Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Η πιο σίγουρη μέθοδος για να ξαναβρείς τη χαρά σου.


Μια απ΄τις μεγαλύτερες "επεξεργασίες θλίψης", είναι να σκαλίζουμε συνεχώς τα κακά που μας έχουν κάνει

ή τα καλά που δε μας έχουν κάνει οι γύρω μας.

Είναι απ' τις πιο δημοφιλείς σκέψεις, όταν καθόμαστε μόνοι και η οργή που σιγά-σιγά ανάβουν.

Το σαράκι του ναρκισσιστικού παραπόνου, η αρνητική ένταση και, ...στο τέλος, η κατάπτωση δεν έχουν τελειωμό.

Θυμάμαι τον π. Μάρκελλο Καμπάνη να λέει:

Μη θέλεις και μη λες τι πρέπει οι άλλοι να κάνουν για σένα.

Πρώτα εσύ κάνε αυτό που πρέπει οι άλλοι να κάνουν για σένα.

Το Ευαγγέλιο δε μας λέει τι πρέπει να κάνουν οι άλλοι για μας, ο Χριστός μας μας λέει,

τι πρέπει να κάνουμε εμείς καθημερινά στους άλλους.

Και θα'ρθει η ώρα που αυτό που δίνεις θα σου επιστραφεί.

Ότι και όσο έδωσες, θα το εισπράξεις.

Να είστε σίγουροι!

Μπορεί να μην το εισπράξεις από εκείνον που θέλεις εσύ, θα το εισπράξεις, όμως, από αλλού και με άλλο τρόπο.

Να προσφέρω μια μικρή χαρά σε άλλον...

Είναι η πιο σίγουρη μέθοδος να ξαναβρώ κι εγώ τη χαρά μου.



Απόσπασμα απ'το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη: "Χορός μεταμφιεσμένων"

agiosioannisprodromos

[XAPA]

Κάποτε ένας φτωχός άνθρωπος ρώτησε τον γέροντα. Γιατί είμαι τόσο φτωχός;


Κάποτε ένας φτωχός άνθρωπος ρώτησε τον γέροντα. Γιατί είμαι τόσο φτωχός;

Ό σοφός γέροντας του απάντησε: Γιατί δεν έχεις μάθει να δίνεις..

Αφού δεν έχω τίποτα να δώσω..


Ό γέροντας απάντησε: Και όμως έχεις κάτι να δώσεις:

Το πρόσωπο, μπορείς να δώσεις στους άλλους ένα χαμόγελο.

Το στόμα, μπορείς να επαινέσεις ή να παρηγορήσεις τους άλλους.

Την καρδιά, μπορείς να »ανοίξεις» τήν καρδιά σου να σταθείς στους άλλους.

Τα μάτια, μπορείς να κοιτάξεις με τα μάτια της αγάπης της καλοσύνης.

Το σώμα, μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να βοηθήσεις ανήμπορους και άλλους.


Επομένως, στην πραγματικότητα δεν είσαι φτωχός!!!

Ή »φτώχεια» της καρδιάς, μόνο αυτή είναι η πραγματική φτώχεια!!!


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!


simeiakairwn

[XAPA]

Ξέρετε ποια είναι η μεγαλύτερη αιτία δυστυχίας;



Ξέρετε ποια είναι η μεγαλύτερη αιτία δυστυχίας; Είναι η συνεχής αναζήτηση για την ευτυχία.

Η ευτυχία είναι ζωή με τον Θεό. Τίποτα διαφορετικό από το θέλημα του Θεού.

Και αυτό γιατί η ζωή μας μετά από την πτώση σε αυτόν τον αμαρτωλό κόσμο δεν είναι τόπος ανάπαυσης

αλλά τόπος εξορίας.


Αρχιμανδρίτης Μελχισεδέκ (Artyukhin)



Σταθείτε στο ναό - θυμηθείτε όλους τους δασκάλους σας, τους καθηγητές που σας δίδαξαν, τους γιατρούς,

τους νοσηλευτές, οι οποίοι ήταν κοντά, σε φίλους, σε γνωστούς. Περνάτε από νοσοκομείο

- προσεύχεστε για τους πάσχοντες, ο Κύριος να τους ενισχύσει, να τους παρηγορήσει, για τους γιατρούς,

ο Κύριος να τους διδάξει να πάρουν την σωστή απόφαση. Περάστε από το σχολείο, το νηπιαγωγείο

- προσευχηθείτε για τα παιδιά, για το μέλλον μας, για τους δασκάλους, έτσι ώστε ο Κύριος να τους δώσει σοφία ...

Έτσι θα έχετε αδιάκοπη προσευχή!


Αρχιμανδρίτης Ζωσιμά (Σόκουρ)



Ο άνθρωπος δεν ζει το εδώ, αλλά προετοιμάζεται για την αιωνία ζωή. Εδώ είναι η σχολή της ευσέβειας,

Η εκκλησία γι 'αυτόν είναι η δική του μητέρα, που τον γέννησε για αιώνια ζωή.

Εδώ λαμβάνουμε τα Μυστήρια του Χριστού, εδώ δείχνουμε την ψυχή μας ενώπιον του Θεού ...

Θα επιδιώξουμε την αγιότητα - και τότε ο Κύριος θα μας στείλει την υιοθέτηση, την κάλυψη του,

και τότε τίποτα δεν θα είναι τρομακτικό.

Και σύμφωνα με την καθολική Ανάσταση ο Κύριος θα μας βάλει στη δεξιά πλευρά.

Η φύση μας θα αλλάξει και θα είμαστε αιώνια ευτυχισμένοι και χαρούμενοι εκεί, όπως και οι άγγελοι. Αμήν.


Αρχιμανδρίτης Ναούμ (Bayborodin)



Η καρδιά εκείνου που αγαπά και συγχωρεί, ο οποίος δίνει τον εαυτό του για τους φίλους, και τους γείτονές του

- σε αυτόν η Βασιλεία του Θεού αρχίζει από εδώ. Μια καρδιά στην οποία δεν υπάρχει τόπος για αμαρτία και

που όλα κατέχονται από τον Χριστό, είναι πύλη και τόπος όπου ξεκινά η Βασιλεία του Θεού.


Πατήρ Βλαντιμίρ Αστακόφ


apantaortodoxias

[XAPA]

Κί ἀν γίνει δική μας ὅλη ἡ οἰκουμένη…


Εάν είσαι χριστιανός, πόλη δεν εχεις επάνω στη γη.

Και αν γίνει δική μας όλη η οικουμένη, ξένοι και παρεπίδημοι είμαστε.

Στον ουρανό έχουμε πολιτογραφηθεί, εκεί ζούμε·

μη παραμερίζουμε σαν τα μικρά παιδιά τα μεγάλα και θαυμάζουμε τα μικρά.


Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

[XAPA]

"Εάν θέλης να βοηθήσης την Εκκλησία,

είναι καλύτερα να κοιτάξης να διορθώσης τον εαυτό σου"



Εάν θέλης να βοηθήσης την Εκκλησία, είναι καλύτερα να κοιτάξης να διόρθωσης τον εαυτό σου,

παρά να κοιτάς να διόρθωσης τους άλλους.

Αν διόρθωσης τον εαυτό σου, αμέσως διορθώνεται ένα κομματάκι της Εκκλησίας.

Εάν φυσικά αυτό το έκαναν όλοι, η Εκκλησία θα ήταν διορθωμένη.

Αλλά σήμερα οι άνθρωποι ασχολούνται με όλα τα άλλα θέματα εκτός από τον εαυτό τους.


Γιατί το να ασχολήσαι με τον εαυτό σου έχει κόπο,

ενώ το να ασχολήσαι με τους άλλους είναι εύκολο.

Εάν ασχοληθούμε με την διόρθωση του εαυτού μας

και στραφούμε πιο πολύ στην «εσωτερική» δράση παρά στην εξωτερική,

δίνοντας τα πρωτεία στην θεία βοήθεια,

θα βοηθήσουμε τους άλλους περισσότερο και θετικώτερα.

Επιπλέον θα έχουμε και την εσωτερική μας γαλήνη,

η οποία θα βοηθάη αθόρυβα τις ψυχές που θα συναντάμε,

γιατί η εσωτερική. πνευματική κατάσταση προδίδει την αρετή της ψυχής και αλλοιώνει ψυχές.


Όταν επιδίδεται κανείς στην εξωτερική δράση,

πριν φθάση στην λαμπικαρισμένη εσωτερική πνευματική κατάσταση,

μπορεί να κάνη κάποιον πνευματικό αγώνα, αλλά έχει στενοχώρια, άγχος,

έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό, και συχνά χάνει την ηρεμία του.


Εάν δεν κάνη καλό τον εαυτό του, δεν μπορεί να πη ότι το ενδιαφέρον του για το κοινό καλό είναι καθαρό.

Όταν ελευθερωθή από τον παλαιό του άνθρωπο και από καθετί κοσμικό,

έχει πλέον την θεία Χάρη, οπότε και ο ίδιος αναπαύεται,

αλλά και κάθε είδους άνθρωπο αναπαύει.

Αν όμως δεν έχη Χάρη Θεού,

δεν μπορεί ούτε στον εαυτό του να επιβληθή ούτε τους άλλους να βοηθήση, για να φέρη θείο αποτέλεσμα.

Πρέπει να βουτηχθή στην Χάρη και ύστερα να χρησιμοποιηθούν οι αγιασμένες πλέον δυνάμεις του

για την σωτηρία των άλλων.



ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002

[XAPA]

Έκραξε μεγαλόφωνα «δόξα Σοι, Χριστέ, ο Θεός ημών»


Ο αββάς Γρηγόριος ο αναχωρητής μας διηγήθηκε τα εξής:

«Στο πλοίο, καθώς ερχόμουν από το Βυζάντιο, μπήκε και κάποιος σκριβών (=σωματοφύλακας του βασιλιά) με τη γυναίκα του,

ο οποίος είχε τάμα να προσκυνήσει στην αγία πόλη.

Κι ήταν ο πλοίαρχος πολύ ευλαβής και νηστευτής.


Καθώς λοιπόν ταξιδεύαμε, ξόδευαν σπάταλα το νερό οι υπηρέτες του σκριβώνα.

Όταν λοιπόν φτάσαμε στη μέση του πελάγους, μας έλειψε το νερό κι ήμασταν σε πολύ δύσκολη θέση·

κι ήταν ελεεινό θέαμα να βλέπεις γυναίκες και νεαρούς και μικρά παιδιά να λιποθυμούν από τη δίψα

και να είναι σαν νεκροί.


Αφού λοιπόν κάναμε τρεις μέρες σ’ αυτή την τόσο επικίνδυνη κατάσταση

και δεν είχαμε πια ελπίδα ζωής, ο ακριβών, μη υποφέροντας τη δύσκολη κατάσταση,

έβγαλε το ξίφος του θέλοντας να σκοτώσει και τον πλοίαρχο και τους ναύτες, γιατί έλεγε,

ότι αυτοί ήσαν αίτιοι που χανόμασταν, μια και δεν γέμισαν νερό για τις ανάγκες μας.


Εγώ παρακαλούσα το σκριβώνα και του έλεγα:

«Μην το κάνεις, αλλά μάλλον ας παρακαλέσουμε τον Κύριο μας Ιησού Χριστό,

τον αληθινό Θεό μας, τον «ποιούντα μεγάλα και ανεξιχνίαστα ων ουκ έστιν αριθμός».

Να που κι ο πλοίαρχος, όπως βλέπεις, συμπληρώνει τρίτη μέρα που καταγίνεται με την προσευχή και τη νηστεία».


Ησύχασε τότε ο σκριβών και την τέταρτη μέρα κατά το μεσημέρι σηκώθηκε ο πλοίαρχος

κι έκραξε μεγαλόφωνα «δόξα Σοι, Χριστέ, ο Θεός ημών», τόσο που εμείς καταπλαγήκαμε από τη φωνή του.


Και λέει στους ναύτες; «Ξεδιπλώστε τις δερμάτινες τέντες»· και καθώς τις άπλωσαν,

να ένα σύννεφο που ήρθε πάνω από το πλοίο κι έβρεξε τόσο νερό, μέχρι που γέμισαν όλα τα δοχεία μας.

Ήταν δε το θαύμα μέγα και φοβερό, επειδή, αν και το πλοίο αρμένιζε, μας συνακολουθούσε το σύννεφο

και δεν έβρεξε έξω από το πλοίο».


Ιωαν. Μόσχου, «Λειμωνάριον»

Εκδόσεις «Ι.Μ. Σταυρονικήτα Αγίου Όρους

ekklisiaonline

[XAPA]

Ποιός είναι ο σκοπός της πίστεως;

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς



Ποιός είναι ο σκοπός της πίστεως; Η σωτηρία της ψυχής.

Ποιος είναι ό καρπός της πίστεως; Η σωτηρία της ψυχής.

Επομένως, δεν προσκολλώμεθα στην πίστη για την πίστη, αλλά για τη σωτηρία των ψυχών μας.

Κανείς δεν ταξιδεύει χάριν του δρόμου, αλλά επειδή κάποιος ή κάτι τον περιμένει στην άλλη άκρη του δρόμου.

Κανείς δεν πετάει ένα σχοινί στο νερό, μέσα στο οποίο κάποιος πνίγεται, χάριν του σχοινιού

αλλά χάριν εκείνου ο οποίος πνίγεται.


Ο Θεός μας έδωσε την πίστη σαν ένα δρόμο, στο τέλος του οποίου οι ταξιδιώτες θα λάβουν

τη σωτηρία των ψυχών τους.

Ο Θεός εξέτεινε την πίστη σαν ένα σχοινί σ’ εμάς, οι οποίοι πνιγόμαστε στα μαύρα νερά της αμαρτίας,

της άγνοιας και των παθών, ώστε με τη βοήθεια της πίστεως να σώσουμε τις ζωές μας.

Αυτός είναι ο σκοπός της πίστεως.


Όποιος γνωρίζει την αξία της ανθρώπινης ψυχής, πρέπει να παραδεχθεί ότι δεν υπάρχει στον κόσμο τίποτε

πιο απαραίτητο ή πιο ωφέλιμο από την πίστη.

Ένας έμπορος που μεταφέρει πολύτιμους λίθους σ’ ένα πήλινο σκεύος, συντηρεί επιμελώς το σκεύος

και το διαφυλάσσει,το κρύβει και το επιτηρεί.

Μήπως ο έμπορος μεριμνά και επιβλέπει με τόση φροντίδα το σκεύος, χάριν του σκεύους;


Όχι, φροντίζει για τους πολύτιμους λίθους που αυτό περιέχει.

Όλος ο επίγειος βίος μας είναι σαν ένα πήλινο σκεύος στο οποίο κρύβεται ένας ανεκτίμητος θησαυρός.

Αυτός ο ανεκτίμητος θησαυρός είναι η ψυχή μας!

Ένα σκεύος είναι κάτι ευτελές, αλλά ένας θησαυρός είναι πολύτιμος.


Πρέπει να έχει κανείς πίστη, πρώτον στην ανθρώπινη ψυχή·

δεύτερον, στη μέλλουσα λάμψη και ένδοξη ζωή της ψυχής στη Βασιλεία του Θεού·

τρίτον στον Ζωντανό Θεό που προσκαρτερεί την επιστροφή της ψυχής, την οποία Εκείνος μάς έδωσε·

τέταρτον, στην πιθανότητα μία ψυχή να χαθεί στη δίνη αυτού του κόσμου.


Όποιος έχει πίστη στα τέσσερα αυτά στοιχεία θα γνωρίζει πώς να προστατεύσει την ψυχή του κι επιπλέον

θα γνωρίζει ότι η σωτηρία της ψυχής του είναι το τέλος του δρόμου του

– ο σκοπός της πίστεώς του, ο καρπός της ζωής του, ο σκοπός της υπάρξεώς του επάνω στη γη,

και η δικαίωση όλων των βασάνων του.

Πιστεύουμε χάριν της σωτηρίας των ψυχών ημών.


Όποιος έχει αληθινή πίστη πρέπει να γνωρίζει πως η πίστη υπάρχει χάριν της σωτηρίας της ψυχής.

Όποιος νομίζει πως η πίστη εξυπηρετεί άλλον σκοπό, διαφορετικό από τη σωτηρία, αυτός δεν έχει αληθινή, πίστη

– ούτε γνωρίζει την αξία της ψυχής του.


Ω Πανθαύμαστε Κύριε Ιησού, Συ ο Οποίος μας έδωσες τη φωτοφόρο και νικηφόρο Πίστη:

δυνάμωσε και διατήρησέ την μέσα μας, ώστε να αξιωθούμε ανεπαισχύντως να σταθούμε προ της Κρίσεώς σου,

με τις ψυχές μας αγνές και λαμπροφόρες.

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.


(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Ιούλιος, εκδ. Άθως, σ. 44-46).

diakonima.gr

[XAPA]

Πάτερ, όλο μου λες να έχω πίστη και πίστη και πίστη..

π.Ιγνάτιος Καζάκος


-Πάτερ, όλο μου λες να έχω πίστη και πίστη και πίστη...Δεν το καταλαβαίνω όμως.

Τι θέλεις να μου πεις; Τι σημαίνει να έχω πίστη;


-Παιδί μου ευλογημένο,τα πουλιά συνεχίζουν να κελαιδούν ακόμα κι αν το κλαδί τους έχει ραγίσει.

Δεν τα νοιάζει. Γιατί;

-Επειδή ξέρουν ότι έχουν φτερά.

-Ετσι κι ο πιστός στα τριξίματα και στους κραδασμούς της ζωής.

Γιατί ξέρει ότι δεν πατάει σε κλαδί,

αλλά "επί την ακλόνητη πέτρα της πίστεως"!



hellas-orthodoxy

[XAPA]

Η Δύναμη της Πίστης και το αποτέλεσμα της προσευχής....



Η Ντάνη πήγε στο σπίτι μιας φίλης της και έμεινε περισσότερο από ότι σχεδίαζε.

Έτσι θα επέστρεφε αργά στο σπίτι μόνη και με τα πόδια.

Δε φοβότανε γιατί ήταν μια μικρή κοινότητα και έμενε λίγα τετράγωνα παρακάτω.

Καθώς περπατούσε στην διάβαση ποδηλάτων η Ντάνη ζήτησε από το Θεό να την κρατήσει ασφαλή

από το τυχόν κακό και κίνδυνο.


Όταν έφτασε στο στενό δρομάκι, που ήταν πολύ κοντά στο σπίτι της, αποφάσισε να το διασχύσει.

Όμως, στο μέσο της διαδρομής, αντιλήφθηκε έναν άντρα να στέκεται στο τέρμα λες και την περίμενε.

Ανησύχησε προς στιγμή και άρχισε να προσεύχεται, ζητώντας προστασία από το Θεό.

Αμέσως τότε ένα χαλαρό αίσθημα γαλήνης και ασφάλειας την τύλιξε και ενιωθε λες και κάποιος περπατούσε μαζί της.


Όταν έφτασε στο τέλος του μικρού αυτού δρόμου, πέρασε ακριβώς δίπλα από τον άντρα εκείνον και έφτασε

στο σπίτι ασφαλής.

Την επόμενη μέρα, διάβασε στην εφημερίδα ότι ένα νεαρό κορίτσι έπεσε θύμα βιασμού στο ίδιο ακριβώς δρομάκι,

μόλις 20 λεπτά μετά από τη στιγμή που έφυγε.


Συγκλονισμένη από την τραγωδία και το γεγονός ότι μπορούσε να ήταν η ίδια σε αυτή τη κακή στιγμή,

άρχισε να κλαίει ευχαριστώντας συνάμα τον Κύριο για την ασφάλεια που της παρέσχε.

Κατόπιν για να βοηθήσει αυτή τη νεαρή κοπέλα αποφάσισε να πάει στην αστυνομία.

Ένιωθε πως μπορούσε να αναγνωρίσει τον άντρα αυτόν και έτσι τους είπε την ιστορία.


Ο αστυνόμος την ρώτησε αν ήταν πρόθυμη να κοιτάξει στον κατάλογο και να δει αν μπορούσε

να αναγνωρίσει τον άνδρα.

Εκείνη συμφώνησε και σε λίγο προσδιόρισε τον άντρα που είχε δει στο δρομάκι την προηγούμενη νύχτα.

Τελικά με τη βοήθειά της, βρέθηκε ο υπαίτιος εκείνος άντρας ο οποίος και παραδέχτηκε τη πράξη του.


Ο αστυνόμος τότε ευχαρίστησε την Ντάνη για την γενναιότητά της και την ρώτησε

αν μπορούσε να κάνει κάτι γι' αυτήν.

Τότε αυτή ζήτησε σαν χάρη να ρωτήσουν τον άντρα ένα πράγμα.

Η Ντάνη ήτανε περίεργη να μάθει γιατί δεν είχε επιτεθεί πρώτα στην ίδια.

Όταν τον ρώτησε ο αστυνομικός, αυτός απάντησε:

"Επειδή δεν ήταν μόνη, είχε δύο ψηλούς άντρες που περπατούσανε πλάι της".



otheosmethimon

[XAPA]

Δυο φράσεις, παγιδεύουν τους ανθρώπους…


Δυο φράσεις, παγιδεύουν τους ανθρώπους…

Το «έχεις καιρό ακόμα» και το «έλα μωρέ, δεν έγινε και τίποτα».

«Έχεις καιρό ακόμα», σου λέει ο λογισμός… Και έτσι, αφήνεις «ευχαριστώ», «συγγνώμες» και «σ’αγαπώ»

ανείπωτα…

Και έτσι περνάν οι μέρες, περνάν οι μήνες, περνάν τα χρόνια και πριν καλά -καλά το καταλάβεις, φεύγεις απροετοίμαστος…

Ατακτοποίητος. Τόσο σε σχέση με τον Θεό, όσο και με τους Ανθρώπους.

«Έλα μωρέ, δεν έγινε και τίποτα», σου λέει ο λογισμός. Και όλα εκείνα τα μικρά, φουντώνουν, γιγαντώνονται και γίνονται θηρία.

Και γίνεσαι σκλάβος των παθών σου, σκλάβος των ενορμήσεων και απορείς μετά πώς έγινε και έπεσες τόσο χαμηλά.

Δυο φράσεις, παγιδεύουν τους ανθρώπους…

Το «έχεις καιρό ακόμα» και το «έλα μωρέ, δεν έγινε και τίποτα».

Πρόσεχε τες και τις δύο αδερφέ μου.


Ελευθεριάδης Ελευθέριος


ixthis3