Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη, και δεν χάνεις τίποτε όταν την ασκείς



Μη διαμαρτύρεσαι λέγοντας: Πού είσαι Θεέ μου;

Προσεύχομαι και δεν μου αποκάλυψες ποτέ τον εαυτό σου, δεν μου έδωσες ούτε μία χαρά,

δεν μου πραγματοποίησες κανένα από τα όνειρά μου.

Σου ζητάω υγεία, μου δίνεις αρρώστια.

Σου ζητάω βοήθεια, μου δίνεις θάνατο.

Σου ζητάω αρετή, μου δίνεις πόνο.

Τι Θεός είσαι;

Όχι!

Μη σκεφθείς ποτέ έτσι.

Ο Θεός ξέρει πότε η καρδιά σου θα είναι χωρητική.

Εάν ακόμη δεν πήρες κάτι, σημαίνει ότι δεν χωράει η καρδιά σου.

Η καρδιά σου είναι στουμπωμένη, όπως όταν βάζεις πολλά πράγματα μαζί και τα πιέζεις,

για να μη μείνει καθόλου κενό αέρος.

Ούτε αέρας δεν μπορεί να χωρέσει στην καρδιά σου, και θέλεις να χωρέσει ο Θεός, τον οποίο δεν χωρούν

ολόκληροι οι ουρανοί;

"Μόλις δώ, παιδί μου, την κατάλληλη στιγμή, σε βεβαιώ ότι δεν θα καθυστερήσω ούτε ένα δευτερόλεπτο να σου

πραγματώσω τους πόθους σου, τις λαχτάρες σου, τα θεϊκά σου όνειρα. Αμέσως θα το κάνω."

Ο οδοντίατρος σου κάνει ένεση και περιμένει να μουδιάσεις για να σε εγχειρήσει.

Εάν σου κάνει αμέσως την εγχείρηση, θα πεταχτείς από τον πόνο και μπορεί να σπάσει και το δόντι σου.

Έτσι και ο Θεός περιμένει την κατάλληλη στιγμή, για να έρθει να σου φωτίσει την διάνοια, να σου χαρίσει όλο τον

παράδεισο.

Αυτό που νοσταλγούσες ένα, δύο, τρία, πέντε, είκοσι, πενήντα χρόνια, θα το πάρεις σε μια στιγμή.

Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη, και δεν χάνεις τίποτε όταν την ασκείς.



proskynitis

[XAPA]

Η συγκλονιστική ιστορία του Βιργίλιου Γεωργίου



Είναι γνωστή σε κάποιους, η ιστορία
του πατρός Virgil Georgiou ιερέως Μολδαβικής καταγωγής.


Γράφει στο ημερολόγιό του ότι 15 ετών παραπονέθηκε στον πατέρα του ιερέα
γιατί έχει το όνομα Βιργίλιος,
χωρίς να υπάρχει προστάτης Άγιός του.

Ο πατέρας του εξήγησε ότι ο Βιργίλιος
ήταν σπουδαίος ποιητής
και εάν ήθελε μπορούσε
να γίνει ο ίδιος Άγιος
ώστε οι επόμενες γενιές
να έχουν Άγιο Βιργίλιο.

Εκείνος με χαρά πάει στο δωμάτιο του .
έχοντας στόχο ζωής την Αγιότητα.

Το βράδυ όμως δε μπορεί
να κοιμηθεί από την αγωνία
να μάθει πώς γίνεται
κάποιος Άγιος.

Ξυπνά τον πατέρα του
και τον ρωτά.

Εκείνος μάλλον βιαστικά
του απαντά:

"Να αγαπάς τους εχθρούς σου"

Φεύγει πάλι για το κρεβάτι του
αλλά μετά από λίγο
τον επισκέπτεται ο πατέρας του
γιατί ακούει αναφιλητά.

Τι έχεις παιδί μου;

Πατέρα δεν έχω εχθρό...
άρα δεν μπορώ να γίνω Άγιος...

Και ο πατέρας απαντά:

Είσαι ακόμα μικρός...κάποιος εχθρός
θα εμφανιστεί στην ζωή σου..

Τα φέρνει έτσι όντως η ζωή
και στα 60 του χρόνια
ανακαλύπτει ποιός είναι
ο δολοφόνος του πατέρα του.

Και τότε το θυμήθηκε..

Να η ευκαιρία..
Να τον συγχωρέσει
για να βαδίσει τα πρώτα σκαλιά
της αγιότητας.

Εάν όλα τα παραπάνω
μοιάζουν ως παραμύθι,
δεν είναι.

Μάλλον σαν παραμύθι
μοιάζει η δική μας
προοπτική να βρούμε
τη δύναμη να συγχωρούμε
φίλους και εχθρούς...


(Π. Ιωάννης)



apantaortodoxias

[XAPA]

Ο άθεος και η γριούλα



Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα.

Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο.

Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της.

Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι, τύπου παράγκας.

Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο.

Και να, ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο.

Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει.

Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε; Εγώ είμαι άθεος. Και άθεος θα πεθάνω.

Ό παπάς τα έχασε. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά!

Ποιά γριά; 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά!

Ό παπάς, καθώς στέκει απέναντί του, βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου, μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε.

Του λέει, ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Να αυτή!

Ποιά αυτή; Ξέρεις, τί λες, παπά; Αυτή είναι ή μάνα μου. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα!

Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Αισθάνθηκαν δέος.

Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει.

Και αφού έκλαψε, ζήτησε να εξομολογηθεί. Και μετά, κοινώνησε.

Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό, να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας.



foniortodoksonkoritsas.org/Ορθόδοξη Κορυτσά

[XAPA]

Οἱ Ἅγιοι στήν θλίψη ἐδοκιμάσθηκαν

Εφραίμ Κατουνακιώτης



Ὅλοι οἱ Ἅγιοι στήν θλίψη ἐδοκιμάσθηκαν καί ὄχι στήν χαρά.

Καί ὁ Χριστός στούς μακαρισμούς, τήν θλίψη ἐμακάρισε καί ὄχι τήν χαρά.

Νά εὐχόμεθα ὁ Θεός νά μᾶς δίδει ὑπομονή καί ὄχι νά μᾶς πάρει τά βάσανα, γιατί αὐτά μᾶς πηγαίνουν στόν παράδεισο».



Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

[XAPA]

Ευτυχία είναι όταν χαίρεσαι και δοξολογείς γι αυτά που έχεις και δεν αγκομαχείς, ούτε θλίβεσαι για όσα ονειρεύεσαι ότι θα έπρεπε να έχεις


Ευτυχία είναι όταν χαίρεσαι και δοξολογείς γι αυτά που έχεις και δεν αγκομαχείς,

ούτε θλίβεσαι για όσα ονειρεύεσαι ότι θα έπρεπε να έχεις.


Ζήσε την κάθε σου μέρα απλά, ευχαριστιακά, χωρίς αγωνιώδη μέριμνα για το μέλλον.

Μή φαντάζεσαι τα ανύπαρκτα, αλλά φρόντισε να αξιοποιήσεις τα παρόντα.


Να είσαι νηφάλιος, συνετός, εργατικός και προνοητικός.

Πρόσεχε τον εαυτό σου.


Απόθεσε με εμπιστοσύνη τη ζωή σου στην πρόνοια Εκείνου που η αγάπη Του και εκ του μη όντος σου χάρισε ύπαρξη και ζωή.

Για σένα η θάλασσα και η γη και ότι υπάρχει επάνω σε αυτήν.


Σε σένα φανερώνουν ο αέρας, ο ουρανός και τ' άστρα την τάξη και την αρμονία τους.

Για σένα η ενανθρώπιση του Υιού Του.


Για σένα η διανομή των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Για σένα η κατάργηση του θανάτου και η ελπίδα της Αναστάσεως.


Για σένα η πανευφρόσυνος Βασιλεία Του και τα στεφάνια της δικαιοσύνης αν για την αρετή κοπιάσεις.



Μεγάλου Βασιλείου


yiorgosthalassis

[XAPA]

Συγχωρώ!







odevontas

[XAPA]

Πατρικές Νουθεσίες τοῦ Γέροντος Ἰακώβου Τσαλίκη



Έχετε πίστιν Θεού. Αιτείτε και δοθήσεται υμίν.

Αυτή η πίστη με βοηθάει και με σώζει 70 χρόνια.

Καμιά προσευχή, παιδιά μου, δεν πάει χαμένη.

Και εμένα αυτή η προσευχή με κράτησε τόσα χρόνια.

Πάντα η προσευχή στηρίζει. Να μη δειλιάζουμε, να μη φοβόμαστε.

Ει ο Θεός μεθ’ ημών ουδείς καθ’ ημών.


Στην Εκκλησία βρίσκουμε την υγεία, την παρηγοριά, την ελπίδα και τη σωτηρία της ψυχής μας.

Χωρίς την ψυχή μας καθαρή δεν έχουμε κανένα όφελος από τη Θεία Κοινωνία.

Ό,τι συγχωρεί ο πνευματικός, το συγχωρεί ταυτόχρονα και ο Θεός στον Ουρανό,

ό,τι δε συγχωρήσει μένει ασυγχώρητο.


Είδα, παιδί μου, όλη μας η ζωή, έργα, λόγια, σκέψεις είναι γραμμένα: θα δώσουμε για όλα λόγο.

Αδελφέ μου! που λέγεις ότι είσαι αμαρτωλός, όλοι οι άνθρωποι αμαρτωλοί είμαστε,

μόνο ο Θεός είναι αναμάρτητος, γι’ αυτό θα κάνουμε θυσίες στο Θεό

–πίστη, πραότητα, υπομονή, ταπείνωση, αποχή των κακών,

θείες λειτουργίες, μετάνοιες, νηστείες– για να συγχωρέσει τις αμαρτίες μας.


Μην απελπίζεσαι, ο Θεός βλέπει την ψυχή σου και θα σε βοηθήσει.

«Τις ήλπισεν εις τον Κύριον και κατησχύνθη!…

έχετε την ελπίδα σας εις τον επί ξύλου τανυθέντα Ιησού Χριστό» και όλα θα έλθουν κατ’ ευχήν.



paraklisi

[XAPA]

Σπείρε παντού τον καλό σπόρο, το λόγο του Θεού. Δώσε το στους εμπόρους και άσε εκείνους να το εμπορευθούν

‘Οσιος Σεραφείμ του Σάρωφ



Στον ιδρυτή ενός μοναστηριού (στον μακάριο ιερομόναχο Τίμωνα, πιστό του μαθητή πού ασκήτευε στην έρημο Ναντιέβσκυ )

ο άγιος έδωσε κάποτε τις ακόλουθες συμβουλές:

«Σπείρε παντού τον καλό σπόρο, το λόγο του Θεού.

Σπείρε στην καλή γη, σπείρε στην άμμο, σπείρε ανάμεσα στις πέτρες, σπείρε στο δρόμο, σπείρε ανάμεσα στα ζιζάνια.

Ίσως μερικοί από τους σπόρους αυτούς, αμέσως ή αργότερα, να αναπτυχθούν και να καρποφορήσουν.

Μη θάψεις το τάλαντο που σου έδωσε ο Θεός, για να μη σε τιμωρήσει.

Δώσε το στους εμπόρους και άσε εκείνους να το εμπορευθούν».



Γέροντα Μιχαὴλ του Νέου Βαλαὰμ


»Η αποστολή σου, αγαπητέ Σέργιε, είναι η ίδια με αυτήν που είπε ο Άγιος Σεραφείμ στον π. Τίμωνα,

τον Ηγούμενο του Ναντέεβσκ:

“Σπέρνε την καλή σπορά όποιο κι αν είναι το έδαφος: στον δρόμο, στα αγκάθια, στα πετρώδη μέρη και στην αγαθή γη.

Κάποιοι σπόροι θα βλαστήσουν και θα αποφέρουν καρπό, ακόμη και εκατονταπλάσιο”.

Ο κάθε ένας πρέπει να προσπαθή να αποκτήση την ησυχία του πνεύματος,

διότι κανένα καλό δεν μπορεί να προέλθη από μία ταραγμένη ψυχή.

Όταν τελικά κατασταλάξης και γίνης σοφός, θα έχης επιτελέση πολλά.

Σου μίλησα για την εσωτερική ησυχία –αυτή είναι η αληθινή αναχώρησις και ο αληθινός ασκητισμός.

Η Προσευχή του Ιησού, η οποία δεν παύει να αινή τον Θεόν εντός της καρδιάς,

όπου υπάρχει η Βασιλεία του Θεού, κατανοημένη σωστά, θα σε βοηθήση σε όλα».



iconandlight

[XAPA]

ΠΕΡΙ ΛΥΠΗΣ...


Τη λύπη την έβαλε μέσα μας ο Θεός.

Οχι όμως, για να τη μεταχειριζόμαστε άσκοπα ή και βλαπτικά, σε ακατάλληλο χρόνο και σε αντίθετες στη φύση μας περιστάσεις,

κλονίζοντας έτσι την υγεία της ψυχής μας και του σώματος, αλλά για ν' αποκομίζουμε απ' αυτήν

όσο γίνεται μεγαλύτερο πνευματικό κέρδος.

Γι'αυτό δεν πρέπει να λυπούμαστε όταν παθαίνουμε κάτι κακό, μα όταν κάνουμε κάτι κακό.

Εμείς, ωστόσο, έχουμε αντιστρέψει τα πράγματα.

Ετσι, όταν κάνουμε το κακό, ούτε λυπόμαστε, ούτε ντρεπόμαστε.

Αν όμως, πάθουμε το παραμικρό κακό από κάποιον, τότε τα χάνουμε, βαριοθυμούμε,

γινόμαστε συντρίμμια και δεν συλλογιζόμαστε πως οι θλίψεις και οι πειρασμοί φανερώνουν τη φροντίδα του Θεού για μας

περισσότερο από τα ευχάριστα περιστατικά.



Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, από το βιβλίο: Θέματα ζωής, τ. Β'.

dieyxontonagion.

[XAPA]

ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΑ ΥΛΙΚΑ...



Μια καλή γυναίκα πέθανε και πήγε στον παράδεισο όπου της άνοιξε ο απόστολος Πέτρος.

Βλέπω ότι είσαι γραμμένη στα ιερά βιβλία της είπε και άρχισαν να περπατούν στους δρόμους του παραδείσου.

Λίγο μετά η γυναίκα είδε ένα μεγάλο παλάτι και ρώτησε τίνος είναι.

Αυτό είναι της υπηρέτριάς σου που πέθανε πριν ένα μήνα.

Τότε η γυναίκα σκέφτηκε: Αφού η υπηρέτριά μου μένει σε ένα τόσο θαυμάσιο σπίτι , φαντάσου πού θα μένω εγώ.

Όμως όχι μακριά από εκεί ο απόστολος σταμάτησε μπροστά σε ένα πολύ μικρό σπιτάκι που περισσότερο έμοιαζε με καλύβι.

Καλά απόστολέ μου εκείνο το έξοχο σπίτι είναι για την υπηρέτριά μου και για μένα αυτό το πολύ φτωχό;

Τα υλικά που μας έστειλες, όσο ζούσες, πάνω στη γη έφθαναν μόνο για αυτό

και πάλι καλά που κατορθώσαμε και στο φτιάξαμε.

Ο σκοπός είναι να φιλοτιμηθούμε και εμείς απέναντι στον Ευεργέτη Θεό

και να κάνουμε ό,τι καλύτερο και περισσότερο μπορούμε.

Όλα αυτά τα έργα και οι κόποι μας γίνονται ‘’οικοδομικά υλικά ‘’

για το ‘’ χτίσιμο ‘’ της διαμονής μας στη Βασιλεία των ουρανών.



(Μητρ.Νικοπόλεως Μελετίου:’’στο φως των λόγων Του’’ σ.147-148



dieyxontonagion