Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Μια μαρτυρία για τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς!


Μαρία Τσάλλα


Πριν από 6 χρόνια όταν ήμουν 15 χρονών και όντας ορφανή από πατέρα, οι προσευχές μου κάθε βράδυ

έκρυβαν παράπονο γιατί ο θεός μου πήρε πολύ νωρίς τον πατέρα μου και παρότι τον παρακάλαγα να τον δω

έστω και στα όνειρα μου, οι επιθυμία αυτή δεν εκπληρωνόταν.

H απάντηση του Θεού στα παράπονα μου δεν άργησε να έρθει. Η απάντηση ήρθε μέσα από ένα όνειρο.

Είδα στον ύπνο μου ότι βρισκόμουν σε μία παράξενη εκκλησία και περίμενα σε μία προσκυνηματική ουρά.

Μπροστά μου υπήρχαν παιδιά διάφορων εθνικοτήτων.

Καθώς περίμενα στο τέλος αυτής της προσκυνηματικής ουράς κάποιοι άνθρωποι από τον γυναικωνίτη

υπέδειξαν να πάω μπροστά και στην εντολή αυτών των ανθρώπων τα παιδιά υπάκουσαν

και έκαναν στην άκρη για να περάσω εγώ.

Βρέθηκα μπροστά από την εικόνα που απεικόνιζε έναν Άγιο που δεν τον είχα ξαναδεί.

Ήταν παππούλης και είχε γκρίζα γένια. Καθώς την κοίταζα, ο παππούλης αυτός σαν φάσμα βγήκε

από την εικόνα και μου είπε να πάω δεξιά. Όταν γύρισα προς την μεριά που μου υπέδειξε

υπήρχε μία λάρνακα από την οποία βγήκε ο ίδιος παππούλης που είχα δει πριν στην εικόνα.

Όχι όμως σαν το φάσμα της εικόνας με χρώματα που χρησιμοποιεί ο αγιογράφος αλλά με σάρκα και οστά.

Τον πλησίασα και καθίσαμε και οι δύο πάνω στην λάρνακα. Δεν με φόβιζε, είχα την αίσθηση ότι καθόμουν

με κάποιον δικό μου σε ένα παγκάκι και όχι με έναν άγιο πάνω σε μία λάρνακα.

Με κοίταζε στα μάτια με αγάπη και τρυφερότητα. Τα μάτια του εξέπεμπαν αγάπη

και και στοργικότητα και ομόρφυναν το γερασμένο και σκυθρωπό σώμα του.

Με αγκάλιασε πατρικά και μου μίλησε σε μια άλλη γλώσσα , όχι στα ελληνικά

ή στις άλλες γλώσσες που μιλούν οι άνθρωποι. Ήταν σαν να επικοινωνούσαν οι ψυχές μας.

Μου είπε πως από εδώ και πέρα αυτός θα είναι πατέρας για εμένα.

Η αγκαλιά του γέμισε την ψύχη μου γαλήνη και η μυρωδιά του έκανε το όνειρο πραγματικό.


Ξύπνησα με την σκέψη του και με πολλά ερωτήματα για το ποιος είναι αυτός ο παππούλης.

Όμως μαζί με τα πολλά ερωτήματα είχα και μία απάντηση στην ερώτηση ‘έχω εγώ πατέρα;’.

Φυσικά και είχα απλά δεν ήξερα πως τον λένε. Ζήτησα βοήθεια από την μητέρα μου

η οποία είναι κατηχήτρια και γνωρίζει πολλά σχετικά με τους αγίους και τους βίους τους.

Όμως κανένας από όσους μου είπε δεν ανταποκρίνονταν στην περιγραφή που της έδινα.

Ήξερα μόνο ότι είχε γκρίζα γένια, ήταν παππούλης, κοντός και σκυθρωπός και κατά πάσα περίπτωση ξένος

μιας και η εκκλησία δεν έμοιαζε ελληνορθόδοξη, ούτε οι οι υπόλοιποι προσκυνητές ήταν Έλληνες,

ούτε ο παππούλης μου μίλησε στα ελληνικά.

Η μητέρα μου με συμβούλευσε να προσευχηθώ σε εκείνον για να μου αποκαλύψει ποιος είναι.





Η απάντηση στην προσευχή μου δεν ήρθε μέσα από όνειρο αυτήν την φορά αλλά από ένα δώρο γενεθλίων

που μου έκανε ο πνευματικός μου πατέρας ( στον οποίο δεν είχα πει καν το όνειρο).

Άνοιξα το δώρο και διαπίστωσα πως ήταν ένα βιβλίο. Όταν το άνοιξα είδα τον την ΄παράξενη εκκλησία'

(παράξενη για εμένα γιατί ήταν ρωσική) την οποία είχα δει στον ύπνο μου, την εικόνα του αγίου,

την λάρνακα του, καθώς και τον παππούλη! Έτσι έμαθα το όνομα του ....

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, προστάτης των ορφανών.

Έτσι έμαθα το όνομα του πατέρα μου, τον πατέρα όλων των ορφανών, των θλιμμένων,

των αδυνάτων, των φτωχών των αδικημένων.

Ο άγιος δεν με αφήνει ποτέ μόνη αλλά είναι πάντα κοντά μου και παρουσιάζεται πολλές φορές

στα όνειρα μου για να με στηρίξει, να με παρηγορήσει και να με συμβουλεύσει στις δύσκολες στιγμές.

Ο Θεός μου πήρε τον πατέρα μου αλλά φρόντισε να μου στείλει έναν άφθαρτο

( το άφθαρτο σκήνωμα του αγίου βρίσκεται στο Σαν Φρανσίσκο) ο οποίος βρίσκεται

και στην γη και μας θυμίζει ότι όποιος ακολουθεί τον Χριστό δεν έχει λόγο να φοβάται τον θάνατο ...

εκείνος δεν τον έφθειρε. Πως είναι δυνατόν ο ναός μιας άγιας ψυχής να γίνει πάλι χώμα;






Αισθάνομαι τυχερή αλλά ταυτόχρονα , έχω την ευθύνη, από την στιγμή που ο θεός επέτρεψε σε εμένα

την πιο αμαρτωλή να συμβεί αυτό, να μάθουν τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι

και μαζί με την δική μου αλλαγή, να φέρει αλλαγή και σε πολλούς άλλους ανθρώπους που αυτήν την στιγμή

που διαβάζουν τα λόγια αυτά αναζητούν ένα καταφύγιο και μια πατρική αγκαλιά.

Το μόνο που μπορούσα να κάνω ως δεκαπεντάχρονη ήταν να φτιάξω μία σελίδα στο facebook

με όνομα SAINT JOHN MAXIMOVITCH( ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ) που σήμερα αριθμεί πάνω από 3000 μέλη.

Στην αγκαλιά που μου χάρισε εκείνος, χωράμε πολλοί!



proskynitis.blogspot

[XAPA]

Οι ξύπνιοι έμποροι του χρόνου


του Αγ.Νικολάου Βελιμίροβιτς



Ρωτάς τι σημαίνουν τα λόγια: «Εξαγοραζόμενοι τον καιρόν».

Ο μακάριος Ιερώνυμος ερμηνεύει ως εξής:

«Όταν χρησιμοποιούμε τον χρόνο σε καλές πράξεις, τότε τον εξαγοράζουμε».

Ο μακάριος Θεοφάνης ο Έγκλειστος λέει:

«Να στρέφουμε τον χρόνο σε όφελος μας για τους αιώνιους στόχους μας».

Τα λόγια του απόστολου του Θεού έχουν παρόμοια σημασία με τα λόγια του Θεού:

«Πραγματεύσασθε εν ώ έρχομαι» (Λουκ. 19,13).


Και όταν Αυτός επιστρέψει, δηλαδή όταν ο Χριστός ξαναέρθει για να κρίνει τον κόσμο,

θα μας ρωτήσει πώς πραγματευόμασταν με τα δοσμένα μας τάλαντα.

Πώς χρησιμοποιούσαμε τον καιρό της ζωής μας.

Εάν δίναμε το φθηνό για να κερδίσουμε το ακριβό, όπως ο Ιακώβ,

ή αντίθετα το ακριβό για να αποκτήσουμε το φθηνό, όπως ο Ησαύ.

Εάν υποκύψαμε στους σκανδαλισμούς αυτού του εφήμερου αιώνα

και πουλήσαμε την ψυχή μας για τις «γλυκές» γήινες πικρίες

ή αν δώσαμε τα πάντα για την ψυχή μας;


Γι' αυτό να εκτελείς τις εντολές του Χριστού κάθε μέρα όπως οι περιστάσεις ζητούν.

Με τούτο θα εξαγοράζεις τις χαρισμένες μέρες σου από τον Θεό.

Αφού στην αλήθεια το να εξαγοράζουμε σημαίνει κυριολεκτικά να πληρώνουμε.

Πλήρωνε με τα λίγα, για να λάβεις το μεγάλο.

Εργάσου λίγο, για να βασιλεύεις αιώνια.

Αφού ο Δημιουργός μας, μας υποσχέθηκε την αιώνια βασιλεία στην αιώνια ζωή.


Εάν κάποιος είναι δεμένος σκλάβος στη φυλακή, να μην τεμπελιάζει και να μην λέει:

«εγώ δεν είμαι σε θέση τίποτα να κάνω»!

Ας μετανοεί και ας προσεύχεται στον Θεό από το πρωί έως το βράδυ στο σκοτάδι του κελιού του.

Και αυτό θα το μετρήσει ο Θεός το ίδιο όπως και σε εκείνον πού χτίζει εκκλησίες με τον πλούτο του.

Ο Δημιουργός μας βλέπει τις συνθήκες του καθενός,

και ζητά από τον κάθε άνθρωπο να κάνει εκείνο πού μπορεί αναλόγως με τις συνθήκες.


Σκύψε το κεφάλι κάθε μέρα για να διακονήσεις την ψυχή σου.

Πλήρωσε την με την πνοή του Πνεύματος του Θεού μέσα σου, το οποίο σε κινεί προς κάθε καλό.

Εάν δεν το κάνεις, θα σε τσαλακώσει σαν πανί και θα σε πάει στην καταστροφή.

Παρόμοια με το ορμητικό ποτάμι, στο οποίο οι αδέξιοι δεν ξέρουν να στρέψουν τον δικό τους νερόμυλο

αλλά κατεβαίνουν μαζί του στην άβυσσο.


Έτσι είναι και ο χρόνος της ζωής μας εδώ στη γη.

Τους έλλογους σώζει και σηκώνει επάνω στα φτερά,

ενώ τους άφρονες παρασύρει και κατρακυλά ως την κατάρρευση.

Τους πρώτους διακονεί, στους δεύτερους κυριαρχεί.

Ο καιρός για τους πρώτους είναι σέλα, για τους δεύτερους αναβάτης.

Το φως του Χριστού να σε φωτίσει.



agkyra

[XAPA]

Σχετικά με την ενάρετη ζωή


Από το Μέγα Γεροντικόν



1. Κάποια φορά την ώρα που ο άγιος Αντώνιος προσευχόταν στο κελί του, άκουσε μια φωνή που του έλεγε:

«Αντώνιε, δεν έφθασες ακόμη στο μέτρο του τάδε τσαγκάρη που ζει στην Αλεξάνδρεια».

Σηκώθηκε το πρωί, πήρε το βαϊτικο ραβδί του και πήγε να τον βρει.

Έφθασε σε κείνο το μέρος και μπήκε στο εργαστήριό του.

Εκείνος όταν τον είδε ταράχτηκε. Του λέει λοιπόν ο Γέροντας:

«Μίλησέ μου για τις πράξεις σου».

Ο τσαγκάρης είπε:

«Δεν ξέρω να έχω κάνει ποτέ κάτι καλό, παρά μόνο, μόλις σηκωθώ το πρωί να καθήσω στο εργόχειρό μου,

λέω ότι ολόκληρη η πόλη αυτή, από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο, μπαίνουν στη Βασιλεία του Θεού

για τις ενάρετες πράξεις τους και ότι μόνο εγώ κληρονομώ την κόλαση για τις αμαρτίες μου.

Το βράδυ πάλι λέω τα ίδια λόγια, πρίν κοιμηθώ».

Τ΄άκουσε αυτά ο αββάς Αντώνιος και είπε:

«Αληθινά, σαν καλός χρυσοχόος, ενώ κάθεσαι στο σπίτι, αναπαυτικά κληρονόμησες τη Βασιλεία των Ουρανών.

Εγώ όλο μου τον χρόνο τον περνώ στην έρημο, όμως, καθώς δεν έχω διάκριση, δεν σε έφθασα».



* * *


2. Κάποτε την ώρα που προσευχόταν ο αββάς Μακάριος στο κελί του, άκουσε μια φωνή που έλεγε:

«Μακάριε, δεν έφθασες ακόμη στα μέτρα των τάδε γυναικών αυτής εδώ της πόλης».

Το πρωί ο Γέροντας σηκώθηκε, πήρε το βαϊτικο ραβδί του κι άρχισε να οδοιπορεί για την πόλη.

Όταν έφτασε στην πόλη και βρήκε το σπίτι, χτύπησε την πόρτα.

Βγήκε η μία και τον υποδέχτηκε στο σπίτι. Αφού κάθισε για λίγο, ήρθε και η άλλη.

Τις κάλεσε, κι εκείνες ήρθαν και κάθισαν μαζί του. Τις λέει ο Γέροντας:

«Για σας έκανα τόση πορεία και υπέμεινα τόσο κόπο, ώσπου να φτάσω από την έρημο.

Πέστε μου λοιπόν την εργασία σας, ποια είναι;»

«Πάτερ -του λένε- πίστεψέ μας, δεν είμαστε η καθεμιά μας έξω από την κλίνη του άνδρα της μέχρι σήμερα.

Ποια εργασία λοιπόν ζητάς από μας;»

Ο Γέροντας έβαλε μετάνοια και τις παρακαλούσε:

«Φανερώστε μου το έργο σας».

Τότε του λένε:

«Εμείς κατά κόσμον είμαστε ξένες μεταξύ μας. Έτυχε όμως να παντρευτούμε δύο αδελφούς κατά σάρκα.

Και να, εδώ και δεκαπέντε χρόνια ως σήμερα κατοικούμε σ΄αυτό το σπίτι και δεν ξέρουμε να φιλονικήσαμε

ποτέ ή να αναφερθήκαμε σε αισχρά πράγματα. Μάλιστα, ήρθε στο λογισμό μας να αφήσουμε τους άνδρες μας

και να μπούμε στο τάγμα των μοναχών. Πολύ παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να φύγουμε,

αλλά δεν τους πείσαμε. Έτσι, αφού δεν πετύχαμε αυτόν τον σκοπό, κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με τον Θεό,

μέχρι τον θάνατό μας να μη βγει από το στόμα μας κανένας κοσμικός λόγος».

Όταν τ΄άκουσε αυτά ο αββάς Μακάριος, είπε:

«Αληθινά, δεν υπάρχει παρθένα ή παντρεμένη ή μοναχός ή κοσμικός,

ο Θεός την πρόθεση ζητάει και δίνει το Άγιο Πνεύμα σε όλους».



ΤΟ ΜΕΓΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ
ΤΟΜΟΣ Δ΄
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Κ΄

[XAPA]

TO AΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ



Το αύριο είναι του θεού , όπως και το χθές ήταν. και κάθομαι ήσυχα!

Στο αιώνιο παρόν του θεού!

Ούτε σκέψη , ούτε τίποτα.

Μην μεριμνάτε λέει ο Κύριος. Εγώ θα μεριμνήσω για όλα.... Κι εγώ το βάζω στην πράξη.

Όταν είμαστε γεμάτοι απο την Ύπαρξη Του, στο σήμερα, δεν μας ενδιαφέρει το αύριο γιατι είναι δικό Tου.

Σου λέει: ΜΗΝ ΜΕΡΙΜΝΑΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Αρκεί εμείς να ετοιμάζουμε το σήμερα σύμφωνα με τις εντολές Του, με την αγάπη Του και

με την αγάπη μας και θα προχωρούμε.

Κι εκείνος θα δημιουργεί το αύριο που είναι δικό Του.



ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΒΡΙΗΛΙΑ 1897-1992

[XAPA]

Αγιος Πορφύριος: Πώς φεύγει η ανασφάλεια, η απελπισία, η κατάθλιψη



Όλα τά κακά αισθήματα, η ανασφάλεια, η απελπισία, η απογοήτευση,

που πάνε να κυριεύσουν την ψυχή, φεύγουν με την ταπείνωση.

Αυτός που δεν έχει ταπείνωση, ο εγωιστής, δεν θέλει να του κόψεις το θέλημα,

να τον θίξεις, να του κάνεις υποδείξεις.

Στενοχωρείται, νευριάζει, επαναστατεί, αντιδρά, τόν κυριεύει η κατάθλιψη.


Η κατάσταση αυτή θεραπεύεται με τη χάρη. Πρέπει η ψυχή να στραφεί στην αγάπη του Θεού.

Η θεραπεία θα γίνει με το ν’ αγαπήσει τόν Θεό με λαχτάρα.

Πολλοί άγιοί μας μετέτρεψαν την κατάθλιψη σε χαρά με την αγάπη προς τον Χριστό.

Παίρνανε δηλαδή την ψυχική δύναμη, που ήθελε να τη συντρίψει ο διάβολος,

και τη δίνανε στον Θεό και τη μεταβάλλανε σε χαρά και αγαλλίαση.


Η προσευχή, η λατρεία τού Θεού μεταβάλλει σιγά σιγά τήν κατάθλιψη

καί τή γυρίζει σε χαρά, διότι επιδρά η χάρις τού Θεού.

Εδώ χρειάζεται να έχεις τή δύναμη, ώστε ν’ αποσπάσεις τη χάρη τού Θεού,

που θα σε βοηθάει να ενωθείς μαζί του.

Χρειάζεται τέχνη.

Όταν δοθείς στόν Θεό καί γίνεις ένα μαζί του, θά ξεχάσεις τό κακό πνεύμα,

που σε τραβούσε από πίσω, κι εκείνο έτσι περιφρονημένο θα φύγει.


Στή συνέχεια, όσο θ’ αφοσιώνεσαι στό Πνεύμα τού Θεού,

τόσο δεν θα κοιτάζεις πίσω σου, για να δείς αυτόν που σε τραβάει.

Όταν σε ελκύσει η χάρις, ενώνεσαι με τον Θεό.

Κι όταν ενωθείς με τον Θεό και δοθείς σ’ Εκείνον, πάνε όλα τ’ άλλα,

τα ξεχνάεις καί σώζεσαι.

Η μεγάλη τέχνη, λοιπόν, τό μεγάλο μυστικό, γιά ν’ απαλλαγείς απ’ τήν κατάθλιψη

και όλα τ’ αρνητικά, είναι να δοθείς στην αγάπη του Θεού.


Ένα πράγμα που μπορεί να βοηθήσει τόν καταθλιπτικό είναι και η εργασία, το ενδιαφέρον για τη ζωή.

Ο κήπος, τα φυτά, τα λουλούδια, τα δέντρα, η εξοχή, ο περίπατος στην ύπαιθρο, η πορεία, όλ’ αυτά,

βγάζουν τον άνθρωπο απ’ την αδράνεια καί του δημιουργούν άλλα ενδιαφέροντα.

Επιδρούν σαν φάρμακα.

Η ασχολία με την τέχνη, τη μουσική κ.λπ. κάνουν πολύ καλό.


Σ’ εκείνο, όμως, που δίνω τή μεγαλύτερη σημασία είναι το ενδιαφέρον για την Εκκλησία,

για τη μελέτη της Αγίας Γραφής, για τις ακολουθίες.

Μελετώντας τα λόγια του Θεού, θεραπεύεται κανείς χωρίς να το καταλάβει.

Να σας διηγηθώ για μια κοπέλα, που ήλθε σ’ εμένανε τον ταπεινό.

Έπασχε από φοβερή κατάθλιψη.


Δεν κατάφερε κάτι με τα φάρμακα. Παράτησε τα πάντα, τη δουλειά της, το σπίτι της, τις απασχολήσεις της.

Κι εγώ της είπα αυτά που ξέρω.

Της είπα για την αγάπη του Χριστού, που αιχμαλωτίζει την ψυχή,

διότι η χάρις του Θεού γεμίζει την ψυχή και την αλλάζει.

Της εξήγησα ότι είναι δαιμονική αυτή η δύναμη πού καταλαμβάνει την ψυχή

και μεταβάλλει την ψυχική δύναμη σε κατάθλιψη, τη ρίχνει κάτω, τη βασανίζει και την αχρηστεύει.

Την συμβούλευσα ν’ ασχολείται με διάφορες απασχολήσεις, όπως, για παράδειγμα, με τη μουσική που

της άρεσε πρώτα κ.λπ.


Τόνισα, όμως, περισσότερο τη στροφή και την αγάπη της πρός τον Χριστό.

Της είπα ακόμη ότι μέσα στήν Εκκλησία μας υπάρχει θεραπεία

με την αγάπη προς τον Θεό και την προσευχή, αλλά που θα γίνεται με λαχτάρα.

Αυτό είναι το μυστικό της θεραπείας. Αυτά δέχεται η Εκκλησία μας.



ahdoni

[XAPA]

Μια ωφέλιμη διδασκαλία (Όσιος Εφραίμ ο Σύρος)



Ο ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ο Σύρος, ο περίφημος διδάσκαλος του ασκητισμού, αποφάσισε κάποτε

ν’ αφήση για λίγο την πολυπόθητη ησυχία του στην έρημο και να κατέβη στην πόλη.

Είχε επιθυμία να προσκυνήση τα άγια λείψανα, που βρίσκονταν τότε στην ΄Εδεσσα,

αλλά και να συναντηθή με εκκλησιαστικούς άνδρες, για να συζητήση μαζί τους δογματικές αλήθειες.

Ζούσε σε μια εποχή, που η ορθή πίστη χτυπιόταν απ’ όλες τις μεριές από φοβερές αιρέσεις.


- Κύριε, προσευχήθηκε προτού ξεκινήσει, στείλε μου μπροστά μου,

καθώς θα περνώ την πύλη της πόλεως, έναν άνθρωπο που να με διδάξη.

Μα τη στιγμή που έμπαινε στην πολυάνθρωπη Έδεσσα, ο πρώτος άνθρωπος που βρέθηκε στο δρόμο του,

ήταν μια κοινή γυναίκα, που στάθηκε και τον κύτταζε αδιάντροπα.

Ο Όσιος παραπονέθηκε στον Κύριο, που παραχώρησε να βρη το αντίθετο απ’ ότι είχε ζητήσει.

’Υστερα γύρισε αυστηρό το βλέμμα του στη γυναίκα και της είπε απότομα, για να της προκαλέση κάποια συστολή:

- Απορώ πώς δεν κοκκινίζεις από ντροπή που τολμάς να με κυττάζης με τόση επιμονή.

- Εγώ του αποκρίθηκε εκείνη μ’ ετοιμότητα, κάνω αυτό που μου ταιριάζει.

Από την πλευρά σου πλάστηκα, εσένα πρέπει να κυττάζω.

Του λόγου σου όμως, που πλάστηκες από το χώμα,

καλά θα κάνης να έχης διαρκώς το βλέμμα σου ριγμένο σ’ αυτό.

Παίρνοντας τόσο σωστή απάντηση ο μέγας Όσιος, ευχαρίστησε μ’ ευγνωμοσύνη τον Θεό.

Πιο ωφέλιμη διδασκαλία απ’ αυτή δεν του χρειαζόταν πλέον.



proskynitis

[XAPA]

"Εάν θέλης να βοηθήσης την Εκκλησία, είναι καλύτερα να κοιτάξης να διορθώσης τον εαυτό σου"



Εάν θέλης να βοηθήσης την Εκκλησία, είναι καλύτερα να κοιτάξης να διόρθωσης τον εαυτό σου,

παρά να κοιτάς να διόρθωσης τους άλλους.

Αν διόρθωσης τον εαυτό σου, αμέσως διορθώνεται ένα κομματάκι της Εκκλησίας.

Εάν φυσικά αυτό το έκαναν όλοι, η Εκκλησία θα ήταν διορθωμένη.

Αλλά σήμερα οι άνθρωποι ασχολούνται με όλα τα άλλα θέματα εκτός από τον εαυτό τους.


Γιατί το να ασχολήσαι με τον εαυτό σου έχει κόπο,

ενώ το να ασχολήσαι με τους άλλους είναι εύκολο.

Εάν ασχοληθούμε με την διόρθωση του εαυτού μας

και στραφούμε πιο πολύ στην «εσωτερική» δράση παρά στην εξωτερική,

δίνοντας τα πρωτεία στην θεία βοήθεια,

θα βοηθήσουμε τους άλλους περισσότερο και θετικώτερα.

Επιπλέον θα έχουμε και την εσωτερική μας γαλήνη,

η οποία θα βοηθάη αθόρυβα τις ψυχές που θα συναντάμε,

γιατί η εσωτερική. πνευματική κατάσταση προδίδει την αρετή της ψυχής και αλλοιώνει ψυχές.


Όταν επιδίδεται κανείς στην εξωτερική δράση,

πριν φθάση στην λαμπικαρισμένη εσωτερική πνευματική κατάσταση,

μπορεί να κάνη κάποιον πνευματικό αγώνα, αλλά έχει στενοχώρια, άγχος,

έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό, και συχνά χάνει την ηρεμία του.

Εάν δεν κάνη καλό τον εαυτό του, δεν μπορεί να πη ότι το ενδιαφέρον του για το κοινό καλό είναι καθαρό.

Όταν ελευθερωθή από τον παλαιό του άνθρωπο και από καθετί κοσμικό,

έχει πλέον την θεία Χάρη, οπότε και ο ίδιος αναπαύεται,

αλλά και κάθε είδους άνθρωπο αναπαύει.

Αν όμως δεν έχη Χάρη Θεού,

δεν μπορεί ούτε στον εαυτό του να επιβληθή ούτε τους άλλους να βοηθήση, για να φέρη θείο αποτέλεσμα.

Πρέπει να βουτηχθή στην Χάρη και ύστερα να χρησιμοποιηθούν οι αγιασμένες πλέον δυνάμεις του

για την σωτηρία των άλλων.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002

[XAPA]

Πάει ἕνας τυφλὸς νὰ ἐξομολογηθεῖ σὲ ἕναν γέροντα.......



– Γέροντα ἔχω πρόβλημα, πουλάω μικροπράγματα ἔξω στὸ δρόμο γιὰ νὰ ζήσω,

ἀλλὰ συνέχεια μιὰ παρέα μικρῶν παιδιῶν μοῦ τὰ κλέβουν καὶ μὲ χτυπᾶνε στὸ κεφάλι καὶ γελᾶνε μαζί μου!

– Εἶμαι πολὺ ἁμαρτωλὸς γέροντα γιὰ αὐτὸ συμβαίνει αὐτό!

Θυμωμένος ὁ Γέροντας ἀπαντάει:

– Τὰ παλιόπαιδα, σὰ δὲ ντρέπονται.

Πλέον δὲν σέβεται κανεὶς τίποτα σὲ αὐτὴ τὴν ἐποχή. Νὰ φωνάξουμε τὴν ἀστυνομία.

Καὶ τοῦ ἀπαντάει ὁ Τυφλός:

– Τί λὲς γέροντα; Δὲν μὲ νοιάζει γιὰ τὰ πράγματα ποὺ μὲ κλέβουν,

οὔτε γιὰ τὸ ὅτι μὲ κοροϊδεύουν καὶ μὲ χτυπᾶνε·

μὲ ἐνοχλεῖ ποὺ αὐτὰ τὰ κακόμοιρα παιδάκια γεμίζουν ἁμαρτίες

καὶ μαυρίλα στὴν ψυχούλα τους ἐξαιτίας μου.. ποὺ εἶμαι τυφλός.

Ἐγὼ εὐθύνομαι γιὰ τὶς πράξεις τους καὶ εὔχομαι στὸν Κύριο

να μη τους τα καταλογίσει αὐτὰ σαν ἁμαρτία· και ἀρχίζει να κλαίει!

Ὁ γέροντας μένει ἄφωνος.

Σκέφτεται πὼς ἀπέναντί του ἔχει ἕνα Ἅγιο καὶ πὼς αὐτὸς σκέφτηκε σὰν κοσμικὸς καὶ ὄχι σὰν πνευματικός·

καὶ ἄρχισε νὰ κλαίει ὁ γέροντας πιὸ δυνατὰ ἀπὸ τὸν τυφλὸ καὶ τοῦ φώναζε.

– Ἅγιε τοῦ Θεοῦ νὰ προσεύχεσαι ἐσὺ γιὰ μένα.

Ἐκείνη τὴν ὥρα γέμισε εὐωδία ὅλο τὸ μοναστήρι ποὺ τὴν εὐωδία (παρουσία δηλαδὴ τῆς Θείας Χάρης)

τὴν αἰσθάνθηκαν ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι καὶ διήρκησε τρεῖς μέρες ἀσταμάτητα!



π. Ευθύμιος Μερτζάνης

simeiakairwn

[XAPA]

Εάν δυσκολευτείς από τον δαιμονικό πόλεμο, εφάρμοσε έναν άλλον τρόπο προσευχής ανώτερο από το " ελέησόν με"


Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα


Ένας ασκητής που πολεμούνταν σφοδρά από τα δαιμόνια της πορνείας και της εσωτερικής κατακρίσεως,

έλεγε το "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με" χιλιάδες φορές καθημερινώς.

Παρόλο αυτά όμως, ο εχθρός διάβολος δεν υποχωρούσε ούτε πόντο!

Μια μέρα τον φώτισε το Άγιο Πνεύμα και θυμήθηκε τα λόγια ενός συνασκητού του, που του είχε πει:

- Εάν δυσκολευτείς από τον δαιμονικό πόλεμο, εφάρμοσε έναν άλλον τρόπο προσευχής ανώτερο από το " ελέησόν με".

Δοξολόγησε τον Χριστό και λέγε: "Κύριε Ιησού Χριστέ δόξα σοι!"...

Πράγματι το εφάρμοσε και ακούγοντας ο διάβολος το: " Κύριε Ιησού Χριστέ δόξα σοι" έγινε άφαντος!

Ο διάβολος την δέηση και την αίτηση, μπορεί να την υπομένει, μολονότι κατακαίγεται.

Την δοξολογία όμως και την ευχαριστία, που είναι η κόλασή του, δεν μπορεί να την υπομένει

και αναγκάζεται να υποχωρήσει, έστω και ας είναι ο πιο αμαρτωλός όλων,

εκείνος που δοξολογεί και ευχαριστεί τον Κύριο...



Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα

apantaortodoxias

[XAPA]

«Νά κοιτάξουμε νά διορθωθοῦμε, γιά νά δικαιοῦμαστε τήν θεία βοήθεια»


ἂγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης


Σήμερα εἶναι καιρὸς νὰ ἑτοιμασθοῦν οἱ ψυχές, γιατί, ἂν συμβῆ κάτι, δὲν ξέρω τί θὰ γίνη.

Εἴθε νὰ μὴν ἐπιτρέψη ὁ Θεὸς νὰ ἔρθουν δύσκολες μέρες, ἀλλὰ ἂν ἔρθουν, μὲ ἕναν μικρὸ «σεισμό»,

μὲ ἕνα «τράνταγμα», θὰ σωριάσουν ὁλόκληρες πόλεις καί οἰκογένειες,

γιατί ὁ καθένας θὰ πάη νὰ σώση τὸν ἑαυτό του καὶ θὰ τραβήξη τὴν πορεία του.

Χρειάζεται πολλὴ προσοχή, γιὰ νὰ μὴ μᾶς ἐγκατάλειψη ὁ Θεός.

Οι ψυχὲς νὰ ἔχουν πνευματικό. Θά γίνη μεγάλο «τράνταγμα». Τόσα σᾶς λέω, τόσο σκληρὰ ἔχω μιλήσει!...

Ἐμένα ἂν κάτι μοῦ ἔλεγαν, θὰ προβληματιζόμουν.

Θὰ σκεφτόμουν γιατί μου τὸ εἶπαν, τί ἤθελαν. Γιὰ νὰ μὴν πῶ βράδυα, ἕνα βράδυ δὲν θὰ κοιμόμουν.

Άν δὲν ἔβλεπα τὰ δύσκολα χρόνια πού ἔρχονται, δὲν θὰ ἀνησυχοῦσα τόσο.

Αλλά αὐτὸ που βλέπω εἶναι ὅτι ἀργότερα θὰ δυσκολευθῆτε πολύ. Δὲν μὲ καταλαβαίνετε. Τότε θὰ μὲ καταλάβετε.


- Ἂν βρεθῆ, Γέροντα, μόνος του κανείς σέ δύσκολα χρόνια, τί θά κάνη;...

- Ἄρχισε τώρα νὰ κάνης πρῶτα ὑπακοή, νὰ ἀπόκτησης διάκριση, καὶ τότε θὰ δοῦμε.

Γι' αὐτὸ εἴπαμε νὰ κόψουμε τὰ κουσούρια πρῶτα.

Άν ἔχη κανεὶς κουσούρια, δὲν θὰ τὰ βγάλη πέρα.

Ἂν τώρα γκρινιάζη γιὰ ὅλα καὶ νομίζη ὅτι αὐτὸς εἶναι λεβεντόπαιδο καὶ ὅλοι οι ἄλλοι εἶναι χάλια, τότε...;

Κοιτάξτε νὰ διορθωθῆτε, γιὰ νὰ δικαιοῦσθε τὴν θεία βοήθεια.

Νὰ στηριχθῆτε ἀκόμη περισσότερο στὸν Θεό. Θὰ ἔρθουν δύσκολα χρόνια...

Όταν ἐσεῖς θὰ εἶστε ὥριμοι πνευματικά, ξέρετε τί θὰ εἶστε; Όχυρό.

Ὄχι μόνο γιὰ ἐσάς, ἀλλὰ θὰ μπορῆτε νὰ βοηθᾶτε καὶ τούς ἄλλους.

Γιατί, διαφορετικά, θὰ ἔχετε καὶ ἐσεῖς ἀνάγκη ἀπὸ ἀνθρώπινη βοήθεια καὶ προστασία.

Σήμερα οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ ζοῦν πνευματικά, γιὰ νὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ξεπεράσουν μιὰ δυσκολία.

Νὰ ἑτοιμασθοῦν, γιὰ νὰ μὴν τούς στενοχωρήση ἢ στέρηση, γιατί μετὰ μπορεῖ νὰ φθάσουν στὴν ἄρνηση.


- Γέροντα, νιώθω ἀγωνία, φόβο, γιὰ ὅ,τι μᾶς περιμένει...

- Αὐτὸς ὁ φόβος μᾶς βοηθάει νὰ γαντζωθοῦμε στὸν Χριστό.

Ὄχι ὅτι πρέπει νὰ χαίρεται κανεὶς γι' αὐτὴν τὴν κατάσταση ποῦ ζοῦμε,

ἄλλα νὰ χαίρεται, γιατί θὰ ἀγωνισθῆ γιὰ τὸν Χριστό.

Θὰ δώσουμε ἐξετάσεις γιὰ τὸν Χριστό. Τώρα ὁ ἀγώνας θὰ εἶναι πνευματικός.

Θὰ παλέψουμε μὲ τὸν ἴδιο τὸν διάβολο.

Ὁ διάβολος ὅμως δὲν ἔχει καμμιὰ ἐξουσία, ἂν δὲν του δώσουμε ἐμεῖς ἐξουσία.

Ἂρα τί νὰ φοβηθοῦμε; Νά μὴν ὑπάρχη φόβος. Νὰ χαιρώμαστε πού ἢ μάχη εἶναι πνευματική.

Ἐὰν ζῆτε μοναχικά, πατερικά, καὶ προσέχετε, θὰ δικαιοῦσθε τὴν θεία ἐπέμβαση σὲ κάθε ἐπίθεση τοῦ ἐχθροῦ.

Νά γίνετε ἄνθρωποι προσευχῆς, ταπεινοί, ποῦ ἔχουν πόνο καὶ ἀγάπη.

Τότε θά εἶστε κεφάλαια πνευματικά, μέ «βάσεις» πνευματικές.

Νά γίνετε ψυχὲς, πού σκέφτωνται τὸν πόνο τῶν ἄλλων καὶ προσεύχωνται,

καί τότε θά εἶστε πνευματικὸ ὀχυρό. Θα καθηλώνετε τὰ πάντα...





«Νά κοιτάξουμε νὰ διορθωθοῦμε, γιὰ νὰ δικαιοῦμαστε τὴν θεία βοήθεια».

ἂγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης


Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὶς σελίδες 332 -336 τοῦ βιβλίου:
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β΄ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

logosfotos