by marjory » Thu Nov 01, 2012 9:00 pm
Σε ένα δημοτικό σχολείο κάπου στην Aθήνα,την πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς η δασκάλα παίρνει παρουσίες...
- Χακίμ Καζάλ αλ Νταρουί?
- Παρών.
- Χασάν Ντομάν ντα Σαρουί?
- Παρών.
- Γιόν Κιμ λι Γκόνγκ?
- Παρών.
- Σουλειμάν Αλη Ζαουάχρι?
- Παρών.
- Χατζή Λαζά Ρούμιχ Αλής?
Τίποτα...
- Χατζή Λαζά Ρούμιχ Αλής ? επαναλαμβάνει η δασκάλα...
Πάλι τίποτα.
Εκεί που ετοιμάζεται να σημειώσει απουσία η δασκάλα βλέπει δειλά δειλά ένα παιδάκι να σηκώνει το χέρι του από την τελευταία σειρά...
- Κυρία, μάλλον εγώ είμαι αυτός, αλλά το όνομά μου δεν διαβάζεται έτσι...
Χατζηλαζάρου Μιχάλη με λένε..!
Ω πανύμνητε μήτερ, η τεκούσα των πάντων αγίων αγιώτατον Λόγον, δεξαμένη την νυν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας, και της μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως τους Σοι βοώντας.