Περί Πολιτικής...Έλληνες πολιτικοί και κόμματα.

[giannis73]

Πράξεις των Αποστόλων κεφ.23 ,

στ. 1 Ἀτενίσας δὲ ὁ Παῦλος τῷ συνεδρίῳ εἶπεν· ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ Θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας. 2 ὁ δὲ ἀρχιερεὺς ᾿Ανανίας ἐπέταξε τοῖς παρεστῶσιν αὐτῷ τύπτειν αὐτοῦ τὸ στόμα. 3 τότε ὁ Παῦλος πρὸς αὐτὸν εἶπε· τύπτειν σε μέλλει ὁ Θεός, τοῖχε κεκονιαμένε· καὶ σὺ κάθῃ κρίνων με κατὰ τὸν νόμον, καὶ παρανομῶν κελεύεις με τύπτεσθαι! 4 οἱ δὲ παρεστῶτες εἶπον· τὸν ἀρχιερέα τοῦ Θεοῦ λοιδορεῖς; 5 ἔφη τε ὁ Παῦλος· οὐκ ᾔδειν, ἀδελφοί, ὅτι ἐστὶν ἀρχιερεύς· γέγραπται γάρ· ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς.

1 Ατένισε λοιπόν ο Παύλος στο συνέδριο και είπε: «Άντρες αδελφοί, εγώ με όλη την αγαθή συνείδηση έχω πολιτευτεί στο Θεό μέχρις αυτήν την ημέρα». 2 Αλλά ο αρχιερέας Ανανίας διέταξε σ’ αυτούς που είχαν σταθεί δίπλα του να του χτυπήσουν το στόμα. 3 Τότε ο Παύλος είπε προς αυτόν: «Μέλλει ο Θεός να σε χτυπήσει, τοίχε ασβεστωμένε! Μολονότι εσύ κάθεσαι να με κρίνεις κατά το νόμο, όμως παρανομώντας διατάζεις να με χτυπούν;» 4 Αλλά εκείνοι που είχαν σταθεί δίπλα του είπαν: «Τον αρχιερέα του Θεού βρίζεις;» 5 Και είπε ο Παύλος: «Δεν ήξερα, αδελφοί, ότι είναι αρχιερέας. γιατί είναι γραμμένο: Άρχοντα του λαού σου δε θα κακολογήσεις».

[giannis73]

«ΑΡΧΟΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΟΥ ΟΥΚ ΕΡΕΙΣ ΚΑΚΩΣ»

Ατενίσας δε ο Παύλος τω συνεδρίω είπεν: Άνδρες αδελφοί, εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπελίτευμαι τω Θεώ άχρι ταύτης της ημέρας. Ο δε αρχιερεύς Ανανίας επέταξε τοις παρεστώσιν αυτώ τύπτειν αυτού το στόμα. Τότε ο Παύλος προς αυτόν έφη: Τύπτειν σε μέλλει ο Θεός, τοίχε κεκονιαμένε! Και συ κάθη κρίνων με κατά νόμον, και παρανομών κελεύεις με τύπτασθαι! Οι δε παραστώτες είπον: Τον αρχιερέα του Θεού λοιδορείς; Έφη τε ο Παύλος: Ουκ ήδειν, αδελφοί, ότι εστίν αρχιερεύς. Γέγραπται γαρ: Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς».

Στο εδάφιο αυτό περιγράφεται ένα επεισόδιο, το οποίο πολλοί επικαλούνται υπέρ της άποψης, ότι δεν επιτρέπεται να επικρίνει κανείς και να κακολογεί άρχοντες, και μάλιστα αρχιερείς, έστω και αν συμπεριφέρονται κακώς. Αλλά όπως θα δούμε, αυτή η άποψη είναι εσφαλμένη και κακώς χρησιμοποιείται το επεισόδιο αυτό υπέρ αυτής (με τον Παύλο, από τις Πράξεις των απόστολων).

Όταν ο απόστολος Παύλος άρχισε να απολογείται μπροστά στο Ιουδαϊκό συνέδριο, τότε ο αρχιερέας Ανανίας, κάνοντας κατάχρηση της εξουσίας του, διέταξε τους ευρισκόμενους κοντά στον απόστολο να... τον χτυπήσουν στο στόμα τον Παύλο! Και τότε ο απόστολος τον έλεγξε εντονότατα λέγοντας του (του αρχιερέα): «Τύπτειν σε μέλλει ο Θεός, τοίχε κεκονιαμένε! Και συ κάθη κρίνων με κατά νόμον, και παρανομών κελεύεις με τύπτασθαι!».

Μεταφράζουμε: «Θα σε χτυπήσει ο Θεός, τοίχε ασβεστωμένε! Ενώ κάθεσαι στη δικαστική έδρα, για να με κρίνεις σύμφωνα με το νόμο, εν τούτοις παρανομείς με το να διατάσεις να με χτυπήσουν!».
Αυτόν τον λόγο τον θεώρησαν ανεπίτρεπτο οι παριστάμενοι, και είπαν στον Παύλο: «Τον αρχιερέα του Θεού λοιδορείς; Έτσι αντιμιλάς στον αρχιερέα;». Tον ελεγκτικό λόγο του αποστόλου προς τον αρχιερέα οι παριστάμενοι τον εξέλαβαν σαν λοιδορία, βρισιά. Ο απόστολος όμως, έχει γράψει στην προς Κορίνθιους επιστολή εναντίον της λοιδορίας. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να λοιδορεί, τώρα και μάλιστα έναν θρησκευτικό άρχοντα του λαού του; Δηλαδή τη στιγμή που ελέγχει τον αρχιερέα σαν παραβάτη του νόμου, είναι δυνατόν να παραβαίνει και αυτός τα ίδια του τα λόγια, τον νόμο του Χριστού περί λοιδορίας; Όχι βέβαια! Όπως θα δούμε, στην πραγματικότητα ο απόστολος δεν λοιδόρησε, δεν έβρισε.
Κάποιοι λένε ότι το «Τύπτειν σε μέλλει ο Θεός» (Θα σε χτυπήσει ο Θεός), είναι κατάρα. Αλλά όπως πολύ σωστά έχει παρατηρηθεί, η φράση δεν είναι κατάρα, διότι η διατύπωσή της δεν είναι σε έγκλιση ευκτική, αλλά οριστική. Δεν εύχεται ο απόστολος να χτυπήσει ο Θεός τον αρχιερέα, αλλά λέει, ότι θα τον χτυπήσει αυτόν τον αρχιερέα ο Θεός. Και πράγματι τον χτύπησε και μάλιστα θανάσιμα. Φονεύθηκε υπό των Σικαρίων κατά τον Ιουδαϊκό πόλεμο...

...Για εμάς, το «Τύπτειν σε μέλλει ο Θεός» είναι προφητεία του αποστόλου, όπως στο Πράξ. 13:11 ο λόγος του περί τυφλώσεως του Ελύμα δηλαδή του μάγου Βαριησού.
Στη μομφή των παρισταμένων, «Τον αρχιερέα του Θεού λοιδορείς;», ο απόστολος απάντησε: «Δεν το ήξερα αδελφοί, ότι είναι αρχιερέας». Αυτός ο λόγος του αποστόλου κατά μια ερμηνεία είναι ειρωνεία, κατ' άλλη είναι ψεύδος, και κατ' άλλη ισοδυναμεί προς αίτηση συγνώμης. Όλες αυτές οι ερμηνείες είναι ΛΑΘΟΣ.

Ο λόγος του Παύλου, «Δεν το ήξερα αδελφοί, ότι είναι αρχιερέας», δεν είναι ειρωνεία, διότι, αν ήταν ειρωνεία, θα προκαλούσε αντίδραση, ενώ τώρα σήμανε τη λήξη του επεισοδίου. Επίσης ο λόγος αυτός δεν ήταν ψέμα. Ο απόστολος ο οποίος συνιστά να μην ψευδόμαστε (Κολ.3:9 -10), και ο οποίος έγραψε πολλές φορές για τον εαυτό του «ου ψεύδομαι» (Ρωμ. 9:1, Β΄ Κορ. 11:31, Γαλ. 1:20, Α΄ Τιμ. 2:7), πώς θα ήταν δυνατόν να ψεύδεται και μάλιστα τόσο επίσημα, μπροστά στο Ιουδαϊκό συνέδριο και την Ρωμαϊκή εξουσία, και την ώρα που βεβαίωνε «Εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ άχρι ταύτης της ημέρας», και υπό την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος προφήτευε την τιμωρία του αρχιερέα;

Η γνώμη, ότι του Ιουδαϊκού συνεδρίου, που συγκλήθηκε εκτάκτως, δεν προήδρευε ο εν ενέργεια αρχιερέας Ανανίας, αλλά προήδρευε ο Ρωμαίος χιλίαρχος Λυσίας, δεν φαίνεται σωστή. Σωστή, φαίνεται η γνώμη, ότι ο Παύλος άκουσε μεν τον λόγο, με τον οποίο δινόταν η διαταγή να τον χτυπήσουν στο στόμα του, αλλά μέσα στην πολυπληθή και θορυβώδη συνέλευση δεν αντιλήφθηκε από ποιον προερχόταν αυτός ο λόγος, νόμισε ότι προερχόταν από κάποιον άλλον από τα μέλη του συνεδρίου των Κρίτων. Άλλωστε λόγω της μακράς απουσίας του από τα Ιεροσόλυμα δεν γνώριζε προσωπικά τον αρχιερέα Ανανία.

Ως προς την εκδοχή, ότι ο λόγος «Δεν το ήξερα αδελφοί, ότι είναι αρχιερέας», ισοδυναμεί προς αίτηση συγνώμης, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:
Ο απόστολος δεν αισθάνθηκε την ανάγκη για αίτηση συγνώμης, διότι είχε τη συνείδηση, ότι δεν υπέπεσε στο αμάρτημα της λοιδορίας, όπως τον κατηγόρησαν οι παριστάμενοι, δεν παρέβη την παρατηθέμενη εκ της Εξόδου [22:28] εις το τέλος του υπ' όψη εδαφίου εντολή, «Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς». Η εντολή αυτή σημαίνει να μη κακολογεί άδικα κάποιος τον άρχοντα.

Αλλ' η Γραφή δεν ενδιαφέρεται μόνον για άρχοντες. Γι αυτούς βέβαια ενδιαφέρεται ιδιαιτέρως, επειδή ως άρχοντες πρέπει να έχουν κύρος ενώπιον του λαού. Ιδιαιτέρως επίσης η Γραφή ενδιαφέρεται για τους γονείς προς τους οποίους τα τέκνα οφείλουν ιδιαίτερο σεβασμό. Εκτός των αρχόντων και των γονέων η Γραφή ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους γενικά. «Μηδέν βλασφημείν», κανένα δηλαδή να μη κακολογούμε, γράφει ο απόστολος Παύλος. Ο δε Κύριος στην επί του Όρους Ομιλία καταδικάζει το να πει κάποιος στον αδελφό του «ρακά», δηλαδή «ανόητε», και «μωρέ», δηλαδή «ηλίθιε». (Ματθ. 5:22)'

Αλλ' οι κακοί και προσβλητικοί αυτοί χαρακτηρισμοί καταδικάζονται όταν είναι άδικοι και εμπαθείς, διαφορετικά δεν καταδικάζονται.

Ελεγκτικά και ακατάκριτα ο Παύλος τον χαρακτηρισμό «ανόητοι» τον χρησιμοποίησε για τους χριστιανούς της Εκκλησίας της Γαλατίας (Γαλ. 3:1, 3). Και αυτός ο Κύριος τον ίδιο χαρακτηρισμό χρησιμοποίησε για τους δυο μαθητές, οι οποίοι πορεύονταν προς Εμμαούς (Λουκ. 24:25). Επίσης ο Κύριος, στηλιτεύοντας τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, χρησιμοποίησε γι αυτούς τον χαρακτηρισμό «μωροί» (Ματθ. 23:17, 19), καθώς και άλλους επιτιμητικούς χαρακτηρισμούς.

Οι ίδιοι λοιπόν χαρακρητισμοί άλλοτε είναι κατακριτέοι και άλλοτε ακατακριτοι.

Ειδικά ως προς τους άρχοντες, πολλούς κακούς και δίκαιους χαρακτηρισμούς περιέχει η Γραφή για όσους από αυτούς τους άρχοντες είναι ασεβείς.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε το πώς το νεαρό παιδί ο Δανιήλ, του οποίου «ο Θεός εξήγειρε το πνεύμα το άγιον», μίλησε προς τους δυο ανάξιους κριτές του Ισραήλ, οι οποίοι επιβουλεύτηκαν και συκοφάντησαν την αγία Σωσάννα. «Πεπαλαιωμένε ημερών κακών», είπε στον ένα από αυτούς ο Δανιήλ, «άγγελος Θεού& σχίσει σε μέσον». «Σπέρμα Χαναάν και ουκ Ιούδα», είπε στον άλλο, «μένει γαρ άγγελος του Θεού την ρομφαίαν έχων πρίσαι σε μέσον» (Δανιήλ. Σωσάννα, στίχ. 45, 52-59).
Όταν Φαρισαίοι είπαν στον Ιησού, ότι ο βασιλιάς Ηρώδης ήθελε να τον θανατώσει, ο Ιησούς ονόμασε τον Ηρώδη «αλώπεκα». Ίσως να ισχυριστεί κάποιος, ότι ο Χριστός όταν χαρακτήριζε έτσι τον Ηρώδη, δεν εφάρμοσε τον νόμο, «Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς», διότι έθεσε τον εαυτό του πάνω από τον νόμο ως Θεός. Αλλ' ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι σωστός, αφού ο Υιός του Θεού που έγινε άνθρωπος έθεσε τον εαυτό του «υπό νόμον» (Γαλ. 4:4) και δήλωσε ότι δεν ήρθε «καταλύσαι τον νόμον& αλλά πληρώσαι» (Ματθ. 5:17). Ο Χριστός εκπλήρωσε το νόμο πλήρως και τελείως. Άλλωστε δε, όχι μόνο ο Χριστός, ο οποίος είναι Θεός, αλλά και άνθρωποι του Θεού χαρακτήρισαν άρχοντες με κακούς μεν, αλλά δίκαιους χαρακτηρισμούς. Ήδη αναφέραμε τον προφήτη Δανιήλ στην περίπτωση των δυο ανάξιων κριτών του Ισραήλ.

Ο χαρακτηρισμός «τοίχε κεκονιαμένε», με τον οποίο ο Παύλος χαρακτήρισε τον αρχιερέα Ανανία, δεν είναι κατακριτέος, διότι ήταν δίκαιος, επειδή ο Ανανίας ήταν υποκριτής: καθόταν στη δικαστική έδρα και παρίστανε τον νομοταγή, ενώ ήταν άδικος και παρανομούσε. Αυτόν τον ίδιο χαρακτηρισμό χρησιμοποίησε ο Ιησούς για τους υποκριτές γραμματείς και Φαρισαίους: «Ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι παρομοιάζετε τοίχοις κεκονιαμένοις, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν δε γέμουσιν οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας» (Ματθ. 23:27). Άλλωστε ήταν δυνατόν να εκτρέπεται ο απόστολος χαρακτηρίζοντας «τοίχον κεκονιαμένον» και «παρανομούντα» τον Ανανία, τη στιγμή που από έμπνευση του Αγίου πνεύματος προφήτευε την τιμωρία του ανάξιου αρχιερέα;

Η συμπεριφορά του αποστόλου προς τον άδικο κριτή όχι μόνο δεν είναι αξιοκατάκριτη, διότι είναι δίκαιη, αλλά είναι και αξιέπαινη, διότι δείχνει την παρρησία του αποστόλου. Και εκτός από την παρρησία δείχνει και αξιοπρέπεια. Αν ο Ανανίας είχε αξίωμα, ο Παύλος είχε ανώτερο αξίωμα και δεν έπρεπε να φανεί ευκαταφρόνητος μπροστά στον Ρωμαίο χιλίαρχο και το πλήθος. Το αποστολικό κύρος είχε σημασία μεγαλύτερη από το κύρος παντός άλλου αξιώματος και ο Παύλος υπερασπίστηκε το κύρος του αυτό.

Επομένως, ο λόγος του αποστόλου «Δεν το ήξερα αδελφοί, ότι είναι αρχιερέας», δεν σημαίνει μεταμέλεια και κατά κάποιον τρόπο αίτηση συγνώμης, δεν έχει την έννοια, αυτή που δίνουν στο λόγο αυτό οι ερμηνευτές, ότι δηλαδή, εάν ο απόστολος γνώριζε, ότι αυτός που διέταξε να τον χτυπήσουν στο στόμα είναι αρχιερέας, δεν θα του μιλούσε όπως του μίλησε. Στην μομφή των παριστάμενων «Τον αρχιερέα του Θεού λοιδορείς;», ο απόστολος θα μπορούσε να απαντήσει, ότι δεν λοιδορεί αλλά ελέγχει. Μια τέτοια όμως απάντηση θα προκαλούσε την αντίδραση των νοσηρών και φανατικών υποστηρικτών του αρχιερέα και των κολάκων του. Γι αυτό ο Παύλος, έξυπνα συμπεριφερόμενος, όπως στη συνέχεια με την πρόκληση διαμάχης ανάμεσα στους Σαδδουκαίους και τους Φαρισαίους (στίχ. 6-10), πιάστηκε από τη φράση «Τον αρχιερέα του Θεού λοιδορείς;», και ειλικρινά και όχι ψεύτικα δήλωσε: «Δεν το ήξερα αδελφοί, ότι είναι αρχιερέας». Και ενώ ο Παύλος έκανε τη δήλωση αυτή χωρίς την έννοια της μεταμέλειας και της αίτησης συγνώμης, οι υποστηρικτές του αρχιερέα εξέλαβαν αυτήν με την έννοια της μεταμέλειας και της αίτησης συγνώμης. Δεδομένου, βέβαια, ότι ο νόμος έλεγε, «Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς», στη δήλωση του Παύλου οι Ιουδαίοι θα μπορούσαν να αντιτείνουν: Ναι μεν δεν γνώριζες ότι είναι αρχιερέας, γνώριζες όμως ότι είναι άρχοντας, μέλος του συνεδρίου και δικαστής, και γι αυτό δεν έπρεπε να μιλήσεις έτσι προσβλητικά σε αυτόν. Ωστόσο οι Ιουδαίοι, βάζοντας πάνω από όλα τον αρχιερέα, αρκέστηκαν στη δήλωση αυτή του Παύλου, στην οποία έδωσαν την έννοια της μεταμέλειας, και έτσι το επεισόδιο έληξε.

Το τέλος του χωρίου, «Γέγραπται γαρ: Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς», δεν λέγεται από τον Παύλο, όπως νομίζουν οι ερμηνευτές, αλλά από τον συγγραφέα των Πράξεων, από τον Λουκά. Εάν λεγόταν από τον Παύλο, θα είχε την εξής έννοια: Δεν γνώριζα ότι πρόκειται για αρχιερέα. Εάν το γνώριζα, δεν θα μιλούσα προσβλητικά. Διότι είναι γραμμένο, «άρχοντα του λαού σου να μη κακολογήσεις». Αλλ' αυτή η έννοια, σύμφωνα με αυτά που υποστηρίξαμε, δεν είναι ορθή. Διότι αν ήταν, θα εμφάνιζε ο Παύλος τον εαυτό του σαν ένοχο, ο οποίος μεταμελήθηκε χωρίς να είναι ένοχος. Επίσης θα εμφάνιζε τον εαυτό του να ασεβεί σε «άρχοντα» από άγνοια, ενώ το μόνο που δεν γνώριζε ήταν, ότι επρόκειτο για «αρχιερέα» ειδικά, ενώ δεν αγνοούσε ότι επρόκειτο για «άρχοντα» γενικά, για μέλος δηλαδή του δικαστηρίου και για δικαστή.

Το τέλος του χωρίου «Γέγραπται γαρ: Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς», λέγεται από τον Λούκα με την εξής έννοια: Το επεισόδιο προκλήθηκε, διότι στην Παλαιά Διαθήκη είναι γραμμένη η εντολή, «Άρχοντα του λαού σου να μη κακολογήσεις», οι δε Ιουδαίοι θεώρησαν, ότι ο Παύλος με τον προσβλητικό λόγο του προς τον αρχιερέα Ανανία παρέβη αυτήν την εντολή.

Μεταφράζουμε το χωρίο που εξετάσαμε:

«Ατενίζοντας ο Παύλος στο συνέδριο είπε: "Άντρες αδελφοί, εγώ μέχρι αυτήν την ημέρα έχω πολιτευτεί απέναντι στο Θεό με συνείδηση αγαθή σε όλα". Αλλ' ο αρχιερέας Ανανίας διέταξε τους παρευρισκόμενους κοντά του να χτυπήσουν το στόμα του. Τότε ο Παύλος του είπε: "Θα σε χτυπήσει ο Θεός τοίχε ασβεστωμένε! Ενώ εσύ κάθεσαι στη δικαστική έδρα για να με κρίνεις σύμφωνα με το νόμο, εν τούτοις παράνομα διατάσσεις να χτυπηθώ". Οι παριστάμενοι τότε είπαν: "Τον αρχιερέα του Θεού βρίζεις;". Είπε δε ο Παύλος: "Δεν γνώριζα, αδελφοί, ότι είναι αρχιερέας". Ας σημειωθεί, ότι είναι γραμμένο: "Άρχοντα του λαού σου να μη κακολογήσεις"».

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ (Περιοδικό "ο Σταυρός")

[Voreios]

Ούτε ιερό, ούτε όσιο δεν έχουν στον ΣΥΡΙΖΑ, με τον Δημήτρη Παπαδημούλη να ταυτίζει πασχαλιάτικα τον Χριστό με τον Μάρξ...

«Σαν σήμερα αναστήθηκε, κατά τις γραφές, ο Ναζωραίος αλλά και γεννήθηκε ο Μαρξ. Διαλέγετε και παίρνετε. Ολοένα και περισσότεροι τα συνδυάζουν...», έγραψε στο twitter, ξεσηκώνοντας έντονες αντιδράσεις...

[zenjt]

http://attikanea.blogspot.gr/2013/05/bl ... _6323.html “Αν δεν σε κρατάει, κλείσε τον Παπανδρέου φυλακή”! Η τελευταία εισήγηση σε Βενιζέλο.

[zenjt]

http://gerogriniaris.blogspot.gr/2012/0 ... ost_2.html Συκοφάντες.

[zenjt]

http://news247.gr/eidiseis/politiki/mhn ... 43332.html Μήνυση Καμίνη στον βουλευτή της ΧΑ Γ. Γερμενή.

[zenjt]

http://news247.gr/eidiseis/gnomes/adoni ... 43369.html Άδωνις Γεωργιάδης κατά Καμμένου για τη δικαστική διαμάχη και το σκάφος Iliatoras.

[Εφραίμ]

Ο πανεπιστημιακός και πολιτικός Θεόδωρος Κατσανέβας:
Δημιουργία νέου πολιτικού κόμματος με την ονομασία: «ΔΡΑΧΜΗ, Ελληνική Δημοκρατική Κίνηση Πέντε Αστέρων»



http://theodore-katsanevas.blogspot.gr/ ... ost_8.html

[Εφραίμ]

Πρόταση για την έξοδο από την κρίση

Θεόδωρος Κατσανέβας




Ο Χαρίλαος Τρικούπης και ο Θεόδωρος Δηληγιάννης

Στην ελληνική πολιτική σκηνή του τέλους του 19ου αιώνα, ο Θεόδωρος Δηληγιάννης, αρχηγός του τότε Εθνικού κόμματος, απόγονος κοτζαμπάσηδων και κλασικός εκπρόσωπος της πολιτικής φαυλότητας, αντιπολιτευόταν με πάθος το μεγάλο πολιτικό ηγέτη Χαρίλαο Τρικούπη. Όταν ο τελευταίος, ο οποίος το 1893 υποχρεώθηκε να πει το ιστορικό «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», τον ρώτησε «τελικά, ποια είναι η δική σας πολιτική κύριε Δηληγιάννη», εκείνος του απάντησε : « Η πολιτική μου είναι ακριβώς η αντίθετη της ιδικής σας κύριε Τρικούπη»!

Ο οξύς καταγγελτικός λόγος, η αντίθεση στη θέση χωρίς θέση, υπήρξε πάντοτε γνωστό υποπροϊόν του πολιτικού λαϊκισμού και της ανευθυνότητας. Η έλλειψη πολιτικής πλατφόρμας, η αοριστολογία, η αντιφατικότητα, είναι συχνό φαινόμενο, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων και μάλιστα σε χώρες με έντονο κοινωνικό παρορμητισμό και ευκολοπιστία όπως η δική μας. Βολεύει την πολιτική πατρονία και ανακολουθία πονηρών πολιτευτών που οσφυοκάμπτουν πρόθυμα στους ισχυρούς της παραεξουσίας, εγχώριας και διεθνούς. Οφείλεται επιπλέον σε σύγχυση ιδεών, πείσματος, ανεπάρκεια γνώσεων, πείρας και πολιτικού οράματος. Στην εκ του πονηρού στάση, να μην γίνονται συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες μπορεί να δυσαρεστήσουν κάποιους. Άλλωστε, όταν δεν υπάρχουν προτάσεις, μπορεί όταν κερδηθεί η εξουσία, να παρθούν οποιαδήποτε μέτρα, που θα είναι χειρότερα από τα προϋπάρχοντα ! Μια ολοκληρωμένη πολιτική παρέμβαση, δεν μπορεί να στέκεται μόνο στον καταγγελτικό λόγο. Η πολιτική δεν είναι μόνο αγανάκτηση, άρνηση, διαμαρτυρία. Είναι πάνω απ’ όλα πρόταση ευθύνης για το μέλλον. Η προσδοκία της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, προϋποθέτει το όραμα. Στην τραγική Ελλάδα του σήμερα, ακούγεται πλούσιος καταγγελτικός λόγος, που δικαιολογείται φυσικά από την εγκληματική πολιτική πρακτική των τελευταίων δεκαπέντε ετών. Η καταγγελία του απαράδεκτου Μνημονίου είναι ασφαλώς κατανοητή. Ορθό είναι επίσης να αναζητούνται ευθύνες για τους υπεύθυνους της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας. Όμως, ο καταγγελτικός λόγος δεν μπορεί να μη συνοδεύεται από ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση. Μια μεγάλη αυτονόητη αντίφαση, στην ουσία μια μη-πρόταση, είναι η άρνηση του Μνημονίου, με ταυτόχρονη επαιτεία των δανεικών σε ευρώ. Γιατί δεν μπορεί να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο.

Υπεύθυνη πολιτική πλατφόρμα

Καιρός είναι να υπάρξουν συγκεκριμένες υπεύθυνες προτάσεις για την έξοδο από την κρίση, το νοικοκύρεμα, την ανάταξη της χώρας. Με πίστη στις δυνάμεις μας, να σταθούμε στα πόδια μας και να γυρίσουμε στο εθνικό μας νόμισμα για να αναστήσουμε την ανταγωνιστικότητα της. Όπως θα έλεγε και ο παμπόνηρος μεγαλοτραπεζίτης Ρότσιλντ « δώστε μου εμένα τη διαχείριση του νομίσματος και αφήστε τους άλλους να φτιάχνουν νόμους!». Φυσικά η επιστροφή στη δραχμή δε θα είναι στρωμένη με ρόδα. Η αρχική περίοδος θα είναι επώδυνη, με αναστάτωση στην αγορά, στο τραπεζικό σύστημα, με προσωρινές ελλείψεις εισαγόμενων αγαθών, υψηλό πληθωρισμό, κλπ. Όμως, όπως έχει δείξει και το παράδειγμα άλλων χωρών και ειδικότερα της Αργεντινής, αλλά και τελευταία έκθεση εμπειρογνωμόνων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (!), από το 2013, θα υπάρξει φως στην άκρη του τούνελ. Σ΄αυτόν το δρόμο υπάρχει ελπίδα. Ενώ τώρα με το σκληρό ευρώ, με την πορεία προς τα Τάρταρα, η ελπίδα έχει αποδράσει. Το Μνημόνιο, ας το εκλάβουμε ως ένα τραγικό τρανταχτό χαστούκι ως ένα χρήσιμο μάθημα για να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, να βγούμε από την πλαστή ευημερία της εύφορης κοιλάδας των δανεικών που μας οδηγεί στην υποτέλεια. Ίσως κάπου να μας χρειαζόταν ο Γερμανός μας. Αλλά όχι οι Γερμανοί με κατοχική προοπτική. Άλλωστε, ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει ποιο δυνατό.

Το καταστροφικό ευρώ

Το κυρίαρχο εδώ πολιτικοδημοσιογραφικό κατεστημένο, πειθήνιο στα Τροϊκανά κελεύσματα, εξορκίζει την επιστροφή στη δραχμή ως τον Εξαποδώ που θα μας γυρίσει στο Μεσαίωνα. Αντιπαρέρχεται το γεγονός ότι, ενώ η ένταξή μας στην Ευρωζώνη το 2001 έγινε για να στηριχθεί και να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Τα τελευταία εκατό χρόνια με τη δραχμή, ουδέποτε ζήσαμε παρόμοια τραγωδία όπως η σημερινή. Ασφαλώς και μέρος της ευθύνης οφείλεται στο άθλιο πελατειακό μας σύστημα και το ξεχαρβάλωμα των δημόσιων οικονομικών από ανεύθυνες ηγεσίες των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, που πρέπει κάποτε να λογοδοτήσουν. Αλλά η σημερινή ελληνική τραγωδία έχει πλήξει όλες τις περιφερειακές οικονομίες και ειδικότερα τα αποκαλούμενα και GIPSI (Greece, Italy, Portugal, Spain, Ireland, Paul Krugman, The New York Times, 26-2-2012). Χώρες δηλ. που είναι ενταγμένες στην ευρωζώνη και καταρρεύσαν με την οικονομική κρίση του 2009. Και ενώ οι περισσότερες χώρες μέσα στην ευρωζώνη βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, το αντίθετο συμβαίνει με όσες είναι απ’ έξω, αλλά και όσες βρίσκονται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ενδελεχής σύγκριση της πορείας του ισοζυγίου πληρωμών και άλλων οικονομικών μεγεθών των χωρών μέσα και έξω από την ευρωζώνη, αποδεικνύει αυτή τη διαπίστωση. (βλ. European Central Bank, Harmonized real exchange rates και διάφορες μελέτες, μεταξύ των οποίων του Hans-Werner Sin (Spiegel, 20-2-2012 και 6-3-2012, βλ. ιστόγραμμα εδώ και ερευνητικών εργασιών υπό την επίβλεψή μου στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς).
Με το σκληρό ευρώ, το συγκεκαλυμμένο αυτό μάρκο που ανατιμάται συνεχώς και την οικονομία μας σε ελεύθερη πτώση, είναι παράλογο να πιστεύουμε ότι θα γίνουμε ανταγωνιστικοί και θα ανακάμψουμε. Η τελευταία ημιθανής αναδιάρθρωση του χρέους με το χλωμό κούρεμα, από το οποίο το 30% έγινε σε δικές μας τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και ομόλογα Ελλήνων πολιτών, θεωρήθηκε ελεγχόμενη πτώχευση, με συνέπεια να καταπέσουν τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και οι διεθνείς κερδοσκόποι να εισπράξουν τα στοιχήματα ύψους 2-3 δις δολαρίων. Την ίδια ώρα, το ελληνικό κράτος έχει ήδη κάνει μερική στάση πληρωμών, αφού δεν καταβάλλει μεγάλο μέρος των υποχρεώσεών του. Και τον Ιούνιο αναμένονται νέα εξοντωτικά μέτρα που θα επιτείνουν περισσότερο την υφεσιακή περιδίνηση της ελληνικής οικονομίας και τη δυστυχία των πολιτών. Η αδυναμία ελέγχου του νομίσματος μιας περιφερειακής οικονομίας, η αδυναμία υποτίμησης του, την αφοπλίζει αφού βρίσκεται σε διαφορετική παραγωγική και νομισματική ζώνη (Robert Mandel) και την καθιστά υποχείρια στο διεθνή ανταγωνισμό, στις κυρίαρχες αγορές, στους κερδοσκόπους και στους άτεγκτους Γερμανούς. Αντί να εκδώσουμε χρήμα- με σύνεση και φειδώ βέβαια- για να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, απλώνουμε το χέρι ως κακόμοιροι επαίτες για να μας δανείσει η φοβερή Τρόικα με επαίσχυντους όρους χώρας-αποικίας. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δανείων κατευθύνεται σε παλαιότερα χρέη, τα οποία γιγαντώνονται συνεχώς, ως ένας δολοφονικός φαύλος κύκλος. Και το χειρότερο, με υποθήκευση του εθνικού μας πλούτου και ένταξη των όποιων διαφορών στο Αγγλικό δίκαιο. Η Αργεντινή, ύστερα από την αποσύνδεση του νομίσματός της από το σκληρό δολάριο και αφού μεσολάβησε μια αρχική δύσκολη περίοδος, έχει σήμερα απογειωθεί. Το ίδιο έγινε με το Μεξικό το 1994 (The December mistake), που σήμερα πληρώνει τα χρέη της ακόμα και πριν την ώρα τους! Ανάλογη είναι και η περίπτωση πολλών άλλων χωρών που υιοθέτησαν υποτιμήσεις και διολισθήσεις των νομισμάτων τους, όπως η Τουρκία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και όχι μόνο, αλλά και η Ρωσία που δεν επιτρέπει τη λειτουργία του καζινοκαπιταλισμού. Για να μην αναφερθούμε στην Κίνα που με το μαλακό Γουάν έχει σήμερα σωρευτικό πλεόνασμα πάνω από 3,5 τρις. Και ας μην ξεχνάμε ότι, η απογείωση της ελληνικής οικονομίας έγινε από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν ο «δεξιός» Σπύρος Μαρκεζίνης έκοψε την ισοτιμία της τότε δραχμής με το δολάριο στη μέση.
Σε όλο το φάσμα των διεθνών συζητήσεων, από τα αριστερά έως τα δεξιά, μεταξύ αυτών οιΖισκάρ Ντ’ Εσταίν, Πωλ Κρούγκμαν, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Κένεθ Ρογκόφ, Ότμαρ Ίσιγκ, Τόμας Μάγερ, Μάρτιν Σμίθ, Νουλιέλ Ρουμπινί, Μαρτσέλο ντε Κέκο, Χανς Βέρνερ Σίν, Χέλμουτ Σλέσιγκερ, Μάικαελ Φούκς, Ζακ Σαπίρ, Τζώρτζ Σόρος, Σίμον Ντρέικ, Τζώρτζ Φρίτμαν του Statfort Institute, οι Ιάπωνες του Νoμούρα, ο Σίμον Ντέρικ της Mellon Bank of New York και πολλοί άλλοι, βλέπουν την αναγκαιότητα εξόδου από την ευρωζώνη. Αλλά εδώ το κατεστημένο μιλά για τη «συμμορία της δραχμής». Προφανώς γνωρίζει καλά από συμμορίες.

Ελλείμματα και πλεονάσματα Γερμανίας, Ιταλίας, Ισπανίας, Ιρλανδίας, Ελλάδας, Πορτογαλίας

Πηγή : Spiegel, Hans-Werner Sinn, 6-3-2012

Τι κάνουμε

Η ανατροπή με τη δραχμή, για την Ελλάδα της ανάπτυξης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της λαϊκής κυριαρχίας, της εθνικής αξιοπρέπειας, είναι σήμερα μονόδρομος. Η έξοδος από το καταστροφικό ευρώ, με νοικοκύρεμα του δημόσιου τομέα, με χρηστή και αποτελεσματική διοίκηση, με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, είναι η μόνη αντιπρόταση στο εξοντωτικό Μνημόνιο.

Με τις σκέψεις αυτές, παραθέτουμε ποιο κάτω, ένα πλαίσιο συγκεκριμένων προτάσεων για την έξοδο από την κρίση, για την ανάπτυξη, για την κοινωνία που μπορούμε να οραματιζόμαστε για το μέλλον. Με την απαράβατη προϋπόθεση ότι, η χώρα θα κυβερνάται με την αίσθηση του μέτρου και του δικαίου, με αποτελεσματικότητα, ικανότητα και εντιμότητα από τους άριστους και όχι τους αρεστούς. Οι προτάσεις-δράσεις κωδικοποιούνται ως εξής:

Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, για διεύρυνση της περιόδου συνολικής αποπληρωμής του, με περίοδο χάριτος 2-3 ετών και κούρεμα σε επίπεδα της τάξης του 50-70%.

Έξοδος από την ευρωζώνη και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, που θα εκδίδεται ισορροπημένα και με φειδώ από το Χολαργό, με διολίσθηση της ισοτιμίας του με το ευρώ, σε αρχικά επίπεδα της τάξης του 30-50%.

Παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πολλές άλλες χώρες ( Μ. Βρετανία, Δανία, Σουηδία, Πολωνία, Τσεχία, Βουλγαρία, Ρουμανία, κλπ ), με παράλληλη αναζήτηση διεθνών ερεισμάτων στην Κίνα, στις ΗΠΑ, στη Ρωσία, στο Ισραήλ, αλλά και στις περιφερειακές Ευρωπαϊκές χώρες, ως ανάχωμα απέναντι στη Γερμανοποίηση της Ευρώπης.

Διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία, όπως και διεθνούς αναπτυξιακής βοήθειας, σε συνδυασμό με την προώθηση της απορροφητικότητας των Κοινοτικών κονδυλίων.

Επιβολή κεντρικών επιλογών και ενισχύσεων στο τραπεζικό σύστημα, με ειδική διασφάλιση των καταθέσεων και των δανειακών υποχρεώσεων των πολιτών και διασφάλιση του κρατικού ελέγχου στην τράπεζα της Ελλάδος και στην Εθνική Τράπεζα

Επιβολή ελέγχων σε κερδοσκοπικές και πληθωριστικές εξελίξεις, με συνδυασμό παρεμβάσεων και κυρώσεων στην αγορά και το Χρηματιστήριο, έλεγχο της διεθνούς διακίνησης κεφαλαίων και διαχωρισμό των εμπορικών απο τις επενδυτικές τράπεζες

Λήψη κρατικής μέριμνας για την επάρκεια της αγοράς σε βασικά αγαθά πρώτης ανάγκης, τρόφιμα, φάρμακα,καύσιμα, κλπ., ιδιαίτερα στην πρώτη περίοδο της εξόδου από την ευρωζώνη. (Μετά την αρχική περίοδο 4-6 μηνών, η αγορά αναμένεται να αρχίσει να ομαλοποιείται, να υπάρχει επάρκεια αγαθών, ενώ η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, η ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης θα οδηγήσει σε επανεκκίνηση του αργούντος παραγωγικού δυναμικού, με ευνοϊκές συνέπειες για την απασχόληση, την ανάπτυξη, την οικονομία γενικότερα).

Εντατικοποίηση της δράσεων κατά της φοροκλοπής, της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, απλούστευση, αντικειμενικοποίηση και εκσυγχρονισμός του φορολογικού συστήματος και μείωση του ΦΠΑ.

Περιστολή των δημόσιων δαπανών, ορθολογικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, της κοινωνικής ασφάλισης, κατάρτιση λίστας και εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης φαρμάκων, βελτίωση και στοχοποίηση των κοινωνικών παροχών στους πραγματικά έχοντες ανάγκη.

Κατάρτιση προϋπολογισμών μηδενικής βάσης, σε συνδυασμό με ορθολογική κατανομή του ανθρώπινου δυναμικού στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και την τοπική αυτοδιοίκηση, χωρίς απολύσεις εκτός από περιπτώσεις επίορκων υπαλλήλων.

Λήψη άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων για την πάταξη της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, με απλούστευση και εκσυγχρονισμό των διαδικασιών και την επιβολή αυστηρών κυρώσεων, με ενίσχυση των ελεγκτικών και κυρωτικών μηχανισμών.

Λήψη αποτελεσματικών μέτρων για επίσπευση απονομής της δικαιοσύνης

Κατάρτιση προγραμμάτων επιδοτούμενης απασχόλησης, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και του επαγγελματικού προσανατολισμού, αποτροπή των παρασιτικών δραστηριοτήτων και ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης και παραγωγής.

Ενίσχυση της περιφερειακής ανάπτυξης και της αποκέντρωση, με παράλληλη αποτροπή φαινομένων ακραίου τοπικισμού και συντεχνιασμού.

Κίνητρα για την αποτροπή πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, της περαιτέρω συμπίεσης των εισοδημάτων, που εκτός από απάνθρωπες είναι και αντιοικονομικές, αφού οδηγούν σε συρρίκνωση της εσωτερικής ζήτησης και σε κοινωνικές συγκρούσεις που παραλύουν την κοινωνική συνοχή και την οικονομική εξυγίανση.

Διασφάλιση της εθνικής ταυτότητας της χώρας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με στήριξη του ελληνικού πολιτισμού, των παραδόσεων, της επιστήμης και των τεχνών, ενίσχυση των δεσμών με την Ομογένεια, αποφυγή δημιουργίας πολυπολιτισμικής κοινωνίας που οδηγεί σε αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης, σε φυλετικές συγκρούσεις, σε διάλυση της χώρας, όπως έχει αποδειχθεί από πολλά άλλα ιστορικά παραδείγματα (Λίβανος, Βοσνία, Κόσοβο, Κύπρος, κλπ).

Λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την προσέλκυση επενδύσεων και κεφάλαιων που θα εισρεύσουν στη χώρα και στις ελληνικές τράπεζες, μετά την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην οικονομία της χώρας, με παράλληλη λήψη μέτρων για την αποτροπή απεχθών μονοπωλιακών εξαγορών από διεθνή συμφέροντα.

Δράσεις για την αποτροπή της φυγής των Ελλήνων στο εξωτερικό, επιλογή επιθυμητών μεταναστευτικών εισροών, αποτελεσματικό έλεγχο της λαθρομετανάστευσης, διασφάλιση των συνόρων, πάταξη της δουλεμπορίας και της εγκληματικότητας.

Ενίσχυση της αμυντικής επάρκειας της χώρας με εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων και ενίσχυση της αμυντικής μας βιομηχανίας

Κατάρτιση ενεργού αναπτυξιακού προγράμματος, με στήριξη της εγχώριας παραγωγής, των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών, των υγιών βιομηχανικών και κατασκευαστικών μονάδων.

Άμεση αξιοποίηση του ορυκτού και ενεργειακού πλούτου της χώρας, με κατάρτιση της ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ.

Ενίσχυση στρατηγικών τομέων της οικονομίας στη βιομηχανία και τις κατασκευές, στην εναλλακτική ενέργεια, στον ποιοτικό και θαλάσσιο τουρισμό, στη ναυτιλία, τις σύγχρονες, τις εναλλακτικές και θερμοκηπευτικές καλλιέργειες, την ιχθυοκαλλιέργεια, τη βιομηχανία τροφίμων και λιπασμάτων, των αμυντικών προϊόντων, των ναυπηγείων, τη φαρμακοβιομηχανία, τις μεταφορές και logistics, τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες τις νέες τεχνολογίες, την εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία.



Πηγή: http://odosdrachmis.blogspot.gr/2013/05 ... _3011.html

[eternity]

Πρόταση για την έξοδο από την κρίση

Θεόδωρος Κατσανέβας

ο Κατσανεβας που κανει προτασεις για εξοδο απο την κριση τις εχει ηδη συζητησει με τον Αλαβανο που συμπορευεται;;;;(Αλλος μεγας ανηρ ο Αλαβανος)...αι σιχτιρ με τον καθε τελειωμενο που αφου τελειωσαν την πατριδα οσο κατειχαν υπουργικο θωκο ερχονται να το παιξουν σωτηρες τωρα........τωρα βλεπουν τις λυσεις αλλα οσο ηταν υπουργοι...περα βρεχει
( Εφραιμ το σχολιο αφορα αποκλειστικα και μονο το προσωπο του Κατσανεβα)