Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 22, 2026 4:32 pm

Image


Τίποτα δεν αφήνει ο Θεός απλήρωτο, ούτε το καλό ούτε το κακό.

Και μάλιστα το καλό το πληρώνει πολλαπλάσια



ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΓΕΡΟΝΤΑ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΛΑΖΑΡΗ



- Ό Χριστός είναι εδώ! Γιατί δεν πιστεύεις; Πίστεψε και θα πάνε όλα καλά. Μόνο πίστεψε.

Περίμενε! Μη φοβάσαι! Ή Χάρις του Θεού σε σκεπάζει. Περίμενε!


- Συγχωράμε τους ανθρώπους, δεν μαλώνουμε μαζί τους.

Να χαίρεστε! Μα αγαπάτε ο ένας τον άλλον! Να συγχωρείστε! Να προσεύχεστε!


- Να αγαπάτε τον Θεό και την Παναγία, όπως και όλους τους Αγίους μας!

Να ζητάς αγάπη από τον Κύριο. Μέσα στην αγάπη κρύβονται όλες οι αρετές.


- Να μην είσαι προσκολλημένος στα γήινα. Να Βλέπεις ψηλά, τον Παράδεισο, κι Εκείνος θα σε περιμένει.

και να ξέρεις ότι δεν τα καταφέρνουμε μόνοι μας. Ή Χάρις του Κυρίου θα μας βοηθήσει.


Image


- Απ' το στόμα πού βγαίνει προσευχή δεν πρέπει να βγαίνει κατάρα.

Ή πραγματική ζωή είναι σαν θωρηκτό, πού δεν το προσβάλλει τίποτα.


- Έρχονται οι φουρτούνες κι εσύ δεν παθαίνεις τίποτα.

Ενώ το αντίθετο γίνεται, όταν δεν αγωνίζεσαι.



Image


- Ό,τι καλό κάνεις και αγώνα πνευματικό, τον κρατάς στη χούφτα σου και πας επάνω. Δεν στον παίρνει κανείς.

Τίποτα δεν αφήνει ο Θεός απλήρωτο, ούτε το καλό ούτε το κακό. Και μάλιστα το καλό το πληρώνει πολλαπλάσια.



- Εμείς δεν εξουθενώνουμε τους ανθρώπους. Τους βάζουμε ιώδιο στις πληγές.

Παιδί μου, αν μπορούσαμε να δούμε πόσο μας αγαπάει ο Θεός, πόσο καλός είναι ο Θεός, θα τρελαινόμασταν.


- (Παραμονή Χριστουγέννων) Σήμερα γεννιέται ο Χριστός, κι άλλοι τραγουδάνε και χορεύουν σε τραπέζια και θυσιάζουν το βρέφος.

Δεν μπορούμε να είμαστε και με τον Χριστό κα με τον πονηρό. Πρέπει ν' αποφασίσουμε.


- Τι θέλει ο Κύριος; Αλήθεια, δικαιοσύνη και πίστη. Κι αυτά πού έχει ή καρδιά μας να τα έχουν και τα χείλη μας,

όχι άλλα τα χείλη και άλλα ή καρδιά.


Image


- Αν δείτε άνθρωπο ειλικρινή, με αγάπη και πίστη, φιλάτε του τα πόδια.

Να μου τον φέρετε, να σκύψω να του τα φιλήσω κι εγώ.


-Τον βλέπετε αυτόν τον πεύκο απέναντι; Δεν φτάνει πού δεν καρποφορεί, είναι και καμένος.

Αυτό το κούτσουρο είμαι εγώ. Μου έδωσε τόσα χρόνια ο Θεός, και τίποτε δεν έκανα. Σύντομα πεθαίνω και δεν είμαι έτοιμος.


Image


- Αλίμονο από μένα, αν δεν μετανοήσω και δεν κλάψω για τις αμαρτίες μου.

Ερχόσαστε για τον Αμβρόσιο; Όχι! Για την Παναγία να ερχόσαστε και, αν Αυτή το επιτρέψει, θα πάρετε την ευχή κι από εμένα.


- Χρειάζεται μετάνοια, όπως αυτή πού έδειξαν οι Νινευίτες, για ν' αλλάξουν οι βουλές του Κυρίου.

Διαφορετικά, έρχονται πολλά δεινά στον κόσμο.



- Να έχεις πίστη δυνατή. Ό Κύριος είναι εδώ, δεν είναι στον Ουρανό. Ή πίστη δίνει σταθερότητα στη ζωή του ανθρώπου.

Ό Κύριος μας σώζει καθημερινά, μας βοήθα. Ή ολιγοπιστία είναι αμαρτία.


- Ή Γραφή είναι μία και αιώνια και αληθινή. Δεν μπορούμε να παίρνουμε κομμάτια και να τη χρησιμοποιούμε όπως μας βολεύει.

Έχουμε κάνει τον δικό μας Θεό. Κόβουμε και ράβουμε ότι μας συμφέρει.


- Δεν θα κριθούμε από τις πράξεις μας, αλλά από την προαίρεση και το έλεος του Θεού.

Νομίζουμε ότι αυτή ή ζωή δεν περνάει. Περνάει πάρα πολύ γρήγορα και σημασία έχει που θα βρεθείς μετά.


- Αν είσαι μοιχός, πόρνος, ψεύτης, κλέφτης, πρόστυχος, δεν θα δεις Θεού πρόσωπο.

Την πορνεία την πληρώνουμε με αίμα ή με μεγάλο πόνο.


Image


- Προσοχή από την πορνεία. Να μη θέλει ο ένας να πάρει τη γυναίκα του άλλου. Να διώχνετε τέτοιους λογισμούς.

Όταν ζητάς τη γυναίκα του άλλου, φεύγει ή αγάπη από τη δική σου και έρχεται το διαζύγιο.


- Ό Θεός δεν μας κατηγορεί επειδή πέφτουμε, αλλά επειδή δεν σηκωνόμαστε. Ή ανθρώπινη φύσις, βλέπεις, είναι εύόλισθος.

Την κοπριά θα την πετάς στα χωράφια, μην την κρατάς μέσα. Μην τη φυλάς για σένα. Να την πετάς στα χωράφια για λίπασμα.


- Να μετανοείτε και να εξομολογείστε, γιατί ή ζωή είναι σύντομη και χωρίς αυτά πάς στην κόλαση.

Ή μετάνοια είναι δώρο του Θεού. Πρέπει να τη ζητάμε, για να γίνουμε σκεύη εκλογής.


Image


- Άσε τα παλιά. Να τα ξεχάσεις όλα!

Από εδώ και πέρα!


- Αυτή ή κοπέλα φαίνεται, δεν έχει ψωμί να φάει, κι εσύ έχεις όλα σου τα αγαθά.

Να ανοίξεις την καρδιά σου και να πεις: «Γιατί να τρώω όλο εγώ;


- Γιατί να μη δίνω και μια δεκάρα σε μια κοπέλα πού πεινάει και βασανίζεται μέσα στη ζωή;».

Ακούς; Τον πλησίον, δηλαδή.


Image


- Γιατί όλοι είμεθα κατά την απόφαση του Χριστού μας· αδέλφια θα βρεθούμε εκείνη την ήμερα.

Εδώ έχομε διακρίσεις, αλλά εκεί όλοι οι σωζόμενοι είναι αδέλφια του Χριστού και θα είναι μια ψυχή, μια καρδιά.


- Τώρα ο Χριστός έχει κατέβει εδώ κάτω, δίπλα σου. Εγώ τον βλέπω. Εσύ δεν τον βλέπεις, γιατί δεν έχεις πίστη.

Μου είπε ότι θα σου δώσει αυτά πού θέλεις, αλλά ζητάει για αντάλλαγμα να κάνεις, έστω τρεις φορές τον χρόνο,

φιλανθρωπίες σε παιδάκια πού είναι άρρωστα στο νοσοκομείο.



- Ξέρεις Τι είναι να δίνεις χρήματα για ένα φτωχό παιδάκι πού είναι άρρωστο;

Μεγάλο μισθό παίρνεις από τον Θεό.


- Δώστε όσο περισσότερα μπορείτε. Ένα πράγμα πού σώζει τις ψυχές είναι ή ελεημοσύνη.

Εσείς κοιτάτε να φτιάχνετε εδώ τα σπίτια. Φτιάχτε κι ένα σπιτάκι στον Ουρανό, να σας περιμένει...



Image


- Να κάνετε ελεημοσύνες στους γειτόνους και σε όλους πού έχουν ανάγκη.

Που είναι ή αγάπη, όταν δεν κάνουμε ελεημοσύνη;


- Από αυτά πού παίρνετε να δίνετε και στους φτωχούς, σ' αυτούς πού δεν έχουν.

Όχι να δίνετε από τα περισσεύματα σας ή τις κληρονομιές. Αυτό δεν έχει καμιά αξία.


- Δεν είναι καιρός για ξεφαντώματα και πανηγύρια. Να προσπαθείτε να αποθηκεύετε στην ψυχή σας.

Να κάνετε ελεημοσύνες και προσευχή.


Image


- Μα μην είστε φιλάργυροι, αλλά φιλεύσπλαχνοι.

Ή ελεημοσύνη σκεπάζει ένα βουνό αμαρτίες ίσαμε τον Παρνασσό.



- Να ξέρεις κάτι, παιδάκι μου:

Τσιγκούνης στην τσέπη, τσιγκούνης και στα αισθήματα.


- Ό θεός δεν επιτρέπει σ' εμάς να βλέπουμε τον κόσμο των αοράτων, γιατί, αν τον βλέπαμε, θα τρελαινόμασταν.

Αν βλέπαμε γύρω μας τι υπάρχει και κινείται, θα τρελαινόμασταν.


- Να πάς τώρα στον Θεό; Που θα πας με άδεια βαλίτσα; Πρέπει να γεμίσεις τη βαλίτσα σου.

Αυτόν τον καιρό είναι άδεια. Πώς θα πας στον Κύριο;



- Το πόσο θα ζήσουμε είναι σφραγίδα από την ώρα πού γεννιόμαστε.

Πολλοί έρχονται εδώ, γιατί πρέπει να έρθουν κι όχι από αγάπη για την Παναγία.

Εγώ είμαι ένας αμαρτωλός, αλλά αγαπάω την Παναγία και τον Χριστό.


- Εγώ δουλεύω για του Κύριο! Ή αγάπη για τον θεό είναι απόλυτη.

Για να μας βοηθήσει ο Χριστός, πρέπει κι εμείς να κοπιάσουμε - για να λάβουμε.


- Όπως ο γεωργός κουράζεται και μετά απολαμβάνει τους καρπούς,

έτσι κι ο Χριστός θέλει κόπο, προσευχή και προσοχή.




apantaortodoxias
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 22, 2026 4:59 pm

Image


23 Οκτωβρίου. Γιορτάζει ο Άγιος Ιάκωβος ο Απόστολος και Αδελφόθεος


- Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης


Γιορτάζει ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος.

Ἀρχαία φωνή, μεγάλη ψυχὴ καὶ πρῶτος ἱεράρχης τῶν Ἱεροσολύμων.



Καὶ γυιὸς τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος, ποὺ εἶχε ἀπὸ τὸν γάμο του, προτοῦ μνηστευθεῖ τὴν κυρία Θεοτόκο,

τῆς Ὁποίας ὑπῆρξε προστάτης καθὼς καὶ τοῦ βρέφους Ἰησοῦ. Τυχερὸς ποὺ ἦταν ἐκεῖνος!


Κι ὅταν κάποια φορὰ ὁ Ἰωσὴφ ὁ Μνήστωρ ἠθέλησε νὰ μοιράσει τὴν περιουσία στὰ παιδιά του,

ἀποφάσισε νὰ δώσει μερίδιο καὶ στὸν Χριστό, πού ’ταν ὁ Yἱὸς τῆς Παρθένου καὶ ὁ Yἱὸς τοῦ Θεοῦ.


Τόσο δίκαιος ἦταν ὁ Ἰωσὴφ καὶ τόσο σπουδαῖος.

Καὶ τὰ κληρονομικά, ξέρετε, τί ἀγκάθι καὶ τί βάσανο εἶναι;


Καὶ τί κάναν τ’ ἄλλα παιδιά;

Ὁ Σίμων, ὁ Ἰωσῆς καὶ ὁ Ἰούδας δὲν θέλαν νὰ δώσει μερίδιο στὸν Ἰησοῦ. —Καλοὶ ἦταν κι αὐτοί!



— Καὶ ὁ Ἰάκωβος, τότε, τοῦ λέει τοῦ Ἰησοῦ:

«Ἔλα ’δῶ, καλέ μου. Αὐτὸ ποὺ θὰ πάρω ἐγὼ θά ’ναι δικό σου.



Ἂν δὲν θὲς ἔτσι, θά ’ναι καὶ δικό σου καὶ δικό μου. Θὰ τό ’χουμε μαζί. Θά ’μαστε συγκληρονόμοι».

Κι ὁ Ἰησοῦς ἔσκυψε καὶ τὸν ἐφίλησε καὶ τοῦ λέει:


«Σ’ εὐχαριστῶ, ἀδελφέ». Κι ἀπὸ τότε ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὀνομάζεται καὶ Ἀδελφόθεος.

Ἀδελφὸς τοῦ Θεοῦ. Ἔδωσε στὸν Κύριο τὸ κομματάκι τῆς περιουσίας του.



Δὲν τὸ ἤθελε ὁ Κύριος, βέβαια. Ἀλλὰ ἐκεῖνος ἔδειξε τὴν ἀγάπη καὶ τὴ στοργή του.

Ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ἔγραψε καὶ τὴν πρώτη Θεία Λειτουργία.


Ἐχειροτονήθη ἀπ’ τὸν ἴδιο τὸν Χριστό μας ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων, λέει τὸ Συναξάριο τοῦ Μηναίου.

Τὸν χειροτόνησε ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς καὶ ἔγραψε ἐκεῖνος πρῶτος τὴν Θεία Λειτουργία.


Καὶ ἀργότερα, ὅπως λέει τὸ ἴδιο Συναξάριο, διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀσθένειαν ὁ Μέγας Βασίλειος τὴν ἐσυντόμευσε.

Καὶ λίγο ἀργότερα, πάλι γιὰ τὴν ἀδυναμία καὶ ἀνυπομονησία τῶν ἀνθρώπων, ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τὴν ἔκανε πιὸ μικρή.


Γιατὶ ὁ ἄνθρωπος, ἂν πάει στὴν ἐκκλησία καὶ στὴ λατρεία καὶ ἀρχίζει νὰ κουράζεται καὶ κοιτάζει τὸ ρολόϊ,

καὶ σηκώνει τὸ ἕνα πόδι καὶ κατεβάζει τὸ ἄλλο, ὅ,τι νὰ κάνεις μετὰ δὲν τὸν πιάνει. Δὲν τὸ ἀκούει.


Ἂς τό ’χομε ὑπόψη μας αὐτό, ὅσοι ἔχομε τὴν διαποίμανση τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν χριστιανῶν.

Καὶ λέει ἕνα ὡραῖο ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ὅτι, καλύτερα νὰ κάνει κανεὶς λίγο μὲ χαρὰ παρὰ νὰ κάνει πολὺ μὲ γογγυσμό.


Κι ἔγραψε ὁ ἅγιος Ἰάκωβος καὶ τὴν Καθολικὴ Ἐπιστολή του, ποὺ εἶναι ἕνα κοινωνικὸ Εὐαγγέλιο.

Μιλάει γιὰ ὅλους καὶ γιὰ ὅλα, μὲ τὸν καλύτερο καὶ στοργικότερο τρόπο.



Καὶ περισσότερο γιὰ τὴν ἀγάπη, τὴν ἐσπλαχνία, τὴν προσευχὴ καὶ τὴν ἰσοτιμία τῶν ἀνθρώπων μεταξύ των.

Γιατὶ ὅλοι προερχόμεθα ἀπὸ ἕνα χῶμα, τὴ γῆ, τὸ σῶμα μας, καὶ ἀπὸ τὴν ἴδια πνοή, τὴν ἀνάσα τοῦ Θεοῦ.


Εἴμεθα κατ’ εἰκόνα Κυρίου. Καὶ ἔτσι ἔχομε ἰσοτιμία.

Ἰσότης δὲν ὑπάρχει, γιατὶ εἶναι ἰσοπέδωση.


Ἰσοτιμία, ὅμως, ὑπάρχει.

Καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ ὀμορφιὰ μέσα στὴν ποικιλία καὶι μέσα στὴν ἀνισότητα καὶ στὴ χαρὰ τοῦ Θεοῦ.



Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Φθινοπωρινὸ Συναξάρι, Τόμος Β´.


proskynitis
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 22, 2026 5:14 pm

Image


«Ἄχ, Παπα-Νικόλα μου! Παρακάλεσε τόν Ἅγιο Ἰάκωβο νά γίνω καλά,

κι ἐγώ θά τόν γιορτάζω, ὅσο πιό ἐπίσημα μπορῶ!»



Πρὶν ἀπὸ χρόνια κάλεσε τὸν Ἅγιο Νικόλαο τὸν Πλανᾶ μιὰ οἰκογένεια ἐδῶ στὴν Ἀθήνα, νὰ πάει νὰ τῆς κάνει Εὐχέλαιο.

Ἕνα δωμάτιο τῆς αὐλῆς τοῦ σπιτιοῦ της τὸ εἶχε νοικιάσει κάποιος, ποὺ ἦταν ἄρρωστος σὲ προχωρημένο ἐπίφοβο βαθμό.


Ὅταν τελείωσε τὸ Εὐχέλαιο, τοῦ εἶπε ἡ οἰκοδέσποινα νὰ περάσει καὶ στὸν ἀσθενῆ νὰ τὸν μυρώσει.

Ἀφοῦ τὸν μύρωσε σταυροειδῶς μὲ τὸ λάδι τοῦ Εὐχελαίου, κάθισε κοντά, καὶ τὸν ρώτησε πῶς τὸν λένε κλπ.


Τοῦ λέει ὁ ἀσθενὴς ὅτι τὸν λένε Ἰάκωβο.

-Ἄαααα! Μπράβο, παιδί μου! Ἔχεις καὶ τ’ ὄνομα τοῦ Ἀδελφοθέου Ἰακώβου, ἀδελφοῦ τοῦ Κυρίου!».



Αὐτός, ὅμως, μὲ ἀρκετὴ ἀπιστία καὶ μὲ σχετικὴ εἰρωνεία, τοῦ εἶπε:

-«Μπααα! Εἶχε κι ἄλλα ἀδέλφια ὁ Χριστός;»



Κάθισε ὁ Παπποῦς καὶ τοῦ ἀνέπτυξε τὸ ζήτημα καὶ τοῦ ἐξιστόρησε ὅτι ὁ Ἰωσὴφ ὁ Μνήστωρ,

πρὶν ἀκόμη μνηστευθεῖ τὴν Κυρία Θεοτόκο, εἶχε ἀπὸ νόμιμο γάμο πέντε παιδιά, γι αὐτὸ καὶ ὁ γιός του,

ὁ Ἰάκωβος, ὀνομάσθηκε «Ἀδελφόθεος».


Τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, τοῦ ἦρθε κατάνυξη ἀπὸ τὴν ἀφήγηση τοῦ Ἁγίου Πατέρα μας Νικολάου καὶ εἶπε:

-«Ἄχ, πάτερ μου! Παρακάλεσε τὸν Ἅγιο Ἰάκωβο νὰ γίνω καλὰ,

κι ἐγὼ θὰ τὸν γιορτάζω κάθε χρόνο, ὅσο πιὸ ἐπίσημα μπορῶ!»



Image


Διηγεῖται τα περαιτέρω ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Πλανᾶς:

-«Ὅταν πῆγα στὸ σπίτι μου, ἔκαμα τὸ καθῆκον μου ὡς ἱερεύς…»


Ζήτημα δηλαδὴ εἶναι ἂν θὰ κοιμήθηκε ἐκεῖνο τὸ βράδυ ὁ Ἅγιος Πατέρας Νικόλαος.

Γιατί, τὸ ἴδιο ἐκεῖνο βράδυ, βλέπει στὸν ὕπνο του, ὁ ἀσθενής,

ἕναν μεγαλοπρεπῆ Ἀρχιερέα νὰ κρατᾶ στὰ χέρια του ἕνα κουτάκι μὲ ἀλοιφὴ καὶ νὰ τοῦ λέει:



-«Γύρισε μπρούμυτα νὰ σταυρώσω τὶς πλάτες σου!».

Γύρισε κι ὁ ἀσθενὴς καὶ μ’ αὐτὴ τὴν ἀλοιφή του σταύρωσε τὶς πλάτες.


Τὸν ρωτᾶ, μετὰ ὁ ἄρρωστος:

-«Ποιός εἶσαι σύ;»



Καὶ τοῦ ἀπαντᾶ:

-«Εἶμαι ὁ Ἰάκωβος, μ’ ἔστειλε ὁ παπα-Νικόλας!».



Μὲ τὸ ὅραμα αὐτὸ ἔγινε ὁ ἄνθρωπος σωματικὰ καλά, ἀλλὰ ἀναγεννήθηκε καὶ ψυχικὰ καί,

ἀπὸ τὴν πλησμονή της χαρά του, παντρεύτηκε καὶ τὴν κόρη τῆς οἰκογένειας ὅπου ἔμενε.


Ἔκτοτε, ὁ ἄνθρωπος αὐτός, γιόρταζε τὸν Ἅγιο Ἰάκωβο τὸν Ἀδελφόθεο ἐπισημότατα, μὲ ἀρτοκλασία καὶ γλυκά.

Μέχρι καὶ μπάντα μουσικῆς ἔφερε γιὰ νὰ παίξει ἑορταστικὸ ἐμβατήριο, πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου του Ἀδελφοθέου.




Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ὁ Παπα-Νικόλας Πλανᾶς ἀπὸ τὴ νῆσο Νάξο», τοῦ Δρὸς Κλείτου Ἰωαννίδη


orthodoxia.gr
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 22, 2026 5:32 pm

Image

Διάβαζα την επιστολή του Αποστόλου Ιακώβου και γέμισε την ύπαρξη μου με χαρά,

και γαλήνη πνευματική



Βρισκόμασθε στο Κονγκό της Αφρικής.

Ο Αγιορείτης ιεραπόστολος π. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης αναφέρει:



«Ένα πρωϊνό του Ιανουαρίου 1991 εισήλθε στην αυλή της ιεραποστολικής βάσεως Κολουέζι ο ιθαγενής ιερεύς π. Ιάκωβος,

συνοδευόμενος από τον ομοεθνή του Τάμπουε.


Με χαιρέτησαν εγκάρδια.

Ο π. Ιάκωβος μου συνέστησε το νεαρό:

- “Ο κύριος αυτός, ζητεί να γίνη Ορθόδοξος. Σου τον παραδίδω. Συζήτησε μαζί του ο,τι νομίζεις”.


- Σταμάτησα να πηγαινοέρχωμαι σε εκκλησίες.

Είπα μέσα μου: Θεέ μου, γνωρίζω ότι Υπάρχει, λοιπόν, η Εκκλησία Σου και είναι μόνο μία.

Φώτισέ με, λοιπόν, να τη γνωρίσω και να την ακολουθήσω.



Ημέρα και νύκτα πλέον δεν έπαυσα να επιτελώ αυτό το έργο μόνο:

Προσευχή να μου αποκαλύψη ο Θεός, την Εκκλησία του.



Πέρασαν δύο χρόνια χωρίς κάποια απάντηση, κάποια πληροφορία.

Λογισμοί δυσπιστίας με κύκλωσαν. Σύννεφα απελπισίας ήλθαν να με σκεπάσουν.


Αλλά ο πανάγαθος Θεός δεν άργησε να μου δώση το ποθούμενο, βλέποντας την αγωνία μου.

Μια νύκτα βλέπω στον ύπνο μου έναν άγνωστο μαυροφορεμένο.


Με πλησίασε και μου μίλησε στα Σουαχίλι. Μου είπε επί λέξει τα εξής: Είμαι ο άγιος Νικόλαος.

Αν θέλης να σωθής, να ακολουθήσης τη δική μου Εκκλησία᾽. Με ευλόγησε και εξαφανίσθηκε.



Αφού σηκώθηκα, βγήκα στους δρόμους και ρωτούσα τους συμπατριώτες μου,

να μάθω σε ποια Εκκλησία ανήκει ο άγιος Νικόλαος.


Μια Χριστιανή ορθόδοξη της ενορίας του αγίου Γεωργίου Κολουέζι, κάτοικος της ίδιας συνοικίας,

με πολλή χαρά μου ανακοίνωσε γι᾽ αυτό το οποίο ζητούσα.


Με πήρε και με πήγε στον ορθόδοξο ιερέα π. Ιάκωβο, ο οποίος μένει εκεί.

Μετά από ένα μήνα μελέτης με ιερό ζήλο ορθόδοξων βιβλίων, μου εμπιστεύθηκε επίσης και το εξής:


“Ένα απόγευμα διάβαζα την επιστολή του Αποστόλου Ιακώβου.

Ξαφνικά αισθάνομαι μια δροσερή αύρα να με περιβάλλη, η οποία κατόπιν μπήκε μέσα μου και γέμισε την ύπαρξη μου

με χαρά και γαλήνη πνευματική.



Πρώτη φορά αισθάνθηκα τέτοια ιερή εμπειρία.

Ταυτόχρονα άκουσα μία φωνή που μου έλεγε:


Άφησε όλες τις αιρέσεις και ακολούθησε αταλάντευτα την Ορθόδοξη Εκκλησία᾽.


Δεν έχω, λοιπόν, πάτερ, καμμία αμφιβολία ότι βρίσκομαι στην αληθινή αρχαία Εκκλησία του Χριστού.




ΠΗΓΗ:Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ Τα Ίχνη του Θεού – Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία,
εκδ. Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός Αθήνα 2011


iconandlight
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 22, 2026 5:41 pm

Image


Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ πως ολάκερος ο κόσμος δεν αξίζει,

όσο αξίζει μια ανθρώπινη ψυχή



Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ, ότι δεν μπορώ να τα παίρνω όλα πια τοις μετρητοίς.

Πρέπει να μάθω να αφήνω πράγματα, λόγια και συμπεριφορές να ‘’πέφτουν’’ κάτω…


Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ, ότι οι δουλειές δεν πρόκειται να τελειώσουνε ποτέ.

Και πως αν δεν δημιουργήσω χρόνο για τον εαυτό μου εγώ, κανείς δε θα μου τον χαρίσει…


Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ ότι το μόνο που κουβαλάω μαζί μου προίκα και κληρονομιά, είναι όλα όσα έδωσα.

Ό,τι μάζεψα ή κράτησα για μένα, για να έχω,

ήδη το τρώει η φθορά.



Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ, πως με την αγάπη, την προσευχή και την υπομονή,

μπορεί κανείς να κερδίσει περισσότερα από ότι με το μαχαίρι και τον νόμο.


Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ πως ολάκερος ο κόσμος δεν αξίζει,

όσο αξίζει μια ανθρώπινη ψυχή.

Και τις ψυχές μας, ούτε εγώ, ούτε εσύ, ούτε οι περισσότεροι,

δεν τις έχουμε φροντίσει όπως πρέπει…




Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος


simeiakairwn
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Nov 19, 2026 3:53 pm

Θέλω να με φωνάζετε...



Έχουμε μια προσωπική μαρτυρία

Της αείμνηστης γερόντισσας Μακρίνας, μοναχής

Από την Πορταριά του Βόλου, που την διηγείτο τακτικά.

Την άκουσα και γω, προσωπικά

Παρουσία και άλλων χριστιανών.



Μια νεαρά σχετικώς κυρία

Είχε υποστεί κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο

Με αποτέλεσμα να παραλύσει τελείως από τη μέση και κάτω

Και ελαφρά από τη δεξιά της πλευρά.


Το μυαλό της, όμως, και η ομιλία της δεν πειράχτηκαν καθόλου..

Από τη γερόντισσα Μακρίνα, αυτή η συγκεκριμένη κυρία

Είχε μάθει, πριν από τέσσερα - πέντε χρόνια, την ευχή

Και επικαλείτο συνεχώς, όχι μόνο το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού

Αλλά και της Υπεραγίας Θεοτόκου.


Έτσι, κατάκοιτη και ακίνητη, όπως ήταν, με το ελεύθερο αριστερό της χέρι

Έκαμε συνέχεια κομποσχοίνι στο όνομα της Παναγίας, λέγοντας και φωνάζοντας με πόνο και θέρμη

"Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθει μοι".

"Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον με".

"Παναγία μου, σώσε με, είμαι αμαρτωλή".


Ύστερα από αρκετές ημέρες συνεχών επικλήσεων, ω του θαύματος θα ανακράζαμε όλοι μαζί

Παρουσιάστηκε ένα βράδυ την ώρα που ήτο ξυπνητή, και απευθυνόταν προς την Παναγία με το κομποσχοινάκι της

Παρουσιάστηκε Εκείνη ολόλαμπρη μπροστά της.

Φωτεινή σαν τον ήλιο.


Και είχε τέτοια ομορφιά που θαμπώθηκε, όχι μόνον από την θεϊκή ακτινοβολία της

Αλλά και από την απερίγραπτη ωραιότητά της.

Το ανάστημά της ήτο μεγαλοπρεπέστατο, ουράνιο και ακατάληπτο.


Ενώ πίσω της εφαίνοντο πολύ καθαρά ένα πλήθος από τάγματα αγγέλων και αρχαγγέλων. Ταυτόχρονα είχε την ορατή

αίσθηση ότι με τη θεία της παρουσία η Παναγία σκέπαζε ολόκληρο τον κόσμο.

Και μέσα στο Ιερό δέος της, τον θαυμασμό και την κατάπληξή της, άκουσε την ουράνια φωνή Της να την ρωτάει.


-Τι θέλεις να σου κάνω, Μαρία, παιδί μου;

Μαρία την λέγανε.

Και η άρρωστη αλλά η ευλαβής εκείνη χριστιανή, χωρίς δισταγμό, Της απάντησε:

-Θέλω να γυρίζω από το ένα πλευρό στο άλλο, γιατί είμαι παράλυτη απ’ τη μέση και κάτω, και δεν μπορώ.

Κουράστηκε η πλάτη μου απ’ την ακινησία. Ιδιαιτέρως, όμως, θέλω να σωθώ.

Τη σωτηρία μου ποθώ, γι΄ αυτό και Σε φωνάζω.



Και η Υπεραγία Θεοτόκος, η γλυκυτάτη Παναγία μας, που συμπονάει με τους πόνους μας και τα βάσανά μας,

της απάντησε:

-Αυτά θα σου τα δώσω.

Και, γι΄ αυτό ήλθα, επειδή με φωνάζεις κάθε μέρα, απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ.

Γιατί θέλω να με φωνάζετε!

Να με φωνάζετε συνεχώς.

Και γω ακούω και έρχομαι.


Θέλω να με φωνάζεις, της είπε.

Θέλω να με φωνάζετε όλοι σας, όλοι οι χριστιανοί, αυτό εννοούσε τώρα.

Πλημμύρισε, όχι μόνον το δωμάτιο από την υπέρλαμπρη φωτοχυσία της, και το ουράνιο άρωμά της,

αλλά και ολόκληρο το σπίτι της.


Όλα τα μέλη της οικογένειάς της, κατά την μαρτυρία της αείμνηστης γερόντισσας, έζησαν αυτό το ολοζώντανο θαύμα.

Η δε ουράνια αυτή ευωδία παρέμεινε διάχυτη για μέρες μέσα στο σπίτι, και ιδιαίτερα στο δωμάτιο της άρρωστης.

Το πρόσωπο της Μαρίας έλαμπε από την πολλή χάρη που έλαβε.

Και όχι μόνον άρχιζε να κινεί το σώμα της, και να γυρίζει πλευρό με ευκολία

Αλλά σε λίγες μέρες έγινε τελείως καλά και σηκώθηκε υγιεστάτη.


Εγώ όμως δεν θα μείνω στο καταπληκτικό αυτό θαύμα της θείας παρουσίας της Υπεραγίας Θεοτόκου

Ούτε στο θαύμα της θεραπείας της άρρωστης.

Αλλά θα παραμείνω σ΄ αυτά που είπε η Παναγία μας, η Μητέρα όλων μας.


Τι είπε;

"Θέλω να με φωνάζετε".

Θέλω να με επικαλείσθε.

Και ΄γω ακούω και έρχομαι.

Θέλω να με φωνάζετε.

"Υπεραγία Θεοτόκε βοήθησέ με"

"Υπεραγία Θεοτόκε σώσε με"

"Υπεραγία Θεοτόκε σώσε το παιδί μου"

Και ότι άλλο νομίζετε ότι μπορείτε να φωνάξτε απ΄ το βάθος της καρδιάς σας


Αυτό που μας πονάει συνήθως περισσότερο.

orthmad.gr
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Nov 19, 2026 4:00 pm

Η Παναγία που φτιάχνει τσάι



Διήγηση μοναχού από την Αδελφότητα των Ιωασαφαίων, απόσπασμα από το σημαντικό άρθρο

(κεφ. «Οι ζεύγαλοι – Ο γέρο Κώστας»)


…Αλλά και οι λαϊκοί που μένουνε εδώ στο Άγιον Όρος παίρνουνε μία χάρη, παρ’ ότι πολλές φορές βλέπουμε ότι δεν έχουνε

και βίο σωστό και πολλές φορές ίσως μας σκανδαλίζουν.

Μερικοί λένε: «Τί τους θέλουμε αυτούς τους κοσμικούς εδώ πέρα και δεν τους βγάζει έξω η Ιερά Κοινότης».


Σε παλαιότερη εποχή, απ’ ότι μας λέει ο παπά-Ακάκιος των Παχωμαίων που είναι μεγαλύτερος, αποφάσισε ή Ιερά Κοινότης

να τους μαζέψει όλους αυτούς - εμείς τους λέγαμε «ζεύγαλους» ή «καβιώτες»- και να τους βγάλει έξω, να τους κάνη εξορία

από το Άγιον Όρος, διότι οι περισσότεροι από αυτούς μεθούσανε, πέφτανε στους δρόμους, ζούσαν άσωτη ζωή.


Τότε υπήρχαν τα καράβια τα μεγάλα, όπως το «Γεώργιος Φ», που ερχότανε από Θεσσαλονίκη και πήγαινε Καβάλα,

και κάθε δεκαπενθήμερο περνούσε από την Δάφνη. Αυτή ήταν η συγκοινωνία του Αγίου Όρους.

Όταν τους μαζέψανε εκεί στην Δάφνη, είπαν: «Μια που είναι τώρα μαζεμένοι όλοι -ίσως να ήταν καμιά πενηνταριά άτομα -

να τους βγάλουμε μία φωτογραφία, έτσι για ανάμνηση, για την ιστορία, να τους έχουμε».


Όταν έβγαλαν την φωτογραφία και εμφανίσανε την πλάκα, είδανε επάνω απ’ όλους αυτούς τους «ζεύγαλους»

την Παναγία μας να τους σκεπάζει.

Παρουσιάστηκε η Παναγία στην πλάκα, οπότε αποφάσισαν οι πατέρες να μη τους διώξουν:

«Αφού η Παναγία μας τους σκεπάζει, ποιοι είμαστε εμείς που θα τους διώξουμε;».


Γνωρίσαμε έναν απ’ αυτούς, που τον έλεγαν γέρο-Κώστα, ο όποιος έμενε στο Μπουραζέρι, πριν να πάνε ακόμα εκεί οι πατέρες,

όταν ήταν λίγοι Ρώσοι. Είχανε εξώσπιτα απ’ έξω και ζούσανε κάποιοι απ’ αυτούς τους «ζεύγαλους».

Σ’ ένα καλυβάκι εκεί ζούσε και ο γέρο-Κώστας. Έναν βαρύ χειμώνα είχε πέσει πολύ χιόνι και ο γέρο-Κώστας αρρώστησε από γρίπη.

Είχε πέσει 60-70 πόντους χιόνι και δεν μπορούσε κανείς να πάει να τον δη.


Όταν έλιωσε το χιόνι, πήγαν οι άλλοι λαϊκοί, οι «ζεύγαλοι», εκεί να τον δουν, και του λένε:

«Γέρο-Κώστα, πώς τα πέρασες με το χιόνι;

Ποιος σου έφερνε ψωμί εδώ πέρα; Είχες τρόφιμα να πέρασης;».


«Είχα αρρωστήσει, παιδιά, πολύ άσχημα και θα πέθαινα από γρίπη, αλλά μία μαυροφόρα κυρία ερχότανε,

άναβε την σόμπα μου και μ’ έκανε και τσάι.

Μου 'δινε και παξιμάδι και έτσι πέρασα αυτή την κρίση. Αλλιώς θα πέθαινα, θα ήμουν πεθαμένος».


Τον υπηρετούσε η Παναγία και αυτός το θεωρούσε τόσο φυσιολογικό.

[επειδή ήταν ταπεινός και δε σκεφτόταν πως ήταν κάτι φοβερό και τρομερό]…



diakonima
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Nov 20, 2026 2:17 pm

***********************************************************************************************************************************************************************.......................................................................................................................................................................****

************************************************************************************************************************************************************************
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Nov 20, 2026 2:19 pm

Θά έρθουν καιροί....


Θα έρθουν καιροί που δεν θα ρωτούν πλέον τον άνθρωπο αν έχει πίστη, αλλά αν είναι έτοιμος να υποφέρει γι’ αυτήν.

Δεν είναι πάντα ο φανερός διωγμός ο πιο δύσκολος, αλλά εκείνος που εισχωρεί στην ψυχή απαρατήρητος

— όταν ο άνθρωπος αρχίζει να ντρέπεται για τον Σταυρό, για την προσευχή και για το όνομα του Χριστού.


Θα γίνεται πολύς λόγος για την ελευθερία, κι όμως όλο και λιγότεροι άνθρωποι θα έχουν την ελευθερία να λένε την αλήθεια.

Τα σπίτια θα γεμίσουν με αποκτήματα, ενώ οι καρδιές θα έχουν φτωχύνει από τον Θεό.

Τα παιδιά θα γνωρίσουν τον κόσμο προτού μάθουν να κάνουν το σημείο του Τιμίου Σταυρού.


Μη φοβάστε όμως!

- Όσο υπάρχει έστω και μία μητέρα που προσεύχεται,

- ένας γέροντας που κλαίει για τις αμαρτίες του

- κι ένας χριστιανός που δεν πουλάει τη συνείδησή του,

το φως του Χριστού δεν πρόκειται να σβήσει.


Μην αφήνετε τον κόσμο να γίνει το μέτρο σας — αφήστε να γίνει το Ευαγγέλιο!



apantaortodoxias
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Nov 20, 2026 2:33 pm

Λόγος στά Εἰσόδια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἁγίου Πρόκλου Πατριάρχου Κων/πόλεως



Νά πάλι ἑορτή.

Νά πάλι πανηγύρι.

Νά πάλι χαρούμενο ἀναψοκέρι γιά τήν μητέρα τοῦ Κυρίου.

Νά ἡ προπόρευσις τῆς ἀψεγάδιαστης νύμφης.


Νά τό πρῶτο ξεπροβόδισμα τῆς βασιλίσσης.

Νά τό σίγουρο σημάδι γιά τήν δόξα πού τήν περιμένει.

Νά προάγγελος τῆς χάριτος πού πρόκειται νά τήν ἐπισκιάση.


Νά γνώρισμα, πού φαίνεται ἀπό μακρυά, τῆς ὑπερβολικῆς της καθαρότητος.

Διότι ἐκεῖ πού ὁ ἱερέας εἰσερχόμενος ὄχι πολλές φορές, ἀλλά μόνον μία φορά τόν χρόνο,

τελεῖ τίς μυστικές λατρεῖες, ἐκεῖ γιά νά παραμένη μόνιμα ὁδηγεῖται ἀπό τούς γονεῖς της,

οἱ ὁποῖοι ἀναδεικνύονται ἔτσι λειτουργοί τῆς χάριτος.



Ποιός γνώρισε παρόμοια περίπτωσι στό παρελθόν;

Ποιός εἶδε ἤ ἄκουσε τώρα ἤ ἀπό παληά κορίτσι νά ὁδηγεῖται βαθειά στά Ἅγια τῶν ἁγίων,

αὐτά πού, παρά λίγο θά ἦταν ἀπλησίαστα καί γιά τούς ἄνδρες, καί σ᾽ αὐτά νά μένη καί νά τρέφεται;

Ἄραγε δέν εἶναι αὐτό τρανή ἀπόδειξις τῶν ἀσυνήθιστα μεγάλων θαυμασίων πού θά τῆς γίνουν μελλοντικά;

Ἄραγε δέν εἶναι σημάδι ξεκάθαρο; Ἄραγε δέν εἶναι σίγουρη ἀπόδειξις;



Ἄς μᾶς δείξουν ὅσοι κακολογοῦν ἐναντίον της, καί ἐνῶ βλέπουν εἶναι σάν νά μή βλέπουν:

Ποῦ τά εἶδαν αὐτά, δηλ. κόρη καί μάλιστα μόλις τριῶν ἐτῶν, πού γεννήθηκε μέ θεία ὑπόσχεσι,

νά προσφέρεται ὡς δῶρο τέλειο καί γιά νά ζήση ἐκεῖ, καί νά συνοδεύεται ἀπό τούς πλουσίους τοῦ λαοῦ,

νά ὁδηγεῖται μέ λαμπάδες, καί νά παραλαμβάνεται ἀπό τά γνώριμα χέρια τῶν ἱερέων καί τῶν προφητῶν;


Γιατί δέν θέλησαν νά ἔρθουν στά καλά τους;

Γιατί, ἐνῶ ἔβλεπαν τά πρῶτα σημάδια, δέν πίστεψαν στά κατοπινά;

Γιατί ἐνῶ προϊδεάσθηκαν ἀπό τά παράξενα καί διαφορετικά, δέν ἀποδέχθηκαν τά ὅσα ἔγιναν μετά;


Διότι, ὅσα ἔγιναν στήν ἀρχή γύρω ἀπό αὐτήν, δέν ἦσαν συμπτωματικά καί τυχαῖα, ἀ

λλ᾽ ὅλα ἦταν προμηνύματα γιά ὅσα θά γίνονταν στή συνέχεια.


Ἐπί τέλους ἄς μᾶς ποῦν τίς ματαιοπονίες τους αὐτοί πού θεωροῦνται σοφοί.

Γιατί ἡ θυγατέρα καμμιᾶς ἀπό τίς στεῖρες πού γέννησαν δέν ὁδηγήθηκε στά ἅγια τῶν ἁγίων

καί δέν παραλήφθηκε ἀπό τούς προφήτας;


Σίγουρα, αὐτοί πού λεπτολογοῦν πάνω σ᾽ αὐτά, τίποτα δέν εἶχαν νά ποῦν, ὅπως (δέν εἶχαν νά ποῦν τίποτα)

καί οἱ μεταγενέστεροι ὁμόφρονές τους γιά τόν υἱό ἐκείνης, ἀλλ᾽ ἁπλῶς σήκωναν τούς ὤμους μέ τήν ἀπορία·

«Ἄραγε τί θά γίνη αὐτό τό παιδί;»

Τίποτε ἀπολύτως δέν εἶχαν νά ποῦν.


Σίγουρα μποροῦν νά πορεύωνται τόν δρόμο τῆς ἀπωλείας ὅσοι ἔχουν πλανεμένη πίστι,

καί εἶναι ἐλεύθεροι νά πέφτουν στόν λάκκο πού μόνοι τους ἔσκαψαν.


Ὅμως ἐμεῖς, ὁ περιούσιος λαός τοῦ Θεοῦ, ἱερεῖς καί ἄρχοντες, δοῦλοι καί ἐλεύθεροι, τεχνῖτες καί γεωργοί, ἄνδρες καί γυναῖκες,

ἐλᾶτε νά συγκεντρωθοῦμε πρός τιμήν τῆς Θεοτόκου καί, κατ᾽ οἰκονομίαν, νά παρακολουθήσωμε ὅσα θαυμαστά τῆς ἔγιναν.

Πῶς δηλ. προσφέρεται σήμερα ἀπό τούς γονεῖς της, ἡ καθ᾽ ὅλα ἱερή, στό ναό τοῦ Θεοῦ, καί ἀπό τούς ἱερεῖς τοῦ Θεοῦ ὁδηγεῖται.


Πῶς ὁ προφήτης αὐτήν τήν δέχεται μέσα στό ναό καί τήν εἰσάγει στά ἄδυτα, χωρίς ἀντίρρησι, χωρίς νά πῆ στούς γονεῖς της·

Δέν τό κάνω αὐτό τό πρωτόφαντο τόλμημα καί νά φέρω ἕνα κορίτσι νά ζῆ συνέχεια στά ἅγια τῶν ἁγίων,

ὅπου μόνον σέ ἐμένα μία φορά τό χρόνο μοῦ δόθηκε ἡ ἐντολή νά μπαίνω.


Ὁ προφήτης ἐκεῖνος τίποτε ἀπό αὐτά δέν εἶπε, ἀλλά τή δέχεται μέ προθυμία, ὡσάν νά προγνώριζε αὐτό πού θά γινόταν,

ἐξ ἄλλου προφήτης ἦταν, σίγουρα ἐπειδή τήν περίμενε καί τήν ἀνέμενε, ὅπως τόν υἱό της μετά ἀπό αὐτήν ὁ Συμεών.


Ἔπειτα, ἀφοῦ χαιρέτησε βιαστικά τήν μητέρα, καί κρατώντας ἀπό τά χέρια τήν κόρη τήν προσφώνησε μέ αὐτά τά λόγια·

Ἀπό ποῦ καί πῶς ἦρθες ἐδῶ, γυναῖκα, καί ποιός ὁ σκοπός τῆς πράξεώς σου;

Καί πῶς, ἐνῶ δέν ἔχεις προηγούμενο παράδειγμα, ἔφερες καί ζητᾶς νά γίνη τοῦτο τό νέο δρᾶμα, πού δέν ἀκούσθηκε ἄλλη φορά,

δηλ. νά ὁδηγεῖται κόρη καί νά ζῆ κάτω ἀπό τήν σκέπη τοῦ ναοῦ στά ἅγια;

Πές μας ποιό εἶναι τό ἐπιχείρημά σου, ἡ δικαιολογία σου, καί τί ἔχεις στό μυαλό σου;


Ἐγώ, εἶπε στόν προφήτη ἡ συνώνυμη μέ τή χάρι γυναῖκα, προέρχομαι ἀπό ἱερατική γενηά, ἀπό τήν φυλή τοῦ Ἀαρών,

ἔχω ρίζα προφητική καί βασιλική.

Καί ἔγινα ἕνα κλαδί ἀπό Δαβίδ, τόν Σολομῶντα τούς διαδόχους τους, καί, ἐπί πλέον, εἶμαι συγγενής τῆς γυναῖκας σου Ἐλισάβετ.


Μετά, στόν κατάληλο καιρό, συνδέθηκα μέ ἄνδρα κατά τό θέλημα τοῦ Δεσπότου.

Βρέθηκα ὅμως στεῖρα καί ἄγονος γιά ἀρκετό καιρό καί ἐπειδή δέν μπόρεσα νά βρῶ κανένα φάρμακο,

πού θά μέ ἀπάλλασε ἀπό τή συμφορά, κατέφυγα πρός τό Θεό τό μόνο κυρίαρχο, πού μπορεῖ νά δίνη διέξοδο στίς δυσκολίες,

καί σ᾽ αὐτόν ἄνοιξα μέ σοβαρότητα τό στόμα μου, σ᾽ αὐτόν πού εἶναι ὁ μόνος φιλάνθρωπος,

καί μέ πόνο καρδίας καί μέ δάκρυα στά μάτια ἔκραξα καί αὐτά τοῦ εἶπα·



Ὦ Κύριε, Κύριέ μου, ἀπευθύνομαι σέ σένα πού ἀκοῦς ἀμέσως τήν φωνή τῶν πονεμένων ψυχῶν.

Γιατί μέ διαφοροποίησες ἀπό τή φύσι τῶν προγόνων μου;

Γιατί μέ θεατρίνισες στήν γενιά μου, καί ἔκανες τά μέλη τῆς φυλῆς μου νά κινοῦν τό κεφάλι τους μέ νόημα;

Γιατί μέ ἔκανες συμμέτοχο τῆς κατάρας τῶν προφητῶν, δίνοντάς μου μήτρα ἄτεκνη καί μαστούς στερημένους ἀπό γάλα;


Γιατί ἀπέρριψες τίς προσφορές μου ὡς ἄτεκνης;

Γιατί μέ ἄφησες νά γίνω περίγελως στούς γνωστούς γείτονές μου;


Ρίξε τό βλέμμα σου πάνω μου Κύριε, ἄκουσε τήν προσευχή μου Δέσποτα, λυπήσου με Ἅγιε,

κάνε με ὅμοια μέ τά πουλιά τοῦ οὐρανοῦ,

μέ τά θηρία τῆς ξηρᾶς,

μέ τά ψάρια τῆς θαλάσσης,

διότι καί αὐτά εἶναι γόνιμα μπροστά σου.

Νά μή φανῶ, Ὕψιστε, ἐγώ, πού ἀπό σένα ἔγινα σύμφωνα μέ τήν δική σου εἰκόνα, χειρότερη ἀπό τά ἄλογα ζῶα.


Κοντά σέ αὐτά πού εἶπα πρόσθεσα καί τοῦτο· Διότι δικό σου Δέσποτα, θά εἶναι δῶρο εὐχαριστήριο, σάν ἱερό τάμα,

καί δῶρο πολύτιμο αὐτό, πού μοῦ δωρήθηκε ἀπό σένα τόν πλουσιότατο δωρητή τῶν τελείων χαρισμάτων.


Αὐτά ἐγώ (ἔλεγα) ὅσο βρισκόμουν ὑπαίθρια στόν δικό μου κῆπο, ρίχνοντας τό βλέμμα μου στούς οὐρανούς

καί κτυπώντας τό στῆθος μου μέ τά χέρια μου ἔκραζα πρός τούς οὐρανούς.

Ὁ δέ σύζυγός μου ἐνῶ βρισκόταν ὁλομόναχος στό βουνό καί γιά σαράντα μερόνυχτα νήστευε,

καί γιά τόσα ἐκλιπαροῦσε τόν Θεό.


Ἔτσι λοιπόν ὁ φιλάνθρωπος Κύριος πού εἶναι πάντα πρόθυμος νά δείξη τόν οἶκτο του,

ἀφοῦ κάμφθηκε ἀπό τίς προσευχές καί τῶν δυό μας,

ἔστειλε τόν ἄγγελό του νά μᾶς ἀναγγείλη τή σύλληψι τῆς θυγατρός μας.


Ἀμέσως λοιπόν, ἀφοῦ διατάχθηκε ἡ φύσις ἀπό τό Θεό, ἀποδέχθηκε τό σπέρμα.

Διότι αὐτή δέν εἶχε τολμήσει νά τό δεχθῆ, πρίν ἀπό τή θεία χάρι, παρά μόνον ἀφοῦ ἐκείνη πρώτη εἰσῆλθε,

καί ἀφοῦ ἔτσι πέρασε, ἄνοιξε ἡ μήτρα τίς δικές της πύλες, καί ἀφοῦ δέχθηκε αὐτό πού τῆς ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός,

τό κράτησε μέσα της μέχρι πού, μέ τή χάρι τοῦ Θεοῦ, τό σπέρμα πού τοποθετήθηκε μέσα της, βγῆκε στό φῶς.


Εὐχαριστῶ τό Θεό μου μέ ὅσες εὐχαριστίες συνέθεσαν τά χείλη μου καί ἐκφώνησε τό στόμα μου μέσα στή θλῖψι μου.

Καί γι᾽ αὐτό τό λόγο συγκέντρωσα τό χορό τῶν παρθένων, συγκάλεσα τούς ἱερεῖς, ξεσήκωσα τούς συγγενεῖς,

καί σέ ὅλους ἔλεγα τά παρακάτω·


Χαρεῖτε ὅλοι μαζί μου, διότι σήμερα ἀναδείχθηκα καί μητέρα καί ἀφιερώτρια, πού πρόσφερα τό δικό μου τέκνο

ὄχι σέ ἐπίγειο βασιλέα, οὔτε ἦταν πρέπον, ἀλλά πού τό ἀφιέρωσα στόν ἐπουράνιο βασιλέα, ἀφοῦ ἦταν καί δικό του δῶρο.


Νά δεχθῆς λοιπόν, ὦ προφήτα τή δική μου θυγατέρα, νά τή δεχθῆς καί νά τήν εἰσαγάγης καί νά τή ριζώσης σέ τόπο ἁγιασμοῦ,

καί νά ἑτοιμασθῆ γιά νά γίνη κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ, χωρίς νά περιεργάζεσαι τίποτε,

μέχρις ὅτου ἐπιτρέψει νά πραγματοποιηθοῦν τά σχετικά μέ αὐτήν, αὐτός πού προτρέπει νά μείνει αὐτή ἐδῶ.


Αὐτά τά λόγια ἀφοῦ τά ἄκουσε ὁ Ζαχαρίας, ἀμέσως ἀπάντησε στή γυναῖκα καί εἶπε·

Εὐλογημένη ἡ ρίζα σου πάντιμε,

δοξασμένη ἡ μήτρα σου φίλανδρε καί πιό δοξασμένη ἡ ἀφιέρωσί σου φιλόθεε.


Μετά, ὅλος χαρά καί ἔχοντας στά χέρια του τήν κόρη, πρόθυμα τήν προσφέρει στά ἅγια τῶν ἁγίων,

λέγοντας περίπου αὐτά τά λόγια πρός αὐτήν·


Ἔλα ἐκπλήρωσις τῆς προφητείας μου.

Ἔλα ἔργο τῶν ἐδῶ συζύγων.

Ἔλα ἐπισφράγισμα τῆς διαθήκης του.

Ἔλα τό τέλος τῶν θελημάτων του.

Ἔλα φανέρωσις τῶν μυστηρίων του.


Ἔλα ὅραμα ὅλων τῶν προφητῶν.

Ἔλα ἕνωσις τῶν παλιά χωρισμένων.

Ἔλα στήριγμα τῶν ταπεινωμένων.

Ἔλα ἀνανέωσις τῶν παλιωμένων.

Ἔλα φῶς τῶν ὅσων βρίσκονται στό σκοτάδι.

Ἔλα τό πιό κανούριο καί θεῖο δώρημα.


Ἔλα Δέσποινα ὅλων τῶν θνητῶν, μπές στή δόξα τοῦ Κυρίου σου, τώρα μέν στήν κάτω καί πού πατεῖται,

μετά ἀπό λίγο δέ στήν ἄνω καί ἄβατη στούς ἀνθρώπους.


Ἔτσι, ὅπως ἦταν φυσικό, ἀφοῦ μίλησε πρός τήν κόρη ὁ ἱερέας, τήν ὁδήγησε καί τήν ἄφησε ἐκεῖ πού τῆς ταίριαζε

στό ναό τοῦ Θεοῦ, σάν σέ νυφικό δωμάτιο, καταχαρούμενη καί πολύ εὐχαριστημένη, τρίχρονη ὡς πρός τήν ἡλικία,

ἀλλ᾽ ὡς πρός τό Θεό τῶν ὅλων καθ᾽ ὅλα τελεία.


Ἔμεινε λοιπόν αὐτή στά ἐσώτερα ἅγια τῶν ἁγίων, τρεφομένη ἀπό ἄγγελο μέ τροφή ἀμβροσίας καί ποτιζομένη μέ θεῖο νέκταρ,

μέχρι τήν εἴσοδό της στήν ἐφηβεία.

Καί τότε, μέ θεῖο νεῦμα καί μέ τή γνώμη τῶν ἱερέων δίνεται γι᾽ αὐτήν κλῆρος, καί μέ κλῆρο παίρνει τήν ἁγία αὐτή Παρθένο

ὁ Ἰωσήφ ὁ δίκαιος καί κατ᾽ οἰκονομίαν τήν παραλαμβάνει ἀπό τό ναό τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἱερέων του,

γιά νά ξεγελασθῆ ὁ ἀρχέκακος ὄφις, γιά νά μήν προσβάλη τήν καθαρή κόρη ὡς παρθένο,

ἀλλά νά τήν προσπεράση ὡς μνηστευμένη.


Βρισκόταν λοιπόν ἡ πεντακάθαρη στό σπίτι τοῦ τέκτονος Ἰωσήφ φυλασσόμενη γιά τόν ἀρχιτέκτονα Θεό,

μέχρις ὅτου πραγματοποιήθηκε σ᾽ αὐτήν τό πρίν ἀπό ὅλους τούς αἰῶνες κρυφό καί ἅγιο μυστήριο,

καί ἀπό αὐτήν ὁ Θεός ἔγινε ὅμοιος μέ τούς ἀνθρώπους.


Ἀλλά τοῦτο εἶναι θέμα ἄλλης πραγματείας καί εὐκαιρίας, πού ἄν τό ἐπιτρέψη ὁ καιρός θά γίνη ὁ ἀναγκαῖος λόγος.

Τώρα στό προκείμενο πάλι, νά ἐπανέλθη ὁ λόγος καί, μέρα πού εἶναι, νά δοξολογηθοῦν σήμερα τά εἰσόδια.


Πήγαινε λοιπόν, ὦ Δέποινα Θεομῆτορ, πήγαινε στήν κληρωμένη θέσι σου,

καί βάδιζε κοντά στόν Κύριο νά χαίρεσαι καί ἀγάλλεσαι,

νά τρέφεσαι καί νά ἐλπίζης, περιμένοντας ἀπό μέρα σέ μέρα,

τόν ἐρχομό μέσα σου τοῦ Παναγίου Πνεύματος,

τήν ἐπισκίασι τῆς δυνάμεως τοῦ Ὑψίστου,

καί τή σύλληψι τοῦ υἱοῦ σου, σύμφωνα μέ τήν προσφώνησι πού σοῦ ἔκανε ὁ Γαβριήλ.


Καί νά χαρίσης, σέ ὅσους τελοῦν τήν ἑορτή σου, τήν βοήθειά σου, τήν σκέπη σου καί τήν προστασία σου,

σώζωντάς τους πάντοτε, μέ τίς ἱκεσίες σου, ἀπό κάθε ἀνάγκη καί κινδύνους, ἀρρώστιες καί δοκιμασίες

καί διάφορες συμφορές, καί ἀπό τή μέλλουσα ἀπειλή τοῦ υἱοῦ σου.


Ὡς μητέρα τοῦ Δεσπότου καί τελεία δόσις τῶν ἐπιθυμητῶν, κατάταξέ τους σέ τόπους φωτός, εὐφροσύνης καί εἰρήνης.

Νά γίνουν ἄλαλα τά πονηρά χείλη πού κακολογοῦν μέ ὑπερηφάνεια καί περιφρόνησι ἐσένα τή δίκαιη.

Νά ἐκμηδενισθῆ ἡ παρουσία τους μέσα στήν πόλι σου, νά ντραποῦν καί νά σβήσουν,

καί νά καταλάβουν ὅτι τό ὄνομά σου εἶναι Δέσποινα καί ὅτι ἐσύ εἶσαι ἡ μόνη Θεόνυμφος Θεοτόκος.


Ἐμεῖς ἐσένα μέ πίστι σέ εὐλογοῦμε, μέ πόθο σέ δοξολογοῦμε καί μέ φόβο σέ προσκυνοῦμε,

πάντοτε ἐσένα μεγαλύνοντες καί μέ σεβασμό μακαρίζοντες.


Διότι πράγματι εἶναι μακάριος ὁ πατέρας σου ἀπό τούς ἀνθρώπους καί ἡ μητέρα σου ἀπό τίς γυναῖκες.

Μακάριο τό σπίτι σου

Μακάριοι οἱ γνωστοί σου

Μακάριοι ὅσοι σέ εἴδανε

Μακάριοι ὅσοι σοῦ μίλησαν

Μακάριοι οἱ τόποι σου

Μακάριος ὁ ναός στόν ὁποῖο σέ ἀφιερώσανε,

Μακάριος ὁ Ζαχαρίας πού σέ ἀγκάλιασε.

Μακάριο τό κρεββάτι σου.

Μακάριος ὁ τάφος σου.


Διότι ἐσύ εἶσαι ἡ τιμή ὅσων σέ τιμοῦν καί βραβεῖο τῶν βραβείων καί κορυφή τῶν κορυφῶν,

ἡ μόνη θεία δροσιά τοῦ ἐσωτερικοῦ μου καύσωνος, ἡ θεοστάλακτη δροσιά τῆς ξεραμένης μου καρδιᾶς,

τῆς μαύρης μου ψυχῆς ἡ φωτεινότατη λαμπάδα, ὁ ὁδηγός τῆς πορείας μου, ἡ δύναμις τῆς ἀσθενείας μου,

τό ντύσιμο τῆς γυμνότητός μου, ὁ πλοῦτος τῆς πτωχείας μου, ἡ θεραπεία τῶν ἀγιάτρευτων πληγῶν,

τό σκούπισμα τῶν δακρύων, τό σταμάτημα τῶν στεναγμῶν, ἡ μεταστροφή τῶν συμφορῶν, ἡ ἐλάφρυνσις τῶν πόνων,

τό λύσιμο τῶν δεσμῶν, ἡ μόνη ἐλπίδα κατά τῆς πικρίας.


Εἰσάκουσε τίς προσευχές μου, συμπόνεσε τούς στεναγμούς μου, ἐλέησέ με μαλακώνοντας ἀπό τά δάκρυά μου,

λυπήσου με ὡς μητέρα τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ, ρίξε τό βλέμμα σου πάνω μου καί ἠρέμησε τήν τρικυμία μου.


Ἱκανοποίησέ μου τή μεγάλη ἐπιθυμία καί κατάταξέ με μαζί μέ τή σύζυγό μου καί δική σου δούλη, στήν γῆ τῶν πράων,

στίς σκηνές τῶν δικαίων, στό χορό τῶν ἁγίων.


Καί ἀξίωσέ με, ἐσύ πού εἶσαι ἡ προστασία ὅλων, ἡ χαρά καί ἡ λαμπρή εὐθυμία ὅλων, νά χαιρόμαστε μέσα σέ αὐτή,

σέ παρακαλῶ, τή χαρά, τήν πραγματικά ἀνέκφραστη πού προέρχεται ἀπό τό Θεό καί βασιλέα τόν γεννημένο ἀπό σένα,

καί στόν ἄφθαρτό σου νυμφῶνα καί στήν ἀτελείωτη καί ἀπέραντη βασιλεία σου.


Πράγματι, Δέσποινα, καί δική μου καταφυγή, ἡ ζωή καί ἡ βοήθειά μου, τό ὅπλο καί τό καμάρι μου, ἡ ἐλπίδα καί ἡ δύναμίς μου,

δῶσε μαζί μέ αὐτήν νά ἀπολαύσω τίς ἀνεκδιήγητες καί ἀκατάληπτες δωρεές στήν ἐπουράνιο διαμονή.

Διότι ἔχεις μαζί μέ τήν θέλησι καί τόν τρόπο, ὡς μητέρα τοῦ Ὑψίστου, καί γι᾽ αὐτό τολμῶ νά τό ζητήσω.


Μή λοιπόν γίνει νά στερηθῶ, πανάχραντε καί κυρία Δέσποινα, αὐτό πού περιμένω,

ἀλλά νά τό πετύχω αὐτό, Θεόνυμφε, πού εἶσαι ὁλονῶν προσδοκία καί ἀναμονή,

ἐσύ πού, μέ τρόπο πού ξεπερνάει τή λογική, γέννησες τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό,

τόν ἀληθινό Θεό καί Δεσπότη, στόν ὁποῖο ταιριάζει κάθε δόξα, τιμή καί προσκύνημα,

μαζί μέ τόν χωρίς ἀρχή Πατέρα του καί τό ζωοποιό Πνεῦμα, τώρα καί πάντα, καί στούς αἰῶνες τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.



proskynitis.
XAPA
 
Posts: 26019
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Previous

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 14 guests

cron