ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΨΕΥΤΟΠΤΩΧΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

[nikolar]

O δάσκαλος του Φουρφουρά που πήγε "κόντρα στο σύστημα"!



Στο "σχολείο της φύσης και των χρωμάτων", όπως ονομάζεται το δημοτικό σχολείο Φουρφουρά στο δήμο Αμαρίου Ρεθύμνου, οι τέσσερις προικισμένοι δασκάλοι και οι 45 μάλλον τυχεροί μαθητές τους μοιράζονται μία αλλιώτικη εμπειρία εκπαίδευσης, με τα στερεότυπα να έχουν καταρρεύσει. Πρωταγωνιστές όλοι τους σε ένα εκπαιδευτικό πείραμα που μάλλον πέτυχε, αφού τα χαμόγελα περισσεύουν μαζί με τη ζωντάνια μικρών και μεγάλων.



Σε αυτό το σχολείο - που ανέδειξε σε ρεπορτάζ της η εκπομπή "Κρήτη Σήμερα" της "ΚΡΗΤΗ TV", σημασία έχει η γνώση κι η ουσία. Έχει τοίχους χρωματιστούς, απίστευτες προκλήσεις, συνεχείς εκπλήξεις για τα παιδιά και τάξεις που μοιάζουν με παιδικά δωμάτια με θεματικές ενότητες. Η πρώτη στο διάστημα... και η τετάρτη στα βάθη του ωκεανού.


Έχει ακόμη καναπέδες, βιβλιοθήκες και χαλιά και τα θρανία σχεδόν περιττεύουν. Άλλωστε η σχολική αίθουσα "στήνεται" παντού έξω και μέσα στο σχολείο, κάτω από δέντρα, σε βουνά...


Από τη Μακεδονία στην Κρήτη!


Λίγα χρόνια πριν, ένας φύλακας-"Άγγελος" από τη Μακεδονία βρέθηκε στην άκρη του πουθενά ή, για την ακρίβεια, 45 χιλιόμετρα μακριά από το Ρέθυμνο, στους πρόποδες του Ψηλορείτη, στο σχολειό του Φουρφουρά, που φιλοξενεί τα παιδιά 7 ορεινών χωριών του Αμαρίου.


Ο Άγγελος Πατσιάς, ένας νεαρός δάσκαλος, ήρθε για να δημιουργήσει ένα μικρό εκπαιδευτικό θαύμα. Κι ύστερα ήρθαν κι άλλοι νεαροί, εξίσου ακούραστοι και αεικίνητοι δασκάλοι. Κι όλοι μαζί τα κατάφεραν.


Ένα μάθημα διαφορετικό


Στο σχολείο του Φουρφουρά, ό,τι σκοτεινιάζει τις ψυχές των παιδιών δεν έχει θέση, όπως θέση δεν έχουν και τα άπειρα "κακώς κείμενα" της παιδείας. Εδώ όλα γίνονται με όρεξη και χαμόγελο. Από τον αργαλειό μέχρι την εκπαιδετική ρομποτική, από τα περιβόλια στις νέες τεχνολογίες.




Γυρίζουν ταινίες μικρού μήκους και συμμετείχουν σε πανελλήνιους διαγωνισμούς. Συμμετέχουν σε 4 ευρωπαικά προγράμματα, τηλεδιασκέπτονται με σχολεία της υπόλοιπης χώρας και παίρνουν συνεντεύξεις από παλιούς Αμαριώτες για το Μουσείο προφορικής ιστορίας. Φτιάχνουν αρωματικό λάδι και μαθαίνουν Γαλλικά μέσω skype!



Από το 2010 τα παιδιά του Φουρφουρά έχουν και τη δική τους διαδικτυακή τηλεόραση και τα απομακρυσμένα τους χωριά δεν εμποδίζουν πια τη φωνή τους να φτάσει παντού.


Γύρισαν "πλάτη" στις ανεπάρκειες του συστήματος


Κι όλα αυτά επειδή δάσκαλοι προικισμένοι είχαν όραμα και το έκαναν πράξη. Έβγαλαν τα ρολόγια τους, έβαλαν πινελιές στα "θέλω" του υπουργείου, γύρισαν την πλάτη στις ανεπάρκειες του συστήματος. Έφτιαξαν ένα ολόκληρο κόσμο για τους μαθητές τους, ταξίδεψαν μαζί σε μονοπάτια γνώσης και εμπειριών, τους δίδαξαν και διδάχτηκαν. Και συνεχίζουν ακάθεκτοι αποδεικνύοντας πως, κόντρα στη μαυρίλα που στοιχειώνει την παιδεία και τα παιδιά μας, υπάρχει τρόπος, αρκεί να υπάρχει θέληση και κυρίως δάσκαλοι αληθινοί.

Της Στέλλας Τερζάκη

http://fourfourasweb.wordpress.com/

https://www.facebook.com/pages/%CE%A6%C ... 3577814046

[broxopoios]

Τουρκία λίγη υπομονή, εγγύς και εκ των πραγμάτων, θα ενταχθείς εκεί που πάντα ανήκες...,στην ΡΩΜΗΑ –ΕΛΛΑΔΑ.

[nikolar]

Τσάι «Tuvunu»: Το ελληνικό προϊόν που πίνεται μανιωδώς στο Σικάγο, το Λος Άντζελες, την Αγγλία !!!!




Μετρά μόλις 8 μήνες παραγωγής, κι όμως το ελληνικής προέλευσης τσάι «Tuvunu» κάνει ήδη το γύρο του κόσμου εντυπωσιάζοντας με την αγνή και φυσική του γεύση.
Tο πρώτο τσάι «Tuvunu» εμφιαλώθηκε το Φεβρουάριο του 2013
στη Βεργίνα από τον Δημήτρη Κρις και τον Δημήτρη Πολιτόπουλο που αποφάσισαν να φτιάξουν ένα ρόφημα που θα πίνει όλος ο πλανήτης. Σκεπτόμενοι πως το αλκοόλ τελεί υπό διωγμόν, στράφηκαν στο τσάι. Όχι όμως σε οποιοδήποτε τσάι.



Η ιδιαιτερότητα του προϊόντος βρίσκεται στον σιδερίτη, ένα από τα πιο αρωματικά κι ευεργετικά λουλούδια των ελληνικών βουνών που μπορεί κανείς να απολαύσει όλο το χρόνο κρύο ή ζεστό.

Η συνταγή
Η συνταγή του ροφήματος δεν ήταν εύκολη. Όπως αναφέρει ο Δημήτρη Κρις: «Συνδυάσαμε το τσάι με φρέσκο χυμό λεμονιού, μέλι και ακατέργαστη μαύρη ζάχαρη. Για ένα χρόνο, ωστόσο, παλεύαμε με τους χημικούς και τους τεχνολόγους τροφίμων να σταθεροποιήσουμε το τελικό προϊόν –το εκχύλισμα του τσαγιού είναι ζωντανό. Δεν είχαμε να κάνουμε με μια παχύρρευστη πάστα που την αραιώνεις με νερό, όπως γίνεται με τα περισσότερα αναψυκτικά».



Οι χώρες που υποκλίνονται στο τσάι «Tuvunu»

Σήμερα, το τσάι «Tuvunu» εξάγεται ήδη στις αγορές του Σικάγο, του Λος Άντζελες και της Αγγλίας, σύντομα θα ακολουθήσουν αυτές της Ρωσίας, ενώ, συγχρόνως, διατίθεται σε επιλεγμένες εγχώριες αλυσίδες σουπερμάρκετ, καθώς και σε μικρότερα καταστήματα.
«Το να εξασφαλίσεις ένα ράφι στα μεγάλα σουπερμάρκετ δεν είναι εύκολο. Πρέπει να πείσεις ότι γρήγορα θα κερδίσουν από το προϊόν» αναφέρει ο Δημήτρη Κρις και συμπληρώνει, «Έχει σημασία να κοινοποιείς ευθαρσώς τις αξίες σου στους εμπόρους. Ότι πρόκειται για ένα προϊόν καλό για το περιβάλλον, για τον καλλιεργητή και για τον καταναλωτή: μπορεί να το πιει χωρίς να σκέφτεται ότι θα παχύνει. Ακόμα και στις συναλλαγές δεν χρησιμοποιούμε χαρτί. Δεν στέλνουμε και δεν λαμβάνουμε φαξ. Έχουμε τα πάντα σε στικάκια, ώστε να μειώνουμε το ανθρακικό αποτύπωμα. Και επίσης, δεν έχουμε διαφήμιση. Στόχος μας είναι να το βάλουμε στο χέρι του τελικού καταναλωτή και να μιλήσει από μόνο του. Ό, τι είναι αληθινό, είναι και δυνατό».



Ο επιτυχημένος παραγωγός δε σταματά εκεί αφού εκτός από το τσάι, πειραματίζεται και στη δημιουργία ενός ανθρακούχου νερού, εμπλουτισμένου με ελληνικά βότανα καθώς και σε νέες συνταγές με μέντα, χαμομήλι και φλαμούρι.

[INA_OSI_EN]

http://egolpio.wordpress.com/2013/10/11 ... krigianni/

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΕΣ»

[nikolar]

Η «ιερή κομπανία» ενός πολύτεκνου ιερέα




Του Δημήτρη Ριζούλη

Την Τετάρτη στις εκδηλώσεις για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων ένα ξεχωριστό σχήμα έχει αναλάβει να ντύσει μουσικά την ιστορική επέτειο.

Πρόκειται για το συγκρότημα του πατέρα Μιχαήλ Κουκουβά από την Κάλυμνο, που αποτελείται από τα επτά μέλη της οικογένειας του.

Στο κακονάκι θα βρίσκεται ο ιερέας, στο λαούτο η πρεσβυτέρα και στα βιολιά, τις κιθάρες και τις φωνές τα πέντε τους παιδιά, τέσσερα κορίτσια και ένα αγόρι, ηλικίας από 8 έως 16 ετών. Μια κανονική «ιερή κομπανία» δηλαδή, η φήμη της οποίας ξεπερνά τα όρια του νησιού.

Ο πατέρας Μιχαήλ με καταγωγή από την Ψέριμο και με παράδοση στην τέχνη των σφουγγαράδων πριν την ιεροσύνη πέρασε με επιτυχία από πολλά επαγγέλματα.

Είχε αρκετά μεγάλη οικονομική άνεση δουλεύοντας κατά περιόδους ως βιβλιοπώλης, χρυσοχόος και ωρολογοποιός.

Παράλληλα ήταν ιδιαίτερα ευλαβής και κάθε Κυριακή έψελνε στο μικρό εκκλησάκι της Ενορίας του.

Την ιερατική του κλίση διέκρινε ο ιερομόναχος Κυπριανός Μιχαήλος που τον προέτρεψε να γίνει κληρικός.

Ο πατήρ Μιχαήλ υπάκουσε και αφοσιώθηκε στο δρόμο του θεού αφήνοντας πίσω την κοσμική ζωή αλλά και την οικονομική άνεση.

«Με τη χάρη του Θεού αντιμετωπίσαμε τις οικονομικές δυσκολίες και φτιάξαμε την πολυμελή μας οικογένεια» λέει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» και προσθέτει «έπρεπε όμως όλα αυτά τα χρόνια να κάνω κι άλλες δουλειές για να τα βγάλω πέρα».

Η οικονομική διέξοδος για την πολύτεκνη οικογένεια ήρθε από τη φύση και τη γη. Ο παπά Μιχάλης είναι παράλληλα μελισσοκόμος και αγρότης.

Φέτος έβγαλε 600 κιλά μέλι που του απέφεραν λίγα χρήματα ενώ φύτεψε ελαιόδεντρα και άλλα ζαρζαβατικά για τις ανάγκες της οικογένειας.

«Η κρίση δυστυχώς έχει δυσκολέψει τα πράγματα, αλλά η γη μπορεί να δώσει λύσεις» λέει με αισιοδοξία ο ιερέας που παλεύει να ανταπεξέλθει στα δραματικά δεδομένα του Μνημονίου.

Αναγκάστηκε με πόνο ψυχής να σταματήσει πριν από ένα μήνα όλα τα φροντιστήρια των παιδιών του γιατί δεν τα έβγαζε πέρα αλλά δεν απελπίζεται και βρίσκει διέξοδο στη μουσική.

Σπούδασε θεωρία και παίζει βιολί, λαούτο, μπουζούκι και κανονάκι.

«Με το μπουζούκι είχα πρόβλημα» μας λέει «διότι κάποιοι υποστήριζαν ότι δεν ταιριάζει αυτό το όργανο σε παπά και έτσι αποφεύγω να παίζω δημόσια αφού με παρεξηγούν. Έτσι έμαθα το παραδοσιακό κανονάκι με δάσκαλο τον φημισμένο Μανώλη Καρπάθιο και ειδικεύτηκα σ’ αυτό».

Ο π. Μιχαήλ αγαπάει όλα τα είδη μουσικής αλλά δηλώνει «η καρδιά μου βρίσκεται στα δικά μας τραγούδια, τα τοπικά. Από εκεί και πέρα μου αρέσουν πολύ τα παλιά λαϊκά».



Η οικογένεια ζει και αναπνέει για τη μουσική που αποτελεί τη βασική της διασκέδαση γι’ αυτό και στο σπίτι δεν υπάρχει τηλεόραση!

Μόνο μουσικά όργανα και ραδιόφωνο.

Η «ιερή κομπανία» συμμετέχει σε πανηγύρια (πάντα αφιλοκερδώς) στην Κάλυμνο, σε γειτονικά νησιά αλλά έχει προσκλήσεις και από το εξωτερικό.

Στην προσπάθεια του να διαδώσει την παραδοσιακή μουσική ο π. Μιχαήλ παραδίδει μαθήματα σε παιδιά του νησιού και με τον τρόπο αυτό προσπαθεί να φέρει τους νέους κοντά στην Εκκλησία.

Παλαιότερα ο π. Μιχαήλ επιχείρησε να το πράξει μέσω του αθλητισμού και συγκεκριμένα των πολεμικών τεχνών.

Ο ίδιος τις αγαπούσε από 10 ετών παιδί και έτσι αποφάσισε πριν χρόνια να δημιουργήσει σχολή ταεκβοντο, κουν φου και άλλων παρόμοιων ειδών με παράλληλη λειτουργία κατηχητικού.

«Ηταν μια καθαρά αθλητική δραστηριότητα συνδυασμένη με την εμπέδωση της πίστης. Δεν είχε να κάνει με την Ασιατική φιλοσοφία που μπορεί να κουβαλάνε αυτές οι τέχνες, γιατί κάτι τέτοιο δε μας ενδιέφερε. Κάθε 15 μέρες γινόταν Θεία κοινωνία, για να πάρει κανείς ζώνη έπρεπε να εξομολογείται και να ξέρει απολυτίκια ενώ αντί για κάμψεις κάναμε μετάνοιες» διηγείται προσθέτοντας «είχαμε μεγάλη επιτυχία με 40 μαθητές μεταξύ των οποίων και δυο παιδιά που είχαν περάσει από τα ναρκωτικά και έψαχναν τρόπο διαφυγής».

Η σχολή όμως λίγους μήνες μετά έκλεισε.

Τα επικριτικά σχόλια ορισμένων της τοπικής κοινωνίας και οι κατηγορίες ότι αυτή η δραστηριότητα δεν έχει σχέση με τον Χριστό και «είναι σατανική» (όπως του είπαν) τον οδήγησε στην δύσκολη απόφαση της διακοπής λειτουργίας.

«Με πλήγωσε η στάση τους αλλά έβαλα ένα τέλος γιατί δεν ήθελα να σκανδαλίζω κανένα» λέει με πίκρα.

Πλέον διδάσκει τις πολεμικές τέχνες μόνο στα παιδιά του. Την ενέργειά και τον ελεύθερο χρόνο του όμως τα διοχέτευσε αλλού. Κυρίως στην ενασχόληση με τη μελισσοκομία και τη γεωργία που εντάθηκε τον τελευταίο καιρό και για βιοποριστικούς λόγους.

«Βλέποντας τις καταστάσεις που έρχονται στη χώρα θεώρησα ότι έπρεπε να γυρίσω στη γη για να μπορεί η οικογένεια να ανταπεξέλθει στις δύσκολες μέρες που τελικά ήρθαν» δηλώνει και προσθέτει για την τραγική κατάσταση που έχει χτυπήσει και την Κάλυμνο:

«Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι με σοβαρά οικονομικά προβλήματα και η Μητρόπολη όπου μπορεί βοηθάει. Μας σώζει ότι στο νησί έχει διατηρηθεί η αλληλεγγύη και η κοινωνία των ανθρώπων. Αν ο γείτονας πεινάει κάποιος θα βρεθεί να του δώσει ένα πιάτο φαγητό. Το μεγάλο δράμα όμως είναι η μετανάστευση. Πάνω από 2500 Καλύμνιοι τους τελευταίους μήνες έχουν φύγει για το Ντάργουιν της Αυστραλίας. Δυστυχώς δουλειές δεν υπάρχουν. Αυτός ο τόπος όμως (η Κάλυμνος) μαγνητίζει τόσο που κάποια στιγμή είμαστε σίγουροι ότι θα ξαναγυρίσουν» καταλήγει.

Ο π. Μιχαήλ βλέπει κατάματα τα προβλήματα και δυσκολεύεται να παρακολουθήσει τις συζητήσεις για την ΑΟΖ στο Αιγαίο και την πιθανότητα να υπάρχει στα βάθη της Θάλασσας που τόσο αγαπά, πετρέλαιο ή φυσικό αέριο.

«Είμαστε απογοητευμένοι από τους πολιτικούς ηγέτες» λέει με πόνο και συμπληρώνει: «Δεν έχουμε πια εμπιστοσύνη. Όλοι εδώ λέμε ότι θα μπορούσαν να είναι μια λύση οι έρευνες αλλά βλέπουμε να υπάρχουν άλλα πιο ισχυρά συμφέροντα που καθορίζουν το μέλλον μας και θέλουν να ελέγχουν τα πάντα».

Μέχρι να αλλάξουν πάντως (αν αλλάξουν) τα πράγματα ο π. Μιχαήλ θα μείνει προσηλωμένος στον Χριστό, στον τόπο του, στα μελίσσια και στις ελιές του και θα ξεχνιέται με μια μελωδία που θα τραγουδά μαζί με όλη την πολύτεκνη οικογένειά του αγναντεύοντας τα βαθυγάλανα νερά του Αιγαίου .

«Αν γίνουμε σωστοί αλιείς τα νέα παιδιά θα έρθουν κοντά στην Εκκλησία. Πρέπει όμως να βοηθήσουν σ’ αυτό και οι γονείς» λέει ο π. Μιχαήλ προσθέτοντας «όσο και αν βοηθήσει ένας ιερέας αν ο πατέρας και η μητέρα δεν οδηγήσουν τα παιδιά τους κοντά στον Θεό δε θα γίνει τίποτα. Τα παιδιά θέλουν παράδειγμα και όχι πολλά λόγια γιατί τα έχουν βαρεθεί. Γι’ αυτό και ο ιερέας δεν πρέπει να στέκεται αφ’ υψηλού και μακριά από τους νέους, αλλά να γίνει ένα μαζί τους».

«Πάντα έχουμε το φόβο μιας σύρραξης με την Τουρκία» εξομολογείται ο π. Μιχαήλ και συμπληρώνει:

«Συχνά παραβιάζουν τα νερά μας και συμβαίνουν γεγονότα που δεν τα μαθαίνετε εσείς στην Αθήνα. Μια μέρα πριν λίγο καιρό πήγαινα στην Ψέριμο με τον πατέρα μου και η τουρκική τορπιλάκατος πέρασε δίπλα μας σε απόσταση αναπνοής για να μας εκφοβίσει. Δεν σέβονται τίποτα οι Τούρκοι. Αλλά να ξέρετε ότι πίσω από τον δικαιολογημένο φόβο κάθε Καλύμνιου υπάρχει και ένας Κολοκοτρώνης που θα υπερασπιστεί τον τόπο αν χρειαστεί».

http://www.romfea.gr/diafora-ekklisiast ... nos-iereas

http://www.youtube.com/watch?v=OR9AghiTMww
Ο Π.ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΥΚΟΥΒΑΣ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ ΣΤΟ 4ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ -ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΛΕΡΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ.

[nikolar]

[nikolar]

Τα τρία ΟΧΙ του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου



Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

Το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά και του ελληνικού λαού κατά του αυθάδους Μουσσολίνι ήταν μόνον η αρχή. Ακολούθησαν πολλά ΟΧΙ από επώνυμα πρόσωπα και από απλούς Έλληνες αγωνιστές. Μία μορφή που δεν προβάλλεται όσο θα έπρεπε από τα σχολικά βιβλία και τις τηλεοράσεις υπήρξε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος, ο οποίος κράτησε στάση εθνικώς αξιοπρεπή, όπως αρμόζει σε Ορθόδοξο Έλληνα Ιεράρχη. Ας θυμηθούμε τα τρία ΟΧΙ που εξεστόμισε κατά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.
Ο Χρύσανθος Φιλιππίδης γεννήθηκε στην Κομοτηνή και σε ηλικία 32 ετών εξελέγη Μητροπολίτης Τραπεζούντος του Πόντου. Μετά τη σφαγή του Ποντιακού Ελληνισμού από τους Τούρκους ήλθε στην Αθήνα και ορίσθηκε εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Με σπουδές στη Χάλκη και σε ξένα πανεπιστήμια εκλέγεται το 1938 Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Τον αγώνα των στρατιωτών μας στα βουνά της Βορείου Ηπείρου στήριξε και ο ίδιος και η Εκκλησία της Ελλάδος με κάθε τρόπο, ηθικό και υλικό.
Στις 27 Απριλίου 1941 οι Γερμανοί εισήλθαν στην Αθήνα ως κατακτητές. Ο Χρύσανθος εκλήθη να μετάσχει της επιτροπής, η οποία θα παρέδιδε επισήμως την πόλη στον Γερμανό Διοικητή. Ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε και απήντησε: «Οι Έλληνες Ιεράρχες δεν παραδίδουν τας πόλεις εις τον εχθρόν, αλλά καθήκον των είναι να εργασθούν δια την απελευθέρωσιν αυτών». Ήταν το πρώτο ΟΧΙ του Χρυσάνθου.
Ο Δήμος Αθηναίων τον ειδοποίησε ότι θα τελεσθεί Δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ναό κα τον καλούσαν να προσέλθει. Ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε και πάλι λέγοντας: «Δοξολογία δεν έχει θέσιν επί τη υποδουλώσει της Πατρίδος μας. Η ώρα της Δοξολογίας θα είναι άλλη». Ήταν το δεύτερο ΟΧΙ του Χρυσάνθου.
Υπήρξε στη συνέχεια άλλη απαίτηση: Να ορκίσει τη γερμανοπρόβλητη κυβέρνηση Τσολάκογλου. Και ο Αρχιεπίσκοπος απήντησε: «Δεν μπορώ να ορκίσω κυβέρνησιν προβληθείσαν υπό του εχθρού. Ημείς γνωρίζομεν ότι τας Κυβερνήσεις ορίζει ο Λαός και ο Βασιλεύς. Εδώ τώρα ούτε ο Λαός εψήφισεν την Κυβέρνησιν ούτε ο Βασιλεύς την ώρισεν». Ήταν το τρίτο ΟΧΙ του Χρυσάνθου.
Αντικαταστάθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, ο οποίος διεφύλαξε τα εθνικά συμφέροντα κατά την Κατοχή. Ο Χρύσανθος εκοιμήθη στις 28.9.1949. Το 1991 τα οστά του μεταφέρθηκαν από το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στη Μονή Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο.
Τα ΟΧΙ του εμψύχωσαν την αγωνιστικότητα των Ελλήνων.

[nikolar]

Η απολογία στον εισαγγελέα, ενός ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΗ. Το αληθινό μήνυμα μιας ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

http://lithosfotos.blogspot.gr/2013/10/ ... _9253.html

[broxopoios]

Έλληνες εναντίον Ελλήνων (ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΝ)

[nikolar]

Η απολογία στον εισαγγελέα, ενός ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΗ. Το αληθινό μήνυμα μιας ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

http://lithosfotos.blogspot.gr/2013/10/ ... _9253.html

Bέροια: Αθώος ο ακτιβιστής για την επανασύνδεση ρεύματος

Αθώος κρίθηκε από το Πλημμελειοδικείο Βέροιας γνωστός ακτιβιστής, ο οποίος κάθισε στο εδώλιο, κατηγορούμενος για επανασύνδεση ηλεκτρικού ρεύματος στο διαμέρισμα ενός άνεργου, όπου είχε διακοπεί η παροχή, λόγω αδυναμίας του ένοικου να εξοφλήσει το λογαριασμό της ΔΕΗ. Το ίδιο δικαστήριο, κρίνοντας ότι το ηλεκτρικό ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό θεμελιώδες, αθώωσε, επίσης, τον άντρα στο σπίτι του οποίου έγινε η επανασύνδεση.

Το γεγονός για το οποίο παραπέμφθηκαν σε δίκη οι δύο άντρες έγινε το Σεπτέμβριο του 2011 στη Βέροια. Ακτιβιστές-μέλη της ομάδας «Πολίτες της Βέροιας», ανάμεσά τους κι ο κατηγορούμενος, μετέβησαν στο συγκεκριμένο σπίτι και προχώρησαν στην επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος το οποίο είχε διακόψει η ΔΕΗ λόγω μη εξόφλησης λογαριασμού.

Ήταν η πρώτη επανασύνδεση που έγινε πανελλαδικά, όπως απολογήθηκε στο δικαστήριο ο Ν. Ασλάνογλου, ο οποίος όχι μόνο υπερασπίστηκε την ενέργειά του, αλλά επέμεινε ότι θα συνεχίσει τις επανασυνδέσεις ηλεκτρικού ρεύματος.

Στο πλευρό του, κατά τη διάρκεια της δίκης, βρέθηκαν μέλη της ομάδας «Πολίτες της Βέροιας», ενώ την υποστήριξή τους στο πρόσωπο του ακτιβιστή εξέφρασαν, με ανακοινώσεις τους, πριν την εκδίκαση της υπόθεσης, πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις.