π.Ανδρέας Κονάνος

[Matina]

[quote="Matina"]ΑΓΆΠΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΣΟΥ...

Αγάπη Θεού.
Αγάπη εαυτού.
Αγάπη αδερφού.
Του Θεού. Που είναι η πρώτη αγάπη.
Η Πηγή.
Ένας Θεός ελεύθερος, άνετος, χαρούμενος.
Που δεν γεμίζει την καρδιά ενοχές.
Που δεν κρατά στα χέρια Του απειλές, τιμωρίες,
καταπίεση κι αυστηρότητα
με σκοπό τον έλεγχο.
Ένας Θεός που δεν φέρνει πονοκέφαλο,
μα ανάσα και ανάσταση.
Και χαρά.
Αυτό το Θεό αγαπάς.
Αγάπη του εαυτού μας.
Όχι με τρόπο ναρκισσιστικό και άρρωστο.
Το θέμα είναι
να νιώθεις αγαπημένο πλάσμα του Θεού.
Ότι Κάποιος σε αγαπά.
Σε έπλασε απ' το μηδέν.
Σε τίμησε. Σε γέμισε χαρίσματα.
Και αγάπη του αδερφού σου.
Επειδή είμαστε ένα, όλοι.
Κανείς δεν είναι απειλή για μένα, ή για σένα.
Κανείς δεν μπορεί να μας βλάψει.
Γι' αυτό, σ' αγαπώ και πλουτίζω.
Η προκοπή σου, είναι και δική μου.
Κάπου συναντιόμαστε όλοι.
Η ανασφάλεια και η έλλειψη αγάπης,
μας κάνει και υποφέρουμε.
Η αγάπη δεν πονά.
Η προσδοκία ανταπόδοσης
και ανταπόκρισης, όμως, πονά πολύ.
Και ταλαιπωρεί αφάνταστα.
Όταν αγαπάς, συγχωρείς.
Γίνεσαι ελεύθερος.
Ανεξάρτητος, άνετος, χορτάτος.
Πλήρης. Μακάριος.
Προχωράς, δεν κολλάς.
Αποκτάς εύρος σκέψης, λογισμών.
Ελπίζεις, μαθαίνεις.
Πετάς εύκολα το παλιό.
Περιμένεις με πίστη το νέο.
Ρέεις με το θείο θέλημα.
Αγάπη.
Η πιο μεγάλη δύναμη.

[youtube]https://www.youtube.com/channel/UConB4ZjFdsazpI3-rtJ2lgQ[/youtube]

[Matina]

[vimeo]https://www.youtube.com/channel/UConB4ZjFdsazpI3-rtJ2lgQ[/vimeo]

[Matina]

Συγχωρέστε με για τα παραπάνω σφάλματα αλλά δεν κατέστη δυνατό να αναρτήσω το παραπάνω βίντεο.Αν μπορείτε ,βοηθείστε με.

[Μαρία]

http://www.youtube.com/channel/UConB4ZjFdsazpI3-rtJ2lgQ

[Matina]

http://www.youtube.com/channel/UConB4ZjFdsazpI3-rtJ2lgQ

Σ'ευχαριστώ Μαρία μου!

[Matina]

ΟΣΟ ΚΡΑΤΑ ΕΝΑ ΦΙΛΙ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ.

Πολλές δουλειές,
λίγη προσευχή,
αυξάνει
το άγχος.
Προσευχή.
Πόση ώρα;
Τουλάχιστο
όσο κρατά
ένα
παθιασμένο φιλί,
ρε παιδί!...
Κι αν δεν έχεις
προσωπική εμπειρία
και γεύση,
θα 'χεις βρεθεί κι εσύ
σε αποβάθρα τρένων
κι αεροδρόμια
την ώρα που ανταμώνουνε
ζευγάρια
ερωτευμένα.
Κάτι πήρε σίγουρα
και το δικό σου
μάτι.
Βασικά,
ότι δεν ξεκολλάνε!

[Μαρία]

Επιτέλους «άσε το παιδί σου ήσυχο»
Του π. Ανδρέα Κονάνου


Κάποτε είχα κάνει μια ομιλία με ακριβώς αυτό τον τίτλο: «Ασε το παιδί σου ήσυχο». Μου άρεσε αυτός ο τίτλος. Το 'χεις τρελάνει το παιδί σου με τα ωραία που του λες, με τα κηρύγματα και την καταπίεση. Ξεχνάς όμως κάτι: το παιδί σου συνήθως ξέρει το σωστό. Μα δεν έχει τη δύναμη ν' αλλάξει. Αυτό ζητάει. Μια δύναμη! Κι αυτή είναι η πρόκλησή σου ως γονιός! Κάνε το θαύμα που έλεγα πριν. Αλλαξέ του τη ζωή με την προσευχή σου. Με το βλέμμα σου. Με την καλοσύνη σου. Με την αγάπη σου. Με την ελευθερία σου.

Αν θες να βοηθήσεις το παιδί, βοήθησέ το έτσι. Με αυτό τον τρόπο. Μην αφήσεις ποτέ ήσυχο το παιδί σου. Να 'σαι ενοχλητική. Αλλά πώς; Με την αγάπη και την προσευχή! Να 'σαι πάντα ενοχλητική στον Θεό. Οχι στο παιδί. Ούτε στους άλλους. Μόνο τον Θεό να ενοχλείς συνέχεια. Μπορείς; Μπορείς το βράδυ να ξυπνάς και να προσεύχεσαι για τα παιδιά όλου του κόσμου και τα δικά σου τα παιδιά; Κάν' το. Αλλά άσε το παιδί σου ήσυχο.
Και, γενικότερα, άσ' τους όλους ήσυχους. Ασε τον γείτονά σου ήσυχο. Ασε τον συνάδελφό σου ήσυχο. Ασε τη γυναίκα σου, τον άντρα σου, οποιονδήποτε. Μην ενοχλούμε τους άλλους. «Μα ο Θεός είπε να κάνουμε ιεραποστολή». Μα κι εγώ για μια ιεραποστολή σου μιλάω. Μόνο που η ιεραποστολή αυτή είναι η πιο δύσκολη. Είναι η ιεραποστολή της προσωπικής αγιότητας, της προσωπικής καταλλαγής και συμφιλίωσης με τον Θεό. Της προσωπικής δυνατής προσευχής και της χάρης που θα εκπέμπει η ίδια η ζωή σου.

Βλέπεις τα λείψανα των Αγίων. Ενοχλούν κανέναν; Οταν πεθάνει ένας Αγιος και κοιμηθεί και φύγει απ' τον κόσμο αυτό, έχουμε το σώμα του, που πλέον το ονομάζουμε λείψανο. Πειράζει ή ενοχλεί κανέναν αυτό το λείψανο; Οχι. Πόσο πολλοί είναι αυτοί που περνάνε απ' τη Χαλκίδα και τους γύρω δρόμους στην Εύβοια. Πάνε πάνω κάτω στους διάφορους προορισμούς τους. Ο Αγιος Ιωάννης ο Ρώσος είναι μέσα στον ναό. Ησυχος. Χαριτόβρυτο το λείψανό του. Αγαπάει όλους τους ανθρώπους: αμαρτωλούς, αρρώστους, καλούς, κακούς. Υπάρχει εκεί. Δεν ενοχλεί. Είναι μια αγκαλιά που περιμένει όποιον θέλει να μπει. Μόνο αυτό κάνει. Μπορείς να γίνεις ένα τέτοιο Αγιο λείψανο;

Να ζεις και να υπάρχεις με έναν τρόπο ανοιχτό και διαθέσιμο, που να μπορείς να τραβήξεις τον άλλον, αν το θελήσει; Αν δεν θελήσει, ας μη θελήσει. Μπορεί να μη θελήσει, μα θα 'χει καταλάβει οπωσδήποτε ότι τον αγαπάς. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Κι ίσως το αποτέλεσμα της αλλαγής που περιμένεις να 'ρθει μετά θάνατον. Θα πεθάνεις, δηλαδή, πρώτα εσύ και έπειτα θ' αλλάξει ο άλλος. Αν θέλει ο Θεός. Εσύ, βέβαια, θες να δεις τώρα αποτελέσματα. Εντάξει, το καταλαβαίνω. Ανθρώπινο είναι. Μα τα σχέδια του Θεού μερικές φορές δεν συμπίπτουν με τα δικά μας. Κι η ζωή του άλλου δεν συμπορεύεται πάντα με τις προσδοκίες μας.

[Matina]

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ - ΣΕΙΣΜΟΣ


Με συγκινούν
αφάνταστα
όσοι εξομολογούνται
με λόγια
σταράτα
και λίγα.
Δυο καυτά
δάκρυα,
και πολλή
ελπίδα.
Κι ένα πετραχήλι
να σημαίνει
του Χριστού
το αγκάλιασμα
και της Ανάστασης
το χρώμα.

[Μαρία]

Κάθε νους ερμηνεύει αλλιώς τα ίδια πράγματα

Από τον π.
ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΝΑΝΟ

Ο Κύριος θα σε βοηθήσει να βλέπεις την ταλαιπωρία διαφορετικά. Να τη δεις σαν μια ευκαιρία, σαν ένα σχολείο όπου μαθαίνεις πράγματα καινούργια

Eρχεται μια στενοχώρια στο σπίτι. Πες ότι είναι τρία αδέλφια στην ίδια οικογένεια. Το πρόβλημα, κοινό για όλους. Το ένα παιδί το βλέπει αισιόδοξα. Το άλλο παιδί το πιάνει κατάθλιψη. Το άλλο ασχολείται με άλλα πράγματα και δεν το αγγίζει καθόλου το θέμα, ενώ οι γονείς έχουν κι αυτοί τη δική τους αντίδραση. Κι αναρωτιούνται οι γονείς: «Καλά, αυτά τα παιδιά δεν είναι δικά μας και τα τρία; Πώς καθένα από αυτά βλέπει αλλιώς τη ζωή;» Γιατί;

Διότι ο νους καθενός από αυτά ερμηνεύει διαφορετικά τα ίδια πράγματα. Και λόγω κληρονομικότητας, γονιδίων και προδιάθεσης της ψυχής. Αλλά έχει πολύ να κάνει και με τον τρόπο που χτίσαμε τη σκέψη μας. Και έρχεται ο Χριστός μας να κάνει αυτό ακριβώς: να διαμορφώσει έτσι τον νου μας και να μας δώσει έναν καινούργιο νου, μια νέα σκέψη. Εναν νέο τρόπο θέασης του κόσμου. Να βλέπεις, δηλαδή, την πραγματικότητα που βλέπουν όλοι και η οποία είναι αυτή που είναι, αλλά εσύ να τη βλέπεις με τα δικά Του μάτια και τον δικό Του νου.

Ο Κύριος σου δίνει τη δύναμη να σταθείς στη ζωή όρθιος, ακόμα κι όταν οι άλλοι δίπλα σου λυγίζουν, γονατίζουν, αρρωσταίνουν και τρελαίνονται. Σε ρωτά ο Χριστός: «Θέλεις να σκέφτεσαι με τον δικό Μου τρόπο τα πράγματα; Δεν θ' αλλάξουν τα πράγματα έξω. Η αρρώστια ίσως θα βρει κι εσένα. Θα 'ρθει κι εσένα, ίσως, να βρουν η ανεργία, η δυσκολία, η αποτυχία, ο κόπος, η περιπέτεια. Αυτό συμβαίνει σ' όλο τον κόσμο. Ετσι είναι η ζωή. Τραγική κι απρόβλεπτη. Ετσι είναι αυτός ο κόσμος, ζυμωμένος με την ταλαιπωρία. Αλλά Εγώ θα σε βοηθήσω να βλέπεις αλλιώς αυτή την ταλαιπωρία. Να τη βλέπεις σαν μια ευκαιρία. Να τη βλέπεις σαν ένα σχολείο όπου μαθαίνεις πράγματα καινούργια. Το θέλεις; Θέλεις να βλέπεις έτσι τη ζωή;» «Πώς, δηλαδή;» «Αισιόδοξα. Θέλεις να καθαρίσω τον νου σου, να σ' τον κάνω καινούργιο, να τον εξαγνίσω, να τον τελειοποιήσω και να σ' τον επιστρέψω;» «Και πώς θα γίνει αυτό, Κύριε;» «Οταν μάθεις να σκέφτεσαι όπως θέλει ο Θεός και να συντονίζεσαι μαζί Του. Οταν μάθεις να βάζεις μέσα σου λογισμούς οι οποίοι, αντί να σε αρρωσταίνουν, θα σε ανασταίνουν. Κάνε τον νου και τη σκέψη σου καινούργια».

Γι' αυτό χρησιμοποιεί ο Κύριος εκείνη την όμορφη εικόνα με τα πουλάκια του ουρανού. Και λέει: «Αφού θέλετε να σκέφτεστε κι ο νους σας ζητά πάντα να έχει ένα περιεχόμενο και σας αρέσει να βαδίζετε με τη λογική, σας δίνω Εγώ υλικό! Για να σκεφτείτε δικά Μου πράγματα. Ακούστε τι θα σας πω Εγώ να σκέφτεστε» λέει ο Χριστός. «Μη σκέφτεστε ότι όλα θα πάνε χάλια. Αυτό δεν βοηθάει. Αλλά να λες: “Οπως τα πουλάκια τ' ουρανού ο Κύριος τα φροντίζει και τα ταΐζει, παρόλο που δεν έχουν αποθήκες ούτε φροντίζουν με μέριμνα και αγωνία για την τροφή τους, έτσι θα φροντίσει κι εμένα”». Θα σε βοηθήσει ο Θεός. Θα βρει μια λύση και για το θέμα το δικό σου. Ισως όχι σήμερα. Μπορεί ως το απόγευμα όμως κάτι να γίνει. Μπορεί αύριο. Ή σε λίγες μέρες. Θα 'ρθει μια στιγμή που το πρόβλημά σου θα λυθεί.

Μα το μεγάλο θέμα είναι να πιστεύεις! Εσύ να πιστεύεις! Να εμπιστεύεσαι και να μιλάς για τον Χριστό. Η προσευχή σου να γίνεται με δηλώσεις και φράσεις τέτοιες, που θα τονώνουν την ψυχή και δεν θα σε διαλύουν ούτε θα φέρνουν κατάρρευση.

[Matina]

ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΗ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ


Σ’ ευχαριστώ, Χριστέ,
πολύ,
γιατί μ’ έμαθες
τι θα πει ζωή,
τι θα πει Θεός,
τι θα πει αγάπη.