Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΤΑΡΑΧΗΣ ΠΩΣ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΩ ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ....



"Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει εδώ ;

"ρώτησε ο σοφός ερημίτης τον οδοιπόρο που ζητούσε απεγνωσμένα να τον συναντήσει.

"Εγώ θέλω γαλήνη" απάντησε μελαγχολικά εκείνος.

Ο ερημίτης πήρε ένα ξύλο κι έγραψε στο χώμα :

Εγώ θέλω γαλήνη...

"Κοίταξε τώρα πόσο απλό είναι", είπε στον οδοιπόρο και διέγραψε με μια κίνηση το «Εγώ».

"Σβήνεις πρώτα το "εγώ".

Είναι αδύνατον να βρει γαλήνη αυτός που έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό του

και νομίζει πως μπορεί να την βρει μόνος του, μακριά από τον Θεό.

Το εγώ πάντα θα νιώθει ότι απειλείται από όλους γύρω του κι έτσι πάντα θα φοβάται.

Θα μετατρέπεται σε εγωισμό για να επικρατεί, και θα διώχνει τον Θεό και την γαλήνη Του."


Με μια δεύτερη κίνηση διέγραψε το «θέλω»."Πρέπει να σβήσεις τη λέξη "θέλω".

Το θέλω δηλώνει επιθυμία, ανάγκη και προσκόλληση.

Όταν τρέχεις πίσω από τις μάταιες επιθυμίες σου, ποτέ δεν θα βρεις χρόνο να γαληνέψεις και να γίνεις ευτυχισμένος.

Είναι η γνωστή «επίδραση του κουνουπιού».

Αν σε ένα δωμάτιο υπάρχουν δέκα κουνούπια κι εσύ σκοτώσεις τα εννιά,

το δέκατο κουνούπι δεν θα σε αφήσει να κοιμηθείς.

Έτσι είναι και οι επιθυμίες.

Όσες και να ικανοποιήσεις πάντα θα υπάρχει κάποια που δε θα σε αφήνει να κοιμηθείς."

Ο οδοιπόρος τότε κοιταξε τις διαγραμμένες λέξεις στο χώμα και λένε πως τότε βίωσε την πρώτη του αφύπνιση.

Είχαν σβηστεί το «Εγώ» και το «θέλω» και είχε μείνει η ... Γαλήνη...


agioritikovima

[XAPA]

Είναι πανεύκολο να πάει κανείς στον Παράδεισο…



Πόσο δύσκολο είναι να πάει κάποιος στον Παράδεισο;

– Καθόλου! Το πιο εύκολο πράγμα είναι.

Αντιθέτως, το να πας στην Κόλαση θέλει πολύ έξοδα και προσπάθεια.

Πρέπει να αφιερώσεις κόπους, ξενύχτια, ταλαιπωρίες,

λεφτά για αμαρτίες, να ξαγρυπνάς σε άσωτείες

και από πάνω να υποφέρεις μία ζωή από απελπισία,

φόβο, ενοχές και άγχος, πού θα σε γεμίζει ή αμαρτία.


Ενώ για να πας στον Παράδεισο απλώς μία εξομολόγηση

να κάνεις, ένα «ήμαρτον» να πεις κάτω από το πετραχήλι,

του ιερέως, βγάζεις αμέσως και δωρεάν εισιτήριο

πρώτη θέση για την ουράνια βασιλεία.

Δεν βλέπεις και τον ληστή επί του σταυρού;

Ένα «Μνήσθητι μου» είπε

και έγινε ο πρώτος οικιστής του Παραδείσου.



«Αγιορείτικες κουβέντες» το νέο βιβλίο του π. Διονύσιου Ταμπάκη

πηγή: agiosgeorgiosavras

[XAPA]

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης:

Να μάθετε τα παιδιά σας να ζητούν τη βοήθεια του Θεού


Το φάρμακο και το μεγάλο μυστικό για την πρόοδο των παιδιών είναι η ταπείνωση.



Η εμπιστοσύνη στον Θεό δίδει απόλυτη ασφάλεια.

Ο Θεός είναι το παν.

Δεν μπορεί κανείς να πει ότι εγώ είμαι το παν.

Αυτό ενισχύει τον εγωισμό.

Ο Θεός θέλει να οδηγούμε τα παιδιά στην ταπείνωση.

Τίποτα δεν θα κάνουμε κι εμείς και τα παιδιά χωρίς την ταπείνωση.

Θέλει προσοχή, όταν ενθαρρύνετε τα παιδιά.

Στο παιδί δεν πρέπει να λέτε:

Εσύ θα τα καταφέρεις, εσύ είσαι σπουδαίος, είσαι νέος, είσαι ανδρείος είσαι τέλειος!…

Δεν το ωφελείτε έτσι το παιδί.

Μπορείτε, όμως, να του πείτε να κάνει προσευχή.

Να του πείτε:

Παιδί μου, τα χαρίσματα που έχεις, ο Θεός σου τα έδωσε.

Προσευχήσου να σου δώσει ο Θεός δυνάμεις

Για να τα καλλιεργήσεις και να πετύχεις.

Να σου δώσει ο Θεός την Χάρη Του.

Τούτο δω είναι το τέλειο.


Σ’ όλα τα θέματα να μάθουν τα παιδιά να ζητάνε τη βοήθεια του Θεού.

Στα παιδιά ο έπαινος κάνει κακό.

Τι λέει ο λόγος του Θεού;

Λαός μου, οι μακαρίζοντες υμάς πλανώσιν υμάς και την τρίβον των ποδών υμών ταράσσουσιν.

Όποιος μας επαινεί, μας πλανάει και μας χαλάει τους δρόμους της ζωής μας.

Πόσο σοφά είναι τα λόγια του Θεού!

Ο έπαινος δεν προετοιμάζει τα παιδιά για καμιά δυσκολία στη ζωή και βγαίνουν απροσάρμοστα

και τα χάνουν και τελικά αποτυγχάνουν.


Τώρα ο κόσμος χάλασε.

Στο μικρό παιδάκι λένε όλο επαινετικά λόγια.

Μην το μαλώσουμε, μην του εναντιωθούμε, μην το πιέσουμε το παιδί.

Μαθαίνει, όμως έτσι και δεν μπορεί ν’ αντιδράσει σωστά και στην πιο μικρή δυσκολία.

Μόλις κάποιος του εναντιωθεί, τσακίζεται, δεν έχει σθένος.

Οι γονείς ευθύνονται πρώτοι για την αποτυχία των παιδιών στη ζωή

Και οι δάσκαλοι και καθηγητές μετά.

Τα επαινούν διαρκώς.

Τους λένε εγωιστικά λόγια.

Δεν τα φέρνουν στο Πνεύμα του Θεού, τ’ αποξενώνουν απ’ την Εκκλησία.


Όταν μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά και πάνε στο σχολείο

μ’ αυτό τον εγωισμό, φεύγουν απ’ τη θρησκεία και την περιφρονούν.

Χάνουν το σεβασμό προς τον Θεό, προς τους γονείς, προς όλους.

Γίνονται ατίθασα και σκληρά και άπονα

Χωρίς να σέβονται ούτε τη θρησκεία ούτε τον Θεό.

Βγάλαμε στη ζωή εγωιστές και όχι Χριστιανούς.



Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

vimaorthodoxias

[XAPA]

Ο Γέροντας Ιωάννης Καλαΐδης των Σερρών και μία πρώην αιρετική γυναίκα


Ἀναφέρει ἡ Ζαχαρούλα Σινάνη ἀπ᾽ τίς Σέρρες ἕνα περιστατικό ἀπ᾽ τή ζωή του π. Ἰωάννη Καλαΐδη (+2009)

τοῦ αγιασμένου Γέροντα τῆς Φιλύρας (Νεοχωρίου) Σιντικής τῶν Σερρῶν:


«Κάποτε τοῦ πῆγα μία κοπέλλα πού ήθελε νά πάρη τήν εὐχή του.

Δοκιμαζόταν πολύ ἡ συγκεκριμένη.

Εἶχε μπλέξει μέ κάποια αἵρεσι, ὄχι ἀπό κακή πρόθεσι, ἀλλά ἀπό λανθασμένο τρόπο ἀναζητήσεως τοῦ Χριστοῦ.

Ὄταν ἀντιλήφθηκε ὅτι εἶναι σέ λάθος δρόμο, μετανόησε πραγματικά, ἐξομολογήθηκε, ζοῦσε κατά Θεό,

ἀλλά δοκιμαζόταν πολύ ἀπό σοβαρή “ἀσθένεια γιά κάθαρσι”, ὅπως ἔλεγε ἡ ἴδια.

Τήν γνώρισα μέσῳ κάποιου κοινοῦ γνωστοῦ καί τήν πῆγα στόν παπα-Γιάννη.

Τή δέχθηκε μέ πολλή ἀγάπη, τή συμβούλεψε, τήν παρηγόρησε καί τῆς εἶπε πώς,

γιά νά ἀνακουφισθοῦν οἱ ἀνυπόφοροι πόνοι πού εἶχε,

επρεπε νά σταυρωθῆ μέ ἅγιο μύρο τῆς Παναγίας Μαλεβῆς.

Μόλις τό ἄκουσα, εἶπα:

—Παππούλη μου, πού νά τό βροῦμε τό λαδάκι τῆς Μαλεβῆς τώρα;

Τῆς ἔδωσα μύρο ἀπ᾽ τό λαδάκι τῆς Παναγίας τῆς Ἄνδρου.

—Ὄχι, ἐπέμενε ὁ παπα-Γιάννης.

Μοῦ ἔκανε ἐντύπωση αὐτό.


Ὅταν φεύγαμε, μοῦ εἶπε αὐτή ἡ πονεμένη ψυχούλα:

—Ζαχαρούλα, σέ ἅγιο ἄνθρωπο μέ ἔφερες.

—Γιατί, καλή μου; τή ρώτησα.

—Γιατί αὐτό πού εἶπε γιά τό μύρο τῆς Μαλεβῆς ἔχει νόημα.

Κάποια φορά πού πῆγα στή Παναγία Μαλεβή, μάλωσα μέ τίς μοναχές, τίς πρόσβαλλα λόγῳ τοῦ μύρου.

Τό εἶδε αὐτό ὁ ὅσιος Γέροντας, καί γιά νά τό ἐξομολογηθῶ καί νά πάω νά ζητήσω συγγνώμη ἀπ᾽ τίς μοναχές,

μοῦ εἶπε ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νά σταυρωθῶ μέ τό μύρο.

Ἔμεινα ἔμβροντητη.

Δέν μποροῦσε νά κρυφθῆ κανείς ἀπ᾽ τόν ἅγιο.

Ὅπως προεῖπα, εἶχε τό χάρισμα νά βλέπη τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων».



Abel-Tasos Gkiouzelis

ixthis3

[XAPA]

Μή διώχνετε τό Θεό ἀπό τά παιδιά σας...


Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς


Τά παιδιά καί οἱ ἅγιοι ἀφοσιώνονται σέ Σένα Κύριε. Οἱ ἄλλοι ἐπαναστατοῦν ἐναντίον Σου.

Τά παιδιά καί οἱ ἅγιοι εἶναι ἡ διαχωριστική γραμμή ἀνάμεσα στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν

(ἡ φωτεινή ὕπαρξη) καί στό σκόταδι τῆς ἀνυπαρξίας (Ματθ. 18. 2-5).

Οἱ φύλακες τῶν παιδιῶν ὀνομάζουν τούς ἑαυτούς των, γονεῖς,

καί ἐγκαταλείπουν τά παιδιά Σου στό χάος.


Οἱ φύλακες παρουσιάζονται ὡς γονεῖς καί γι᾽ αὐτό καθοδηγοῦν τά παιδιά Σου

σάν νά εἶναι προσωπική τους ἰδιοκτησία.

Ἀκριβῶς γι᾽ αὐτό παρεκτρέπονται καί διασποῦν τό ρόλο τους.

Τά παιδιά πού ἐσεῖς οἱ φύλακες ἔχετε ἀπαγάγει ἀνήκουν σέ κάποιον ἄλλον

καί σεῖς εὐθύνεστε γιά κλοπή καί ληστεία.


Δέν σᾶς ἀνήκει οὔτε ἡ δική σας ζωή, οὔτε ἡ ζωή τῶν παδιῶν σας

γιά τήν ὁποία ἐσεῖς ἔχετε μόνο τό ρόλο τοῦ ἀγωγοῦ.

Ὅλα ἀνήκουν σέ κάποιον ἄλλον, ἐκτός ἀπό τήν ἐσωτερική κακία σας

καί τήν ἀδυναμία πού εἶναι μόνο δική σας.


Γιά ὅτι ἄλλο κατέχετε θά θεωρηθεῖτε ὑπεύθυνοι κλοπῆς.

Δηλαδή εὐθύνεστε γιά ληστεία γιατί οἰκειοποιηθήκατε αὐτά πού στήν οὐσία

δέν εἶναι δικά σας ἀλλά ἀνήκουν σέ κάποιον ἄλλον.

Θά εὐθύνεστε γιά ληστεία ἐπειδή ἔχετε ἀκρωτηριάσει ἐκεῖνα πού ἀνήκουν σέ ἄλλον.


Πάνω στή γῆ, ὑπάρχουν μόνο φύλακες, ὄχι δημιουργοί.

Φύλακες τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ, καί αὐτό εἶναι μέγιστη τιμή.





Ὁ Θεός σᾶς ἔχει ἐμπιστευτεῖ τήν προστασία, τήν κηδεμονία τοῦ πολυτιμότερου θησαυροῦ Του.

Καί αὐτό εἶναι ἀνυπολόγιστη τιμή.

Ἐκεῖνος πού δέν ἔχει γεννηθεῖ καί ἑπομένως δέν τοῦ ἔχουν ἐμπιστευθεῖ τήν προστασία κανενός

θά εἶναι ποιό εὐλογημένος ἀπό σένα, ἄν ἡ κηδεμονία πού ἀσκεῖς εἶναι βδελυγμία

καί ἀπονέκρωση τῶν ψυχῶν (Ματθ. 18. 6).


Γιατί ἄλλο νά χαίρεστε πού ἔχετε παιδιά παρά μόνο γιά νά ἀγρυπνεῖτε γι᾽ αὐτά

καί νά τά φυλάγετε σάν νά εἶναι ἄγγελοι, ἀπό τόν οὐρανό;

Γιατί νά λυπᾶστε γι᾽ αὐτά ὅταν φεύγουν νωρίς καί πετοῦν μέ τούς ἀγγέλους στόν παράδεισο;

Ἀπολαμβάνετε ἤ στεναχωρεῖστε γιά κάτι πού ἀνήκει σέ ἄλλον.

Μή φροντίζετε μόνο νά διατηρεῖτε τό σῶμα τῶν παιδιῶν σας ἀσφαλές

γιατί ἀκόμα καί οἱ ἀλεποῦδες τό ἴδιο κάνουν γιά τά μικρά τους.


Ἀλλά βασικά ἐνδιαφερθεῖτε γιά τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ στή ζωή τῶν παιδιῶν σας.

Ἐάν ἐσεῖς ἐνδιαφέρεστε γιά τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ,

Ἐκεῖνος θά φρόντισει γιά ὅλα τά ὑπόλοιπα.

Καί ὅ,τι ἐσεῖς συσσωρεύετε μέ πόνο καί κόπο γιά τά παιδιά σας

Ἐκεῖνος τούς τά παρέχει ἄνετα καί ταχύτητα. (Ματθ 6: 33).

Μή διώχνετε τό Θεό ἀπό τά παιδιά σας, γιατί θά τούς στερήσετε τήν εἰρήνη,

τήν εὐτυχία, τήν ὑγεία καί τήν εὐημερία τους.




Σέ ἀνθρώπους πού ἔχουν ἐγκαταλείψει τό Θεό, καί ὁλόκληρο τόν κόσμο νά τούς ἀφήσετε,

εἶναι σάν νά τόν ἀφήνετε σέ πεινασμένους πού θά τόν καταβροχθίσουν ὁλόκληρο

καί ἀκόμη θά πεινοῦν καί θά πεθάνουν ἀπό τήν πεῖνα.

Πολλές φορές κάνετε τό πᾶν γιά νά ἐξασφαλίσετε ἕνα κομμάτι ψωμί γιά τά παιδιά σας

ἀλλά ἀδιαφορεῖτε τελείως ἔστω καί γιά τήν παραμικρή ποσότητα τροφῆς τῆς ψυχῆς καί τῆς συνειδήσεώς τους.


Μόνο μ᾽ αὐτή τήν τροφή ἐξασφαλίζετε ἀπόλυτα τό μέλλον τῶν παιδιῶν σας καί ἐσεῖς ἐλκύετε τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Βασιλιάς Θεός ἐμπιστεύετε τά παιδιά Του στήν κηδεμονία σας.

Θά ἀνταμείψει δέ βασιλικά ἐκείνους πού ἀληθινά προστατεύουν τήν «πριγκιπική γενιά»

καί δέν σβύνουν μέ τόν τρόπο τους τό Ὄνομα τοῦ Πατέρα ἀπό τή μνήμη τῶν παιδιῶν Του.


Μέσω τῶν παιδιῶν Του ὁ Βασιλιάς παρακολουθεῖ ἐσᾶς πού τά φροντίζετε καί περιμένει τήν ἀνταπόκρισή σας.

Ἄν ἡ ἀπάντησή σας εἶναι «νεκρή» αὐτό θά σημαίνει ὅτι φροντίζετε....πτώματα!.

Τά παιδιά – πολύτιμες ὕπαρξεις γιά τό Θεό – μαζί μέ τούς ἁγίους

εἶναι στραμένα ἀπόλυτα καί εἰλικρινά πρός τό Θεό...

Τά παιδιά καί οἱ ἅγιοι θά κρίνουν τόν κόσμο.

Ἐμεῖς οἱ ἄλλοι εἴμαστε ἐπαναστάτες....


Πρόσεχε, ψυχή μου,

πρόσεχε καί μήν κάνεις λάθη.



hellas-orthodoxy.

[XAPA]

Γίνε ιεραπόστολος για αγρίους στην Αθήνα


Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου



Πρέπει να χαίρεσαι που ο Θεός σ’ έριξε σε δύσκολο περιβάλλον.

Γιατί εκεί έχεις την δυνατότητα ν’ αγωνισθείς και να κερδίσεις πολλά.

Και να ξέρεις πως κανένα περιβάλλον δεν είναι τέλειο.

Πρέπει να αισθάνεσαι τους άλλους, οποιοιδήποτε κι αν είναι αυτοί, μέλη του σώματός σου.

Άμα σε πονάει το χέρι σου το κόβεις;

Άμα σε πονάει το πόδι σου το κατηγορείς;

Έτσι λοιπόν, αν σε ενοχλεί ο αδελφός σου ή η αδελφή σου, να λες με το μυαλό σου:

Άχ, το πόδι μου είναι λίγο κουτσό και πρέπει να προσέχω.

Άχ, με πονάει το χέρι μου (που είναι η άλλη αδελφή), και πρέπει να δείξω όλη μου την αγάπη και

να την περιποιηθώ με αγάπη.

Τότε δεν θα έχεις καμία στενοχώρια και θα είσαι ένας αθόρυβος ιεραπόστολος μέσα σ’ αυτό το δύσκολο περιβάλλον

με τους πολλούς δύσκολους χαρακτήρες.

Γίνε ιεραπόστολος για αγρίους.

Θέλεις να μοιάσεις σ’ εκείνους τους ιεραποστόλους, που πηγαίνουν στους αγρίους και να έχεις τον ίδιο μισθό;

Κάνε αυτό που σου λέω.

Προσπάθησε ν’ αλλάξεις το πνευματικό περιβάλλον που ζεις, χωρίς λόγια.

Να τι θα κάνεις: Θα είσαι ολιγομίλητη, αλλά θα απαντάς με χαρούμενο πρόσωπο.

Θα προσεύχεσαι για όλους.

Θα προάγεσαι στην αρετή και θα δείχνεις την αγάπη σου. τότε οι άλλοι θα πούν:

Για κοίτα πόσο αδικήσαμε αυτή την κοπέλα!

Αυτή είναι θησαυρός και δεν το είχαμε καταλάβει.

Το κακό θα μετατραπεί σε καλό και θα θέλουν όλοι να σου μοιάσουν.

Και στο χειρότερο περιβάλλον μπορούμε να αγιάσουμε.


Πηγή: «Μαθητεία στον Γέροντα Πορφύριο», Πορφυρίας Μοναχής, εκδ. Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι 2012 (σελ.114-115)

themata-orthodoxias.blogspot.gr

[XAPA]

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης:

«Να έχετε ιερέα να σας διαβάζει για τη βασκανία. Εάν δεν έχετε ιερέα, αγιασμό να έχετε, παιδιά μου»


Από το νέο βιβλίο της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ: «Ένας σύγχρονος Άγιος ~ Ο Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης)»



Κάποτε, παιδιά μου, λειτουργούσα σ’ ένα χωριουδάκι εδώ κοντά. Λειτουργούσα περίπου 30 χρόνια.

Πήγαινα με το μουλάρι και λειτουργούσα τους ανθρώπους. Και μια μέρα, αφού λειτούργησα, μου λέει ένας επίτροπος:

– Έλα, παπά μου, να πιείτε έναν καφέ.

– Παιδί μου, εγώ δεν πηγαίνω σε σπίτια, του λέω.

– Αν δεν έρθετε παπά μου, μας προσβάλλετε χονδρικώς. Εμείς, πάτερ μου, σας σεβόμεθα και σας εκτιμούμε.

Λέω στον πάτερ Κύριλλο, που ήμαστε μαζί.

– Δεν πάμε, πάτερ μου, μαζί για συντροφιά;

Μόλις πήγαμε, ήταν εκεί μια γριά, που άρχισε να λέει:

«Παπάς μικρός στο μάγουλο! Τι ομορφιά αυτός ο παπάς; Τι ήταν αυτό, όπως το έλεγε τόσο όμορφα, το »ανώ σχώμεν τας καρδίας», και ήταν σαν δέυτερος Θεός, δεύτερος Χριστός».

Ξαφνικά, παιδιά μου, εκεί που ήμασταν, με κόβει ένας κρύος ιδρώτας, βασκανία ήταν. Κι εγώ, με συγχωρείτε, είπα:

– Άγιε μου, προφήτη Ηλία, τόσα χρόνια σε λειτουργώ εδώ. Τι ήταν αυτό που έπαθα τώρα;

Λέω στον πάτερ Κύριλλο:

– Πάτερ, να σηκωθούμε να φύγουμε.

– Μα, αφού φτιάχνουν καφέ, είπε ο πάτερ Κύριλλος.

– Πάτερ, του λέω εγώ θα πεθάνω αυτή την στιγμή.

Ερχόμεθα κάτω στο Μοναστήρι και μου λέει ο πάτερ Κύριλλος.

Πάτερ μου, σε βάσκανε η γριά.

– Πάτερ μου, τι να μου κάνει η γριά; Τι ομορφιές και τι κάλλη είχα εγώ;

– Πάτερ μου, με τα λόγια της. Να σου φέρω λίγο αγιασμό.

– Εγώ λειτούργησα και κοινώνησα, πάτερ μου. Θα πιάσει η βασκανία τον παπά, τον λειτουργό;

– Μετά τη Λειτουργία όμως σου είπε η γυναίκα αυτόν τον λόγο, είπε ο πάτερ Κύριλλος.

– Ε, τότε φέρε μου λιγάκι αγιασμό.

Έφερε λίγο αγιασμό, παιδιά μου, με συγχωρείτε, έκανα το σταυρό μου, ήπια και αμέσως άνοιξαν τα μάτια μου,

είχα θαμπάδα και ζαλιζόμουνα, κρύος ιδρώτας, αμέσως συνήλθα.

Γι’ αυτό, παιδιά μου, να έχετε αγιασμό στο σπίτι σας.

Είδατε, παιδιά μου, τι είπε η γριά; Η γλωσσοφαγιά είναι κακό, παιδιά μου.

Γι’ αυτό, πάντοτε να καταφεύγετε στην Εκκλησία. Προσευχή παιδιά μου, να κάνετε, προσευχές και δεήσεις.

Να σας διαβάζει ο ιερέας. Να έχετε ιερέα να σας διαβάζει για τη βασκανία. Εάν δεν έχετε ιερέα, αγιασμό να έχετε, παιδιά μου.

Και τα γητέματα και τα σαραντάσματα και τα φλυτζάνια κι αυτά, παιδιά μου, είναι όλα του διαβόλου έργα.

Να πηγαίνετε στην Εκκλησία, στους πατέρες της Εκκλησίας να πηγαίνετε.

Παιδιά μου, να προσέχουμε να μη σκανδαλίζουμε. Θα φύγουμε μια μέρα.

Όλες τις ομορφιές θα τις φάει το χώμα, όπως και τα σώματά μας.



simeiakairwn

[XAPA]

"Χριστέ μου, πού είσαι; Χριστέ μου, πού είσαι;"


Αρχιμανδρίτη Αθανάσιου Μυτιλιναίου



"Γιατί δεν επεμβαίνει ο Θεός μέσα στην Ιστορία για να αποδώσει το δίκαιον;

Πού είναι ο Θεός;

Γιατί δεν βοήθησε αυτό το αεροπλάνο που έπεσε με τους 63 ανθρώπους;

Γιατί εκείνο, γιατί εκείνο…;

Γιατί αφήνει να πεθαίνουν παιδιά και να γίνονται σκέλεθρα τα παιδιά από την πείνα;

Γιατί δεν επεμβαίνει ο Θεός;

"και λέγεται Θεοδικία, ως να καλείται σε δίκη ο Θεός,

για αυτήν την κατάσταση της Ιστορίας.

Γιατί δηλαδή ο Θεός δεν επεμβαίνει μέσα εις την Ιστορία.


Αυτό το πρόβλημα είναι ψευδοπρόβλημα, διότι αν μελετήσει κανείς καλύτερα το λόγο του Θεού,

δεν υπάρχει το θέμα της Θεοδικίας, γιατί παρέδωσε στα χέρια μας ο Θεός τη διαχείριση του εαυτού μας και

των κοινωνιών μας, και της Ιστορίας.

Ο Θεός αγαπητοί μου δεν είναι χωροφύλακας, να κάθεται απο πάνω και να λέει:

Α! Έλα εδώ, έλα εδώ... τι έκανες; τι έκανες; ΜΠΑΠ, Άρπα την!!!


Δεν είναι ο Θεός χωροφύλακας.

Θυμηθείτε κάποιες παραβολές που φεύγει, παραδίδει λέγει τα τάλαντα ας πούμε και φεύγει.

Γυρίζει..., για να λογαριαστεί. Θα έρθει ο Κύριος, αλλά τώρα σε αφήνει διαχειριστή! Διαχειριστή της Ιστορίας!!!

Μην λοιπόν φορτώνουμε στον Θεό το γιατί δεν επεμβαίνει. Ο Θεός είναι πανταχού παρών,

βλέπει τα πάντα, ξέρει τα πάντα, ξέρει και τους δικούς του.

Αλλά... αλλά δεν επεμβαίνει γιατί δεν είναι χωροφύλακας και ακόμη είναι εκείνο το φοβερό που λέει ο ψαλμωδός:

"Ινα τι ευοδούται ο ασεβής". Για πιο λόγο προκόβει ο ασεβής;


Ο ευσεβής όλο άρρωστος είναι, φτωχός είναι, τούτο, κείνο... Ενώ ο ασεβής; Προκόβει, έχει υγεία.

Ξέρετε πόσα σημεία λέγεται αυτό εις την Παλαιά Διαθήκη και ιδίως εις τους ψαλμούς;

Γιατί λοιπόν ο Θεός δεν επεμβαίνει μέσα στην Ιστορία για να αποδώσει το δίκαιον;

"Ινα τι ευοδούται ο ασεβής;" Είναι ο πειρασμός της "απουσίας" του Θεού.

Τη λέξη απουσία τη βάζω εντός εισαγωγικών.

Δεν απουσιάζει ο Θεός, έτσι εμείς το καταλαβαίνουμε ότι απουσιάζει ο Θεός.


Θα ήθελα να σας έλεγα ένα πολύ ωραίο παράδειγμα με τον Μέγα Αντώνιο:

Όταν πρωτοξεκίνησε να γίνει ασκητής είχε πάρα πολλούς πειρασμούς, φοβερούς πειρασμούς.

Ήταν 18 χρονών παιδί και πήγε σε ενα τάφο, θολωτόν εννοείται, όπως ήταν την εποχή εκείνη πολλοί

θολωτοί τάφοι, για να μείνει εκεί κάποιο καιρό.

Εκεί οι δαίμονες τον ετάραξαν. Μέχρι τον έδερναν, μέχρι τον εξεφόβιζαν με πολλούς τρόπους, με φωνές,

με τούτα, με κείνα.

Ο Άγιος Αντώνιος έμενε σταθερός. Τον τρομοκρατούσαν για να γυρίσει πίσω.

Εκεί λοιπόν στον τάφο, που ηγωνίζετο και έτρωγε ξύλο και τα λοιπά, φώναζε:

"Χριστέ μου, που είσαι; Χριστέ μου, που είσαι;

"Ούτε φωνή ούτε ακρόασης. Πέρασαν αρκετές ημέρες και οι πειρασμοί πέρασαν.

Κάποια στιγμή λέγει:

- Χριστέ μου, που είσαι;

- Εδώ είμαι, Αντώνιε, ακούει μια φωνή, του Χριστού.

- Που ήσουν όταν σε φώναζα;

- Σε έβλεπα να αγωνίζεσαι.
-
Βλέπετε παρακαλώ;

Αυτό το παράδειγμα του Μεγάλου Αντωνίου είναι εύγλωττη απάντηση στο πρόβλημα της Θεοδικίας!


Αρχιμ. Αθαν. Μυτιλιναίου (ομιλία)


agiosioannisprodromos

[XAPA]

Γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους…



Πες μου, πάτερ, ρώτησε πάλι ο επισκέπτης, πώς μερικοί, αν και λειώνουν τα σώματά τους από την εγκράτεια,

κυριεύονται ωστόσο από τα πάθη;

Την οργή πρώτα-πρώτα, κι έπειτα την έχθρα, τη μνησικακία, τον φθόνο, την ασπλαχνία;

Ενώ υπάρχουν, αντίθετα άνθρωποι, που και τρώνε απ’ όλα και πίνουν κρασί, κι όμως είναι πολύ ενάρετοι

και δεν τους βρίσκεις ψεγάδι. Πώς γίνεται αυτό;

– Νομίζω, παιδί μου, πώς όσοι δεν διορθώνονται, μολονότι νηστεύουν πολύ,

είναι γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους.

Όποιος δεν κλέινει το στόμα του, κι αν ακόμα νηστεύει όλο τον χρόνο, προκοπή δεν κάνει.

Ενώ όποιος ξέρει να σωπαίνει, μπορεί εύκολα να νικήσει όλα τα πάθη.

Σε κάνει λ.χ. ο διάβολος να οργιστείς;

Μη μιλήσεις, και νίκησες.

Σε σπρώχνει σε φθόνο;

Μην κατακρίνεις, και ντρόπιασες τον πονηρό· γιατί η κατάκριση γεννιέται απ’ τον φθόνο.

Αν πάλι ο εχθρός σε ανάψει και σε σπρώχνει στη σαρκική αμαρτία, κλείσε γι’ άλλη μια φορά το στόμα σου.

Μη μιλήσεις σε γυναίκα, μη φας και μην πιεις πολύ. Έτσι θα τον κατατροπώσεις.

Στην ανάγκη, πάρε μια βέργα και χτύπα το κορμί σου αλύπητα.

Ο πόνος θα διώξει τον πόλεμο.

Το ξέρεις, άλλωστε, ότι

«συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς γέενναν» (Ματθ. ε’ 29)…



Ένας ασκητής επίσκοπος: Όσιος Νήφων επίσκοπος Κωνσταντιανής, έκδ. Ι.Μ. Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής,


pentapostagma

[XAPA]

Χρεία ὑπομονῆς ( Γέρων Ἰωσήφ Ἡσυχαστής )



Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψις, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητής τελείαν ανάπαυσιν.

Ο Χριστός μας σηκωσε τον σταυρόν, και ημείς θα σηκώσωμεν.

Όλας τα θλίψεις εαν τας υπομένωμεν ευρίσκωμεν Χάριν παρά Κυρίου.

Δι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζώμεθα. Δια να δοκιμάζη τον ζήλον και την αγάπην προς αυτόν όπου έχομεν.

Δι’ αυτό χρεία υπομονής.

Χωρίς υπομονήν δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μανθάνει τα πνευματικά, δεν φθάνει εις μέτρα αρετής και τελειώσεως.



Γέρων Ιωσήφ Ησυχαστής


hristospanagia3.blogspot