Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Το μέλλον σας, αναθέσατε το εις την θεία Πρόνοια! ότι είναι θέλημα Θεού και δια την σωτηρίαν μας θα γίνει.


Όσιος γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης




3/16η Ὀκτωβρίου 1966, Κυριακή


Αν αφήνεις παράθυρο, θα μπει το φως. Αν όλα είναι κλειστά, από που θα μπει φως και ας είναι άφθονο έξω. Έτσι και εις τα πνευματικά: Άνοιξε την καρδιά σου στο Χριστόν μας, παρακάλεσε Τον και Εκείνος θα βοηθήσει!

Μη λες «ο Χριστός» αλλά «ο Χριστός μας».

Το Ψαλτήρι καθημερινή μου τροφή το έχω. Να το αγαπάς πολύ και να το διαβάζεις. Έστω ‘ένα ή δύο ψαλμούς την ημέρα. Και όταν έχεις λύπη, όταν έχεις πειρασμόν, διάβαζε με προσοχήν και αγάπην το Ψαλτήρι και θα νιώθεις μεταβολή μέσα σου.

Και οι δοκιμασίες κάνουν καλό. Μη φοβηθείς. Ο Χριστός μας σαράντα μέρες αγωνίσθηκε στην ερημον, αλλά έπειτα Άγγελοι τον υπηρετούσαν. Είναι πολύ στοργικός ο Χριστός μας. Συχνά, για ωφέλειά μας, επιτρέπει και δυνατή λύπην. Για λίγο νοιώθουμε πώς μας εγκατέλειψε, αλλά μετά επειδή λυπάται, μας αγαπά, μας πνίγει το έλεος Του, η στοργή Του.

Να είμαστε πρόθυμοι να υποφέρουμε. Να αγαπούμε και την κακοπέραση: λίγο φαγητό, λίγο ύπνο κλπ. Εγώ πολλά πέρασα. Και πείνασα και έξω στα δέντρα κοιμήθηκα. Δόξα τω Θεώ για όλα αυτά, λύπη δεν είχα.

Μη φοβηθείς ποτέ, μόνον αγάπα τον Χριστό μας.

Πρέπει να έχουμε κάτι. Όλοι οι Άγιοι μας είχον θλίψεις, πειρασμούς, ασθενείας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος που τον έστειλαν και εξορία…

Να προσέχετε. Εγώ φοβάμαι. Εμπιστοσύνη στον εαυτό μου δεν έχω. Αν ένας Παύλος που ανέβηκε μέχρι τρίτου ουρανού έλεγε, ότι είναι αμαρτωλότερος όλων, πόσον μάλλον ημείς! Και συμπληρώνει ο Γέροντας: Μη σηκώνεστε από την προσευχή, αν δεν σας έλθουν δάκρυα. Και όταν έρχονται, μη το λέτε, γιατί φεύγει η Χάρις.

Κλείσου στο δωμάτιό σου και θα νοιώσεις μέσα σου διαφορά. Διάβαζε, προσεύχου, θα δεις.

Η κάθε ημέρα να προσέχετε πώς θα περάσει. Το μέλλον σας, αναθέσατε το εις την θεία Πρόνοια! θα βοηθήσει ο Θεός! ότι είναι θέλημα Θεού και δια την σωτηρίαν μας θα γίνει. Μη σκέπτεστε δηλ και βάζετε εις τον νουν σας βάρος δια το μέλλον.

Είναι σοφός ο άνθρωπος ο οποίος πιστεύει, αγαπά τον Θεόν και υπομένει.

Μη ανησυχείτε δια το μέλλον σας. Αναθέσατε το εις την Θείον Πρόνοια. Μη σκέπτεστε και βάζετε βάρος στο κεφάλι σας.

Προσπάθησε να είσαι απαθής. Κανένα μη λυπήσεις, για τίποτα μη λυπηθείς.

Μη δέχεσαι θλίψεις. Μη σκέπτεσαι με λύπην και βαρύνεις τον νουν σου. Να λέγεις μόνον: Χριστέ μου, σε παρακαλώ, μη με εγκατάλειψης. ότι και να σου συμβεί, μη λυπηθείς πολύ, μόνον αυτό να λέγεις: Χριστέ μου, Σύ μη με εγκατάλειψης. Και νάχης ηρεμία, γαλήνη εις την ψυχήν σου.

Νουν να έχεις και νουν να μη έχεις. Γλώσσα να έχεις και γλώσσα να μη έχεις. Μάτια να έχεις και μάτια να μη έχεις. Αυτιά να έχεις και αυτιά να μη έχεις. Με καταλαβαίνεις;

Μη λέτε πολλά. Κρατήστε την γλώσσαν. Αγαπήστε την σιωπή. Αν την συνηθίσετε, μετά δεν θα θέλετε να ομιλείτε. Τόσον είναι όμορφη η σιωπή.


Να είσαι αφοσιωμένη εις την δουλειά σου εις το Γραφείο και μη μιλάς ή προσέχεις τους άνδρες. Κάνε, πως δεν μπορείς να γράφεις και συγχρόνως να ακούς ή μιλάς και σε κείνους, δια να μη σε παρεξηγούν. Στο δρόμο, όταν περπατάς και δεν θέλεις να ομιλείς, αλλά θέλεις να αποφεύγεις, αν θα σου πει ένας «καλημέρα, τι κάνεις;» Να απαντήσεις: Καλά ευχαριστώ. Μη πεις «εσύ τι κάνεις;». Να καταλάβει δηλαδή, ότι δεν θέλεις να μιλήσεις περισσότερο και τότε, αναγκαστικά δεν θα μιλήσει και εκείνος περισσότερο. Μόνον όταν σε ρωτούν να απαντάς, αλλιώς μη μιλάς. Η σιωπή είναι σπουδαίο πράγμα, κερδίζεις πολλά. Προσπάθησε, όμορφα είναι.

Όπου και να πας, υπάρχει και το φως, υπάρχει και το σκότος.
Από σένα εξαρτάται τι θα διάλεξης, τι θα ακολουθήσεις. Ότι βλάπτει, μη δίδεις σημασία, ότι ωφελεί πνευματικά, ακολούθησε.
Προσπάθησε, επιμέλεια χρειάζεται και ζήλος. Για ότι βλάπτει, αδιάφορος να είσαι! Αν δεν πάρουμε απόφασιν θανάτου, το πνευματικόν μέρος δεν εκτελείται.

Απολαύσετε την πνευματική ζωή. Δεν υπάρχει τίποτε γλυκύτερο απ’ αυτήν. Ο αγών είναι σκληρός, είναι γλυκύς. Όπως οι στέφανοι. Δριμύς ο χειμών, γλυκύς ο παράδεισος. Στα πνευματικά, είναι ανοιχτή η καρδία: αγάπη, χαρά. Και να ξέρετε, αν εύκολα αποκτήσετε, εύκολα θα χάσετε. Ενώ αν με δυσκολία, με κόπο και αγώνα αποκτήσετε, δύσκολα θα χάσετε.

Σε κηρύγματα, μη τρέχετε πολύ. Μελετήσατε εις το σπίτι σας. Επιμεληθείτε ολίγον την σιωπή. Εις την προσευχή, με ταπείνωση να πηγαίνετε, να σας λυπηθεί ο Θεός. Όπως λιώνει το κερί, έτσι να λιώσουν και αι αμαρτίαι σας και να σωθείτε. Την ώρα που φεύγαμε, και όταν ασπαζόμουν το χέρι του, μου λέγει: – Κόρη, σαν το κομπολόι που πέφτουν μια – μια οι χάνδρες, έτσι και η Χάρις του Θεού θα πέφτει μέσα σου, αν προσέχεις και αγωνίζεσαι!…



Εκ του βιβλίου της Κας Σωτηρίας Νούση ”Ο ΓΕΡΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΗΣ 1883 – 1966”, Ζ’ έκδοσις, Φεβρουάριος 2010.

Αγάπησε την ησυχία και την σιωπή. Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης https://iconandlight.wordpress.com

Ο Θεός θα σου ζητήσει στην άλλη ζωή ή το παιδί σου σωσμένο ή πληγές στα γόνατά σου.Όσιος Γέρων Ιερώνυμος της Αιγίνης https://iconandlight.wordpress.com

Ο Γέρων Μισαήλ από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας https://iconandlight.wordpress.com

Ο Μισαήλ από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας,πνευματικός καθοδηγητής του Γέροντος Ιερωνύµου της Αιγίνης https://iconandlight.wordpress.com

[XAPA]

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ !







apantaortodoxias

[XAPA]

Να εκμεταλλεύεσθε τις ωραίες στιγμές

Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου



Οι ωραίες στιγμές προδιαθέτουν την ψυχή σε προσευχή, την καθιστούν λεπτή, ευγενική, ποιητική.

Ξυπνήστε το πρωί, να δείτε τον βασιλιά ήλιο να βγαίνει ολοπόρφυρος απ’ το πέλαγος.

Όταν σας ενθουσιάζει ένα ωραίο τοπίο, ένα εκκλησάκι, κάτι ωραίο, να μη μένετε εκεί,

να πηγαίνετε πέραν αυτού, να προχωρείτε σε δοξολογία για όλα τα ωραία, για να ζείτε τον μόνον Ωραίον.

Όλα είναι άγια, και η θάλασσα και το μπάνιο και το φαγητό.

Όλα να τα χαίρεσθε.

Όλα μας πλουτίζουν, όλα μας οδηγούν στη μεγάλη Αγάπη, όλα μας οδηγούν στον Χριστό.

Να παρατηρείτε όσα έφτιαξε ο άνθρωπος, τα σπίτια, τα κτίρια, μεγάλα ή μικρά, τις πόλεις, τα χωριά,

τους ανθρώπους, τον πολιτισμό τους.

Να ρωτάτε, να ολοκληρώνετε τις γνώσεις σας για το κάθε τι, να μην στέκεσθε αδιάφοροι.

Αυτό σας βοηθάει σε βαθύτερη μελέτη των θαυμασίων του Θεού.

Γίνονται όλα ευκαιρίες να συνδεόμαστε με όλα και με όλους.

Γίνονται αιτίες ευχαριστίας και δεήσεως στον Κύριο του παντός. Να ζείτε μέσα σε όλα, στη φύση, στα πάντα.

Η φύση είναι το μυστικό Ευαγγέλιο.

Όταν, όμως, δεν έχει κανείς εσωτερική χάρι, δεν τον ωφελεί η φύση.

Η φύση μας ξυπνάει, αλλά δεν μπορεί να μας πάει στον Παράδεισο...”



(Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου 'Βίος & Λόγοι-2013-σελ. 462)

[XAPA]

Για όταν θα έρθει η πείνα...



[…] Μου είχε διηγηθή ο Γερο-Σάββας, ο Φιλοθεΐτης, ότι με την μεγάλη πείνα του 1917 οι Ιβηρίτες,

βλέποντας τις αποθήκες της Μονής να αδειάζουν, είχαν ελαττώσει την φιλοξενία.

Μάλιστα, ένας Προϊστάμενος τσιγκούνης επέμενε, και την έκοψαν τελείως.

Επόμενο ήταν και ο Χριστός να σταματήση κάθε ευλογία Του.

Τότε άρχισαν να πεινάνε οι Πατέρες και να παραπονιούνται στον Χριστό και στην Παναγία, που δεν φρόντιζαν

την Μονή τους. Δυστυχώς, δεν είχαν καταλάβει το σφάλμα τους.


Μια μέρα, λοιπόν, παρουσιάσθηκε ο Χριστός στον Πορτάρη της Μονής, σαν φτωχός, και του ζήτησε λίγο ψωμί.

Ο Πορτάρης λυπημένος του λέει:

– Δεν έχουμε, αδελφέ μου, γι’ αυτό και κόψαμε την φιλοξενία.

Περίμενε όμως λίγο να σου φέρω αυτό το κομματάκι που έχω στο κελλί μου για τον εαυτό μου.

Έτρεξε, πήγε στο κελλί του και του έφερε το ψωμί που είχε για τον εαυτό του και του το έδωσε.

Έβλεπε όμως το πρόσωπο του Φτωχού να λάμπη.


Αφού λοιπόν πήρε ο Φτωχός εκείνος το ψωμί, λέει στον Πορτάρη:

– Ξέρετε γιατί ήρθε αυτή η δυστυχία στην Μονή;

Επειδή διώξατε από το Μοναστήρι δύο: τον «δότε» και τον «δοθήσεται».

Μετά από αυτά τα λόγια έγινε άφαντος, σκορπίζοντας μια λάμψη που θάμπωσε τον Πορτάρη.

Τάχασε τότε ο Πορτάρης και φοβισμένος έτρεξε στους Προϊσταμένους της Μονής και διηγήθηκε το γεγονός.

Οι Πατέρες στην αρχή βασάνιζαν το μυαλό τους να θυμηθούν ποιους ανθρώπους έδιωξαν.

Μετά όμως κατάλαβαν ότι εκείνος ο φτωχός ήταν ο Χριστός και εννόησαν και τα Ευαγγελικά Του λόγια:

δότε και δοθήσεται υμίν.

Μετανόησαν αμέσως για το σφάλμα τους, και, μόλις άρχισαν να δίνουν από το υστέρημα τους στους φτωχούς,

κατέφθασαν και οι πλούσιες ευλογίες του Θεού.


Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

«Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα»


saintpanteleimonchania

[XAPA]

Yπάρχει τρόπος, για να «φτιάξουμε» τη διάθεσή μας



Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που αισθανόμαστε ανήμποροι, ακόμη και απελπισμένοι.

Κάθε ημέρα, όμως, είναι ευλογημένη από τον Θεό και καλούμαστε να της δώσουμε την αξία που της πρέπει.

Όσο καταβεβλημένοι και αν νιώθουμε υπάρχει τρόπος, για να «φτιάξουμε« τη διάθεσή μας.

Ακολουθείστε τους 10 τρόπους και θα αλλάξει η ψυχολογία σας!

Αυτή η μέρα είναι ευλογημένη από το Θεό, ανήκει στο Θεό, ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, να μπούμε μέσα σ΄αυτή.

Προχωρείς αυτή τη μέρα σαν αγγελιοφόρος του Θεού.

Όποιον συναντάς, τον συναντάς με τον τρόπο του Θεού.

Βρίσκεσαι εκεί για να είσαι η παρουσία του Κυρίου και Θεού, η παρουσία του Χριστού,

η παρουσία του Αγίου Πνεύματος, η παρουσία του Ευαγγελίου. Αυτό είναι το καθήκον σου αυτή τη συγκεκριμένη μέρα.”


1. Τό πρῶτο πού θά σκεφθεῖς, ὅταν ξυπνᾶς εἶναι ἡ σκέψη τοῦ Χριστοῦ. Νά στρέψουμε τόν νοῦ μας στόν Χριστό. Ὁ Γέρων Πορφύριος ἔλεγε: “Μήν ἀσχολεῖσαι μέ τό σκοτάδι, ἄνοιξε τό παράθυρο στό φῶς”.


2. Προσευχή. Μπορεῖς νά προσεύχεσαι ἀκόμη κι ὅταν κάνεις ἁπλά καθημερινά πράγματα. Γιά παράδειγμα, ὅπως ἔλεγε ἕνας μοναχός ὅταν κατέβαινε τά σκαλιά τοῦ μετρό, πού τοῦ θύμιζαν κατάβαση στά ἔγκατα τῆς γῆς, μπορεῖς νά λές τό “Κύριε Ἐλέησον” κατεβαίνοντας κάθε σκαλί. Τόσα πολλά σκαλιά πού εἶναι, σκέψου πόσες φορές θά τό ἔχεις πεῖ!


3. Κάθε μέρα νά μήν τήν βλέπουμε σάν ρουτίνα. Ἡ κάθε μέρα ἔχει μία ἔκπληξη γιά τούς Χριστιανούς. Ὡς τό βράδυ κάτι θά γίνει καί ὁ Θεός κάποιο μήνυμα θά σοῦ στείλει. Ἡ ζωή δέν κυλάει ἐπίπεδα καί μονότονα σάν καρδιογράφημα…


4. Νά πλησιάσουμε λίγο περισσότερο τήν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων. Ὅποιος ἀγαπάει, γιά νά τοῦ ποῦν εὐχαριστῶ, θά ἔχει πάντα ἄγχος.


5. Κάθε μέρα νά βρίσκεις λίγο χρόνο νά ἡρεμεῖς. Ἔστω καί δέκα λεπτά. Νά δεῖς λίγο τή ζωή χωρίς τήν βιασύνη της. Καί τότε θά ἀκούσεις τή φωνή τοῦ ἐσωτερικού σου κόσμου. Γιατί “ὅταν ὑπάρχει τρικυμία, δέν μπορεῖς νά δεῖς τό βυθό τῆς θάλασσας”.


6. Τό ἄγχος φεύγει μέ τήν μνήμη θανάτου. Ἅμα σκεφθεῖς τό τέλος, ἀποφορτίζεις τήν ζωή σου ἀπό τά ἀσήμαντα. Αὐτή ἡ σκέψη μᾶς προσγειώνει καί μᾶς ἀπογειώνει ταυτόχρονα. Προσγειώνεσαι καί ταπεινώνεσαι καί τό ἄγχος φεύγει.


7. Νά σκεφτόμαστε ὅτι δέν εἴμαστε μόνοι. Ἔχουμε τούς Ἁγίους. Μποροῦμε νά προσευχόμαστε καί νά τούς ἐπικαλούμαστε. “Ἅγιοι Πάντες, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἡμῶν”. Κάποιος προσευχόταν στούς Ἀγίους Σαράντα Μάρτυρες. Καί τότε ἕνα δαιμόνιο ἀκούστηκε νά λέει, “ἄ, ὄχι σ’ αὐτούς, αὐτοί μᾶς μαστιγώνουν περισσότερο ἀπ’ ὅλους”.


8. Νά σκεφτόμαστε πῶς κυλάει ἡ ζωή μας κάθε μέρα, γιά νά κάνουμε ἕναν ἀπολογισμό τῆς ἡμέρας. Ὅπως ὁ Ἅγιος Δωρόθεος, πού κατέγραφε κάθε μέρα ποιόν πλήγωσε, και προσπαθούσε να επανορθώσει.


9. Κάθε μέρα βλέπε τά δῶρα τοῦ Θεοῦ καί λέγε “Εὐχαριστῶ” στόν Θεό. Ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος, “Εὐχαριστεῖς τόν Θεό πού μπορεῖς νά περπατᾶς;”. Ακόμα και αυτό το απλό, υπάρχουν άλλοι που δεν το έχουν.


10. Κάθε μέρα νά σκεφτόμαστε ὅτι Κάποιος πρίν ἀπό 2000 χρόνια σταυρώθηκε γιά μᾶς. Σοῦ δίνει τήν αἴσθηση ὅτι κάποιος σέ ἀγαπᾶ πάρα πολύ. Ἄν ἡρεμήσει ἡ ψυχή σου καί ταπεινωθεῖ, ἔστω καί στό παρά πέντε, θά φανερωθεῖ καί θά σε βοηθήσει ὁ Χριστός.


”Όσο για τη μέρα που αρχίζει, αν αποδεχτείς ότι είναι ευλογημένη από το Θεό, διαλεγμένη από το ίδιο Του το χέρι, τότε κάθε πρόσωπο που συναντάς είναι δώρο του Θεού, κάθε περίσταση που θα συναντήσεις είναι δώρο του Θεού, έστω και αν είναι πικρή ή γλυκιά, αν σου αρέσει ή δεν σου αρέσει. Είναι δώρο του Θεού σε σένα και αν το πάρεις μ΄αυτό τον τρόπο, τότε μπορείς να αντιμετωπίσεις οποιαδήποτε κατάσταση. Να την δεχτείς με την ετοιμότητα ότι μπορεί να σου συμβεί οτιδήποτε ευχάριστο ή δυσάρεστο.”



orthmad.gr

[XAPA]

«Αν τακτοποιηθούμε εσωτερικά τότε όλα θα τακτοποιηθούν γύρω μας και εξωτερικά»


Είπε ένας Μοναχός :

Φαντάζεστε να έχουμε ένα πανάκριβο αμάξι φτιαγμένο από χρυσό και αφού το αγοράσουμε με οικονομίες

μίας ολόκληρης ζωής να το χρησιμοποιήσουμε ύστερα για να αποθηκεύουμε μέσα κοπριές.

Έτσι και εμείς ενώ ως Εικόνες Θεού είμαστε τα πολυτιμότερα πλάσματα Του Θεού καταντάμε με την άθεη

και αμετανόητη ζωή μας αποθήκη κοπριάς.



-Γιατί Γέροντα πρέπει να νηστεύουμε να αγρυπνούμε, να εγκρατευόματσε να ταλαιπωρούμαστε και να πονάμε τηρώντας τις ευαγγελικές εντολές ενώ ο Χριστός μας θέλει χαρούμενους και ελεύθερους; Δεν φαίνεται λίγο οξύμωρο;

-Πολύ απλά, διότι ο Χριστός είναι ο Βασανιστής του Βασανιστού μας και ο Τύραννος του τυράννου

και ο σκλαβωτής των παθών μας.

ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ κρίνει ο θεός για την αμαρτωλότητά μας αλλά επειδή δεν του ζητήσαμε να μας βοηθήσει.



Είπε ένας Γέροντας :

-Βλέπουμε μεν να έρχονται πολλοί νέοι στην Εκκλησία , όμως δεν είναι τακτοποιημένοι πνευματικά.

Γενικά στην Εκκλησία βλέπουμε τον τελευταίο καιρό να πηγαίνει πολύς κόσμος για να του λύσει ο θεός τα επίγεια,

εξωτερικά προβλήματα και όχι να τον βοηθήσει να ξεπεράσει τα εσωτερικά του.


Αν τακτοποιηθούμε εσωτερικά τότε όλα θα τακτοποιηθούν γύρω μας και εξωτερικά.

ΔΕΝ ΜΑΣ θέλει ο Θεός κοινωνικούς επαναστάτες και αναμορφωτές αλλά ΑΓΙΟΥΣ.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Πρέπει να χτυπήσουμε τον δικό μας εγωισμό και όχι τον εγωισμό των άλλων.

Έτσι σίγουρα θα έχουμε κατορθώσει να διορθώσουμε ένα κομμάτι της κοινωνίας

το οποίο θα συμπαρασύρει με έναν ευλογημένο τρόπο και άλλους δίπλα μας,

οικογένεια φίλους κ.α. και ούτω καθεξής εάν πράξουν ομοίως και άλλοι.


π.Διονύσιος Ταμπάκης
Ι.Ν.Παναγίας Ναυπλίου 2016

tostavroydaki

[XAPA]

Επιστολή προς κάποιον που είχε μελαγχολήσει



~ Ἀδίκως στενοχωριέσαι μὲ τή μελαγχολική σου ἐπιστολή•

εἴμαστε ἄνθρωποι καὶ οἱ καταστάσεις μας ἀλλάζουν.

Καλὸ εἶναι πού γράφεις αὐτά πού σοῦ συμβαίνουν.

Αὐτὰ δὲ μὲ στενοχωροῦν, ἀπεναντίας χαίρομαι πού μοῦ τὰ γράφεις ὅλα ἁπλᾶ καὶ χωρὶς νὰ ντρέπεσαι.


Ἡ φαντασία καὶ ἡ μνήμη ἀποτελοῦν μία ἐσωτερικὴ αἴσθηση.

Μερικὲς φορὲς τὰ περασμένα ἔρχονται στὸ νοῦ τόσο ζωντανά, ὡς νὰ σὲ σφυροκοποῦν.

Τότε χρειάζεται προσευχὴ μὲ συγκεντρωμένη τὴν προσοχὴ καὶ ὑπομονή.

Ἡ μνήμη πρέπει νὰ γεμίζει ἀπὸ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων.

Μὲ μιά λέξη: ὁ νοῦς δέν πρέπει νὰ μένει ἀργός.


Ἡ μνήμη τῶν περασμένων πραγμάτων πρέπει νὰ ἀντικαθίσταται μὲ ἄλλες σκέψεις,

ὁπότε τὰ παλαιὰ σιγά-σιγὰ φεύγουν καὶ μαζὶ μὲ αὐτὰ καὶ ἡ μελαγχολία.

Στήν ἴδια καρδιά δὲν μποροῦν νὰ κατοικοῦν δύο κύριοι.


Τὰ ἁμαρτωλὰ πάθη ποτὲ δὲ χορταίνουν.

Ὅσο περισσότερο τὰ τρέφεις, τόσο πιὸ πολὺ ἀπαιτοῦν.

Εἶναι σὰν τὰ σκυλιά πού ἔχουν συνηθίσει νὰ γλείφουν τὰ κόκκαλα,

ὅταν ὅμως ἁρπάξεις ῥάβδο καὶ τὰ διώξεις δὲν πλησιάζουν πιά.

Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος λέγει: «Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε».

Καὶ «τὰ μὲν ὀπίσω ἐπιλανθανόμενος τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος κατὰ σκοπὸν διώκω

ἐπὶ τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως»


Μιὰ γνωστή μου κυρία μοῦ ἔστειλε μιὰ μεγάλη ἐπιστολή πού γράφει,

πὼς ἡ εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ ἀρχίζει νὰ ῥιζώνει μέσα της.

Τὶ ὡραῖα πού καὶ στόν κόσμο ὑπάρχουν ἄνθρωποι προσευχόμενοι!

Ἐκείνη ἔμενε στή Γερμανία, ἀλλά τώρα θὰ ταξιδέψει στή Νότια Ἀμερική.

Καλὸ ταξίδι, ὁ Κύριος νὰ εἶναι βοηθὸς της.


Λοιπόν, παιδί μου, ἂς ἀρχίσουμε καὶ ἐμεῖς, κατὰ τὸ παράδειγμα αὐτῆς τῆς γυναίκας,

νὰ ἀσκοῦμε πιὸ δυναμικὰ αὐτὴν τή μικρή προσευχή.

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ μᾶς βοηθᾶ!

Σύ ἤδη συνήθισες τὴν ἐργασία σου, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται νὰ τή σκέπτεσαι.

Γέμιζε λοιπὸν τὸ νοῦ σου μὲ προσευχὴ καὶ θεϊκὲς θεωρίες.

Τώρα εἶναι ἡ κατάλληλη ὥρα, βάλε ἀρχή.

Ἡ ζωὴ χωρὶς προσευχή, εἶναι γεμάτη ἀπό θλίψεις,

ἐνῶ μὲ τὴν προσευχὴ – μάλιστα ὅταν αὐτὴ γίνεται συνήθεια –

ἡ καρδιά ἀγάλλεται καὶ εἰρηνεύει· τὶ μακαρία καταστάση!

Κάποιες φορὲς οἱ προσευχόμενοι προγεύονται τή μέλλουσα μακαριότητα ἤδη ἐδῶ πάνω στή γῆ.



Ἀλεξέγιεβ Ἰωάννης (Πνευματικός τῆς μονῆς Βάλαμο) – 20.12.1947

agiazoni.gr

[XAPA]

Πότε θα τον πάρει ο Θεός τον πόνο;


Να ξέρετε και τούτο: όταν πια ο πόνος θα κάνει τη δουλειά που πρέπει να κάνει, μετά τον παίρνει ο Θεός.

Δεν είναι καθόλου δύσκολο στον Θεό να πάρει τον οποιονδήποτε πόνο.

Γι’ αυτό, όταν πονούμε, όταν επιμένει ένας πόνος, παρακαλώ, ας το σκεπτόμαστε έτσι:

«Κάτι καλό ακόμη θέλει να κάνει ο Θεός σ’ εμένα, κι εγώ κάνω ότι δεν το καταλαβαίνω

και μόνο γογγύζω και μόνο παραπονούμαι». Να το δεις αυτό, ότι κάτι καλό θέλει ο Θεός να κάνει.


Όπως λέω κάτι ανάλογο σε μερικούς γονείς.

Έρχονται καμιά φορά γονείς –καλοί γονείς, που είναι πνευματικοί άνθρωποι και προσεκτικοί στα χριστιανικά τους

καθήκοντα– για να παραπονεθούν για το παιδί τους, που πήρε άλλο δρόμο, τέτοιον που δεν περίμεναν ποτέ να πάρει.

Και αναγκάζομαι και τους λέω το εξής, όχι απλώς για να κάνω κουβέντα μαζί τους,

αλλά γιατί πιστεύω –και το έχω δει στην πράξη– ότι είναι έτσι:

«Κοιτάξτε, μπορεί εσείς να θεωρείτε ότι είστε καλοί και απλώς νοιάζεστε τι θα γίνει το παιδί σας, που χάνεται,

καθώς παίρνει τον κακό δρόμο. Και όμως –σας παρακαλώ να προσέξετε– ο Θεός το επιτρέπει αυτό στο παιδί σας,

ακριβώς για να δείτε εσείς κάποια πράγματα δικά σας, που δεν τα είδατε ακόμη.

Μπορεί να έχετε έναν εγωισμό μέσα σας, μπορεί να έχετε καλή ιδέα για τον εαυτό σας, μπορεί να έχετε κάτι άλλο,

και δεν τα προσέξατε ακόμη.

Και αν εσείς τα προσέξετε, και γιατρευτεί η δική σας η ψυχή από αυτές τις αμαρτίες, από αυτά τα πάθη,

θα γιατρευτεί και το παιδί σας.

Ο Θεός θα φέρει το παιδί πάλι πίσω στον σωστό δρόμο· κοντά σας».

Και πράγματι, σε πολλές περιπτώσεις γίνεται έτσι.


Και γενικά θέλω να πω ότι, όταν πια δεν θα μας χρειάζεται ο πόνος, θα τον πάρει ο Θεός.

Αν επιμένει, αν παραμένει ο πόνος, σημαίνει ότι μας χρειάζεται.

Και το ότι είμαι αδιάθετος απόψε, φαίνεται ότι χρειαζόταν, και γι’ αυτό το επέτρεψε ο Θεός.

Αν μη τι άλλο, χρειαζόταν, για να πούμε αυτά που είπαμε, γιατί αλλιώς δεν θα τα λέγαμε.

Ίσως θα λέγαμε άλλα, και πιθανόν αυτά να χρειαζόταν απόψε να ακούσουμε όλοι μας.


Πιστεύω, αδελφοί μου, ότι, αν προσέξατε, αν τα καταλάβατε λιγάκι αυτά που είπαμε και κάπως έτσι αρχίσετε

να αντιμετωπίζετε τον πόνο, θα διαπιστώσετε ότι τα πράγματα είναι όπως τα είπαμε.

Αλλά προσέξτε να μην κλωτσήσει κανένας από μέσα του· γιατί την ώρα που ακούμε μια ομιλία,

όλο και μπορεί από μέσα μας να κλωτσάμε:

«Καλά τα λέει, αλλά δεν γίνονται.

Καλά τα λέει, αλλά πώς θα τα κάνουμε;»

Όχι, όχι έτσι.

Αν τα πάρεις έτσι, ήδη έκανες μεγάλη ζημιά στην ψυχή σου.

Ακούς τον λόγο του Θεού; Ρούφηξέ τον και άφησέ τον να κάνει δουλειά μέσα σου.

Μην κλωτσάς καθόλου, μην αντιδράς καθόλου.



Από το βιβλίο: π. Συμεών Κραγιοπούλου, «Το μυστήριο του πόνου», Πανόραμα Θεσσαλονίκης, 2010, σελ. 35 (απόσπασμα).

theomitoros

[XAPA]

ΠΩΣ ΘA AΠAΛAΓOYME AΠO TO AΓXOΣ;

Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Aυγουστίνου Kαντιώτου



Δοξασμένος νάναι ο Xριστός!

Aυτός μονάχα μας απαλλάσει απ᾽ το φοβερό άγχος.


Δυό φάρμακα μας δίνει για ν᾽ απαλλαγούμε.

Tο ένα για το άγχος του παρελθόντος, το άλλο για το άγχος του μέλλοντος.


Tο πρώτο φάρμακο είναι η ειλικρινής μετάνοια.

Aνοίγεται λάκκος και θάβονται όλα τα αμαρτήματα του ανθρώπου.

Kαι πάνω στο λάκκο αυτό ο Δαβίδ με τη γλυκειά του λύρα ψάλλει:

«Mακάριοι ων αφέθησαν αι ανομίαι και ων επεκαλύφθησαν αι αμαρτίαι» (Ψάλμ. 31,1).


Aλλά και η ανησυχία, η αγωνία, η αδημονία, το άγχος που προκαλούνται από τη σκέψη για το άγνωστο μέλλον,

και αυτά κατευνάζονται και εξαφανίζονται με το φάρμακο που λέγεται ελπίδα•

μια ελπίδα που στηρίζεται όχι σε πρόσωπα και πράγματα αυτού του κόσμου, αλλά

στον στερεό και ακλόνητο βράχο, το βράχο των αιώνων, τον Kύριον ημών Iησούν Xριστόν.


O Xριστός, Αυτός είναι η ελπίδα του κόσμου.

Mακάριοι, ευτυχισμένοι, όσοι ελπίζουν στο Xριστό.

Δυστυχισμένοι όσοι στηρίζουν όλη την ελπίδα τους σε ανθρώπους.



Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Aυγουστίνου Kαντιώτου
από το βιβλιο «Eις την θ. λειτουργία B΄, σελ. 35

[XAPA]

H φωτογραφία της ημέρας




Μην αδικήσετε, παιδιά, τον εαυτό σας.
Μην πέσετε θύματα της προκατάληψης άλλων .
Είναι φοβερό να ζεις σε ζαχαροπλαστείο
και να έχεις υπογλυκαιμία.
Είναι τραγικό να ζεις στην Ελλάδα
και να μην έχεις όραμα και ελπίδα.

Η Ορθοδοξία, η ιστορία και η παράδοση μας
είναι πηγές με νερό πλούσιο
σε δύναμη, ζωή και έμπνευση.

Αν από αυτό το νερό πιείτε και έτσι πορευτείτε,
τότε η ζωή σας θα είναι δημιουργία
και τότε δεν θα περίμενετε να αλλάξει ο κόσμος,
αλλά θα έχετε ήδη εσείς αρχίσει να αλλάζετε τον κόσμο.


Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής

agios-dimitrios