Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Λίγη πίστη, περισσότερη στεναχώρια.


Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς



Όσο λιγότερη πίστη έχουμε, τόσο περισσότερη είναι ή στεναχώρια μας.

Μια από τις σπουδαιότερες ωφέλειες της πίστης είναι ή απελευθέρωση του άνθρωπου από τις πολλές στεναχώριες.

Όσο το παιδί γνωρίζει πώς υπάρχει ό πατέρας, πού φροντίζει για το σπίτι και για oλες τις δουλειές του σπιτιού,

κάθε στεναχώρια του τελειώνει γρήγορα με τραγούδι.

Μόλις όμως χαθεί αυτή ή αίσθηση, σωπαίνει το τραγούδι!

Τότε το παιδί αισθάνεται ορφανό και μόνο, περιτριγυρισμένο από στεναχώριες,

αισθάνεται περιτριγυρισμένο από ένα σμήνος σφίγγες.

Όσο περισσότερο ό άνθρωπος προσπαθεί μόνος του, με τις δικές του δυνάμεις να «ξεφορτώσει» τις στεναχώριες του,

τόσο περισσότερο μπερδεύεται στα δίχτυα τους.

Ή χαρά σβήνει, τα μαλλιά ασπρίζουν, το σώμα «εξατμίζεται», ό θυμός μαζεύεται, μέχρι πού ό άνθρωπος

καταλήγει σαν μία τσάντα ξηρού δέρματος γεμάτη θυμό, σκυμμένη πάνω από τον τάφο.

Για ποιό λόγο έχετε τόσες στεναχώριες;

Αυτό είναι το ερώτημα, πού θέτει ό Σωτήρας στην ανθρωπότητα πού είναι ταραγμένη και διαμελισμένη

σε κομμάτια από τις πολλές στεναχώριες.

-Ποιος από σας μπορεί με το άγχος του να προσθέσει έναν πήχη στο ανάστημα του; (Ματθ. 6, 27).

-Για ποιό λόγο έχετε τόσες στεναχώριες;

Ενδέχεται αύριο το πρωί ό ήλιος να μην ανατείλει;

Εκείνος πού φροντίζει να ανατείλει αύριο το πρωί ό ήλιος στη συγκεκριμένη ώρα και στο συγκεκριμένο δευτερόλεπτο,

θα φροντίσει όλες τις δικές σας μικρές στεναχώριες.



imverias

[XAPA]

Γέρων Θαδδαίος : Όποιος περιφρονεί τον κόσμο, είναι πάντα χαρούμενος


Ταπείνωσε τον εαυτό σου και θα δεις τη δόξα του Θεού μέσα σου



Για τις καταστάσεις της ψυχής



Για να φυλαχθεί η ηρεμία της ψυχής, πρέπει να απομακρύνουμε την οκνηρία, πρέπει να φροντίζουμε να

έχουμε χαρούμενο πνεύμα και όχι θλιμμένο, πρέπει να μην κατακρίνουμε και με σιωπή να φυλάσσουμε την

ηρεμία της ψυχής. Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση, τότε λαμβάνει τη Θεία αποκάλυψη.

Ο θλιμμένος μοναχός δεν σηκώνει τον νου προς τη θεωρία και ποτέ δεν μπορεί να κάνει καθαρή προσευχή.


Όποιος νίκησε τα πάθη, νίκησε και τη θλίψη, ενώ όποιος έχει νικηθεί από τα πάθη, δεν μπορεί να αποφύγει

τα δεσμά της θλίψης. Όποιος αγαπά τον κόσμο, του είναι αδύνατο να μη θλίβεται, ενώ όποιος περιφρονεί τον

κόσμο, είναι πάντα χαρούμενος.


Όποιος είναι απασχολημένος με το να γνωρίσει τον εαυτό του, δεν έχει χρόνο να κοιτά τους άλλους.

Να κατακρίνεις τον εαυτό σου και θα σταματήσεις να κατακρίνεις τους άλλους.

Για να λυτρωθείς από το να κατακρίνεις τους άλλους, πρέπει να προσέχεις τον εαυτό σου, και από κανέναν

δεν πρέπει να δέχεσαι τις σκέψεις και πρέπει προς όλα να είσαι νεκρός.


Όταν οι άνθρωποι μας επαινούν, πρέπει να μας γίνει σαφές ότι δεν αξίζουμε τον έπαινο.

Εμείς πάντα πρέπει να ταπεινώνουμε τον εαυτό μας μπροστά σε όλους, όπως λέει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος:

«Ταπείνωσε τον εαυτό σου και θα δεις τη δόξα του Θεού μέσα σου».


Στις ικεσίες του οσίου Παϊσίου του Μεγάλου για να απελευθερωθεί από την οργή, ο Κύριος του είπε:

«Εάν θέλεις να νικήσεις την οργή και τη μανία, μην επιθυμήσεις τίποτα άσχημο, ούτε να μισείς κάποιον,

και κανέναν να μην ταπεινώνεις».




apantaortodoxias

[XAPA]

Μην ζητάς απο τους ανθρώπους, αυτό που δεν έχουν να σου δώσουν.



Μην ζητάς απο τους ανθρώπους, αυτό που δεν έχουν να σου δώσουν.

Ούτε ο Θεός το κάνει.

Πρώτα σπείρε, φύτεψε, καλλίεργησε, πότισε και φρόντισε με το παράδειγμα και την ζωή σου, το βίωμα

και την εμπειρία σου, μα πάνω απο όλα την προσευχή σου, και τότε σαν δεις τα πρώτα φυλλαράκια,

α πρασινίζουν, να αναθάλλουν στο φως του ήλιου, τότε να χαρείς, και να πεις:

Κάτι έκαναν τα λόγια, κάτι έκαναν οι προσευχές μου, μα όλα στ'αλήθεια τα έκανε ο Θεός.


Αλλά προσπάθησε εως τότε, να μην απαξιώνεις κανένα, ούτε κρυφά μέσα στον λογισμό σου.

Αλλιώς κρίνει ο Θεός, κι ολότελα αλλιώς, εμείς. Εμείς πάντα αστοχούμε και τραυματίζουμε άπονα και άδικα.

Αυτός μόνο κέντρο καρδιά χτυπά και σώζει φιλάνθρωπα και πατρικά.

« Όταν βρείς τον Χριστό, σου αρκεί, δεν θέλεις τίποτε άλλο, ησυχάζεις. Γίνεσαι άλλος άνθρωπος.

Ζεις παντού, όπου υπάρχει Χριστός.

Ζεις στα άστρα, στο άπειρο, στον ουρανό με τους αγγέλους, με τους Αγίους, στη γη με τους ανθρώπους,

με τα φυτά, με τα ζώα, με όλους, με όλα.

Όπου υπάρχει η αγάπη στον Χριστό, εξαφανίζεται η μοναξιά.

Είσαι ειρηνικός, χαρούμενος, γεμάτος.

Ούτε μελαγχολία, ούτε αρρώστια, ούτε πίεση, ούτε άγχος, ούτε κατήφεια, ούτε κόλαση».



Γέροντας Πορφύριος

[XAPA]

Χρεία ὑπομονῆς ( Γέρων Ἰωσήφ Ἡσυχαστής )



Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψις, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητής τελείαν ανάπαυσιν.

Ο Χριστός μας σήκωσε τον σταυρόν, και ημείς θα σηκώσωμεν.

Όλας τα θλίψεις εάν τας υπομένωμεν ευρίσκωμεν Χάριν παρά Κυρίου.

Δι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζώμεθα.

Δια να δοκιμάζη τον ζήλον και την αγάπην προς αυτόν όπου έχομεν.

Δι’ αυτό χρεία υπομονής.

Χωρίς υπομονήν δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μανθάνει τα πνευματικά,

δεν φθάνει εις μέτρα αρετής και τελειώσεως.



Γέρων Ιωσήφ Ησυχαστής


hristospanagia

[XAPA]

[XAPA]

Έχεις πόλεμο.

(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)


Η ΧΑΡΗ του Θεού να ‘ναι μαζί σου!

«Είμαι λυπημένη», γράφεις. «Δεν μπορώ να βρω ειρήνη πουθενά.

Κάτι με καταθλίβει. Την καρδιά μου την πλάκωσε ένα βάρος και την τύλιξε ένα σκοτάδι».


Η δύναμη του Σταυρού είναι μαζί μας! Πάρε θάρρος και στάσου ακλόνητη....

Εσύ βασανίζεσαι από το πλάκωμα της καρδιάς και το σκοτάδι∙

άλλος παραλύει από το φόβο∙

κάποιος τρίτος πνίγεται μέσα σ’ ένα πέλαγος άτοπων λογισμών∙

κι ένας τέταρτος ταλαιπωρείται από αλλεπάλληλους πειρασμούς.


Ο πονηρός, για να πετύχει τους ανόμους σκοπούς του, χρησιμοποιεί σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε περίπτωση

και τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους, σκοτίζοντας το νου και αναστατώνοντας την καρδιά.

Συνήθως αυτό συμβαίνει ξαφνικά, σαν ξέσπασμα καταιγίδας.


Τέτοια είναι τα τερτίπια των εχθρών μας, των δαιμόνων.

Τριγυρνούν παντού, όπως οι συμμορίες των ταραχοποιών.

Όταν βρουν πόρτες ανοιχτές και αφύλαχτες, ορμούν μέσα στα σπίτια μας και αναποδογυρίζουν τα πάντα.


Αφού τα κάνουν γυαλιά-καρφιά, εμφανίζονται, αφήνοντάς μας σε κατάσταση οδύνης και αμηχανίας.

Ωστόσο, μόνο και μόνο απ’ αυτό το κακό, δεν βλάπτεται η ψυχή μας.

Ούτε για την επίθεση των εχθρών είμαστε ένοχοι, ούτε για τη διατάραξη που προξενούν στην εσωτερική

μας κατάσταση,

ούτε για τους λογισμούς που σπέρνουν στο νου μας ή τα συναισθήματα που ξεσηκώνουν στην καρδιά μας.


Ο Θεός δεν μας κατακρίνει γι’ αυτά, φτάνει να μην υπάρχει δική μας συγκατάθεση.

Ας κάνουμε υπομονή ως την παρέλευση της δυσκολίας.

… Μην κάνεις πίσω!

Ο Κύριος παραχώρησε αυτή τη δοκιμασία για ν’ αποδείξεις ότι η απόφασή σου είναι σοβαρή και σταθερή.


Αφού, λοιπόν, Εκείνος έστειλε τη δοκιμασία, πες σαν τον Ιώβ:

«Όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι κι έγινε∙ ας είναι δοξασμένο τ’ όνομά Του!» (Ιώβ 1:21).

Είχες ειρήνη, και τώρα έχεις πόλεμο.

Ευλογητός ο Θεός για την ειρήνη, ευλογητός ο Θεός και για τον πόλεμο!

Πες στον Κύριο: “Θα υπομείνω τον πειρασμό, αν αυτό είναι το θέλημά Σου. Μόνο βοήθησέ με, Κύριε,

να τον σηκώσω”.


Πέσε μπροστά Του μ’ όλη σου την ύπαρξη, ζητώντας και την πρεσβεία της πανάχραντης μητέρας Του.

Έχεις πόλεμο.

Είναι μια ευκαιρία να δείξεις αν είσαι ικανή να πολεμάς για το αγαθό, όπως ένας στρατιώτης που

υπερασπίζεται τα πατρογονικά χώματα∙ είναι μια ευκαιρία να ανδραγαθήσεις κατά την εχθρική επίθεση.


Ο τρόπος είναι απλός: Άφησε τον εχθρό να χτυπάει. Εσύ πρόβαλε σταθερή άμυνα για το αγαθό.

Πες μέσα σου ή ακόμα και φωναχτά: “Δεν θ’ αλλάξω το σκοπό και την απόφασή μου μήτε σ’ ένα γιώτα!

Δεν επιθυμώ τίποτε απ’ αυτά που μου υποβάλει ο εχθρός”.

Κατονόμασε ένα-ένα το κάθε πράγμα που σου υποβάλλει, απορρίπτοντάς το με κατάρες.

Κάλεσε τον Κύριο σε βοήθεια. Όλα θα περάσουν.


… Ο Θεός με τους πειρασμούς θέλει να μας εξασφαλίσει στεφάνια.

Όποιος δεν υποχωρεί στον εχθρό, θα στεφανωθεί σαν μάρτυρας.

Όλοι είμαστε ικανοί ν’ αποκτήσουμε στεφάνια, και εμείς και όσοι είναι κοντά μας και όσοι είναι

μακριά μας.

Είσαι κι εσύ, φυσικά, ικανή.

Μόνο που χρειάζεσαι προσοχή και θάρρος, έτσι ώστε όλα να τα

παίρνεις από τον Θεό και όλα να τ’ αποδίδεις σ’ Αυτόν.

Ο Θεός βοηθός!


(Από το βιβλίο: ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ γράμματα σε μια ψυχή», ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ)

alopsis

[XAPA]

Ο Άγγελος, ο Αναχωρητής και τα κρυφά Χαρίσματα.



Αναφέρεται στον Ευεργετινό, χωρίς βιογραφικά στοιχεία, η περίπτωση κάποιου αναχωρητή,

που ασκήτευε για τριάντα χρόνια στη βαθειά έρημο.

Έκανε αυστηρή άσκηση και σπάνια έβλεπε άνθρωπο.

Μοναδική του τροφή ήταν ο καρπός ενός φυτού, που ονομάζεται μαλωάς.

Ύστερα από τόσα χρόνια αγώνα, άρχισε να σκέφτεται:

«Άσκοπα έχασα εδώ τόσον καιρό. Παρ’ όλη τη σκληρή ζωή που έκανα, τίποτα δεν κατόρθωσα.

Ούτε οπτασία είδα ούτε θαύμα έκανα, όπως οι παλαιοί πατέρες.

Θα εγκαταλείψω αυτό τον τόπο και θα γυρίσω στον κόσμο».

Ενώ αυτά συλλογιζόταν κι ετοιμαζόταν να φύγει, παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου και του λέει:

- Τι σκέφτεσαι;

Ο ασκητής είπε με ειλικρίνεια το λογισμό του, οπότε ο άγγελος τον ρωτάει:

- Τι θαύμα θέλεις να κάνεις;

Υπάρχει πιο συγκλονιστικό θαύμα απ’ την υπομονή και την ανδρεία, που σου χάρισε ο Θεός;

Να έχεις τόσα χρόνια σ’ αυτό τον άγριο τόπο και ν’ αγωνίζεσαι τόσο αυστηρά;

Για σκέψου! Ποιός σου έδωσε τη δύναμη να υπομένεις αγόγγυστα και να τρέφεσαι μόνο με μαλωά;

Κάθισε λοιπόν στον τόπο σου, έχε υπομονή και ζήτησε από το Θεό να σου δώσει ταπείνωση.

Ο ασκητής ειρήνευσε με τα λόγια του αγγέλου κι έζησε την υπόλοιπη ζωή του καρτερικά στον τόπο εκείνο.




perivolipanagias.blogspot

[XAPA]

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ

Πώς θα γνωρίσουμε το Θεό, του αγίου Σιλουανού του αθωνίτη.



Πολύ μας αγαπάει ο Κύριος• αυτό το έμαθα από το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε Εκείνος κατά το μέγα Του έλεος.

Γέρασα και ετοιμάζομαι για το θάνατο και γράφω την αλήθεια από αγάπη για τους ανθρώπους.

Το Άγιο Πνεύμα, που μου έδωσε ο Κύριος, θέλει να σωθούν όλοι, να γνωρίσουν όλοι το Θεό.


Ήμουν χειρότερος κι από ένα βρωμερό σκύλο, εξαιτίας των αμαρτιών μου* σαν άρχισα όμως να ζητώ συγχώρηση

από το Θεό, Αυτός μου έδωσε όχι μόνο τη συγχώρηση αλλά και το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, εν Πνεύματι Αγίω,

γνώρισα το Θεό. Βλέπεις αγάπη που έχει ο Θεός για μας; Ποιος, αλήθεια, θα μπορούσε να περιγράψει

την ευσπλαχνία Του; .

Αδελφοί μου, πέφτω στα γόνατα και σας παρακαλώ, πιστεύετε στο Θεό, πιστεύετε πώς υπάρχει το Άγιο Πνεύμα,

που μαρτυρεί για το Θεό σ΄ όλες τις εκκλησίες μας, αλλά και στην ψυχή μου. .

Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη. Και ή αγάπη αυτή πλημμυρίζει όλες τις ψυχές των ουρανοπολιτών αγίων.

Και το ίδιο Άγιο Πνεύμα είναι στη γη, στις ψυχές όσων αγαπούν το θεό.

Εν Πνεύματι 'Αγίω οι ουρανοί βλέπουν τη γη, ακούνε τις προσευχές μας και τις προσκομίζουν στο θεό.

Ζούμε στη γη και δεν βλέπουμε το Θεό, δεν μπορούμε να Τον δούμε. Άλλα σαν έρθει το Άγιο Πνεύμα στην ψυχή,

τότε θα δούμε το Θεό, όπως Τον είδε ο άγιος Στέφανος (Πράξ. 7:55-56).


Είναι αδύνατο ν' αγαπήσουμε και να γνωρίσουμε τον Κύριο, αν δεν ζήσουμε σύμφωνα με τις εντολές Του.


Ο Κύριος έδωσε στη γη το Άγιο Πνεύμα• και όσοι το έλαβαν, αισθάνονται τον παράδεισο μέσα τους. Ίσως πεις:

"Γιατί λοιπόν δεν έχω κι εγώ μια τέτοια χάρη;".

Επειδή εσύ δεν παραδόθηκες στο θέλημα του Θεού, αλλά ζεις σύμφωνα με το δικό σου θέλημα.....




Ιστοσελίδα του Ενοριακού Ναού Εισοδίων Θεοτόκου Ημεροβιγλίου Θήρας .

[XAPA]

Γερόντισσα Γαβριηλία: Τα νεύρα είναι εγωισμός



Όταν αγαπάς τον Κύριο, τότε έχεις υπομονή στο Άγιο Θέλημα Του.

Αν έχεις όμως υπομονή χωρίς αγάπη, τότε είσαι σαν Στρατιώτης του Χίτλερ.


Μόνο…

Χρειαζόμαστε Υπομονή στα βέλη του πονηρού,

Επιμονή στο σπάσιμο του Εγώ

και Υποταγή στο Άγιο Θέλημα Του Θεού.

Μόνο μ’αυτά μπορούμε να προχωρήσουμε.

Τα νεύρα είναι Εγωισμός.


Μόνο οι κομπλεξικοί θέλουν πάντα να επιβάλλονται.

Από την κουταμάρα καλύτερη η βουβαμάρα.

Η δύναμη του σκότους περιμένει ευκαιρία.


Ας μη μιλούμε, για να μην μετανοιώνουμε.

Όταν μιλάμε και μας διακόπτουν να μην συνεχίζουμε.

Θα πει ότι δεν έπρεπε να ακουστεί αυτό που θα λέγαμε.

Το κάνουν οι Άγγελοι.


Ένα πράγμα που δεν είναι ωραίο,

ούτε να το ξανασκεφτείς ούτε να το πεις σε κανένα…

Όσο συζητάμε ένα γεγονός, τόσο αυτό μένει στην ζωή μας,

ενώ κανονικά θα έφευγε στην ώρα του…

Πρέπει να ξέρουμε πότε να σωπαίνουμε και πότε να φεύγουμε από εκεί που είμαστε…


Να αγαπήσεις τον άλλον χωρίς να τον κρίνεις,

όπως σου τον παρουσιάζει κι όπως τον αγαπά Εκείνος.

Τότε, θα σε βοηθήσει ο Θεός και θα παραβλέψει τα δικά σου παραπτώματα.


Ο κόσμος είναι φτωχός σε αγάπη.

Όλοι ψάχνουν την αγάπη, αλλά όταν τους πλησιάζει, δεν την αναγνωρίζουν

γιατί ποτέ τους δεν την αισθάνθηκαν.

Φτωχέ Κόσμε!



Γερόντισσα Γαβριηλία

iliaxtida

[XAPA]

- «Καλημέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι, κάνε υπομονή».


Ο ευλογημένος Συμεών


Το 1922 ήρθε από την Μικρασία με τους πρόσφυγες ένα ορφανό Ελληνόπουλο, ονόματι Συμεών.

Εγκαταστάθηκε στον Πειραιά σε μια παραγκούλα και εκεί μεγάλωσε μόνο του.

Είχε ένα καροτσάκι και έκανε τον αχθοφόρο, μεταφέροντας πράγματα στο λιμάνι του Πειραιά.

Γράμματα δεν ήξερε ούτε πολλά πράγματα από την πίστη μας.

Είχε την μακαρία απλότητα και πίστη απλή και απερίεργη.


Όταν ήρθε σε ηλικία γάμου νυμφεύθηκε, έκανε δυο παιδιά και μετακόμισε με την οικογένειά του στην Νίκαια.

Κάθε πρωί πήγαινε στο λιμάνι του Πειραιά για να βγάλη το ψωμάκι του.

Περνούσε όμως κάθε μέρα το πρωί από το ναό του αγίου Σπυρίδωνος, έμπαινε μέσα, στεκόταν μπροστά στο τέμπλο ,

έβγαζε το καπελάκι του και έλεγε: «Καλημέρα Χριστέ μου, είμαι ο Συμεών. Βοήθησέ με να βγάλω το ψωμάκι μου».

Το βράδυ που τελείωνε την δουλειά του ξαναπερνούσε από την Εκκλησία, πήγαινε μπροστά στο τέμπλο και έλεγε:

«Καλησπέρα Χριστέ μου, ο Συμεών είμαι. Σ’ ευχαριστώ που με βοήθησες και σήμερα».

Και έτσι περνούσαν τα χρόνια του ευλογημένου Συμεών.


Περίπου το έτος 1950 όλα τα μέλη της οικογενείας του αρρώστησαν από φυματίωση και εκοιμήθησαν εν Κυρίω.

Έμεινε ολομόναχος ο Συμεών και συνέχισε αγόγγυστα την δουλειά του αλλά και δεν παρέλειπε

να περνά από τον άγιο Σπυρίδωνα να καλημερίζη και να καλησπερίζη τον Χριστό,

ζητώντας την βοήθειά Του και ευχαριστώντας Τον.

Όταν γήρασε ο Συμεών, αρρώστησε. Μπήκε στο Νοσοκομείο και νοσηλεύτηκε περίπου για ένα μήνα.

Μια προϊσταμένη από την Πάτρα τον ρώτησε κάποτε:

- Παππού, τόσες μέρες εδώ δεν ήρθε κανείς να σε δη. Δεν έχεις κανένα δικό σου στον κόσμο;

- Έρχεται, παιδί μου, κάθε πρωί και απόγευμα ο Χριστός και με παρηγορεί.

- Και τί σου λέει, παππού;

- «Καλημέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι, κάνε υπομονή». «Καλησπέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι, κάνε υπομονή».


Η Προϊσταμένη παραξενεύτηκε και κάλεσε τον πνευματικό της, π. Χριστόδουλο Φάσο, να έρθη να δη τον Συμεών,

μήπως πλανήθηκε. Ο π. Χριστόδουλος τον επισκέφθηκε, του έπιασε κουβέντα, του έκανε την ερώτηση

της Προϊσταμένης και ο Συμεών του έδωσε την ίδια απάντηση.

Τις ίδιες ώρες πρωί και βράδυ, που ο Συμεών πήγαινε στο ναό και χαιρετούσε τον Χριστό,

τώρα και ο Χριστός χαιρετούσε τον Συμεών. Τον ρώτησε ο Πνευματικός:

- Μήπως είναι φαντασία σου;

- Όχι, πάτερ, δεν είμαι φαντασμένος, ο Χριστός είναι.

- Ήρθε και σήμερα;

- Ήρθε.

- Και τί σου είπε;

- Καλημέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι. Κάνε υπομονή σε τρεις μέρες θα σε πάρω κοντά μου πρωί -πρωί.

Ο Πνευματικός κάθε μέρα πήγαινε στο Νοσοκομείο, μιλούσε μαζί του και έμαθε για την ζωή του.

Κατάλαβε ότι πρόκειται περί πολύ ευλογημένου ανθρώπου. Την Τρίτη ημέρα πρωί-πρωί πάλι πήγε να δη

τον Συμεών και να διαπιστώση αν θα πραγματοποιηθή η πρόρρηση ότι θα πεθάνει.

Πράγματι, εκεί που κουβέντιαζαν, ο Συμεών φώναξε ξαφνικά:

«Ήρθε ο Χριστός», και εκοιμήθη τον ύπνο του δικαίου.

Αιωνία του η μνήμη. Αμήν.



Από το βιβλίο: «ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Α΄
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011
Ιερόν Ησυχαστήριον
Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος

Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής

talantoblog