Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Ένας Μοναχός, πολλές αμαρτίες, και ένας Άγιος

ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗΣ


Μια από τις ωραιότερες ιστορίες του Λαυσαϊκού περιγράφει το βίο ενός μοναχού,

που αφού εγκατέλειψε το μοναστήρι, δούλευε σαν φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.

Και όπως από κάθε λιμάνι, ούτε απ’ αυτό έλειπαν οι πόρνες.


Ο «μοναχός» δούλευε όλη την ημέρα, και το βράδυ ξόδευε όλα όσα κέρδιζε, «αγοράζοντας»

την συντροφιά μιας πόρνης για όλη τη νύχτα.

Ήταν η ντροπή των χριστιανών της πόλης, ήταν το σκάνδαλο της Εκκλησίας.

Τα χρόνια πέρναγαν και παρά τις εκκλήσεις και τις συστάσεις, αυτός συνέχιζε την αμαρτωλή του ζωή.


Κάποτε, όπως σε όλους μας, ο θάνατος ήρθε σαν λύτρωση, σαν φάρμακο που θα τον έσωζε από τις αμαρτίες

που δεν σταμάτησε να κάνει ακόμη και λίγο πριν πεθάνει.

Και πώς να τον αφήσουν χωρίς ταφή για χριστιανό;

Οι παπάδες της πόλης τον πήραν να τον κηδέψουν και μαζί του να θάψουν το σκάνδαλο.

Το νέο μαθεύτηκε: Ο «γεροπόρνος» μοναχός πέθανε. Ποιος άραγε θα πήγαινε στην εκκλησία να τον αποχαιρετήσει;


Η εκκλησία στην κηδεία του γέμισε από γυναίκες της Αλεξάνδρειας, τίμιες γυναίκες, χριστιανές,

που ήρθαν να τον αποχαιρετήσουν, μα όχι σαν έναν οποιοδήποτε νεκρό, σαν άγιο!

Κάποιος γνώρισε σε κάποια από αυτές το πρόσωπο μιας πόρνης, που είχε καιρό να δει στο λιμάνι…

δεν ήταν όμως, όπως την θυμόταν. Κάποιες άλλες, απλά τους θύμιζαν κάτι απόμακρο.


Τότε η πόλη έμαθε πως ο «γεροπόρνος» μοναχός ήταν ένας άγιος, που με τα λεφτά που κέρδιζε,

εξαγόραζε μια νύχτα χωρίς αμαρτία, αγόραζε το «δικαίωμα» στο σώμα τους για να κερδίσει την ψυχή τους.

Τότε η πόλη έμαθε, ότι αυτός που νόμιζαν ότι είναι το «σκάνδαλο» ήταν η αγνότητα, η άδολη αγάπη,

η αυταπάρνηση, ο άνθρωπος, ο λόγος του Θεού, η προσευχή και η θέωση.

Γιατί ο άνθρωπος του Χριστού δεν κρίνεται στη διάρκεια της ζωής του, αλλά στο τέλος της.



fdathanasiou

[XAPA]

Χρεία ὑπομονῆς

-Γέρων Ἰωσήφ Ἡσυχαστής



Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψις, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητής τελείαν ανάπαυσιν.

Ο Χριστός μας σηκωσε τον σταυρόν, και ημείς θα σηκώσωμεν.

Όλας τα θλίψεις εαν τας υπομένωμεν ευρίσκωμεν Χάριν παρά Κυρίου.

Δι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζώμεθα. Δια να δοκιμάζη τον ζήλον και την αγάπην προς αυτόν όπου έχομεν.

Δι’ αυτό χρεία υπομονής.

Χωρίς υπομονήν δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μανθάνει τα πνευματικά, δεν φθάνει εις μέτρα αρετής και τελειώσεως.



hristospanagia3

[XAPA]

Ἐμφάνιση τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους σέ Μοναχό Ἁγιορείτη



Ὁ Μοναχός αὐτός ἦταν γέροντας κι ἀσθενοῦσε σοβαρά.

Ὑπέφερε πολύ κι ἄρχισε νά δημιουργεῖται στήν ψυχή του κάποιο παράπονο.

Ἀλλά, " θροῦς γογγυσμοῦ οὐκ ἀποκρύπτεται"...

Ἔτσι, ἕνα ἀπόγευμα, ἐνῶ ἦταν μόνος, ἦρθε στό κελλί του ἕνα φωτεινότατο καί καλωσυνᾶτο γεροντάκι.

Ὁ ἄρρωστος Μοναχός χάρηκε.

Τοῦ εἶπε τόν πόνο του κι ἐκεῖνος τόν ἄκουγε μέ ὑπομονή καί κατανόηση.

Μετά τό γεροντάκι τοῦ λέει μέ γλυκύτητα: -Κάνε λίγο ἀκόμη ὑπομονή, ἀδελφέ μου!

Ὁ Κύριος σοῦ ἔχει ἑτοιμάσει ἐκτός ἀπ᾿ τό στεφάνι τῆς ἀσκήσεως καί στέφανο Μαρτυρίου!

Σκέψου τί τράβηξα κι ἐγώ, καί ἤμουν 113 ἐτῶν, ὅταν μαρτύρησα!

Μοῦ κάρφωσαν καρφιά στό κεφάλι, στό σῶμα, στά πόδια, καί μ᾿ ἔγδερναν μέ σιδερένια νύχια!

Ὅλα τά ὑπέμεινα γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ...

Ὑπομονή καί σύ, ἀδελφέ, ὑπομονή, μήπως καί χάσεις τό στεφάνι σου!...

Αὐτά εἶπε καί χάθηκε χωρίς νά βγεῖ ἀπ᾿ τό κελλί!

Ἦταν ὁ ἅγιος Χαράλαμπος!



Ἀπό τό βιβλίο: "Μηνύματα ἀπό τόν Οὐρανό"

Ἔκδοσις: " Ἱ. Μονῆς Παναγίας Βαρνάκοβας Δωρίδα 2005


hristospanagia3

[XAPA]

Η ανατροφή των παιδιών

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς



“Μάθετε στα παιδιά σας να προσεύχονται και μετά να ομιλούν ξένες γλώσσες και πιάνο”!

Απάντηση σε κάποια θλιμμένη μητέρα, για τα “κακά” παιδιά….


Παραπονείστε, αλίμονο, για τα ίδια σας τα παιδιά!

Εκτός από το σχολείο τους, πληρώνατε ιδιαίτερους δασκάλους για να τα διδάξουν να παίζουν πιάνο

και να μιλούν γαλλικά.

Και τώρα σας έχουν πάρει το κεφάλι με το πιάνο. Και όταν μεταξύ τους μιλάν τα γαλλικά, κοροϊδεύουν.

Νοιώθετε ότι συζητούν άσχημα για το πρόσωπό σας.

Κάποιο Σάββατο θελήσατε να πάτε στο κοιμητήριο για να κάνετε τρισάγιο στο μεγαλύτερο γιό σας

που σκοτώθηκε στον πόλεμο.


Το ανακοινώσατε στα παιδιά σας μα εκείνα δεν ακολούθησαν στο τρισάγιό σας

αλλά από το κρεββάτι κάθισαν στο πιάνο και άρχισαν να παίζουν.

-Παιδιά, τους είπατε, σήμερα δεν τραγουδάμε, σήμερα έχουμε το μνημόσυνο του μακαρίτη του Μίρκο.

-Μα να, εμείς του παίζουμε το πένθιμο εμβατήριο! Απάντησαν και γέλασαν δυνατά.

Και εσείς πήγατε μόνη, όπως γράφετε από το ένα νεκροταφείο στο άλλο νεκροταφείο,

κλαίοντας και θρηνώντας σε όλο το δρόμο.


Ας είχατε φροντίσει στον καιρό τους, να πάρετε για τα παιδιά σας, ιδιαίτερο παιδαγωγό

που θα τα δίδασκε να συμπεριφέρονται κατά το νόμο του Θεού!

Θα είχατε τώρα παιδιά και όχι μαϊμούδες και παπαγάλους.

Γιατί και οι μαϊμούδες μαθαίνουν να παίζουν πιάνο και οι παπαγάλοι να μιλούν,

αλλά αγωγή κατά το νόμο του Θεού μπορούν να μάθουν μόνο οι υιοί και οι θυγατέρες των ανθρώπων.


Λέγεται ότι κάποτε μια μητέρα, σύζυγος βογιάρου, ήρθε στον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ και του παραπονέθηκε

ότι οι δάσκαλοι δεν μαθαίνουν καλά στα παιδιά της τη γαλλική γλώσσα, ρωτώντας τον τι να κάνει.

Τότε ο άγιος εκείνος άνθρωπος της είπε: «Εσύ μανούλα μου, μάθε καλλίτερα τα παιδιά σου

πώς να προσεύχονται στο Θεό και εκείνα θα μάθουν αργότερα πιο εύκολα τα γαλλικά».

Στα παιδιά λοιπόν, πρέπει να διδάσκουμε πρώτα εκείνο που είναι το πιο σπουδαίο επειδή,

ότι μαθαίνουμε στα νιάτα μας, δύσκολα το ξεχνάμε.

Δευτερεύοντα πράγματα μπορούμε να μάθουμε και ύστερα, μα και αν ακόμα ξεχαστούν,

δεν είναι μεγάλη η ζημία. Αν όμως δεν διδαχτούμε τα σημαντικότερα πράγματα, ή τα διδαχτούμε ελλιπώς,

ή τα μάθουμε και ύστερα τα ξεχάσουμε, τότε, οι ήχοι του πιάνου πνίγουν την προσευχή

και η γαλλική προφορά χρησιμοποιείται για να κοροϊδέψουμε τους γονείς!


Ο αγαθός Θεός ας είναι βοηθός σας. Τώρα είναι δύσκολο να σας δώσω συμβουλή.

Όταν η καρδιά θολώσει, είναι δυσκολότερο να την καθαρίσεις ακόμη και από το πιο θολωμένο χείμαρρο.

Υπομείνετε και προσεύχεσθε στον Θεό για τα παιδιά σας.

Με την υπομονή, λίγο-λίγο ίσως καταφέρετε να τα φέρετε σε ντροπή και με την προσευχή θα ζητήσετε τη βοήθεια

του Παντοδυνάμου να καθαριστεί η καρδιά των παιδιών σας.

Μα πριν απ’ όλα, να μετανοήσετε ενώπιόν Του, επειδή πρωτίστως στα παιδιά σας δεν μάθατε το νόμο Του.

Άκουε ουρανέ και ενωτίζου γη, ότι Κύριος ελάλησεν, υιούς εγέννησα και ύψωσα, αυτοί δε με ηθέτησαν (Ησ. 1, 2).



agioritikovima.gr

[XAPA]

«Μοναχέ ξύπνα… και τρέξε να ξαναφέρεις την Εικόνα Μου στη θέση της, για να μην πάψω να προστατεύω εσένα και το μοναστήρι!»

Αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος


Κοντά στην Καλαμάτα της Πελοποννήσου ευρίσκεται η Ιερά Μονή Βουλκάνου.

Εορτάζει την 15ην Αυγούστου στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Κατά τις ημέρες των εορτών της Θεοτόκου συνηθίζουν να μεταφέρουν την εικόνα της Παναγίας από το μοναστήρι,

για ορισμένο διάστημα στα πλησιέστερα χωριά. Έτσι μπορούν ευκολότερα οι πιστοί να προσέρχονται και να προσκυνούν.


Γύρω στα 1750, εξ αμελείας των μοναχών, η εικόνα παρέμεινε περισσότερο του δέοντος ημέρες μακριά από το μοναστήρι.

Μια νύχτα, μετά τα μεσάνυχτα ο εκκλησιάρχης ακούει στον ύπνο του μια φωνή που τον ξύπνησε.

– Ξύπνα τεμπέλη, μοναχέ, του έλεγε. Μοναχέ ξύπνα… και τρέξε να ξαναφέρεις την Εικόνα Μου στη θέση της,

για να μην πάψω να προστατεύω εσένα και το μοναστήρι.


Τρέχει αυτοστιγμεί ο καλόγηρος και αναφέρει ό,τι άκουσε καταλεπτώς στον Ηγούμενο.

Ο Ηγούμενος ξύπνησε τους μοναχούς και έκαναν Λειτουργία.

Το πρωί ετοιμάστηκαν, φόρεσαν οι ιερομόναχοι τα άμφιά τους και μετέβαιναν εν σώματι,

να παραλάβουν την εικόνα από το χωριό.

Προτού φθάσουν στο χωριό, βλέπουν τους χωρικούς μαζί με την εικόνα που βγήκαν να τους υποδεχτούν. Τι είχε συμβεί;


Την ώρα που ο εκκλησιάρχης άκουσε την φωνή στο μοναστήρι, την ίδια ώρα άκουσε ίδια φωνή στο χωριό ένας προεστώς,

η οποία τον επέπληξε μάλιστα, γιατί εβράδυναν να επιστρέψουν την εικόνα.

Ο προεστώς το ανακοίνωσε στους υπολοίπους προκρίτους του χωριού.

Τότε όλοι μαζί πήραν την εικόνα και ξεκίνησαν για το μοναστήρι.

Όταν έφθασαν πλέον όλοι στο μοναστήρι την παρέδωσαν στους πατέρες, αφού την ασπαστήκανε με ευλάβεια

και έψαλλαν κατανυκτικώς τα τροπάρια μετανοίας.


Κι’ άλλοτε πάλι είχε ενσκήψει σε κάποιο χωριό τρομερή επιδημία και αποδεκάτισε τους χωρικούς.

Έφεραν την εικόνα και την κράτησαν περισσότερο από ότι έπρεπε.

Ξαφνικά η εικόνα που ήταν μέσα στον Ναό εξαφανίστηκε χωρίς να καταλάβει κανείς το πώς.

Το άλλο πρωί βρέθηκε μυστηριωδώς στην θέση της, στο μοναστήρι. Είχε σταματήσει την επιδημία.



Αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, Θαύματα της Παναγίας, εκδ. Ορθόδοξου Τύπου, Αθήνα, 2000.
Πηγή: Ιερός Ναός Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων (Γουδή)

Η φωτογραφία του εξώστη της Ιεράς Μονής Βουλκάνου Μεσσηνίας είναι από το Wikimedia Commons



ΠΗΓΗ simeiakairwn

[XAPA]

Είναι κάποια χαρτάκια δυσβάστακτα απ’ τον πόνο που κουβαλούνε ….


Είναι κάποια χαρτάκια δυσβάστακτα απ’ τον πόνο που κουβαλούνε….

Είναι εκείνα που δίνεις στον ιερέα για μνημόνευση στην Θεία Λειτουργία….

Δίπλα στα ονόματα ανοίγονται εκείνες οι παρενθέσεις που φανερώνουν τα βάθη των πληγών κείνων που υποφέρουν….

Μακάρι να γνωρίζαμε την βοήθεια που προσφέρει η μνημόνευση για όλους,

για εκείνους που έχουμε δίπλα μας μα και για εκείνους που βρίσκονται προς το παρών στο ‘’διπλανό δωμάτιο’’….


Μην αμελείς να τους γράφεις…..

Κι αν θυμηθείς βάλε και το ονοματάκι κείνου που είναι το ‘’χωνευτήρι των καημών σου’’(πνευματικός),

και κείνου που μεσολάβησε και βρίσκεσαι σήμερα στην αγκάλη της Εκκλησιάς (ανάδοχος)…..


Κι αν το λέει η καρδούλα σου βάλε και εκείνη τη ψυχή που σε δυσκολεύει….

Δεν μας κουράζεις(τους ιερείς) κι ας γράφεις ‘’από Αδάμ….άχρι Ιωσήφ του Μνήστορος….’’

Της γλυκιάς παρηγοριάς Του Θεού μας μερτικό έχουν όλοι όσων η καρδιά τους είναι ανοιχτή…..

Άλλωστε και να το θυμάσαι στο χαρτάκι τούτο το ευλογημένο δεν είναι απλές τυπογραφικές γραμμές

εκείνες που βάζεις τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, είναι θέσεις στο ‘’βαγόνι της μνημόνευσης’’….

Δεν είναι κρίμα να πάνε(τα βαγόνια) άδεια….


Όσο κάθε μέρα ο πονηρός θα γραπώνει με την αμαρτία εμάς και τους συνανθρώπους μας

τόσο και εμείς θα γεμίζουμε τούτα τα ‘’χαρτάκια τα ευλογημένα’’,

τόσο θα καλούμε με τις προσευχές μας κοντά μας Εκείνον που είναι Χαρά, το Φως και η Ζωή!


Αρκετή θλίψη, σκοτάδι και θανατίλα μας έδωσαν οι σφιχταγκαλιές του πονηρού…..

Όπως λέει κι ένα όμορφο τραγούδι:

“Ο μισεμός είναι καημός

το έχε γεια είναι ζάλη

και το καλώς ορίσατε είναι χαρά μεγάλη’’


Αυτό το ‘’καλώς ορίσατε’’μας λέει ο Χριστός μας καθώς κολυμπάμε όλοι μαζί μέσα στην ευσπλαχνία Του

(στο Άγιο Ποτήριο που βάζει κατά την Συστολή ο Ιερέας τους πάντες, ζώντες και κεκοιμημένους, φίλους κι εχθρούς)


Υ.Γ Ερώτηση σε γέροντα της Ρωσίας(επί κομμουνιστικού καθεστώτος)

– Γέροντα τι κάνετε τώρα που έχει ανάγκη ο κόσμος;

– Λειτουργούμε (κάθε μέρα) παιδί μου!


π. Ιωάννης Παπαδημητρίου


proskynitis

[XAPA]

Λίγοι είναι οι πραγματικοί φίλοι του Χριστού


ΠΟΛΛΟΙ είναι οι φίλοι τής Ουράνιας Βασιλείας τού Χριστού, λίγοι είναι όμως εκείνοι που ΒΑΣΤΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ.

ΠΟΛΛΟΙ είναι αυτοί που θέλουν νά είναι κοινωνοί της Τράπεζας του Μυστικού Δείπνου του Χριστού,

λίγοι όμως ΤΗΣ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥ.

ΠΟΛΛΟΙ θέλουν να χαίρονται μαζί με τον Χριστό, λίγοι όμως να υποφέρουν κάτι μαζί Του Η ΠΡΟΣ ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ.

ΠΟΛΛΟΙ ακολουθούν το Χριστό μέχρι τον διαμερισμό του Άρτου, λίγοι όμως μέχρι το πικρό ΠΟΤΗΡΙ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΟΥ.

ΠΟΛΛΟΙ μένουν έκθαμβοι προ των θαυμάτων ΤΟΥ, λίγοι όμως τον ακολουθούν ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ.

ΠΟΛΛΟΙ τον τιμούν και τον δοξάζουν εφ’όσον απολαμβάνουν τις δωρεές ΤΟΥ και την γλυκύτητα της παρηγοριάς Του, όταν όμως για λίγο έστω αποσύρει τη Χάρη Του, αρχίζουν τους θρήνους και το θάρρος τους εγκαταλείπει.

Αυτοί όμως που αγαπούν τον Ιησού ανιδιοτελώς και όχι για τις δωρεές Του, υπομένουν και τις δοκιμασίες που επιτρέπει χωρίς να γογγύζουν και μέσα στη θλίψη ή τη χαρά, ακατάπαυστα ΤΟΝ ΔΟΞΑΖΟΥΝ.

Όσοι σκέπτονται μόνο το ατομικό τους κέρδος, αυτοί αγαπούν τους εαυτούς των και όχι το Χριστό

Σπανίως θα βρεθεί άνθρωπος τόσο πνευματικός ώστε να δουλέψει για το Θεό ΧΩΡΙΣ ΜΙΣΘΟ.

ΜΙΚΡΟΣ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ……!!!


Ευλογία Κυρίου!

πηγή: romioitispolis

[XAPA]

Άφησε τη ζωή σου στα χέρια Του...γιατί το αύριο ανήκει στο Θεό.


Τι θα γίνει αύριο, αναρωτιέται ο νέος.

Τι θα γίνει αύριο, αναρωτιέται ο γέροντας και η γερόντισσα.

Αν αρρωστήσω, αν μείνω μόνος, αν με εγκαταλείψουν τα παιδιά μου;

Αυτό το αν, απασχολεί τους περισσότερους ανθρώπους.

Ο κάθε άνθρωπος αισθάνεται ανασφαλή τον εαυτό του για το αύριο.

Ποιος μας εξασφαλίζει το μέλλον, το αύριο;


Την απάντηση μας τη δίνει εκείνος που έκανε το σήμερα και το αύριο.

Ο Κύριος είπε: «μη ουν μεριμνήσητε λέγοντες, τι φάγωμεν ή τι πίωμεν ή τι περιβαλλώμεθα;

Πάντα γαρ τάυτα τα έθνη επιζητεί, οίδε ο πατήρ υμών ο ουράνιος ότι χρήζετε τούτων απάντων». (Ματθ. 6,31)

Η ανησυχία μας για το αύριο οφείλεται στην έλλειψη εμπιστοσύνης στο Θεό.

Το παράδειγμα του Κυρίου είναι πολύ πειστικό.

Αυτός που μεριμνά για τα άνθη του αγρού, αυτός που φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού,

είναι ποτέ δυνατό να αδιαφορήσει για τα παιδιά του;


Έχουμε ξεχάσει, έχουμε λησμονήσει, οι περισσότεροι άνθρωποι, ότι έχουμε πατέρα στον ουρανό.

Σε απασχόλησε ποτέ εάν αύριο θα βγει ο ήλιος, εάν θα έχει οξυγόνο για να αναπνεύσεις;

Γιατί γνωρίζεις πολύ καλά, ότι αυτός που έβγαλε τον ήλιο χθες και έδωσε το οξυγόνο σήμερα, θα το κάνει και αύριο.

Διότι γνωρίζει ότι το έχουμε ανάγκη.

Πού οφείλεται η ανησυχία αυτή για το αύριο;

Οφείλεται κατά μέγα μέρος στην έλλειψη εμπιστοσύνης στο Θεό.

Είδες ποτέ το παιδί σου να ανησυχεί για το αύριο; Ποτέ!

Γιατί άραγε; Διότι γνωρίζει ότι έχει πατέρα που φροντίζει για αυτό.


Γιατί εμείς λησμονούμε ότι έχουμε πατέρα που μεριμνά και φροντίζει για μας;

Για ρίξε μια ματιά στο παρελθόν της ζωής σου.

Δεν πέρασες δυσκολίες, δεν βρέθηκες πολλές φορές σε αδιέξοδο και όμως ο Θεός δεν σε εγκατέλειψε, δεν σε άφησε.

Πόσες φορές δεν είδες το χέρι του Θεού να απλώνεται επάνω σου!

Γιατί τώρα ανησυχείς, γιατί αγωνιάς, γιατί χάνεις τον ύπνο σου;

Άλλαξε ο Θεός; Λιγόστευσε η δύναμη του; Μη γένοιτο!

Ο Θεός εξακολουθεί να είναι ο πατέρας σου.

Σε σκέπτεται, σε αγαπά, σε παρακολουθεί. Το αύριο ανήκει στο Θεό.

Στα χέρια Του βρίσκεται η ζωή μας, η υγεία μας, τα παιδιά μας.

Εμπιστεύσου το Θεό. Άφησε τη ζωή σου στα χέρια Του.

Μην ανησυχείς για το αύριο, για το μέλλον.

Ο Θεός θα σε αναλάβει κάτω από τη σκέπη του.


Βέβαια εμπιστοσύνη στο Θεό δεν σημαίνει μοιρολατρεία, σταύρωμα των χεριών.

Ο γεωργός θα σπείρει το χωράφι του, αλλά ο Θεός θα βρέξει για να καρποφορήσει.

Εμείς θα σκεφτούμε, θα σχεδιάσουμε. Αλλά ο Θεός θα πραγματοποιήσει.

Ο προφήτης λέγει:«Εάν μη Κύριος οικοδομήσει οίκον, εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες» (Ψαλμός 126,1)

Με αυτό το πνεύμα, με αυτή την πίστη, ο πιστός άνθρωπος εμπιστεύεται το παρόν και το μέλλον στα χέρια του Θεού.



vimaorthodoxias

[XAPA]

Τα 7 έργα της υλικής και τα 7 έργα της πνευματικής ελεημοσύνης


ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΣ…


«Τα 7 έργα της (υλικής) ελεημοσύνης είναι τα εξής:


α) να θρέψεις κάποιον που πεινάει,

β) να ποτίσεις κάποιον που διψάει,

γ) να ελευθερώσεις κάποιον αιχμάλωτο,

δ) να ντύσεις κάποιον γυμνό,

ε) να υποδεχτείς κάποιον ξένο,

στ) να επισκεφτείς κάποιον ασθενή και

ζ) να ενταφιάσεις κάποιον νεκρό.



Τα 7 έργα της (πνευματικής) ελεημοσύνης είναι:


α) να συμβουλεύσεις όποιον έχει ανάγκη,

β) να νουθετήσεις τον αμαθή,

γ) να παρηγορήσεις τον θλιμμένο,

δ) να διορθώσεις όποιον αμαρτάνει,

ε) να συγχωρέσεις όποιον έφταιξε,

στ) να υπομείνεις την ύβρη και την βλάβη που σου έκαναν και

ζ) να προσεύχεσαι για όλους».



(Μοναχός Αγάπιος Λάνδος Κρήτης)


simeiakairwn

[XAPA]

Η ευτυχία



ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ποθεί την ευτυχία αλλά δεν μπορεί να φανταστεί πόσο κοντά του βρίσκεται.

Η ευτυχία κρύβεται εκεί που δεν το περιμένει.

Η ευτυχία μας αυξάνεται όσο αυξάνεται η προσφορά μας και ελαττώνεται η προσδοκία μας.

Δεν υπάρχει πιο ευτυχισμένος άνθρωπος από τον ανιδιοτελή.

Συγγενεύει με την πανέμορφη φύση , που όλο δίνει και ελάχιστα λαμβάνει.

Τι όμορφο να ανακουφίζεις ανθρώπους χωρίς να ζητάς τίποτα από αυτούς!

Το λαμπερό τους πρόσωπο, το ευχαριστώ τους, η αγαλλίασή τους είναι τα καλύτερα δώρα που μπορούν

να προσφέρουν στον ευεργέτη τους.

Και πόσο χαίρεται ο ευεργέτης όταν νιώθει πως έδωσε χαρά σε έναν βασανισμένο!

Αν ήμουν ψυχίατρος μία συνταγή θα έδινα στους καταθλιπτικούς ασθενείς μου:

Λειτουργήστε ανιδιοτελώς, δημιουργήστε με μεράκι, προσφέρετε χωρίς ανταλλάγματα

και η ψυχή σας θα ζει την παραδείσια μακαριότητα.



Από το βιβλίο: «ΑΡΧΙΜ. ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΩΤΣΟΠΟΥΛΟΣ
Από το χάος στο φως
Στα ίχνη ενός σπουδαίου ανθρώπου του Θεού»
ΑΘΗΝΑ 2012


eisdoxantheou-gk