιο Γεράσιμο, και κυριολεκτικά, είχε σαστίσει!


Όταν, ο πατήρ Πορφύριος, τελείωσε την… συνομιλία με τον θαυματουργό και προστάτη του άγιο Γεράσιμο, εφανέρωσε

και διηγήθηκε τα πάντα στην έκπληκτη γυναίκα και της έδωσε εντολή να μην αποκαλύψει τίποτε απ’ όσα είδε και άκουσε,

πριν αυτός κοιμηθεί τον ύπνον του Δικαίου!


Από το βιβλίο: «Ανθολόγιον Θαυμάτων», Έκδοσις Ιερού γυναικείου Ησυχαστηρίου ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ


*********





Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης–

Μαρτυρία π. Δανιήλ Γούβαλη


Μια φορά πήγα στο κελί του. Ήταν 19 Οκτωβρίου, αργά το απόγευμα.

Τον διέκοψα χωρίς να το θέλω, γιατί «βρισκόταν» εκείνη την ώρα στην Κεφαλονιά, όπου τελούνταν ο πανηγυρικός Εσπερινός,

στον Άγιο Γεράσιμο.


Έβλεπε, όπως μου είπε, τους ιερείς τους επισκόπους, κόσμο αναρίθμητο και άκουγε τις ψαλμωδίες.

Μου περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια τι γινόταν εκείνη την ώρα στον Άγιο Γεράσιμο της Κεφαλονιάς.


Μια άλλη φορά τηλεφώνησε στις Βρυξέλλες, όπου υπηρετούσε στο εκεί πολεμικό ναυτικό, σ’ ένα υποβρύχιο του ΝΑΤΟ,

ένα πνευματικό του τέκνο.


Και του είπε ότι στο σημείο όπου κυκλοφορούσαν με το υποβρύχιο, κάτω από τη θάλασσα,

βρισκόταν ένας ύφαλος και ότι έπρεπε να προσέξουν.


Έλεγξε πράγματι αυτός ο αξιωματικός στο σημείο που του είχε υποδείξει ο γέροντας, εντόπισε τον ύφαλο,

και έδωσε οδηγίες να μην ξαναπεράσουν από εκεί.



(από τον αρχιμανδρίτη Δανιήλ Γούβαλη, Αποσπάσματα από το βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη :
«Ο ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ. Μαρτυρίες και εμπειρίες».)



iconandlight

[XAPA]

"Ανάλογα την ταραχή και ο εγωισμός.."


Ο τα­πει­νός άν­θρω­πος δέ­χε­ται την πα­ρα­τή­ρη­ση με χαρά,

και δεν νιώ­θει καμ­μία τα­ρα­χή, όπως νιώ­θουν οι εγωι­στές.


Νιώ­θει την πα­ρα­τή­ρη­ση ως ένα φάρ­μα­κο,

για να δια­γνώ­σει κατά πόσο έχει εγωι­σμό ή όχι.


Ανά­λο­γα με το βαθ­μό τα­ρα­χής που νιώ­θει ένας άν­θρω­πος από μια πα­ρα­τή­ρη­ση που του κά­νουν,

εί­ναι και το μέ­γε­θος του εγωι­σμού του.



Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας.


proskynitis

[XAPA]

Ο ΣΟΦΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ

Του Αγίου Κοσμά Αιτωλού


Ένας άρχοντας πλούσιος εθησαύριζε κατά πολλά, ποτέ δεν ήθελε μήτε να εξομολογηθεί μήτε ελεημοσύνη να κάμει.

Είχεν ένα υιόν έως δέκα χρονών.

Ήλθε καιρός και αρρώστησε ο άρχοντας εκείνος.


Του έλεγον οι ιδικοί του να εξομολογηθεί, να κάμη δια την ψυχήν του τίποτε, αυτός τους έλεγεν:

Άς είναι καλά το παιδί μου, εκείνο έχει να κάμη δια την ψυχήν μου.


Όλος με τον διάβολον ήτο, και η γνώμη του δεν ήλλαζεν.

Εις τον τόπον εκείνον ήτο ένας πνευματικός ενάρετος.


Πηγαίνει και ξυρίζει τα γένεια του, ενδύεται φορέματα κοσμικά και πηγαίνει εις το σπίτι του πλουσίου.

Κτυπά εις την πόρταν, βγαίνουν και τον ερωτούν τι γυρεύει.


Απεκρίθη πως είναι ξένος άνθρωπος και έτυχα εδώ, λέγει, εις την χώραν σας, έμαθα πως είναι ο άρχοντας της χώρας

άρρωστος και ήλθα να τον ιδώ και εγώ, επειδή είμαι ιατρός.


Ευθύς τον εδέχθησαν. Ήσαν όλοι οι συγγενείς του γύρω του και τον επαράστεκαν.

Τους λέγει: Πως είναι ο άρρωστος;

Απεκρίθη ο άρρωστος και του λέγει: Αχαμνά είμαι, αφέντη.


Λέγει ο ιατρός: Τι σου λέγουν οι ιατροί της χώρας σας;

Λέγει ο άρρωστος: Με λέγουν πως είμαι αχαμνά δια τον θάνατον.


Τον πιάνει από το χέρι και του λέγει ο πνευματικός ιατρός: Και εγώ το λέγω ότι πεθαίνεις.

Μα ανίσως και ευρίσκετο ένα ιατρικόν οπού γνωρίζω, δεν απέθνησκες.

Του λέγει: Τι ιατρικόν είναι εκείνο οπού χρειάζεται να εύρωμεν;


Καμώνεται πως δεν ηξεύρει και ερωτά: Έχει κανένα παιδί; Του είπαν πως μόνον ένα έχει.

Του λέγει ο πνευματικός: Να μη λυπάσαι, το ιατρικόν σου ευρέθη. Εγώ σου υπόσχομαι πώς δεν αποθνήσκεις.


Γυρεύει να του δώσουν ένα φλυτζάνι νερό και αλεύρι.

Τα ανακατώνει και καμώνεται πώς και κάτι άλλο ιατρικόν βάνει μέσα και λέγει:


Τώρα το ιατρικόν είναι έτοιμον, μόνον χρειάζεται να έλθη το παιδί σου εδώ, να του σπάσω το δάκτυλόν του

το μικρόν με το βελόνι, να στάξει τρεις σταλαγματιές αίμα, να σου το δώσω να το πίης και ευθύς να γίνης καλά.


Το παιδί έπαιζε με τα άλλα παιδία. Στέλλουν ευθύς και του λέγουν:

Έλα, παιδί μου, οπού ήλθεν ένας ιατρός να κάμη τον πατέρα σου καλά.

Το παιδί ήθελε να παίξη, όμως το έφεραν.


Καθώς το βλέπει ο ιατρός του λέγει: Έλα, παιδί μου, να σου σπάσω το μικρόν δάκτυλον μ’ ένα βελόνι,

να στάξη τρεις σταλαγματιές αίμα εδώ μέσα οπού έχω κάτι ιατρικόν, να δώσω να το πίη ο πατέρας σου,

να γίνει ευθύς καλά.


Λέγει το παιδί: Ετρελλάθηκα ή επαλάβωσα να χαλάσω εγώ το δάκτυλόν μου;

Λέγει ο ιατρός:

Εις σε, παιδί μου, κρέμαται ή να ζήση ή ν’ αποθάνη.


Δεν βλέπεις πόσα εσύναξε να σου αφήσει;

Λέγει το παιδί: Ζήση δεν ζήση, εγώ δεν χαλώ το χέρι μου. Και έφυγε.


Λέγει ο ιατρός του άρχοντος: Εγώ είμαι ο πνευματικός της χώρας και το έκαμα τούτο,

δια να σου δείξω πώς από το παιδί σου μη ελπίζης τίποτε δια την ψυχήν σου να σου κάμη.


Τότε σηκώνεται ο άρρωστος. Εγώ, λέγει, εκόλασα την ψυχήν μου δια το παιδί μου,

να του αφήσω πολλά, και εκείνο δεν το εβάσταξε η καρδιά του να δώση τρείς σταλαγματιές αίμα δια την ζωήν μου;


Καλά λέγεις, πνευματικέ μου. Ευθύς γυρεύει τα δευτέρια του, τας ομολογίας του και τα ξεσχίζει.

Εμοίρασεν όλα του τα πράγματα, δεν άφησε τίποτε, και το παιδί του το κατέστησε πάμπτωχον,

και εκέρδισε τον παράδεισον να χαίρεται πάντοτε.


Τώρα όσοι έχετε παιδιά, μη ελπίζετε και λέγετε, πως είναι καλό το παιδί μου,

και εκείνο έχει να φροντίσει δια την ψυχήν μου.

Ό,τι κάμνει ο άνθρωπος μόνος του, εκείνο ευρίσκει εις την άλλην ζωήν.



Διδαχαί Αγίου Κοσμά Αιτωλού


yiorgosthalassis

[XAPA]

Ένας χριστιανός δέχθηκε κάποτε τό ἑξῆς πείραγμα ἀπό ἕνα ἄθεο γνωστό του.


«Ένας χριστιανός δέχθηκε κάποτε τό ἑξῆς πείραγμα ἀπό ἕνα ἄθεο γνωστό του.

-Τί θά ἔλεγες, ἄν, πεθαίνοντας, ἀνακάλυπτες ὅτι δέν ὑπάρχει οὐρανός χαρᾶς καί αἰωνίου ζωῆς;


Απλούστατα, τοῦ ἀπάντησε ἐκεῖνος, θά ἔλεγα πώς δέν ἔχασα τίποτε πιστεύοντάς το,

διότι στό μεταξύ ἀπόλαυσα τή γλυκειά ἐλπίδα μιᾶς τέτοιας πατρίδος.


Όμως, θέλω κι ἐγώ νά σέ ρωτήσω κάτι. Τί θά ἔλεγες ἐσύ, ἄν, πεθαίνοντας ανακάλυπτες πώς ὑπάρχει κόλασι;

Ὁ φίλος ἀποσβολώθηκε ἀπό τό φόβο, διότι δέν θά ἦταν καί λίγο αὐτό!»



apantaortodoxias

[XAPA]

Προσοχή στα μεγάλα !


« Να τα προσέχεις τα μεγάλα κομποσχοίνια !

Όλα τα μεγάλα να τα προσέχεις.

- Τα μεγάλα λόγια,

- τα μεγάλα δώρα,

- τις μεγάλες ευχές,

- τις μεγάλες μετάνοιες,

- τους μεγάλους κανόνες,

- τις μεγάλες ευλάβειες,

- τις μεγάλες αρετές.

Και πριν απ’ όλα,

και πάνω απ’ όλα,

τις μεγάλες σιγουριές ! »


(Μητροπολίτη Προικονήσου Ιωσήφ )


odevontas

[XAPA]

Θαύμα της αγίας Ματρώνας της Χιοπολίτιδος, σε κάποιον αλλόθρησκο και αλλογενή,

χάρη στις προσευχές και την πίστη μιας χριστιανής δούλης του.


Η Αγία Ματρώνα τιμάται στις 20 Οκτωβρίου


Ένα θαύμα που επιτέλεσε η Αγία σε κάποιον αλλόθρησκο και αλλογενή,

χάρη στις προσευχές και την πίστη μιας χριστιανής δούλης του.


Επρόκειτο για κάποιον Τούρκο αγά, ο οποίος ζούσε στην περιοχή της Μαγνησίας της Μικράς Ασίας.

Από την περιγραφή της πάθησής του στον βίο της Αγίας Ματρώνας, είναι εμφανές ότι ο άνθρωπος αυτός πρέπει να υπέστη

εγκεφαλικό επεισόδιο και έμεινε παράλυτος από την αριστερή του πλευρά:


«Ἀσθενήσας», διηγείται ο βιογράφος, «ἔμεινε καθ’ ὅλο τὸ ἀριστερὸν μέρος τοῦ σώματος ξηρός».

Ο Τούρκος αγάς ήταν αρκετά πλούσιος και δαπάνησε μεγάλο χρηματικό ποσό στους γιατρούς, για να ξαναβρεί την υγεία του.

Όλες όμως οι προσπάθειες των γιατρών παρέμειναν άκαρπες.


Ο αγάς είχε μια χριστιανή δούλη, που τη έλεγαν Μαρία.

Βλέποντάς τον εκείνη να καταδαπανά ανώφελα την περιουσία του στους γιατρούς

και να μη βρίσκει την παραμικρή καλυτέρευση στην υγεία του, του είπε κάποια μέρα:


«Κύριέ μου, εγώ γνωρίζω έναν γιατρό, που, αν θελήσεις να τον επισκεφτείς,

μην έχεις την παραμικρή αμφιβολία ότι θα σε κάνει εντελώς καλά».


Καθώς βρισκόταν σε μεγάλη ανάγκη και δυσκολία ο Τούρκος, έδωσε σημασία στα λόγια της χριστιανής σκλάβας

και την ρώτησε να μάθει για τον περίφημο αυτό γιατρό.


«Είναι στη Χίο», του απάντησε η Μαρία.

«Είναι μια γυναίκα, Αγία των Χριστιανών, που μπορεί να σε γιατρέψει χωρίς φάρμακα και γιατροσόφια.

Αν θέλεις λοιπόν, πάμε εκεί για να σε γιατρέψει».


Ο αφέντης της Μαρίας πείσθηκε στα λόγια της.

Ξεκίνησε λοιπόν μαζί της και με μια μικρή συνοδεία για να μεταβεί στη Χίο.


Υποβασταζόμενος από τους δούλους του έφτασε στον ναό της Αγίας και ζήτησε να δει τη γιάτρισσα,

νομίζοντας ότι θα συναντούσε κάποια γυναίκα ζωντανή.


Η Μαρία τον καθησύχασε λέγοντάς του να ξεκουραστεί λίγο και σύντομα θα ερχόταν η γυναίκα,

και θα τον θεράπευε οπωσδήποτε.


Στο σημείο αυτό της διηγήσεως ο Άγιος Νικηφόρος ο Χίος, δεν μπορεί να κρύψει τον θαυμασμό του,

στην ακλόνητη πίστη της χριστιανής δούλης, του Αγαρηνού αξιωματούχου.


Σχολιάζει λοιπόν:

«Πράγματι, αδελφοί μου, είναι δίκαιο να πούμε και για τη γυναίκα αυτή τα ευαγγελικά λόγια:

“Ὦ γῦναι, μεγάλη σου ἡ πίστις”.

Διότι στ’ αλήθεια, ήταν μεγάλη και αδίστακτη η πίστη της στον Θεό και η ευλάβειά της προς την Αγία.

Δεν δίστασε, δεν φοβήθηκε, δεν συλλογίστηκε εντός της

΄΄καλά, εγώ παρακινώ τον αφέντη μου να κάνει ένα τόσο μακρινό ταξίδι στην κατάσταση που βρίσκεται,

ένα μακρύ ταξείδι σε στεριά και θάλασσα.


Κι αν ίσως η Αγία τον αποστραφεί, ως ἀλλόπιστο. κι ακούσω κι εγώ όπως η Χαναναία

“οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις”;

Αν δεν τον θεραπεύσει; Ποια είναι η θέση μου ύστερα;


Όχι, τίποτα από αυτά δεν σκέφτηκε, ούτε φοβήθηκε,

Συγχρόνως όμως, ούτε και η προσευχή έλειψε από τον νου της, ούτε τα δάκρυα από τα μάτια της».


Ο αφέντης της Μαρίας, ελπίζοντας πλέον ότι θα θεραπευτεί, ησύχασε κι αποκοιμήθηκε.

Και βλέπει στον ύπνο του την Αγία Ματρώνα να του λέει:

«Σε γιατρεύω, χάρη στα δάκρυα, την πίστη και της προσευχές της δούλης σου της Μαρίας,

που είναι και συνονόματή μου (το κοσμικό όνομα της Οσίας ήταν Μαρία).

Στο όνομα του Κυρίου μου, λοιπόν, σήκω και περπάτησε και πήγαινε στο σπίτι σου υγιής».


Ο Αγαρηνός τινάχτηκε από τον ύπνο και, όπως η αιμορροούσα του Ευαγγελίου,

«ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος».

Σηκώθηκε πλήρως υγιής.


Η Αγία, όπως παρατηρεί ο ιερός συναξαριστής, ελευθέρωσε τον Αγαρηνό από τη σωματική του ασθένεια

και τη Μαρία από την δουλεία, οικονομώντας συγχρόνως τα προς σωτηρίαν της.


Πράγματι, ο ευγνώμων εκείνος Τούρκος αξιωματούχος, αφιέρωσε πολλά πολύτιμα σκεύη στον ναό της Αγίας,

ενώ την δούλη του τη Μαρία την απελευθέρωσε και της εξασφάλισε τα αναγκαία για να ζήσει.


Εκείνη πάλι, ευγνώμων προς την Αγία Ματρώνα, παρέμεινε στη Χίο, στον ναό της Αγίας,

τον οποίον και διακόνησε ως το τέλος της επίγειας ζωής της..


Γιάννης Ζαννής

*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”


Η αγία Κάρα της αγίας Ματρώνας της Χιοπολίτιδος βρίσκεται στη Μονή Ζωγράφου Αγίου Όρους.
Η δεξιά της αγίας Ματρώνας της Χιοπολίτιδος βρίσκεται στη Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους.


iconandlight

[XAPA]

ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ…

- Μεγάλου Βασιλείου


Ευτυχία είναι όταν χαίρεσαι και δοξολογείς γι αυτά που έχεις και δεν αγκομαχείς,

ούτε θλίβεσαι για όσα ονειρεύεσαι, ότι θα έπρεπε να έχεις.


Ζήσε την κάθε σου μέρα απλά, ευχαριστιακά,

χωρίς αγωνιώδη μέριμνα για το μέλλον.


Μή φαντάζεσαι τα ανύπαρκτα, αλλά φρόντισε να αξιοποιήσεις τα παρόντα.

Να είσαι νηφάλιος, συνετός, εργατικός και προνοητικός. Πρόσεχε τον εαυτό σου.


Απόθεσε με εμπιστοσύνη τη ζωή σου, στην πρόνοια Εκείνου,

που η αγάπη Του,

και εκ του μη όντος, σου χάρισε ύπαρξη και ζωή.


Για σένα η θάλασσα και η γη και ότι υπάρχει επάνω σε αυτήν.

Σε σένα φανερώνουν ο αέρας, ο ουρανός και τ’ άστρα την τάξη και την αρμονία τους.


Για σένα η ενανθρώπιση του Υιού Του.

Για σένα η διανομή των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.


Για σένα η κατάργηση του θανάτου και η ελπίδα της Αναστάσεως.

Για σένα η πανευφρόσυνος Βασιλεία Του και τα στεφάνια της δικαιοσύνης,

αν για την αρετή κοπιάσεις.



romioitispolis.gr