π.Ανδρέας Κονάνος

[Μαρία]

Ομιλία με τον τίτλο «Εἰς ἴασιν ψυχῆς καί σώματος» που πραγματοποίησε ο Αρχιμανδρίτης Ανδρέας Κονάνος, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2014, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Ενορία εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Κύρια σημεία και χαρακτηριστικά αποσπάσματα της ομιλίας:

α. Η σημασία της Συγχώρησης για την Ηρεμία, την Ψυχική και την Σωματική Υγεία

“Δεν μπορείς να πηγαίνεις στο Θεό με κακίες, τσακωμένος και να λες εγώ πηγαίνω και κάνω προσευχή στην Εκκλησία. Αυτή η κατάσταση θα σε αρρωστήσει. Εις υγείαν ψυχής και σώματος θα είναι όταν είσαι άνθρωπος αγαπημένος και συγχωρεμένος με όλους”

“Mαζί με όλα τα άλλα συν – χωράω και σένα, δηλαδή σε χωράω και σένα, έλα μπες στην καρδιά μου, σε αντέχω. Όποιος το κάνει αυτό κερδίζει στη ζωή του πολλά χρόνια. Διότι το να κρατάς κακίες σε λιώνει, σε αρρωσταίνει, σε δηλητηριάζει, σε καταστρέφει. Είναι μεγάλη ξεκούραση στην ψυχή μας να πούμε στο Θεό “και άφες ημίν …” και να το έχεις κάνει, όχι να το λες. Εγώ Κύριε συγχωρώ αυτούς που με στεναχώρησαν. Έτσι ήξεραν, έτσι έκαναν. Δεν είχαν δίκιο, αλλά τους συγχωρώ.”

“Θες να δεις το Θεό; Θες να ηρεμήσει η ψυχή σου; Προσπάθησε να συγχωρέσεις αυτούς που σε πονέσανε. Για να κοιμηθείς πιο καλά το βράδυ και να είναι ο ύπνος σου χορταστικός. Ο καθένας έχει τα ελαφρυντικά του. Όλοι οι άνθρωποι έχουν δίκιο. Γιατί ο καθένας για να κάνει αυτό που κάνει κάτι σκέφτηκε, κάπως μεγάλωσε, κάτι έμαθε. Όταν το καταλάβεις αυτό θα ηρεμήσεις και θα γλυτώσεις πολύ κούραση ψυχής. Οι αρχαίοι έλληνες τον άνθρωπο που δεν συγχωρεί και κρατάει κακίες, τον ονόμαζαν μοχθηρό. Επειδή είναι μόχθος, κούραση, είναι κουραστικό το πράγμα αυτό να γυρίζει το μυαλό σου και να κρατάς κακία. Σε κουράζει εσένα τον ίδιο. ‘Αστο να φύγει, πέρασε αυτό.”

β. Ευγνωμοσύνη αντί για Γκρίνια

Προχωρώντας ο π. Ανδρέας, είπε ότι κάτι ακόμη που μας βοηθάει στην Εκκλησία να ζήσουμε ευτυχισμένοι, είναι το να είμαστε ευγνώμονες, δηλαδή να έχουμε ευγνωμοσύνη. Με άλλα λόγια, να μην έχουμε στη ζωή μας την γκρίνια, τα παράπονα και τη μιζέρια. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για να αρρωστήσει κάποιος, από το να είναι άνθρωπος συνέχεια με παράπονα, γκρίνιες και ανικανοποίητη ψυχή. Τίποτα να μην τον ευχαριστεί. Αυτό είναι αρρώστια.

”Το αντίθετο (της γκρίνιας) είναι η ευγνωμοσύνη. Να πεις θα ψάχνω σε όλα να βρω κάτι ωραίο. Να ψάξεις να βρεις κάτι, παρόλο το πρόβλημα σου, να το μετατρέψεις σε αφορμή ευγνωμοσύνης στο Θεό. Αυτοί οι άνθρωποι θα ζήσουν πολλά χρόνια γιατί ο ευγνώμων ελκύει τη Χάρη του Θεού.”

γ. Ζήσε στο Σήμερα, το Τώρα

“Γι’ αυτό είναι πολύ μεγάλο μυστικό να λες ”Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με”, εννοείται τώρα, δεν λέει κάποτε. Βοηθήστε το νου σας με την προσευχή σας. Να αποσύρεστε λίγο και να λέτε τώρα να δοξάσω το Θεό για το παρόν αυτής της στιγμής.”

δ. Εμπιστοσύνη στο Θεό

“Να πεις Θεέ μου αυτό το πρόβλημα μου το εμπιστεύομαι σε σένα και απόδειξη είναι ότι ηρέμησα. Δεν μπορείς να κοινωνάς και μετά να βρίσκεις τον Ιερέα και να του λες ότι έχεις άγχος για κάποιο θέμα. Και πριν λίγο έχεις κοινωνήσει. Και μπήκε μέσα σου Αυτός που είναι η λύση για όλα τα προβλήματα, ο Θεός ο ίδιος και τίποτα δεν σ’ άγγιξε και πάλι σε τρώει η αγωνία του φόβου σου.”

“Πιστεύω θα πει πριν γίνει το θαύμα εγώ να ετοιμάζω το σπίτι μου για να κάνω την οικογένεια μου. Πριν γίνει κάτι να το βλέπεις νοερά στην ψυχή σου. Εμπιστεύσου, αφέσου, παραδώσου. “

ε. Βάλτε Χαρά στη Ζωή σας

«Χαρά είναι το “χ” που καταργεί και διαγράφει την “αρά”, δηλαδή την κατάρα. Χαρά θα πει η κατάσταση που καταργεί την κατάρα της ψυχής μας. Χαρά θα πει η ψυχή σου να βλέπει τα πράγματα με καλή διάθεση, με την καλή τους πλευρά».

“Η καλύτερη κληρονομιά στο παιδί σας, εκτός των άλλων, είναι και αυτό, να δώσετε ένα περιβάλλον ευτυχισμένο στο σπίτι, να ακούγετε ένα γέλιο κάπου κάπου στη μέρα. Όταν τα παίρνεις όλα πολύ τοις μετρητοίς, είσαι πάρα πολύ σοβαρός, τότε η ζωή θα σε τρελάνει. Η ζωή είναι πάρα πολύ σκληρή για αυτούς που είναι πάρα πολύ σοβαροί όλη την ώρα. Γι’ αυτό δες λίγο με χιούμορ τα πράγματα, δες τα λίγο αλλιώς.

Βάλτε χαρά στο σπίτι σας. Για να τη βάλετε να την ζητάμε από το Χριστό, να τη νιώθουμε πρώτα στη δική μας την ψυχή. Κι όταν κοινωνάμε αυτό ακριβώς του ζητάμε. “Χαράν, υγείαν ευφροσύνη” ζητάμε στις ευχές της θ. Μετάληψης. Αυτά δεν είναι μαγικά, που τα διαβάζουμε και πιάνουν από μόνα τους. Εσύ θα τα κάνεις. ‘Οπως και η θ. Κοινωνία δεν είναι κάτι μαγικό. Θέλει συντονισμό ζωής. Όλη η ζωή να συντονίζεται με αυτό που κάνουμε. Αυτό είναι το δώρο της θ. Κοινωνίας και ο καρπός του Αγ. Πνεύματος.”

στ. Να ζήσουμε την Κλίση μας

Ολοκληρώνοντας την 2η αυτή ομιλία του ο π. Ανδρέας, είπε ότι ο βασικός λόγος που αρρωσταίνουμε ψυχικά και σωματικά είναι ότι δεν ζούμε αυτό που κατά βάθος θέλουμε. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε κάτι που η Εκκλησία ονομάζει κλίση. Είναι αυτό που κατά βάθος η ψυχή του ανθρώπου θέλει να το κάνει για να βρει τον προορισμό της. Είναι πλασμένος κάποιος για κάτι. Πρέπει να το κάνει, αλλιώς θα υποφέρει.

“Είναι μεγάλο πράγμα να ξυπνάς το πρωί και να λες αυτό που ζω, το θέλω. Είναι ωραίο πράγμα αυτό που κάνεις να σε γεμίζει. Είναι ωραίο πράγμα αυτό που είναι η δουλειά σου, ο άντρας σου, η γυναίκα σου, το σπίτι σου να είναι όπως το ονειρεύεσαι. Αν είσαι εδώ κι ονειρεύεσαι να είσαι εκεί, μια ζωή θα κοιτάς εκεί και θα αλληθωρίζεις και θα υποφέρεις.

Ο καθένας να ψάξει να βρει στην ψυχή του “γιατί ζω εγώ, τι θέλω να κάνω κατά βάθος, τι μου λείπει, ποιός είναι ο καημός μου ο ανεκπλήρωτος”. Και πρέπει αυτό να το τηρήσουμε και να το πιάσουμε και να το ζήσουμε. Ο Χριστός μας, θέλει να πει ναι σε όλα τα ωραία που η ψυχή μας κατά βάθος θέλει να ζήσει.”

[bersekero]

Αν κάποιος διαβάσει το βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου "ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΑΠΛΑ",που εκδόθηκε από την εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια πολύ πρόσφατα θα του λυθούν όλες οι απορίες κάτω από ποιες έννοιες και σε ποια βάση τα λέει όλα αυτά που αναρτά ο π.Ανδρέας.Ξενίζουν σε κάποιους και το λέει και ο ίδιος,ίσως ο κόσμος μπερδευτεί,ίσως σκανδαλιστεί,αλλά γι'αυτό και κάποια κομμάτια(αποσπασματικά) τα αναρτά στο fb προκειμένου να γίνει μια εποικοδομητική συζήτηση και να λυθούν τυχόν απορίες.Δεν κάνω το δικηγόρο κανενός,αλλά δεδομένου ότι πολλές φορές δείχνει "ακραίος"(δεν το λέω εγώ ο ίδιος το λέει) καλό θα ήταν Άρη μου να μπαίνεις στη σελίδα του στο fb αν φυσικά έχεις,και να κάνεις διάλογο εκεί μέσα.Δέχεται όλες τις γνώμες και οι απαντήσεις του είναι αφοπλιστικές.Όπως λέει κι ο ίδιος χαλασμένα μυαλά υπάρχουν και κακοί λογισμοί για το κάθε τι.

Εδω ειναι φορουμ και γινονται συζητησεις, αυτος ειναι ο λογος υπαρξης των φορουμ.
Ματινα μου, θεωρεις οτι ειναι πρακτικη λογικη αυτη, για να καταλαβω τι πιθανον να εννοουσε καποιος που γραφει δυο γραμμες που μου δημιουργουν καποιες αμφιβολιες να διαβασω τα βιβλια του, να ακουσω τις ομιλιες του, να γινω ακολουθος του στο facebook για να λυθουν οι αποριες του χαλασμενου μυαλου μου και να μου φυγουν οι κακοι λογισμοι?

Προσφατα διαβασα ενα βιβλιο του προηγουμενου της Ι.Μ. Σιμωνοπετρας Αιμιλιανου και σε καποια σημεια με ξενισε πολυ. Τα βρηκα ακραια οπως ειπες πριν. Μηπως να ψαξω να τον βρω στο τηλεφωνο ή στο μοναστηρι του, να παρω ολα τα βιβλια του, να ακουσω τις δεκαδες ομιλιες του που βρισκονται στο διαδικτυο για να μπω στο πνευμα του και να καταλαβω τι εννοουσε κι αυτος?

Οταν καποιος ειναι ποιμενας προσεχει την καθε του λεξη και κινηση. Μετα που θα πει κατι, παει περασε ακομα κι αν το μαζεψει στα γρηγορα, και δεν ειναι δικη μου υποχρεωση να τρεχω απο πισω του να ζηταω εξηγησεις.

Κοιταχτε, δεν ειναι τυχαιο που εαν εξετασεις τον βιο ενος "κακου παιδιου", μη "στρωτου" χαρακτηρα, συνηθως διαπιστωνεις μεγαλειο ψυχης, "κακα παιδια" με δουλεμενο χαρακτηρα, που εχουν παιδευτει απο το Θεο πολυ για να "στρωθουνε". Σε καθε περιπτωση, δεν μπορουμε να κρινουμε κανεναν, ουτε "στρωτους" ανθρωπους, ουτε "ξεστρωτους". Δεν ξερω αν σας εχει τυχει να καθεστε διπλα απο εναν ανθρωπο που εξωτερικα φενεται αντιπαθητικος, λιγο αγριος, καποια στιγμη να μιλησετε και να διαπιστωσετε ποσο μεγαλο σταυρο κουβαλαει και ποση μεγαλη προσπαθεια καταβαλλει για να τα καταφερει...

Επισης δεν μπορουμε να κρινουμε τις επιλογες του καθενος και τις αποφασεις του. Το σιγουρο ειναι οτι ειναι καλο να σηκωνεις το σταυρο σου μεχρι τελος με οση δυναμη σου δινει ο Κυριος. Μην τα τσουβαλιαζουμε ομως ολα. Γνωριζω ανθρωπους που εχουν χωρισει γιατι δεν μπορουσαν να κανουν αλλιως. Αυτο δεν σημαινει οτι χωρισαν και καταστραφηκαν ή ο Θεος τους τιμωρει. Γνωριζω και ανθρωπους ομως που δεν χωρισαν παρολο που υπεστησαν βια και πολλα βασανιστηρια, με αποτελεσμα μαζι με αυτους να βασανιζονται και τα παιδια τους, να ζουνε ενα μαρτυριο και αυτα χωρις να ειναι ο δικος τους σταυρος αυτος για να τον σηκωσουν, με αποτελεσμα συνηθως σε αυτες τις περιπτωσεις κατεστραμενες οικογενειες με παιδια "προβληματικα", γεματα παιδικα τραυματα. Κι αυτα ανηκουν στα "κακα παιδια".

Τιποτα δεν μπορουμε να κρινουμε, εφοσον μονο για εμας γνωριζουμε και για κανεναν αλλον. Θελω να πω οτι οσο επικινδυνο ειναι για το ενα, αλλο τοσο ειναι και για την αλλη οψη, γιατι δεν μπορεις να πεις για αυτον που χωρισε για τον χ, ψ λογο, οτι δεν σηκωνει το σταυρο του, ή τον βρηκε χιεροτερος σταυρος, επειδη αποφασισε να χωρισει. Γνωριζουμε πως σκεφτεται και ενεργει ο Κυριος στον καθενα ξεχωριστα; οχι βεβαια, ουτε εμεις, ουτε κανενας γεροντας δεν ειναι σε θεση να γνωριζει πως ενεργει ο Κυριος...Το κακο ειναι οτι οταν παντρευομαστε, ορκιζομαστε ο ενας στον αλλον "θα σε αγαπω για παντα" ενω στη στην πορεια αναρωτιομαστε γιατι ολα πηγαν στραβα, τι εφταιξε. Γιατι στην ουσια εννοουσαμε "θα με αγαπω για παντα" και οχι "θα σε αγαπω"...Αγαπη σημαινει κοινωνια, οπου δεν υπαρχει αγαπη υπαρχει ανυπαρξια. Οταν ο ανθρωπος δεν επικοινωνει με τον συνανθρωπο του, με αλλους ανθρωπους , ειναι ανυπρακτος σαν προσωπο, απλα υπαρχει. Η αληθινη επικοινωνια επιτυγχανεται μονο μεσω της αγαπης. Η δυσκολια προφανως ειναι στο πως να προσφερουμε την αγαπη μας, να δειξουμε εμεις οτι αγαπαμε τον αλλον. Στην ουσια αρρωσταινουμε, νιωθουμε ασχημα και νομιζουμε οτι θα θεραπευτουμε εαν μας αγαπησουν οι αλλοι. Η θεραπεια μας ερχεται οταν εμεις αγαπησουμε τον αλλον, τον φιλο μας, τον συζηγο, τον οποιονδηποτε, οταν καταφερουμε και προσφερουμε αγαπη ακομα και σε αυτον που βλεπουμε εχθρικα και μας εχει βλαψει...

Μαρια μου, στην συγκεκριμενη αναρτηση του ποδολουτρου, το χρησιμοποιει για να δειξει την σημασια της φροντιδας και των μικρων πραγματων (the little things), αλλά εμμεσως πλην σαφεστατα δικαιωνει εκ των υστερων το κυριο που σηκωθηκε κι εφυγε, χωρις να αναφερει άλλα στοιχεια για το πώς και το γιατι και αφηνει τον αναγνωστη να ξυνει το κεφαλι του με απορια.

Η ερωτηση μου ειναι, και δεν θα μπω στο facebook να ρωτησω, γιατι γνωριζω ηδη την απαντηση και δεν θα αναφερω πώς την γνωριζω, τι θα του ελεγε ο πατερ ΠΡΙΝ χωρισει αν του μιλουσε ο αλλος για το ποδολουτρο της φιλεναδας που αργοτερα εγινε συζυγος. Θα του ελεγε οτι η γυναικα σου θα σε αγιασει και θα κανεις υπομονη και τα γνωστα με τον σταυρο που αν τον αφησεις μετα θα σου ερθει βαρυτερος. Κανενας πατερας δεν προκειται να παρει την ευθυνη να πει του αλλου να χωρισει ή να μπει στον κινδυνο να διαδοθει οτι ο ταδε πατερ του εδωσε ευλογια να χωρισει. Θα τον αφηνε να τηγανιζεται και να ξεροψηνεται και πολυ καλα θα εκανε, γιατι κανενας αγιος δεν προτεινε ποτέ σε κανεναν να χωρισει.

Αλλά και ο ιδιος ο Κυριος το ειπε.
Κατά Μάρκον, Κεφ. 10/1-12
2 Καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι ἐπηρώτων αὐτὸν εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶγυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν.
3 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωυσῆς;
4 Οἱ δὲ εἶπον· ἐπέτρεψε Μωυσῆς βιβλίον ἀποστασίου γράψαι καὶ ἀπολῦσαι.
5 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶνἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν ταύτην·
6 ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός·
7 ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.
8 Ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ μία σάρξ·
9 ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.

Ολα τα άλλα ειναι προφασεις εν αμαρτιαις και μπορουμε να συζηταμε αιωνιως για ενα σωρο υπαρκτα ή υποθετικα σεναρια και περιπτωσεις.

[Matina]

Αν κάποιος διαβάσει το βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου "ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΑΠΛΑ",που εκδόθηκε από την εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια πολύ πρόσφατα θα του λυθούν όλες οι απορίες κάτω από ποιες έννοιες και σε ποια βάση τα λέει όλα αυτά που αναρτά ο π.Ανδρέας.Ξενίζουν σε κάποιους και το λέει και ο ίδιος,ίσως ο κόσμος μπερδευτεί,ίσως σκανδαλιστεί,αλλά γι'αυτό και κάποια κομμάτια(αποσπασματικά) τα αναρτά στο fb προκειμένου να γίνει μια εποικοδομητική συζήτηση και να λυθούν τυχόν απορίες.Δεν κάνω το δικηγόρο κανενός,αλλά δεδομένου ότι πολλές φορές δείχνει "ακραίος"(δεν το λέω εγώ ο ίδιος το λέει) καλό θα ήταν Άρη μου να μπαίνεις στη σελίδα του στο fb αν φυσικά έχεις,και να κάνεις διάλογο εκεί μέσα.Δέχεται όλες τις γνώμες και οι απαντήσεις του είναι αφοπλιστικές.Όπως λέει κι ο ίδιος χαλασμένα μυαλά υπάρχουν και κακοί λογισμοί για το κάθε τι.

Εδω ειναι φορουμ και γινονται συζητησεις, αυτος ειναι ο λογος υπαρξης των φορουμ.
Ματινα μου, θεωρεις οτι ειναι πρακτικη λογικη αυτη, για να καταλαβω τι πιθανον να εννοουσε καποιος που γραφει δυο γραμμες που μου δημιουργουν καποιες αμφιβολιες να διαβασω τα βιβλια του, να ακουσω τις ομιλιες του, να γινω ακολουθος του στο facebook για να λυθουν οι αποριες του χαλασμενου μυαλου μου και να μου φυγουν οι κακοι λογισμοι?

Προσφατα διαβασα ενα βιβλιο του προηγουμενου της Ι.Μ. Σιμωνοπετρας Αιμιλιανου και σε καποια σημεια με ξενισε πολυ. Τα βρηκα ακραια οπως ειπες πριν. Μηπως να ψαξω να τον βρω στο τηλεφωνο ή στο μοναστηρι του, να παρω ολα τα βιβλια του, να ακουσω τις δεκαδες ομιλιες του που βρισκονται στο διαδικτυο για να μπω στο πνευμα του και να καταλαβω τι εννοουσε κι αυτος?

Οταν καποιος ειναι ποιμενας προσεχει την καθε του λεξη και κινηση. Μετα που θα πει κατι, παει περασε ακομα κι αν το μαζεψει στα γρηγορα, και δεν ειναι δικη μου υποχρεωση να τρεχω απο πισω του να ζηταω εξηγησεις.

Κοιταχτε, δεν ειναι τυχαιο που εαν εξετασεις τον βιο ενος "κακου παιδιου", μη "στρωτου" χαρακτηρα, συνηθως διαπιστωνεις μεγαλειο ψυχης, "κακα παιδια" με δουλεμενο χαρακτηρα, που εχουν παιδευτει απο το Θεο πολυ για να "στρωθουνε". Σε καθε περιπτωση, δεν μπορουμε να κρινουμε κανεναν, ουτε "στρωτους" ανθρωπους, ουτε "ξεστρωτους". Δεν ξερω αν σας εχει τυχει να καθεστε διπλα απο εναν ανθρωπο που εξωτερικα φενεται αντιπαθητικος, λιγο αγριος, καποια στιγμη να μιλησετε και να διαπιστωσετε ποσο μεγαλο σταυρο κουβαλαει και ποση μεγαλη προσπαθεια καταβαλλει για να τα καταφερει...

Επισης δεν μπορουμε να κρινουμε τις επιλογες του καθενος και τις αποφασεις του. Το σιγουρο ειναι οτι ειναι καλο να σηκωνεις το σταυρο σου μεχρι τελος με οση δυναμη σου δινει ο Κυριος. Μην τα τσουβαλιαζουμε ομως ολα. Γνωριζω ανθρωπους που εχουν χωρισει γιατι δεν μπορουσαν να κανουν αλλιως. Αυτο δεν σημαινει οτι χωρισαν και καταστραφηκαν ή ο Θεος τους τιμωρει. Γνωριζω και ανθρωπους ομως που δεν χωρισαν παρολο που υπεστησαν βια και πολλα βασανιστηρια, με αποτελεσμα μαζι με αυτους να βασανιζονται και τα παιδια τους, να ζουνε ενα μαρτυριο και αυτα χωρις να ειναι ο δικος τους σταυρος αυτος για να τον σηκωσουν, με αποτελεσμα συνηθως σε αυτες τις περιπτωσεις κατεστραμενες οικογενειες με παιδια "προβληματικα", γεματα παιδικα τραυματα. Κι αυτα ανηκουν στα "κακα παιδια".

Τιποτα δεν μπορουμε να κρινουμε, εφοσον μονο για εμας γνωριζουμε και για κανεναν αλλον. Θελω να πω οτι οσο επικινδυνο ειναι για το ενα, αλλο τοσο ειναι και για την αλλη οψη, γιατι δεν μπορεις να πεις για αυτον που χωρισε για τον χ, ψ λογο, οτι δεν σηκωνει το σταυρο του, ή τον βρηκε χιεροτερος σταυρος, επειδη αποφασισε να χωρισει. Γνωριζουμε πως σκεφτεται και ενεργει ο Κυριος στον καθενα ξεχωριστα; οχι βεβαια, ουτε εμεις, ουτε κανενας γεροντας δεν ειναι σε θεση να γνωριζει πως ενεργει ο Κυριος...Το κακο ειναι οτι οταν παντρευομαστε, ορκιζομαστε ο ενας στον αλλον "θα σε αγαπω για παντα" ενω στη στην πορεια αναρωτιομαστε γιατι ολα πηγαν στραβα, τι εφταιξε. Γιατι στην ουσια εννοουσαμε "θα με αγαπω για παντα" και οχι "θα σε αγαπω"...Αγαπη σημαινει κοινωνια, οπου δεν υπαρχει αγαπη υπαρχει ανυπαρξια. Οταν ο ανθρωπος δεν επικοινωνει με τον συνανθρωπο του, με αλλους ανθρωπους , ειναι ανυπρακτος σαν προσωπο, απλα υπαρχει. Η αληθινη επικοινωνια επιτυγχανεται μονο μεσω της αγαπης. Η δυσκολια προφανως ειναι στο πως να προσφερουμε την αγαπη μας, να δειξουμε εμεις οτι αγαπαμε τον αλλον. Στην ουσια αρρωσταινουμε, νιωθουμε ασχημα και νομιζουμε οτι θα θεραπευτουμε εαν μας αγαπησουν οι αλλοι. Η θεραπεια μας ερχεται οταν εμεις αγαπησουμε τον αλλον, τον φιλο μας, τον συζηγο, τον οποιονδηποτε, οταν καταφερουμε και προσφερουμε αγαπη ακομα και σε αυτον που βλεπουμε εχθρικα και μας εχει βλαψει...

Μαρια μου, στην συγκεκριμενη αναρτηση του ποδολουτρου, το χρησιμοποιει για να δειξει την σημασια της φροντιδας και των μικρων πραγματων (the little things), αλλά εμμεσως πλην σαφεστατα δικαιωνει εκ των υστερων το κυριο που σηκωθηκε κι εφυγε, χωρις να αναφερει άλλα στοιχεια για το πώς και το γιατι και αφηνει τον αναγνωστη να ξυνει το κεφαλι του με απορια.

Η ερωτηση μου ειναι, και δεν θα μπω στο facebook να ρωτησω, γιατι γνωριζω ηδη την απαντηση και δεν θα αναφερω πώς την γνωριζω, τι θα του ελεγε ο πατερ ΠΡΙΝ χωρισει αν του μιλουσε ο αλλος για το ποδολουτρο της φιλεναδας που αργοτερα εγινε συζυγος. Θα του ελεγε οτι η γυναικα σου θα σε αγιασει και θα κανεις υπομονη και τα γνωστα με τον σταυρο που αν τον αφησεις μετα θα σου ερθει βαρυτερος. Κανενας πατερας δεν προκειται να παρει την ευθυνη να πει του αλλου να χωρισει ή να μπει στον κινδυνο να διαδοθει οτι ο ταδε πατερ του εδωσε ευλογια να χωρισει. Θα τον αφηνε να τηγανιζεται και να ξεροψηνεται και πολυ καλα θα εκανε, γιατι κανενας αγιος δεν προτεινε ποτέ σε κανεναν να χωρισει.

Αλλά και ο ιδιος ο Κυριος το ειπε.
Κατά Μάρκον, Κεφ. 10/1-12
2 Καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι ἐπηρώτων αὐτὸν εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶγυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν.
3 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωυσῆς;
4 Οἱ δὲ εἶπον· ἐπέτρεψε Μωυσῆς βιβλίον ἀποστασίου γράψαι καὶ ἀπολῦσαι.
5 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶνἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν ταύτην·
6 ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός·
7 ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.
8 Ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ μία σάρξ·
9 ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.

Ολα τα άλλα ειναι προφασεις εν αμαρτιαις και μπορουμε να συζηταμε αιωνιως για ενα σωρο υπαρκτα ή υποθετικα σεναρια και περιπτωσεις.

Aκριβώς γι'αυτό σου λέω να διαβάσεις το βιβλίο αυτό,για την απάντηση που εσύ ο ίδιος έδωσες.Στο βιβλίο αναφέρει όλη την ιστορία όπως έχει.Η σύζυγος του κυρίου πήγε και εξομολογήθηκε στον π.Ανδρέα και του είπε την ιστορία του συζύγου της.Πως έφυγε,ποια βρήκε ,τι του κάνει εκείνη κλπ.Εκείνος θέλησε να μιλήσει και με το σύζυγο κι εκείνος του είπε όλα τα παραπάνω.Από εδώ εξάγεται το συμπέρασμα πως ο π.Ανδρέας θέλησε να τους ενώσει ξανά.Εκείνοι πήραν την απόφαση και χώρισαν,ο πάτερ θέλησε να τους ενώσει ξανά κι έτσι έκανε μια επαφή και με τους δύο.
Αναφέρει στο βιβλίο και σημειώνει πως ο πνευματικός επ'ουδενί δε θα πει στο ζευγάρι χωρίστε.Τώρα το τι είπε στον καθένα δεν το ξέρω.Αν πιστεύεις πως δε συνάδει το πνεύμα του με το πνεύμα το δικό σου,πολύ απλά προσπέρασέ τον και μην τον διαβάζεις αν δεν αναπαύεσαι.Πολλοί αναπαύονται στο λόγο του πάντως και πολλοί δεν αναπαύονται.Υπάρχουν ,κατ'εμέ,πάρα πολύ ακραίοι πατέρες εκ δεξιών που δε με αναπαύουν καθόλου,ε,λοιπόν,αυτούς εγώ τους προσπερνώ και δεν τους διαβάζω,διακρίνω ,δε,στο βλέμμα τους αυστηρότητα,βλοσυρότητα και ενίοτε τυπολατρικό φαρισαϊσμό.Αξίζει να τους διαβάσω; Στον εαυτό μου θα κάνω κακό και σε κανέναν άλλον.
Συμβουλή μου:ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΕ ΤΟΝ και μην τον διαβάζεις διότι εσένα μπορεί να μην σε αναπαύει,ενώ αυτός που αναπαύει εσένα δεν αναπαύει κάποιους άλλους.

[Matina]

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ

¨Πάτερ, κάνω τον καλό, τον χριστιανό, τον ευλαβή, στους ξένους.
Στους δικούς μου όμως είμαι ένας σκέτος σατράπης, που δε σηκώνει δεύτερη κουβέντα.
Στη γυναίκα μου σκορπάω απειλές, και στα παιδιά χαστούκια.
Στη δουλειά, όλοι νομίζουν ότι είμαι ωραίος, αφού κάθε χρόνο πάω άγιο Όρος και τους δείχνω φωτογραφίες με γέροντες και μοναστήρια.
Όσοι με ξέρουν όμως, με αποφεύγουν και με φοβούνται.
Γενικώς, πάτερ, κοροϊδεύω και ζω ένα ψέμα.
Δεν έχω καμία σχέση με το Χριστό¨.
..................................................................................
Θαυμάζω τους ανθρώπους που μιλάνε έτσι.
Διότι ο τρόπος τους, φανερώνει ότι μπήκε φως στην ψυχή τους.
Αν δεν είχε μπει φως, δεν θα έβλεπαν όλο αυτό το σκοτάδι.
Αγώνας!..

[Matina]

ΠΛΑΤΙΑ ΚΑΡΔΙΑ, ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ

Χριστούγεννα,
μεταξύ άλλων, θα πει,
άνοιγμα καρδιάς,
που χωρά μέσα τους πάντες.
Δικαιολογεί τους πάντες.
Συγχωρεί.
Βγάζει επιείκεια και καλοσύνη.
Γίνεται σαν την αγάπη του Χριστού.
Χριστός θα πει Φως,
Αγάπη,
Έλεος.
Εύχομαι να μιλάς με όλους.
Έστω τους συγγενείς σου!
Μιλάμε για τον πατέρα, τη μητέρα,
τα αδέρφια και το σόι σου!..
Από το βιβλίο μας, Στο Βάθος Κήπος,
στην εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια.

[Matina]

ΦΕΤΟΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ



Χριστέ μου,
άδειασε την καρδιά μου
από ιδέες, εικόνες,
χρώματα, σχήματα.
Για να νιώσω κάτι
από εκείνον
τον καθαρό ουρανό
της Γέννησής Σου
στον οποίο έλαμψε
το Άστρο Σου.
Να ‘μαι άδειος
από νοήματα και σκέψεις,
για να αισθανθώ
της θείας αγάπης
τις επισκέψεις.
Δεν θέλω να πιέσω
τον εαυτό μου,
μα να τον αφήσω
μπροστά σου
κενό.
Λευκό, διαθέσιμο, δεκτικό.
Ώστε να μου δώσεις Εσύ,
αν θέλεις,
ό, τι θέλεις,
όσο θέλεις.
Βασικά,
να νιώσω την Παρουσία Σου.
Την άγια Πνοή σου,
που θα διώξει τα σύννεφα
της μελαγχολίας.
Το απλό βλέμμα Σου,
που θα καθαρίσει
τους λογισμούς μου
εναντίον Σου.
Οι πόλεμοι,
οι καταστροφές,
οι κακίες,
η τρομοκρατία
με κάνουν να κλονίζομαι.
Το ιαματικό χαμόγελό σου,
θέλω να μου πάρει
κάθε θλίψη.
Το άγγιγμα των παιδικών Σου
δακτύλων,
να με οπλίζει ελπίδα
και να μου δίνει τη δίψα
της αναζήτησής Σου.
Χριστέ μου,
καλώς ήρθες
και φέτος!!

[Matina]

OΛΑ ΜΕΤΡΟΥΝ

Στη θεία Λειτουργία, στην αγρυπνία,
μα και σε κάθε ακολουθία της Εκκλησίας μας,
όλα μετρούν.
Ο πιστός λαός, ο κληρικός, η ατμόσφαιρα του ναού,
το λιβάνι, η ψαλμωδία,
η τάξη και η ευπρέπεια του χώρου.
Νιώθω ευγνώμων στο Θεό,
διότι όλα αυτά τα χρόνια,
στις ακολουθίες και λειτουργίες μας
ψάλλουν άνθρωποι πιστοί, με γνώση, με ευλάβεια.
Με σεμνότητα και αρχοντιά.
Με ταπείνωση και μεράκι και χαρά.
Γι' αυτό κι ο λειτουργικός χρόνος κυλά ξεκούραστα,
και λειτουργεί αναγωγικά.
Δηλαδή, μας ανεβάζει.
Μπορεί να γίνονται μικρά λάθη από όλους μας στα τεχνικά
κάποιες στιγμές.
Μα προσπαθούμε να μη λαθεύουμε
στο βασικό στόχο μας,
που είναι η προσέγγιση του Θεού.
Να πάρουμε - όπως έλεγε ο άγιος Πορφύριος -
τους χυμούς όλων αυτών των λέξεων,
των μελωδημάτων, των ακουσμάτων,
των προσευχών.
Προσπαθούμε (σεβόμενοι) να μη μένουμε στον τύπο,
μα να ανεβαίνουμε διαρκώς
ιερές αναβάσεις.
Απόδειξη ότι όλα αυτά δεν αποτελούν απλές θεωρίες,
είναι η λάμψη του προσώπου και των ματιών όλων
στο τέλος της θ. Λειτουργίας,
η ειρήνη των λογισμών,
η δύναμη της ψυχής σε κάθε επερχόμενη θλίψη.
Το χαμόγελο που περιγελά τον όποιο θάνατο...

[Matina]

ZΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ


Μοναχικά άτομα,
που έχουν θάψει παιδιά,
συζύγους,
σκυλιά, γατιά,
και τώρα ζουν μια μοναξιά
ατέλειωτη,
με το ξεθωρισμένο τηλεκοντρόλ
στο χέρι τους
μόνιμα,
ψάχνοντας ποιο κουμπί
να πατήσουν
για να ‘ρθει ο άγγελος
της χαράς
στο μικρό τους
σαλονάκι.
Βοήθα τα,
Κύριε.
Εσύ,
ο μεγάλης Βουλής
Άγγελος.
(Ήρθε μια τέτοια κυρία μετά από μια ομιλία μου
κάπου στην Ελλάδα,
και με κοίταξε με τα γαλάζια δακρυσμένα μάτια της.
¨Μαζί σου κοιμάμαι¨, μου είπε. ¨Με τις ομιλίες σου.
Δεν έχω κανέναν¨.)

[Matina]

Από τον π.
Ανδρέα Κονάνο

Mας λέει ο Χριστός: «Ηρθα στη γη Εγώ, ο Θεός, για να σε μάθω, παιδί μου, να μην πηγαίνεις πάρα πολύ μακριά με το μυαλό σου. Γιατί θα αρρωστήσεις. Μη φορτώνεσαι πολλά. Ζήσε κάθε μέρα με απλότητα. Φάε το ψωμάκι σου σήμερα. Και πες “ευχαριστώ”.

Σήμερα δεν έχεις να φας; Εχεις. Τώρα που διαβάζεις δεν έχεις να φας; Εχεις. Γιατί, αν δεν είχες, δεν θα είχες το κουράγιο νηστικός να διαβάζεις. Εχεις να φας. Σε τρελαίνουν σκέψεις όμως για το μετά. “Αύριο δεν θα βρω δουλειά. Μου είπαν ότι θα μ' απολύσουν. Με φοβίζει η κρίση…”» Και επιμένει ο Χριστός: «Κοίτα το σήμερα. Αύριο, φίλε μου, μπορεί να μας πάρει ο Κύριος και να ξεκουραστούμε, να πάμε στον Παράδεισο». (Μην ανησυχείς, δεν θα σε πάρει, αλλά το λέω επειδή σε πιάνει αυτός ο πανικός για το μετά. Είσαι σίγουρος γι' αυτό το μετά;)

Ολα αυτά που έχεις στην καρδιά σου είναι λογισμοί. Αλλαξε τους λογισμούς σου κι όλα θα τα δεις αλλιώς. Ηρθε ο Κύριος στη γη για να σου δώσει φωτεινούς λογισμούς και να δεις όλα τα θέματά σου μέσα στο φως Του, ώστε να πάρεις ελπίδα, δύναμη και κουράγιο!
Γεννήθηκε ο Χριστός για να σε γαληνέψει. Μάθε να ανακοινώνεις και να λες αυτά που έχεις μέσα σου. Για να ηρεμείς. Να επικοινωνείς με έναν άνθρωπο που αγαπάς και να μοιράζεσαι τον πόνο σου. Μην τα κρατάς όλα αυτά μέσα σου. Διότι έτσι γίνονται δηλητήριο και στο τέλος αρρώστια. Γιατί και οι σωματικές αρρώστιες ξεκινούν από ψυχικές εντάσεις.

Κι ήρθε ο Χριστός στη γη γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο: να σου πάρει τον καρκίνο. Της ψυχής και του σώματος. Διότι, αν η ψυχή σου γαληνέψει, αν κοιμάσαι σαν τα παιδάκια, που δεν έχουν αγωνία για το αύριο, θα είναι και το σώμα σου γαλήνιο. Εχεις ακούσει ποτέ κάποιο παιδάκι να λέει με αγωνία: «Τι θα κάνω αύριο, για να δούμε;» Το παιδάκι ζει τη στιγμή! Το τώρα. Εσύ θα σκεφτείς, βέβαια, για το μέλλον των παιδιών σου. Θα σκεφτείς για τα χρήματα που έχεις στην τράπεζα και πρέπει να συγκεντρώσεις για το δάνειο, για το σπίτι, για τα έξοδα, για το αυτοκίνητο. Θα τα σκεφτείς όλα αυτά, αλλά όχι με τέτοιον τρόπο, που να σε διαλύσουν. Δεν πρέπει να διαλυθείς. Θα τα σκεφτείς για λίγο και μετά θα πεις: «Εχει ο Θεός. Σήμερα καλά δεν είμαστε; Καλά δεν πάει η ζωή; Καλά πάει». Καλά πάει!

Μάθε να λες ένα «ευχαριστώ». Μάθε να κοιτάς το φως κι όχι το σκοτάδι. Και ν' ανοίγεις τα χέρια σου στον Χριστό, όπως έλεγε ο Αγιος Πορφύριος, «η λύση για το σκοτάδι της γης δεν είναι να σκαλίζουμε αυτό το σκοτάδι και ν' ασχολούμαστε μαζί του. Ανοιξε την αγκαλιά σου στον Χριστό. Να η λύση».

Είναι δυνατό να υπάρχει ο Χριστός δίπλα σου, ο Κύριος, και να έχεις και απελπισία; Αν βάλεις τον Χριστό στη ζωή σου, θα σου φέρει την ελπίδα. Δες αλλιώς αυτό που σε πονά. Μπορείς να το δεις αλλιώς. Εχεις πάθει… Ξέρεις τι έχεις πάθει; Εναν εθισμό. Μια συνήθεια στην απογοήτευση. Και τη ζητάς πλέον διαρκώς. Πόσες φορές το βλέπω αυτό όταν μιλάω με κάποιον και προσπαθώ να του δώσω ελπίδα, αλλά εκείνος αντιστέκεται στη χαρά. Και μ' εσένα το 'χω πάθει αυτό. Να προσπαθώ εγώ να μεταφέρω ένα κύμα ελπίδας στην ψυχή σου κι εσύ να μην το δέχεσαι. Κι ενώ μπορείς να χαρείς, με τον τρόπο σου λες: «Οχι, όχι, εγώ προτιμώ να βρω κάτι να απογοητευτώ, να σκεφτώ κάτι δυσάρεστο. Μου φαίνεται πιο συνηθισμένο και βολικό. Δεν γίνεται να πιστέψω ότι εγώ θα χαρώ! Δεν μπορώ να δεχτώ ότι όλα θα πάνε καλά στη ζωή μου. Πρέπει να βρω κάτι να στενοχωριέμαι». Κι ήρθε ο Χριστός και μας είπε να χαιρόμαστε.

Από το βιβλίο του π. Ανδρ. Κονάνου «Στο βάθος κήπος»

[Matina]

ΣΤΑ ΒΑΣΑΝΑ ΣΟΥ, ΝΑ ΓΕΛΑΣ!

Μην παίρνεις και πολύ στα σοβαρά
τα προβλήματα της ζωής.
Διότι, αυτό που κυρίως πετυχαίνουν είναι αυτό:
Μας κάνουν να τρομάζουμε
και μας γεμίζουν φόβους κι ανασφάλεια.
Ενώ – στον πυρήνα τους - πρόκειται για όνειρα,
ψευτιές, απάτες
και φαντάσματα.
(Όχι οι αντιξοότητες. Αυτές υπάρχουν.
Μα οι λογισμοί, ο πανικός, η τρέλλα που μας φέρνουν,
τα σενάρια που πλάθουμε,
όλα αυτά,
έχουν να κάνουν με το νου μας κυρίως).
Απόδειξη:
Προβλήματα που πριν χρόνια
μας αρώσταιναν
και μας τρέλαιναν,
σήμερα ούτε που τα θυμόμαστε,
ούτε που τα σκεφτόμαστε.
Σα να μην υπήρξαν ποτέ.
Σαν εφιάλτης
που μας έκανε για λίγο να ιδρώσουμε,
κι ύστερα ξυπνήσαμε
σε μια όμορφη μέρα.
Ο νους κάνει τα πάντα
να φαντάζουν απειλητικά,
σα βρικόλακες.
Πλάθει σενάρια τρόμου,
γεμίζει την καρδιά μας ταραχή
και νιώθεις να περνάς μέσα
από σκιές θανάτου.
Ενώ το Φως υπάρχει
και ψάχνει χαραμάδες να μπει μέσα σου.
Ο Ήλιος δεν δύει ποτέ!!
Ούτε ανατέλλει ποτέ!
Λάμπει πάντα κι απλά υπάρχει!
Η θέση μας όμως μέσα στο σύμπαν,
τον κάνει και φαίνεται
άλλοτε λαμπερός,
κι άλλοτε απών, δύων,
σβυσμένος και χαμένος.
Καταλαβαίνεις, πιστεύω, τους συσχετισμούς...