Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Άγιος Πορφύριος: «Από την κατάθλιψη στη χαρά! Πως;»



«ΣΗΜΕΡΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΘΛΙΨΗ, ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ,

ΝΩΘΡΟΤΗΤΑ, ΤΕΜΠΕΛΙΑ, ΑΚΗΔΙΑ ΚΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΑΤΑΝΙΚΑ.


Να είναι θλιμμένος, να κλαίει, να μελαγχολεί, να μη δίνει σημασία στην οικογένεια του, να ξοδεύει ένα σωρό

χρήματα στους ψυχαναλυτές για να πάρει φάρμακα. Αυτά οι άνθρωποι τα λένε «ανασφάλεια».

Η θρησκεία μας πιστεύει ότι αυτά είναι πειρασμικά πράγματα.

Ο πόνος είναι μία ψυχική δύναμη που ο Θεός την έβαλε μέσα μας, με προορισμό να κάνει το καλό, την αγάπη,

τη χαρά, την προσευχή. Αντ’ αυτού ο διάβολος καταφέρνει και παίρνει την ψυχική αυτή δύναμη από την μπαταρία

της ψυχής μας και τη μεταχειρίζεται για κακό, την κάνει κατάθλιψη και φέρνει την ψυχή στην νωθρότητα

και στην ακηδία. Βασανίζει τον άνθρωπο, τον κάνει αιχμάλωτο του, τον αρρωσταίνει ψυχικά.


Υπάρχει ένα μυστικό να μεταβάλετε τη σατανική ενέργεια σε καλή.

Είναι δύσκολο και χρειάζεται και κάποια προετοιμασία.

Προετοιμασία είναι η ταπείνωση.

Με την ταπείνωση αποσπάτε τη χάρη του Θεού. Δίνεστε στην αγάπη του Θεού, τη λατρεία Του, στην προσευχή.

Αλλά και όλα αν τα κάνετε, τίποτε δεν έχετε καταφέρει, αν δεν έχετε αποκτήσει ταπείνωση.


Όλα τα κακά αισθήματα, η ανασφάλεια, η απελπισία, η απογοήτευση, που πάνε να κυριεύσουν την ψυχή,

φεύγουν με την ταπείνωση. Αυτός που δεν έχει ταπείνωση, ο εγωιστής, δεν θέλει να του κόψεις το θέλημα,

να τον θίξεις, να του κάνεις υποδείξεις. Στενοχωριέται, νευριάζει, αντιδρά, τον κυριεύει η κατάθλιψη.

Η κατάστασις αυτή θεραπεύεται με την χάρη. Πρέπει η ψυχή να στραφεί στην αγάπη του Θεού.

Η θεραπεία θα γίνει με το ν’ αγαπήσει τον Θεό με λαχτάρα. Πολλοί άγιοί μας μετέτρεψαν την κατάθλιψη σε χαρά

με την αγάπη προς τον Χριστό. Και όταν ενωθείς με τον Θεό και δοθείς σ’ Εκείνον, πάνε όλα τ’ άλλα.

Τα ξεχνάς και σώζεσαι.

Η μεγάλη τέχνη, λοιπόν, το μεγάλο μυστικό, για ν’ απαλλαγείς απ’ την κατάθλιψη και όλα τ’ αρνητικά,

είναι να δοθείς στην αγάπη του Θεού. Μέσα στην Εκκλησία μας υπάρχει θεραπεία με την αγάπη προς τον Θεό

και την προσευχή, αλλά που θα γίνεται με λαχτάρα και πόθο. Αυτό είναι το μυστικό της θεραπείας.

Αυτά δέχεται η Εκκλησία μας.»



πηγή: vimaorthodoxias

[XAPA]

Ας πλησιάσουμε ο ένας τον άλλο !

Αββά Δωροθέου


...
" Φροντίστε όσο μπορεί ο καθένας να ενωθείτε μεταξύ σας.

Γιατί όσο ενώνεται κανείς με τον πλησίον, τόσο ενώνεται και με το Θεό.

Και για να καταλάβετε τη σημασία αυτού του λόγου θα σας πω ένα παράδειγμα από τους Πατέρες.

.
Φανταστείτε ένα κύκλο πάνω στη γη, σαν ένα σχήμα στρογγυλό που χάραξε κάποιος με διαβήτη από ένα κέντρο.
.
Κέντρο λέγεται το μέσο του κύκλου. Προσέξτε τώρα.


Υποθέστε ότι ο κύκλος αυτός είναι ο κόσμος και ότι το κέντρο του κύκλου είναι ο Θεός.

Οι ακτίνες του κύκλου από την περιφέρεια προς το κέντρο είναι οι δρόμοι για το Θεό, δηλαδή οι τρόποι

ζωής των ανθρώπων.


Προχωρούν λοιπόν οι άγιοι προς το εσωτερικό του κύκλου επιθυμώντας να πλησιάσουν το Θεό.

Και όσο προχωρούν προς το κέντρο τόσο πλησιάζουν και το Θεό και μεταξύ τους.


Το ίδιο σκεφθείτε και για το χωρισμό. Γιατί όταν μακραίνουν από το Θεό και στρέφονται προς τα έξω,

είναι φανερό πως όσο βγαίνουν και απομακρύνονται από το Θεό τόσο απομακρύνονται και από τους άλλους.

Και αντίστοιχα, όσο απομακρύνονται από τους άλλους τόσο απομακρύνονται και από το Θεό.


Να λοιπόν ποια είναι η φύση της αγάπης.

Όταν είμαστε έξω και δεν αγαπάμε το Θεό, τότε είμαστε και απομακρυσμένοι ο καθένας από τον πλησίον.

Αν όμως αγαπήσουμε το Θεό, όσο πλησιάζουμε το Θεό με την αγάπη για Kείνον, τόσο ενωνόμαστε

με την αγάπη για τον πλησίον, και όσο ενωνόμαστε με τον πλησίον, τόσο ενωνόμαστε και με το Θεό. "


Αββάς Δωρόθεος, Έργα Ασκητικά, ΣΤ΄Διδασκαλία


diakonima

[XAPA]

Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη, και δεν χάνεις τίποτε όταν την ασκείς



Μη διαμαρτύρεσαι λέγοντας: Πού είσαι Θεέ μου;

Προσεύχομαι και δεν μου αποκάλυψες ποτέ τον εαυτό σου, δεν μου έδωσες ούτε μία χαρά,

δεν μου πραγματοποίησες κανένα από τα όνειρά μου.

Σου ζητάω υγεία, μου δίνεις αρρώστια.

Σου ζητάω βοήθεια, μου δίνεις θάνατο.

Σου ζητάω αρετή, μου δίνεις πόνο.

Τι Θεός είσαι;

Όχι!

Μη σκεφθείς ποτέ έτσι.

Ο Θεός ξέρει πότε η καρδιά σου θα είναι χωρητική.

Εάν ακόμη δεν πήρες κάτι, σημαίνει ότι δεν χωράει η καρδιά σου.

Η καρδιά σου είναι στουμπωμένη, όπως όταν βάζεις πολλά πράγματα μαζί και τα πιέζεις,

για να μη μείνει καθόλου κενό αέρος.

Ούτε αέρας δεν μπορεί να χωρέσει στην καρδιά σου, και θέλεις να χωρέσει ο Θεός, τον οποίο δεν χωρούν

ολόκληροι οι ουρανοί;

"Μόλις δώ, παιδί μου, την κατάλληλη στιγμή, σε βεβαιώ ότι δεν θα καθυστερήσω ούτε ένα δευτερόλεπτο να σου

πραγματώσω τους πόθους σου, τις λαχτάρες σου, τα θεϊκά σου όνειρα. Αμέσως θα το κάνω."

Ο οδοντίατρος σου κάνει ένεση και περιμένει να μουδιάσεις για να σε εγχειρήσει.

Εάν σου κάνει αμέσως την εγχείρηση, θα πεταχτείς από τον πόνο και μπορεί να σπάσει και το δόντι σου.

Έτσι και ο Θεός περιμένει την κατάλληλη στιγμή, για να έρθει να σου φωτίσει την διάνοια, να σου χαρίσει όλο τον

παράδεισο.

Αυτό που νοσταλγούσες ένα, δύο, τρία, πέντε, είκοσι, πενήντα χρόνια, θα το πάρεις σε μια στιγμή.

Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη, και δεν χάνεις τίποτε όταν την ασκείς.



proskynitis

[Matina]

Καθημερινοί Κανόνες-Στάρετς Σάββας



Καθημερινοί Κανόνες

1. Να είσαι δίκαιος και αμερόληπτος σε όλους μέχρι και για μικροπράγματα.

2. Ποτέ για κανένα να μην ξεγελάς ούτε καν για αστείο.

3. Να είσαι ανιδιοτελής ακόμα και για μικροπράγματα.

4. Να ψάχνεις την ευκαιρία, όπου είναι δυνατό, για να είσαι σε κάποιον χρήσιμος.

5. Σε όλα τα δυσάρεστα, να κρίνεις αυστηρότερα απ’ όλους τον εαυτό σου και να είσαι συγκαταβατικός με τους άλλους.

6. Ποτέ και με κανέναν να μην αστειεύεσαι και να μην τον κοροϊδεύεις.

7. Ποτέ να μη λες τίποτε καλό για τον εαυτό σου και να λησμονείς τον εαυτό σου για τους άλλους.

8. Περισσότερο να σιωπάς, παρά να μιλάς, να ακούς του άλλους και όσο είναι δυνατόν να αποφεύγεις τις φιλονεικίες.

9. Πάντοτε να προσπαθείς να μην είσαι αργός.

10.Να μην οργίζεσαι και, αν αισθανθείς ότι ο θυμός τόσο πολύ σε κατέλαβε, ώστε με δυσκολία να κυριαρχείς πάνω στον εαυτό σου, τότε αμέσως σιώπησε και, αν είναι δυνατόν, φύγε.


Από το βιβλίο: «ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΑΒΒΑΣ Ο ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΗΣ»ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ

[XAPA]

Αν θέλεις να αλλάξουν οι άλλοι, άλλαξε πρώτα εσύ



Ποια είναι η δική σου τακτική

Στη σχέση σου με τους άλλους;

Αναστατώνεσαι όταν οι άλλοι

Έχουν διαφορετική άποψη από εσένα;

Έχεις ανάγκη να τους αλλάξεις γνώμη

Και να τους πείσεις για τη δική σου εκδοχή;

Τους κρίνεις και θέλεις να έχεις έλεγχο επάνω τους

Επειδή είναι διαφορετικοί από εσένα;

Θα ήθελα να σου θυμίσω…

Ότι αυτός που έχει αυτοπεποίθηση

Είναι αυτός που εκφράζει την άποψη του

Και δεν τον ενδιαφέρει να πείσει τον άλλο

Διατηρεί την ηρεμία του και τον τόνο της φωνής του

Ακόμα και αν οι άλλοι διαφωνούν μαζί του.

Να είσαι ο εαυτός σου και επέτρεψε και τους άλλους να είναι ο εαυτός τους.

Πίστευε αυτό που θέλεις να πιστεύεις

Και άφησε και τους άλλους να κάνουν το ίδιο.

Υπάρχει κάποιος που «πατά τα κουμπιά σου»;

Υπάρχει κάποιος τη διαφορετικότητα του οποίου δεν αποδέχεσαι;

Τότε να μια σημαντική άσκηση.

Εστιάσου στα θετικά του στοιχεία

Και γράψε σε ενα χαρτί όσα περισσότερα μπορείς.

Με αυτό τον τρόπο μπορείς να επηρεάσεις την ενέργεία του.

Αν υπάρχει κάποιο χαραχτηριστικό του που θεωρείς αρνητικό και δεν σου αρέσει

Είσαι σίγουρος ότι εσύ έχεις το αντίστοιχο θετικό του;

Ανέπτυξε αυτό το χαραχτηριστικό σε εσένα

Και τότε δες αν αυτό το άτομο αρχίζει να αλλάζει…

Αποδέξου ότι οι άλλοι είναι διαφορετικοί από εσένα

Γιατί είχαν διαφορετικές εμπειρίες και περιβάλλον.

Αν θέλεις να αλλάξουν οι άλλοι

Άλλαξε πρώτα εσύ.



ekklisiaonline

[XAPA]

''
Αββά, τι να κάνω που χάνεται η ψυχή μου; '' ~ Ευεργετινός


"Η ταπεινοφροσύνη είναι εντελώς ανίκητη από τους δαίμονες.."


Ευεργετινός (ήτοι Συναγωγή των θεοφθόγγων ρημάτων και διδασκαλιών των Θεοφόρων και Αγίων Πατέρων.)



Ένας αδελφός πήγε στο όρος της Φέρμης. στον μεγάλο γέροντα, και του είπε:

«Αββά, τι να κάνω που χάνεται η ψυχή μου;».

«Γιατί, παιδί μου;» τον ρώτησε ο γέροντας.

Ο αδελφός αποκρίθηκε: «Όταν ήμουν στον κόσμο, έκανα στ’ αλήθεια πολλές νηστείες και αγρυπνίες και

είχα μέσα μου πολλή κατάνυξη και θέρμη. Τώρα όμως δεν βλέπω μέσα μου κανένα καλό».


«Πίστεψέ με, παιδί μου», του είπε ο γέροντας «όσα έκανες όταν ήσουν στον κόσμο, τα έκανες επειδή η

κενοδοξία και ο έπαινος των ανθρώπων έβαζαν μέσα σου αυτή την προθυμία, ο Θεός όμως δεν τα δεχόταν.

Γι’ αυτό ούτε ο σατανάς σε πολεμούσε, γιατί δεν τον ένοιαζε να κόψει την προθυμία σου, αφού δεν είχες

καμία ωφέλεια από αυτήν...

Τώρα όμως, που είδε ότι έγινες στρατιώτης του Χριστού και βγήκες να τον πολεμήσεις, πήρε και αυτός

τα όπλα εναντίον σου. Πλην όμως στον Θεό αρέσει ο ένας ψαλμός που λες τώρα με κατάνυξη, παρά οι χίλιοι που

έλεγες στον κόσμο· και δέχεται ο Θεός τη λίγη τωρινή νηστεία σου περισσότερο από τις εβδομάδες που

νήστευες στον κόσμο...».


Ο αδελφός απάντησε: «Καθόλου δεν νηστεύω τώρα, αλλά όλα τα καλά που είχα στον κόσμο έφυγαν από εμένα».

Και ο γέροντας του είπε: «Αδελφέ, σου φτάνει αυτό που έχεις. Μόνο κάνε υπομονή, και καλά είσαι».

Καθώς όμως ο αδελφός επέμενε και έλεγε: «Αλήθεια, αββά, χάνεται η ψυχή μου», ο γέροντας του είπε:

«Πίστεψε, αδελφέ, δεν ήθελα να σου το πω, για να μη βλαφτεί ο λογισμός σου. Επειδή όμως βλέπω ότι

ο σατανάς σε έριξε σε αποθάρρυνση, σου λέω:


Το ότι νομίζεις πως όταν ήσουν στον κόσμο έκανες καλά και είχες καλή ζωή, είναι υπερηφάνεια.

Έτσι νόμιζε και ο Φαρισαίος και έχασε όλα τα καλά που είχε κάνει.

Επίσης, το ότι τώρα πιστεύεις πως τίποτε καλό δεν κάνεις, σου φτάνει, αδελφέ, για να σωθείς, γιατί είναι ταπείνωση.

Έτσι δικαιώθηκε και ο τελώνης, χωρίς να κάνει κανένα καλό.


Γιατί στον Θεό είναι πιο αρεστός ένας άνθρωπος αμαρτωλός και αμελής με συντριβή καρδιάς και

ταπείνωση, παρά εκείνος που κάνει πολλά καλά και έχει την ιδέα ότι γενικά κάνει κάτι καλό».

Ο αδελφός ωφελήθηκε πάρα πολύ και έβαλε μετάνοια στον γέροντα λέγοντας:

«Σήμερα, αββά, σώθηκε η ψυχή μου με τη βοήθειά σου».



Ευεργετινός, "Η ταπεινοφροσύνη είναι εντελώς ανίκητη από τους δαίμονες",
υπ.44, τόμος Α΄, Το Περιβόλι της Παναγίας.

[XAPA]

Η αληθινή ειρήνη δεν βρίσκεται εκτός, αλλά εντός της ψυχής μας


Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος



Ἡ ταραχή τῆς ψυχῆς καί τά πάθη, ἐπηρεάζουν τήν κυκλοφορία τοῦ αἵματος καί ὑποσκάπτουν τήν ὑγεία.

Ἡ ἐσωτερική εἰρήνη, ἡ νηστεία καί ἡ ἐγκράτεια βοηθοῦν στήν διατήρησι τῆς ὑγείας.

Ὁ γερμανός Γκούφελανδ σ’ ἕνα σύγγραμμά του γιά τήν μακροζωία, τονίζει τήν ὠφέλεια τῆς νηστείας.

Οἱ ὀπαδοί του πρέπει νά τόν ὑπακούουν.

Ἐμεῖς ὅμως ἔχουμε ἄλλους διδασκάλους, περισσότερο ἀξιόλογους.


Ἡ προσευχή ἀνεβάζει τήν ψυχή πρός τήν πηγή τῆς ζωῆς.

Ἡ ταπείνωσις καί τά δάκρυα τῆς μετανοίας δημιουργοῦν στήν ψυχή καί στό σῶμα κατάστασι γαλήνης καί ἠρεμίας...

Ἐπιθυμεῖτε βέβαια νά μή σᾶς λείπουν τά δάκρυα καί ἡ συντριβή.

Καλύτερα νά ἐπιθυμῆτε νά βασιλεύῃ πάντοτε μέσα σας μιά βαθεία ταπείνωσις.

Ἀπ’ αὐτή θά πηγάσουν τά δάκρυα καί ἡ συντριβή.

Ὁ ἴδιος ὁ Θεός ξυπνᾶ μέσα σας τήν ἀνησυχία γιά τήν σωτηρία σας, θέλοντας νά σᾶς ὁδηγήσῃ

στήν αὐτογνωσία καί στήν μετάνοια.


Ἄν ἀκούσετε τήν φωνή Του, θά βρῆτε ἀνάπαυσι καί εἰρήνη. Ἄν παρακούσετε, θά ζῆτε στήν ταραχή.

Μπορεῖ ὅμως νά σᾶς ἐγκαταλείψῃ τελείως ὁ Θεός καί νά παύσῃ νά σᾶς διεγείρῃ πνευματικές ἀνησυχίες.

Θά συμβῆ τοῦτο ἄν παραμείνετε ἀδιόρθωτος. Καί τότε θ’ ἀποκτήσετε εἰρήνη, εἰρήνη ὅμως θανάσιμη.

Δέν ἀπολαύσατε ἀκόμη τήν ἡσυχία καί τήν εἰρήνη. Ζητῆστε την καί θά σᾶς δοθῇ.

Δέν μπορῶ νά σᾶς εὐχηθῶ τίποτε τό καλύτερο.


Νά ἔχετε ὅμως ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ἡ ἀληθινή εἰρήνη δέν βρίσκεται ἐκτός, ἀλλ’ ἐντός τῆς ψυχῆς μας.

Δέν πηγάζει ἀπό τίς ἐξωτερικές συνθῆκες, ἀλλ’ ἀπό τήν ἐσωτερική καλή τακτοποίηση.

Ὅταν ὑπάρχῃ, τότε ὅλα τά ἐξωτερικά ἐναρμονίζονται μ’ αὐτή.


Ἡ ἀοργησία εἶναι σπουδαία ἀρετή.

Καλλιεργεῖται μέ τήν παράδοσι τοῦ ἑαυτοῦ μας στό θεῖο θέλημα καί τήν συναίσθησι ὅτι ὁ Θεός ἐπιτρέπει τίς δοκιμασίες.

Ἔτσι συγκρατοῦμε τόν ἑαυτό μας, γαληνεύουμε, πιστεύοντας ὅτι ὁ Κύριος μᾶς παρακολουθεῖ

τήν δύσκολη ὥρα τοῦ πειρασμοῦ.


Ἡ σκέψις σας ὅτι ἐκεῖνος πού σᾶς βλάπτει καί σᾶς ἀδικεῖ, γίνεται ὄργανο τοῦ ἐχθροῦ, εἶναι πολύ σωστή.

Γι’ αὐτό πίσω ἀπό κάθε ἐνόχλησι καί δυσάρεστη κατάστασι νά διακρίνετε τόν πραγματικό ἔνοχο

καί νά μήν ἐξάπτεσθε ἐναντίον τοῦ θύματός του!...



Από το βιβλίο ''ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ'' του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου,
έκδοση της Ι. Μ. Παρακλήτου Μήλεσι Αττι

[XAPA]

''Άνθρωπον ουκ έχω.'' ~ π. Βαρνάβας Γιάγκου


''Ταπεινός είναι αυτός που δεν έχει λογισμούς και αφήνεται στον Θεό..''


Ο γκρινιάρης, ο ιδιόρρυθμος, ο κακομοίρης, ο απαιτητικός απομακρύνει τους άλλους ανθρώπους

από κοντά του.

Ο άνθρωπος του Θεού είναι ο αληθινός άνθρωπος. Είναι ο ελεύθερος άνθρωπος.

Είναι η χαρά και το καμάρι του κόσμου...

Να είμαστε άνετοι και να μην ενοχλούμαστε από τίποτα. Χωρίς να το καταλαβαίνουμε αυτή η κατάστασή μας

μεταδίδεται και στους γύρω μας.


Η πνευματική μας κατάσταση, κρίνεται από το πόσο μας χαίρονται οι άνθρωποι που είναι γύρω μας,

και από το πόσο τους αναπαύουμε, και τους κάνουμε να νιώθουν άνετα...

Ο ταπεινός άνθρωπος γνωρίζει ότι όλα εξαρτώνται από το έλεος του Θεού, γι’ αυτό είναι ολόκληρος ένα

άνοιγμα, μια αγκαλιά, ένα πανδοχείο. Οι άλλοι άνθρωποι το νιώθουν αυτό και θέλουν να βρίσκονται

κοντά του.


Πολύ συχνά πίσω από τις ασθένειες υπάρχει μια λάθος εσωτερική στάση του ανθρώπου.

Η εγωιστική απομόνωση ενός ανθρώπου από τους άλλους συνήθως δηλώνει σοβαρό πνευματικό πρόβλημα.

Ταπεινός είναι αυτός που δεν έχει λογισμούς και αφήνεται στον Θεό....


Η βαθύτερη επιθυμία της καρδιάς μας είναι η αναζήτηση της αλήθειας, η αναζήτηση του φωτός, η

αναζήτηση του Θεού.

Όταν αναζητούμε τον Θεό, οι επιθυμίες μας χριστοποιούνται και δεν έρχονται σε σύγκρουση με τις

επιθυμίες του άλλου. Επιθυμούμε τον άλλον, για να του δίνουμε χαρά, όχι για να μας υπηρετεί και να

δίνει αυτός χαρά σε μας. Να ικανοποιούμαστε και μόνο με την παρουσία του άλλου στη ζωή μας.

Αυτό ελευθερώνει και εμάς και τον άλλον.


Να έχουμε την παρουσία του Θεού στην καθημερινότητά μας δίνοντας χαρά στους άλλους.

Κι αυτό, όχι για να δοξασθούμε εμείς, αλλά για να δοξασθεί ο Θεός....

Για να μπορούμε να δίνουμε χαρά στους άλλους, βασική προϋπόθεση είναι να μην έχουμε λογισμούς.

Όταν με τη ζωή μας δίνουμε χαρά στους άλλους, και τους κάνουμε να μας βλέπουν ως αγκαλιά και επιείκεια,

τότε τους εμπνέουμε και τους στέλνουμε "αδιάβαστους" στον Θεό...!




Άνθρωπον ουκ έχω - Απόσπασμα απο ομιλία

Pneumatoskoinwnia

[XAPA]

Τι ωραία είναι αυτά τα πρέπει…



Πρέπει να δίνεις, αν θέλεις να έχεις!

Πρέπει να θυσιάζεις, αν θέλεις να αποχτήσεις!

Πρέπει να σιωπάς, αν θέλεις να ακούγεσαι!

Πρέπει να ταπεινώνεσαι, αν θέλεις να υψωθείς!

Πρέπει να χάσεις, για να κερδίσεις!

Πρέπει να αδειάσεις, αν θέλεις να γεμίσεις!

Πρέπει να υποχωρείς, αν θέλεις να προχωρήσεις!

Πρέπει να μάθεις νά άκούς, αν θέλεις να σέ υπολογίζουν!

Πρέπει να πεθάνεις, αν θέλεις να ζήσεις!

Πρέπει να μάθεις να πεινάς, αν θέλεις να άπολαμβάνεις!

Πρέπει να πονέσεις, αν θέλεις να γιατρευτείς!

Πρέπει να μάθεις νά χάνεις, αν θέλεις να νικάς!

Πρέπει να μπορείς νά κλαίς, αν θέλεις να μπορείς να παρηγορήσεις.



Περιοδικό «Τα κρίνα»



inagiounikolaoutouneou.gr

[XAPA]

Ο σοφός βασιλιάς - Μια αλληγορική ιστορία


Διδαχή του Γέροντος Βαρλαάμ στον Ιωάσαφ:



Σε κάποια πόλη οι πολίτες είχαν έθιμο να επιλέγουν για βασιλιά τους έναν άγνωστο που δεν ήξερε τους νόμους

και τα έθιμά τους.

Αφού τον έστεφαν βασιλιά, τον έντυναν με πανέμορφα ρούχα, τον έτρεφαν αφειδώς και τον περιέβαλαν

με κάθε πολυτέλεια.


Ωστόσο μόλις περνούσε ένας χρόνος από τη στέψη του , τον εκθρόνιζαν, του έπαιρναν πίσω τα ρούχα και

όλες τις ανέσεις που του έδωσαν και τον οδηγούσαν τελείως γυμνό σε κάποιο απομακρυσμένο νησί,

όπου μπορούσε να πεθάνει από τις κακουχίες και τη δυστυχία.


Ύστερα, οι πολίτες αυτής της πόλεως διάλεγαν άλλον ξένο για βασιλιά τους, μόνο για ένα χρόνο πάλι,

κατόπιν διάλεγαν έναν τρίτο ξένο, ύστερα έναν τέταρτο, πέμπτο, έκτο κ.ο.κ.


Κάποτε συνέβη να επιλέξουν έναν πολύ σοφό και προσεκτικό άνθρωπο για βασιλιά τους.

Αυτός πληροφορήθηκε από τους υπηρέτες του το τι είχε συμβεί στους προηγούμενους βασιλείς ,

μετά την ετήσια θητεία τους.

Έτσι, λοιπόν, στη διάρκεια της δικής του θητείας συγκέντρωνε επιμελώς προμήθειες τροφίμων και αγαθών και

τα έστελνε καθημερινά σ’ εκείνο το νησί.


Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος του και ήρθαν και του πήραν όλα όσα είχε, αγαθά και ρούχα, οδηγώντας τον ύστερα

στο νησί της εξορίας, εκείνος βρέθηκε με τεράστια αποθέματα φαγητών, πολύτιμων λίθων, ασημιού και χρυσού,

κι έτσι συνέχισε να ζει εκεί ακόμη καλύτερα απ’ ό,τι είχε ζήσει στην πόλη!


Η ερμηνεία αυτής της ιστορίας;

Η πόλη αντιπροσωπεύει τον κόσμο, οι πολίτες τα πονηρά πνεύματα και οι βασιλείς είναι οι άνθρωποι,

άφρονες ή σοφοί.

Οι άφρονες σκέπτονται μόνο τις απολαύσεις της παρούσας ζωής, σαν να ήταν αιώνιες˙

στο τέλος έρχεται ο θάνατος και τους στερεί όλες τις απολαύσεις και τότε, απογυμνωμένοι από κάθε αγαθό,

πηγαίνουν στην κόλαση.

Απεναντίας , οι σοφοί επιτελούν πολλά καλά έργα και στέλνουν τα καλά έργα

τους να προπορεύονται στον άλλο κόσμο.


Στην κοίμησή τους, οι σοφοί βασιλείς – οι αγαθοί άνθρωποι- αναχωρούν για εκείνο τον κόσμο, όπου τους περιμένουν

συσσωρευμένοι θησαυροί και όπου βασιλεύουν με ακόμη μεγαλύτερη δόξα και ομορφιά απ’ ό,τι

βασίλευαν εδώ στη γη!



Από το βιβλίο: «Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πνευματικό ημερολόγιο

Ο Πρόλογος της Αχρίδος

Βίοι Αγίων, Ύμνοι, Στοχασμοί και Ομιλίες για κάθε ημέρα του χρόνου.

Νοέμβριος»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ


paterikos